Ropień wątroby - objawy, przyczyny i leczenie

Ropień wątroby to choroba, która pojawia się w wyniku ropnego zapalenia tkanki wątroby, ich śmierci i powstania jamy wypełnionej ropą.

Formacja rażąco-niszcząca może być pojedyncza lub wielokrotna. W postaci rozproszonej powstaje wiele owrzodzeń, zwykle dość małych. Pojedynczy - większy, czasem są dwa lub trzy ropnie.

W większości przypadków ropień wątroby rozwija się jako choroba wtórna, częściej u osób w średnim wieku i starszych. Rokowanie przebiegu choroby jest zawsze bardzo poważne, a pełne wyleczenie pacjenta zależy od szeregu współistniejących czynników patologicznych.

Przyczyny ropnia wątroby

Co to jest? Przyczyną ropnia wątroby mogą być bakterie i pasożyty (ameba). W zależności od drogi zakażenia wyróżnia się te rany wątroby:

  • hematogenny - infekcja rozprzestrzenia się przez krwioobieg przez naczynia organizmu;
  • cholangiogenne - infekcja wchodzi do komórek wątroby z dróg żółciowych;
  • kontakt i pourazowe - występują po otwartych i zamkniętych urazach brzucha;
  • cryptogenic - źródło infekcji nie jest zainstalowane.

Ropień wątroby występuje jako powikłanie czerwonki, ropnej infekcji organizmu, ropnego zapalenia dróg żółciowych i zapalenia rzęskowego. Urazy i zatrucia, które naruszają funkcje wątroby, mogą również prowadzić do ropni.

Typowe przyczyny to perforowane zapalenie wyrostka robaczkowego i zapalenie dróg żółciowych, kamica żółciowa i jej powikłania, guzy trzustki lub dróg żółciowych, przenikanie pasożytów do światła dróg żółciowych.

Objawy ropnia wątroby

Objawy tej choroby są często nietypowe, tzn. Ogólny obraz kliniczny może przypominać jedną z poważnych chorób narządów wewnętrznych:

Ropień wątroby rozwija się powoli, a objawy pojawiają się również powoli. Ze względu na rozwój wewnętrznego procesu zapalnego, temperatura ciała jest stale zwiększana. Może mu towarzyszyć wstrząsający chłód, gorączka i potliwość.

Występuje osłabienie, nudności, czasami wymioty, utrata apetytu pacjenta, zmniejszenie masy ciała. W prawym podżebrzu są stałe, tępe bóle promieniujące do dolnej części pleców, prawej części szkaplerza i barku. Poprzedza je uczucie ciężkości w prawym podżebrzu. Podczas perkusji stwierdza się wzrost wielkości wątroby, a przy palpacji odnotowuje się zwiększony ból.

Utrata wagi jest często jedyną dolegliwością we wczesnych stadiach ropnia, a zatem rozpoznanie na wczesnym etapie jest trudne. W późniejszych etapach pojawia się żółtaczka skóry i śluz. Podczas kompresji naczyń wątroby lub zakrzepicy z powodu procesu zapalnego mogą pojawić się puchliny (nagromadzenie płynu w jamie brzusznej).

Główną cechą przebiegu ropni wątrobowych jest to, że klinika jest często maskowana przez chorobę, na którą rozwinął się ropień, więc od początku powstawania procesu patologicznego do diagnozy często zajmuje dużo czasu.

Diagnostyka

W początkowych stadiach rozwoju w narządzie ropnych jam, ich identyfikacja jest trudna. Lekarz może zasugerować patologię podczas wyjaśniania skarg podczas badania pacjenta.

Z badań diagnostycznych przepisz:

  1. Ogólny test krwi.
  2. Badanie rentgenowskie.
  3. Badanie ultrasonograficzne (ultrasonograficzne) wątroby.
  4. Spiralna tomografia komputerowa (CT).
  5. Rezonans magnetyczny (MRI).
  6. Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (PTAB).
  7. Skanowanie izotopowe wątroby.

W najtrudniejszych przypadkach sięgnij po diagnostyczną laparoskopię. W tym samym czasie do jamy brzusznej wprowadza się specjalne narzędzie wideo, które pozwala na badanie narządów, ustalanie diagnozy i, jeśli to możliwe, drenowanie ropnia.

Jak leczyć ropień wątroby

W zależności od przyczyny ropnia wątroby, a także nasilenia objawów choroby, określa się schemat leczenia.
Terapię ropnia wątroby prowadzi się metodami zachowawczymi i chirurgicznymi. W przypadku postaci bakteryjnych, w zależności od rodzaju patogenu, obowiązkowe są antybiotyki, aw postaciach amoicznych - leki przeciwmiażdżycowe.

Pojedyncze ropnie są usuwane pod kontrolą USG, ten etap leczenia jest niezbędny do uwolnienia ropy. Wiele traktować zachowawczo. Prowadzi się intensywną operację, gdy ropień znajduje się w trudno dostępnych miejscach i, jeśli to konieczne, w chirurgicznym leczeniu choroby podstawowej. Aby wytworzyć wysokie stężenie terapeutyczne antybiotyku w tkankach narządu, lek często podaje się przez żyłę wątrobową i wcześniej wprowadza się do niego cewnik.

Wszystkim pacjentom z odroczonym ropniem przepisuje się specjalną dietę nr 5, terapię rehabilitacyjną. Pamiętaj, aby przeprowadzić odpowiednie leczenie choroby, która doprowadziła do powstania ropnia. Pacjenci o tym profilu są obserwowani wspólnie przez gastroenterologa i chirurga. Jeśli to konieczne, zaangażowany jest specjalista chorób zakaźnych.

Rokowanie zależy od postaci ropnia wątroby, nasilenia objawów i skuteczności leczenia. W przypadku pojedynczego ropnia wątroby, z podejmowanymi w odpowiednim czasie działaniami, rokowanie może być korzystne. Około 90% pacjentów wraca do zdrowia, chociaż leczenie jest bardzo długie. Przy wielu małych ropniach lub braku leczenia pojedynczego ropnia śmierć jest bardzo prawdopodobna.

Ropień wątroby

Ropień wątroby jest procesem destrukcyjnym w miąższu wątroby powstałym z ropnego zapalenia, które topi zraziki wątroby (morfofunkcyjna jednostka wątroby), tworząc jamę. Ropień wątroby jest zwykle zaokrągloną edukacją, ma własną powłokę, wnętrze w środku jest całkowicie wypełnione ropą. Choroba charakteryzuje się występowaniem gorączki, intensywnym bólem w prawym podżebrzu i upośledzeniem funkcji wątroby.

Ropień wątroby występuje w 3-5% przypadków wszystkich chorób wątroby, mężczyźni w starszym i starszym wieku częściej chorują. Choroba występuje w krajach rozwijających się o niskim poziomie warunków sanitarnych. Do takich krajów należą Ameryka Południowa (Chile, Brazylia, Peru), kraje Południowej Afryki i Azji (Indie, Pakistan, Tybet, Nepal, Iran, Irak).

Zazwyczaj ropień wątroby jest wtórną chorobą, która rozwija się na tle istniejących zmian zapalnych w wątrobie. Ale są ropnie, na przykład pasożytnicza etiologia, która powoduje pierwotną chorobę.

Przy odpowiednim i szybkim leczeniu korzystne jest prognozowanie możliwości życia i pracy pacjentów. W przypadku pojawienia się powikłań ropnia wątroby (pęknięcia, krwawienie itp.) Rokowanie staje się niekorzystne, co może okazać się śmiertelne w przyszłości.

Przyczyny

Ropień w wątrobie może wystąpić, gdy infekcja bakteryjna lub pasożytnicza zostanie wprowadzona do narządu.

