4 najskuteczniejsze antybiotyki w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego)

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego to nagła patologia, której towarzyszą:

  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • silny ból brzucha, nasilony podczas obmacywania prawego podmostka;
  • gorączka i dreszcze;
  • wymioty z domieszką żółci;
  • pojawienie się laboratoryjnych markerów niespecyficznych reakcji zapalnych i oznak uszkodzenia pęcherzyka żółciowego w badaniu USG.

Wiodącą rolę w rozwoju zapalenia nadciśnienia odtwarzania pęcherzyka żółciowego (naruszenie wypływu żółci związanego z zamknięciem kanału kamienia pęcherzyka żółciowego, śluzu, unoszony Giardia) i zakażenia żółci. Infekcja w pęcherzyku żółciowym może być krwiogra- ficzna, limfogenna lub enterogenna.

Podstawą lek w ostrej fazie użyje leki przeciwskurczowe (normalizacja żółciowych odpływu), antybiotyk (w celu wyeliminowania składowej zakaźnych), niesteroidowe leki przeciwzapalne (złagodzenie przebiegu reakcji zapalnych, zmniejszenie obrzęku i bólu), roztwory infuzyjne substancji krystalicznych.

Leczenie antybiotykami w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego jest obowiązkowe i pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań septycznych.

Antybiotyki na przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego przepisywane w okresie zaostrzenia, to znaczy podczas ostrego ataku. W fazie remisji choroby nie wykonuje się antybiotykoterapii.

Rodzaje zapalenia pęcherzyka żółciowego

  • ostry i przewlekły;
  • skomplikowany i nieskomplikowany;
  • kalkulacyjny i nie-kalkulacyjny.

Zgodnie z czynnikiem etiologicznym zapalenie pęcherzyka żółciowego może być bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze, niemikrobiologiczne (immunogenne, aseptyczne), alergiczne, pourazowe, enzymatyczne itp.

W większości przypadków stan zapalny jest początkowo związany z naruszeniem odpływu żółci i jej infekcji. Należy zauważyć, że bakteryjny składnik zapalenia łączy się nawet z początkowo aseptycznym zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Wynika to z faktu, że naruszeniu odpływu żółci towarzyszy wzrost stężenia lizolecytyny uszkadzającej błonę śluzową pęcherzyka żółciowego. Dlatego antybiotyki do zapalenia pęcherzyka żółciowego są stosowane bez przerwy.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są wybierane z uwzględnieniem głównych patogenów stanu zapalnego. Oznacza to, że muszą działać na E. coli, Klebsiella, pseudomonady, gronkowce, paciorkowce, enterokoki itd.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Głównymi grupami leków o najwyższej skuteczności w zapaleniu pęcherzyka żółciowego będą:

  • beta-laktamy (penicyliny oporne na inhibitory i cefalosporyny, w przypadku ciężkiego przebiegu mogą być stosowane karbapenemy);
  • fluorochinolony (ciprofloksacyna);
  • makrolidy (klarytromycyna, erytromycyna);
  • linkosaminy (klindamycyna);
  • tetracykliny (doksycyklina);
  • pochodne nitroimidazolu (metronidazol, ornidazol).

W ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego metronidazol przepisywany jest w skojarzeniu z innymi antybiotykami. Oddzielnie, ten lek, jak również ornidazol, nie jest przepisywany. Preparaty nitroimidazolowe stosuje się w zakażeniach mieszanych. Powołanie ich na główny antybiotyk (fluorochinolon, cefalosporyna itp.) Pozwala zmaksymalizować zakres leku.

W ciężkich zakażeniach enterokokowych zaleca się stosowanie kombinacji zabezpieczonej inhibitorami ampicyliny (ampicylina + sulbaktam) z antybiotykiem aminoglikozydowym, gentamycyną.

Amoksycylina na zapalenie pęcherzyka żółciowego jest również stosowana w wariancie ochronnym inhibitora (amoksycylina + kwas klawulanowy). Nie zaleca się stosowania tego antybiotyku w czystej postaci ze względu na wysokie ryzyko oporności na patogeny.

W ciężkim ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego o wysokim ryzyku powikłań septycznych należy stosować karbapenemy - ertapenem. Przy umiarkowanym zapaleniem pęcherzyka żółciowego zaleca się stosować inne antybiotyki beta-laktamowe: penicyliny ingibitorozaschischennye, aminopenicylinami (ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego zaleca ampicylinę) i cefalosporyny.

Cyprofloksacyna z zapaleniem pęcherzyka żółciowego jest przepisywana pacjentom z nietolerancją antybiotyków beta-laktamowych.

Z leków na cefalosporyny wynika, że:

Ceftriakson z zapaleniem pęcherzyka żółciowego nie jest zalecany, ponieważ może prowadzić do stagnacji żółci i wywoływania rozwoju kamieni w pęcherzyku żółciowym.

W ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego antybiotykoterapia jest zwykle przepisywana przez pięć do siedmiu dni.

Antybiotyki w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego (w ostrej fazie) lub w przypadku skomplikowanego ostrego zapalenia można podawać przez siedem do dziesięciu dni.

Przegląd podstawowych leków

Ampicylina

Lek należy do półsyntetycznych aminopenicylin. Amicillin jest wysoce skuteczna w zapaleniu pęcherzyka żółciowego wywołanego przez Escherichia coli, enterokoki, Proteus, Staphylococcus i Streptococcus. Lek w wysokich stężeniach gromadzi żółć nawet przy ciężkiej cholestazie. Wady antybiotyk jest fakt, że jest on całkowicie zniszczony przez enzymy bakteryjne beta-laktamazy, więc jeśli podejrzewasz, że zapalenie jest spowodowane przez szczepy beta-laktamazy Zaleca się podawanie ingibitorozaschischennuyu wersję: ampicylinę + sulbaktam.

Ampicylinę podaje się domięśniowo w dawce 0,5-1 gramów co 6 godzin. W ciężkich przypadkach dzienną dawkę można zwiększyć do sześciu gramów, podzieloną na 4-6 zastrzyków.

Dzieci w wieku powyżej 6 lat, lek jest przepisywany w dawce 100 mg / kg na dobę. Dzienna dawka podzielona jest na 4-6 zastrzyków.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę dostosowuje się zgodnie z szybkością filtracji kłębuszkowej.

Antybiotyk jest przeciwwskazany u pacjentów z mononukleozą, chorobami limfoproliferacyjnymi, ciężkimi dysfunkcjami nerek i wątroby oraz nietolerancją beta-laktamu.

Ampicylinę można podawać kobietom w ciąży. Jeśli to konieczne, wykorzystanie środków w okresie laktacji, karmienie piersią zostaje tymczasowo zatrzymane.

Oxamp

W ciężkim pęcherzyka żółciowego gronkowcowe spowodowane penitsillinazoobrazuyuschih szczepy użyć kombinacji z oksacylina ampicylinę. Oksacylina również odnosi się do ilości penicyliny, ale w odróżnieniu od ampicyliny, a nie ulega zniszczeniu przez enzymy bakteryjne.

Dorośli i dzieci powyżej 14. roku życia Lekarstwa są przepisywane 500-1000 miligramów cztery razy dziennie. Pacjenci w wieku powyżej siedmiu lat przepisywanych w dawce 50 miligramów na kilogram dziennie.

Przeciwwskazania do powołania antybiotyku są podobne do ograniczeń dotyczących stosowania ampicyliny.

Cefazolin (Kefzol)

Lek należy do antybiotyków cefalosporyn pierwszej generacji. Cefazolina jest wysoce aktywna wobec wielu mikroorganizmów, w tym wszystkich głównych patogenów zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z alergią na beta-laktam i pacjentów w wieku poniżej 1 miesiąca życia. Antybiotyk może być przepisywany kobietom w ciąży, jeśli spodziewana korzyść przewyższa możliwe ryzyko.

