Ropień wątroby - objawy, przyczyny i leczenie

Ropień wątroby to choroba, która pojawia się w wyniku ropnego zapalenia tkanki wątroby, ich śmierci i powstania jamy wypełnionej ropą.

Formacja rażąco-niszcząca może być pojedyncza lub wielokrotna. W postaci rozproszonej powstaje wiele owrzodzeń, zwykle dość małych. Pojedynczy - większy, czasem są dwa lub trzy ropnie.

W większości przypadków ropień wątroby rozwija się jako choroba wtórna, częściej u osób w średnim wieku i starszych. Rokowanie przebiegu choroby jest zawsze bardzo poważne, a pełne wyleczenie pacjenta zależy od szeregu współistniejących czynników patologicznych.

Przyczyny ropnia wątroby

Co to jest? Przyczyną ropnia wątroby mogą być bakterie i pasożyty (ameba). W zależności od drogi zakażenia wyróżnia się te rany wątroby:

  • hematogenny - infekcja rozprzestrzenia się przez krwioobieg przez naczynia organizmu;
  • cholangiogenne - infekcja wchodzi do komórek wątroby z dróg żółciowych;
  • kontakt i pourazowe - występują po otwartych i zamkniętych urazach brzucha;
  • cryptogenic - źródło infekcji nie jest zainstalowane.

Ropień wątroby występuje jako powikłanie czerwonki, ropnej infekcji organizmu, ropnego zapalenia dróg żółciowych i zapalenia rzęskowego. Urazy i zatrucia, które naruszają funkcje wątroby, mogą również prowadzić do ropni.

Typowe przyczyny to perforowane zapalenie wyrostka robaczkowego i zapalenie dróg żółciowych, kamica żółciowa i jej powikłania, guzy trzustki lub dróg żółciowych, przenikanie pasożytów do światła dróg żółciowych.

Objawy ropnia wątroby

Objawy tej choroby są często nietypowe, tzn. Ogólny obraz kliniczny może przypominać jedną z poważnych chorób narządów wewnętrznych:

Ropień wątroby rozwija się powoli, a objawy pojawiają się również powoli. Ze względu na rozwój wewnętrznego procesu zapalnego, temperatura ciała jest stale zwiększana. Może mu towarzyszyć wstrząsający chłód, gorączka i potliwość.

Występuje osłabienie, nudności, czasami wymioty, utrata apetytu pacjenta, zmniejszenie masy ciała. W prawym podżebrzu są stałe, tępe bóle promieniujące do dolnej części pleców, prawej części szkaplerza i barku. Poprzedza je uczucie ciężkości w prawym podżebrzu. Podczas perkusji stwierdza się wzrost wielkości wątroby, a przy palpacji odnotowuje się zwiększony ból.

Utrata wagi jest często jedyną dolegliwością we wczesnych stadiach ropnia, a zatem rozpoznanie na wczesnym etapie jest trudne. W późniejszych etapach pojawia się żółtaczka skóry i śluz. Podczas kompresji naczyń wątroby lub zakrzepicy z powodu procesu zapalnego mogą pojawić się puchliny (nagromadzenie płynu w jamie brzusznej).

Główną cechą przebiegu ropni wątrobowych jest to, że klinika jest często maskowana przez chorobę, na którą rozwinął się ropień, więc od początku powstawania procesu patologicznego do diagnozy często zajmuje dużo czasu.

Diagnostyka

W początkowych stadiach rozwoju w narządzie ropnych jam, ich identyfikacja jest trudna. Lekarz może zasugerować patologię podczas wyjaśniania skarg podczas badania pacjenta.

Z badań diagnostycznych przepisz:

  1. Ogólny test krwi.
  2. Badanie rentgenowskie.
  3. Badanie ultrasonograficzne (ultrasonograficzne) wątroby.
  4. Spiralna tomografia komputerowa (CT).
  5. Rezonans magnetyczny (MRI).
  6. Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (PTAB).
  7. Skanowanie izotopowe wątroby.

W najtrudniejszych przypadkach sięgnij po diagnostyczną laparoskopię. W tym samym czasie do jamy brzusznej wprowadza się specjalne narzędzie wideo, które pozwala na badanie narządów, ustalanie diagnozy i, jeśli to możliwe, drenowanie ropnia.

Jak leczyć ropień wątroby

W zależności od przyczyny ropnia wątroby, a także nasilenia objawów choroby, określa się schemat leczenia.
Terapię ropnia wątroby prowadzi się metodami zachowawczymi i chirurgicznymi. W przypadku postaci bakteryjnych, w zależności od rodzaju patogenu, obowiązkowe są antybiotyki, aw postaciach amoicznych - leki przeciwmiażdżycowe.

Pojedyncze ropnie są usuwane pod kontrolą USG, ten etap leczenia jest niezbędny do uwolnienia ropy. Wiele traktować zachowawczo. Prowadzi się intensywną operację, gdy ropień znajduje się w trudno dostępnych miejscach i, jeśli to konieczne, w chirurgicznym leczeniu choroby podstawowej. Aby wytworzyć wysokie stężenie terapeutyczne antybiotyku w tkankach narządu, lek często podaje się przez żyłę wątrobową i wcześniej wprowadza się do niego cewnik.

Wszystkim pacjentom z odroczonym ropniem przepisuje się specjalną dietę nr 5, terapię rehabilitacyjną. Pamiętaj, aby przeprowadzić odpowiednie leczenie choroby, która doprowadziła do powstania ropnia. Pacjenci o tym profilu są obserwowani wspólnie przez gastroenterologa i chirurga. Jeśli to konieczne, zaangażowany jest specjalista chorób zakaźnych.

Rokowanie zależy od postaci ropnia wątroby, nasilenia objawów i skuteczności leczenia. W przypadku pojedynczego ropnia wątroby, z podejmowanymi w odpowiednim czasie działaniami, rokowanie może być korzystne. Około 90% pacjentów wraca do zdrowia, chociaż leczenie jest bardzo długie. Przy wielu małych ropniach lub braku leczenia pojedynczego ropnia śmierć jest bardzo prawdopodobna.

Przyczyny ropnia wątroby

Ropień wątroby jest ciężką chorobą zapalną wątroby, której towarzyszy tworzenie wnęk w tkankach narządowych wypełnionych ropą. Takie ropne formacje w wątrobie są częstsze u mężczyzn żyjących w niekorzystnych warunkach sanitarnych i higienicznych i mających złe nawyki.

Choroba ta pojawia się w wyniku uszkodzenia tkanek zapalnych, co prowadzi do ich martwicy i powstawania ubytków, które mogą być następnie zakażone najprostszymi pasożytami i bakteriami, co prowadzi do powstania ropnego wysięku.

Klasyfikacja

Istnieje kilka podejść do klasyfikacji tego stanu patologicznego. Ropień wątroby może być zarówno pojedynczy, jak i wielokrotny. W zależności od patogenu, który spowodował chorobę, wydzielane są ropnie bakteryjne, grzybicze i ameboiczne. Dzięki lokalizacji guzy te mogą być zarówno praworęczne, jak i leworęczne. W zależności od przebiegu klinicznego ropnie mogą różnić się zarówno w przebiegu ostrym, jak i przewlekłym.

Przyczyny edukacji

Nie wszystkie bakterie i pasożyty mogą powodować tę patologię. Najczęściej ropnie w tkankach wątroby rozwijają się w wyniku uszkodzenia już uszkodzonych tkanek wątroby przez następujące patogenne mikroorganizmy:

  • paciorkowce;
  • Staphylococcus;
  • niebieska pałeczka Bacillus;
  • protei;
  • E. coli;
  • ameba;
  • ascaris;
  • echinococcus.