Bakteryjny ropień wątroby występuje najczęściej, gdy obecne są bakterie:

  • Staphylococcus;
  • paciorkowce;
  • E. coli;
  • Pseudomonas aeruginosa;
  • protea;
  • Klebsiella.

Pasożytniczy ropień wątroby często występuje po wstrzyknięciu do organizmu takich pasożytów jak:

Istnieje kilka sposobów infekcji w ciele:

  • Przenikanie bakteryjnej lub pasożytniczej infekcji w wątrobie wzdłuż dróg żółciowych. Rozprzestrzenianie się infekcji dróg żółciowych przyczynia się do wielu chorób układu żółciowego:
    • kamica żółciowa (obecność kamieni w pęcherzyku żółciowym);
    • zapalenie pęcherzyka żółciowego (ostre lub przewlekłe (trwające dłużej niż 6 miesięcy) zapalenie pęcherzyka żółciowego);
    • zapalenie dróg żółciowych (ostra lub przewlekła choroba zapalna dróg żółciowych);
    • rak wewnątrzwątrobowych lub pozawątrobowych dróg żółciowych.
  • Przenikanie zakażenia wątroby z krwią przez naczynia krwionośne. Występuje to w infekcjach septycznych, kiedy bakterie lub pasożyty krążą we krwi, a jej obecny zasięg dociera do wszystkich narządów i układów, nie wyłączając wątroby. Infekcja organizmu może przebiegać przez dwa naczynia:
    • żyły wątrobowe - naczynia wyłaniające się z wątroby i niosące krew do serca;
    • żyła wrotna - naczynie, które opróżnia się do wątroby i przenosi krew z niesparowanych narządów jamy brzusznej (żołądka, trzustki, śledziony, dwunastnicy, jelita cienkiego i grubego).
  • Zakażenie przenika do wątroby, gdy infekcja bakteryjna lub pasożytnicza występuje w narządach jamy brzusznej znajdujących się w pobliżu wątroby:
    • zapalenie wyrostka robaczkowego (wyrostek robaczkowy, który porusza się na styku jelita cienkiego i grubego) - zapalenie wyrostka robaczkowego;
    • zapalenie uchyłków (przegrody tkanki łącznej w świetle jelita) jelita grubego - zapalenie uchyłka;
    • wrzodziejące zapalenie jelita grubego (zapalenie jelita grubego, któremu towarzyszy pojawienie się wrzodów);
    • stan zapalny płatów otrzewnowych pokrywających wszystkie narządy jamy brzusznej - ropne zapalenie otrzewnej.
  • Urazy wątroby - rany penetrujące w jamie brzusznej, w wyniku wypadków drogowych, spadają z wysokości lub walk;
  • Chirurgia narządów jamy brzusznej, podczas której istnieje ryzyko infekcji bakteryjnej lub pasożytniczej dostającej się do organizmu.

Klasyfikacja

Pochodzenie ropnia wątroby dzieli się na:

  • Pierwotny ropień wątroby rozwija się w parenchymie zdrowej wątroby.
  • Wtórny ropień wątroby, który rozwija się w miąższu wątroby z powodu wcześniej istniejącej choroby. Przyczynami takich ropni mogą być:
    • zapalenie, a następnie ropienie torbieli wątroby;
    • zapalenie i ropienie łagodnych guzów w wątrobie;
    • ropienie ziarniniaka gruźliczego w miąższu narządu występuje tylko w przypadku rozwoju gruźlicy wątroby u pacjenta;
    • ropienie ziarniaków klastycznych w miąższu wątroby występuje, gdy w organizmie występuje syfilityczna infekcja.

Ze względu na występowanie ropni wątroby podzielono na:

  • Ropnie pochodzenia bakteryjnego;
  • Ropnie pochodzenia pasożytniczego.

W trakcie infekcji wydzielają:

  • Hematogenne ropnie wątroby - infekcja wnika do wątroby poprzez krwiobieg przez naczynia krwionośne;
  • Raki cholangiogenne wątroby - infekcja wnika do organizmu przez drogi żółciowe;
  • Kontakt ropni wątroby - infekcja przenosi się do wątroby z sąsiadujących narządów jamy brzusznej;
  • Pourazowy ropień wątroby - infekcja wnika do organizmu w przypadku urazu brzucha lub podczas zabiegu z użyciem pasów krzyżowych;
  • Kryptogenna marskość wątroby - przyczyna infekcji narządu nie została ustalona.

Przez liczbę ropni wątroby wydzielają się:

  • Samotne ropnie wątroby;
  • Wiele ropni wątroby.

W zależności od umiejscowienia ropni w wątrobie są:

  • Ropień prawego płata wątroby;
  • Ropień lewego płata wątroby;
  • Kwadratowy płat ropnia wątroby;
  • Ropień płata ogoniastego wątroby.

Przebieg choroby wydziela:

  • Nieskomplikowany ropień wątroby;
  • Skomplikowany ropień wątroby:
    • zerwanie ropnia;
    • ostra niewydolność wątroby;
    • podwyższone ciśnienie krwi w żyle wrotnej;
    • żółknięcie skóry;
    • rozwój sepsy;
    • rozwój zapalenia opłucnej (zapalenie opłucnej pokrywającej płuca).

Wielkość ropni wątroby dzieli się na:

  • Mały (o średnicy do 30 mm);
  • Duży (o średnicy większej niż 30 mm).

Objawy ropnia wątroby

Choroba występuje w dwóch etapach, najpierw na czele objawowym obrazu są objawy zatrucia, a dopiero potem, objawy zaburzenia czynności wątroby.

Co to jest ropień wątroby: objawy, przyczyny i leczenie

Co to jest? Ropień wątroby jest ograniczoną jamą w narządzie o różnych rozmiarach i wypełnioną ropą. U większości pacjentów ropień rozpoznaje się jako chorobę wtórną, co wynika z negatywnego wpływu innych patologii. Patologię częściej wykrywa się u osób w wieku od 30 do 45 lat, u dzieci zdarza się to w bardzo rzadkich przypadkach. Rokowanie przebiegu choroby jest zawsze bardzo poważne, a pełne wyleczenie pacjenta zależy od szeregu współistniejących czynników patologicznych.

Ropień wątroby jest niebezpieczną chorobą. W przypadku pojedynczej ropnej zmiany pozytywny efekt leczenia obserwuje się prawie u wszystkich pacjentów, ale oczywiście, jeśli terapia została przeprowadzona w odpowiednim czasie. I wiele ropnych formacji wątroby często kończy się śmiercią.

Przyczyny

Co to jest? Ropień wątroby jest bardziej podatny na starsze osoby, które od dawna cierpią na choroby zapalne pokarmu i układu wątrobowo-żółciowego. Przyczyną ropnia wątroby mogą być bakterie i pasożyty (ameba).

W zależności od drogi zakażenia wyróżnia się te rany wątroby:

  • cholangiogenne - infekcja wchodzi do komórek wątroby z dróg żółciowych;
  • hematogenny - infekcja rozprzestrzenia się przez krwioobieg przez naczynia organizmu;
  • kontakt i pourazowe - występują po otwartych i zamkniętych urazach brzucha;
  • cryptogenic - źródło infekcji nie jest zainstalowane.

Mikroflora bakteryjna jest przyczyną rozwoju choroby w 50% wszystkich przypadków. Streptococcus, staphylococcus i mieszanina mikroorganizmów są wykrywane przez kulturę bakteryjną.

Zgodnie z kodowaniem ICD-10 (międzynarodowy kod chorób dziesiątej rewizji) ropień wątroby jest zaszyfrowany zgodnie z paragrafem K75.

