Antybiotykoterapia na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Zapalenie jelit, wątroby i żołądka poprzez kontakt rozprzestrzenia się do pęcherzyka żółciowego ze względu na lokalizację, anatomiczne i funkcjonalne połączenia. Możliwe jest zakażenie z odległych ognisk z krwią w przewlekłym zapaleniu migdałków, próchnicą, zatokami. Przyczyną zapalenia pęcherzyka żółciowego są najczęściej bakterie, rzadziej - grzyby, wirusy. Na szczególną uwagę zasługuje aktywacja warunkowo patogennej flory.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są objęte obowiązkowym schematem środków terapeutycznych. Preparaty tej grupy przepisuje lekarz w zależności od rodzaju patogenu, nasilenia stanu pacjenta. Możliwość powikłań, przejście procesu zapalnego z przebiegu ostrego na przewlekły zależy od tego, które środki przeciwbakteryjne są stosowane w leczeniu.

Jakie są czynniki wywołujące antybiotyki?

Badając zawartość pęcherzyka żółciowego u pacjentów z objawami klinicznymi pęcherzyka żółciowego wykazują obecność bakterii wzrostu mikroflory 1/3 pacjentów z pierwszego dnia choroby i nasilenia, a po upływie trzech dni - 80%.

Najczęstszymi przyczynami zapalenia pęcherzyka żółciowego podczas infekcji jelit są:

Jeśli istnieje odległe chroniczne skupienie, to od niego poprzez limfę i przepływ krwi do pęcherzyka żółciowego:

Bardzo rzadkie patogeny obejmują:

  • protei;
  • dur brzuszny i duru macicy;
  • grzyby Candida.

U 1/10 pacjentów przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest powodowane przez wirusy zapalenia wątroby typu B i C w tle lub po aktywnym procesie w wątrobie. Wybierając lek, należy pamiętać, że w przypadku niezliczonej przewlekłej fazy zapalenia często występuje mieszankowa flora w pęcherzyku żółciowym.

W przypadku przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego podaje się znaczenie zakażenia pasożytniczego:

Giardia jest obecnie uważana za środek zniszczenia:

  • 5-krotne zwiększenie zakaźnych właściwości Escherichia coli;
  • zmniejsza odporność;
  • powodujące zaburzenia dróg żółciowych.

Ale nie są uważane za czynniki powodujące zapalenie pęcherzyka żółciowego, ponieważ:

  • Giardia nie może długo żyć w pęcherzu, umrzeć w żółci;
  • jest bardzo prawdopodobne, że pochodzą z dwunastnicy;
  • nie uzyskano wyników morfologicznych, które świadczą o przenikaniu do ściany pęcherzyka żółciowego.

Najlepszy antybiotyk należy uznać za taki, który:

  • możliwie jak najbardziej wrażliwy na wykrytą florę;
  • kiedy dostanie się do ciała, jest w stanie przeniknąć do pęcherza i gromadzić się w żółci.

Jakie antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego nie są wyświetlane?

W rozpoznawaniu przyczyn zapalenia pęcherzyka żółciowego koniecznie bierze się pod uwagę stan trzustki. Faktem jest, że w przewlekłym zapaleniu trzustki rozpad w produkcji enzymów prowadzi do niedostatecznego zamknięcia zwieracza Oddiego i wzrostu ciśnienia w dwunastnicy.

W takich warunkach tworzy się refluks dwunastnicy i żółci (rzucanie zawartości dwunastnicy do pęcherzyka żółciowego). Aktywowane enzymy trzustkowe powodują nie bakteryjne zapalenie, "enzymatyczne zapalenie pęcherzyka żółciowego". Ta opcja nie wymaga obowiązkowego kursu antybiotyków.

Jak ustalić wskazania do przepisywania antybiotyków?

