Czy mogę połączyć szczepionki DTP, polio i hepatitis?

DTP i poliomyelitis można jednocześnie wykonywać na tle pełnego zdrowia dziecka. W przypadku braku alergii, zaburzeń neurologicznych, połączona szczepionka pozwala uniknąć jednego dodatkowego strzału, co zmniejsza psycho-traumatyczny wpływ na organizm dziecka.

Niektóre preparaty szczepionkowe zawierające antygen krztuścowy (rosyjski DPT (NPO Microgen), Tetrakok) rozwijają wyraźne reakcje szczepionkowe. Szczepienie DTP i poliomyelitis jest lepiej tolerowane przy wyborze "infanrix" jako środek zapobiegawczy dla krztuśca, błonicy, tężca.

Antygeny inaktywowanych patyczków krztuśca wpływają na mózg nie tylko poprzez bezpośredni kontakt, ale także poprzez reakcje immunologiczne. Praktyka pokazuje, że terminowa immunizacja przeciwko infekcji (możliwa jest wraz z wirusowym zapaleniem wątroby i polio) pomaga chronić mózg przed pałeczkami krztuśca.

W praktyce występują reakcje poszczepienne, ale się nie manifestują.

DTP i polio jednocześnie - czy można to zrobić

Szczepienie powinno być traktowane jako mikroinfekcja. Antygeny obcych drobnoustrojów dostają się do organizmu, ale ich aktywność jest zbyt niska, aby poważnie zaszkodzić.

U dzieci z DTP i poliomyelitis reakcje alergiczne są możliwe w tym samym czasie ze względu na przejściowy spadek aktywności układu odpornościowego. Zwykle za kilka dni zmiany same znikają. Rodzice powinni monitorować stan dziecka i prowadzić leczenie objawowe.

Gdy temperatura wzrośnie powyżej 38 stopni - świece z paracetamolem lub syropem ibufen. Objawy alergiczne wymagają leków przeciwhistaminowych.

Szczepionkom przeciwko polio rzadko towarzyszą poważne reakcje poszczepienne. Głównym zagrożeniem jest składnik krztuśca. Często ma wysypkę skórną. U dzieci ze zwiększonym uczuleniem prawdopodobne jest powstawanie obrzęku Quinckego.

Statystyki pokazują, że "Infanrix" jest łatwo tolerowany. Burzliwe reakcje są odnotowywane podczas używania rosyjskiego DPT. Umiarkowane powikłania poszczepienne obserwuje się w "Tetrakok".

Przeciwwskazaniem do faktu, że wstrzykiwanie DTP i polio jednocześnie wykazuje osłabiony układ odpornościowy, wtórne choroby. Osłabionym dzieciom zaleca się wykonywanie ADF. Wyjątek od składnika krztuścowego znacznie zmniejsza obciążenie układu odpornościowego.

Reakcja na DTP: lokalna i ogólna

Reakcja lokalna na DTP:

  • Zaczerwienienie obszaru iniekcji 2-8 cm;
  • Stwardnienie skóry;
  • Bolesność w miejscu wstrzyknięcia.
  • Ogólna reakcja:
  • Wzrost temperatury do 40 stopni;
  • Skrzepy krwi;
  • Zaostrzenie chorób przewlekłych.

Lokalne zmiany spowodowane są dużą liczbą antygenów preparatu szczepionki, zawartością składników pomocniczych. Znaczna ilość miejscowych reakcji powoduje wodorotlenek glinu, który dodaje się w celu zwiększenia aktywności układu odpornościowego.

Maksymalne nasilenie powikłań obserwuje się na tle drugiego szczepienia, gdy organizm jest uczulony błonicą, kokluszem, antygenami tężcowymi i polio (jeśli szczepionki są podawane jednocześnie).

Ciężkie reakcje na DTP u dzieci wynikają nie tyle z organicznych, co psychogennych czynników. Obawa przed wstrzyknięciem może spowodować długi atak płaczu u dziecka. Drażliwość trwająca wiele godzin nie jest spowodowana zmianami morfologicznymi. Niestabilność reakcji psychicznych u dzieci prowadzi do nieprzewidzianych zmian w zdrowiu. Mijają, gdy dziecko jest rozproszone i zapomina o urazie psychicznym.

Aby zmniejszyć nasilenie reakcji poszczepiennych na DTP, możliwe jest odpowiednie przygotowanie do terapii szczepionkowej.

Przed zabiegiem należy upewnić się, że pacjent jest zdrowy - przejść testy kliniczne i laboratoryjne, odwiedzić pediatrę. Jeśli masz zamiar zaszczepić się razem z aksd, polio i zapaleniem wątroby, powinieneś odwiedzić neurologa, aby uzyskać pozwolenie na szczepienie. Zaburzenia neurogenne - przeciwwskazania do szczepienia.

Co pediatra ocenia przed wydaniem instrukcji szczepienia:

  1. 1. Stan skóry;
  2. 2. Ocena wielkości węzłów chłonnych;
  3. 3. Osłuchowe słuchanie serca;
  4. 4. Osłuchiwanie płuc.

Pediatra bada kartę ambulatoryjną dla przewlekłych zakażeń, wtórnych chorób, które mogą się pogarszać.

Leki przeciwhistaminowe są zalecane dla dzieci z tendencją alergiczną. Są mianowani na 2 dni przed szczepieniem i kolejne 3 dni po zabiegu.

Jeśli dziecko ma gorączkę (powyżej 38 stopni), zaleca się przyjmowanie leków przeciwgorączkowych. Paracetamol i ibufen są uważane za najbezpieczniejsze.

Ze skłonnością do drgawek w wywiadzie przed wstrzyknięciem preparatu szczepionki zaleca się znieczulenie.

Szczepienie DPT, polio i zapalenie wątroby razem

Powikłania są jeszcze bardziej widoczne u dzieci z DPT, polio i zapaleniem wątroby razem. Liczba obcych antygenów we krwi przy takim wstrzyknięciu znacznie wzrasta, co prowadzi do nieoczekiwanych reakcji. Na szczepionce tworzą się następujące komplikacje:

  1. Obniżenie ciśnienia krwi - zimne kończyny, blada skóra, silne osłabienie;
  2. Ciężkie atopowe zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny 30 minut po szczepieniu;
  3. Skurcze w normalnej temperaturze;
  4. Neurologiczne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego.

Po szczepieniu ważne jest, aby pozostać w szpitalu przez 1 godzinę, aby zapobiec nagłym zmianom alergicznym. Powikłania i reakcje na wprowadzenie szczepionki DTP obserwuje się po drugim lub trzecim szczepieniu. Podczas pierwszego wprowadzenia antygenów organizm nie ma przeciwciał zwalczających wprowadzone składniki. W rezultacie występują tylko lokalne manifestacje.

Zapalenie wątroby i choroba Heinego-Medina, gdy są podawane razem, nie powodują poważnych reakcji poszczepiennych. Główne powikłania skojarzonego stosowania z zaadsorbowaną szczepionką przeciw krztuścowi-błonicy-tężcowi pojawiają się z powodu obecności składnika krztuśca.

Powikłania po szczepieniu zaadsorbowanym preparatem szczepionki w Rosji mają niską stawkę. Zmiany u 1-2 zaszczepionych pacjentów na 100 tys. Ludności.

Pamiętaj, że infekcja kokluszem, błonicą, tężcem jest znacznie groźniejsza dla zdrowia ludzkiego niż ogólne i lokalne zmiany podczas szczepień.

Szczepienie DPT z polio i zapaleniem wątroby jednocześnie: przeciwwskazania

Przeciwwskazania do szczepienia DTP, polio, zapalenie wątroby występują z powodu zakłóceń układu nerwowego.

Wszelkie zmiany w mózgu są przeciwwskazane nawet do DPT, nie wspominając o polio.

Przeciwwskazaniami do stosowania szczepionek są zaburzenia neurologiczne, ostre reakcje alergiczne. Dopiero po ustąpieniu zaostrzeń dozwolone jest szczepienie.

Wcześniaki są szczepione po roku. Szczepienia najlepiej wykonywać późnym latem, jesienią, kiedy zmniejsza się ilość zewnętrznych alergenów w środowisku. W praktyce, specjaliści otrzymują zmniejszoną liczbę reakcji poszczepiennych u osób uczulonych, którzy nie zostali zaszczepieni podczas kwitnienia topoli, aktywnego tworzenia się pyłków.

Zimą szczepienie jest niewygodne z powodu częstych chorób zapalnych górnych dróg oddechowych u dzieci.

Aby zmniejszyć liczbę negatywnych objawów, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca zastrzyk z przodu, części uda, gdzie mięśnie są dobrze zdefiniowane. U małych dzieci opcja ta nie jest możliwa ze względu na słabość mięśniowej sylwetki ciała.

Szczepionki DTP, wirusowe zapalenie wątroby, polio, hemofilia, Bacillus mogą być stosowane łącznie, ale to podejście powoduje znaczne obciążenie układu odpornościowego. Realizacja opcji jest możliwa tylko dla zdrowych dzieci.

W przypadku nieprzestrzegania przeciwwskazań występuje 30% wszystkich zaszczepionych skutków ubocznych.

Konieczne jest rozróżnienie między definicjami:

  1. Reakcje poszczepienne;
  2. Skutki uboczne;
  3. Komplikacje.

Komplikacje pojawiają się na tle chorób. Efekty uboczne pojawiają się, gdy nietypowy przebieg niektórych reakcji - przekazać samodzielnie.

Reakcje szczepionki - zmiany spowodowane wprowadzeniem szczepionki. Połączenie DTP, polio i zapalenia wątroby jednocześnie zwiększa prawdopodobieństwo nieprzewidzianej reakcji organizmu na obce antygeny.

Zagęszczanie, bolesny obrzęk w miejscu wstrzyknięcia jest w stanie sam się rozpuścić przez kilka dni. Jeśli podczas tego okresu zmiany nie znikną niezależnie, należy przyjąć leki przeciwzapalne.

Aby poprawić miejscowy dopływ krwi, aby szybko wchłonąć składniki szczepionki, należy przyjąć preparaty naczyniowe.

Połączenie szczepień: DTP, WZW typu B, polio. Czy jest to możliwe w tym samym czasie?

W pierwszych miesiącach i latach życia dziecka występuje większość szczepień. Wielu rodziców martwi się pytaniem: "Czy bezpieczne jest posiadanie takiej liczby szczepień i czy można je podawać jednocześnie?". Aby odpowiedzieć na to pytanie, musisz ustalić, co jest potrzebne do szczepienia, jak przygotować się do szczepienia i które z nich można połączyć.

Kiedy rodzi się dziecko, jego odporność jest bierna. Karmienie piersią, odpowiednie odżywianie, utwardzanie może wzmocnić naturalną obronę dziecka. A w celu uzyskania czynnej odporności są szczepienia.

W ostatnich latach rodzice częściej odmawiają szczepienia dzieci, obawiając się, że szczepienia spowodują powikłania i stan zdrowia dzieci. Ale warto zauważyć, że same choroby są znacznie gorsze i bardziej niebezpieczne niż działanie leku. Poważne komplikacje to wyjątkowe przypadki, które znacznie przesadzają. Zgodność z zasadami i warunkami szczepień pozwala ograniczyć do minimum wszelkie skutki uboczne. A także, aby zapewnić dziecku odporność, pozwalając na konfrontację z poważnymi chorobami.

Przygotowanie szczepionki

Bezpieczeństwo i skuteczność szczepień zależy nie tylko od jakości szczepionki, ale również od właściwego jej przygotowania. Wymagane jest wstępne badanie przez pediatrę, który oceni stan fizyczny dziecka i gotowość do szczepienia. Ważne jest, aby w otoczeniu dziecka nie było osób chorych, ponieważ odporność po szczepieniu będzie osłabiona.

