Ultradźwięki dla wszystkich!

Płynne formacje w wątrobie (cysty)

Formacje płynne wątroby są zazwyczaj bezechowe. Jeśli płyn w nich jest niejednorodny, wówczas echo może być inne. Zwykle specjalista od ultrasonografii może dobrze odróżnić tworzenie cieczy od strukturalnej, nawet jeśli tworzenie się cieczy jest wypełnione niejednolitą zawartością.

Ropnie wątroby

Ropnie wątroby są cystami pozapalnymi. Tworzenie się ropnia w wątrobie jest zawsze komplikacją, a ropień musi występować, musi istnieć brama wjazdowa do infekcji. Na przykład, po urazach i operacjach, podczas przechodzenia przez przewody żółciowe najprostszych (ameby).

Ropień wątroby jest ograniczonym obszarem ropienia. Gdy występuje ropień wątroby, stan pacjenta jest ciężki, następuje wzrost temperatury, zmiany w ogólnym badaniu krwi, które są charakterystyczne dla ostrych procesów zapalnych.

Obraz echograficzny zależy od stadium ropnia.

Ropień przechodzi przez 3 etapy:

Ropień wątroby stopnia 1. Lokalny obszar o zmniejszonej gęstości echa, jednorodna struktura o wyrównanych konturach. W tym samym czasie u pacjenta może wystąpić wzrost ESR i leukocytozy w ogólnym badaniu krwi, zatruciu.

Stopień 2 ropnia wątroby. Formowanie wnęki. Na tle obszaru hipoechogenicznego pojawiają się strefy bezechowe, wzdłuż obrzeża terenu może występować bezechowa korona.

Ropień wątroby stadium 3. Scalanie stref bezechowych w jedną formację bezechową, wewnątrz której znajduje się poziom cieczy podzielony na frakcje.

Następnie w miejscu ropnia powstaje strefa bliznowacenia, jeśli ropień przechodzi samoczynnie. Ale częściej ropień wątroby jest otwierany chirurgicznie i osuszany. Jest to klasyczny obraz ropnia, który nie zawsze jest obserwowany. Istnieje kilka innych charakterystyk echograficznych ropni. Powinieneś zawsze brać pod uwagę obraz kliniczny i wyniki laboratoryjnych metod badawczych.

Pourazowa torbiel wątroby (krwiak)

Występuje w przypadku urazu wątroby - z silnymi wstrząsami, upadkami, złamaniami żeber.

W przeciwieństwie do konwencjonalnych cyst krwiak nie ma klarownego kształtu, nie ma wyraźnej okrągłości, nie jest jednorodny (niejednorodny). Jeśli krwiak zaczyna się rozwijać, staje się strukturalny i przypomina guz. Możliwa jest również jego pełna regresja.

Pasożytnicze torbiele wątroby

Torbiel echinokokowa wątroby na USG początkowo wygląda jak jednorodna, bezechowa, z gładkimi konturami, przejrzystą kapsułką hyperechoiczną. Wtedy torbiel zaczyna się dzielić i staje się podobna do plastra miodu - ma wiele przegród ze wspólną kapsułką. Najczęściej torbiele hydratów na ultradźwiękach znajdują się w prawym płatku, bliżej dolnej krawędzi. Często po chirurgicznym usunięciu torbieli echinokokowych stwierdza się w tym miejscu jamę bezechową, która jest trudna do odróżnienia od prawdziwej torbieli echinokokowej. Takie cysty muszą patrzeć na ultradźwięki w dynamice.


Ten film wyraźnie pokazuje częstą torbiel wątroby:

Odwodnienie ropnia wątroby pod kontrolą USG:

Ropień wątroby na USG

W Krasnojarsku, podczas ultrasonografii wątroby, czasami znajdujemy ropnie pasożytnicze. W tym przypadku ropnie bakteryjne są zwykle dzielone wzdłuż drogi zakażenia do krwioobiegu (portalowego i tętniczego), cholangiogennego, kontaktowego, pourazowego (niedokrwiennego) i kryptogennego, w przypadkach, gdy nie można zidentyfikować źródła zakażenia. W innej grupie wtórnych ropni występują inne przypadki ropienia niepasożytniczych i echinokokowych torbieli, infekcja ośrodków zaniku łagodnych i złośliwych nowotworów wątroby oraz (rzadko) specyficzne ziarniniaki tego narządu - gruźlica i kiły. Ta grupa ropni jest zwykle określana jako powikłania wielu ogniskowych zmian w wątrobie, które nie są związane z pierwotnymi ropnymi chorobami wątroby.