Już zidentyfikowane sposoby rozprzestrzeniania infekcji, które wywołują ropień wątroby. Portalowa wersja ruchu patogennej mikroflory jest potwierdzana, gdy drobnoustroje lub pasożyty są wprowadzane przez żyłę wrotną. W większości przypadków ma to miejsce podczas pierwotnego rozwoju chorób zapalnych w jamie brzusznej, w tym z zapaleniem uchyłków, zapaleniem wyrostka robaczkowego i chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Ponadto infekcja może rozprzestrzeniać się przez drogę żółciową, czyli przez drogi żółciowe. Najczęściej zdarza się to przy ich niedrożności i zmianach zapalnych. Rzadziej infekcja rozprzestrzenia się przez tętniczą drogę, czyli przez układ tętnic wątrobowych. Często występuje w sepsie. W rzadkich przypadkach rozprzestrzenianie się patogennej mikroflory występuje z powodu bezpośredniego kontaktu wątroby z zapalonym pęcherzykiem żółciowym.

Istnieje wiele czynników, które mogą być przyczyną tego stanu patologicznego:

  • zmniejszona odporność;
  • cyst wątrobowych o dowolnej etiologii;
  • cukrzyca;
  • chirurgia wątroby;
  • nowotwory złośliwe;
  • uszkodzenie narządów;
  • obecność owrzodzeń na skórze.

Wyższe ryzyko takiej patologii u osób, które od wielu lat cierpią na uzależnienie od narkotyków lub alkoholu. Te złe nawyki przyczyniają się do rozwoju uszkodzeń zapalnych tkanek wątroby, ich martwicy i marskości. Te niekorzystne procesy stwarzają warunki do zmniejszenia lokalnej odporności i przenikania patogennej mikroflory.

Często ropnie w tkankach wątroby występują po chemioterapii i leczeniu dużymi dawkami kortykosteroidów. W rzadkich przypadkach ten stan patologiczny może rozwinąć się na tle silnego wyczerpania organizmu spowodowanego złym odżywianiem.

Znaki

Biorąc pod uwagę, że ropień wątroby najczęściej występuje na tle innych chorób zakaźnych występujących w organizmie, często nie obserwuje się specyficznych oznak uszkodzenia tego narządu. Podejrzenie obecności tego stanu patologicznego może wystąpić, gdy ból pojawia się w prawym podżebrzu. Ponadto wraz z rozwojem ropnia wątroby objawy mogą wyglądać następująco:

  • gorączka;
  • nudności i wymioty;
  • zażółcenie skóry i twardówki oczu;
  • utrata masy ciała;
  • wzrost wielkości wątroby;
  • zimny pot;
  • ciemny mocz;
  • powiększona śledziona;
  • przebarwienie kału;
  • ogólne osłabienie;
  • dreszcze

U osób starszych objawy tej choroby są w większości przypadków mniej wyraźne. Wiele ropni w tkankach wątroby charakteryzuje się wyraźniejszymi objawami. Jeśli ten stan patologiczny rozwija się w wyniku uszkodzenia narządów przez ameby, charakterystyczne objawy tej choroby mogą być nieobecne przez długi czas.

W przypadku ciężkiego uszkodzenia wątroby dochodzi do naruszenia produkcji enzymów odpowiedzialnych za przepuszczalność ścian naczyń krwionośnych, co często powoduje krwawienie jelitowe. Ponadto ropień wątroby może powodować objawy ogólnego zatrucia.

Często pacjenci cierpiący na ropnie wątroby, zaburzenia pamięci pamięci, nieuwagę i zmniejszenie upośledzenia umysłowego. Ze względu na rozwój tego procesu patologicznego może dochodzić do nagromadzenia toksyn we krwi. Może to niekorzystnie wpływać na pracę mózgu, a nawet powodować halucynacje wzrokowe.

Komplikacje

Jeśli docelowe leczenie tej patologii nie zostanie rozpoczęte w odpowiednim czasie, zwiększa się ryzyko komplikacji, które mogą powodować śmierć. Ropnie w tkankach wątroby są niebezpieczną możliwością zerwania. Może się to zdarzyć w przypadku przeciążenia fizycznego lub emocjonalnego.

W takim przypadku ropa i martwicze masy mogą wlewać się do jamy otrzewnej lub jamy opłucnej. Przy takim przebiegu obserwuje się rozwój zapalenia otrzewnej lub ropniaka. W przyszłości infekcja może dostać się do krwioobiegu, powodując rozwój sepsy. Ponadto, przełom ropnej masy i ich nagromadzenie pod kopułą przepony może spowodować rozwój ropnia poniżej przeponowego.

W rzadkich przypadkach pus przenika przez torebkę osierdziową, co wywołuje rozwój zmiany zapalnej zewnętrznej wyściółki serca. W tym przypadku istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia wysięku w osierdziu lub tamponady serca z powodu uszkodzenia jej tkanek.

Ropnie mogą być przyczyną zwiększonego ciśnienia w żyle kołnierza. Może to prowadzić do rozwoju puchliny brzusznej, czyli nagromadzenia płynu w jamie brzusznej.

Penetracja ropy może powodować zatorowość płucną. Rozprzestrzenianie się infekcji często prowadzi do powstawania ropni w mózgu. Jeśli dochodzi do pasożytniczego uszkodzenia wątroby, ameby mogą przenikać przez przeponę, jamę opłucnową i płuca. To powoduje powstawanie przetok.

Techniki diagnostyczne

Przy najmniejszym podejrzeniu ropnia wątroby należy skonsultować się z hepatologiem lub gastroenterologiem. Po pierwsze, specjalista przeprowadza badanie palpacyjne okolicy wątroby, ogólne badanie i pobieranie historii. Te metody badawcze pozwalają określić obecność niektórych odchyleń.

Następnie zaplanowane są badania krwi. Pozwala to na identyfikację spadku poziomu czerwonych krwinek i hemoglobiny, leukocytozy i niektórych innych zmian.

Podczas przeprowadzania analizy biochemicznej krwi w przypadku, gdy pacjent ma ropień w tkankach wątroby, określa się podwyższony poziom bilirubiny, ALT i AST. Wskazuje to na uszkodzenie tkanki wątroby.

W około 50% przypadków wysiewu bakterii można wykryć chorobotwórczą florę, która może wywołać rozwój ropni. Jeśli istnieje podejrzenie pasożytniczej natury choroby, testy serologiczne można przeprowadzić przy użyciu testu immunoenzymatycznego. Często przydzielany do prowadzenia coprogramu.

Po wykryciu ropnia w tkance wątroby często stosuje się różne instrumentalne metody diagnostyczne. Radiografia ujawniła jaśniejsze obszary w wątrobie, wskazując na obecność ropni. Ponadto ta metoda badawcza pozwala określić ograniczenie ruchliwości przepony i gromadzenie się płynu w jamie opłucnej.

Często zaleca się USG układu wątrobowo-żółciowego. Badanie to pozwala dokładnie określić lokalizację istniejących jam w tkankach narządu i obecność w nich płynu lub ropy.

Często wykonuje się biopsję cienkoigłową pod kontrolą ultrasonograficzną, co sugeruje drenaż jamy ropnia i dalszą analizę jej zawartości w celu określenia wrażliwości patogennej mikroflory na antybiotyki.

W obecności wielu małych ropni w tkankach wątroby można przepisać MRI. Ta metoda badawcza pozwala zidentyfikować nie tylko dokładne wymiary wnęk, ale także ich lokalizację. Takie podejście pomaga lekarzom określić najlepszą taktykę leczenia i opracować plan interwencji chirurgicznej, jeśli to konieczne.

W rzadkich przypadkach może być wskazane skanowanie izotopu promieniotwórczego wątroby lub angiografia. Badania te sugerują wprowadzenie specjalnego izotopu kontrastowego, który gromadzi się w tkankach i pozwala dokładnie określić rozmiar istniejącego ropnia. Ponadto, przy stosowaniu tych metod diagnostycznych, możliwe jest wykrywanie obecności wad dopływu krwi.

W ciężkich przypadkach może być wymagana diagnostyczna laparoskopia. Jest to inwazyjna metoda badawcza, polegająca na wykonaniu nacięcia w ścianie jamy brzusznej, przez którą wkładany jest instrument endoskopowy z kamerą wyświetlającą obraz narządów wewnętrznych na specjalnym monitorze. Ponadto ta procedura pozwala na drenaż. Ten stan patologiczny należy odróżnić od ropnego zapalenia opłucnej i ropnego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Leczenie

W przypadku choroby, takiej jak ropień wątroby, leczenie dobierane jest indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od etiologii choroby. Jeżeli tworzenie wnęki wypełnionej ropnymi treściami jest wynikiem inwazji pasożytniczej lub grzybowej, w obecności formacji o średnicy przekraczającej 10 cm zalecane są operacyjne metody leczenia.