Jeśli młody pacjent jest podatny na reakcje alergiczne lub jeśli występują choroby przewlekłe, konieczne jest skonsultowanie się ze specjalistą, który może zaplanować indywidualny harmonogram szczepień.

Przed szczepieniem warto również przeprowadzić badania laboratoryjne krwi i moczu dziecka. Nie zaleca się wprowadzania nowych produktów na kilka dni przed planowaną datą szczepienia.

Obserwacja po szczepieniu

Po szczepieniu następujące reakcje są uważane za normalne u dziecka: senność, osłabienie, niewielki wzrost temperatury. Lekarze zalecają podawanie leków przeciwgorączkowych już w temperaturze 37.5 ° C.

Poważne komplikacje są rzadkie. Nawet jeśli pierwsze szczepienie przeszło bez żadnych problemów, nie oznacza to, że reakcja na następujące szczepienia nie musi być kontrolowana. Gdy na przykład stan dziecka wywołuje niepokój, temperatura gwałtownie wzrosła, natychmiast powiadom lekarza.

Szczepionka DTP (toksoid krztuśca - błonica-tężec)

To szczepienie jest środkiem zapobiegawczym w przypadku ciężkich postaci krztuśca, błonicy i tężca. Są to niezwykle niebezpieczne choroby, a śmiertelność z nich jest dość wysoka.

  1. Błonica jest ostrą chorobą zakaźną, która atakuje górne drogi oddechowe. Taka infekcja powoduje zatrucie i powoduje patologię układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i nerek. Tryb transmisji jest w powietrzu. W połowie ubiegłego wieku błonica została praktycznie pokonana, ale zniesienie obowiązkowych szczepień spowodowało nowe wybuchy infekcji.
  2. Tężec wpływa na układ nerwowy. W ciężkich przypadkach prowadzi do ustania oddechu i serca. Ta infekcja dostaje się do ludzkiego ciała poprzez rany i skaleczenia z ziemi, brudu i piasku. Epidemie tężca mają tendencję do występowania w obszarach katastrofy i nagłych wypadkach. W obszarze wysokiego ryzyka dzieci podatne na obrażenia w każdych okolicznościach.
  3. Krztusiec - choroba zakaźna, której towarzyszy przedłużający się kaszel. Tryb transmisji jest w powietrzu. Bardzo niebezpieczne w młodym wieku, może powodować niewydolność oddechową. Przeniesiona choroba nie tworzy odporności, ale jedynie ułatwia przebieg ponownej infekcji.

Zgodnie z przyjętym kalendarzem szczepień, DTP przeprowadza się w czterech etapach.

DTP wstrzykuje się domięśniowo przez wstrzyknięcie. Harmonogram szczepień ściśle odpowiada wieku dziecka i wygląda następująco:

  • dwa do trzech miesięcy;
  • cztery do pięciu miesięcy;
  • sześć miesięcy;
  • jeden rok i sześć miesięcy.

Ten kompleks czterech szczepionek DTP niezawodnie chroni organizm przed chorobami. Przeprowadzane jest dalsze ponowne szczepienie (ponowne szczepienie, które wspomaga układ odpornościowy na wymaganym poziomie aktywności). Powstaje w wieku 7 i 14 lat, a następnie co dziesięć lat.

Przeciwwskazania

W przypadku DTP istnieją przeciwwskazania. Należą do nich powody, które wykluczają jakiekolwiek szczepienia: ostre infekcje dróg oddechowych i okres regeneracji, reakcja alergiczna na składniki szczepionki, niedobór odporności w ciężkiej postaci. Ponadto, DTP nie może być zaszczepione w przypadku postępującej patologii układu nerwowego, drgawek. W takich przypadkach składnik krztuśca jest wykluczony ze szczepionki.

Zdarzenia niepożądane po DTP

Występowanie łagodnych reakcji niepożądanych jest pozytywnym znakiem wskazującym na prawidłowe tworzenie odporności. Jednocześnie brak takich zjawisk nie oznacza naruszeń i wad w tworzeniu odporności. Zaczerwienienie i obrzęk mogą wystąpić w miejscu wstrzyknięcia szczepionki DPT.

W odniesieniu do ogólnego stanu dziecka szczepienie DTP może działać w następujący sposób:

  • wzrost temperatury;
  • wymioty;
  • biegunka;
  • brak apetytu;
  • niespokojne zachowanie;
  • letarg i senność.

Komplikacje po DTP

Wraz z wprowadzeniem szczepionki mogą wystąpić reakcje alergiczne od prostej pokrzywki po wstrząs anafilaktyczny. Przyczyną komplikacji może być: niewłaściwe przygotowanie do szczepienia, ilość substancji balastowych w wstrzykniętym preparacie, a także indywidualne cechy organizmu.

Szczepionka przeciw polio

Ta wirusowa choroba jest niezwykle niebezpieczna. Polio wpływa na rdzeń kręgowy i może prowadzić do paraliżu. Przekazywane przez wodę, jedzenie i brudne ręce. Całkowite wyleczenie obserwuje się tylko u 30% pacjentów, 10% z powodu polio jest śmiertelne. W innych przypadkach pacjent jest niepełnosprawny.

Szczepienie przeprowadza się za pomocą dwóch rodzajów szczepionek przeciwko polio: przy użyciu doustnej żywicy (OPV) i inaktywowanej (IPV).

W tym przypadku szczepionką jest kropla, która jest wprowadzana do jamy ustnej. Szczepienie wykonuje się po trzech, czterech i pół roku i sześciu miesiącach zgodnie z zatwierdzonym harmonogramem. Ponowne szczepienie powinno zostać przeprowadzone po 18 i 20 miesiącach, a także po 14 latach.

Po wprowadzeniu leku jedna godzina nie może nakarmić dziecka ani dać mu wody. W przypadku wymiotów po szczepieniu jest ponownie kapie.

Przeciwwskazania do OPV

Jeśli dziecko cierpi na niedobór odporności lub kontakt z nosicielem takiej choroby, szczepionkę zastępuje się inaktywacją. Ponowne szczepienie jest również niedopuszczalne, jeśli problemy neurologiczne występują na tle szczepionki przeciwko polio.

Nie można również wykonać szczepienia przeciwko polio, jeśli pacjent jest uczulony na składniki leku.

Niekorzystne reakcje OPV

5% pacjentów ma biegunkę lub reakcję alergiczną. Ale z reguły takie działania niepożądane mijają szybko i nie wymagają terapii lekowej.

W wyjątkowych przypadkach szczepionka może powodować zakażenie polio.

Podczas stosowania takiej szczepionki przeciw polio podaje się dwa szczepienia w odstępach półtora miesiąca. Minimalny wiek pacjenta wynosi dwa miesiące. Ponowne szczepienie wykonuje się rok i pięć lat po ostatnim szczepieniu. Lek polio podaje się podskórnie lub domięśniowo.

Przeciwwskazania i skutki uboczne IPV

Szczepionka przeciwko poliomyelitis jest zabroniona w standardowych przypadkach ostrych infekcji dróg oddechowych, a podczas okresu rekonwalescencji alergią na składniki.

Inaktywowana szczepionka przeciwko polio nie może wywołać zakażenia polio. Z reguły taka procedura ma miejsce bez konsekwencji. Czasami może wystąpić niewielka reakcja miejscowa, niewielka gorączka, złe samopoczucie, słaby apetyt. Te działania niepożądane szybko mijają i nie wymagają leczenia.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest najniebezpieczniejszą chorobą atakującą wątrobę i drogi żółciowe. Ta choroba prowadzi do zwiększonego ryzyka marskości wątroby i raka wątroby. Tryb transmisji odbywa się przez krew.

Szczepienia można przeprowadzać według kilku schematów:

  1. Klasyczny. Noworodek - pierwszy miesiąc - szósty miesiąc.
  2. Przyspieszone. Noworodek - pierwszy miesiąc - drugi miesiąc - rok.
  3. Emergency Noworodek - siódmy dzień - dwudziestego pierwszego dnia - roku.

Pierwszy schemat jest uważany za optymalny. Drugi system szczepień przeciwko zapaleniu wątroby stosuje się, jeśli dziecko ma ryzyko zakażenia. Trzeci harmonogram jest stosowany w przypadkach nagłych, na przykład w razie potrzeby, w trybie pilnym.

Jeśli schemat szczepień przeciwko zapaleniu wątroby był dokładnie przestrzegany, to przez 22 lata organizm będzie chroniony przed chorobą.

Przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Nie można się zaszczepić, jeśli pacjent ma alergię na pieczenie drożdży, skazę, ostre infekcje dróg oddechowych, zapalenie opon mózgowych, chorobę autoimmunologiczną. Ponadto szczepienie nie jest przeprowadzane w przypadku, gdy poprzednia szczepionka spowodowała silną reakcję.

Skutki uboczne szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby

Ogólnie rzecz biorąc, szczepionka przeciw zapaleniu wątroby jest łatwo tolerowana. W niektórych przypadkach mogą wystąpić działania niepożądane uważane za normalne. Należą do nich:

  • Zaczerwienienie lub gęstość tkanki w miejscu wstrzyknięcia.
  • Wzrost temperatury.
  • Słabość, złe samopoczucie.
  • Ból głowy
  • Biegunka.
  • Swędzenie lub zaczerwienienie skóry.
  • Wirusowe komplikacje zapalenia wątroby

Ta szczepionka rzadko powoduje powikłania. Według statystyk, tylko jedno dziecko na 100 000 może uzyskać fenomen, na przykład:

  • pokrzywka;
  • wysypka;
  • zaostrzenie reakcji alergicznej;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • rumień guzowaty.

Zgodność szczepionki

Często szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, poliomyelitis i DTP są podawane w tym samym dniu. Ta kombinacja jest całkowicie bezpieczna i skuteczna. Zwiększając tym samym reakcje uboczne nie są obserwowane, a efekt immunologiczna po podaniu szczepionek przeciwko wielu chorobom na dzień może być podobny do oddzielnego stosowania preparatów. DTP i wirusowe zapalenie wątroby typu A można podawać razem w tej samej strzykawce.

Szczepienie DTP, polio, zapalenie wątroby. Szczepienie lekami kombinowanymi

Szczepionka DTP (zaadsorbowana szczepionka przeciw kokluszowi-tężcowi) jest uważana za jedną z najbardziej szkodliwych szczepionek dziecięcych, ponieważ zawiera całe inaktywowane komórki krztuścowe. Równocześnie z DTP ma być szczepiony przeciwko polio, zakażeniu hemofilnemu i przez 6 miesięcy również przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Oprócz aktywnych składników: inaktywowanych patogenów i toksoidów, wszystkie te szczepionki zawierają dodatkowe szkodliwe substancje: mertiolan, fenoksyetanol, fosforan glinu lub wodorotlenek glinu i inni. Niezbędne w składzie szczepionki, substancje te nie są potrzebne w ciele dziecka, a nawet mogą powodować pewne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego lub narządów wewnętrznych. Wszystkie certyfikowane szczepionki zawierają te substancje w dopuszczalnych ilościach i nie mogą być podstawową przyczyną niebezpiecznych chorób lub dysfunkcji, ale ich szkodliwe skutki nadal występują. W ogóle nie można odmówić szczepień - naraża to organizm dziecka, ale można zmniejszyć ich liczbę za pomocą szczepionki skojarzonej.

Rosyjska szczepionka DPT stosowana przez polikliniki rządowe nie uodparnia ani na poliomyelitis, ani na zapalenie wątroby. Aby to zrobić, będziesz potrzebował jeszcze dwóch szczepień co 45 dni.