Klasyfikacja

Ropnie wątroby są podzielone na następujące grupy gatunków.

  1. Podstawowy i wtórny.
  2. Skomplikowane przez proces ropny lub nieskomplikowane.
  3. Pojedynczy i wielokrotny.
  4. Pyogeniczne i amebowe.

Powikłania obejmują różne nietypowe zjawiska występujące w obszarach ropiejących: przede wszystkim jest posocznica, ropne zapalenie osierdzia, opłucnej ropniak. Ponadto, choroba może mieć powikłania, takie jak ropień podtylkowy, i jej przełom w jamie opłucnowej lub jamy brzusznej.

Objawy ropnia wątroby

W ropieniu wątroby główne objawy mogą objawiać się następująco: wysoka temperatura ciała;

  • stały, obolały, tępy, oddający prawemu barkowi, łopatce;
  • hepatomegalia, dreszcze, "gęsią skórkę" 2-3 razy dziennie;
  • utrata apetytu, nudności, wymioty;
  • znaczny wzrost częstości tętna;
  • ból w projekcji wątroby,
  • szybka utrata masy ciała z powodu zatrucia i zaburzeń dyspeptycznych;
  • żółta skóra, twardica, ciemny mocz, ziemista cerę.

Objawom tak poważnej patologii mogą towarzyszyć zatrucia krwi i drgawki. U pacjenta w większości przypadków występuje nagromadzenie płynu w jamie brzusznej, w wyniku czego podbrzusze znacznie zwiększają swoją wielkość (jest to szczególnie widoczne na tle ciężkiej chudości z powodu utraty wagi podczas zatrucia).

Ropień wątroby Amebic

Choroby wywołane przez Entamoeba histolytica (amebra) mają przeważnie miejsce w krajach o gorącym i tropikalnym klimacie: w Azji, Afryce i Ameryce Południowej, gdzie ropnie absurdalne odpowiadają za 80-90% ropnych zmian w wątrobie.

Czynnik sprawczy występuje w trzech postaciach:

W przypadku choroby jelita grubego dochodzi do uszkodzenia wątroby, według różnych źródeł, w 1-25% przypadków. Jednak oczywiste objawy jelitowe w amebiazie mogą nie być.

Diagnostyka

Pierwszym krokiem w rozpoznaniu ropnia wątroby jest dokładne sprawdzenie przez lekarza. Wykrywa się wzrost w wątrobie (badanie palpacyjne), żółtaczka (na przykład, w postaci żółknięcie skóry lub oczu), kołatania serca i pocenie się skóry. Aby zidentyfikować ropień wątroby, lekarz przepisze badania krwi. Wyniki zwykle wykazują znaczny wzrost stężenia leukocytów we krwi z powodu współistniejącej infekcji bakteryjnej, a także zwiększa się parametry zapalne, takie jak białko ostrej fazy CRP.

Lekarz może zalecić inne badania:

  • Rosnące bakterie z próbki krwi w 50% przypadków mogą wykryć drobnoustroje odpowiedzialne za pojawienie się ropnia wątroby. Materiał do badania pobiera się przez nakłucie ściany brzucha i ekstrakt płynu z dotkniętego obszaru wątroby. Próbka jest następnie wysyłana do badań mikrobiologicznych na obecność kolonii bakterii, bakterii tlenowych i beztlenowych. Nie zaleca się pobierania próbek zawartości ropnia z poprzednio ułożonego drenażu.
  • Podczas radiografii w projekcji wątroby ujawnia się wnęka o poziomie płynu (ropa) i pęcherzyka gazowego nad nią. Możliwe jest także określenie pewnych zmian reaktywnych na części narządów prawej strony klatki piersiowej - wysoka pozycja i ograniczenie ruchliwości kopuły przepony, płyn w jamie opłucnej, objawy zapalenia płuc w prawym płucu. Te objawy prześwietlenia nie są charakterystyczne dla ropnia wątroby, ale ich obecność pozwala podejrzewać proces patologiczny w wątrobie.
  • Tomografia komputerowa lub ultrasonografia umożliwia wizualizację przestrzeni z ropnym płynem w wątrobie wraz z towarzyszącym obrzękiem. Doświadczony specjalista powinien rozróżniać ropień wątroby od ewentualnych guzów lub torbieli.

Inne badania laboratoryjne mogą ujawnić wzrost stężenia bilirubiny i enzymów w wątrobie. W przypadku tej choroby hepatocyty ulegają uszkodzeniu, co w tym przypadku uwalnia do krwi substancje wskazujące na ich uszkodzenie.

Leczenie ropnia wątroby

W przypadku nieskomplikowanego procesu leczenie daje duże szanse na wyleczenie. Jeśli powstaną komplikacje, rokowanie staje się niekorzystne, a prawdopodobieństwo zgonu wzrasta.

Leczenie farmakologiczne

W przypadkach ropotwórczych ropni bakteryjnych leczenie kompleksowe obejmuje terapię antybakteryjną. Z reguły uzupełnia chirurgiczne metody drenażu ropnia.

Izolowane stosowanie leczenia zachowawczego rzadko jest wykonywane tylko w przypadkach, gdy pacjent nie poddaje się zabiegowi chirurgicznemu lub gdy ma wiele ropni, których nie można cofnąć. W takich przypadkach pacjenci wymagają wielu miesięcy antybiotykoterapii ze stałym i uważnym monitorowaniem rozwoju powikłań. Najczęściej oprócz leczenia chirurgicznego przepisuje się antybiotyki.

Przed uzyskaniem wyników siewu krwi lub zawartości jamy ropnej i określeniem rodzaju patogenu, lekarze przepisują antybiotyki o szerokim spektrum działania - karbapenemy, cefalosporyny trzeciej generacji i metronidazol. Po uzyskaniu wyników badań mikrobiologicznych zmienia się leczenie, przepisując leki na podstawie określenia ich wrażliwości. Czas trwania leczenia przeciwbakteryjnego może wynosić od 6 tygodni (pojedyncza i ściśle odsączone ropnia) do 3 miesięcy (gdy wiele ropnie wątroby).

  • W przypadku jałowego ropnia wątroby 90-95% pacjentów udaje się osiągnąć poprawę bez interwencji chirurgicznej. Są przepisywane metronidazol. U większości pacjentów poprawa następuje w ciągu 72-96 godzin. W przypadku nieskuteczności metronidazolu stosuje się chlorochinę, do której czasami dodaje się emetynę lub dihydroemetynę. Po skutecznym leczeniu amebowego ropnia lekarze przepisują furoinian dylooksanidu, który niszczy ameby w jelicie.
  • W przypadku ropni grzybowych wykonywana jest ogólnoustrojowa terapia przeciwgrzybicza. To leczenie jest uzupełnieniem chirurgicznego drenażu jamy ropnia. Lekarze najczęściej przepisują amfoterycynę B lub flukonazol.

Oprócz leczenia przeciwbakteryjnego lub przeciwgrzybiczego pacjenci z ropniem wątrobowym mogą wymagać terapii infuzyjnej (w celu skorygowania równowagi wody i elektrolitów), środków przeciwbólowych i eliminacji niedoborów składników odżywczych.

Leczenie chirurgiczne

Operację przeprowadza się w przypadku nieskuteczności leku przez 4 do 6 miesięcy lub w przypadku powikłań z ostrych przyczyn medycznych.