Wskazania do stosowania antybiotyków można znaleźć zaczynając od przesłuchania i badania pacjenta. Zwykle pacjent martwi się:

  • niestabilny, ale raczej silny ból w podbrzuszu po prawej;
  • kolka wzdłuż jelita;
  • częste luźne stolce;
  • nudności, wymioty możliwe;
  • temperatura wzrosła powyżej 38 stopni.

Badania krwi ujawniają:

  • leukocytoza z przesunięciem w lewo;
  • Wzrost ESR.

Decyzję o stosowności stosowania antybiotyków, wyborze dawki i drogi podania leku przyjmuje jedynie lekarz. Zwracamy uwagę na wielką szkodę samoleczenia.

Zasady leczenia antybiotykami

Przy jego wyborze lekarz kieruje się pewnymi wymaganiami dotyczącymi leczenia antybiotykami.

  1. Najlepiej przepisać lek o udowodnionej wrażliwości na zidentyfikowany czynnik powodujący zapalenie pęcherzyka żółciowego. Bez czasu i możliwości oczekiwania na wyniki czołgu. analiza stosowania antybiotyków o szerokim spektrum działania, a następnie po otrzymaniu wniosku i nieskuteczności poprzedniej terapii zastąpiona przez inną.
  2. Dawka jest obliczana na podstawie ciężkości stanu, wieku i masy ciała pacjenta.
  3. Zaletą jest droga dożylna i domięśniowa. Weź tabletki po wymiotach i niestrawność jest niemożliwa.
  4. Przebieg leczenia powinien wynosić co najmniej 7-10 dni. Przerwanie i wydłużenie są równie szkodliwe i zagrażają rozwojowi opornych patogenów.
  5. Na tle antybiotykoterapii konieczne jest przepisywanie witamin (grupy B, C). Będąc koenzymami wielu procesów biochemicznych organizmu, środki te działają wspomagająco przeciwzapalnie.
  6. W obecności mieszanej flory, współistniejących chorób przewlekłych, możliwe jest przepisanie kombinacji antybiotyków z innymi lekami. Powinno to uwzględniać przeciwwskazania i kompatybilność.

Jakie antybiotyki są potrzebne w chorobie pęcherzyka żółciowego?

Następujące leki mają najskuteczniejsze działanie na zapalenie pęcherzyka żółciowego. Erytromycyna jest farmakologiczną grupą makrolidów, jest zbliżona do działania penicylin, spowalnia mnożenie paciorkowców i gronkowców.

Daje reakcję alergii krzyżowej z innymi lekami z grupy (oleandomycyna), wzmocnionymi przez tetracykliny. Wadą jest produkcja tylko w postaci tabletek, są one pijane przez pacjentów tylko z łagodnym stanem zapalnym.

Ampicylina - z grupy półsyntetycznych penicylin, zabija bakterie, niszcząc ich ściany komórkowe. Skuteczny przeciwko gronkowcom, paciorkowcom, enterokokom, salmonelli, Escherichia coli. Szybko penetruje pęcherzyk żółciowy i jelita. Odpowiedni do podawania dożylnego i domięśniowego. Stosowany łącznie wzmacnia właściwości aminoglikozydów i antykoagulantów. Testy krzepnięcia krwi powinny być monitorowane.

Lewomycetyna jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, ale w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego przepisanie go wyłącznie z ustalonym patogenem (antybiotyk z dur brzuszny i gorączka paratyfuzowa, salmonella, bakteria czerwonki). Ma słabą aktywność wobec clostridiów, pierwotniaków, pałeczek ryjoidowych. Używany w pigułkach i zastrzykach.

Lek jest słabo kompatybilny z lekami przeciwzapalnymi, takimi jak:

  • sulfonamidy;
  • cytostatyki;
  • leki przeciwzakrzepowe;
  • barbiturany (leki nasenne).

Amoksyklaw - jako lek z serii penicylin jest wzmacniany przez kwas klawulanowy, dlatego ma szerokie spektrum działania. Zastosuj nawet w identyfikacji szczepów opornych na ampicylinę. Niszczy bakterie poprzez wiązanie się z komórkami receptora komórek, blokując enzymy.