Ropień bakteryjny, ogniskowe ropne uszkodzenie spowodowane przez bakterie, jest najczęstszym rodzajem ropnia wątroby zarejestrowanym w Krasnojarsku w USG wątroby. Według oficjalnych danych, wskaźnik wykrycia takiej choroby wynosi 0,004-0,0016% wszystkich hospitalizacji. Ultradźwiękowy bakteryjny ropień wątroby często występuje u pacjentów w wieku 60-70 lat. Sposoby zakażenia infekcjami wątroby obejmują: drogi żółciowe, ropnie wrotne, bezpośrednie rozprzestrzenianie się z zakażonych narządów (z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, wrzodami żołądka i wrzodem dwunastnicy), bezpośrednie uszkodzenia lub tętnicze rozsiewanie bakterii. Bakteryjne ropnie wątroby zwykle wywołują E. coli (E.coli), Streptococcus (Streptococcus) i Staphylococcus aureus (Staphylococcus aureus). Zgodnie z wynikami badań bakterie beztlenowe występują w 45% przypadków. Ropnie mnogie ropne rejestrowane są w ponad połowie spostrzeżeń. Zgłaszano również przypadki zakażenia wieloogniskowego w wątrobie i śledzionie, wywołane przez organizmy obce u pacjentów z obniżoną odpornością. Według badań dotyczących ultrasonografii wątroby w Krasnojarsku, bliskość bakteryjnego ropnia wątroby do jej kapsułki jest czasami niższa, ale u innych pacjentów jest podobna do amoebicznego ropnia wątroby.
Obraz kliniczny pacjentów nie sugeruje już krótkoterminowej sepsy obserwowanej w czasie, gdy antybiotyki nie były otwarte. W ostatnich latach nastąpił ukryty przebieg choroby, bez wyraźnych objawów lub całkowicie bezobjawowy. Najczęstszym objawem jest gorączka, podczas gdy dane laboratoryjne najczęściej wykazują leukocytozę. Zastosowanie ultrasonografii wątroby i tomografii komputerowej w Krasnojarsku pozwoliło nam na wcześniejsze rozpoznanie choroby i zmniejszenie śmiertelności nawet o 60%.
Wątroba jest centralnym narządem metabolizmu, dlatego może uczestniczyć w wielu różnych chorobach - od wrodzonych zaburzeń metabolicznych po procesy nowotworowe. Liczne infekcje, szczególnie wirusowe i pasożytnicze, powodują uszkodzenie ¬ ucheni. Jeśli pasożyty i bakterie ropotwórcze w większości przypadków powodują duże uszkodzenia i uszkodzenie tkanek, wówczas infekcje wirusowe prowadzą tylko do rozproszonych zmian mikroskopowych. Pierwsze USG wykryto jako uszkodzenia, podczas gdy infekcje wirusowe przyczyniają się do zwiększenia wielkości wątroby bez specyficznych lokalnych zmian.
Wiele chorób wątroby podlega ultrasonografii i wymaga diagnostyki różnicowej. Na przykład lokalne ropnie należy odróżnić od procesów nowotworowych lub torbieli wrodzonych. Torbiel typu hydatid typu I jest bardzo podobna do torbieli wrodzonych, a cysta z zagęszczoną ścianą nie jest charakterystyczna dla wrodzonej torbieli.
Ropne ropnie wątroby, które powstały podczas przenikania czynnika zakaźnego przez drogi żółciowe, żyłę wrotną, tętnice wątrobowe, łożysko, mogą mieć inny obraz echograficzny - od cieczy zawierającej do heterogenicznego ciała stałego. Stałe echogenne ropnie powinny różnicować się ze zmianami złośliwymi. W porównaniu ze zmianami złośliwymi ropnie wątroby charakteryzują się wyraźnym konturem, nieregularnym kształtem i są przedstawiane jako konglomerat.
Dzięki diagnostyce różnicowej ropnia i powstawaniu guza, możliwości trybu seroscale są ograniczone, a odwzorowanie kolorów i energii w przepływie krwi może ujawnić zwiększone unaczynienie w obrębie przerostowej zmiany. Jednak przy zmniejszonym unaczynieniu nowotworu złośliwego tylko badanie kontrastowe pozwala im dokładnie różnicować. W ropie nie ma przepływu krwi wewnątrz formacji przeciwnej do guza, a obecność obwodowego przepływu krwi jest bardziej charakterystyczna dla ropotwórczego ropnia, jest nieobecna w ropie żwaczu.
Bakteryjne ropnie wątroby w typowych przypadkach są zlokalizowane w prawym płacie, bliżej przedniej powierzchni, ale musimy pamiętać o innych lokalizacjach. Są to pojedyncze lub wielokrotne, o różnych rozmiarach i kształtach (zwykle zaokrąglone). Obraz echograficzny ropnia wątroby zależy od czasu jego istnienia. Na wczesnym etapie przenikania infekcji do miąższu wątroby pojawia się infiltracja w postaci średniej echogeniczności o nieregularnym kształcie. W fazie powstawania w miąższu wątroby można zidentyfikować strefę o zmniejszonej echogeniczności z niejednorodną strukturą i rozmytymi konturami przechodzącymi w normalną tkankę. W badaniu ultrasonograficznym tę patologię wątroby można złapać nie tylko jako pojedynczą formację, ale także jako wielokrotne uszkodzenie.
W centralnej części tej strefy o niskiej echogeniczności wykrywa się zwykle obszar bezechowy. W przyszłości powstanie płynna, zawierająca echo wgłębienie, z wewnętrzną zawartością echogenną, ze względu na obecność ropy i tkanki. Oprócz efektu wzmocnienia tylnej ściany, bocznych cienie akustyczne, dalsza pseudo-wzmocnienie sygnału echa, istnieją pewne szczególne cechy:

  • rozdzielenie zawartości jamy ropnej z utworzeniem granicy "ciecz-ciecz" z poziomem poziomym, gdzie bardziej gęsta część echogeniczna znajduje się u dołu, a bardziej płynna echo-negatywna jest u góry;
  • możliwe pojawienie się pęcherzyków gazu w jamie ropnej (z powodu anaerobowego procesu zapalnego) w postaci hiperechogenicznych struktur wolumetrycznych, które zajmują pozycję blisko górnej ściany i dają efekt pogłosu w kształcie stożka z figuratywną nazwą "ogon komety";
  • ruch całej wewnętrznej treści, gdy zmienia się pozycja ciała pacjenta;
  • tworzenie wyraźnej delimitacji jamy ropnej z otaczającego miąższu wątroby w postaci nieco niejednorodnego brzegu o zwiększonej echogeniczności i różnej grubości - od 1 do 15 mm, który jest ropny.

Ropnie pasożytnicze mają inny obraz z USG. Gdy ameby dostają się do wątroby, naciek zapalny występuje w narządzie z dalszym tworzeniem ognisk martwicy. Następnie martwicze ogniska są zintegrowane z jednym lub kilkoma ropniami. Na obrazie ultrasonograficznym odpowiednio początkowo umiarkowany, a następnie wyraźny miąższ dyfuzyjno-ogniskowy heterogenny można zarejestrować z mieszaną i głównie zmniejszoną echogenicznością. Następnie, na ultrasonografii wątroby, na tym tle powstają obszary o nieregularnym kształcie, o różnych rozmiarach, o nierównych i rozmytych konturach. Następnie organizują jedno lub kilka ubytków, niemal podobnych pod względem akustycznym do ropni bakteryjnych, ale z pewnymi różnicami: kontury są zwykle nierówne, z "kieszeniami", echo-błonowa błona wokół ropnia nie jest jasno sformułowana, w jamie ropnia często występuje bardziej niejednorodna treść aż do obecności produktów sekwestrujących wątrobę i znacznej ilości gazu. Najważniejszą dodatkową wskazówką diagnostyczną jest rejestracja oznak stosunkowo szybkiej modyfikacji obrazu ultrasonograficznego zgodnie z badaniem przeprowadzanym w badaniu dynamicznym. Ze względu na to, że ropne ropnie powstają, gdy czynnik zakaźny przenika przez drogi żółciowe, często łączy się je z miejscowym lub rozlanym zapaleniem dróg żółciowych.
Amoebiczny ropień wątroby wywołany jest przez Entamoeba histolytica amoeba. Chociaż główne objawy amebicznego ropnia wątroby koncentrują się w jamie brzusznej, choroba może również rozprzestrzenić się na wątrobę, płuca lub mózg. Ropień wątroby pochodzenia amlicznego jest najczęstszym powikłaniem pozajelitowym inwazyjnej amebiazy. Z nieznanych przyczyn mężczyźni są czterokrotnie bardziej narażeni na tę chorobę niż kobiety i częściej występują po 30 roku życia. Choroba dotyka głównie prawego płata wątroby. Reakcje serologiczne są pozytywne w ponad 90% przypadków. Do powikłań ropnia amoebicznego należą perforacja w jamie brzusznej, perforacja przeponowa prowadząca do ropnia w jamie opłucnej i krwotok. Podczas początkowych objawów ropień amebicznych może nie zostać wykryty przez ultradźwięki z powodu drobnych zmian makrostrukturalnych w dotkniętym obszarze.
Jeśli strefa zmian zakaźnych staje się widoczna w badaniu ultrasonograficznym, najczęściej wygląda jak zaokrąglona formacja owalna. Ropień amoebiczny ma mniej echogeniczności niż miąższ wątroby. Zwykłą definicją ropnia amebicznego na ultrasonografii będzie prawy płat wątroby, a konkretnie strefa podtorebkowa. Wielkość ropień waha się bardzo często, w niektórych przypadkach, aż do miednicy lub górnej części brzucha. Zwykle amebiczne ropnie są wykrywane w postaci pojedynczych formacji, ale można je wykryć jako wiele, ze słabo widoczną ścianą. Mogą być reprezentowane jako skomplikowane struktury torbielowate, z różnym stopniem wyraźnego cienia akustycznego, słabym unaczynieniem obwodowym z kolorowym badaniem Dopplera.