  1. Przezskórne drenaż ropnia wątroby - dwie rurki gumowe są wprowadzane do jamy ropnej, płyn zawierający antybiotyki podawany jest do jednego ropnia, a zawartość jest wydalana z drugiego ropnia. Procedura jest długa i trwa 3-4 dni;
  2. Laparotomia - środkowa część jamy brzusznej. Jest wykonywany w obecności wielu ropni wątroby lub rozwoju powikłań. Wątroba zostaje wprowadzona do rany chirurgicznej, otwierają się wnęki wszystkich ropni, ich zawartość jest zasysana przez specjalne urządzenie, aspirator. Puste, wysuszone wgłębienie wycina się do zdrowej tkanki narządu, a następnie zszywa.

Pamiętaj, że w tej chorobie zabronione jest stosowanie tradycyjnego leczenia ludowego.

Dieta

Przy ustalonej diagnozie jedzenie powinno być delikatne, z wyjątkiem tłustych potraw. Jedzenie nie powinno wywierać nacisku na samo ciało, drogi żółciowe i układ żołądkowo-jelitowy. Musisz wybierać produkty zawierające duże ilości witamin. W okresie pooperacyjnym żywność należy przetrzeć, należy jeść w małych porcjach.

Komplikacje i zapobieganie

Ropień wątroby jest przerażający właśnie z powodu jego powikłań. Tak więc, w przypadkach, gdy leczenie nie rozpoczyna się we właściwym czasie, możliwy jest przełomowy ropień, krwawienie, które może również wywołać zakażenie krwi.

W wyniku przełomu może powstać zapalenie otrzewnej (proces zapalny, który zachodzi w jamie brzusznej), epinema opłucnowa (gdy ropa gromadzi się w okolicy opłucnej mostka), a ropień wątroby może się otworzyć, a ropa może wpaść do następujących narządów:

  • w jamie brzusznej;
  • jelita;
  • torebka osierdziowa;
  • oskrzela.

Podstawową prewencją zapobiegania ropieniu wątroby jest zapobieganie i właściwe, terminowe, właściwe leczenie chorób, które wpływają na występowanie ropnia. Formy pasożytnicze są ostrzegane przez przestrzeganie higieny osobistej, zasad sanitarnych w zakładach gastronomicznych.

Jak i dlaczego powstaje ropień wątroby? Znaki, diagnoza, leczenie

Ropień wątroby jest chorobą ropną i zapalną, której towarzyszy destrukcja tkanki wątroby i tworzenie się w ciele jednej lub więcej jam.

Czym są ropnie wątroby?

Ropień wątroby, jak już wspomniano, jest pojedynczy lub wielokrotny. Ropień lewego lub prawego płata wątroby dzieli się według lokalizacji.

Na podstawie etiologicznego rozdzielenia ropni bakteryjnych i pasożytniczych.

W przypadku procesu ropnego zapalenia jest ostra, podostra lub przewlekła.

Ropień wątrobowy jest czasem komplikowany przez przełom w sąsiednim narządzie - do jamy opłucnowej lub jamy brzusznej, do światła jelita, itp.

Ropień wątroby jest pierwotny lub wtórny.

Przy pierwotnym ropieniu wątroby często nie można ustalić przyczyny.
W ropieniu wtórnym często można ustalić źródło infekcji, czyli choroby innego narządu.

W jaki sposób infekcja wchodzi do wątroby?

Ważnym czynnikiem infekcji jest stan ogólnej i lokalnej odporności. W ostatnim czasie nastąpił wzrost częstości ropni, których przyczyną jest oportunistyczna flora. Immunosupresja w transplantacji organów, chemioterapii, AIDS, wieku pacjentów w podeszłym wieku i kilku innych czynnikach znacząco wpływających na układ odpornościowy.

Najczęściej spotykany bakteryjny, pourazowy i amebiczny ropień wątroby.

Wyróżnia się następujące główne drogi penetracji czynnika zakaźnego w ropniu wtórnym wątroby:

  • Portal - przez portalowy układ przepływu krwi (żyła wrotna). Tak przenika infekcję z przewodu pokarmowego i narządów miednicy (zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie uchyłka, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, zapalenie otrzewnej, powikłane hemoroidami, zapalenie trzustki, choroby żołądka, itp.). U noworodków z septycznymi zmianami w żyle pępowinowej patogeny rozprzestrzeniają się przez system portalowy z ropieniem w wątrobie.
  • Żółć - na drogach żółciowych. Przyczyną zakażenia jest ropne zapalenie dróg żółciowych z powodu niedrożności dróg żółciowych przez kamień lub nowotwór.
  • Tętnicze - przez układowy obieg w sepsie lub przemijającej bakteriemii.
  • Kontakt - w przypadku przebicia ropy z pęcherzyka żółciowego, ropień okołotłokowy, wniknięcie wrzodu żołądka lub dwunastnicy do wątroby.

Uwzględniono również rany pourazowe i jatrogenne (w wyniku interwencji chirurgicznych, takich jak biopsja wątroby).

Czasami etiologia powstawania ropienia w wątrobie pozostaje nieznana - taki ropień nazywany jest kryptogennym.

Zdarzają się przypadki infekcji różnych ogniskowych formacji wątrobowych - torbiele niepasożytnicze i echinokokowe. Występuje także ropienie ognisk zaniku łagodnych i złośliwych nowotworów wątroby i swoistych ziarniniaków tego narządu (powstałych w wyniku gruźlicy lub kiły).

Ropień wątroby nieparazytyczny lub bakteryjny

Przyczyną takich ropnych zmian są różne mikroorganizmy. E. coli (Escherichia coli) jest najczęstszym czynnikiem wywołującym ropienie, po którym następuje częstość występowania - Streptococcus faecalis i Proteus vulgaris oraz związek mikroorganizmów. Kiedy ropne zapalenie dróg żółciowych często występuje Salmonella typhi. Około 13% ropni spowodowanych jest beztlenowcami.

Lokalizacja takich ropni jest najczęściej powierzchowna i występuje w prawym płacie iw górnym biegunie wątroby. Dość często występuje wiele formacji.

Znaki

Głównymi objawami klinicznymi są gorączka i powiększenie wątroby, któremu towarzyszy ból. Czasami u osłabionych pacjentów choroba może utrzymywać się przez dłuższy czas z nieznacznie nasilonymi objawami. Temperatura ciała często osiąga gorączkowe wartości, szczególnie w przypadku wielu formacji. Jednak może być podpajęczynowy z przepływem oligosymptomatycznym.

Ból w wątrobie ma różną intensywność, zależy od lokalizacji i wielkości ropnej formacji. W przypadku lokalizacji podskórnej lub przełomu w jamie opłucnej mogą pojawić się objawy, takie jak ból prawego ramienia i kaszel.

W przewlekłym ropniu może wystąpić puchlina brzuszna, czasami żółtaczka. Żółtoczne zabarwienie skóry może również wystąpić z ropniami cholangiogennymi.

Diagnostyka

Podczas badania zostaje wykryta powiększona i bolesna wątroba. W przypadku przewlekłym śledziona ulega powiększeniu. Naciśnięcie dolnej krawędzi w prawo może spowodować ból.

W badaniach laboratoryjnych krwi obwodowej wykrywa się leukocytozę, przesunięcie leukoformula w lewo, wzrost ESR. Badanie biochemiczne może podnieść poziom fosfatazy alkalicznej i bilirubiny, szczególnie w przypadku wielu i dużych formacji. Ponad 50% pacjentów wykazuje umiarkowany wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych.