Dostępne w postaci tabletek i zawiesin do użytku wewnętrznego. Nie można go stosować razem z antybiotykami tetracyklinowymi i makrolidami, z sulfonamidami ze względu na zmniejszenie skuteczności leku.

Grupa "chronionych" penicylin (kwas klawulanowy i tazobaktam, które hamują enzymy mikroorganizmów) to:

  • Timentin (tikarcylina + kwas klawulanowy);
  • Tazocin (piperocillin + tazobaktam).

Ampioks - odnosi się do połączonej postaci antybiotyków, jest dostępny w kapsułkach i zastrzyku, jest płynną mieszaniną soli ampicyliny i oksacyliny w stosunku 2: 1. Odpowiedni do podawania dożylnego. Szybko wchodzi do pęcherzyka żółciowego. Wpływa na szeroki zakres zakażeń.

Gentamycyny - odnosi się do grupy aminoglikozydów, niszczy mikroorganizmy niszcząc syntezę białka przez patogeny, jest skuteczne w przypadkach, zapalenie pęcherzyka żółciowego etiologii spowodowana:

  • pałeczki jelitowe;
  • Staphylococcus;
  • proteem;
  • Klebsiella;
  • Shigella i inni.

W żółci nie tworzy wystarczającej koncentracji, dlatego jest stosowany w kombinacjach. Ma negatywny wpływ na nerki, układ nerwowy. Wszystkie antybiotyki są przeciwwskazane:

  • podczas ciąży i laktacji;
  • w przypadku uszkodzenia wątroby, nerek;
  • wymagają ostrożności w chorobach krwi.

Zastosowanie leczenia skojarzonego

Nawet nowoczesne leki z klasy cefalosporyn II i III generacji nie zawsze mają wystarczającą skuteczność w ciężkim zapaleniu pęcherzyka żółciowego. Zagrożenie powstaniem ropni (ropnia) w pęcherzyku żółciowym, zapalenie otrzewnej z przełomem w jamie brzusznej wymaga stosowania kombinacji antybiotyków z innymi lekami przeciwzapalnymi lub dwoma lekami z różnych grup.

Tak więc, z Metronidazolem tworzą aktywne kombinacje cefalosporyn:

  • Cefoperazon;
  • Ceftriakson;
  • Cefotaksym;
  • Cefuroksym;
  • Cyprofloksacyna.

Inna opcja: Ampicylina + Gentamycyna + Metronidazol. W tym przypadku niektóre leki podaje się dożylnie, inne - domięśniowo. Sizomycyna jest stosowana zamiast gentamycyny, ponieważ szczepy szpitalne drobnoustrojów powodują do 90% oporności na gentamycynę.

W celu wyeliminowania skutków ubocznych aminoglikozydów zalecane są kombinacje cefalosporyn trzeciej generacji i najnowszych penicylin:

  • Ceftazydym (może być zastąpiony przez Fortum lub Tazicef) + Flukloksacylina.
  • Cefipim (należy do czwartej generacji cefalosporyn) można zastąpić Maxipime, stosowany w połączeniu z Metronidazolem.

Jakich powikłań należy unikać stosując leczenie antybiotykami?

Każdy organizm ma indywidualną wrażliwość i cechy wchłaniania leku, których nie można przewidzieć z góry. Na tle stosowania niezbędnych dawek antybiotyków i po zakończeniu leczenia mogą wystąpić następujące niepożądane komplikacje:

  • objawy alergiczne o różnym nasileniu, od pokrzywki (wysypka skórna) po wstrząs anafilaktyczny;
  • ataki skurczu oskrzeli z uduszeniem;
  • znaczny spadek odporności;
  • dołączenie do infekcji grzybiczej;
  • dysbioza jelitowa, objawia się niestabilnym krzesłem, ciągłe wzdęcie brzucha.