Jak to działa

Głównym celem środków immunologicznych jest stworzenie u ludzi silnej odporności na pewne infekcje przy minimalnym obciążeniu organizmu. Ponieważ główne szkody są powodowane przez konserwanty i zaróbki, firmy farmaceutyczne łączą kilka szczepionek w jedną, opracowując nowe leki. Takie szczepionki są nazywane połączonymi, ponieważ zapewniają odporność na kilka infekcji jednocześnie, bez utraty jakości. Ponadto nawet niektóre szczepionki skojarzone można umieścić w tej samej strzykawce z innymi (jednoczesne wstrzyknięcie dwóch leków jednocześnie). Chociaż nie ułatwia to przepływu reakcji poszczepiennych i szkodzi organizmowi, zaleca się, aby dzieci nakładały jak najmniej zdjęć. Zgodnie z harmonogramem szczepień w Federacji Rosyjskiej, pierwsza szczepionka przeciwko poliomyelitis, zakażeniu hemofilnemu i szczepionce DPT jest podawana w tym samym czasie: 3, 4,5 i 6 miesięcy. W końcowym etapie do trzech szczepień dodaje się szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które staje się czwartą szczepionką na jeden termin. Łącznie w Federacji Rosyjskiej dostępne są cztery kombinacje preparatów DTP.

Infanrix

Belgijska szczepionka od GlaxoSmithKline. Inokuluje odporność tylko przed infekcjami kokluszu, błonicy i tężca. Ma mniej reaktogenności w porównaniu z DTP ze względu na brak całych komórek patogenów (tylko część ścian komórkowych bakterii jest wykorzystywana w preparacie). Działania niepożądane występują w mniej niż 10% przypadków, jednak nie stanowią zagrożenia dla dzieci i znikają w ciągu 3-4 dni. Infanrix nie jest kompletną szczepionką skojarzoną, ale można go stosować w tej samej strzykawce ze szczepionką Khibarix, co zmniejszy całkowitą liczbę szczepień. Hibarix jest wysokiej jakości lekiem do immunizacji przeciwko zakażeniom hemofilnym, również produkowanym przez GlaxoSmithKline. Podczas mieszania szczepionek, preparat Hibarix należy dodać do gotowego roztworu leku Infanrix bez stosowania roztworu zawierającego produkt Hibarix. Stosowanie szczepionki Infanrix w jednej strzykawce z innymi lekami nie było ściśle badane.

Zaletą każdej importowanej szczepionki jest jej niska reaktogenność, co daje pierwszeństwo, jeśli bardzo martwi Cię konsekwencja szczepienia.

Infanrix Hexa

Panaceum na okres 3-6 miesięcy szczepienia. Ten kombinowany preparat szczepionki oparte inoculates ostatni odporności bezpośrednie zagrożenie zakażenia od 6: pertussis, błonicy, tężca, polio, Hib i typu B. W zwykłym Infanrix technologia wykorzystuje preparat składnika bezkomórkowa immunogeneriruyuschego, która odróżnia ją od wewnętrznym Skład zmniejszoną reaktogenności. Lek należy stosować tylko wtedy, gdy zbiega się data szczepienia DTP, poliomyelitis, wirusowego zapalenia wątroby typu B i zakażenia hemofilnego (jeśli wykonywane). Dla standardowego harmonogramu szczepień w Federacji Rosyjskiej - jest to 6 miesięcy życia. W innych przypadkach stosowanie leku naruszy kolejność szczepień i spowoduje niepotrzebne koszty. Zastąpienie leku innym preparatem Infanrix hex nie wpływa ujemnie na wynik szczepienia i nie wywoła nieprzewidzianych reakcji.

Pentax

Lek od francuskiej firmy Sanofi Pasteur, łączący działanie szczepionek DTP, od zakażenia hemofilnego, polio. Składnik inokulujący odporność na zapalenie wątroby w Pentaxim jest nieobecny, dlatego można go stosować podczas wszystkich trzech szczepień DTP. W wieku 6 miesięcy należy do szczepionki Pentaxim dodać szczepionkę przeciwko pojedynczej szczepionce przeciw zapaleniu wątroby typu B lub zmienić lek na preparat Infanrix Hex. W jednej strzykawce Petnaksim z innymi szczepionkami zabronione jest kłucie. Szczepionkę wytwarza się w oparciu o tę samą technologię co Infanrix - roztwór nie zawiera całych mikroorganizmów, tylko część ich komórek i toksoidów. W rezultacie - prawie całkowity brak poważnych reakcji na lek, ale jego znacznie wyższy koszt.

W prywatnych klinikach procedury immunologiczne są bardzo drogie ze względu na procedurę. Lek można kupić w aptece, a szczepionkę można zrobić bezpłatnie w klinice.

Tetraxim

Bardzo podobny do poprzedniego leku z Sanofi Pasteur, różniącego się jedynie brakiem składnika hemofilnego. Różnica cen między Pentaximem a Tetraxim wynosi około 800 rubli, co pozwoli zaoszczędzić pieniądze na szczepieniu przeciwko zakażeniu hemofilnemu, jeśli dziecko nie jest zagrożone. Często praktykowane wspólne szczepienia Pentaksymu i Tetraxim - z powodzeniem zastępują się nawzajem, pozwalając zaoszczędzić na dodatkowych ukłuciach przed zakażeniem hemofilnym. Szczepienie można zastąpić innym certyfikowanym w Federacji Rosyjskiej.

Monovaccine

W przypadku, gdy łączone szczepienia nie są możliwe, konieczne jest uciekanie się do osobnej, gdy odporność na jedną lub kilka infekcji zostaje zaszczepiona oddzielnymi szczepionkami z pojedynczą szczepionką. Takie podejście nie jest tak wygodne, jak wykonanie wszystkiego za pomocą pojedynczej szczepionki, ale czyni harmonogram szczepień znacznie bardziej elastycznym. Należy pamiętać, że podwójne szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B lub poliomyelitis nie jest szkodliwe ani nie stanowi zagrożenia dla dziecka, dlatego w razie potrzeby można stosować leki zawierające składniki z tego samego zakażenia, po uprzedniej konsultacji z lekarzem. Oto niektóre pojedyncze szczepionki, które można stosować ze szczepieniem DTP i jego importowanymi analogami:

  • Imovax polio - szczepionka inaktywowanego poliomyelitis produkowana przez Sanofi Pasteur. W przeciwieństwie do DTP i WZW typu B, szczepionka przeciw polio może być podawana w każdym wieku, ważny jest tylko czas (3 szczepienia co 45 dni). W razie potrzeby szczepionkę można odłożyć na później.
  • Poliorix jest prawie identyczny z poprzednią szczepionką GlaxoSmithKline. Kompatybilny ze wszystkimi szczepieniami.
  • Endzheriks - lek od GlaxoSmithKline do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Szczepionka wytwarza odpowiedź immunologiczną w ponad 98% przypadków, co jest najwyższą liczbą. Przeciwwskazania do stosowania innych leków na krztusiec, błonicę, tężec, polio i zakażenie hemofilowe nie ma.
  • Regevak B - krajowa monowakwina do szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest znacznie niższa niż w przypadku zagranicznych odpowiedników, ale daje dobry wynik. Może być stosowany z innymi lekami bez ograniczeń.

Wszystkie te leki można bezpiecznie łączyć, w zależności od warunków, wygody i wygody dziecka, ale wybór szczepionek musi być skoordynowany z kompetentnym lekarzem. Najczęściej lekarze i farmaceuci wolą Pentaxim i będą mieli rację: jakość leku jest wysoka, a połączona kompozycja przyspiesza i upraszcza szczepienia kilka razy. Lek ma minimalną alergenność, a opakowanie zawiera dozowaną jednorazową strzykawkę. Cena pakietu Pentaxim waha się od 1400 do 2000 rubli, w zależności od regionu, a jeśli jest zaszczepiona w prywatnej klinice, około 4000 rubli, wraz z procedurą. Takie ceny mogą odstraszyć każdego, ale jeśli chodzi o zdrowie i wygodę dzieci, pieniądze często schodzą na dalszy plan.

Reakcja i efekty równoczesnego szczepienia DPT z polio i zapaleniem wątroby w ciągu 3 miesięcy

Współcześni rodzice sami decydują, czy będą szczepić swoje dzieci, czy nie. Jeśli opierasz się na oficjalnych statystykach, liczba powikłań po szczepieniach jest znacznie mniejsza niż liczba zgonów z dzieciństwa i poważne konsekwencje niebezpiecznych chorób.

Szczególnie gorąca kontrowersja wywołała potrzebę szczepienia DTP i polio. Te szczepienia często powodują działania niepożądane w postaci gorączki i zaburzeń układu nerwowego. Jednak każdy lekarz zapewni, że dzieci będą szczepione od pierwszego miesiąca życia - bez tego system odpornościowy jest bezbronny wobec groźnych infekcji wirusowych.

Szczepienie pozwala chronić dziecko przed zakażeniem poważnymi chorobami.

Funkcje szczepionki

Szczepionki z patogenami prowokują system ochronny do reakcji i tworzenia odpornej odporności na wirusy. Każdy lek farmaceutyczny ma pozytywny efekt terapeutyczny (w przypadku szczepionki, to jest tworzenie odporności) i negatywny - pojawienie się niepożądanych reakcji i powikłań. Niemożliwe jest stworzenie szczepionki, która nie stanowiłaby zagrożenia dla dziecka. Dlatego decyzja rodziców jest wyborem najmniejszego zła: narazić dziecko na możliwość zarażenia się śmiertelnymi chorobami wirusowymi lub stworzyć dla nich odporność, ale być gotowym na ewentualne konsekwencje.

Jeśli weźmiemy pod uwagę lekkie efekty uboczne w postaci niewielkiego wzrostu temperatury i przekrwienia w miejscu wstrzyknięcia, wówczas odejdą one niezależnie. Taki dyskomfort wskazuje, że immunizacja zakończyła się powodzeniem. Jednak brak reakcji nie oznacza, że ​​odporność nie została utworzona - w większości przypadków pojawia się ona i utrzymuje się przez wymagany okres czasu. W obcej szczepionce odpowiedź immunologiczna jest nieco niższa, ale jest korygowana po ponownym szczepieniu.

Osobliwość planowanych szczepień polega na tym, że są one wprowadzane zgodnie z harmonogramem określoną liczbę razy, w przeciwnym razie nie będzie pożądanego efektu. Są stworzone z dzieciństwa, ale raczej od samego urodzenia i powtarzane przez całe życie człowieka.

DTP i jego zagraniczne odpowiedniki

DTP (toksoid krztuśca-krztusiec-błoniczo-tężcowy) to nazwa rosyjskiej szczepionki do zapobiegania krztuścowi, błonicy i tężcowi. Dla wygody wszystkie inne leki do szczepienia przeciwko tym chorobom i sama szczepionka są tzw.

Dlaczego szczepienia przeciwko tym chorobom są niebezpieczne?

  • Błonica jest ostrą chorobą zakaźną, która działa na górne drogi oddechowe. Powoduje poważne zatrucie u dziecka i wpływa na inne narządy i układy (sercowo-naczyniowe, nerwowe).
  • Tężec to choroba obarczona paraliżem. Może także powodować zatrzymanie akcji serca i oddychanie, które kończy się śmiercią.
  • Krztusiec prowadzi do przedłużającego się kaszlu, zapalenia płuc, czasami do zatrzymania oddechu i zespołu konwulsyjnego. Szczególnie niebezpieczne dla dzieci poniżej 2 lat.

Szczepienia przeciwko tym chorobom są bardzo ważne - trudno je wyleczyć, prowadzą do poważnych konsekwencji, aw niektórych przypadkach do śmierci. Odmowa szczepienia może wywołać masowe epidemie choroby i epidemie.