W praktyce chirurgicznej lekarze próbują uciec się do metod minimalnie inwazyjnych. W przypadku małych ropni zaleca się przezskórne zasysanie zawartości ropnia za pomocą specjalnej igły. Procedura jest przeprowadzana pod kontrolą USG lub CT.

Duże ubytki w wątrobie tego typu wymagają zainstalowania systemu odwadniającego, który pozwala na usunięcie ropnej treści przez cewnik. Przy trudnej lokalizacji ropnia, w obecności powikłań, w tym zapalenia otrzewnej, wykonywane są klasyczne warianty operacji, obejmujące otwarcie jamy brzusznej i odcięcie wątroby do istniejącego ropnia, a także rehabilitację zmian.

Leczenie farmakologiczne

W przypadkach, gdy jama ropnia jest mała lub w wątrobie występuje wiele małych ognisk, terapię prowadzi się metodami zachowawczymi. Jeśli patologia była spowodowana przez ameby lub grzyby, wybiera się odpowiednie leki przeciwpasożytnicze i przeciwgrzybicze.

Jeżeli podczas siewu lub przeprowadzania badań nad ropą uzyskaną podczas nakłucia wykryto bakterie, wybiera się antybiotyki o wąskim spektrum działania. Pozwalają ci tłumić infekcję. Jeśli nie zidentyfikowano rodzaju mikroflory, wybiera się leki o szerokim spektrum działania. Powszechnie stosowane leki na ropień obejmują:

  1. Metronidazol.
  2. Meropenem.
  3. Doripenem.
  4. Maxicef
  5. Cefanorm
  6. Maxipim.
  7. Cefiksime.
  8. Cefditoren.
  9. Ceftriakson itp.

Czas trwania antybiotykoterapii wynosi od 1,5 do 3 miesięcy. Jeśli możliwe jest zainstalowanie przezskórnego systemu drenażowego, specjalne roztwory antyseptyczne mogą być używane do mycia istniejących ubytków w tkankach wątroby.

Biorąc pod uwagę, że stosowanie środków przeciwbakteryjnych ma silny toksyczny wpływ na organizm człowieka, lekarz może zalecić stosowanie probiotyków i kompleksów witaminowych w celu normalizacji pracy jelit. Jeśli choroba jest ostra i konieczna jest interwencja chirurgiczna, prowadzi się również ukierunkowaną terapię medyczną.

Porady dotyczące przewidywania i zapobiegania

Śmiertelność z ropniami w tkance wątroby wynosi około 30%. Rokowania pogarszają się w obecności przewlekłych chorób tego narządu. Po złożonym leczeniu istnieje ryzyko nawrotu tego stanu patologicznego.

Aby zmniejszyć ryzyko ropnia w tkance wątroby, konieczne jest natychmiastowe leczenie zakaźnych inwazji narządów zlokalizowanych w jamie brzusznej, w tym choroby Leśniowskiego-Crohna, zapalenia uchyłka i zapalenia wyrostka robaczkowego.

Podczas wykonywania embolizacji naczyniowej wątroby i leczenia dróg żółciowych za pomocą minimalnie inwazyjnych metod operacyjnych konieczne jest profilaktyczne leczenie antybiotykami, aby zapobiec rozwojowi ropni. Aby zmniejszyć ryzyko infekcji przy pomocy ameb i innych pasożytów, konieczne jest:

  • dokładnie myj warzywa i owoce przed ich spożyciem;
  • pić wodę dopiero po zagotowaniu lub przefiltrowaniu;
  • wyeliminować stosowanie niepasteryzowanych produktów mlecznych;
  • przestrzegaj zasad higieny osobistej.

Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia ropnia w tkance wątroby, należy wyeliminować stosowanie alkoholu. Wszelkie leki powinny być stosowane tylko pod nadzorem lekarza prowadzącego, ponieważ większość leków ma toksyczny wpływ na tkankę wątroby. Ponadto konieczne jest prawidłowe odżywianie i hartowanie, aby wzmocnić ogólną odporność. Zmniejszy to ryzyko rozprzestrzeniania się patogennej mikroflory.

Co to jest ropień wątroby: objawy, przyczyny i leczenie

Co to jest? Ropień wątroby jest ograniczoną jamą w narządzie o różnych rozmiarach i wypełnioną ropą. U większości pacjentów ropień rozpoznaje się jako chorobę wtórną, co wynika z negatywnego wpływu innych patologii. Patologię częściej wykrywa się u osób w wieku od 30 do 45 lat, u dzieci zdarza się to w bardzo rzadkich przypadkach. Rokowanie przebiegu choroby jest zawsze bardzo poważne, a pełne wyleczenie pacjenta zależy od szeregu współistniejących czynników patologicznych.

Ropień wątroby jest niebezpieczną chorobą. W przypadku pojedynczej ropnej zmiany pozytywny efekt leczenia obserwuje się prawie u wszystkich pacjentów, ale oczywiście, jeśli terapia została przeprowadzona w odpowiednim czasie. I wiele ropnych formacji wątroby często kończy się śmiercią.

Przyczyny

Co to jest? Ropień wątroby jest bardziej podatny na starsze osoby, które od dawna cierpią na choroby zapalne pokarmu i układu wątrobowo-żółciowego. Przyczyną ropnia wątroby mogą być bakterie i pasożyty (ameba).

W zależności od drogi zakażenia wyróżnia się te rany wątroby:

  • cholangiogenne - infekcja wchodzi do komórek wątroby z dróg żółciowych;
  • hematogenny - infekcja rozprzestrzenia się przez krwioobieg przez naczynia organizmu;
  • kontakt i pourazowe - występują po otwartych i zamkniętych urazach brzucha;
  • cryptogenic - źródło infekcji nie jest zainstalowane.

Mikroflora bakteryjna jest przyczyną rozwoju choroby w 50% wszystkich przypadków. Streptococcus, staphylococcus i mieszanina mikroorganizmów są wykrywane przez kulturę bakteryjną.

Zgodnie z kodowaniem ICD-10 (międzynarodowy kod chorób dziesiątej rewizji) ropień wątroby jest zaszyfrowany zgodnie z paragrafem K75.

Klasyfikacja

Ropnie wątroby są podzielone na następujące grupy gatunków.

  1. Podstawowy i wtórny.
  2. Skomplikowane przez proces ropny lub nieskomplikowane.
  3. Pojedynczy i wielokrotny.
  4. Pyogeniczne i amebowe.

Powikłania obejmują różne nietypowe zjawiska występujące w obszarach ropiejących: przede wszystkim jest posocznica, ropne zapalenie osierdzia, opłucnej ropniak. Ponadto, choroba może mieć powikłania, takie jak ropień podtylkowy, i jej przełom w jamie opłucnowej lub jamy brzusznej.

Objawy ropnia wątroby

W ropieniu wątroby główne objawy mogą objawiać się następująco: wysoka temperatura ciała;

  • stały, obolały, tępy, oddający prawemu barkowi, łopatce;
  • hepatomegalia, dreszcze, "gęsią skórkę" 2-3 razy dziennie;
  • utrata apetytu, nudności, wymioty;
  • znaczny wzrost częstości tętna;
  • ból w projekcji wątroby,
  • szybka utrata masy ciała z powodu zatrucia i zaburzeń dyspeptycznych;
  • żółta skóra, twardica, ciemny mocz, ziemista cerę.

Objawom tak poważnej patologii mogą towarzyszyć zatrucia krwi i drgawki. U pacjenta w większości przypadków występuje nagromadzenie płynu w jamie brzusznej, w wyniku czego podbrzusze znacznie zwiększają swoją wielkość (jest to szczególnie widoczne na tle ciężkiej chudości z powodu utraty wagi podczas zatrucia).

Ropień wątroby Amebic

Choroby wywołane przez Entamoeba histolytica (amebra) mają przeważnie miejsce w krajach o gorącym i tropikalnym klimacie: w Azji, Afryce i Ameryce Południowej, gdzie ropnie absurdalne odpowiadają za 80-90% ropnych zmian w wątrobie.