Dorośli biorą Cefazolin 500-1000 miligramów dwa razy dziennie. W ciężkich przypadkach antybiotyk można podawać w gramach trzy razy dziennie.

Dzieci przepisuje się 25-50 mg / kg na dobę. Dzienna dawka podzielona jest na trzy do czterech wstrzyknięć. W ciężkich przypadkach dzienna dawka może wzrosnąć do stu miligramów na kilogram.

Cyprofloksacyna

Antybiotyk fluorochinolonowy o najszerszym spektrum działania przeciwbakteryjnego. Antybiotyk w wysokich stężeniach gromadzi się w żółci i działa na wszystkie główne patogeny zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Ciprolet 500 mg

Cyprofloksacyny pęcherzyka żółciowego stosuje się, gdy pacjent ma alergię lub inne przeciwwskazania do zastosowania beta - laktamowych.

Ciprofloksacyna jest przepisywana w dawce od 0,5 do 0,75 gramów dwa razy na dobę.

Podobnie jak wszystkie fluorochinolony, cyprofloksacyna nie jest wskazany dla dzieci poniżej 18 roku życia, kobiety, która nosi dziecko i karmienie piersią, pacjenci z niedoborem glukozy sześcio- fosfatdegidrogenaznym, ciężką niewydolnością nerek i wątroby, a także nietolerancji fluorochinolonów antybiotyków lub zapaleniem ścięgien podłączonych do odbioru tych leków w historii.

Z wielka troska preparat może być podawany pacjentom z patologii i zaburzeń umysłu, CVD (mózgowych) pacjentów w podeszłym wieku OUN.

Metronidazol

Pochodne nitroimidazolu są przepisywane jako dodatek do głównego antybiotyku, w przypadku podejrzenia o mieszaną infekcję tlenowo-beztlenową.

Lek nie jest przepisywany pacjentom w pierwszym trymestrze ciąży, pacjentom z chorobami ośrodkowego układu nerwowego, krwią lub ciężkim uszkodzeniem wątroby.

W drugim i trzecim trymestrze metronidozol można stosować, jeśli jest to absolutnie konieczne. Naturalne karmienie w czasie leczenia zostaje zatrzymane.

W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego metronidazol podaje się w 0,5 g dożylnie co 6 godzin.

Antybiotyk przepisywany jest dzieciom w wieku 7,5 miligramów na kilogram co 6 godzin.

Podstawy terapii lekowej na zapalenie pęcherzyka żółciowego

W szczytowym momencie ataku ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego zaleca się głód i picie alkaliczne. Następnie zalecana jest dieta 0. Po ustabilizowaniu się stanu, a także w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego zaleca się dietę nr 5.

Oferujemy doskonały film z programu telewizyjnego z E. Malysheva o zapaleniu pęcherzyka żółciowego:

Aby zmniejszyć intensywność bólu, bąbelki lodu są umieszczane w okolicy prawego podżebrza. Używanie poduszek grzewczych jest surowo zabronione. Ponieważ ocieplenie zwiększa przepływ krwi, przyspiesza postęp procesu zapalnego i rozwój niszczącej zmiany pęcherzyka żółciowego.

Leczenie farmakologiczne ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego ma na celu:

  • normalizacja odpływu żółci (stosowanie środków antycholinergicznych i przeciwskurczowych);
  • zmniejszenie nasilenia odpowiedzi zapalnej (niesteroidowe leki przeciwzapalne);
  • zniszczenie komponentu zakaźnego (terapia przeciwbakteryjna);
  • detoksykacja (terapia infuzyjna).

Zgodnie z zeznaniami środki przeciwwymiotne (metoklopramid) i środki zobojętniające zawierające glin mogą być stosowane do wiązania kwasów żółciowych.

Aby zmniejszyć zagęszczenie żółci bardzo efektywne wykorzystanie kwasu ursodeoksycholowego.

W przypadku ciężkiego zapalenia pęcherzyka żółciowego zalecana jest planowana interwencja chirurgiczna w dwa do trzech tygodni po ustabilizowaniu się stanu pacjenta.

Wskazaniami do zabiegu chirurgicznego w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego jest nekalkuleznogo powikłania lub ciężki przebieg na tle braku efektu leczenia farmakologicznego.

Artykuł przygotowany
lekarz chorób zakaźnych Chernenko A.L.

Powierz swoich pracowników służby zdrowia! Umów się na spotkanie z najlepszym lekarzem w Twoim mieście!

Dobry doktor jest specjalistą w zakresie medycyny ogólnej, który w oparciu o twoje objawy, postawi prawidłową diagnozę i określi skuteczne leczenie. Na naszej stronie możesz wybrać lekarza z najlepszych klinik w Moskwie, St. Petersburgu, Kazaniu i innych miastach Rosji, a otrzymasz rabat w wysokości do 65% w recepcji.

* Naciśnięcie przycisku spowoduje przejście do specjalnej strony witryny z formularzem wyszukiwania i zapisami do profilu specjalisty, który Cię interesuje.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest stanem zapalnym pęcherzyka żółciowego.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest ostre i chroniczne.

Objawy

Zapalenie pęcherzyka żółciowego charakteryzuje się bólem lub ciężkością w prawym podżebrzu po wysiłku fizycznym, ciężkim posiłku, przyjmowaniu tłustych lub smażonych potraw po ekscytacji z hipotermią. Ból może być nudny, bolesny lub intensywny. Ból w zapaleniu pęcherzyka żółciowego można podać w prawej dłoni, prawym łopatce.

Pacjenci martwią się również nudnościami, pustym odbijaniem, uczuciem goryczy w jamie ustnej. Możliwy wzrost temperatury ciała.

Rozwój ostrego i przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego predysponuje do zastoju żółci i uszkodzenia ścian pęcherzyka żółciowego.

Zastój żółci przyczynia się do:

  • naruszenie diety (długie przerwy między posiłkami, suche racje żywnościowe);
  • siedzący tryb życia;
  • zaparcie;
  • ciąża;
  • zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, otyłość, miażdżyca);
  • przeszkody dla przepływu żółci (na przykład opistorhi).

Uszkodzenie ścian pęcherzyka żółciowego może być spowodowane:

  • żółć o zmienionych właściwościach fizykochemicznych;
  • kamienie;
  • enzymy trzustkowe wpływające do przewodu żółciowego;
  • urazy pęcherzyka żółciowego.

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego

Reszta łóżka jest wskazana tylko podczas zaostrzenia, któremu towarzyszy ból brzucha, temperatura. Długotrwałe ograniczenia ruchów niekorzystnie wpływają na przebieg zapalenia pęcherzyka żółciowego, ponieważ przyczyniają się do stagnacji żółci.

Podczas ataku kolki żółciowej ważne jest jak najszybsze zlikwidowanie zespołu bólowego. W tym celu można zastosować silosy bez spazmolizmu, spasmolitin.

Podczas ataku bólu zastosuj umiarkowane ciepło do obszaru prawego podudzia w postaci nieogrzewanych butelek z gorącą wodą, kompresu rozgrzewającego.

Wskazaniem do leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego za pomocą antybiotyków jest zaostrzenie procesu zapalnego w drogach żółciowych, któremu towarzyszy ból, temperatura. Przebieg antybiotykoterapii jest nietrwały (7-10 dni). Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego należy stosować w skojarzeniu z baktisubtilem i zawsze z witaminami (C, grupy B, A).