Ziarniniak na ultrasonografii wątroby

Granuloma wątroby na ultradźwiękach wygląda jak lokalna grupa komórek w tkance wątroby (nabłonek, wielopierścieniowy gigant) charakterystyczna dla przewlekłego stanu zapalnego. Mechanizm powstawania ziarniniaków wątrobowych nie jest obecnie w pełni poznany. Przyczyny powstawania ziarniniaków w wątrobie mogą być następujące:
1. Przyjmowanie leków, na przykład, allopurinol (allupol, purinol), fenylobutazon, chinidyna, sulfonamidy.
2. Choroby zakaźne spowodowane:
-bakterie (promienica, bruceloza, kiła, gruźlica, tularemia);
-grzyby (blastomykoza, kryptokokoza, histoplazmoza);
-pasożyty (schistosomatoza, toksoplazmoza);
-wirusy (zakażenie wirusem cytomegalii, mononukleoza zakaźna, gorączka Q).
3. Choroba wątroby (pierwotna marskość żółciowa).
4. Choroby ogólnoustrojowe (chłoniak Hodgkina, reumatyczna polimialgia, sarkoidoza).

Rozpoznanie ziarniniaków wątroby opiera się głównie na biopsji narządowej. W tym przypadku rejestruje się ziarniniaki wywołane przez pasożyty (ze schistosomatozą), bakterie (z gruźlicą), grzyby (z histoplazmozą). Ziarniniaki wątroby na ultradźwiękach, które pojawiają się podczas stosowania leków lub powstają w wyniku infekcji, całkowicie znikają po leczeniu tych chorób. Granuloma u pacjentów z sarkoidozą czasami przechodzi spontanicznie lub jest rejestrowana na USG wątroby przez lata, zwykle bez zaburzeń czynności wątroby. Jednocześnie może dojść do nasilenia zwłóknienia wątroby i nadciśnienia wrotnego (zwiększenie ciśnienia w żyle wrotnej wrotnej wątroby).

Ropnie wątroby. Diagnostyka

Algorytm diagnostyczny

Diagnostyka różnicowa

Pierwotnego raka wątroby jest podzielony na histogenezie raka wątroby pochodzących z hepatocytów, raka przewodów żółciowych lub przewodów żółciowych), od nabłonka przewodu żółciowego, raka gepatoholangiotsellyulyarny i mieszane. Główną część zmian stanowi rak wątrobowokomórkowy, w tym w.

W ostatnich latach odnotowano stały wzrost częstości występowania populacji, zarówno łagodnych, jak i złośliwych nowotworów wątroby, co jest spowodowane przede wszystkim pogarszającą się sytuacją środowiskową i zwiększeniem częstotliwości wirusowego zapalenia wątroby typu B i C. Pewna rola w rozwoju pewnej liczby.

Jest to podobna do guza formacja, która opiera się na hiperplazji miąższu wątroby, podzielonej na warstwy za pomocą warstw włóknistych. Uważa się, że podwyższone stężenie endogennego estrogenu odgrywa wiodącą rolę w rozwoju rozrostu guzkowego, ponieważ guz ten występuje w.

Możliwości diagnostyki ultrasonograficznej ropnia wątroby (obserwacja kliniczna)

Dziennik medyczny, publikacje

  • Publikacje dla lekarzy
  • O magazynie
  • Archiwum dziennika
  • Redakcja, kontakty
  • Autorzy artykułów
  • Informacje dla autorów
  • Subskrypcja magazynu
  • Informacje dla subskrybentów
  • Bezpłatny abonament
  • Przypomnij hasło
  • Edytowanie karty subskrybenta
  • Zaawansowane
  • Publikacje pacjentów
  • Publikacje radiograficzne

Możliwości diagnostyki ultrasonograficznej ropnia wątroby (obserwacja kliniczna)

Ultrasonograf H60

Dokładność, łatwość, szybkość!
Uniwersalny system - nowoczesny design, wysoka funkcjonalność i łatwość użytkowania.

Wprowadzenie

ropień wątroby, - ograniczona gnoynodestruktivnoe ropienie jego lityczne miąższu topnienie w środku paleniska, wynikających z wprowadzenia infekcji krwiopochodnej, lymphogenous, holangiogennym lub przez kontakt i zakażenia i domiąższową krwiaków podtorebkowe. Po raz pierwszy ropień wątroby opisał Hipokrates 400 lat pne. Zasugerował, że nasilenie choroby może zależeć od rodzaju zawartości ropnia. Na początku dziewiętnastego wieku R. Bright po raz pierwszy zasugerował możliwość powstania ropni wątrobowych w amebiazy, aw 1890 r. W. Osler jako pierwszy odkrył ameby w wątrobie ropnia i kale tego samego pacjenta. P. Dieulafoy i H. Fitz rozważali ropne choroby narządów jamy brzusznej z różnych przyczyn powstawania ropni wątroby [1]. W 1926 r. Po raz pierwszy opisano pęknięcie ropne w wątrobie u pacjenta z zapaleniem uchyłka. W 1903 r. L. Rogers zauważył związek między ropnym zapaleniem dróg żółciowych, niedrożnością dróg żółciowych a ropniami wątroby. Przed pojawieniem się leków przeciwbakteryjnych w latach 30. ubiegłego wieku, późne zdiagnozowane destrukcyjne zapalenie wyrostka robaczkowego było główną przyczyną rozwoju ropniakowatych ropni wątroby. W 1938 r. A. Ochsner i M. DeBakey, po przeanalizowaniu protokołów operacji i materiału z autopsji, stwierdzili, że w 35% przypadków zapalenie wyrostka robaczkowego było przyczyną ropni wątroby [1].

Zazwyczaj ropień wątroby jest wtórną chorobą rozwijającą się na tle już istniejących zmian zapalnych w wątrobie. Ale są ropnie, które są przejawem pierwotnej choroby (pasożytniczej etiologii). Istnieje kilka klasyfikacji ropni wątroby, nie ma jednolitej klasyfikacji. Najbardziej pojemna, naszym zdaniem, jest klasyfikacja ropni wątroby. Alperovich [2].

  • Pierwotne ropnie wątroby:
    • bakteryjny (coccal, bacillary, mixed);
    • pasożytnicze (ameboidalne, askarskie, echinokokowe, opisthorchosis, giardous, itp.).
  • Wtórne ropienie wątroby:
    • ropienie patologicznych nowotworów wątroby (niepasożytnicza torbiel wątroby, rozkładający się rak, ziarniak syfilityczny lub gruźlicza);
    • pourazowe ropienie wątroby (rany lub krwiaki, ropienie wokół ciała obcego wątroby).
  • Według ilości:
    • pojedynczy;
    • wielokrotny.

Epidemiologia ropni wątroby nie jest dobrze poznana. W różnych krajach wskaźniki zapadalności mogą się znacznie różnić, od 2,3 na 100 tysięcy ludzi w Ameryce Północnej do 275,4 na 100 tysięcy na Tajwanie [3]. Przed erą antybiotykoterapii główną przyczyną ropni wątroby było ostre zapalenie wyrostka robaczkowego. Śmiertelność była wyjątkowo wysoka i wynosiła około 80%. Wraz z wprowadzeniem antybiotyków i metod leczenia chirurgicznego do praktyki klinicznej wskaźnik ten znacznie się zmniejszył, pozostając jednak na poziomie 10-40%. W tym samym czasie zmieniła się struktura czynników etiologicznych ropni wątroby. Na pierwszy plan wysuwają się choroby dróg żółciowych i wątroby, nowotwory złośliwe i powikłania inwazyjnych zabiegów medycznych [4, 5].