Szczepionka produkowana w kraju z tych wirusów jest pełnokomórkowa. Natomiast zagraniczne analogi (francuski Pentaxim i Tetrakok, belgijski Infarix i Tritanrix) są wolne od komórek. Oznacza to, że nie zawierają osłabionych wirusów, ale tylko ich cząstki. Są one znacznie lepiej tolerowane i mają mniej skutków ubocznych. Dzieci z zaburzeniami układu odpornościowego otrzymują szczepionkę Tetrakok, która wyróżnia się łagodnym działaniem na organizm i brakiem skutków ubocznych.

Ostatnio w klinikach zamiast DTP często umieszczano kolejny lek produkowany w Rosji. Nazywa się Bubokok. Ta bardziej nowoczesna szczepionka zawiera antygen przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Szczepionkę umieszcza się również na przedniej powierzchni uda, jak zwykle stosuje się DTP.

Kombinowane szczepionki są wygodniejsze, ponieważ chronią dziecko przed kilkoma patogenami jednocześnie:

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i DPT razem

Odporność nowo narodzonego dziecka nie jest wystarczająco rozwinięta, aby w pełni chronić organizm przed atakiem różnych infekcji. Wraz z naturalnymi mechanizmami powstawania sił ochronnych (karmienie piersią, hartowanie) opracowano specjalne szczepionki na zakup aktywnej odporności.

Szczepienie jest skutecznym, a czasem jedynym środkiem zapobiegawczym, który chroni przed niebezpiecznymi i śmiertelnymi chorobami.

W pierwszych miesiącach i latach życia dziecka występuje większość szczepień. Niektóre z nich wprowadzane są jednocześnie. Logiczne jest obawianie rodziców o bezpieczeństwo tej kombinacji. W szczególności kwestia szczepionek przeciwko DPT, polio i wirusowemu zapaleniu wątroby, które pojawiają się tego samego dnia, nie traci na aktualności.

Szczepienia DPT

Często rodzice dziecka obawiają się poważnych reakcji, negatywnego wpływu leków na szczepionki i niezależnie odmawiają szczepień. Jednak nie powinniśmy zapominać, że same choroby są znacznie gorsze i bardziej niebezpieczne niż lek.

Tylko szczepienie zapewnia odporność, która jest odporna na śmiertelne patologie.

Szczepionka DTP (zaadsorbowana na krztusiec-błonica-tężec) chroni organizm przed trzema chorobami jednocześnie. Składa się z całych inaktywowanych komórek krztuścowych, toksoidu tężca i błonicy, konserwantów i sorbentów.

  • Krztusiec. Zakaźna choroba dróg oddechowych, której towarzyszy napadowy kurczowy kaszel. Początkowo obraz kliniczny jest podobny do zapalenia oskrzeli. Leczenie kaszlu nie przynosi skutecznych rezultatów, ataki stają się częstsze. W nocy objawy nasilają się, mogą powodować niewydolność oddechową. W roli komplikacji często występuje zapalenie płuc. Przenosi się z chorego na zdrowe poprzez bliski kontakt. Mikroorganizm w środowisku rozciąga się na 2,5 metra. Najniebezpieczniejsze powikłania zdrowotne i życiowe występują u dzieci w wieku do dwóch lat. Dlatego choroba od dawna nazywana jest dziećmi. Przeniesiony koklusz ułatwia przebieg ponownego zakażenia, ale nie zapewnia silnej odporności. Szczepienia wzmacniają mechanizmy obronne przez 10 lat.
  • Błonica. Patologia infekcyjna, która pojawia się w wyniku wprowadzenia bakterii błonicy do ciała. Wytworzone przez nie toksyny powodują zapalenie roto i nosogardzieli, patologię układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, nerek. Na tle choroby występuje ogólne zatrucie organizmu. Główne objawy to hipertermia, złe samopoczucie, dreszcze. Jest przenoszony przez unoszące się w powietrzu kropelki, ale nie wyklucza się infekcji w kontakcie z domem. Najbardziej podatne dzieci. Jedynym sposobem, aby temu zapobiec, jest szczepionka. Chociaż nie jest panaceum, może chronić człowieka przed rozwojem niebezpiecznych postaci choroby.
  • Tężec Ciężka patologia infekcyjna, która wpływa na układ nerwowy i wywołuje skurcze mięśni. Często prowadzi do śmierci. Czynnikiem sprawczym jest tetanińska różdżka Clostridium, która tworzy zarodniki, żyje w pozbawionym powietrza środowisku - ziemi, piasku, błocie, kale. Zakażenie następuje po spożyciu przez rany, skaleczenia, otarcia. Dzieci są podatne na takie obrażenia, więc są regularnie szczepione w wieku 3 miesięcy. Przeniesiony tężec nie jest w stanie wytworzyć odporności. Masowa immunizacja przeciwko tężcowi odbywa się w przypadku nagłych wypadków i katastrof.

Główna cecha tężca i błonicy - rozwój chorób nie wiąże się z wirusami, ale z ich toksynami. Głównym celem immunizacji jest wytworzenie odporności anty-toksycznej.

Schemat szczepień

  • za 3 miesiące;
  • za 4,5 miesiąca;
  • za pół roku;
  • za półtora roku.

Ponowne szczepienie (utrzymanie odporności na odpowiednim poziomie) odbywa się po 7 i 14 latach. Potem co 10 lat przez całe życie.

Rosyjski preparat DPT stosuje się w celu szczepienia dzieci w wieku do 4 lat, w wieku od 4 do 6 lat - DTP (bez krztuśca), a po 6 - DTP-M (w małych dawkach). Zagraniczne szczepionki nie są ograniczone.

Równocześnie z DTP ma być szczepiony przeciwko polio, zakażeniu hemofilnemu i od 6 miesięcy przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Skutki uboczne i powikłania

W miejscu wstrzyknięcia pojawia się zgrubienie, zaczerwienienie skóry, obrzęk i tkliwość. Objawy zwykle ustępują po całkowitym wchłonięciu leku do krwi.

Możliwe jest wzrost temperatury ciała (w ciągu 1-3 dni po szczepieniu), pojawienie się biegunki. Dziecko może odczuwać nadmierną senność, apatię, utratę apetytu.

Ryzyko powikłań występuje, gdy:

  • niewłaściwy transport;
  • naruszenie przechowywania ampułek;
  • niewłaściwe podawanie szczepionki;
  • indywidualna nietolerancja składników leku;
  • obecność chorób układu nerwowego.

Najczęściej komplikacje ograniczają się do skutków ubocznych. Jednak w rzadkich przypadkach występuje złożona reakcja alergiczna organizmu, wstrząs anafilaktyczny.

Szczepionka przeciw polio

Polio jest śmiertelną chorobą, która wywołuje wirusowe zapalenie komórek nerwowych mózgu, nierzadko prowadząc do paraliżu. Sposoby zakażenia - fekalne-doustne, unoszące się w powietrzu. Wirus osiada w węzłach chłonnych gardła i mnoży się. Następnie przenika do jelita, szybko się rozwija, przenika przez krew i limfę, a następnie rozprzestrzenia się po całym ciele. Całkowite wyleczenie choroby w medycynie odnotowuje się tylko u 20-30% pacjentów, około 10% umiera, wszyscy inni pozostają niepełnosprawni.

Współczesna medycyna nie ma leków z patologii, więc jedyną szansą na obronę jest szczepienie.

Dwie opcje szczepionki:

  • OPV - krople do podawania doustnego, które zawierają żywy wirus polio;
  • IPV - w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera inaktywowany wirus.

Zaleca się stosowanie pierwszych trzech szczepień z IPV, a następnie ponowne szczepienie - OPV.

Szczepienia przeprowadza się zgodnie z programem w zależności od wieku dziecka:

  • 3 miesiące;
  • 4,5 miesiąca;
  • 6 miesięcy;
  • 18 miesięcy;
  • 20 miesięcy;
  • 14 lat.

Dodatkowe szczepienia wykonuje się w razie potrzeby w przypadku ryzyka zakażenia. Powikłania po szczepieniu są niezwykle rzadkie, ale stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia. Często pojawiają się objawy reakcji lokalnych, które nie stanowią szczególnego zagrożenia dla zdrowia. Przy nieodpowiedniej reakcji organizmu na obce antygeny wirusowe mogą ulec uszkodzeniu włókna nerwowe i zwoje rdzeniowe. To powoduje paraliż.

Jednoczesne szczepienie DTP, polio - istnieje niebezpieczeństwo

Wspólne wprowadzenie szczepień przeciw polio za pomocą DTP może prowadzić do manifestacji lokalnych reakcji z powodu zmniejszonej odporności. Zasadniczo organizm reaguje na składnik krztuśca, który zawiera DPT. Dla osłabionych dzieci, w celu zmniejszenia obciążenia ciała, zaleca się ADS (bez krztuśca).

Podczas stosowania rosyjskiego DPT, polio jest podawane trzykrotnie w oddzielnym zastrzyku. Oczywiście jest to wielki stres dla dziecka. Na tle napięcia nerwowego może pojawić się niepokój, utrata apetytu, zaburzenia snu.

W roli jednowartościowego poliomyelitis korzystamy z Opvero (Francja), Poliorix (Belgia) i innych.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest ostrą chorobą zakaźną, która powoduje zapalenie wątroby. Poprzez wpływ na komórki wątroby patologia może powodować marskość i raka narządów. Najczęściej przenoszone przez kontakt z zakażoną krwią.

Inne sposoby infekcji: intymność, transfuzja zakażonej krwi, stosowanie niesterylnych igieł, kontakt z domem - manicure, pedicure, tatuaż, piercing, infekcja dziecka podczas przejścia przez kanał rodny.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B może znacznie zmniejszyć ryzyko rozwoju choroby i zapobiec występowaniu powikłań. Pod warunkiem, że szczepienie zostało przeprowadzone we wczesnym dzieciństwie, szczepionka może tworzyć czynną odporność przez co najmniej 10 lat.

Aby stworzyć silną odporność, klasyczny schemat szczepień zakłada potrójną administrację, począwszy od pierwszego dnia życia:

  • w ciągu 24 godzin po urodzeniu;
  • za 1 miesiąc;
  • za pół roku.

Ten program nie dotyczy dzieci urodzonych przez matki z WZW typu B. Będąc w specjalnej grupie ryzyka, dzieci są szczepione w ramach przyspieszonego programu:

  • podczas pierwszych 24 godzin życia równocześnie z przeciwciałami przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B;
  • za 1 miesiąc;
  • za 2 miesiące;
  • za 1 rok.

Być może zastosowanie w praktyce trzeciego programu szczepień, które jest często stosowane w przypadku nagłej operacji:

  • pierwszy dzień po urodzeniu;
  • w 7. dniu życia;
  • przez 21 dni życia;
  • za 1 rok.

Ważne jest przestrzeganie terminu wprowadzenia drugiej szczepionki. Jeśli różnica między pierwszymi dwoma wstrzyknięciami jest większa niż trzy miesiące, musisz zacząć wszystko od nowa.

Szczepienia w większości przypadków są dobrze tolerowane. Być może pojawienie się reakcji wstrzyknięcia. Stosuje się rosyjskie monowalentne szczepionki - Microgen, Combiotech. A także Endzheriks V (Belgia), Gen Vak V (Indie) i inni.