Czynnik sprawczy występuje w trzech postaciach:

W przypadku choroby jelita grubego dochodzi do uszkodzenia wątroby, według różnych źródeł, w 1-25% przypadków. Jednak oczywiste objawy jelitowe w amebiazie mogą nie być.

Diagnostyka

Pierwszym krokiem w rozpoznaniu ropnia wątroby jest dokładne sprawdzenie przez lekarza. Wykrywa się wzrost w wątrobie (badanie palpacyjne), żółtaczka (na przykład, w postaci żółknięcie skóry lub oczu), kołatania serca i pocenie się skóry. Aby zidentyfikować ropień wątroby, lekarz przepisze badania krwi. Wyniki zwykle wykazują znaczny wzrost stężenia leukocytów we krwi z powodu współistniejącej infekcji bakteryjnej, a także zwiększa się parametry zapalne, takie jak białko ostrej fazy CRP.

Lekarz może zalecić inne badania:

  • Rosnące bakterie z próbki krwi w 50% przypadków mogą wykryć drobnoustroje odpowiedzialne za pojawienie się ropnia wątroby. Materiał do badania pobiera się przez nakłucie ściany brzucha i ekstrakt płynu z dotkniętego obszaru wątroby. Próbka jest następnie wysyłana do badań mikrobiologicznych na obecność kolonii bakterii, bakterii tlenowych i beztlenowych. Nie zaleca się pobierania próbek zawartości ropnia z poprzednio ułożonego drenażu.
  • Podczas radiografii w projekcji wątroby ujawnia się wnęka o poziomie płynu (ropa) i pęcherzyka gazowego nad nią. Możliwe jest także określenie pewnych zmian reaktywnych na części narządów prawej strony klatki piersiowej - wysoka pozycja i ograniczenie ruchliwości kopuły przepony, płyn w jamie opłucnej, objawy zapalenia płuc w prawym płucu. Te objawy prześwietlenia nie są charakterystyczne dla ropnia wątroby, ale ich obecność pozwala podejrzewać proces patologiczny w wątrobie.
  • Tomografia komputerowa lub ultrasonografia umożliwia wizualizację przestrzeni z ropnym płynem w wątrobie wraz z towarzyszącym obrzękiem. Doświadczony specjalista powinien rozróżniać ropień wątroby od ewentualnych guzów lub torbieli.

Inne badania laboratoryjne mogą ujawnić wzrost stężenia bilirubiny i enzymów w wątrobie. W przypadku tej choroby hepatocyty ulegają uszkodzeniu, co w tym przypadku uwalnia do krwi substancje wskazujące na ich uszkodzenie.

Leczenie ropnia wątroby

W przypadku nieskomplikowanego procesu leczenie daje duże szanse na wyleczenie. Jeśli powstaną komplikacje, rokowanie staje się niekorzystne, a prawdopodobieństwo zgonu wzrasta.

Leczenie farmakologiczne

W przypadkach ropotwórczych ropni bakteryjnych leczenie kompleksowe obejmuje terapię antybakteryjną. Z reguły uzupełnia chirurgiczne metody drenażu ropnia.

Izolowane stosowanie leczenia zachowawczego rzadko jest wykonywane tylko w przypadkach, gdy pacjent nie poddaje się zabiegowi chirurgicznemu lub gdy ma wiele ropni, których nie można cofnąć. W takich przypadkach pacjenci wymagają wielu miesięcy antybiotykoterapii ze stałym i uważnym monitorowaniem rozwoju powikłań. Najczęściej oprócz leczenia chirurgicznego przepisuje się antybiotyki.

Przed uzyskaniem wyników siewu krwi lub zawartości jamy ropnej i określeniem rodzaju patogenu, lekarze przepisują antybiotyki o szerokim spektrum działania - karbapenemy, cefalosporyny trzeciej generacji i metronidazol. Po uzyskaniu wyników badań mikrobiologicznych zmienia się leczenie, przepisując leki na podstawie określenia ich wrażliwości. Czas trwania leczenia przeciwbakteryjnego może wynosić od 6 tygodni (pojedyncza i ściśle odsączone ropnia) do 3 miesięcy (gdy wiele ropnie wątroby).

  • W przypadku jałowego ropnia wątroby 90-95% pacjentów udaje się osiągnąć poprawę bez interwencji chirurgicznej. Są przepisywane metronidazol. U większości pacjentów poprawa następuje w ciągu 72-96 godzin. W przypadku nieskuteczności metronidazolu stosuje się chlorochinę, do której czasami dodaje się emetynę lub dihydroemetynę. Po skutecznym leczeniu amebowego ropnia lekarze przepisują furoinian dylooksanidu, który niszczy ameby w jelicie.
  • W przypadku ropni grzybowych wykonywana jest ogólnoustrojowa terapia przeciwgrzybicza. To leczenie jest uzupełnieniem chirurgicznego drenażu jamy ropnia. Lekarze najczęściej przepisują amfoterycynę B lub flukonazol.

Oprócz leczenia przeciwbakteryjnego lub przeciwgrzybiczego pacjenci z ropniem wątrobowym mogą wymagać terapii infuzyjnej (w celu skorygowania równowagi wody i elektrolitów), środków przeciwbólowych i eliminacji niedoborów składników odżywczych.

Leczenie chirurgiczne

Operację przeprowadza się w przypadku nieskuteczności leku przez 4 do 6 miesięcy lub w przypadku powikłań z ostrych przyczyn medycznych.

  1. Przezskórne drenaż ropnia wątroby - dwie rurki gumowe są wprowadzane do jamy ropnej, płyn zawierający antybiotyki podawany jest do jednego ropnia, a zawartość jest wydalana z drugiego ropnia. Procedura jest długa i trwa 3-4 dni;
  2. Laparotomia - środkowa część jamy brzusznej. Jest wykonywany w obecności wielu ropni wątroby lub rozwoju powikłań. Wątroba zostaje wprowadzona do rany chirurgicznej, otwierają się wnęki wszystkich ropni, ich zawartość jest zasysana przez specjalne urządzenie, aspirator. Puste, wysuszone wgłębienie wycina się do zdrowej tkanki narządu, a następnie zszywa.

Pamiętaj, że w tej chorobie zabronione jest stosowanie tradycyjnego leczenia ludowego.

Dieta

Przy ustalonej diagnozie jedzenie powinno być delikatne, z wyjątkiem tłustych potraw. Jedzenie nie powinno wywierać nacisku na samo ciało, drogi żółciowe i układ żołądkowo-jelitowy. Musisz wybierać produkty zawierające duże ilości witamin. W okresie pooperacyjnym żywność należy przetrzeć, należy jeść w małych porcjach.

Komplikacje i zapobieganie

Ropień wątroby jest przerażający właśnie z powodu jego powikłań. Tak więc, w przypadkach, gdy leczenie nie rozpoczyna się we właściwym czasie, możliwy jest przełomowy ropień, krwawienie, które może również wywołać zakażenie krwi.

W wyniku przełomu może powstać zapalenie otrzewnej (proces zapalny, który zachodzi w jamie brzusznej), epinema opłucnowa (gdy ropa gromadzi się w okolicy opłucnej mostka), a ropień wątroby może się otworzyć, a ropa może wpaść do następujących narządów:

  • w jamie brzusznej;
  • jelita;
  • torebka osierdziowa;
  • oskrzela.

Podstawową prewencją zapobiegania ropieniu wątroby jest zapobieganie i właściwe, terminowe, właściwe leczenie chorób, które wpływają na występowanie ropnia. Formy pasożytnicze są ostrzegane przez przestrzeganie higieny osobistej, zasad sanitarnych w zakładach gastronomicznych.

Co to jest ropień wątroby, jej objawy i leczenie

Patologie wątroby są dziś diagnozowane u co drugiego mieszkańca naszego kraju. Zły styl życia, obfitość fast foodów, łamanie zasad żywienia, złe nawyki, stres - wszystko to pogarsza funkcje głównego filtra ciała.