Stosują antybiotyki o szerokim spektrum działania - ampioks, amoksycylinę, amoksyklaw. Jeśli giardie występują w żółci, konieczne są antybiotyki.

Terapia witaminowa (w ostrym okresie, witaminy A, C, B1, B2, PP i dalsze kursy witamin B6 i B12, B15, B5, E) powinna być obowiązkową częścią leczenia pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego.

W leczeniu pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego konieczne jest szerokie stosowanie preparatów żółciopędnych, ponieważ, poprzez zmniejszenie stagnacji żółci w zajętym pęcherzu moczowym, przyczyniają się one również do szybszej eliminacji zmian zapalnych w nim.

Siarczan magnezu najczęściej łączy się w postaci 5% lub 10% roztworu w łyżeczce, deserze lub łyżce stołowej 3 razy dziennie z holosami (1 łyżeczka 3 razy dziennie), cholongonem (tabletki 2-3 razy dziennie) lub zioła lecznicze.

Żywność na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Jednym z głównych czynników w leczeniu pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego jest dieta. Konieczny jest wzrost posiłków (do 4-6 razy), ponieważ poprawi to przepływ żółci.

Pożądane jest wzbogacenie w otręby chlebem z otrębów, twarogiem, białkiem jajecznym, płatkami owsianymi, dorszem, napojami drożdżowymi.

Pacjenci z zapaleniem pęcherzyka żółciowego źle tolerują tłuszcz, tłuste mięso, drób, ryby. Z tłuszczów zwierzęcych zaleca się stosowanie wyłącznie masła. Bardzo przydatne oleje roślinne (kukurydza, słonecznik, oliwka). Zawarte w nich nienasycone kwasy tłuszczowe (arachidonowe, linolowe, linolenowe) pobudzają wydzielanie żółci, poprawiają funkcjonalny stan wątroby. Oleje roślinne należy dodawać do winegret, sałatek, kapusty kiszonej lub podawać w herbacie, deserze, łyżce stołowej 2-3 razy dziennie przed posiłkami. Węglowodany ograniczają tylko te pokarmy, które zawierają dużo słabo strawnego błonnika (kapusta, rzepa, itp.). Ilość płynu wzrasta, ponieważ poprawia przepływ żółci.

Pacjentom z zaostrzeniem zapalenia pęcherzyka żółciowego zaleca się wyłącznie zupy wegetariańskie. Wyklucz z dań smażonych (szczególnie panierowane), bardzo zimne napoje i dania (lody, produkty z lodówki), przyprawy (ocet, pieprz, czosnek, cebula, korzenie, musztarda, chrzan), pieczarki, wszystkie kiełbaski, szynka, wędliny, konserwy, krótkie ciasto, ciastka kremowe, smażone placki, naleśniki, kawa i kakao.

Zupa mleczna, wegetariańska i zupy owocowe są podawane pacjentowi, z drugiego dania - gotowane warzywa w dowolnej postaci, płatki, budynie, gotowane ryby i mięso (z wyjątkiem wieprzowiny, jagnięciny, mięsa z dziczyzny, mózgów, nerek bogatych w substancje ekstrakcyjne). Dozwolone napoje - słaba herbata, kompot, sok, galaretka, sok (ale niezarezerwowany), mleko, jogurt, kefir, "śnieżka", ryazhenka, biały i czarny chleb (wczorajszy najlepszy), przetworzony (ale nie przekąskowy) twaróg - "Przyjaźń, "Yantar", "Kwaśne mleko", sery nieostre. Przydatne produkty zawierające wiele soli magnezu: chleb i wyroby otrębowe (na przykład chleb zdrowotny), gryka i płatki owsiane; surowe owoce, warzywa, jagody. Przydatna rzodkiewka (ale nie rzodkiewka). Leczenie żywieniowe należy prowadzić w domu przez 3 lata po ostatnim zaostrzeniu z powodu zapalenia pęcherzyka żółciowego i 1,5 roku w przypadku dyskinezy żółciowej.

Obróbka ludowa

Ludowe leczenie ostrego i przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego polega na stosowaniu ziołowych wywarów.

Najbardziej rozpowszechnionym w zapaleniu pęcherzyka żółciowego był zbiór według N. G. Kovaleva:

  • Calendula officinalis (część nadziemna),
  • koperek ogrodowy (nasiona) - 10 g, biała brzoza (liście) - 10 g,
  • kije leśne (trawa) - 10 g,
  • jałowiec zwyczajny (owoce) - 10 g,
  • Rumianek (kwiaty) - 20 g,
  • dzika truskawka (jagody) - 20 g,
  • biała róża (płatki) - 20 g,
  • skrzyp (pędy) - 30 g,
  • jedwab kukurydziany - 30 g,
  • dzika róża brązowa (pokruszone owoce) - 40 g

5-6 g kolekcji parzy się w 500 ml wrzącej wody, podając i pobiera w 50-150 ml 3 razy dziennie przez 10-15 minut. przed posiłkami. Smak naparu jest gorzki, zapach przyjemny.

W ostatnich latach znalazły szerokie zastosowanie w leczeniu pacjentów cierpiących na choroby pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, preparaty zawierające olejki eteryczne (w szczególności niemiecki - rovol i enatin). Jako żółciopędne, można używać czarnej rzodkwi i 1 łyżki stołowej 3 razy dziennie przed posiłkami przez 10-20 dni.

Efekt żółciowy wieloatomowych alkoholi (sorbitol, mannitol i ksylitol) został przekonująco udowodniony. Sorbitol stymuluje produkcję endogennej cholecystokininy, zwiększa syntezę bakterii witaminy B1 i B2, zwiększa wchłanianie witaminy B12. Sorbitol może być stosowany w postaci 10-15% roztworu 50-75 ml 3 razy dziennie zamiast siarczanu magnezu. Ksylitol jest również przepisywany w tej samej dawce.

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego powszechnie zaleca się picie wód mineralnych o niskim i średnim zasoleniu z przewagą węglowodorów, siarczanów, chloru, magnezu, sodu i wapnia. Stosuje się wodę termalną (35-42 ° C) lub temperaturę hipertermiczną (42-50 ° C).

Wody mineralne stymulują wydzielanie żółci, wydalanie, zmniejszenie lepkości i upłynnienie. Pij wodę w ilości 3 ml na 1 kg masy ciała małymi łykami. Essentuki numer 4, 17, 20, Smirnovskaya, Borzhom, Slavyanovskaya są używane częściej.

Jeśli zapalenie pęcherzyka żółciowego jest powikłane zapaleniem błony śluzowej żołądka o wysokiej kwasowości, wówczas wodę mineralną podaje się 1-1,5 godziny przed posiłkiem, zapalenie żołądka o normalnej lub niskiej kwasowości - 40 minut. przed posiłkami. Przebieg leczenia wodą mineralną 1-1,5 miesiąca. z przerwą między następnym kursem 3-6 miesięcy.

Jakie antybiotyki są przepisywane na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są ważną częścią kompleksowej terapii zapalenia pęcherzyka żółciowego. Symptomatycznie zapalenie pęcherzyka żółciowego objawia się bólem brzucha, nudnościami, wymiotami, gorączką. W celu złagodzenia infekcji przepisać leki przeciwbakteryjne. Oprócz leczenia antybiotykami i leczenia objawowego (na przykład leków wydalających żółci) zaleca się stosowanie płynnej diety niskotłuszczowej. W tym artykule przyjrzymy się objawom i leczeniu antybiotykami podczas zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Diagnostyka różnicowa

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest najczęściej konsekwencją zaawansowanej choroby kamicy żółciowej (GCB) i wymaga leczenia antybiotykami, aby zapobiec powikłaniom w drogach żółciowych. Tak więc u 20% pacjentów z kolką żółciową, którzy zaniedbują leczenie, rozwija się ostra postać choroby zapalnej. Jeśli ostra postać nie jest leczona, zapalenie pęcherzyka żółciowego stopniowo staje się przewlekłe i jest skomplikowane przez zapalenie sąsiadujących narządów: zapalenie dróg żółciowych, zapalenie trzustki, zapalenie dróg żółciowych i inne.