Szczepionki w tym samym czasie

Ze względu na to, że zgodnie z harmonogramem, szczepionki DTP i wirusowe zapalenie wątroby są zbieżne, kwestia bezpieczeństwa ich kombinacji nie traci na aktualności. Najczęstszą reakcją jest wzrost temperatury ciała, letarg i zmiany nastroju. Czasami dochodzi do naruszenia krzesła. Bardzo rzadko, zapalenie wątroby wraz z DTP może powodować obrzęk Quincke, polimorficzną wysypkę i wstrząs anafilaktyczny. Jeśli po pierwszym szczepieniu tą kombinacją w miejscu wstrzyknięcia zaobserwowano ciężki obrzęk, hipertermię, to razem nie są już stosowane. W tym przypadku szczepionka jest zaszczepiona ADS, w której nie występuje wirus krztuścowy. Miesiąc później powtarza się i dołącza monowalentną szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Kombinowana szczepionka Bubo-kok, DTP, zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Szczepienie składa się z:

  • rekombinowany antygen powierzchniowy drożdży wirusa zapalenia wątroby typu B;
  • dezaktywowane formaldehydem bakterie krztuśca;
  • Oczyszczony toksoid błoniczo-tężcowy.

Zawartość aktywnych składników jest dokładnie taka sama jak w poszczególnych szczepionkach DTP na zapalenie wątroby. Jednak ze względu na zmniejszoną koncentrację konserwantów i sorbentów reakcje organizmu są znacznie rzadsze.

Szczepionka jest skutecznie łączona ze wszystkimi lekami, które są przeznaczone do szczepienia i przeszły certyfikację państwową.

Reakcja na szczepienie, możliwe powikłania

Biorąc pod uwagę, że wprowadzenie leku powoduje symulowaną infekcję z czterema chorobami naraz, uzyskanie pewnej reakcji organizmu jest całkiem normalne.

Być może krótkotrwały wzrost temperatury ciała, utrata siły, ból mięśni, reakcja miejscowa na wstrzyknięcie. Powikłania występują niezwykle rzadko - reakcja alergiczna, pobudzenie ruchowe, drgawki gorączkowe.

Powód zakończenia szczepienia Bubo-kok - indywidualna reakcja na składniki. Jeśli wystąpi niewystarczająca reakcja organizmu na wcześniejsze podanie leku, nie jest on już stosowany.

Szczepienia DPT, przeciw polio i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w tym samym czasie

Po sześciu miesiącach od urodzenia dziecka nadszedł czas na kolejne szczepienie. Zgodnie z harmonogramem, wszystkie trzy szczepienia pokrywają się - DTP, polio i zapalenie wątroby typu B. Troskliwy rodzice zawsze martwią się o bezpieczeństwo równoczesnego podawania - czy nie jest to duży ładunek na ciele małej osoby i czy można to zrobić jednocześnie?

Wspólne wprowadzenie tych składników nie jest zabronione. Co więcej, zwykle, w przypadku braku przeciwwskazań, są one wykonywane w ciągu jednego dnia. Główną reakcją jest składnik krztuśca w DTP. Wirusowe zapalenie wątroby i polio są dobrze tolerowane przez organizm.

W tej kompozycji możliwe są następujące objawy, które mogą wystąpić w ciągu godziny po wstrzyknięciu:

  • spada ciśnienie krwi - jest bladość skóry, ostra niedyspozycja;
  • reakcje alergiczne o złożonej naturze;
  • zaburzenia w ośrodkowym układzie nerwowym;
  • skurcze mięśni.

Dlatego zaleca się, aby jakiś czas po szczepieniu był pod nadzorem lekarza. W takim przypadku lekarze będą używać środków przeciwwstrząsowych.

Współczesne firmy farmaceutyczne opracowały wiele leków, które są najmniej niebezpieczne pod względem skutków ubocznych, łatwiejszym dla dzieci emocjonalnie i fizycznie (ponieważ wszystkie składniki są zawarte w jednej szczepionce).

Połączenie różnych szczepionek

Głównym celem szczepień jest stworzenie aktywnej obrony organizmu przed konkretną infekcją. Znaczne uszkodzenie zdrowia jest spowodowane działaniem konserwantów. Aby zminimalizować ich negatywny wpływ, opracowano kombinację szczepionek, które zaszczepiają odporność na kilka chorób jednocześnie, bez utraty skuteczności.

Zgodnie z harmonogramem szczepień konieczne jest jednoczesne podanie szczepionki DPT przeciwko polio, przeciwko zakażeniu hemofilnemu. Po 6 miesiącach dołącza do nich szczepionka przeciw zapaleniu wątroby. Ze względu na duży transfer zastrzyków przez małe dzieci, zaleca się wykonanie wszystkiego za jednym razem.

Leki kombinowane - szczepionka importowana, charakteryzująca się niską reaktogennością i wysoką skutecznością. Kosztują drogo, ale zdrowie dziecka jest najważniejsze.

Belgijski lek o nazwie Infanrix Hex to preparat złożony zawierający szczepionkę DTP przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby, polio i zakażeniu hemofilnemu w pojedynczej strzykawce. Zawiera zneutralizowane komórki patogenów chorób.

Ze względu na mniejszą ilość antygenów i bezkomórkowego składnika krztuścowego, szczepionka jest łatwo tolerowana. Jeśli przestrzegane są zasady transportu, przechowywania i podawania leku, praktycznie nie występują komplikacje i niepożądane reakcje.

Program szczepień jest ustalany indywidualnie przez lekarza. Wskazane jest stosowanie szczepionki w momencie, gdy konieczne jest dostarczenie wszystkich szczepionek w tym samym czasie.

Zgodnie z instrukcjami dla leku, główny schemat szczepień składa się z 3 szczepień, które są podawane w miesięcznych odstępach. Ponowne szczepienie szczepionki Infanrix Hex przeprowadza się sześć miesięcy po ostatnim szczepieniu, ale nie później niż w przypadku dziecka w wieku półtora roku. Kolejne ponowne szczepienie przeprowadza się po 7, 14 latach, potem co 10 lat.

Istnieją również inne warianty szczepionki bez DTP-Cell - Infanrix, Infanrix IPV, Infanrix Penta.

Połączenie wielu leków

Szczepienie szczepionką Infanrix Hex jest dobrowolne, rodzice kupują je za swoje pieniądze. Polikliniki mogą zapewnić bezpłatne szczepienia, które należy łączyć ze sobą. Na przykład, DTP jest podawany jednocześnie z monovaccines dla zapalenia wątroby typu B (Endzheriks), dla poliomyelitis (Polioriks).

Francuski lek Pentaxim - szczepionka DTP, przeciwko poliomyelitis i zakażeniu hemofilnemu stosuje się samodzielnie przez okres do 6 miesięcy. Po osiągnięciu wieku sześciu miesięcy dodaje się szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Dzięki temu połączeniu można całkowicie wymienić Infanrix Hex.

Jeśli dziecko nie jest zagrożone zakażeniem zakażeniem hemofilnym, należy zastosować Tetraxim - DPT + polio. Zgodnie z harmonogramem łączy się szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Szczepionki mogą być zastępowane i łączone (zakładając, że wszystkie przeszły certyfikację państwową). Każda kombinacja nie zwiększa ryzyka powikłań. Próg prawdopodobieństwa jest taki sam jak przy jednoczesnym podawaniu szczepionek jednoskładnikowych.

Przeciwwskazania

Szczepienie to ważny moment w życiu każdej osoby. Istnieją pewne harmonogramy szczepień, które są zatwierdzane indywidualnie przez każdy kraj. Narkotyki to wiele badań klinicznych, ich jakość jest stale monitorowana. Wchodzenie na lek jest o wiele bezpieczniejsze niż przeniesienie choroby.

Istnieją jednak przypadki, w których stosowanie szczepionki może prowadzić do nieodwracalnych skutków.

Zabrania się wykonywania wspólnych szczepień z:

  • zaburzenia układu nerwowego;
  • zaostrzenia chorób przewlekłych;
  • procesy zapalne w ciele;
  • drgawki;
  • alergie drożdżakowe piekarzy;
  • występowanie komplikacji i ciężkich reakcji na poprzednie szczepienia;
  • indywidualna nietolerancja składników leku;
  • ostra choroba oddechowa i wyzdrowienie;
  • ciężkie formy niedoboru odporności (HIV, rak);
  • atopowe zapalenie skóry.

Zgodnie z indywidualnymi cechami ciała, lekarz prowadzący wybiera najbardziej skuteczną i bezpieczną szczepionkę. Możliwe odstępstwa od harmonogramu ze względu na stan zdrowia.

Jeśli chodzi o szczepienie dorosłych, okres ciąży i laktacji łączy się z powyższymi przeciwwskazaniami.

Przygotowanie

Środki przygotowawcze do szczepień mają na celu zminimalizowanie prawdopodobieństwa wystąpienia powikłań i niepożądanych reakcji.

Niektóre zasady, których przestrzeganie zmniejsza do minimum ryzyko komplikacji:

  • w momencie szczepienia dziecko musi być całkowicie zdrowe - zostanie zbadany pediatra, neuropatolog, immunolog;
  • Obowiązkowo należy przejść testy (krew i mocz) przed szczepieniem, które wskażą na możliwe procesy zapalne w ciele;
  • przez kilka dni nie możesz karmić dziecka nieznanym jedzeniem;
  • wskazane jest, aby nie karmić dziecka na dwie godziny przed i po wstrzyknięciu;
  • przestrzegać obfitego reżimu picia.

Ponadto, konieczne jest przeniesienie szczepienia na inny dzień, jeśli planowana jest długa podróż lub zatłoczone wydarzenie, jest gorące i zimne, dziecko nie obudziło się w nastroju.

Rodzice powinni monitorować stan dziecka. Brak krzesełka na dzień przed szczepieniem jest również powodem, aby odłożyć go na inny dzień.

Szczepionki, które zapewniają odporność na krztusiec, błonicę, tężec, zapalenie wątroby i polio, zapewniają skuteczną ochronę przed śmiertelnymi chorobami przez wiele lat. Jednoczesne podawanie leków nie wiąże się z żadnym zagrożeniem dla zdrowia, z zastrzeżeniem zasad transportu, przechowywania i podawania szczepionki. Rzadko rozwijające się komplikacje są tolerowane przez ludzi znacznie łatwiej niż choroby zakaźne. Bardzo ważne jest, aby rodzice byli świadomi wagi zagrożeń związanych z tymi chorobami i wyciągali właściwe wnioski. Szczepienie jest najbardziej niezawodną metodą ochrony ciała.

Czy mogę otrzymać szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby i polio?

DTP i poliomyelitis można jednocześnie wykonywać na tle pełnego zdrowia dziecka. W przypadku braku alergii, zaburzeń neurologicznych, połączona szczepionka pozwala uniknąć jednego dodatkowego strzału, co zmniejsza psycho-traumatyczny wpływ na organizm dziecka.

Niektóre preparaty szczepionkowe zawierające antygen krztuścowy (rosyjski DPT (NPO Microgen), Tetrakok) rozwijają wyraźne reakcje szczepionkowe. Szczepienie DTP i poliomyelitis jest lepiej tolerowane przy wyborze "infanrix" jako środek zapobiegawczy dla krztuśca, błonicy, tężca.

Antygeny inaktywowanych patyczków krztuśca wpływają na mózg nie tylko poprzez bezpośredni kontakt, ale także poprzez reakcje immunologiczne. Praktyka pokazuje, że terminowa immunizacja przeciwko infekcji (możliwa jest wraz z wirusowym zapaleniem wątroby i polio) pomaga chronić mózg przed pałeczkami krztuśca.

W praktyce występują reakcje poszczepienne, ale się nie manifestują.

DTP i polio jednocześnie - czy można to zrobić

Szczepienie powinno być traktowane jako mikroinfekcja. Antygeny obcych drobnoustrojów dostają się do organizmu, ale ich aktywność jest zbyt niska, aby poważnie zaszkodzić.