Etiologia ropni wątroby jest heterogenna. Główne przyczyny chorób infekcyjno-zapalnych, nowotworów złośliwych, stanów jatrogennych i tępego uszkodzenia wątroby są izolowane (patrz tabela). W krajach rozwiniętych przeważają ropnie w etiologii bakteryjnej, podczas gdy w południowo-wschodniej Azji i Afryce amebiaza pozostaje najczęstszą przyczyną [3].

Głównymi czynnikami ryzyka rozwoju ropni wątroby są cukrzyca, marskość wątroby, stany niedoboru odporności, starość, płeć męska [4].

Pomimo znacznych postępów w medycynie, wczesne i dokładne rozpoznanie ropni wątroby pozostaje krytyczne. Trudności w interpretacji obrazu klinicznego, wyniki laboratoryjnych i instrumentalnych metod badań mogą powodować późne rozpoznanie, przedwczesne rozpoczęcie leczenia, rozwój poważnych powikłań, aw konsekwencji niekorzystny wynik choroby. Tak więc, według T. Panga i wsp., Możliwe było ustalenie diagnozy ropnia wątroby średnio tydzień po rozpoczęciu pierwszych objawów [6].

Objawy kliniczne ropni wątroby nie są swoiste i mogą zależeć od ich wielkości, liczby i umiejscowienia. Większość pacjentów skarży się na ból w prawym podżebrzu, gorączkę i inne objawy zatrucia (dreszcze, bóle mięśniowe, osłabienie, pocenie się, tachykardię, nudności, anoreksję). Ból jest często nasilony przez głęboki oddech, zmianę pozycji ciała i może promieniować do prawego ramienia, łopatki, obręczy barkowej. Obiektywne badanie można wykryć powiększenie wątroby. Czasami występuje żółtaczka i wodobrzusze. Na pierwszy plan wysuwa się obraz kliniczny choroby, która doprowadziła do rozwoju ropnia [2, 5-8].

Wskaźniki laboratoryjne są trochę specyficzne i odzwierciedlają obecność aktywnego procesu zapalnego. Ogólnie rzecz biorąc, analiza leukocytozy oznaczonej krwią, przyspieszona ESR. W badaniach biochemicznych podwyższone poziomy białka C-reaktywnego, bilirubiny, ALT, AST [1, 4].

Głównymi metodami diagnostycznymi dla ropni wątroby są ultrasonografia i TK narządów jamy brzusznej. Czułość tych metod wynosi 96-100%. Jednocześnie, zgodnie z danymi A. Lin i wsp., Przy zastosowaniu u 25% pacjentów, wyniki USG dają nieokreślone wyniki, aw 14% - fałszywie ujemne [9].

W celu określenia etiologii ropni wątroby bardzo ważne jest badanie bakteriologiczne zawartości ropnia i krwi.

W ultrasonograficznym obrazie ropnia wątroby występuje szereg cech związanych z czasem jego istnienia. W fazie formowania, jeśli istnieją istotne kliniczne i laboratoryjne dane w miąższu wątroby, możliwe jest określenie strefy o zmniejszonej echogeniczności z niejednorodną strukturą i rozmytymi konturami zamieniającymi się w normalną tkankę. W środkowej części tego obszaru o zmniejszonej echogeniczności (strefy intensywnego obrzęku miąższowe) jest zwykle wykrywane anehogennoe structureless powierzchnię, która część martwicy tkanki aż do zaniku ciekłego składnika. Taki obraz można obserwować przez krótki okres czasu (kilka godzin). Następnie, przy równoległym wzroście objawów klinicznych, powstaje jama bezechowa z wewnętrzną zawartością echogenną, z powodu obecności ropy i tkanki. Oprócz charakterystycznej struktury płynu echograficzne znaki (efekt wzmocnienia ściany tylnej, skutek bocznego efekt cienia dalszego psevdousileniya ECHO), istnieją pewne cechy, oddzielenie zawartości ropnia wnęki tworzenia granicy „ciecz-ciecz” do pozycji poziomej, gdy grubsza część na dole ; możliwość wystąpienia pęcherzyków powietrza w komorze (jeżeli gazprodutsiruyuschey roślin, na przykład rodzaj Klebsiella) jako hyperechoic konstrukcji w górnej ścianie, co daje efekt pogłosu „ogona komety”; ruch całej wewnętrznej treści, gdy zmienia się pozycja ciała pacjenta; tworząc wyraźny rozdział ropnia wnęki, otaczającej miąższu wątroby w postaci kilku niejednorodnym obrzeżem (ropotwórczy skóry) zwiększonej echogeniczności grubości 0,5-1,5 cm. [10]

W literaturze znaleźliśmy opis ultrasonograficznego obrazu ropnia wątroby w zależności od częstości występowania zmian naciekowych lub destrukcyjnych [11]. Autorzy zidentyfikowali dwa rodzaje obrazów procesu ropnia. Ropnie i typie zwykle znajdują się w bocznych odpowiednich segmentów krzywkowych (VI, VII), i stanowią obszary o zwiększonej echogeniczności miąższu różnych rozmiarach z niejasnych konturów niejednorodną strukturą z obecnością uszkodzeń zmniejszyła echogeniczności lub ciekłe formacje nieregularny kształt odpowiadający martwicy porcje. Takie ropnie są konsekwencją nacieku zapalnego miąższu podczas zaostrzeń zapalenia dróg żółciowych opistorchchosis. Jak pokazuje doświadczenie, biorąc pod uwagę zmiany, głównie nacieczenia niewielki element destrukcyjny, te ropnie z szybkiego wykrywania i odpowiedniej terapii antybiotykowej (lepiej na wstępie żyły wrotnej) mogą być traktowane bez operacji.

Ropnie typu II są wynikiem ropnego zapalenia dróg żółciowych, są nierównomiernie rozszerzonymi wewnątrzwątrobowymi drogami żółciowymi z zagęszczonymi i wypełnionymi ściankami, o niejednolitej zawartości echogenicznej (ropa, wydzielina) w świetle. Ropnie te charakteryzują się wieloma lokalizacjami, niewielkimi rozmiarami, połączeniem z drogami żółciowymi, których ściany są ściankami ropni. Ropnie typu II z holangioektazov rozwijania podczas długotrwałego żółciowych nadciśnienie spowodowane przez niedrożności przewodów w wyniku zmian sklerotycznych brodawkowatego zwężenia wypełnianie opistorhoznoj Detritus.

Niektóre różnice mogą mieć echograficzny obraz pasożytniczego ropnia w amebiazie [10]. W przypadku spożycia ameby następuje infiltracja zapalna z późniejszym tworzeniem ognisk nekrozy i lizą tkanki wątrobowej. Przy pomocy ultradźwięków początkowo występuje umiarkowana, a następnie wyraźna dyfuzyjno-ogniskowa niejednorodność miąższu wątroby z mieszaną i przeważnie zmniejszoną echogenicznością. Następnie na tym tle powstają hipoechogeniczne plamy o nieregularnym kształcie o różnych rozmiarach i nierównych konturach rozmytych. Następnie tworzą one jedną lub więcej wnęk, zasadniczo podobne do cech ultradźwiękowego ropnie bakteryjne, lecz z kilkoma różnicami: kontury zwykle niedopasowany do obecności „kieszeni”, echogenic osłona wokół ropnie wyraźnie wskazany w jamie ropnia staje się niejednorodne zawartość aż dostępność pochłaniają tkanki wątroby i dużą ilość gazów.