W 3-5% wszystkich przypadków chorób tego narządu występuje ropień wątroby - choroba, która może być śmiertelna. Dotyczy to z reguły osób w wieku produkcyjnym i osób starszych, u dzieci jest niezwykle rzadkie. Jak powstaje ropień wątroby, jak się ona manifestuje i jakie są metody leczenia - w tym artykule.

Cechy choroby i mechanizm rozwoju

Ropień wątroby to proces, w którym w narządzie występują jamki o ropnej treści. W wyniku zapalenia, które może być spowodowane różnymi przyczynami, tkanka wątroby umiera. W miejscu tych zniszczonych tkanek formują się "worki" wypełnione ropnymi masami.

Ropień jest chorobą wtórną. Inne zaburzenia wątroby, przewlekłe choroby, urazy, bakterie i inne mikroorganizmy powodują jego wystąpienie. Częściej ropień prawego płata wątroby niż lewy.

Mężczyźni są bardziej podatni na tę patologię niż kobiety. Rocznie rejestruje się 2,3-3,6 przypadków na 100 tysięcy ludności. Jednak w Azji Wschodniej i regionie Azji i Pacyfiku, choroba często występuje w formie utajonej, przewlekłe, jako procent mieszkańców nie zakażonych czerwonka ameba - wspólną przyczynę choroby.

Wystąpienie ropnia poprzedza zapalenie w narządzie. Na tym etapie pacjent obserwuje pogorszenie stanu zdrowia. Jeśli w tym czasie skonsultujesz się z lekarzem, zidentyfikujesz przyczyny i przeprowadzisz terminowe leczenie, wówczas nie dojdzie do powstania wrzodów.

Początkowo powstaje ropna jama (czasami jest to ograniczone), pacjent na tym etapie ma wszystkie szanse na pełne wyleczenie. Stopniowo patologia postępuje, pojawiają się liczne owrzodzenia, pogarsza się stan pacjenta, pojawiają się określone objawy (np. Wymioty "fusów z kawy").

Jak już wspomniano, mężczyźni częściej chorują niż kobiety, dorośli niż dzieci. Inne czynniki ryzyka obejmują:

  • cukrzyca;
  • marskość wątroby;
  • choroby trzustki;
  • przeszczep wątroby;
  • onkologia;
  • niedobór odporności;
  • wiek powyżej 70 lat.
Wiele ropni wątroby

Ponieważ choroba ma charakter wtórny, jej głównymi przyczynami są następujące choroby i stany pierwotne:

  • choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego: kamica żółciowa, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych, marskość wątroby, cysty;
  • inne choroby przewodu pokarmowego: wrzód żołądka perforacji lub esicy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie żyły wrotnej, choroby Crohna, posocznicę, raka trzustki;
  • uraz brzucha i uszkodzenie wątroby;
  • operacje przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • pęknięcie zapalenia wyrostka robaczkowego;
  • najeźdźców robaków;
  • infekcja przez wiele bakterii;
  • połykanie czerwonozielonej ameby.

Ponadto mogą występować inne przyczyny ropni - na przykład w przypadku infekcji grzybiczych. W niektórych przypadkach dokładne czynniki przyczyniające się do rozwoju patologii pozostają nieznane.

Odmiany i cechy

Istnieją dwa główne typy ropnia wątroby: cholangiogenne i amebowe. Różnią się mechanizmem rozwoju, przyczynami i mają pewne różnice w przebiegu choroby.

Cholangiogenny

Przyczyną tego ropnego procesu jest choroba wątroby, dróg żółciowych i innych narządów trawiennych:

  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • zapalenie dróg żółciowych;
  • infekcje jamy brzusznej;
  • wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • Choroba Crohna;
  • perforacja jelitowa.
Ropnie złośliwe wątroby

W niektórych przypadkach ropień cholangiogenny pojawia się w wyniku urazu narządu - kiedy krwiaki powstają w wątrobie. Dotyczy to robaków. Ich nagromadzenie prowadzi również do śmierci tkanki, martwicy i powstawania owrzodzeń. Posocznica wywołana przez złote lub hemolityczne stafylococcus często prowadzi do tego procesu.

Amoebic

Czynnikiem sprawczym tego typu jest ameba - najprostszy jednokomórkowy organizm. Najczęstsze zakażenie występuje w krajach Azji Wschodniej. Początkowo mikroorganizm wchodzi do jelita - przez usta, gdy higiena osobista nie jest przestrzegana, gdy skażone produkty są spożywane. Już od jelita ameba jest rozprowadzana po całym ciele, w tym wnika w wątrobę. Najczęściej w tym przypadku istnieje tylko jeden ropny fokus - w miejscu infekcji.

Yuri N., 48 lat: "Nie jestem najzdrowszym stylem życia, ale prawie nie piję alkoholu, nie palę. Ale są przewlekłe choroby przewodu pokarmowego. Cierpiał na ropień wątroby - zachorował po przebywaniu w Egipcie. Po pewnym czasie zaczęła się gorączka, mdłości, ból w prawym podżebrzu.

Long nie mógł dokonać dokładnej diagnozy, przeszedł wiele procedur. W rezultacie wykryto amebiczny ropień wątroby. Pomagało leczenie antybiotykami - przez pół roku wszystkie testy były normalne. "

Manifestacja ropnia zależy od stadium i nasilenia. Choroba przebiega zazwyczaj w dwóch etapach:

  • ogólne zatrucie organizmu;
  • podwyższona temperatura ciała;
  • pocenie się, szczególnie silne na twarzy i szyi;
  • bóle głowy i zawroty głowy;
  • zmniejszona ostrość wzroku, w ciężkich przypadkach - halucynacje wzrokowe;
  • nudności i wymioty;
  • osłabienie, zmęczenie, apatia;
  • spadek lub brak apetytu. Na tym etapie ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem, gdy pojawią się pierwsze oznaki - w tym przypadku rokowanie na rokowanie jest korzystne. Ponadto takie objawy mogą wskazywać na inne patologie układu trawiennego i nie tylko, dlatego niezwykle niebezpieczne jest samodzielne leczenie patologii.

Procedury diagnostyczne

Rozpoznanie "ropnia wątroby" rozpoczyna się od zebrania wywiadu, zewnętrznego badania pacjenta i obmacywania prawego obszaru hipochondrium. Następnie wymagane są badania krwi i moczu, jeśli istnieje podejrzenie o postaci amebicznej (jeśli pacjent był w zakażonym regionie), bada się kał. Ponadto do celów diagnostycznych stosuje się następujące badania:

  • RTG. Pozwala określić obecność ubytków w wątrobie.
  • Badanie ultrasonograficzne. Dokładność tej metody pozwala określić dokładną lokalizację i wielkość owrzodzeń.
  • Tomografia komputerowa. Pozwala uzyskać wiarygodne migawki ciała ze wszystkich stron, dzięki czemu można zobaczyć wszystkie zmiany w nim.
  • Laparoskopia wątroby

Rezonans magnetyczny. Używany do tego samego co CT, tylko na innej zasadzie.

  • Biopsja igłowa. Umożliwia nie tylko postawienie diagnozy, ale także, jeśli to konieczne, natychmiastowe przeprowadzenie drenażu ropnej jamy.
  • Angiografia. Jest to pomocnicza procedura diagnostyczna do oceny stanu naczyń krwionośnych i przepływu krwi w dotkniętym obszarze.
  • Skanowanie izotopowe. Używa specjalnego leku, który gromadzi się tylko w zdrowych tkankach. Dzięki temu możliwe jest wykrycie części ciała dotkniętych ropniem. Jest to rzadko używana i niepopularna technika diagnostyczna.
  • Laparoskopia. Metoda minimalnie inwazyjna umożliwia badanie jamy brzusznej i znajdujących się tam narządów poprzez niewielkie nakłucie brzucha, w które wkładane jest urządzenie optyczne.
  • Metody te są stosowane po przeprowadzeniu testów, które pozwalają podejrzewać patologię. Tak więc, dowody na obecność ropnych ognisk mogą obniżyć poziom hemoglobiny do 90-100 g / lw połączeniu ze wzrostem ESR do 15-20 mm / h, jak również wzrostem bilirubiny. Zwiększa to również liczbę leukocytów i spada objętość płytek krwi. Liczba leukocytów wzrasta w moczu, a także pojawiają się czerwone krwinki i białko. Reakcja słabego kwasu w moczu zostaje zastąpiona neutralną.