Aby zapobiec możliwemu negatywnemu wpływowi, pacjenci powinni postępować zgodnie z zaleceniami lekarza. Jeśli pojawią się nietypowe objawy, należy poinformować o tym lekarza. W żadnym wypadku nie można tolerować takich zjawisk.

Pozbyć się grzybów pomaga Nystatin. Czasami jest przepisywany równolegle z antybiotykami. Probiotyki i dieta pomagają przywrócić florę jelitową po wyeliminowaniu ostrych objawów zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Antybiotykoterapia powinna być ostrożnie porównywana między wskazaniami a mechanizmem działania leków. Dlatego wymaga specjalnej wiedzy i doświadczenia. Niezależna aplikacja jest nie tylko niejednoznaczna, ale także powoduje znaczne szkody dla zdrowia ludzkiego.

4 najskuteczniejsze antybiotyki w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego)

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego to nagła patologia, której towarzyszą:

  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • silny ból brzucha, nasilony podczas obmacywania prawego podmostka;
  • gorączka i dreszcze;
  • wymioty z domieszką żółci;
  • pojawienie się laboratoryjnych markerów niespecyficznych reakcji zapalnych i oznak uszkodzenia pęcherzyka żółciowego w badaniu USG.

Wiodącą rolę w rozwoju zapalenia nadciśnienia odtwarzania pęcherzyka żółciowego (naruszenie wypływu żółci związanego z zamknięciem kanału kamienia pęcherzyka żółciowego, śluzu, unoszony Giardia) i zakażenia żółci. Infekcja w pęcherzyku żółciowym może być krwiogra- ficzna, limfogenna lub enterogenna.

Podstawą lek w ostrej fazie użyje leki przeciwskurczowe (normalizacja żółciowych odpływu), antybiotyk (w celu wyeliminowania składowej zakaźnych), niesteroidowe leki przeciwzapalne (złagodzenie przebiegu reakcji zapalnych, zmniejszenie obrzęku i bólu), roztwory infuzyjne substancji krystalicznych.

Leczenie antybiotykami w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego jest obowiązkowe i pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań septycznych.

Antybiotyki na przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego przepisywane w okresie zaostrzenia, to znaczy podczas ostrego ataku. W fazie remisji choroby nie wykonuje się antybiotykoterapii.

Rodzaje zapalenia pęcherzyka żółciowego

  • ostry i przewlekły;
  • skomplikowany i nieskomplikowany;
  • kalkulacyjny i nie-kalkulacyjny.

Zgodnie z czynnikiem etiologicznym zapalenie pęcherzyka żółciowego może być bakteryjne, wirusowe, pasożytnicze, niemikrobiologiczne (immunogenne, aseptyczne), alergiczne, pourazowe, enzymatyczne itp.

W większości przypadków stan zapalny jest początkowo związany z naruszeniem odpływu żółci i jej infekcji. Należy zauważyć, że bakteryjny składnik zapalenia łączy się nawet z początkowo aseptycznym zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Wynika to z faktu, że naruszeniu odpływu żółci towarzyszy wzrost stężenia lizolecytyny uszkadzającej błonę śluzową pęcherzyka żółciowego. Dlatego antybiotyki do zapalenia pęcherzyka żółciowego są stosowane bez przerwy.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są wybierane z uwzględnieniem głównych patogenów stanu zapalnego. Oznacza to, że muszą działać na E. coli, Klebsiella, pseudomonady, gronkowce, paciorkowce, enterokoki itd.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Głównymi grupami leków o najwyższej skuteczności w zapaleniu pęcherzyka żółciowego będą:

  • beta-laktamy (penicyliny oporne na inhibitory i cefalosporyny, w przypadku ciężkiego przebiegu mogą być stosowane karbapenemy);
  • fluorochinolony (ciprofloksacyna);
  • makrolidy (klarytromycyna, erytromycyna);
  • linkosaminy (klindamycyna);
  • tetracykliny (doksycyklina);
  • pochodne nitroimidazolu (metronidazol, ornidazol).

W ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego metronidazol przepisywany jest w skojarzeniu z innymi antybiotykami. Oddzielnie, ten lek, jak również ornidazol, nie jest przepisywany. Preparaty nitroimidazolowe stosuje się w zakażeniach mieszanych. Powołanie ich na główny antybiotyk (fluorochinolon, cefalosporyna itp.) Pozwala zmaksymalizować zakres leku.

W ciężkich zakażeniach enterokokowych zaleca się stosowanie kombinacji zabezpieczonej inhibitorami ampicyliny (ampicylina + sulbaktam) z antybiotykiem aminoglikozydowym, gentamycyną.

Amoksycylina na zapalenie pęcherzyka żółciowego jest również stosowana w wariancie ochronnym inhibitora (amoksycylina + kwas klawulanowy). Nie zaleca się stosowania tego antybiotyku w czystej postaci ze względu na wysokie ryzyko oporności na patogeny.

W ciężkim ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego o wysokim ryzyku powikłań septycznych należy stosować karbapenemy - ertapenem. Przy umiarkowanym zapaleniem pęcherzyka żółciowego zaleca się stosować inne antybiotyki beta-laktamowe: penicyliny ingibitorozaschischennye, aminopenicylinami (ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego zaleca ampicylinę) i cefalosporyny.

Cyprofloksacyna z zapaleniem pęcherzyka żółciowego jest przepisywana pacjentom z nietolerancją antybiotyków beta-laktamowych.

Z leków na cefalosporyny wynika, że:

Ceftriakson z zapaleniem pęcherzyka żółciowego nie jest zalecany, ponieważ może prowadzić do stagnacji żółci i wywoływania rozwoju kamieni w pęcherzyku żółciowym.

W ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego antybiotykoterapia jest zwykle przepisywana przez pięć do siedmiu dni.

Antybiotyki w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego (w ostrej fazie) lub w przypadku skomplikowanego ostrego zapalenia można podawać przez siedem do dziesięciu dni.

Przegląd podstawowych leków

Ampicylina

Lek należy do półsyntetycznych aminopenicylin. Amicillin jest wysoce skuteczna w zapaleniu pęcherzyka żółciowego wywołanego przez Escherichia coli, enterokoki, Proteus, Staphylococcus i Streptococcus. Lek w wysokich stężeniach gromadzi żółć nawet przy ciężkiej cholestazie. Wady antybiotyk jest fakt, że jest on całkowicie zniszczony przez enzymy bakteryjne beta-laktamazy, więc jeśli podejrzewasz, że zapalenie jest spowodowane przez szczepy beta-laktamazy Zaleca się podawanie ingibitorozaschischennuyu wersję: ampicylinę + sulbaktam.

Ampicylinę podaje się domięśniowo w dawce 0,5-1 gramów co 6 godzin. W ciężkich przypadkach dzienną dawkę można zwiększyć do sześciu gramów, podzieloną na 4-6 zastrzyków.

Dzieci w wieku powyżej 6 lat, lek jest przepisywany w dawce 100 mg / kg na dobę. Dzienna dawka podzielona jest na 4-6 zastrzyków.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę dostosowuje się zgodnie z szybkością filtracji kłębuszkowej.

Antybiotyk jest przeciwwskazany u pacjentów z mononukleozą, chorobami limfoproliferacyjnymi, ciężkimi dysfunkcjami nerek i wątroby oraz nietolerancją beta-laktamu.

Ampicylinę można podawać kobietom w ciąży. Jeśli to konieczne, wykorzystanie środków w okresie laktacji, karmienie piersią zostaje tymczasowo zatrzymane.

Oxamp

W ciężkim pęcherzyka żółciowego gronkowcowe spowodowane penitsillinazoobrazuyuschih szczepy użyć kombinacji z oksacylina ampicylinę. Oksacylina również odnosi się do ilości penicyliny, ale w odróżnieniu od ampicyliny, a nie ulega zniszczeniu przez enzymy bakteryjne.