Ponad 90% przypadków zapalenia pęcherzyka żółciowego jest spowodowanych zablokowaniem kamieni żółciowych.

Aby potwierdzić rozpoznanie za pomocą ultradźwięków (USG) narządów jamy brzusznej, można dodatkowo przypisać do badań laboratoryjnych.

Czynniki ryzyka obejmują:

  • doustna antykoncepcja;
  • ciąża;
  • predyspozycje genetyczne;
  • otyłość;
  • cukrzyca i inne zaburzenia metaboliczne;
  • choroba wątroby.

Bez braku szybkiego leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego staje się przewlekły. Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego jest zawsze złożone i zależy od ciężkości stanu i obecności powikłań. Najczęściej leczenie przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych w domu, ale w niektórych przypadkach może być konieczne pozostanie w szpitalu, a nawet leczenie chirurgiczne. Antybiotyki są używane do walki z samą infekcją. Tylko lekarz w oparciu o obraz kliniczny i dane z badań laboratoryjnych mogą wybrać skuteczny lek.

Czy można obejść się bez antybiotyków podczas zapalenia pęcherzyka żółciowego?

Zapalenie pęcherzyka żółciowego występuje, gdy ściana pęcherzyka żółciowego zostaje zainfekowana. Właśnie dlatego antybiotyki są przepisywane w celu zwalczania infekcji u dorosłych i dzieci. Pomimo faktu, że antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego same w sobie nie są w stanie wyleczyć zapalenia pęcherzyka żółciowego, wystarczy zrobić bez ich użycia jest niemożliwe. Niemożliwe jest stłumienie źródła infekcji w woreczku żółciowym za pomocą jakichkolwiek popularnych metod, największa jest stymulacja przepływu żółci, ale nie leczenie infekcji. Co więcej, bez antybiotyków istnieje ryzyko, że infekcja rozprzestrzeni się na sąsiednie narządy - dostanie się do dróg żółciowych, wątroby i trzustki. Zapalenie może zostać wywołane do tego stopnia, że ​​lekarze muszą usunąć pęcherzyk żółciowy.

Terapia antybakteryjna jest zalecana w okresie zaostrzenia choroby kamicy żółciowej, w leczeniu chropowatych, ostrych i przewlekłych postaci zapalenia pęcherzyka żółciowego. Zastosowano leki o szerokim spektrum działania, aby zminimalizować infekcję w jak największym stopniu i zapobiec powikłaniom.

Przeciwwskazania do antybiotykoterapii

Wszystkie przeciwwskazania do stosowania antybiotyków podczas zapalenia pęcherzyka żółciowego i kamicy żółciowej są względne, co oznacza, że ​​jeśli istnieją przeciwwskazania do pacjenta, lekarz musi wybrać najbardziej odpowiednią alternatywną opcję leczenia.

Przegląd spotkań jest wymagany w następujących przypadkach:

  • historia alergii na antybiotyki jakiejkolwiek grupy;
  • mononukleoza zakaźna;
  • ciąża we wszystkich okresach;
  • okres laktacji;
  • historia reakcji alergicznej na jakiekolwiek leki;
  • ciężki zdekompensowany stan pacjenta.

Najlepszy lek przeciwbakteryjny na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Wielu jest zaniepokojonych pytaniem, które antybiotyki najlepiej wybrać. Nie ma jednej "magicznej" pigułki w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego. Każdy lek ma swoje spektrum działania, cechy jego stosowania, ponieważ lekarz musi wybrać antybiotyk do leczenia na podstawie objawów i badania. Istnieją standardowe protokoły dotyczące leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego, które prowadzą do wyboru leków. Przeczytaj więcej na ten temat w poniższym artykule.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest poważną chorobą, a samo leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego jest nie tylko niedopuszczalne, ale nawet niebezpieczne. Aby wyjaśnić diagnozę, wybór schematu leczenia można przypisać do dodatkowych badań: ultradźwięki, hodowla próbek (nazywana jest również siewem), ogólna, biochemiczna analiza krwi. Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego jest zawsze złożone, ale bez leczenia przeciwbakteryjnego, powrót do zdrowia nie nastąpi.

Światowy standard leczenia przeciwbakteryjnego

Najczęściej zapalenie pęcherzyka żółciowego powoduje E. coli E. coli i patogenny bakteroid B. fragilis, a także niektóre typy Klebsiella, enterokoki, pseudomonady. Biorąc pod uwagę specyfikę przebiegu tych zakażeń, przepisuje się te grupy antybiotyków, które posiadają maksymalne działanie przeciwdrobnoustrojowe. W ten sposób opracowano standardowe schematy leczenia ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego i zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Najbardziej zalecanymi antybiotykami są:

  • piperacylina + tazobaktam (Aurotaz, Zopercin, Revotaz, Tazar, Tazpen);
  • ampicylina + sulbaktam (Ampisid, Sulbatsin, Unazin);
  • Amoksycylina + kwas klawulanowy (Amoxiclav, Augmentin, Flemoklav);
  • Meropenem (Alvopenem, Aris, Demopenem, Europenem, Mipenam, Merogram, Meronem, Ronem, Expenem);
  • ipenem + cylastin (Prepenem).

Inny skuteczny reżim leczenia obejmuje połączenie cefalosporyn trzeciej generacji z metronidazolem (Trichopol), który jest w stanie wzmocnić efekt leczenia. Spośród najczęściej używanych cefalosporyn:

  • Cefotaksym (Cefantral, Loraxim);
  • Ceftriakson (Auroxon, Belcef, Loraxon, Cefogram);
  • ceftazidim (Aurocef, Orzid, Fortum, Ceftadim);
  • cefoperazon + sulbactam (Macrocef, Sulperazon, Sultsef);
  • cefiksime (Lopraks, Sorcef, Supraks, Cefix).

Wymienione antybiotyki i nazwy handlowe, pod którymi są wydawane, nie są jedynymi. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić inne schematy, kierując się wynikami testów.

Lekami drugiego wyboru są gentamycyna, chloramfenikol, tetracykliny, erytromycyna i niektóre inne typy antybiotyków.

W niektórych przypadkach, gdy oprócz zapalenia pęcherzyka żółciowego dochodzi do zapalenia dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych) lub występują inne powikłania, można jednocześnie stosować kilka leków przeciwbakteryjnych. Na przykład kombinacje penicylin z fluorochinolonami - najczęściej ampicyliną z ciprofloksacyną. Lub ampicylina z oksacyliną (Ampioks).

Dawki leków zależą od ciężkości zakażenia, dobierane są indywidualnie. W ciężkich przypadkach zaleca się wstrzykiwanie leków przeciwbakteryjnych, w lżejszych można przyjmować formy doustne.

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego w czasie ciąży i laktacji

W leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego u kobiet w ciąży stosuje się te grupy antybiotyków, które mogą być stosowane w czasie ciąży. Należą do nich niektóre penicyliny, cefalosporyny, aw niektórych przypadkach makrolidy. Najczęściej stosowana ampicylina + sulbaktam (Ampisid, Sulbatsin, Unazin), ceftriakson (Auroxon, Beltsef, Loraxon, Cefogram), azytromycyna (Sumamed, Hemomitsin). Wymienione antybiotyki są względnie bezpieczne dla płodu i są dozwolone do stosowania w czasie ciąży, jeśli spodziewane korzyści pokrywają ewentualne szkody wynikające z ich stosowania.