    Metody i prognozy terapii

    Leczenie ropnia wątroby odbywa się za pomocą środków medycznych i chirurgicznych. Nietradycyjne metody, w tym folkowe, mogą być niebezpieczne! W żadnym przypadku nie można ignorować powołania lekarza i samodzielnego leczenia. Jeśli naprawdę chcesz spróbować czegoś oprócz głównej terapii, powinieneś skonsultować się z lekarzem.

    Tradycyjne metody są zwykle stosowane jako przygotowanie do operacji, zanim diagnoza zostanie potwierdzona, w celu poprawy stanu pacjenta, jak również w okresie pooperacyjnym. Wyświetlanie:

    • odpoczynek, leżenie w łóżku;
    • stosowanie diety nr 5 - z ograniczeniem tłustych, pikantnych, ciężkich pokarmów, soli, z przewagą łatwostrawnych i bogatych w witaminy produktów spożywczych;
    • posiłki frakcyjne w małych porcjach;
    • zażywanie leków.

    Leczenie farmakologiczne ma kilka celów:

    • to wyeliminowanie pierwotnych przyczyn choroby (leczenie przeciwbakteryjne i antywirusowe, leczenie chorób pierwotnych): neomycyna, interferon, rybawiryna;
    • naprawa wątroby (stosowane hepatoprotekcje): Heptral, Phosphogliv;
    • leczenie objawowe (leki przeciwzapalne i przeciwbólowe): No-spa;
    • wzmacnianie ciała jako całości (przyjmowanie kompleksów witaminowych i mineralnych, przeciwutleniaczy).
    Przezskórne drenaż ropnia wątroby

    Tradycyjnymi metodami leczenia jest również minimalnie inwazyjna interwencja - drenaż. Przeprowadza się ją poprzez małe nakłucie w ścianie brzucha. Przez nią do ropnej jamy wprowadza się igłę, przez którą ropny płyn jest zasysany strzykawką. Po zabiegu wnęka jest przepłukiwana przez to samo nakłucie i wstrzykiwane są do niej leki przeciwbakteryjne.

    Jeśli drenaż jest nieskuteczny lub niemożliwy, a także w przypadku owrzodzeń dużych lub wielokrotnych, wykonywana jest operacja. W tym przypadku otyła otrzewna, owrzodzenia otwarte, wnęka jest leczona specjalnymi preparatami.

    Po szybkim zainicjowaniu kompetentnego leczenia, gdy proces nie zdążył jeszcze pokryć całej wątroby, rokowanie jest korzystne w 80-90% wszystkich przypadków. W przypadku wielu owrzodzeń lub zaniedbania choroby istnieje wysokie ryzyko śmierci.

    Taki wynik jest możliwy dzięki temu, że ropień może wywołać wiele komplikacji:

    1. Najgorsze z nich to przełom w "torbie". W tym samym czasie ropne masy mogą dostać się do jamy brzusznej i spowodować zapalenie otrzewnej lub ropniaka. Płyn może również przenikać do worka osierdziowego i jamy płucnej.
    2. Ropień często powoduje martwicę tkanek, w wyniku czego wątroba nie może już dłużej radzić sobie z jej funkcjami.
    3. Sepsa to kolejna możliwa komplikacja.
    4. Ropień może rozprzestrzeniać się na inne narządy, powodować krwawienie, gromadzenie się płynu w jamie brzusznej.

    Najważniejszym warunkiem korzystnego rokowania jest wizyta u lekarza na czas, a także dobór właściwej terapii. Tylko jeśli przestrzegane są wszystkie zalecenia specjalisty, można mieć nadzieję na pełne wyleczenie.

    Zapobieganie i dieta

    Środki zapobiegawcze są podzielone na dwa rodzaje:

    Te podstawowe mają na celu zapobieganie chorobie w zasadzie. Jest to zapobieganie i leczenie w odpowiednim czasie chorób wątroby, dróg żółciowych, narządów trawiennych. Ważną rolą jest tutaj odrzucenie złych nawyków, właściwego odżywiania i ogólnie zdrowego trybu życia, zwłaszcza jeśli istnieje genetyczna predyspozycja do takich patologii.

  • Wtórny - obejmuje leczenie istniejących chorób, które mogą powodować ropień. W przypadku jego wystąpienia i skutecznego leczenia, wszystko musi być zrobione, aby zapobiec nawrotom. Wymaga to odpowiedniego odżywiania, przyjmowania hepatoprotektorów i witamin, zdrowego stylu życia.
  • Żywność zabroniona z dietą nr 5

    W przypadku wszystkich chorób wątroby wskazana jest dieta nr 5. Jest niezbędny w leczeniu, w zapobieganiu ropień, a także w okresie po leczeniu. Obejmuje wystarczającą ilość pokarmów białkowych oraz świeżych warzyw i owoców (z wyjątkiem zbyt kwaśnych) w połączeniu z ograniczeniem tłustych, pikantnych, słonych produktów spożywczych.

    Alkohol jest zabroniony w dowolnych ilościach, świeże ciasto, wędliny, tłuste mięso.

    Ropień wątroby jest poważnym zaburzeniem, które może mieć poważne konsekwencje. Sukces pozbycia się tego zależy od szybkiego leczenia, przestrzegania wszystkich zaleceń, samodyscypliny. Jednak w każdym razie istnieje niewielkie ryzyko śmierci. W zaawansowanych przypadkach jest to szczególnie wspaniałe. Dlatego najważniejsze jest zapobieganie temu patologicznemu procesowi.

    Zapobieganie i terminowe leczenie chorób żołądkowo-jelitowych, higieny osobistej, właściwego odżywiania, odmowy złych nawyków, zdrowego stylu życia - wszystkie te metody zmniejszają ryzyko wystąpienia ropnia, co oznacza, że ​​powinny stać się podstawowymi zasadami życia każdego zagrożonego.

    Ropień wątroby

    . lub: Wrzód wątroby

    Objawy ropnia wątroby

    • Wzrost temperatury ciała powyżej 38˚С.
    • Ból w prawym podżebrze: długi, tępy, obolały, promieniujący (promieniujący) do prawego obręczy barkowej, któremu towarzyszy uczucie ciężkości i rozdzierania w prawym podżebrzu.
    • Hepatomegalia (powiększona wątroba).
    • Poczucie ciężkości po prawej stronie.
    • Dreszcze (uczucie zimna spowodowane skurczem (zwężeniem światła) naczyń krwionośnych skóry, któremu towarzyszą drżenia mięśni i skurcze mięśni skóry ("skóra gęsia").
    • Zmniejszony apetyt.
    • Utrata masy ciała - w niektórych przypadkach jest jedyną skargą.
    • Żółtaczka (zabarwienie w żółtym kolorze skóry, widoczne błony śluzowe i płyny biologiczne - na przykład ślina, płyn łzowy, itp.) - pojawia się w wielu ropniach wątroby.
    • Wodobrzusze (pojawienie się płynu w jamie brzusznej) i splenomegalia (powiększenie śledziony) występują w rzadkich przypadkach z powodu nadciśnienia wrotnego (zwiększenie ciśnienia w układzie żyły wrotnej - naczynie, które doprowadza krew do wątroby z jamy brzusznej) w ostrym zakrzepowym zapaleniu żył (zamknięcie światła) skrzeplina - skrzep krwi)).