U dzieci z DTP i poliomyelitis reakcje alergiczne są możliwe w tym samym czasie ze względu na przejściowy spadek aktywności układu odpornościowego. Zwykle za kilka dni zmiany same znikają. Rodzice powinni monitorować stan dziecka i prowadzić leczenie objawowe.

Gdy temperatura wzrośnie powyżej 38 stopni - świece z paracetamolem lub syropem ibufen. Objawy alergiczne wymagają leków przeciwhistaminowych.

Szczepionkom przeciwko polio rzadko towarzyszą poważne reakcje poszczepienne. Głównym zagrożeniem jest składnik krztuśca. Często ma wysypkę skórną. U dzieci ze zwiększonym uczuleniem prawdopodobne jest powstawanie obrzęku Quinckego.

Statystyki pokazują, że "Infanrix" jest łatwo tolerowany. Burzliwe reakcje są odnotowywane podczas używania rosyjskiego DPT. Umiarkowane powikłania poszczepienne obserwuje się w "Tetrakok".

Przeciwwskazaniem do faktu, że wstrzykiwanie DTP i polio jednocześnie wykazuje osłabiony układ odpornościowy, wtórne choroby. Osłabionym dzieciom zaleca się wykonywanie ADF. Wyjątek od składnika krztuścowego znacznie zmniejsza obciążenie układu odpornościowego.

Reakcja na DTP: lokalna i ogólna

Reakcja lokalna na DTP:

  • Zaczerwienienie obszaru iniekcji 2-8 cm;
  • Stwardnienie skóry;
  • Bolesność w miejscu wstrzyknięcia.
  • Ogólna reakcja:
  • Wzrost temperatury do 40 stopni;
  • Skrzepy krwi;
  • Zaostrzenie chorób przewlekłych.

Lokalne zmiany spowodowane są dużą liczbą antygenów preparatu szczepionki, zawartością składników pomocniczych. Znaczna ilość miejscowych reakcji powoduje wodorotlenek glinu, który dodaje się w celu zwiększenia aktywności układu odpornościowego.

Maksymalne nasilenie powikłań obserwuje się na tle drugiego szczepienia, gdy organizm jest uczulony błonicą, kokluszem, antygenami tężcowymi i polio (jeśli szczepionki są podawane jednocześnie).

Ciężkie reakcje na DTP u dzieci wynikają nie tyle z organicznych, co psychogennych czynników. Obawa przed wstrzyknięciem może spowodować długi atak płaczu u dziecka. Drażliwość trwająca wiele godzin nie jest spowodowana zmianami morfologicznymi. Niestabilność reakcji psychicznych u dzieci prowadzi do nieprzewidzianych zmian w zdrowiu. Mijają, gdy dziecko jest rozproszone i zapomina o urazie psychicznym.

Aby zmniejszyć nasilenie reakcji poszczepiennych na DTP, możliwe jest odpowiednie przygotowanie do terapii szczepionkowej.

Przed zabiegiem należy upewnić się, że pacjent jest zdrowy - przejść testy kliniczne i laboratoryjne, odwiedzić pediatrę. Jeśli masz zamiar zaszczepić się razem z aksd, polio i zapaleniem wątroby, powinieneś odwiedzić neurologa, aby uzyskać pozwolenie na szczepienie. Zaburzenia neurogenne - przeciwwskazania do szczepienia.

Co pediatra ocenia przed wydaniem instrukcji szczepienia:

  1. 1. Stan skóry;
  2. 2. Ocena wielkości węzłów chłonnych;
  3. 3. Osłuchowe słuchanie serca;
  4. 4. Osłuchiwanie płuc.

Pediatra bada kartę ambulatoryjną dla przewlekłych zakażeń, wtórnych chorób, które mogą się pogarszać.

Leki przeciwhistaminowe są zalecane dla dzieci z tendencją alergiczną. Są mianowani na 2 dni przed szczepieniem i kolejne 3 dni po zabiegu.

Jeśli dziecko ma gorączkę (powyżej 38 stopni), zaleca się przyjmowanie leków przeciwgorączkowych. Paracetamol i ibufen są uważane za najbezpieczniejsze.

Ze skłonnością do drgawek w wywiadzie przed wstrzyknięciem preparatu szczepionki zaleca się znieczulenie.

Szczepienie DPT, polio i zapalenie wątroby razem

Powikłania są jeszcze bardziej widoczne u dzieci z DPT, polio i zapaleniem wątroby razem. Liczba obcych antygenów we krwi przy takim wstrzyknięciu znacznie wzrasta, co prowadzi do nieoczekiwanych reakcji. Na szczepionce tworzą się następujące komplikacje:

  1. Obniżenie ciśnienia krwi - zimne kończyny, blada skóra, silne osłabienie;
  2. Ciężkie atopowe zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny 30 minut po szczepieniu;
  3. Skurcze w normalnej temperaturze;
  4. Neurologiczne zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego.

Po szczepieniu ważne jest, aby pozostać w szpitalu przez 1 godzinę, aby zapobiec nagłym zmianom alergicznym. Powikłania i reakcje na wprowadzenie szczepionki DTP obserwuje się po drugim lub trzecim szczepieniu. Podczas pierwszego wprowadzenia antygenów organizm nie ma przeciwciał zwalczających wprowadzone składniki. W rezultacie występują tylko lokalne manifestacje.

Zapalenie wątroby i choroba Heinego-Medina, gdy są podawane razem, nie powodują poważnych reakcji poszczepiennych. Główne powikłania skojarzonego stosowania z zaadsorbowaną szczepionką przeciw krztuścowi-błonicy-tężcowi pojawiają się z powodu obecności składnika krztuśca.

Powikłania po szczepieniu zaadsorbowanym preparatem szczepionki w Rosji mają niską stawkę. Zmiany u 1-2 zaszczepionych pacjentów na 100 tys. Ludności.

Pamiętaj, że infekcja kokluszem, błonicą, tężcem jest znacznie groźniejsza dla zdrowia ludzkiego niż ogólne i lokalne zmiany podczas szczepień.

Szczepienie DPT z polio i zapaleniem wątroby jednocześnie: przeciwwskazania

Przeciwwskazania do szczepienia DTP, polio, zapalenie wątroby występują z powodu zakłóceń układu nerwowego.

Wszelkie zmiany w mózgu są przeciwwskazane nawet do DPT, nie wspominając o polio.

Przeciwwskazaniami do stosowania szczepionek są zaburzenia neurologiczne, ostre reakcje alergiczne. Dopiero po ustąpieniu zaostrzeń dozwolone jest szczepienie.

Wcześniaki są szczepione po roku. Szczepienia najlepiej wykonywać późnym latem, jesienią, kiedy zmniejsza się ilość zewnętrznych alergenów w środowisku. W praktyce, specjaliści otrzymują zmniejszoną liczbę reakcji poszczepiennych u osób uczulonych, którzy nie zostali zaszczepieni podczas kwitnienia topoli, aktywnego tworzenia się pyłków.

Zimą szczepienie jest niewygodne z powodu częstych chorób zapalnych górnych dróg oddechowych u dzieci.

Aby zmniejszyć liczbę negatywnych objawów, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca zastrzyk z przodu, części uda, gdzie mięśnie są dobrze zdefiniowane. U małych dzieci opcja ta nie jest możliwa ze względu na słabość mięśniowej sylwetki ciała.

Szczepionki DTP, wirusowe zapalenie wątroby, polio, hemofilia, Bacillus mogą być stosowane łącznie, ale to podejście powoduje znaczne obciążenie układu odpornościowego. Realizacja opcji jest możliwa tylko dla zdrowych dzieci.

W przypadku nieprzestrzegania przeciwwskazań występuje 30% wszystkich zaszczepionych skutków ubocznych.

Konieczne jest rozróżnienie między definicjami:

  1. Reakcje poszczepienne;
  2. Skutki uboczne;
  3. Komplikacje.

Komplikacje pojawiają się na tle chorób. Efekty uboczne pojawiają się, gdy nietypowy przebieg niektórych reakcji - przekazać samodzielnie.

Reakcje szczepionki - zmiany spowodowane wprowadzeniem szczepionki. Połączenie DTP, polio i zapalenia wątroby jednocześnie zwiększa prawdopodobieństwo nieprzewidzianej reakcji organizmu na obce antygeny.

Zagęszczanie, bolesny obrzęk w miejscu wstrzyknięcia jest w stanie sam się rozpuścić przez kilka dni. Jeśli podczas tego okresu zmiany nie znikną niezależnie, należy przyjąć leki przeciwzapalne.

Aby poprawić miejscowy dopływ krwi, aby szybko wchłonąć składniki szczepionki, należy przyjąć preparaty naczyniowe.

Odporność nowo narodzonego dziecka nie jest wystarczająco rozwinięta, aby w pełni chronić organizm przed atakiem różnych infekcji. Wraz z naturalnymi mechanizmami powstawania sił ochronnych (karmienie piersią, hartowanie) opracowano specjalne szczepionki na zakup aktywnej odporności.

Szczepienie jest skutecznym, a czasem jedynym środkiem zapobiegawczym, który chroni przed niebezpiecznymi i śmiertelnymi chorobami.

W pierwszych miesiącach i latach życia dziecka występuje większość szczepień. Niektóre z nich wprowadzane są jednocześnie. Logiczne jest obawianie rodziców o bezpieczeństwo tej kombinacji. W szczególności kwestia szczepionek przeciwko DPT, polio i wirusowemu zapaleniu wątroby, które pojawiają się tego samego dnia, nie traci na aktualności.

Szczepienia DPT

Często rodzice dziecka obawiają się poważnych reakcji, negatywnego wpływu leków na szczepionki i niezależnie odmawiają szczepień. Jednak nie powinniśmy zapominać, że same choroby są znacznie gorsze i bardziej niebezpieczne niż lek.

Tylko szczepienie zapewnia odporność, która jest odporna na śmiertelne patologie.

Szczepionka DTP (zaadsorbowana na krztusiec-błonica-tężec) chroni organizm przed trzema chorobami jednocześnie. Składa się z całych inaktywowanych komórek krztuścowych, toksoidu tężca i błonicy, konserwantów i sorbentów.

  • Krztusiec. Zakaźna choroba dróg oddechowych, której towarzyszy napadowy kurczowy kaszel. Początkowo obraz kliniczny jest podobny do zapalenia oskrzeli. Leczenie kaszlu nie przynosi skutecznych rezultatów, ataki stają się częstsze. W nocy objawy nasilają się, mogą powodować niewydolność oddechową. W roli komplikacji często występuje zapalenie płuc. Przenosi się z chorego na zdrowe poprzez bliski kontakt. Mikroorganizm w środowisku rozciąga się na 2,5 metra. Najniebezpieczniejsze powikłania zdrowotne i życiowe występują u dzieci w wieku do dwóch lat. Dlatego choroba od dawna nazywana jest dziećmi. Przeniesiony koklusz ułatwia przebieg ponownego zakażenia, ale nie zapewnia silnej odporności. Szczepienia wzmacniają mechanizmy obronne przez 10 lat.
  • Błonica. Patologia infekcyjna, która pojawia się w wyniku wprowadzenia bakterii błonicy do ciała. Wytworzone przez nie toksyny powodują zapalenie roto i nosogardzieli, patologię układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, nerek. Na tle choroby występuje ogólne zatrucie organizmu. Główne objawy to hipertermia, złe samopoczucie, dreszcze. Jest przenoszony przez unoszące się w powietrzu kropelki, ale nie wyklucza się infekcji w kontakcie z domem. Najbardziej podatne dzieci. Jedynym sposobem, aby temu zapobiec, jest szczepionka. Chociaż nie jest panaceum, może chronić człowieka przed rozwojem niebezpiecznych postaci choroby.
  • Tężec Ciężka patologia infekcyjna, która wpływa na układ nerwowy i wywołuje skurcze mięśni. Często prowadzi do śmierci. Czynnikiem sprawczym jest tetanińska różdżka Clostridium, która tworzy zarodniki, żyje w pozbawionym powietrza środowisku - ziemi, piasku, błocie, kale. Zakażenie następuje po spożyciu przez rany, skaleczenia, otarcia. Dzieci są podatne na takie obrażenia, więc są regularnie szczepione w wieku 3 miesięcy. Przeniesiony tężec nie jest w stanie wytworzyć odporności. Masowa immunizacja przeciwko tężcowi odbywa się w przypadku nagłych wypadków i katastrof.