Dorośli i dzieci powyżej 14. roku życia Lekarstwa są przepisywane 500-1000 miligramów cztery razy dziennie. Pacjenci w wieku powyżej siedmiu lat przepisywanych w dawce 50 miligramów na kilogram dziennie.

Przeciwwskazania do powołania antybiotyku są podobne do ograniczeń dotyczących stosowania ampicyliny.

Cefazolin (Kefzol)

Lek należy do antybiotyków cefalosporyn pierwszej generacji. Cefazolina jest wysoce aktywna wobec wielu mikroorganizmów, w tym wszystkich głównych patogenów zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z alergią na beta-laktam i pacjentów w wieku poniżej 1 miesiąca życia. Antybiotyk może być przepisywany kobietom w ciąży, jeśli spodziewana korzyść przewyższa możliwe ryzyko.

Dorośli biorą Cefazolin 500-1000 miligramów dwa razy dziennie. W ciężkich przypadkach antybiotyk można podawać w gramach trzy razy dziennie.

Dzieci przepisuje się 25-50 mg / kg na dobę. Dzienna dawka podzielona jest na trzy do czterech wstrzyknięć. W ciężkich przypadkach dzienna dawka może wzrosnąć do stu miligramów na kilogram.

Cyprofloksacyna

Antybiotyk fluorochinolonowy o najszerszym spektrum działania przeciwbakteryjnego. Antybiotyk w wysokich stężeniach gromadzi się w żółci i działa na wszystkie główne patogeny zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Ciprolet 500 mg

Cyprofloksacyny pęcherzyka żółciowego stosuje się, gdy pacjent ma alergię lub inne przeciwwskazania do zastosowania beta - laktamowych.

Ciprofloksacyna jest przepisywana w dawce od 0,5 do 0,75 gramów dwa razy na dobę.

Podobnie jak wszystkie fluorochinolony, cyprofloksacyna nie jest wskazany dla dzieci poniżej 18 roku życia, kobiety, która nosi dziecko i karmienie piersią, pacjenci z niedoborem glukozy sześcio- fosfatdegidrogenaznym, ciężką niewydolnością nerek i wątroby, a także nietolerancji fluorochinolonów antybiotyków lub zapaleniem ścięgien podłączonych do odbioru tych leków w historii.

Z wielka troska preparat może być podawany pacjentom z patologii i zaburzeń umysłu, CVD (mózgowych) pacjentów w podeszłym wieku OUN.

Metronidazol

Pochodne nitroimidazolu są przepisywane jako dodatek do głównego antybiotyku, w przypadku podejrzenia o mieszaną infekcję tlenowo-beztlenową.

Lek nie jest przepisywany pacjentom w pierwszym trymestrze ciąży, pacjentom z chorobami ośrodkowego układu nerwowego, krwią lub ciężkim uszkodzeniem wątroby.

W drugim i trzecim trymestrze metronidozol można stosować, jeśli jest to absolutnie konieczne. Naturalne karmienie w czasie leczenia zostaje zatrzymane.

W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego metronidazol podaje się w 0,5 g dożylnie co 6 godzin.

Antybiotyk przepisywany jest dzieciom w wieku 7,5 miligramów na kilogram co 6 godzin.

Podstawy terapii lekowej na zapalenie pęcherzyka żółciowego

W szczytowym momencie ataku ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego zaleca się głód i picie alkaliczne. Następnie zalecana jest dieta 0. Po ustabilizowaniu się stanu, a także w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego zaleca się dietę nr 5.

Oferujemy doskonały film z programu telewizyjnego z E. Malysheva o zapaleniu pęcherzyka żółciowego:

Aby zmniejszyć intensywność bólu, bąbelki lodu są umieszczane w okolicy prawego podżebrza. Używanie poduszek grzewczych jest surowo zabronione. Ponieważ ocieplenie zwiększa przepływ krwi, przyspiesza postęp procesu zapalnego i rozwój niszczącej zmiany pęcherzyka żółciowego.