    Formularze

    • Ropnie pochodzenia bakteryjnego Przyczyną ich występowania są różne patogenne (chorobotwórcze) bakterie. W zależności od drogi zakażenia w wątrobie dzieli się je na kilka typów.
      • Krwiotwórcze (rozciągające się przez naczynia krwionośne):
        • portal (infekcja wnika w tkankę wątrobową przez gałęzie żyły wrotnej - naczynie, które przenosi krew do wątroby z narządów jamy brzusznej);
        • tętnic (infekcja wnika do tkanki wątrobowej przez tętnicę wątrobową - naczynie, które doprowadza do wątroby składniki odżywcze i tlen).
      • Cholangiogenne (infekcja wnika do tkanki wątroby z dróg żółciowych).
      • Kontakt (na przykład występuje, gdy ropniak (nagromadzenie ropy) pęcherzyka żółciowego włamie się do tkanki wątroby, z otwartymi urazami wątroby, itp.).
      • Pourazowe (niedokrwienne) - rozwijają się po zamkniętym urazie brzucha.
      • Kryptogeniczny (źródło infekcji nie może zostać wykryte).
    • Ropnie pochodzenia pasożytniczego (amebic). Powodem ich występowania jest ameba - jednokomórkowy organizm.

    W zależności od wyglądu ropnia w obszarze normalnej lub zmienionej tkanki wątroby izolowane są pierwotne i wtórne ropnie wątroby.
    • Pierwotne ropnie wątroby - rozwijają się w obszarze wcześniej niezmienionej tkanki wątroby.
    • Wtórne ropnie wątroby rozwijają się w wyniku innej choroby, na przykład:
      • ropienie niepasożytnicze (ubytki w wątrobie, wypełnione płynem) i torbiele bąblowca (pasożytowanie w wątrobie echinokoków - płazińca);
      • infekcje rozpadu ognisk łagodnych (rosnących bez uszkodzenia otaczających tkanek) i złośliwych (rosnących z uszkodzeniem otaczających tkanek) nowotworów wątroby;
      • ropienie ziarniniaków gruźlicy wątroby (obszary śmierci tkanki wątroby, otoczone przez komórki krwi i prątki - czynniki wywołujące gruźlicę (szczególny rodzaj choroby zakaźnej));
      • ropniejące z powodu ziarniniaków kiły w wątrobie (obszary śmierci tkanki wątrobowej, otoczone blizną zawierającą wiele naczyń i bladą treponemę - czynnik wywołujący kiłę (szczególny rodzaj choroby zakaźnej)).

    Powody

    • Przenikanie zakażenia wątroby przez drogi żółciowe:
      • kamica żółciowa (kamienie żółciowe);
      • ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego, trwające krócej niż 6 miesięcy);
      • zapalenie dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych);
      • nowotwór dróg żółciowych wewnątrzwątrobowych (nowotworowe (rosnące z uszkodzeniem otaczających tkanek) guz powstający z komórek wyściełających przewody, przez które usunięto żółć z wątroby).
    • Przenikanie zakażenia wątroby w posocznicy (zakażenie krwi (przenikanie zakażenia do krwi)) poprzez naczynia krwionośne poprzez:
      • żyłę wrotną (naczynie, które doprowadza krew do wątroby z narządów jamy brzusznej);
      • żyła wątrobowa (naczynie, które przenosi krew z wątroby).
    • Bezpośrednie rozprzestrzenianie się infekcji na tkankę wątroby w chorobach zapalnych narządów jamy brzusznej:
      • zapalenie wyrostka robaczkowego (zapalenie wyrostka robaczkowego - robakowaty proces jelita ślepego (początkowy odcinek jelita grubego));
      • zapalenie uchyłka jelita grubego (zapalenie występów krzyżowych środkowej części jelita grubego);
      • wrzodziejące zapalenie jelita grubego (nieswoiste zapalenie jelit, które występuje, gdy zaburzony jest układ immunologiczny - mechanizmy obronne organizmu).
    • Uszkodzenie wątroby:
      • chirurgiczne (uszkodzenie tkanki wątroby podczas operacji na narządach jamy brzusznej);
      • niechirurgiczny (na przykład nóż zraniony w wątrobę).
    • Infekcja torbieli (ubytków) lub krwiaków (krwotoków) wątroby.

    Z tych wszystkich powodów najczęściej prowadzą do rozwoju ropnia wątroby, kamicy żółciowej i zapalenia wyrostka robaczkowego.
    • Amoebiczny ropień wątroby (spowodowany penetracją tkanki wątrobowej z jelita ameby - jednokomórkowego organizmu) - w wieku od 20 do 35 lat.
    • Ropień bakteryjny (spowodowany przenikaniem do wątroby wątroby bakterii wątrobowych) wątroby jest starszy niż 40 lat.

    Lekarz pomoże gastroenterologowi w leczeniu chorób

    Diagnostyka

    • Analiza historii choroby i dolegliwości (kiedy (jak długo) były bóle i uczucie ciężkości w prawym podżebrza, gorączka, chłód (zimne uczucie spowodowane przez skurcz (zwężenie światła) skórnych naczyń krwionośnych, któremu towarzyszy drżenie mięśni i redukcji mięśni skóry ( „gęsia skórka”) ), z którym pacjent wiąże występowanie tych objawów).
    • Analiza historii życia. Czy pacjent ma żadnej przewlekłej choroby, czy pacjent ma choroby zapalne jamy brzusznej i choroby septycznego (obecność we krwi chorób zakaźnych) są oznaczone czy dziedziczna (przekazywana z rodziców na dzieci) choroby, czy pacjent ma złe nawyki, czy przez długi czas zażywał jakieś leki, czy wykrywał guzy, czy miał kontakt z toksycznymi (toksycznymi) substancjami.
    • Badanie fizyczne. Określone przez utratę wagi. Temperatura ciała wzrasta. Palpacja (badanie dotykowe) ujawnia tkliwość w wątrobie. Perkusja (pukanie) ujawnia hepatomegalię (wzrost wielkości wątroby) i strefę maksymalnego bólu, odpowiadającą umiejscowieniu ropnia.
    • Ogólny test krwi. Wykryto niedokrwistość (obniżenie poziomu hemoglobiny - specjalna substancja erytrocytów (czerwonych ciałek krwi), które przenoszą tlen) i wzrost poziomu białych krwinek (białych krwinek)).
    • analiza rentgenowska wykazuje ograniczoną mobilność prawej kopuły membrany (przepony), możliwe opłucnowy (ciecz wygląd) w odpowiednim opłucnej (podłużne jak przestrzeń między płytami opłucnej - membranę, która otacza każdą płuca i nabłonek jamy klatki piersiowej). Czasami istnieje bezpośredni znak ropnia wątroby - wnęka w wątrobie z poziomem cieczy i gazu nad nią.
    • Badanie ultrasonograficzne (ultrasonograficzne) wątroby pozwala na najdokładniejsze określenie lokalizacji i wielkości ropnia.
    • Spiralna tomografia komputerowa (SCT) - metoda oparta na serii zdjęć rentgenowskich na różnych głębokościach - pozwala uzyskać dokładny obraz wątroby i zidentyfikować wszelkie naruszenia jej struktury.
    • Rezonans magnetyczny (MRI) to metoda oparta na wyrównaniu łańcuchów wodnych, gdy są wystawione na działanie ludzkiego ciała za pomocą silnych magnesów. Pozwala uzyskać dokładny obraz wątroby i zidentyfikować wszystkie naruszenia jej struktury.
    • Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (PTAB) pod kontrolą ultrasonograficzną pozwala określić diagnozę i przeprowadzić drenaż terapeutyczny (usunięcie płynnej zawartości) ropnia.
    • (Statki badania rentgenowskie oparte na wprowadzeniu kontrastu w nich - substancje dokonywania naczynia widoczne na x-ray) koronarografia jest wykonywana w trudnych przypadkach, gdy trzeba ocenić przepływ krwi przez naczynia jamy brzusznej.
    • Radioizotopowe skanowanie wątroby (badanie wątroby przy użyciu radioaktywnego leku gromadzącego się w prawidłowej tkance wątrobowej) ujawnia defekt akumulacji (obszar, w którym nie ma radioaktywnego leku) w zależności od umiejscowienia ropnia. Metoda jest wykonywana w szczególnych przypadkach, gdy niemożliwe jest przeprowadzenie innych badań.
    • W trudnych przypadkach wykonuje się laparoskopię diagnostyczną (badanie jamy brzusznej i jej narządów poprzez nakłucie ściany brzusznej za pomocą laparoskopu - urządzenia optycznego) w celu wyjaśnienia rozpoznania.
    • Można również skonsultować się z terapeutą.