W celu wyjaśnienia diagnozy stosuje się różne instrumentalne metody badania:

  • Podczas radiografii w projekcji wątroby ujawnia się wnęka o poziomie płynu (ropa) i pęcherzyka gazowego nad nią. Możliwe jest także określenie pewnych zmian reaktywnych na części narządów prawej strony klatki piersiowej - wysoka pozycja i ograniczenie ruchliwości kopuły przepony, płyn w jamie opłucnej, objawy zapalenia płuc w prawym płucu. Te objawy prześwietlenia nie są charakterystyczne dla ropnia wątroby, ale ich obecność pozwala podejrzewać proces patologiczny w wątrobie.
  • Ultradźwięki to skuteczna, niedroga i stosunkowo niedroga metoda diagnostyczna. Gdy ultradźwięki ujawniły tworzenie różnej echogeniczności, która zależy od etapu powstawania ropienia. Dojrzały ropień jest okrągły lub nieregularny, ma obniżoną echogeniczność i niejednorodną zawartość.
  • Bardziej informatywne metody badań diagnostycznych są obliczane lub obrazowanie rezonansu magnetycznego, zwłaszcza przy użyciu kontrastu. Nieocenione zastosowanie tych metod w diagnostyce formacji o niewielkich rozmiarach.
  • Angiografia, radioizotopowe skanowanie wątroby są rzadko stosowane.

Czasami trudno jest odróżnić ropień od, na przykład, krwiaków. W takich przypadkach stosuje się ukierunkowaną biopsję punkcji wątroby, najlepiej pod kontrolą USG. Wykonuje się biopsję wątroby, aby zidentyfikować rodzaj patogenu i monitorować terapię. W niektórych przypadkach do leczenia stosuje się nakłucie wątroby - usuwa się ropne treści jamy.

Pourazowy ropień wątroby

Występuje w wyniku ropienia krwiaka, spowodowanego zamkniętym uszkodzeniem wątroby. Czasami ropienie występuje kilka tygodni po urazie, co należy wziąć pod uwagę w procesie monitorowania takich pacjentów.

Zakażenie występuje częściej w portalu. Objawy praktycznie nie różnią się od objawów ropni bakteryjnych.

W diagnozie należy wziąć pod uwagę obecność historii urazów brzucha.

Ropień wątroby Amebic

Choroby wywołane przez Entamoeba histolytica (amebra) mają przeważnie miejsce w krajach o gorącym i tropikalnym klimacie: w Azji, Afryce i Ameryce Południowej, gdzie ropnie absurdalne odpowiadają za 80-90% ropnych zmian w wątrobie.

Czynnik sprawczy występuje w trzech postaciach:

  • Wegetatywna lub dojrzała forma. Ma duży rozmiar, występuje tylko u chorych. Mnoży się w jelicie grubym, tworząc owrzodzenia, a także wpływa na czerwone krwinki pacjenta.
  • Świetlista forma. Znajduje się w świetle jelita. Jest to przejście między dojrzałą formą a cystą. Żywi się bakteriami. Można go wykryć zarówno u pacjenta, jak i u nosiciela infekcji.
  • Cysty. Tymczasowa forma istnienia pasożyta w niekorzystnych warunkach środowiskowych. Ta forma nie ma właściwości patogennych, można ją znaleźć zarówno u pacjenta, jak i u nosiciela. Wydalony z kałem.

W przypadku choroby jelita grubego dochodzi do uszkodzenia wątroby, według różnych źródeł, w 1-25% przypadków. Jednak oczywiste objawy jelitowe w amebiazie mogą nie być.

Ameby przenikają z jelit do krwioobiegu jelit, a następnie poprzez system portalowy do wątroby. W wyniku reakcji immunologicznych w tkance wątroby wokół nich powstaje naciek zapalny, po którym następuje martwica ogniskowa. Takie ogniska łączą się w dużą formację - pojawia się ropień. Zwykle ma duży rozmiar i nie ma pyogenicznej skorupy. Jest on znacznie powszechniejszy w prawym płacie wątroby ze względu na cechy krążenia krwi. Znajduje się z reguły w górnym biegunie ciała, bliżej powierzchni.

Około 20% pacjentów z procesem żabkowym ma wtórne zakażenie bakteryjne, które komplikuje przebieg choroby.

Znaki

Objawami powstawania ameby, podobnie jak bakterii, są gorączka i hepatomegalia, którym towarzyszy ból.

Temperatura może osiągnąć znaczną liczbę, w połączeniu z dreszczami i nadmiernym poceniem. Może również wystąpić ostra utrata masy ciała i przejawy zespołu asteniczno-wegetatywnego.

Ból w wątrobie może być bardzo intensywny w ostrym stadium choroby. Czasem towarzyszy mu kaszel i napromienianie prawej połowy klatki piersiowej i obojczyka. Z przewlekłym procesem i głębokim tworzeniem się formacji ból może być nieistotny.

Z małym ropniem, jedynymi objawami mogą być gorączka z nocnymi potami i astenia. Ból w tym przypadku jest lokalny i umiarkowany.

Gdy ropień znajduje się w górnej części ciała, przepona może być zaangażowana w proces, któremu towarzyszy ograniczenie ruchu i zadyszka.

Żółtaczka z amebicznym uszkodzeniem wątroby jest rzadka. Natężenie żółtaczki zależy od lokalizacji formacji, a także od ich wielkości i ilości.

Diagnostyka

Wątroba jest powiększona i bolesna, czasami obserwuje się również powiększoną śledzionę.

Rozpoznanie ropnia amebicznego jest prawie podobne do ropienia bakteryjnego.

Anamnestyczne wskazania do stwierdzenia obecności amebowej czerwonki, identyfikacji torbieli lub postaci wegetatywnych w kale są ważne dla potwierdzenia etiologii amebic. Testy serologiczne są przeprowadzane z antygenem amoebowym, który obejmuje:

  • RPGA (bezpośrednia reakcja hemaglutynacji). Przeciwciała przeciwko Entamoeba histolytica w zastosowaniu tej metody są wykrywane u prawie wszystkich pacjentów.
  • RIF (reakcja immunofluorescencji). Przeciwciała przeciwko patogenowi określa się w 97-100% przypadków klinicznie wyraźnego procesu.
  • ELISA (test immunoenzymatyczny). Wykrywa przeciwciała klasy IgM i IgG, uważa się je za bardziej czułe i swoiste. Przeciwciała IgM wykrywa się u prawie wszystkich pacjentów z ostrą infekcją amoebiczną. Znikną w ciągu około sześciu tygodni po skutecznym leczeniu. Przeciwciała IgG wskazują na obecne lub wcześniejsze zakażenie. Ich miano w pierwszym przypadku wzrośnie, aw drugim pozostanie niezmienione lub spadnie.

Leczenie ropnia wątroby

Taktyka leczenia w każdym przypadku opracowywana jest indywidualnie.

Konieczne jest ograniczenie aktywności fizycznej, zwłaszcza w przypadku dużej edukacji.

Mianowany oszczędnym pokarmem dietetycznym - tabela nr 5 autorstwa Pevznera.

W przypadku małych pojedynczych lub wielokrotnych ropni, taktyki leczenia wybiera się ostrożnie. Antybiotyk stosuje się zgodnie z wynikami bakteriologicznego wysiewu zawartości ropnia ropnego i czułości mikroflory.

Ponieważ patogen w przypadku bacposevian ropa z ropnia wykrywa się tylko w jednej trzeciej przypadków, dokonuje się empirycznej recepty na preparaty antybakteryjne z grup cefalosporyn trzeciej i wyższej generacji, makrolidów i aminoglikozydów. Równolegle z antybiotykiem przepisywany jest lek działający na florę beztlenową.

Kiedy etiologii amebic choroby są przepisywane leki przeciwpasożytnicze. Często stosowane i skuteczne są leki pochodzące z 5-nitroimidazolu: Metronidazol (Trichopol, Flagil); Tinidazol (Tiniba, Fasizin); Ornidazole (Tiberal); Secnidazole. Alternatywą są leki: dichlorowodorek dehydroemetiny i chlorochina.