Gdy wyprysków ropnie w jamie brzusznej, a czasami jamy opłucnej, przestrzeni pozaotrzewnowej nagromadzenie się płynu podobnego zewnątrzwątrobowych określono zawartość wrzód może być widoczny defekt torebkę wątroby.

Główną metodą leczenia ropni wątroby jest ich drenaż operacyjny lub przezskórny w połączeniu z pozajelitowym podawaniem antybiotyków [12-14]. Leczenie pierwszego rzutu jest zazwyczaj połączeniem cefalosporyny trzeciej generacji z metronidazolem. W przypadku małych ropni (mniej niż 3 cm) można stosować tylko ogólnoustrojową antybiotykoterapię. W ropniach amebicznych lekami z wyboru są metronidazol i tinidazol [1, 2, 4].

Kluczem do skutecznego leczenia pacjentów z ropniami wątroby jest często wczesne rozpoznanie i leczenie chorób, które spowodowały ich rozwój.

Aby zilustrować powyższy przegląd, przedstawiamy przypadek kliniczny.

Obserwacja kliniczna

Pacjent A., urodzony w 1971 r., Instruktor gimnastyki leczniczej. Skarżył się na dreszcze, gorączkę, osłabienie, brak apetytu, niewielki niewygasły dyskomfort w prawym podżebrzu.

Chorowałam na tydzień przed pójściem do kliniki, kiedy bez wyraźnego powodu ostry "strzelający" ból w obręczy barkowej i pod łopatką w prawo, pogorszył się przez oddychanie. Pacjent traktował ból jako "muskularny". Odbył sesję gimnastyki. Ból ustąpił. Następnego dnia w prawym podżebrze pojawiło się bolesne i kłujące bóle, promieniujące pod prawym łopatką, pogarszane przez oddychanie i ruchy. Temperatura ciała wzrosła do 37,8 ° C.

W trzecim dniu po wystąpieniu pierwszych objawów pacjent zwrócił się do kliniki w miejscu zamieszkania. Gdy ultradźwięki brzucha wykazało objawów łagodnego wątroby, korzystnie prawy płat wątroby i ogólnej analizy krwi oznaczone leukocytozę 14,6 • 109 / l, a przyspieszenie ESR 59 mm / h.

W ciągu kolejnych 4 dni bóle brzucha nie wystąpiły, jednak osłabienie, anoreksja zwiększyła się, a gorączka i dreszcze często były zaburzone. Gorączka podgorączkowa utrzymywała się. Wziął paracetamol. Zwrócił się do naszej kliniki.

Z historii życia wiadomo, że pacjent prowadzi zdrowy tryb życia, nie ma złych nawyków. Trzy miesiące temu pojechałem do Japonii, a jakieś trzy lata temu odwiedziłem Indie. Podczas podróży i po nich nic nie było chore.

W czasie leczenia stan umiarkowanego nasilenia. Temperatura ciała 38,4 ° C Skóra jest bladoróżowa. Tkanka podskórna jest umiarkowanie rozwinięta. Nie ma obrzęku. Peryferyjne węzły chłonne nie są dotykane. W pęcherzykowym oddychaniu płuc, osłabione w prawo w dolnej części, bez świszczącego oddechu. Dźwięki serca są rytmiczne, wyraźne. HELL 120/75 mm Hg Impuls 102 uderzeń / min.

Brzuch nie jest powiększony, uczestniczy w akcie oddychania, a powierzchowne palpacje są miękkie, bezbolesne. Dolna krawędź perkusji wątroby na krawędzi łuku żebrowego. W badaniu palpacyjnym wątroba ma miękką, elastyczną konsystencję, bezbolesną. Objawy: Ortner i Murphy ujemne. Jednak przy głębokim palpacji w prawym podżebrze odczuwał kłujący ból w prawym ramieniu. Frenicus jest negatywnym objawem po obu stronach.

Krzesło raz dziennie, dekorowane, brązowe, bez patologicznych zanieczyszczeń. Oddawanie moczu za darmo, bez bólu.

W celu wyjaśnienia diagnozy wykonano badanie ultrasonograficzne narządów wątrobowo-żółciowych za pomocą angiografii ultradźwiękowej:

Wątroba jest zwiększenie rozmiarów: ap wielkość prawy płat 14,3 cm (N do 12,5 cm), pionowy wymiar prawego płata 19,0 cm (N do 15,0 cm), przy czym wielkość lewego ap płat 9,3 cm (z atomem azotu, do 7,0 cm). Krawędź przepony jest gładka. Struktura miąższu wątroby z niejednorodnym obecności w prawo powoduje powstawanie płat segmentu występ V zmniejszona echogeniczności, z nieco niejasnych kontury, wymiary 6,5 x 4,6 x 4,8 cm, niejednorodne strukturę z obecności w środkowej części umiarkowanie podwyższonej części echogeniczności niejednorodnym struktury o wymiarach 5,8 x 4,8 x 4,2 cm, beznaczyniowe (ryc. 1). Na obrzeżach formacji - deformacja układu naczyniowego (ryc. 2). Echo wątroby jest normalne. Wewnątrzwątrobowe i pozawątrobowe drogi żółciowe nie są rozszerzone, ich ściany są szczelnie zamknięte. Średnica żyły wrotnej 1,2 cm

Ryc. 1. Tryb w trybie. W prawym płatku wątroby w rzucie segmentu V uwidacznia się tworzenie zmniejszonej echogeniczności z rozmytymi konturami o wyraźnie heterogenicznej strukturze z obecnością umiarkowanej zwiększonej echogeniczności heterogenicznej struktury w centralnych częściach miejsca.

Ropień wątroby

ropień wątroby, - choroby zapalne charakteryzują się tworzeniem się w jamie wątroby wypełnione ropą, ze względu na inne choroby lub uszkodzenia podstawowej (znacznie rzadziej wytworzenie ropnia przyczyna pozostaje niejasny - 10% przypadków). Objawia się bólem w prawym podżebrzu, gorączką, zażółceniem skóry. Diagnozę przeprowadza się, zbierając anamnezę, badanie, ultrasonografię wątroby, stosowanie dodatkowych metod badawczych. Leczenie może być zachowawcze (antybiotykoterapia) lub chirurgiczne (otwarcie ropnia). Prognozowanie choroby z odpowiednim terminem rozpoczęcia leczenia jest korzystne.

Ropień wątroby

Ropień wątroby jest chorobą niszczącą, w której w tkance wątroby tworzy się wnęka o ropnej treści. Do tej pory zidentyfikowano wiele przyczyn ropni w wątrobie, ale najbardziej znaczące z nich to zapalenie wyrostka robaczkowego, kamica żółciowa i sepsa. Takie ropnie są dość trudne do zdiagnozowania, dlatego stale opracowywane są nowe metody określania i leczenia tego stanu. Dzięki aktywnemu wprowadzaniu nowoczesnych metod, takich jak MRI, MSCT i inne, rozpoznanie tej choroby nie jest trudne. opracował również bardziej zaawansowanych metod leczenia - częściej, gdy wykryje, ropień w chirurgów wątroby uciekać się do jego laparoskopowym lub drobno igły odwadniania i zwiększonej pracy laparotomic stopniowo zanikającym.