    Leczenie ropnia wątroby

    • Dieta terapii. Dieta numer 5:
      • przyjmowanie pokarmu 5-6 razy dziennie w małych porcjach;
      • Wyłączenie z diety pikantny, tłuszcze, smażone wędzonej zgrubnego (strawienia, na przykład, zawiera wiele włókien - włókno, zawarte w produktach zbożowych, owoce i warzywa) żywność;
      • ograniczenie stosowania soli do 3 gramów dziennie;
      • zwiększona zawartość białka (0,5-1,5 gramów białka na 1 kg masy ciała pacjenta dziennie): jedzenie mięsa, nabiału, roślin strączkowych;
      • stosowanie żywności o dużej zawartości pierwiastków śladowych (zwłaszcza magnezu, cynku) i witamin (grupy B, C, A i K): ryby, banany, gryka, owoce i warzywa.
    • Leczenie zachowawcze (niechirurgiczne).
      • W przypadku bakteryjnych ropni (rozwijających się, gdy bakterie wchodzą do tkanki wątroby), w zależności od rodzaju patogenu przepisuje się antybiotyki (środki przeciwdrobnoustrojowe).
      • W ropniach ameboicznych (spowodowanych wprowadzeniem ameby - jednokomórkowego organizmu do tkanki wątroby z jelita) przepisuje się leki przeciwporostowe.
    • Przezskórne drenaż ropnia (wprowadzenie igły strzykawki poprzez skórę do jamy ropnia z usuwaniem zawartości ciekłych) pod kontrolą USG. Możliwe jest wprowadzenie antybiotyków do jamy ropnej. Po umieszczeniu w jamie ropnej drenażu z podwójną ścianką (dwie połączone rurki) można przez dłuższy czas zmywać jamę ropną roztworami antybiotyków i antyseptyków (substancji hamujących wzrost mikroorganizmów).
    • Leczenie chirurgiczne.
      • Jeżeli istnieje kilka ważnych ropnie lub drenaż niemożność (usunięcie zawartości cieczy) jest wykonywane tylko główną ropień otwarcia jamy brzusznej, a następnie otwarcie, odwodnienia i zszywającego jamy ropnia.
      • Ze względu na cholangiogenny charakter ropnia (czyli wystąpienie ropnia wątroby z powodu przenikania zakażenia do tkanki wątroby z dróg żółciowych), wykonuje się drenaż dróg żółciowych.

    W przypadku małych ropni mnogich (najczęściej występujących w przebiegu sepsy - zakażenia krwi - czyli zakażenia krwi) leczenie chirurgiczne nie jest możliwe.

    Komplikacje i konsekwencje

    • Przełomowy ropień w:
      • jama brzuszna z rozwojem zapalenia otrzewnej (zapalenie otrzewnej - błona wyściełająca jamę brzuszną i pokrywająca jej narządy).
      • sąsiadujący narząd jamy brzusznej (na przykład w jelicie lub żołądku).
      • jamy opłucnej (szczelinowy pomiędzy blachami przestrzeń opłucnej - błony otaczającej każdego płuca i nabłonek jamy klatki piersiowej) z rozwojem ropniaka (gromadzenie się ropy do jamy opłucnej).
      • osierdzia (worka osierdziowego) z rozwojem tamponady serca (zaburzenie czynności serca i ruch krwi przez naczynia spowodowane przez kompresję serca płynem, który dostał się do jamy osierdziowej).
      • oskrzela (część dróg oddechowych).
    • Krwawienie z naczyń wątroby.
    • Ropień podskórny (nagromadzenie ropy pod przeponą - przegroda mięśniowa między klatką piersiową a jamą brzuszną).

    Rokowanie ropni wątroby zależy od postaci choroby. Dzięki pojedynczym ropniom i terminowemu leczeniu większość pacjentów wraca do zdrowia. Wiele ropni ma wysoki stopień śmiertelności (śmiertelność).

    Zapobieganie ropnieniu wątroby

    • Zgodność z zasadami higieny osobistej:
      • obowiązkowe mycie rąk przed jedzeniem;
      • jedząc tylko umyte warzywa i owoce.
    • Identyfikacja i leczenie nosicieli ameb (osób z amebami w ciele, ale choroba nie rozwija się).
    • Wczesne wykrywanie i leczenie pacjentów z amebogenezą (choroba wywołana przez ameby - organizmy jednokomórkowe).
    • Zapobieganie pracy w systemie gastronomicznym polegającym na odzyskiwaniu amebowych nosicieli.
    • Ochrona sanitarna środowiska zewnętrznego (w tym zbiorników wodnych) przed ludzkimi odchodami (moczem i kałem).
    • Nadzór ścieków.
    • Eliminacja zawartości ścieków wpływających do sieci wodociągowej.

    Wtórna profilaktyka (po wystąpieniu choroby) polega na całkowitym terminowym leczeniu chorób, które mogą prowadzić do pojawienia się ropni wątroby, na przykład:
    • kamica żółciowa (tworzenie się kamieni w pęcherzyku żółciowym);
    • zapalenie wyrostka robaczkowego (zapalenie wyrostka robaczkowego - rogowaty proces kątnicy (początkowy odcinek jelita grubego)), itp.
    • Źródła

    Sablin OA, Grinevich VB, Uspienski Yu.P., Ratnikov V.A. Diagnostyka funkcjonalna w gastroenterologii. Podręcznik dydaktyczny. - SPb. - 2002 r. - 88 str.
    Bayarmaa N., Okhlobystin A.V. Zastosowanie enzymów trawiennych w praktyce gastroenterologicznej // BC. - 2001 r. - t. 9. - nr 13-14. - z. 598-601.
    Kalinin A.V. Łamanie trawienia w jamie brzusznej i jego korekta medyczna // Perspektywy kliniczne w gastroenterologii, hepatologii. - 2001. - №3. - z. 21-25.
    Atlas gastroenterologii klinicznej. Forbes A., Misievich J.J., Compton K.K., et al., Translation from English. / Ed. V.A. Isakova. M., GEOTAR-Media, 2010, 382 strony.
    Choroby wewnętrzne Tinsley R. Harrison. Book 1 Wprowadzenie do medycyny klinicznej. Moskwa, Praktika, 2005, 446 stron.
    Choroby wewnętrzne według Davidsona. Gastroenterologia. Hepatologia. Ed. Ivashkina V.T. M., GEOTAR-Media, 2009, 192 strony.
    Choroby wewnętrzne. Makolkin V.I., Sulimov V.A., Ovcharenko S.I. i inne, M., GEOTAR-Media, 2011, 304 strony.
    Choroby wewnętrzne: diagnostyka laboratoryjna i instrumentalna. Roytberg G., E., Strutynsky A. V. M., MEDpress-inform, 2013, 800 str.
    Choroby wewnętrzne. Przeglądy kliniczne. Tom 1. Fomin VV, Bournevich E.Z. / Ed. N.A. Mukhina. M., Litterra, 2010, 576 stron.
    Choroby wewnętrzne w tabelach i diagramach. Podręcznik. Zborovsky A. B., Zborovsky I. A. M., MIA, 2011 672 str.
    Słownik medyczny Dorlanda dla konsumentów zdrowia. 2007
    Mosby's Medical Dictionary, 8. wydanie. 2009
    Saunders Comprehensive Veterinary Dictionary, 3 ed. 2007
    The American Heritage Dictionary of English Language, wydanie czwarte, zaktualizowany w 2009 r.


    Więcej Artykułów O Wątrobę

    Wirusowe zapalenie wątroby

    Ból w prawym podżebrzu

    Analiza zespołu bólowego wykazała, że ​​ból zlokalizowany w prawym podżebrzu, jest odczuwany w różnym czasie przez maksymalnie 1/3 dorosłej populacji. U 90% osób przyczyną są zmiany patologiczne.
    Wirusowe zapalenie wątroby

    Jak długo powinienem nosić bandaż po operacji?

    To zależy od wielu rzeczy, od samej operacji, wieku, stopnia gojenia i innych czynników. W takim przypadku najlepiej postępować zgodnie z instrukcjami lekarza, ponieważ takie momenty są bardzo indywidualne.