Leczenie amebiazy musi być prowadzone pod nadzorem specjalisty chorób zakaźnych.

Interwencja chirurgiczna jest zwykle stosowana równolegle z terapią antybiotykową, ponieważ leczenie zachowawcze jest często nieskuteczne. W tym przypadku stosuje się techniki minimalnie inwazyjne.

Najczęstszą metodą leczenia chirurgicznego jest przezskórne nakłucie ropnia wątroby pod kontrolą USG lub TK. W tym przypadku ropa jest usuwana z przestrzeni edukacyjnej, a następnie określa jej skład mikrobiologiczny i wrażliwość na antybiotyki. Rurki odwadniające wprowadza się do jamy ropnia w celu późniejszego wprowadzenia leków przeciwbakteryjnych bezpośrednio do miejsca zakażenia.

Kiedy amoebiczna etiologia ropnego tworzenia się wątroby, leczenie chirurgiczne jest stosowane tylko wtedy, gdy jest zagrożone rozerwaniem i zawsze z lekami przeciwpasożytniczymi.

Istnieją jednak sytuacje, w których konieczna jest pełna interwencja chirurgiczna z otwarciem jamy brzusznej. Dzieje się tak na przykład w niedostępnej lokalizacji procesu lub w powstawaniu powikłań w postaci przebicia ropnia do jamy brzusznej z późniejszym zapaleniem otrzewnej.

Leczenie choroby podstawowej, która doprowadziła do rozwoju procesu ropnego w wątrobie, wykonuje się najpierw.

Rokowanie i zapobieganie ropniom wątroby

Dzięki szybkiemu rozpoznaniu i skutecznemu leczeniu ropnych chorób wątroby rokowanie jest zazwyczaj korzystne. Jednakże pojawiają się trudności, a zatem prognozy dotyczące leczenia wielu i małych ropni mogą ulec pogorszeniu.

Zapobieganie obejmuje także elementarną higienę osobistą i ogólną, szczególnie w krajach, w których występuje powszechna ameba.

Konieczna jest terminowa rehabilitacja wszystkich możliwych ognisk infekcji w organizmie i leczenie chorób przewlekłych.

Ropień wątroby

Każdy ropień jest jamą wypełnioną ropą. Ropień wątroby również pasuje do tej klasycznej definicji. Osobliwością tej choroby jest źródło zapalenia. Zanim pojawią się pytania do lekarza: skąd wzięła się infekcja w sterylnej wątrobie? Jak to się stało? Po znalezieniu odpowiedzi można znaleźć odpowiednie leczenie i uzyskać korzystny wynik choroby.

Choroba występuje częściej u mężczyzn w wieku młodzieńczym i średnim. Choroba występuje u mężczyzn 7 razy częściej niż u kobiet. Według danych statystycznych ropnie nieparytyczne wynoszą 4,9-5,1 na 10 tysięcy hospitalizowanych. W ogólnym oddziale chirurgicznym multidyscyplinarnego szpitala odsetek pacjentów z tą chorobą wynosi 0,5%.

Powody

Przyczyny ropnia wątroby w co dziesiątym przypadku pozostają nieznane. Największe zainteresowanie wykazano w pierwotnym powstawaniu ropni. Obejmują one pojawienie się zmiany bezpośrednio w tkance wątrobowej na tle wcześniej niezmienionych struktur narządowych.

Wtórne ropnie wątroby obejmują rozprzestrzenianie się infekcji. Najczęstszą infekcją jest:

  • przewód żółciowy (30-40% wszystkich ropni) - ze stanem zapalnym (zapalenie dróg żółciowych), kamica żółciowa, nowotwór złośliwy, nazywane są ropniami cholangiogennymi;
  • krew (do 20%) - od naczyń jamy brzusznej przez żyłę wrotną i tętnicę wątrobową (zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie otrzewnej, zapalenie uchyłka, wrzód trawienny, zapalenie jelit, posocznica);
  • tkanki poprzez kontakt - z przełomem w ropniakowatości wątroby z pęcherzyka żółciowego, ropniem podskórnym, wnikaniem żołądka;
  • uszkodzenie spowodowane uszkodzeniem, operacją wątroby, ropne ognisko w wątrobie może rozwinąć się nie tylko z bezpośrednim uszkodzeniem miąższu narządu, ale także z powodu zamkniętych urazów odniesionych w wypadkach drogowych, upadkach, pobiciach z powodu ropnia krwiaków, zwykle występuje po 3-4 dniach tygodnie po urazie.

Ropień wątroby po zabiegach chirurgicznych stanowi do 30% wszystkich przypadków. Ropnie z niezidentyfikowaną przyczyną nazywają się kryptogennymi. Różni autorzy wskazują swój udział w liczbie od 10 do 20%.

Ropień występuje również:

  • rozpad guza i określonych ziarniniaków (gruźlica) w wątrobie;
  • infekcja różnych cyst (pasożytniczych i innych).

Głównymi patogenami ogniska stanu zapalnego są:

  • hemolityczny paciorkowiec;
  • enterobakterie;
  • Staphylococcus aureus;
  • E. coli;
  • Klebsiella;
  • pierwotniak (ameba).

Rzadziej - Proteus i Pseudomonas aeruginosa. Wiele powszechnych infekcji. Ropień w wątrobie może powodować zakażenie:

  • robaki (często ascaris);
  • alveococcus;
  • echinococcus.

W przypadku ameby i pasożytnictwa typowe jest wchodzenie do organizmu przez usta, wnikanie w ścianę jelita cienkiego, transportowanie do miąższu wątroby i tworzenie torbieli zakażenia wypełnionej czynnikami zakaźnymi i masami martwiczymi w ciągu trzech miesięcy. Stopniowa proliferacja prowadzi do zerwania.

Głównym czynnikiem ryzyka ropienia wątroby jest gwałtowny spadek odporności. Taki stan prowadzi do rozwoju ropnej ostrości w wątrobie, jako powikłania innych chorób. Taki przebieg choroby występuje w 3-5% przypadków.

Częstotliwość dystrybucji różnych form

Dane statystyczne i badania etiologii ropni wątroby ujawniły następujące rozpowszechnienie wśród pacjentów:

  • amoebye - 64,7% pacjentów;
  • echinokok - 12,5%;
  • bakteryjny - 6,5% (w tym skutki czerwonki, zapalenia wyrostka robaczkowego, gnilnego zapalenia okrężnicy, zapalenia pęcherzyka żółciowego);
  • cholangiogenny - 5,2%;
  • traumatyczny - 1,8%;
  • Giardia - 0,4%.

Według innych danych, odsetek rdzenia wyrostka robaczkowego wątroby wynosi do 32%, a cholangiogeneza - 39%. Rzadkie przypadki pierwotnego gruźliczego ropienia wątroby zostały ujawnione, opisano tylko około 100 podobnych przypadków.

Klasyfikacja

Oprócz już wymienionych typów pierwotnych i wtórnych, a także klasyfikacji przez ścieżki zakażenia, istnieją ropnie według etiologii:

  • pasożytniczy;
  • bakteryjny - częściej u kobiet 30-60 lat.
  • pojedynczy - 87,5% pacjentów;
  • wielokrotność - 12,5%.

W zależności od towarzyszącego czynnika komplikującego:

Skomplikowane są traktowane jako procesy wtórne w tle:

  • zapalenie opłucnej;
  • niewydolność wątroby.

W takich przypadkach przebieg choroby jest zagrożony zerwaniem ropnia i ogólną sepsą. Zgodnie z międzynarodową klasyfikacją, wszystkie typy ropni wątroby są kodowane przez K 75.0, z wyjątkiem ameby, zaliczane są do klasy chorób zakaźnych z kodem A 06.4.