W gastroenterologii istnieje kilka klasyfikacji tej choroby. Istnieją pojedyncze i wielokrotne ropnie. Ropień lewego lub prawego płata wątroby izolowany jest w miejscu pochodzenia. Według etiologii ropnie są klasyfikowane jako bakteryjne i pasożytnicze.

Przyczyny ropnia wątroby

Wszystkie ropnie wątroby spowodowane początkiem mogą być pierwotne lub wtórne. Różni autorzy interpretują ten podział w odmienny sposób - wielu ekspertów mówi o głównym punkcie zakażenia, inni - o obecności lub braku zmian w tkance wątrobowej przed wystąpieniem ropnia. Zgadzają się co do jednego: przyczyny występowania pierwotnego ropnia są zwykle niemożliwe do określenia (takie ropnie nazywa się kryptogennymi).

Wtórne ropnie dzielą się wzdłuż drogi zakażenia do wątroby: wzdłuż dróg żółciowych z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, zapaleniem dróg żółciowych, kamicą żółciową, rakiem dróg żółciowych; przez naczynia krwionośne na sepsę; kontakt w przypadku wystąpienia procesów zapalnych w jamie brzusznej: zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie uchyłka, wrzodziejące zapalenie jelita grubego u osób z immunodepresją. Ponadto, czynnikiem wywołującym zakażenie może upaść, gdy uszkodzenie wątroby podczas chirurgii wątroby po zakażeniu z różnych torbieli wątroby (pasożytów i nie pasożytniczymi) z ognisk nowotworowych i zaniku konkretnych ziarniniaków wątroby.

Głównym warunkiem powstania ropnia w wątrobie jest zmniejszenie ogólnej i miejscowej odporności. Powstawanie ropnia może być spowodowane przez różne patogeny najczęściej hemolitycznej Streptococcus, Staphylococcus aureus, Enterobacteriaceae, E. coli, Klebsiella; Beztlenowe mikroorganizmy mogą inicjować ten proces. Bardzo często, gdy wysiewa się ropę, uwalniana jest mieszana flora. Zauważono, że mężczyźni częściej cierpią na tę chorobę. Równocześnie etiologia amebic jest bardziej powszechna w grupie wiekowej 20-35 lat, a etiologia bakterii jest bardziej powszechna po 40 latach.

Objawy ropnia wątroby

Tworzenie ropnia w tkance wątrobowej zazwyczaj charakteryzuje się pojawieniem się bólu w prawym podżebrzu, który może promieniować pod łopatką lub w ramieniu po prawej stronie. Pacjent zauważa zwiększony ból w pozycji po lewej stronie. Natężenie bólu może zmniejszyć się w pozycji po prawej stronie, z kolanami wyciągniętymi do klatki piersiowej. Ból jest nudny, obolały, stały. W prawym podżebrze występuje uczucie ciężkości. Wątroba jest powiększona, wystaje spod łuku żebrowego. Przy obmacywaniu wątroby lub przy ciśnieniu w nadbrzuszu w projekcji ropnia występuje znaczny ból.

Objawy dyspeptyczne mogą być niepokojące: zmniejszenie lub brak apetytu, nudności, wzdęcia, biegunka. Temperatura wzrasta do wartości gorączkowych (powyżej 38 ° C), pojawia się gorączka z zimnymi nogami, pojawienie się gęsiej skórki na nich. Zanotowano zjawiska najtrudniejszego zatrucia, częstoskurczu i wylewania potu.

Utrata wagi jest często jedyną dolegliwością we wczesnych stadiach ropnia, a zatem rozpoznanie na wczesnym etapie jest trudne. W późniejszych etapach pojawia się żółtaczka skóry i śluz. Podczas kompresji naczyń wątroby lub zakrzepicy z powodu procesu zapalnego mogą pojawić się puchliny (nagromadzenie płynu w jamie brzusznej).

Główną cechą przebiegu ropni wątrobowych jest to, że klinika jest często maskowana przez chorobę, na którą rozwinął się ropień, więc od początku powstawania procesu patologicznego do diagnozy często zajmuje dużo czasu.

Ropień wątroby może być utrudniony przez przełom w jamie brzusznej lub jamie opłucnej, jamie osierdziowej, sąsiadujących narządach (jelita, żołądek). Przy zniszczeniu ściany naczynia możliwe silne krwawienie. Możliwe jest również rozprzestrzenianie się infekcji z ropniem pod-frenicznym, rozwój sepsy z powstawaniem ropni w innych narządach (płuca, mózg, nerki itp.).

Rozpoznanie ropnia wątroby

Dla terminowej diagnozy tej choroby bardzo ważna jest prawidłowa i szczegółowa historia. Jednocześnie odkryto obecność przewlekłych ognisk infekcji w ciele pacjenta oraz historię ciężkich chorób zakaźnych, nowotworów, operacji i urazów. Konieczne jest ustalenie, z jakim pacjentem wiąże się występowanie dolegliwości, kiedy pojawiły się i jak zmieniła się ich postać od momentu ich pojawienia się.

W testach laboratoryjnych zwykle obserwuje się zmiany charakterystyczne dla chorób zapalnych (obniżenie poziomu hemoglobiny i czerwonych krwinek, zwiększenie puli białych krwinek, zmiany w leukoformuli). W analizie biochemicznej krwi obserwuje się wzrost liczby uszkodzeń tkanek wątroby (AST, ALT, fosfataza alkaliczna, bilirubina).

Aby wyjaśnić diagnozę za pomocą klasycznych i nowoczesnych technik. Podczas przeprowadzania radiografii jamy brzusznej możliwe jest wykrycie obszaru oświecenia w wątrobie z poziomem płynu, płynu w jamie opłucnej (bolesny opuchlizna), ograniczeniem ruchliwości przepony po prawej stronie.

Zgodnie ze skanem ultrasonograficznym układu wątrobowo-żółciowego, możliwe jest również wykrycie wnęki w wątrobie wypełnionej płynem i skrzepami ropnymi, określającymi jej rozmiar i topografię. W tym samym czasie, pod kontrolą USG, możliwe jest przeprowadzenie biopsji cienkoigłowej ropnia w celu określenia charakteru wysięku, wrażliwości flory na antybiotyki. Ta procedura jest terapeutyczna i diagnostyczna, ponieważ ropień wątroby jest jednocześnie odsączany.

Aby wyjaśnić diagnozę, przeprowadzono szereg dodatkowych badań. MRI lub MSCT jamy brzusznej pozwalają określić liczbę i lokalizację ropni, ich wielkość, pomóc w opracowaniu optymalnej strategii leczenia i planu działania. W przypadku trudności w rozpoznaniu lub nieprzeprowadzaniu tych badań, można wykonać angiografię i radioizotopowe skanowanie wątroby - obie te metody mogą ujawnić defekt w dopływie krwi i akumulację izotopu w wątrobie, co odpowiada lokalizacji i wielkości ropnia.

W najtrudniejszych przypadkach sięgnij po diagnostyczną laparoskopię. W tym samym czasie do jamy brzusznej wprowadza się specjalne narzędzie wideo, które pozwala na badanie narządów, ustalanie diagnozy i, jeśli to możliwe, drenowanie ropnia. Rozpoznanie różnicowe ropnia wątroby wykonuje się przy ropniu pod-frenin, ropnym zapaleniu opłucnej, ropnym zapaleniu pęcherzyka żółciowego.