Jednak karmienie piersią w czasie leczenia będzie musiało się skończyć, aby dziecko nie otrzymało porcji antybiotyku. Przewidywanie konsekwencji jest bardzo trudne, ponieważ konieczne jest zawieszenie karmienia piersią, podczas gdy matka przyjmuje leki przeciwbakteryjne.

W żadnym przypadku nie można samoleczenia, przyjmowanie jakichkolwiek leków bez konsultacji z lekarzem. Niektóre antybiotyki mogą powodować nieodwracalną szkodę dla płodu, ponieważ tylko lekarz może przepisać leczenie podczas ciąży i laktacji.

Cechy przyjęcia i powikłania antybiotykoterapii

Podczas leczenia należy całkowicie zrezygnować z alkoholu, stosując dietę z zapaleniem pęcherzyka żółciowego: wykluczenie tłustych pokarmów, nadmierne spożywanie cukru, roślin strączkowych, kwaśnych owoców i jagód, konserwy, dania wędzone, ostre potrawy, mocna kawa.

Ważne jest, aby w pełni przestrzegać schematu leczenia, nie zmieniać dawki, nie przegapić odbioru, nie zrywać kursu, nawet jeśli nastąpiło całkowite wyleczenie. W przeciwnym razie może rozwinąć się oporność na antybiotyk, szybki nawrót choroby. Jak każdy inny lek, antybiotyki mają szereg skutków ubocznych. Więcej szczegółów na temat możliwych działań niepożądanych opisano w instrukcji leku.

W recenzjach użytkowników można znaleźć różne efekty uboczne, ale najczęściej występuje:

  • dysbakterioza, która prowadzi do rozerwania przewodu pokarmowego;
  • niedobór witaminy K, który może powodować krwawienia z nosa;
  • kandydoza jamy ustnej i inne błony śluzowe (na przykład drozd);
  • reakcje alergiczne, jeśli występuje indywidualna wrażliwość na składniki leku (tych znaków nie można zignorować).

Aby zapobiec skutkom ubocznym, należy jasno postępować zgodnie z instrukcjami i zaleceniami lekarza. Po długim przyjęciu zaleca się wypicie probiotyków w celu przywrócenia zdrowej mikroflory jelitowej.

Wideo

Zapalenie pęcherzyka żółciowego, przyczyny pojawienia się, jego postaci, objawy, metody diagnozy i leczenia.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego podczas zaostrzenia

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego to zbiorowe określenie kilku grup leków.

Są one stosowane w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego i układu wątrobowo-żółciowego, którego stanowi integralną część.

Leczenie antybiotykami jest praktykowane na różnych etapach patologii. Antybiotyki są stosowane w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego w ostrym lub podczas zaostrzenia istniejącego przewlekłego procesu zapalnego.

Przyjmowanie antybiotyków jest uważane za właściwe w leczeniu niektórych procesów w wyliczonym zapaleniu pęcherzyka żółciowego.

Leki w tej grupie można podawać po operacji, co skutkowało ekstrakcją kamieni, wycięciem lub cholecystektomią.

Rodzaje zapalenia pęcherzyka żółciowego i wizyty lekarskie

Zapalenie pęcherzyka żółciowego to zapalenie pęcherzyka żółciowego, wieloczynnikowe zjawisko wywołane przez zmienne przyczyny.

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego jest wiodącym miejscem spośród wszystkich powodów, dla których apeluje się do chirurga jamy brzusznej.

Częsty rozwój procesu zapalnego z powodu specyfiki jego funkcji i cech struktury anatomicznej.

Naturalny zbiornik jest dostarczany z natury do przechowywania wydzielin żółciowych, przeznaczonych do udziału w procesie trawienia.

Specyficzny płyn wydzielniczy dostaje się z wątroby i jest wydzielany, jeśli to konieczne, do jelita cienkiego. Zmiany pęcherzyka żółciowego pod wpływem czynników negatywnych prowadzą do stagnacji lub niemożności wydalania żółci bezpośrednio ze zbiornika.

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego jest złożonym procesem, ze względu na umiejscowienie narządu w osobnym przypadku podklinicznym, postać, która nabawiła się zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Istnieje protokół terapeutyczny, według którego przepisywane są poszczególne grupy leków. Konieczne jest określenie, które antybiotyki są konieczne, w zależności od rodzaju choroby pęcherzyka żółciowego u danego pacjenta.

Istnieje kilka rodzajów uszkodzeń wydrążonego narządu spowodowanych różnymi przyczynami endogennymi i egzogennymi:

  • ostre i przewlekłe - są to nazwy postaci perkolacji (ostre rozwija się szybko i wymaga natychmiastowego leczenia, przewlekłe - postać, którą choroba przyjmuje po kilku ostrych atakach, które nie otrzymały odpowiedniej terapii;
  • obliczona i nie-wyliczona (nie-wyliczona) - metoda różnicowania procesu zapalnego na obecność złogów w narządzie wydrążonym lub ich nieobecności (ale istnieje również forma obturacyjna, która występuje, gdy przewód jest zablokowany dużym kamieniem);
  • przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego może być na etapie zaostrzenia lub remisji, gdy objawy negatywne praktycznie nie występują, a w okresie zaostrzenia objawy bardzo przypominają przebieg ostrej postaci;
  • w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego wskazane jest stosowanie antybiotykoterapii tylko w celu wyeliminowania postaci niedożywienia, a nawet wtedy nie we wszystkich przypadkach, roponośne, ropne i zgorzelinowe zapewniają chirurgiczne wycięcie lub resekcję (konieczne jest 5ne leczenie antybiotykami, aby wyeliminować możliwe konsekwencje.

Aby właściwie leczyć zapalenie pęcherzyka żółciowego, antybiotyki są prawie zawsze konieczne, ale istnieje pewna gradacja, która pozwala określić konieczność stosowania oddzielnych grup.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego w okresie zaostrzenia różnią się od leków zalecanych do lambliozy.

Klęska pęcherzyka żółciowego spowodowana obecnością pasożytów, których wyrzucenie wymaga użycia innych leków, a antybiotyki mogą być przepisywane, jeśli to konieczne, w celu wyeliminowania efektów zapalnych Giardia.

Jakie antybiotyki należy podjąć, określa potrzebę wyeliminowania negatywnego zjawiska, ogólnego stanu pacjenta i oporności na zakażenie, które dołączyły do ​​poszczególnych grup leków.

Główne grupy antybiotyków i ich specjalizacja

We współczesnej medycynie szeroko stosuje się antybiotyki, ponieważ te leki opracowano w celu stłumienia działania drobnoustrojów, zapobiegania ich rozmnażaniu, a tym samym eliminacji możliwych konsekwencji.

W leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego, antybiotyki są również stosowane przez różne grupy, ponieważ istnieje ogromna ilość czynników chorobotwórczych w atmosferze otaczającej daną osobę i udało im się już rozwinąć odporność na niektóre leki.

Antybiotyki różnią się pochodzeniem (syntetyczne i naturalne substancje przeciwdrobnoustrojowe), ich struktura chemiczna determinuje indywidualne cechy działania i mechanizmy oddziaływania.

Leczenie zachowawcze polega na stosowaniu antybiotyków w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego w okresie zaostrzeń, ale grupy są różne, ponieważ wymagają indywidualnych cech każdego z nich.

A wybór właściwego w każdym przypadku subklinicznym jest przeprowadzany z uwzględnieniem prowokatora, który uruchomił mechanizm do rozwoju zapalenia.