Patologiczne objawy anatomiczne

Ostrość infekcji jest otoczona przez rozszerzone żyły, wałek obrzękniętych obrzękowych komórek miąższu. Wnęka tworzy się w środku. Po pierwsze ropień jest oddzielany od otaczającej tkanki przez błonę o szarawo-czerwonym zabarwieniu. Następnie staje się grubszy i tworzy gęstą kapsułkę. Ropnie choolangogenne znajdują się wzdłuż gałęzi dróg żółciowych. W tym samym czasie w ścianach powstaje stan zapalny, a stany zaparcia żółci w świetle przewodów.

Jeśli ropień pochodzi bezpośrednio z woreczka żółciowego, to częściej ma on pojedynczy znak, znajduje się blisko łoża pęcherza. Im dłużej choroba, tym większa szansa na przeniknięcie infekcji do tkanki wątroby, tworzenie grubościennych struktur wielokomorowych.

Objawy ropnia wątroby

Początkowe objawy kliniczne ropnia wątroby nie są bardzo specyficzne. Osoba odczuwa kilka dni:

  • ogólne złe samopoczucie;
  • chłodzenie;
  • niewielki wzrost temperatury;
  • zawroty głowy;
  • senność, słabość;
  • bóle stawów;
  • nudności.

Pacjenci zwykle kojarzą objawy z przeziębieniem. Czas trwania tego okresu wynika ze stanu mechanizmów obronnych organizmu: im wyższa odporność, tym aktywniej i dłużej osoba opiera się infekcji.

Dalszy przebieg choroby wyraża się:

  • w znacznym wzroście temperatury (do 39-40 stopni);
  • nieustanny chłód z obfitym, lepkim zimnym potem na ciele;
  • letarg;
  • ból głowy;
  • tachykardia;
  • nudności i wymioty;
  • halucynacje;
  • utrata pamięci.

Objawy uszkodzenia wątroby obejmują:

  • silny ból w podbrzuszu po prawej stronie z dokładną lokalizacją - jest nudny, obolały, trwały, daje prawe ramię i łopatkę, pacjenci zauważają wzrost leżenia po lewej stronie, z ruchami, głębokim oddychaniem i zmniejszeniem, jeśli zwinięty w kłębek po prawej stronie;
  • uczucie ciężkości;
  • silny ból podczas naciskania na dolne żebra i obszar hipochondrium po prawej;
  • pojawienie się wodobrzusza (duży brzuch z powodu nagromadzenia płynu w jamie brzusznej) jest związane z wyciskaniem naczyń wątroby, zakrzepicą;
  • wyczuwalne powiększenie wątroby i śledziony, brzeg jest bolesny w dotyku;
  • zmniejszenie masy ciała utrudnia diagnozowanie pod kątem podejrzenia złośliwego guza;
  • ciemny mocz i przebarwione odchody;
  • obecność krwawienia w kale;
  • objawy krwawienia z przełyku lub jelit (wymioty występują w postaci brązowej, nazywane "fusami z kawy", luźne czarne stolce);
  • wzdęcia;
  • biegunka;
  • zaostrzenie przewlekłych hemoroidów;
  • brak apetytu.

Osobliwością przebiegu wtórnych ropni wątroby jest długa przewaga klinicznych objawów choroby podstawowej. To komplikuje i zwiększa czas diagnozy.

Niektórzy autorzy wyróżniają trzy typy w trakcie choroby:

  • I - pojawiają się wszystkie objawy klasyczne;
  • II - oznaki ropnia są "zamaskowane" przez kliniki chorób narządów trawiennych;
  • III - objawy rozwijają się stopniowo w przypadku braku wyraźnych objawów, najprawdopodobniej w stanach niedoboru odporności.

Diagnostyka

Aby postawić prawidłową diagnozę, lekarz musi znaleźć główne źródło infekcji i znaleźć sposoby zarażenia wątroby. Pytając pacjenta, zwraca się uwagę na:

  • czas trwania objawów;
  • wcześniejsze choroby septyczne (zapalenie wsierdzia, zapalenie szpiku, furunculosis), choroby zapalne narządów trawiennych (zapalenie jelit, erozja ameboka);
  • żyjących na obszarach o endemicznym występowaniu echinokoków, alweococcus, amebiaza;
  • profesjonalny i domowy kontakt ze zwierzętami, cięcie tusz, przetwarzanie skór i skórek;
  • wyjaśnienie historii alkoholu w celu wykluczenia przewlekłego alkoholowego zapalenia wątroby, marskości wątroby.

W przypadku udaru określa się poszerzone granice wątroby i wzdęcia z powodu rozdęcia jelit. Bolesna miękka krawędź powiększonej wątroby jest określana przez palpację, śledzionę można wykryć w lewym podżebrzu.

Testy laboratoryjne

Wyniki badań laboratoryjnych wskazują na wyraźną reakcję zapalną i zatrucie organizmu:

  • leukocytoza z przesunięciem w lewo;
  • pojawienie się retikulocytów we krwi;
  • Wzrost ESR;
  • spadek czerwonych krwinek i hemoglobiny.

Wzrost stężenia bilirubiny wykryto w moczu. W analizie kału - dużo niestrawionych resztek jedzenia, krew.

Rentgenowskie objawy ropnia wątroby to:

  • obszary klarowania tkanek lub jedna duża formacja z poziomem płynu;
  • ograniczona mobilność prawej kopuły przepony;
  • reaktywny zapalenie opłucnej (płyn w jamie opłucnej po prawej stronie).

Najwygodniejsze do celów diagnostycznych USG (USG). Jest przeprowadzany u pacjentów z nagłych przyczyn, pozwala zidentyfikować:

  • zwiększony rozmiar wątroby i jej poszczególne sekcje;
  • obecność małych i dużych jam wypełnionych płynem i ropą;
  • średnica i lokalizacja owrzodzeń.

Ropień ma postać hipoechogenicznej formacji o zaokrąglonych gładkich konturach. Pod kontrolą USG w oddziale chirurgicznym pobierają materiał z proponowanego ropnia za pomocą cienkiej igły do ​​biopsji i badania bakteriologicznego.

Kolejny czołg. Analiza pozwala dokładnie ustalić patologiczną florę, jej wrażliwość na antybiotyki. Eksperci uważają za obowiązkowe badania dotyczące histologii kapsuły ropnej. Wynik zależy od rozpoznania gruźliczego ropnia i wykrywania zapaści guza.

W razie potrzeby przeprowadza się udokładnianie i przygotowanie do operacji, rezonans magnetyczny i tomografia komputerowa. Ujawniają nawet małe ogniska. Metody angiografii i skanowania radioizotopowego są wymagane do określenia charakterystyki zaopatrzenia w krew, w celu potwierdzenia stanu czynnościowego komórek wątroby w strefie ropień.

Diagnostyczna laparoskopia - wprowadzenie endoskopu przez nacięcie w ścianie brzucha. Jest wykonywany w znieczuleniu ogólnym. Niezbędny do diagnostyki różnicowej z rakiem wątroby, ropniem podmorbowym, ropnym zapaleniem opłucnej i zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Umożliwia również odprowadzenie ropnia i pobranie materiału do analizy.

W diagnostyce różnicowej z ropniami pasożytniczymi stosuje się test krwi do testów serologicznych. Jest pozytywny w przypadku obecności w ciele pacjenta przeciwciał przeciwko rzekomym pasożytom (w amebiazie, bąblowicy, alweokokozie). Używany przez:

  • pośrednia reakcja hemaglutynacji;
  • próba opadania;
  • test lateksowy.