Leczenie ropnia wątroby

Taktyka leczenia w każdym przypadku opracowywana jest indywidualnie. Jeśli występuje mały pojedynczy lub wiele małych ropni, taktyka będzie zachowawcza. Antybiotyk jest przepisywany zgodnie z kulturą i wrażliwością mikroflory (leki przeciwpasożytnicze są przepisywane dla etiologii ropień korzeniowych). Ponieważ zasiew ropy pozwala wyizolować patogen tylko w jednej trzeciej przypadków, cefalosporyny trzeciej generacji, makrolidy i aminoglikozydy są empirycznie przypisywane. Jeśli możliwe jest przezskórne drenaż jamy, w jej wnętrzu znajdują się rurki drenażowe, przez które wprowadza się do wnęki antybiotyki i środki antyseptyczne.

Jeśli to konieczne, próbuje się zastosować leczenie chirurgiczne minimalnie inwazyjnymi technikami (drenaż endoskopowy), ale z trudnym procesem lokalizacji preferuje się klasyczną laparotomię z rozcięciem ropnia wątroby.

Wszystkim pacjentom z odroczonym ropniem przepisuje się specjalną dietę nr 5, terapię rehabilitacyjną. Pamiętaj, aby przeprowadzić odpowiednie leczenie choroby, która doprowadziła do powstania ropnia. Pacjenci o tym profilu są obserwowani wspólnie przez gastroenterologa i chirurga. Jeśli to konieczne, zaangażowany jest specjalista chorób zakaźnych.

Rokowanie i zapobieganie ropieniu wątroby

Prognozy dotyczące szybkiego i odpowiedniego leczenia pojedynczego ropnia są korzystne - do 90% pacjentów wraca do zdrowia. Przy wielu małych ropniach lub braku leczenia pojedynczego ropnia śmierć jest bardzo prawdopodobna.

Zapobieganie tej chorobie polega na zapobieganiu infekcjom związanym z amebą (przede wszystkim higieną osobistą) oraz terminowym wykrywaniem i leczeniem chorób, które mogą prowadzić do powstawania wrzodów w wątrobie.

Ropień wątroby (leczenie i diagnoza)

Ropień wątroby ma charakter pasożytniczy i bakteryjny.

Ropień wątroby Amebic

Pasożytniczy, amebiczny ropień wątroby występuje w wyniku pasożytów wchodzących narząd z jelita przez układ żyły wrotnej. Przeniknięte do wątroby, powodują martwicę i ropne zespolenie tkanki. Choroba jest powszechna w krajach o klimacie tropikalnym i subtropikalnym. Na terytorium byłego ZSRR znajduje się na Zakaukaziu iw Azji Centralnej.

Diagnostyka CT

Skanowanie CT nie jest specyficzne. Ropień wątroby pochodzenia amesowego opisuje się jako pojedyncze, zaokrąglone, hipo-intensywne formowanie z odrębną ścianą, której gęstość jest większa niż gęstość ropnia, ale niższa niż gęstość miąższu narządu.

Bakteryjny ropień wątroby

Bakteryjny ropień wątroby występuje w wyniku wprowadzenia drobnoustrojów wzdłuż przewodów żółciowych w sposób wstępujący, przez krew i naczynia limfatyczne lub przez błony śluzowe i skórę z powodu urazów. Występuje ostry i przewlekły ropień wątroby, pojedynczy i wielokrotny. W diagnostyce ropnia ma wielkie znaczenie obraz kliniczny choroby i dane laboratoryjne.

Diagnostyka CT

Obliczony obraz tomograficzny bakteryjnego ropnia wątroby zależy od stadium rozwoju. W początkowym okresie powstawania ropnia w obszarze zmiany obserwuje się obrzęk, który objawia się niejasno ograniczonym, nieznacznie wyraźnym zmniejszeniem indeksu densytometrycznego miąższu wątroby. Na tym etapie diagnoza jest najtrudniejsza, a jej powodzenie zależy od wielkości zmiany i intensywności zapalnego obrzęku. W przyszłości na tle obrzęku pojawiają się kieszenie niszczenia. Ogniska, których średnica nie przekracza 1 cm w badaniu bez użycia wzmocnienia kontrastu, są trudne do wykrycia. Identyfikacja takich zmian jest trudna iz USG. Równocześnie kluczowe znaczenie ma potwierdzenie obecności ognisk ropnej fuzji na tle wysiękowego zapalenia tkanki wątroby podczas ropnia, ponieważ determinuje to taktykę dalszego leczenia.

Ropień wątroby. W przypadku natywnego badania CT (a), w lewym płacie narządu, istnieje wyraźnie określona ograniczona część umiarkowanie wyraźnego spadku indeksu densytometrycznego z powodu obrzęku miąższu (oznaczonego strzałkami). W fazie żylnej polepszenia kontrastu (b), małe ogniska destrukcji są określane na tle obrzęku.

W diagnozie pomaga użycie wzmocnienia kontrastu, które powinno być obowiązkowe. W fazie kontrastowej ogniska destrukcji wyraźnie pokazują ograniczone, hipo-intensywne struktury (zdjęcie TK powyżej). Wraz z postępem ropnej fuzji tkanek, niszczenie centrów na tomogramach komputerowych powoduje jeszcze większy spadek indeksu densytometrycznego, ich rozmiary rosną, co upraszcza diagnozę wzmocnienie kontrastu.

Ta sama obserwacja po trzech dniach, żylna faza wzmocnienia kontrastu. Zwiększa się ilość zniszczeń. Wewnątrz niszczących wnęk widoczne partycje.

Konsekwencją dalszego postępu lizy tkanki jest utworzenie pojedynczego wgłębienia, wytworzonego ropnego wysięku. Na obwodzie ogniska ropnego pojawia się wałek ziarniny, ograniczający bolesne ognisko ze zdrowych tkanek (zdjęcie TK poniżej). Wygląd poziomów gazu i cieczy jest uważany za bardzo specyficzny znak, ale jest rzadki. Gdy ropień znajduje się w pobliżu przeponowej powierzchni wątroby, w jamie opłucnowej można zaobserwować reaktywną akumulację płynu lub płyn gromadzi się wokół narządu.

Ropień wątroby. W przypadku natywnego skanu CT (a) w czwartym segmencie narządu określa się jamę ropową otoczoną przez wałek granulacyjny. W fazie żylnej polepszenia kontrastu (b), wałek granulacyjny ograniczający jamę ropną jest wybarwiony bardziej intensywnym niezmienionym miąższem wątroby. W opóźnionej fazie żylnej (c), rolka granulacji staje się jodem z miąższem.

Ropień może symulować torbiel wątroby, przerzuty nekrozy i inne formacje jamy brzusznej. W diagnostyce różnicowej konieczne jest oczywiście uwzględnienie obrazu klinicznego choroby oraz danych laboratoryjnych. W przypadku TK należy zwrócić uwagę na rozmieszczenie środka kontrastowego w obszarze patologicznym za pomocą wzmocnienia kontrastu. Wokół ognisk zniszczenia w fazie miąższu wyraźnie wykryto wał granulacyjny, który podnosi środek kontrastowy bardziej intensywny niż otaczający miąższ wątroby.

Diagnostyka MRI

Obecnie MRI w warunkach polowych jest najbardziej czułą metodą wykrywania małych ognisk zapalnych zniszczeń w ropniach wątroby, nawet bez użycia wzmocnienia kontrastu. Na obrazach ważonych metodą T2 ogniska destrukcji przejawiają się sygnałem o wysokiej intensywności. Około 30% wokół hiperintensywnego ogniska destrukcji ma obrzeże sygnału o umiarkowanej intensywności, odpowiadającego perifokalnemu obrzękowi miąższu wątroby.