Chodzi tu nie tyle o pochodzenie (z kolonii grzybów, substratów roślinnych czy zwierzęcych, bakterie, reakcje chemiczne), ale o właściwości leków.

To pochodzenie, wzór chemiczny i substancja czynna decydują o stosowności zastosowania, wyborze antybiotyków, które są przepisywane na zapalenie pęcherzyka żółciowego:

  1. Penicyliny (lub antybiotyki beta-laktamowe) mają działanie bakteriobójcze, ze względu na ich zdolność do hamowania rozwoju bakterii poprzez hamowanie tworzenia ich ściany komórkowej. Są stosowane w leczeniu zakażeń przenikających do komórek organizmu człowieka, koncentrując się na oporności określonego rodzaju bakterii na grupę penicylin. Jest to powszechny wariant uzyskany z kolonii pleśni na drodze biosyntezy, który praktycznie nie ma szkodliwego wpływu na organizm ludzki. Półsyntetyczne penicyliny są opracowywane później i mogą wpływać na te bakterie, które rozwinęły odporność na leki pochodzenia naturalnego. Ta grupa ma dwie istotne wady: mogą powodować reakcje alergiczne i są szybko eliminowane z organizmu.
  2. Cefalosporyny (także beta-laktamowe) występują w kilku pokoleniach. Te antybiotyki są w stanie tłumić infekcje, przeciwko którym penicyliny są bezsilne i są aktywne przeciwko szerszemu spektrum patogenów. Ale mają podobną strukturę i mogą powodować alergie. Cefalosporyny 3. generacji mogą leczyć ciężkie infekcje, które nie są podatne na działanie penicylin i cefalosporyn z wcześniejszych przypadków.
  3. Makrolidy mają działanie bakteriostatyczne, różnią się od grup beta-laktamowych pod względem zdolności do oddziaływania na bakterie, które nie mają ściany komórkowej. Mogą również przenikać do komórek ludzkich i hamować syntezę białek przez drobnoustroje, zapobiegając ich namnażaniu się i wzrostowi. W razie potrzeby makrolidy są stosowane nawet w okresie ciąży, okresie laktacji, są przepisywane dzieciom i uczuleniom, mogą być stosowane na trzydniowych kursach bez konieczności długotrwałego leczenia.
  4. Tetracykliny są również bakteriostatyczne, ale mają wiele skutków ubocznych i mogą wpływać na syntezę białek w organizmie człowieka, dlatego są stosowane tylko w leczeniu zakażeń, przeciwko którym są skuteczne.
  5. Aminoglikozydy są toksyczne, dlatego stosuje się je do zapalenia otrzewnej i sepsy, co powoduje masowe rozprzestrzenianie się infekcji. Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego antybiotykami z tej grupy można stosować w ostatnich stadiach ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego, ale w żadnym przypadku w okresie ciąży.
  6. Levomycetinum i antybiotyki przeciwgrzybicze są obecnie praktycznie nieużywane, szczególnie w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego, ze względu na niską wydajność i dużą liczbę powikłań, chociaż w pewnym momencie uratowały one wiele ludzkich istnień.

Wymienione antybiotyki należą do grup o innym mechanizmie działania i wpływają na czynniki chorobotwórcze o zmiennej etiologii.

Taktyka powoływania w chorobach pęcherzyka żółciowego jest przemyślanym i zmierzonym procesem.

Wskazania do stosowania są brane pod uwagę dopiero po rozpoznaniu i ustaleniu głównego czynnika prowokującego.

Proces zapalny może być spowodowany infekcją o różnej etiologii, w związku z tym można wskazać leczenie dowolnej z typowych grup.

Ale nawet przy wyborze indywidualnego przedstawiciela, jego cechy działania i możliwe komplikacje są z całą pewnością brane pod uwagę.

Wskazania do stosowania w ostrym okresie

W leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego za pomocą antybiotyków, stosowność wyznaczenia zależy od charakteru procesu i jego odmian.

Konieczne są antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego w okresie zaostrzenia: ostry proces, który rozwija się w turbulentny i krótki przebieg, zwykle spowodowany infekcją, która łączyła się z tłem naruszenia normalnego przepływu żółci.

W JCB, kiedy niedrożność jest spowodowana zablokowaniem przewodu przez kamień nazębny, leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego za pomocą leków odbywa się za pomocą leków żółciowych (jeśli testy wskazują, że leczenie zachowawcze jest możliwe, a kamień może wyjść sam, a nie osiągnąć rozmiarów, które są niemożliwe).

Leczenie stanu zapalnego jest konieczne nawet pod warunkiem skutecznego wyrzucenia formacji i normalizacji procesu uwalniania żółci, ponieważ w tym okresie patogenna mikroflora łączy się w każdym przypadku.

Wystarczy przeprowadzić badania, które określą jego naturę. W ostrym przebiegu zapalenia pęcherzyka żółciowego, antybiotyki są niezbędne, choćby tylko po to, aby zapobiec rozwojowi ropnego procesu.

W przeciwnym razie terapia zachowawcza będzie bezsilna i będzie potrzeba resekcji lub cholecystektomii na etapie procesu ropnego, zapalenia lub zgorzelinowania będącego skutkiem zaostrzenia.

Powszechną praktyką jest wyznaczanie leków. może mieć destrukcyjny wpływ na główne patogeny zaangażowane w proces zapalny.

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego wymaga stosowania antybiotyków, ponieważ infekcja bakteryjna występuje nawet wtedy, gdy rozpoznano proces aseptyczny.

Po prostu łączy się później, gdy zaczyna się uszkadzanie błony śluzowej pęcherzyka żółciowego, spowodowane nadmiernym stężeniem lizolecytyny:

  • Ampioks, Gentamycyna i cefalosporyny mają szerokie spektrum działania, można stosować furazolidon, znany jako rozległy środek przeciwdrobnoustrojowy;
  • Erytromycyny są niezwykłe ze względu na ich zdolność do akumulacji w wydzielinie żółci, to znaczy, że dostają się do miejsca przeznaczenia (roksytromycyna, azytromycyna i spiramamid są stale stosowane w ostrym procesie;
  • tetracyklina i penicylina gromadzą się również w żółci i są powoływane z przyczyn praktycznych: najczęstszymi infekcjami zapalenia pęcherzyka żółciowego są paciorkowce, enterokoki i E. coli, a antybiotyki z tych grup są skuteczne przeciwko nim;
  • Amoksycylina w zapaleniu pęcherzyka żółciowego jest określana światowym standardem leczenia, pod warunkiem, że jest połączona z kwasem klawulanowym - taka kompozycja zawiera Amoxiclav, Augmentin i Flemoklav).

Najlepszą opcją dla zapalenia dróg żółciowych lub innych powiązanych powikłań jest stosowanie leków wieloskładnikowych, które łączą różne leki przeciwbakteryjne.

Na przykład ampicylina z oksacyliną to ampioks lub penicyliny z fluorochinolonami. Klasycznym przykładem jest ampicylina z ciprofloksacyną, ampicylina z sulbaktamem (Ampisid, Sulbacin).

Liczba dni stosowania antybiotyków zależy od indywidualnych czynników, diagnozy, biochemicznych badań krwi i USG.

Aby leczyć ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, objawy i leczenie u dorosłych, konieczne są antybiotyki.

Procesu zapalnego nie można wyeliminować bez antybiotykoterapii, nie pójdzie nigdzie i nie rozwiąże problemu.

To musi być leczone podczas laktacji i podczas ciąży. Aby to zrobić, wybierz stosunkowo bezpieczny dla leków płodu, które nie mają działania teratogennego, a karmienie piersią jest zatrzymane w momencie przyjęcia.