Leczenie zachowawcze

Konieczne jest leczenie pacjentów z podejrzeniem ropnia tylko w szpitalu chirurgicznym. Schemat działań terapeutycznych opracowywany jest indywidualnie dla każdego pacjenta. W przypadku wykrycia małego pojedynczego lub wielokrotnego ogniska stosuje się środki konserwatywne. Od antybiotyków preferowane są leki o szerokim spektrum działania:

  • cefalosporyny trzeciej generacji;
  • aminoglikozydy;
  • makrolidy.

Ropień pasożytniczy wymaga obowiązkowego stosowania określonych środków przeciwpasożytniczych:

  • dla etiologii jastrzębi, Yatren, Emetine, Diyodohin, Hingamin, Chloroquine, Metronidazole, Tinidazole, Ornidazole są stosowane jak wskazano;
  • jeśli wykryje się alweokokozę - Albendazol, Mebendazol;
  • z bąblowicą - grupa benzimidazoli.

Jeśli możliwe jest odwodnienie ropnia wątroby, po zabiegu instaluje się rurkę, po której antybiotyki są wprowadzane bezpośrednio do wnęki przez kilka dni, a roztwór antyseptyczny płucze się.

Leczeniu zachowawczemu muszą towarzyszyć:

  • mianowanie witamin w celu poprawy odporności i wsparcia funkcji wątroby;
  • środki do usuwania zatrucia (hemodez, roztwór Ringera, glukoza);
  • leki nasercowe i diuretyki na wodobrzusze;
  • terapia hemostatyczna z tendencją do krwawienia;
  • mianowanie środków przeciwgorączkowych;
  • dostateczne znieczulenie;
  • przebieg enterosorbentów do usuwania toksyn i toksyn przez jelita (Smekta, Enterosgel);
  • jeśli to konieczne, leki przeciwwymiotne.

Czy istnieją specjalne wymagania dietetyczne?

Pacjentom zaleca się trzymanie się stołu dietetycznego nr 5. Zabrania wstępu:

  • tłuste pokarmy (mięso, bogate buliony, ciastka, śmietana, śmietana);
  • wszelkie konserwy i wędliny;
  • marynaty i pikle;
  • gorące sosy, przyprawy;
  • mleko pełne;
  • smażone potrawy;
  • jajka;
  • świeże pieczenie;
  • napoje gazowane;
  • mocna kawa i herbata.

Konieczne jest zbudowanie diety:

  • z niskotłuszczowych produktów mlecznych (twarożek, kefir);
  • gotowany i duszony drób;
  • gotowana ryba;
  • suszony chleb;
  • warzywa gotowane metodą hartowania;
  • świeże soki;
  • owoce;
  • owsianka z umiarkowanym dodatkiem oleju.

Aby ułatwić proces trawienia, należy jeść małe porcje i częściej niż zwykle (6-7 razy dziennie). Diety muszą być przestrzegane podczas leczenia i po ropniu wątroby przez co najmniej rok. I pacjenci z chorobami przewodu pokarmowego - całe moje życie.

Metody chirurgiczne

Leczenie chirurgiczne poprzedza nakłucie ropnia pod kontrolą ultrasonografu aparatu. Przebicie wątroby wykonuje się w zależności od lokalizacji przez przestrzenie międzyżebrowe.

Procedura kończy się włożeniem sznurka do igły, wyjęciem igły i zainstalowaniem rury drenażowej z bocznymi otworami wzdłuż przewodu. Drenaż przymocowany jest do skóry oddzielnymi szwami. Przez rurkę można nie tylko wypłukać jamę, ale także wprowadzić środek kontrastowy. I na zdjęciach, aby ocenić rozmiar i jakość drenażu.

Rozwój chirurgii endoskopowej pozwolił na usunięcie małych ropni. Ale duże formacje i ogniska znajdujące się w niewygodnym obszarze do oglądania wycina się po nacięciu ściany brzusznej (laparotomia). Każdy ropień jest delikatnie otwierany, ropa lub inna zawartość jest usuwana za pomocą aspiratora. Pusta skorupa jest płukana roztworem antyseptycznym, a następnie usuwana w zdrowych tkankach wątroby.

Przy takiej operacji zwiększa się ryzyko wypłynięcia ropnej z ropnia po otwarciu do jamy brzusznej, przeciekając między pętlami jelitowymi. Dlatego wymagane są specjalne umiejętności i doświadczenie chirurga. Życie pacjenta zależy od nich. Gdy ropnie cholangiogenne po otwarciu ropnia koniecznie odprowadzają przewód żółciowy wspólny do mycia, a następnie rehabilitacji jego zapalenia (zapalenie dróg żółciowych).

Komplikacje

Późne leczenie ropnia wątroby może prowadzić do poważnych powikłań związanych z wybuchem ropy:

  • w jamie brzusznej (zapalenie otrzewnej);
  • opłucnej (ropne zapalenie opłucnej lub ropniak opłucnej);
  • w osierdziu (zapalenie osierdzia);
  • pod przeponą (lokalizacja ropnia podskórnego);
  • w jelitach lub żołądku.

Osłabione ciało nie jest w stanie zlokalizować infekcji w jednym miejscu, dlatego też, gdy ropa ma kontakt z krwią, możliwa jest sepsa i powstawanie wrzodów w różnych narządach (nerkach, płucach, mózgu). Erozji ścian naczyń przez naciek zapalny towarzyszą ogromne wewnętrzne krwawienie ze spadkiem ciśnienia, zahamowanie czynności serca i rozwój niedokrwistości.

Prognozy i zapobieganie

Najbardziej niekorzystne pod względem rokowania są cholangiogenne ropnie mnogie. Poważny stan pacjenta prowadzi do śmierci nawet w 50% przypadków. Jeśli ropień jest samotny i leczenie rozpoczyna się na czas, wówczas 90% pacjentów może osiągnąć całkowite wyleczenie.

Należy rozważyć środki zapobiegawcze:

  • higiena osobista;
  • terminowe leczenie chorób zapalnych przewodu pokarmowego;
  • wzmocnienie odporności;
  • przestrzeganie zrównoważonego systemu żywieniowego;
  • ostrożny stosunek do wszystkich popularnych metod terapii.

Władze zdrowotne są zobowiązane do przestrzegania środków mających na celu identyfikację osób, które mają ameby (w których choroba nie rozwija się pomimo obecności patogenu w jelicie). Wczesne wykrycie, udział w leczeniu i zapobieganiu zawodzie związanemu z żywieniem, medycyną, pracą z dziećmi objęły instytucję nadzoru epidemiologicznego terytorium.

Wsparcie sanitarno-ochrony zbiorników wodnych, w których znajdują się stacje poboru wody, a także zbiorniki mające kontakt z zakażonymi ludzkimi odchodami pomaga zmniejszyć częstość występowania chorób pasożytniczych.

Pacjenci z chorobami przewodu pokarmowego powinni być obserwowani przez gastroenterologa, co najmniej dwa razy w roku, aby je przetestować. Kontrola chorób przewlekłych pomaga zapobiegać tak poważnym powikłaniom jak ropień wątroby.


Więcej Artykułów O Wątrobę

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Żywność na zapalenie trzustki i zapalenie pęcherzyka żółciowego

Dieta na zapalenie trzustki i zapalenie pęcherzyka żółciowego jest jednym z głównych etapów leczenia patologii. Prawidłowo skompilowane menu, uwzględniające potrzeby stanu zapalnego narządów, pozwala przenieść chorobę w stan stabilnej remisji.
Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Atak zapalenia pęcherzyka żółciowego

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest procesem zapalnym w woreczku żółciowym, często pojawiającym się jako powikłanie kamicy żółciowej, dyssemozy dróg żółciowych i innych patologii narządów dróg żółciowych i układu trawiennego.