Ropień wątroby: leczenie

Ropień wątroby, którego leczenie poprzez odwodnienie przedstawiono w powyższym filmie, można wyleczyć za pomocą technik minimalnie inwazyjnych lub bardziej traumatycznych, w szczególności za pomocą laparotomii z późniejszym usunięciem formacji.

Ropień wątroby - objawy, przyczyny i leczenie

Ropień wątroby to choroba, która pojawia się w wyniku ropnego zapalenia tkanki wątroby, ich śmierci i powstania jamy wypełnionej ropą.

Formacja rażąco-niszcząca może być pojedyncza lub wielokrotna. W postaci rozproszonej powstaje wiele owrzodzeń, zwykle dość małych. Pojedynczy - większy, czasem są dwa lub trzy ropnie.

W większości przypadków ropień wątroby rozwija się jako choroba wtórna, częściej u osób w średnim wieku i starszych. Rokowanie przebiegu choroby jest zawsze bardzo poważne, a pełne wyleczenie pacjenta zależy od szeregu współistniejących czynników patologicznych.

Przyczyny ropnia wątroby

Co to jest? Przyczyną ropnia wątroby mogą być bakterie i pasożyty (ameba). W zależności od drogi zakażenia wyróżnia się te rany wątroby:

  • hematogenny - infekcja rozprzestrzenia się przez krwioobieg przez naczynia organizmu;
  • cholangiogenne - infekcja wchodzi do komórek wątroby z dróg żółciowych;
  • kontakt i pourazowe - występują po otwartych i zamkniętych urazach brzucha;
  • cryptogenic - źródło infekcji nie jest zainstalowane.

Ropień wątroby występuje jako powikłanie czerwonki, ropnej infekcji organizmu, ropnego zapalenia dróg żółciowych i zapalenia rzęskowego. Urazy i zatrucia, które naruszają funkcje wątroby, mogą również prowadzić do ropni.

Typowe przyczyny to perforowane zapalenie wyrostka robaczkowego i zapalenie dróg żółciowych, kamica żółciowa i jej powikłania, guzy trzustki lub dróg żółciowych, przenikanie pasożytów do światła dróg żółciowych.

Objawy ropnia wątroby

Objawy tej choroby są często nietypowe, tzn. Ogólny obraz kliniczny może przypominać jedną z poważnych chorób narządów wewnętrznych:

Ropień wątroby rozwija się powoli, a objawy pojawiają się również powoli. Ze względu na rozwój wewnętrznego procesu zapalnego, temperatura ciała jest stale zwiększana. Może mu towarzyszyć wstrząsający chłód, gorączka i potliwość.

Występuje osłabienie, nudności, czasami wymioty, utrata apetytu pacjenta, zmniejszenie masy ciała. W prawym podżebrzu są stałe, tępe bóle promieniujące do dolnej części pleców, prawej części szkaplerza i barku. Poprzedza je uczucie ciężkości w prawym podżebrzu. Podczas perkusji stwierdza się wzrost wielkości wątroby, a przy palpacji odnotowuje się zwiększony ból.

Utrata wagi jest często jedyną dolegliwością we wczesnych stadiach ropnia, a zatem rozpoznanie na wczesnym etapie jest trudne. W późniejszych etapach pojawia się żółtaczka skóry i śluz. Podczas kompresji naczyń wątroby lub zakrzepicy z powodu procesu zapalnego mogą pojawić się puchliny (nagromadzenie płynu w jamie brzusznej).

Główną cechą przebiegu ropni wątrobowych jest to, że klinika jest często maskowana przez chorobę, na którą rozwinął się ropień, więc od początku powstawania procesu patologicznego do diagnozy często zajmuje dużo czasu.

Diagnostyka

W początkowych stadiach rozwoju w narządzie ropnych jam, ich identyfikacja jest trudna. Lekarz może zasugerować patologię podczas wyjaśniania skarg podczas badania pacjenta.

Z badań diagnostycznych przepisz:

  1. Ogólny test krwi.
  2. Badanie rentgenowskie.
  3. Badanie ultrasonograficzne (ultrasonograficzne) wątroby.
  4. Spiralna tomografia komputerowa (CT).
  5. Rezonans magnetyczny (MRI).
  6. Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (PTAB).
  7. Skanowanie izotopowe wątroby.

W najtrudniejszych przypadkach sięgnij po diagnostyczną laparoskopię. W tym samym czasie do jamy brzusznej wprowadza się specjalne narzędzie wideo, które pozwala na badanie narządów, ustalanie diagnozy i, jeśli to możliwe, drenowanie ropnia.

Jak leczyć ropień wątroby

W zależności od przyczyny ropnia wątroby, a także nasilenia objawów choroby, określa się schemat leczenia.
Terapię ropnia wątroby prowadzi się metodami zachowawczymi i chirurgicznymi. W przypadku postaci bakteryjnych, w zależności od rodzaju patogenu, obowiązkowe są antybiotyki, aw postaciach amoicznych - leki przeciwmiażdżycowe.

Pojedyncze ropnie są usuwane pod kontrolą USG, ten etap leczenia jest niezbędny do uwolnienia ropy. Wiele traktować zachowawczo. Prowadzi się intensywną operację, gdy ropień znajduje się w trudno dostępnych miejscach i, jeśli to konieczne, w chirurgicznym leczeniu choroby podstawowej. Aby wytworzyć wysokie stężenie terapeutyczne antybiotyku w tkankach narządu, lek często podaje się przez żyłę wątrobową i wcześniej wprowadza się do niego cewnik.

Wszystkim pacjentom z odroczonym ropniem przepisuje się specjalną dietę nr 5, terapię rehabilitacyjną. Pamiętaj, aby przeprowadzić odpowiednie leczenie choroby, która doprowadziła do powstania ropnia. Pacjenci o tym profilu są obserwowani wspólnie przez gastroenterologa i chirurga. Jeśli to konieczne, zaangażowany jest specjalista chorób zakaźnych.

Rokowanie zależy od postaci ropnia wątroby, nasilenia objawów i skuteczności leczenia. W przypadku pojedynczego ropnia wątroby, z podejmowanymi w odpowiednim czasie działaniami, rokowanie może być korzystne. Około 90% pacjentów wraca do zdrowia, chociaż leczenie jest bardzo długie. Przy wielu małych ropniach lub braku leczenia pojedynczego ropnia śmierć jest bardzo prawdopodobna.


Więcej Artykułów O Wątrobę

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Środki ludowe na zapalenie wątroby typu C

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest zakaźną chorobą zapalną wątroby, której czynnikiem sprawczym jest infekcja wirusowa. Niebezpieczeństwem procesu patologicznego jest możliwość wywołania marskości i raka wątroby.
Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Leki żółciowe po usunięciu pęcherzyka żółciowego

Nawet po usunięciu pęcherzyka żółciowego, leki choleretic muszą być stale podejmowane, aby zapobiec powikłaniom. Interwencja chirurgiczna nie może rozwiązać wszystkich problemów zdrowotnych, szczególnie dla osób podatnych na tworzenie się kamieni, ponieważ po operacji zaburzenia narządów trawiennych zostają zakłócone i zwiększa się obciążenie.