Przewlekłe leczenie

Nie stosuje się antybiotyków w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego w remisji. Samodzielne podawanie tych leków nie powinno się rozpoczynać, nawet jeśli występują wyraźne oznaki aktywacji choroby i jej przejścia do ostrej fazy.

Leczenie objawowe nie może być wykonane przez połknięcie jakiegokolwiek leku, który jest antybiotykiem, choćby dlatego, że terapia musi być kompleksowa.

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego, leki przeciwzapalne i choleretic są przepisywane, ścisłej diety.

Leczenie antybiotykami stosuje się zgodnie z wymaganą dawką i czasem podawania, biorąc pod uwagę mechanizm działania i ciężkość stanu oraz jako integralną część całego złożonego leczenia.

Spontaniczne spotkanie i nieautoryzowany odbiór mogą nie dać wyniku, jeśli dana osoba nie posiada niezbędnej wiedzy medycznej.

Konieczne jest wzięcie pod uwagę pewnych niuansów, których niewtajemniczeni nawet nie zgadują:

  • Furazolidonu nigdy nie przepisuje się na patologie nerek, jeśli są one w historii;
  • w ciężkich zaostrzeniach stosuje się leki o 2 formach uwalniania: po pierwsze, masową terapię przeprowadza się przez wlew dożylny lub domięśniowy, a dopiero potem stosuje się tabletki;
  • dla dzieci i dorosłych wymagają różnych leków;
  • dawka podana w instrukcji nie zawsze jest poprawna i działa, jest dobra w przeciętnych przypadkach, a lekarz kieruje się analizami i osobnym obrazem podklinicznym;
  • podręczniki medyczne nie powinny być używane jako źródło: antybiotyki są stale aktualizowane i może być o wiele więcej odpowiednich metod leczenia niż te, które zwykle znajdują się na liście recept;
  • stosowanie antybiotyków jest przepisywane równolegle z witaminami i Baktisuptilem;
  • starsze leki mają jasno określony obszar działania (na przykład, lewomitsetin jest obecnie stosowany tylko wtedy, gdy zaostrzenie jest spowodowane czerwonką, salmonellozą lub durszlakiem, a gentamycyna działa dobrze na enterokoki).

Aby wyeliminować zakaźny proces, który zaczął się rozwijać na ścianach pęcherzyka żółciowego lub w drogach żółciowych, można stosować antybiotyki różnych grup: beta-laktamy, fluorochinolony, makrolidy, tetracykliny, a nawet pochodne nitromidazolu.

Jednak nacisk na niektóre typy mikroorganizmów sugeruje wstępne testy laboratoryjne w celu określenia czynnika chorobotwórczego, który wywołał stan zapalny.

Stosowanie antybiotyków o szerokim spektrum działania nie działa, jeśli nie stosuje się innych metod złożonej terapii.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego - konieczny, ale nie jedyny lek z wyboru, który jest wybierany z uwzględnieniem istniejącego prowokatora, potrzeby medycznej, wieku i stanu pacjenta.

Ich mianowanie odbywa się zgodnie z protokołem leczenia, a dawkowanie może być podyktowane pewnymi względami i obrazem subklinicznym.

Samodzielne przepisywanie antybiotyku i jego niekontrolowane przyjmowanie może prowadzić do niepożądanych skutków ubocznych, poważnych, nieodwracalnych skutków, stanu patologicznego narządów wewnętrznych.

Jakie antybiotyki należy przyjmować w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego u dorosłych

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są przepisywane w celu łagodzenia stanu zapalnego. Wpływa na ściany ciała. Zapalenie jest zwykle zaraźliwe. Aby zwalczyć patogeny, złagodzić główne objawy i przepisać antybiotyki. Jako pierwsi ludzkość użyła penicyliny z naturalnej pleśni. Nowoczesne leki często syntetyczne. Bez względu na pochodzenie leku, hamuje najprostsze komórki, zatrzymując ich wzrost i rozmnażanie.

W takich przypadkach przepisywane są antybiotyki z powodu zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego związane z procesem zapalnym, które występuje w pęcherzyku żółciowym ze działania na patogeny ścianki korpusu (grzyby, gronkowców, paciorkowców). Dlatego leczenie choroby opiera się na stosowaniu leków przeciwbakteryjnych.

Bakterie rozmnażają się, co do zasady, z powodu stagnacji żółci, robaków wchodzących do bańki razem z nią.

Środki ludowe nie mogą wyleczyć zapalenia pęcherzyka żółciowego. Zioła łagodzą stany zapalne i stymulują przepływ żółci. Jednak bez antybiotyków infekcja rozprzestrzenia się ponownie, ponieważ patogeny przeżywają.

Obowiązkowe antybiotyki w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego występują w przypadkach, gdy pacjent:

  • kolka często występuje;
  • pojawiła się biegunka;
  • utrzymujące się nudności lub wymioty;
  • temperatura wzrasta;
  • są bolesne odczucia po prawej stronie pod żebrami.

Antybiotyki są wskazane zarówno w okresie zaostrzenia stanu zapalnego, jak iw przewlekłym, przerywanym zapaleniu pęcherzyka żółciowego. Czasami wyznaczanie leków pulsuje. Statystyki pokazują, że lekarze częściej przepisują antybiotyki tym, którzy o to proszą, bardzo martwiąc się w recepcji. Jeśli pacjent jest przeciwko opresyjnej mikroflory leków, są one uwalniane tylko w skrajnych przypadkach, gdy niezbędna jest inna terapia.

Nazwy przepisanych leków

Jakie antybiotyki są zwykle przepisywane podczas leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego? Lek, który może poradzić sobie z jakąkolwiek chorobą, nie. Każdy lek ma określone spektrum działania. Dlatego przy przepisywaniu lekarz zwraca uwagę na objawy i ogólny stan organizmu. Wybór leków zależy od nich.

Główne nazwy, które lekarz może przepisać to:

  1. Ampicylina. Pacjenci pęcherzyka żółciowego przewidziany do identyfikacji gronkowców, paciorkowców, enterokoków, Escherichia coli i Proteus. Ampicylinę jest w stanie zgromadzić w żółci, nawet jeśli komplikuje cholestazy jednak zepsuje beta-laktamazy. Jeżeli testy wykazały, że choroba jest spowodowana przez ten szczep bakterii stosowanych Sulbaktam. Podaje się domięśniowo. Wśród przeciwwskazania - idiosynkrazji, ciąży i laktacji, mononukleoza, ciężkie choroby wątroby i nerek.
  2. Oxamp. To jest Ampicylina wraz z oksacyliną. Jest przepisywany, jeśli zapalenie pęcherzyka żółciowego jest spowodowane przez stofilococci.
  3. Cephalexin. Ma szerokie spektrum działania. Cefaleksyna nie jest stosowana w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego u noworodków i pacjentów z nietolerancją leków. W czasie ciąży lek jest przepisywany w wyjątkowych przypadkach.
  4. Cyprofloksacyna. Zdolne do gromadzenia się w żółci, ma szerokie spektrum działania. Zazwyczaj ciprofloksacyna na zapalenie pęcherzyka żółciowego jest zalecana u pacjentów z nietolerancją antybiotyków beta-laktamowych. Przeciwwskazania obejmują wiek do 18 lat, ciążę, karmienie, poważne patologie wątroby i nerek. Z ostrożnością Ciprofloxacin jest przepisywany osobom z zaburzeniami psychicznymi, krążeniem mózgowym i zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego.
  5. Metronidazol. Kiedy zapalenie pęcherzyka żółciowego jest wydalane jako dodatkowy środek do głównego leku przeciwbakteryjnego. Mianowanie ma znaczenie w przypadku wykrycia infekcji typu mieszanego. Metronidazol nie jest stosowany w chorobach wątroby, ośrodkowego układu nerwowego, krwi oraz podczas ciąży do 12 tygodni.
  6. Furazolidon. Odnosi się do nitrofuranów. Zapalenie pęcherzyka żółciowego furazolidon nie powołuje ludzi z alergią, w ciąży i karmiących piersią, dzieci poniżej 3 roku życia oraz u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.
  7. Lewomitsetin. Skuteczny w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego wywołanego przez paciorkowce, gronkowce i E. coli. Przeciwwskazaniami są patologie nerek i wątroby, choroby skóry i układu oddechowego, ciąża, laktacja, starość.
  8. Erytromycyna. Istotne w przypadku makrolidów. Przeciwwskazaniami może być nietolerancja na lek, poważne nieprawidłowości w wątrobie i żółtaczce.
  9. Amoksyklaw Należy do grupy penicylin. W ramach Amoxiclav Amoxicillin i kwas klawulanowy. Pomimo szerokiego spektrum działania i bezpieczeństwa porównawczego, antybiotyk nie jest stosowany w leczeniu pacjentów z indywidualną nietolerancją składników leku i ciężkim uszkodzeniem wątroby.
  10. Tetracyklina. Dawkowanie jest wybierane przez lekarza. Tetracyklina jest klasyfikowana jako grupa bakteriostatyczna. Nie jest przepisywany podczas terapii dzieciom poniżej 8 roku życia, w drugiej połowie ciąży, podczas karmienia piersią, z indywidualną nietolerancją i leukopenią.