Główna cecha tężca i błonicy - rozwój chorób nie wiąże się z wirusami, ale z ich toksynami. Głównym celem immunizacji jest wytworzenie odporności anty-toksycznej.

Schemat szczepień

  • za 3 miesiące;
  • za 4,5 miesiąca;
  • za pół roku;
  • za półtora roku.

Ponowne szczepienie (utrzymanie odporności na odpowiednim poziomie) odbywa się po 7 i 14 latach. Potem co 10 lat przez całe życie.

Rosyjski preparat DPT stosuje się w celu szczepienia dzieci w wieku do 4 lat, w wieku od 4 do 6 lat - DTP (bez krztuśca), a po 6 - DTP-M (w małych dawkach). Zagraniczne szczepionki nie są ograniczone.

Równocześnie z DTP ma być szczepiony przeciwko polio, zakażeniu hemofilnemu i od 6 miesięcy przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Skutki uboczne i powikłania

W miejscu wstrzyknięcia pojawia się zgrubienie, zaczerwienienie skóry, obrzęk i tkliwość. Objawy zwykle ustępują po całkowitym wchłonięciu leku do krwi.

Możliwe jest wzrost temperatury ciała (w ciągu 1-3 dni po szczepieniu), pojawienie się biegunki. Dziecko może odczuwać nadmierną senność, apatię, utratę apetytu.

Ryzyko powikłań występuje, gdy:

  • niewłaściwy transport;
  • naruszenie przechowywania ampułek;
  • niewłaściwe podawanie szczepionki;
  • indywidualna nietolerancja składników leku;
  • obecność chorób układu nerwowego.

Najczęściej komplikacje ograniczają się do skutków ubocznych. Jednak w rzadkich przypadkach występuje złożona reakcja alergiczna organizmu, wstrząs anafilaktyczny.

Szczepionka przeciw polio

Polio jest śmiertelną chorobą, która wywołuje wirusowe zapalenie komórek nerwowych mózgu, nierzadko prowadząc do paraliżu. Sposoby zakażenia - fekalne-doustne, unoszące się w powietrzu. Wirus osiada w węzłach chłonnych gardła i mnoży się. Następnie przenika do jelita, szybko się rozwija, przenika przez krew i limfę, a następnie rozprzestrzenia się po całym ciele. Całkowite wyleczenie choroby w medycynie odnotowuje się tylko u 20-30% pacjentów, około 10% umiera, wszyscy inni pozostają niepełnosprawni.

Współczesna medycyna nie ma leków z patologii, więc jedyną szansą na obronę jest szczepienie.

Dwie opcje szczepionki:

  • OPV - krople do podawania doustnego, które zawierają żywy wirus polio;
  • IPV - w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera inaktywowany wirus.

Zaleca się stosowanie pierwszych trzech szczepień z IPV, a następnie ponowne szczepienie - OPV.

Szczepienia przeprowadza się zgodnie z programem w zależności od wieku dziecka:

  • 3 miesiące;
  • 4,5 miesiąca;
  • 6 miesięcy;
  • 18 miesięcy;
  • 20 miesięcy;
  • 14 lat.

Dodatkowe szczepienia wykonuje się w razie potrzeby w przypadku ryzyka zakażenia. Powikłania po szczepieniu są niezwykle rzadkie, ale stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia. Często pojawiają się objawy reakcji lokalnych, które nie stanowią szczególnego zagrożenia dla zdrowia. Przy nieodpowiedniej reakcji organizmu na obce antygeny wirusowe mogą ulec uszkodzeniu włókna nerwowe i zwoje rdzeniowe. To powoduje paraliż.

Jednoczesne szczepienie DTP, polio - istnieje niebezpieczeństwo

Wspólne wprowadzenie szczepień przeciw polio za pomocą DTP może prowadzić do manifestacji lokalnych reakcji z powodu zmniejszonej odporności. Zasadniczo organizm reaguje na składnik krztuśca, który zawiera DPT. Dla osłabionych dzieci, w celu zmniejszenia obciążenia ciała, zaleca się ADS (bez krztuśca).

Podczas stosowania rosyjskiego DPT, polio jest podawane trzykrotnie w oddzielnym zastrzyku. Oczywiście jest to wielki stres dla dziecka. Na tle napięcia nerwowego może pojawić się niepokój, utrata apetytu, zaburzenia snu.

W roli jednowartościowego poliomyelitis korzystamy z Opvero (Francja), Poliorix (Belgia) i innych.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest ostrą chorobą zakaźną, która powoduje zapalenie wątroby. Poprzez wpływ na komórki wątroby patologia może powodować marskość i raka narządów. Najczęściej przenoszone przez kontakt z zakażoną krwią.

Inne sposoby infekcji: intymność, transfuzja zakażonej krwi, stosowanie niesterylnych igieł, kontakt z domem - manicure, pedicure, tatuaż, piercing, infekcja dziecka podczas przejścia przez kanał rodny.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B może znacznie zmniejszyć ryzyko rozwoju choroby i zapobiec występowaniu powikłań. Pod warunkiem, że szczepienie zostało przeprowadzone we wczesnym dzieciństwie, szczepionka może tworzyć czynną odporność przez co najmniej 10 lat.

Aby stworzyć silną odporność, klasyczny schemat szczepień zakłada potrójną administrację, począwszy od pierwszego dnia życia:

  • w ciągu 24 godzin po urodzeniu;
  • za 1 miesiąc;
  • za pół roku.

Ten program nie dotyczy dzieci urodzonych przez matki z WZW typu B. Będąc w specjalnej grupie ryzyka, dzieci są szczepione w ramach przyspieszonego programu:

  • podczas pierwszych 24 godzin życia równocześnie z przeciwciałami przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B;
  • za 1 miesiąc;
  • za 2 miesiące;
  • za 1 rok.

Być może zastosowanie w praktyce trzeciego programu szczepień, które jest często stosowane w przypadku nagłej operacji:

  • pierwszy dzień po urodzeniu;
  • w 7. dniu życia;
  • przez 21 dni życia;
  • za 1 rok.

Ważne jest przestrzeganie terminu wprowadzenia drugiej szczepionki. Jeśli różnica między pierwszymi dwoma wstrzyknięciami jest większa niż trzy miesiące, musisz zacząć wszystko od nowa.

Szczepienia w większości przypadków są dobrze tolerowane. Być może pojawienie się reakcji wstrzyknięcia. Stosuje się rosyjskie monowalentne szczepionki - Microgen, Combiotech. A także Endzheriks V (Belgia), Gen Vak V (Indie) i inni.

Szczepionki w tym samym czasie

Ze względu na to, że zgodnie z harmonogramem, szczepionki DTP i wirusowe zapalenie wątroby są zbieżne, kwestia bezpieczeństwa ich kombinacji nie traci na aktualności. Najczęstszą reakcją jest wzrost temperatury ciała, letarg i zmiany nastroju. Czasami dochodzi do naruszenia krzesła. Bardzo rzadko, zapalenie wątroby wraz z DTP może powodować obrzęk Quincke, polimorficzną wysypkę i wstrząs anafilaktyczny. Jeśli po pierwszym szczepieniu tą kombinacją w miejscu wstrzyknięcia zaobserwowano ciężki obrzęk, hipertermię, to razem nie są już stosowane. W tym przypadku szczepionka jest zaszczepiona ADS, w której nie występuje wirus krztuścowy. Miesiąc później powtarza się i dołącza monowalentną szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Kombinowana szczepionka Bubo-kok, DTP, zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Szczepienie składa się z:

  • rekombinowany antygen powierzchniowy drożdży wirusa zapalenia wątroby typu B;
  • dezaktywowane formaldehydem bakterie krztuśca;
  • Oczyszczony toksoid błoniczo-tężcowy.

Zawartość aktywnych składników jest dokładnie taka sama jak w poszczególnych szczepionkach DTP na zapalenie wątroby. Jednak ze względu na zmniejszoną koncentrację konserwantów i sorbentów reakcje organizmu są znacznie rzadsze.

Szczepionka jest skutecznie łączona ze wszystkimi lekami, które są przeznaczone do szczepienia i przeszły certyfikację państwową.

Reakcja na szczepienie, możliwe powikłania

Biorąc pod uwagę, że wprowadzenie leku powoduje symulowaną infekcję z czterema chorobami naraz, uzyskanie pewnej reakcji organizmu jest całkiem normalne.

Być może krótkotrwały wzrost temperatury ciała, utrata siły, ból mięśni, reakcja miejscowa na wstrzyknięcie. Powikłania występują niezwykle rzadko - reakcja alergiczna, pobudzenie ruchowe, drgawki gorączkowe.

Powód zakończenia szczepienia Bubo-kok - indywidualna reakcja na składniki. Jeśli wystąpi niewystarczająca reakcja organizmu na wcześniejsze podanie leku, nie jest on już stosowany.

Szczepienia DPT, przeciw polio i wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w tym samym czasie

Po sześciu miesiącach od urodzenia dziecka nadszedł czas na kolejne szczepienie. Zgodnie z harmonogramem, wszystkie trzy szczepienia pokrywają się - DTP, polio i zapalenie wątroby typu B. Troskliwy rodzice zawsze martwią się o bezpieczeństwo równoczesnego podawania - czy nie jest to duży ładunek na ciele małej osoby i czy można to zrobić jednocześnie?

Wspólne wprowadzenie tych składników nie jest zabronione. Co więcej, zwykle, w przypadku braku przeciwwskazań, są one wykonywane w ciągu jednego dnia. Główną reakcją jest składnik krztuśca w DTP. Wirusowe zapalenie wątroby i polio są dobrze tolerowane przez organizm.

W tej kompozycji możliwe są następujące objawy, które mogą wystąpić w ciągu godziny po wstrzyknięciu:

  • spada ciśnienie krwi - jest bladość skóry, ostra niedyspozycja;
  • reakcje alergiczne o złożonej naturze;
  • zaburzenia w ośrodkowym układzie nerwowym;
  • skurcze mięśni.

Dlatego zaleca się, aby jakiś czas po szczepieniu był pod nadzorem lekarza. W takim przypadku lekarze będą używać środków przeciwwstrząsowych.

Współczesne firmy farmaceutyczne opracowały wiele leków, które są najmniej niebezpieczne pod względem skutków ubocznych, łatwiejszym dla dzieci emocjonalnie i fizycznie (ponieważ wszystkie składniki są zawarte w jednej szczepionce).

Połączenie różnych szczepionek

Głównym celem szczepień jest stworzenie aktywnej obrony organizmu przed konkretną infekcją. Znaczne uszkodzenie zdrowia jest spowodowane działaniem konserwantów. Aby zminimalizować ich negatywny wpływ, opracowano kombinację szczepionek, które zaszczepiają odporność na kilka chorób jednocześnie, bez utraty skuteczności.

Zgodnie z harmonogramem szczepień konieczne jest jednoczesne podanie szczepionki DPT przeciwko polio, przeciwko zakażeniu hemofilnemu. Po 6 miesiącach dołącza do nich szczepionka przeciw zapaleniu wątroby. Ze względu na duży transfer zastrzyków przez małe dzieci, zaleca się wykonanie wszystkiego za jednym razem.

Leki kombinowane - szczepionka importowana, charakteryzująca się niską reaktogennością i wysoką skutecznością. Kosztują drogo, ale zdrowie dziecka jest najważniejsze.

Belgijski lek o nazwie Infanrix Hex to preparat złożony zawierający szczepionkę DTP przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby, polio i zakażeniu hemofilnemu w pojedynczej strzykawce. Zawiera zneutralizowane komórki patogenów chorób.

Ze względu na mniejszą ilość antygenów i bezkomórkowego składnika krztuścowego, szczepionka jest łatwo tolerowana. Jeśli przestrzegane są zasady transportu, przechowywania i podawania leku, praktycznie nie występują komplikacje i niepożądane reakcje.

Program szczepień jest ustalany indywidualnie przez lekarza. Wskazane jest stosowanie szczepionki w momencie, gdy konieczne jest dostarczenie wszystkich szczepionek w tym samym czasie.

Zgodnie z instrukcjami dla leku, główny schemat szczepień składa się z 3 szczepień, które są podawane w miesięcznych odstępach. Ponowne szczepienie szczepionki Infanrix Hex przeprowadza się sześć miesięcy po ostatnim szczepieniu, ale nie później niż w przypadku dziecka w wieku półtora roku. Kolejne ponowne szczepienie przeprowadza się po 7, 14 latach, potem co 10 lat.

Istnieją również inne warianty szczepionki bez DTP-Cell - Infanrix, Infanrix IPV, Infanrix Penta.

Połączenie wielu leków

Szczepienie szczepionką Infanrix Hex jest dobrowolne, rodzice kupują je za swoje pieniądze. Polikliniki mogą zapewnić bezpłatne szczepienia, które należy łączyć ze sobą. Na przykład, DTP jest podawany jednocześnie z monovaccines dla zapalenia wątroby typu B (Endzheriks), dla poliomyelitis (Polioriks).

Francuski lek Pentaxim - szczepionka DTP, przeciwko poliomyelitis i zakażeniu hemofilnemu stosuje się samodzielnie przez okres do 6 miesięcy. Po osiągnięciu wieku sześciu miesięcy dodaje się szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Dzięki temu połączeniu można całkowicie wymienić Infanrix Hex.

Jeśli dziecko nie jest zagrożone zakażeniem zakażeniem hemofilnym, należy zastosować Tetraxim - DPT + polio. Zgodnie z harmonogramem łączy się szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Szczepionki mogą być zastępowane i łączone (zakładając, że wszystkie przeszły certyfikację państwową). Każda kombinacja nie zwiększa ryzyka powikłań. Próg prawdopodobieństwa jest taki sam jak przy jednoczesnym podawaniu szczepionek jednoskładnikowych.

Przeciwwskazania

Szczepienie to ważny moment w życiu każdej osoby. Istnieją pewne harmonogramy szczepień, które są zatwierdzane indywidualnie przez każdy kraj. Narkotyki to wiele badań klinicznych, ich jakość jest stale monitorowana. Wchodzenie na lek jest o wiele bezpieczniejsze niż przeniesienie choroby.

Istnieją jednak przypadki, w których stosowanie szczepionki może prowadzić do nieodwracalnych skutków.

Zabrania się wykonywania wspólnych szczepień z:

  • zaburzenia układu nerwowego;
  • zaostrzenia chorób przewlekłych;
  • procesy zapalne w ciele;
  • drgawki;
  • alergie drożdżakowe piekarzy;
  • występowanie komplikacji i ciężkich reakcji na poprzednie szczepienia;
  • indywidualna nietolerancja składników leku;
  • ostra choroba oddechowa i wyzdrowienie;
  • ciężkie formy niedoboru odporności (HIV, rak);
  • atopowe zapalenie skóry.

Zgodnie z indywidualnymi cechami ciała, lekarz prowadzący wybiera najbardziej skuteczną i bezpieczną szczepionkę. Możliwe odstępstwa od harmonogramu ze względu na stan zdrowia.

Jeśli chodzi o szczepienie dorosłych, okres ciąży i laktacji łączy się z powyższymi przeciwwskazaniami.

Przygotowanie

Środki przygotowawcze do szczepień mają na celu zminimalizowanie prawdopodobieństwa wystąpienia powikłań i niepożądanych reakcji.

Niektóre zasady, których przestrzeganie zmniejsza do minimum ryzyko komplikacji:

  • w momencie szczepienia dziecko musi być całkowicie zdrowe - zostanie zbadany pediatra, neuropatolog, immunolog;
  • Obowiązkowo należy przejść testy (krew i mocz) przed szczepieniem, które wskażą na możliwe procesy zapalne w ciele;
  • przez kilka dni nie możesz karmić dziecka nieznanym jedzeniem;
  • wskazane jest, aby nie karmić dziecka na dwie godziny przed i po wstrzyknięciu;
  • przestrzegać obfitego reżimu picia.

Ponadto, konieczne jest przeniesienie szczepienia na inny dzień, jeśli planowana jest długa podróż lub zatłoczone wydarzenie, jest gorące i zimne, dziecko nie obudziło się w nastroju.

Rodzice powinni monitorować stan dziecka. Brak krzesełka na dzień przed szczepieniem jest również powodem, aby odłożyć go na inny dzień.

Szczepionki, które zapewniają odporność na krztusiec, błonicę, tężec, zapalenie wątroby i polio, zapewniają skuteczną ochronę przed śmiertelnymi chorobami przez wiele lat. Jednoczesne podawanie leków nie wiąże się z żadnym zagrożeniem dla zdrowia, z zastrzeżeniem zasad transportu, przechowywania i podawania szczepionki. Rzadko rozwijające się komplikacje są tolerowane przez ludzi znacznie łatwiej niż choroby zakaźne. Bardzo ważne jest, aby rodzice byli świadomi wagi zagrożeń związanych z tymi chorobami i wyciągali właściwe wnioski. Szczepienie jest najbardziej niezawodną metodą ochrony ciała.

Znalazłeś błąd w tekście? Wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter, a my to naprawimy!

Współcześni rodzice sami decydują, czy będą szczepić swoje dzieci, czy nie. Jeśli opierasz się na oficjalnych statystykach, liczba powikłań po szczepieniach jest znacznie mniejsza niż liczba zgonów z dzieciństwa i poważne konsekwencje niebezpiecznych chorób.

Szczególnie gorąca kontrowersja wywołała potrzebę szczepienia DTP i polio. Te szczepienia często powodują działania niepożądane w postaci gorączki i zaburzeń układu nerwowego. Jednak każdy lekarz zapewni, że dzieci będą szczepione od pierwszego miesiąca życia - bez tego system odpornościowy jest bezbronny wobec groźnych infekcji wirusowych.

Szczepienie pozwala chronić dziecko przed zakażeniem poważnymi chorobami.

Szczepionki z patogenami prowokują system ochronny do reakcji i tworzenia odpornej odporności na wirusy. Każdy lek farmaceutyczny ma pozytywny efekt terapeutyczny (w przypadku szczepionki, to jest tworzenie odporności) i negatywny - pojawienie się niepożądanych reakcji i powikłań. Niemożliwe jest stworzenie szczepionki, która nie stanowiłaby zagrożenia dla dziecka. Dlatego decyzja rodziców jest wyborem najmniejszego zła: narazić dziecko na możliwość zarażenia się śmiertelnymi chorobami wirusowymi lub stworzyć dla nich odporność, ale być gotowym na ewentualne konsekwencje.

Jeśli weźmiemy pod uwagę lekkie efekty uboczne w postaci niewielkiego wzrostu temperatury i przekrwienia w miejscu wstrzyknięcia, wówczas odejdą one niezależnie. Taki dyskomfort wskazuje, że immunizacja zakończyła się powodzeniem. Jednak brak reakcji nie oznacza, że ​​odporność nie została utworzona - w większości przypadków pojawia się ona i utrzymuje się przez wymagany okres czasu. W obcej szczepionce odpowiedź immunologiczna jest nieco niższa, ale jest korygowana po ponownym szczepieniu.

Osobliwość planowanych szczepień polega na tym, że są one wprowadzane zgodnie z harmonogramem określoną liczbę razy, w przeciwnym razie nie będzie pożądanego efektu. Są stworzone z dzieciństwa, ale raczej od samego urodzenia i powtarzane przez całe życie człowieka.

DTP i jego zagraniczne odpowiedniki

DTP (toksoid krztuśca-krztusiec-błoniczo-tężcowy) to nazwa rosyjskiej szczepionki do zapobiegania krztuścowi, błonicy i tężcowi. Dla wygody wszystkie inne leki do szczepienia przeciwko tym chorobom i sama szczepionka są tzw.

Dlaczego szczepienia przeciwko tym chorobom są niebezpieczne?

  • Błonica jest ostrą chorobą zakaźną, która działa na górne drogi oddechowe. Powoduje poważne zatrucie u dziecka i wpływa na inne narządy i układy (sercowo-naczyniowe, nerwowe).
  • Tężec to choroba obarczona paraliżem. Może także powodować zatrzymanie akcji serca i oddychanie, które kończy się śmiercią.
  • Krztusiec prowadzi do przedłużającego się kaszlu, zapalenia płuc, czasami do zatrzymania oddechu i zespołu konwulsyjnego. Szczególnie niebezpieczne dla dzieci poniżej 2 lat.

Szczepienia przeciwko tym chorobom są bardzo ważne - trudno je wyleczyć, prowadzą do poważnych konsekwencji, aw niektórych przypadkach do śmierci. Odmowa szczepienia może wywołać masowe epidemie choroby i epidemie.

Szczepionka produkowana w kraju z tych wirusów jest pełnokomórkowa. Natomiast zagraniczne analogi (francuski Pentaxim i Tetrakok, belgijski Infarix i Tritanrix) są wolne od komórek. Oznacza to, że nie zawierają osłabionych wirusów, ale tylko ich cząstki. Są one znacznie lepiej tolerowane i mają mniej skutków ubocznych. Dzieci z zaburzeniami układu odpornościowego otrzymują szczepionkę Tetrakok, która wyróżnia się łagodnym działaniem na organizm i brakiem skutków ubocznych.

Ostatnio w klinikach zamiast DTP często umieszczano kolejny lek produkowany w Rosji. Nazywa się Bubokok. Ta bardziej nowoczesna szczepionka zawiera antygen przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Szczepionkę umieszcza się również na przedniej powierzchni uda, jak zwykle stosuje się DTP.

Kombinowane szczepionki są wygodniejsze, ponieważ chronią dziecko przed kilkoma patogenami jednocześnie:


Więcej Artykułów O Wątrobę

Wirusowe zapalenie wątroby

Po której stronie znajduje się wątroba człowieka

W rzeczywistości nie wszyscy wiedzą, z której strony pochodzi wątroba i dlaczego jest ona w ogóle potrzebna. Ale jeśli spojrzysz na to pytanie z drugiej strony, być może jest to najlepsze, ponieważ oznacza to, że nigdy nie doświadczył z nią problemów, ponieważ na pewno pójdzie do lekarza ze swoją chorobą.
Wirusowe zapalenie wątroby

Medycyna ratunkowa

W śpiączce wątrobowej występuje zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego (całkowita utrata przytomności, brak odruchów, zaburzenia krążenia krwi, oddychanie), powstające w związku z ciężkim uszkodzeniem wątroby i (lub) masowym wylewem krwi przez układ krążenia (A.