Najtrudniej jest leczyć zapalenie pęcherzyka żółciowego u kobiet w okresie ciąży lub laktacji. Z listy jasno wynika, że ​​standardowe antybiotyki są zakazane. Lekarze muszą wybierać cienkie, ale stosunkowo bezpieczne leki. Należą do nich: azytromycyna, sumam, ceftriakson lub ampicylina w połączeniu z sulbaktamem.

W okresie laktacji kobieta powinna przerwać karmienie na okres leczenia. Składniki antybiotyków są w stanie przeniknąć do mleka matki. Wpływ leków na organizm dziecka jest niemożliwy do przewidzenia.

W leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego u pacjentów z obniżoną odpornością lub osób starszych, lekarz będzie również przepisał leki przeciwgrzybicze. Tłumienie wszystkich drobnoustrojów pozwala na swobodny dostęp grzybów do narządów.

Skutki uboczne antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Przepisał antybiotyki w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego, lekarz kieruje się pewnymi zasadami:

  1. Różne leki przeciwbakteryjne są odpowiednie dla każdej grupy wiekowej pacjentów.
  2. Głównym objawem wymagającym rozpoczęcia antybiotykoterapii jest obecność bólu.
  3. Istnieje kilka sposobów podawania leku (doustnie, dożylnie lub domięśniowo). W większości przypadków używana jest penetracja wtrysku. Więc lek szybko dociera do centrum stanu zapalnego.
  4. Czas przyjmowania antybiotyków wynosi średnio od 5 do 7 dni. Jeśli w tym okresie nie nastąpi poprawa stanu pacjenta, zaleca się przepisanie innego leku.
  5. Jeśli ten sam antybiotyk jest często stosowany, organizm może się do niego przyzwyczaić. W takim przypadku lek nie będzie w stanie w pełni działać na patogen.

Ważne jest, aby pamiętać, że złe nawyki i niezdrowa dieta mogą wpływać na działanie leków, spowalniają proces gojenia.

Podobnie jak w przypadku innych leków po antybiotykach, możliwe są działania niepożądane występujące podczas długotrwałego stosowania leków.

  • stopniowa aklimatyzacja organizmu do leku, co zmniejsza jego skuteczność, ale nie ma szkodliwego wpływu na korzystną mikroflorę;
  • występowanie reakcji alergicznych, wyrażonych w obrzęku krtani lub wysypkach skórnych;
  • zniszczenie korzystnej mikroflory jelitowej i rozwój dysbakteriozy;
  • krwawiące dziąsła;
  • biegunka;
  • rozwój kandydozy w jamie ustnej lub pochwie;
  • zmniejszona odporność;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • epistaxis;
  • rozwój awitaminozy;
  • skurcz oskrzeli.

Aby zapobiec rozwojowi powikłań, ważne jest ścisłe przestrzeganie zalecanej przez lekarza dawki. Jeśli wystąpią jakiekolwiek nieprzyjemne objawy związane z przyjmowaniem antybiotyków, należy skonsultować się z lekarzem. Dostosuje dawkę leku lub zastąpi go innym.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego w świetle teorii Robina Chatkana

Niestety, antybiotykoterapia jest często przyczyną rozwoju różnych problemów zdrowotnych u pacjentów. O tym amerykańskim gastroenterologu Robinie Chatkan napisała całą książkę, w której udowodniła, że ​​częste leczenie przeciwbakteryjne z powodu zapalenia pęcherzyka żółciowego i innych patologii jest destrukcyjne dla organizmu.

Mikroby uczą się wytrzymywać ataki narkotyków. Z biegiem czasu leki już nie działają. Tymczasem niekontrolowane przyjmowanie antybiotyków prowadzi do pojawienia się przewlekłych zakażeń. Innymi słowy, "wykorzenienie" jednej choroby, zyskujesz innych.

Ponieważ pacjenci z rozpoznaniem zapalenia pęcherzyka żółciowego potrzebują antybiotyków, dr Chatkan zaleca przestrzeganie szeregu zasad, które pomogą zapobiec rozwojowi poważnych powikłań antybiotykoterapii:

  1. W trakcie leczenia i przez pewien czas po jego zakończeniu, weź probiotyki. "Siedzą" w jelitach utraconych pożytecznych bakterii.
  2. Wybierz lek o wąskim spektrum działania.
  3. Podczas leczenia, spożywaj więcej produktów bogatych w błonnik i porzuć skrobię i cukier. Grzyby drożdżowe żywią się nimi. Antybiotyki mogą prowadzić do zwiększenia ich liczby. Dlatego podczas leczenia należy spożywać więcej pokarmów o działaniu przeciwgrzybiczym (czosnek, cebula, pestki dyni, wodorosty).
  4. Aby chronić układ trawienny, zaleca się picie herbaty imbirowej.
  5. Aby chronić wątrobę przed niszczącym działaniem leków przeciwbakteryjnych, musisz jeść więcej zielonych warzyw, zrezygnować z alkoholu.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego zawsze towarzyszą nieprzyjemne objawy, które można wyeliminować za pomocą leków przeciwbakteryjnych. Ponieważ ich odbiór ma negatywne konsekwencje (dysbakterioza, obciążenie wątroby, itp.), Tylko lekarz może przepisać leki.


Więcej Artykułów O Wątrobę

Cyst

Jakie nowe lekarstwo na wirusowe zapalenie wątroby typu C od 2016 roku dobrze leczy chorobę?

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest niebezpieczne z powodu powikłań. Aby zmniejszyć poważne konsekwencje choroby, prowadzone są badania nad nowym lekiem na zapalenie wątroby typu C, które może jak najszybciej wyeliminować wirusa.
Cyst

Dr Komarowski o żółtaczce u noworodków

Piękne i długo wyczekiwane dziecko, które urodziło się, nagle zrobiło się żółte. Trzeciego dnia po porodzie, tuż po wypisie, na który czekała cała rodzina, maluch nabrał niezwykłego pomarańczowego kwiatu, raz na zawsze znosząc marzenia matki o pięknej sesji zdjęciowej z noworodkiem.