Leczenie farmakologiczne ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego ma na celu:

  • normalizacja odpływu żółci (stosowanie środków antycholinergicznych i przeciwskurczowych);
  • zmniejszenie nasilenia odpowiedzi zapalnej (niesteroidowe leki przeciwzapalne);
  • zniszczenie komponentu zakaźnego (terapia przeciwbakteryjna);
  • detoksykacja (terapia infuzyjna).

Zgodnie z zeznaniami środki przeciwwymiotne (metoklopramid) i środki zobojętniające zawierające glin mogą być stosowane do wiązania kwasów żółciowych.

Aby zmniejszyć zagęszczenie żółci bardzo efektywne wykorzystanie kwasu ursodeoksycholowego.

W przypadku ciężkiego zapalenia pęcherzyka żółciowego zalecana jest planowana interwencja chirurgiczna w dwa do trzech tygodni po ustabilizowaniu się stanu pacjenta.

Wskazaniami do zabiegu chirurgicznego w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego jest nekalkuleznogo powikłania lub ciężki przebieg na tle braku efektu leczenia farmakologicznego.

Artykuł przygotowany
lekarz chorób zakaźnych Chernenko A.L.

Powierz swoich pracowników służby zdrowia! Umów się na spotkanie z najlepszym lekarzem w Twoim mieście!

Dobry doktor jest specjalistą w zakresie medycyny ogólnej, który w oparciu o twoje objawy, postawi prawidłową diagnozę i określi skuteczne leczenie. Na naszej stronie możesz wybrać lekarza z najlepszych klinik w Moskwie, St. Petersburgu, Kazaniu i innych miastach Rosji, a otrzymasz rabat w wysokości do 65% w recepcji.

* Naciśnięcie przycisku spowoduje przejście do specjalnej strony witryny z formularzem wyszukiwania i zapisami do profilu specjalisty, który Cię interesuje.

Jakie antybiotyki należy przyjmować w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego u dorosłych

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są przepisywane w celu łagodzenia stanu zapalnego. Wpływa na ściany ciała. Zapalenie jest zwykle zaraźliwe. Aby zwalczyć patogeny, złagodzić główne objawy i przepisać antybiotyki. Jako pierwsi ludzkość użyła penicyliny z naturalnej pleśni. Nowoczesne leki często syntetyczne. Bez względu na pochodzenie leku, hamuje najprostsze komórki, zatrzymując ich wzrost i rozmnażanie.

W takich przypadkach przepisywane są antybiotyki z powodu zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego związane z procesem zapalnym, które występuje w pęcherzyku żółciowym ze działania na patogeny ścianki korpusu (grzyby, gronkowców, paciorkowców). Dlatego leczenie choroby opiera się na stosowaniu leków przeciwbakteryjnych.

Bakterie rozmnażają się, co do zasady, z powodu stagnacji żółci, robaków wchodzących do bańki razem z nią.

Środki ludowe nie mogą wyleczyć zapalenia pęcherzyka żółciowego. Zioła łagodzą stany zapalne i stymulują przepływ żółci. Jednak bez antybiotyków infekcja rozprzestrzenia się ponownie, ponieważ patogeny przeżywają.

Obowiązkowe antybiotyki w przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego występują w przypadkach, gdy pacjent:

  • kolka często występuje;
  • pojawiła się biegunka;
  • utrzymujące się nudności lub wymioty;
  • temperatura wzrasta;
  • są bolesne odczucia po prawej stronie pod żebrami.

Antybiotyki są wskazane zarówno w okresie zaostrzenia stanu zapalnego, jak iw przewlekłym, przerywanym zapaleniu pęcherzyka żółciowego. Czasami wyznaczanie leków pulsuje. Statystyki pokazują, że lekarze częściej przepisują antybiotyki tym, którzy o to proszą, bardzo martwiąc się w recepcji. Jeśli pacjent jest przeciwko opresyjnej mikroflory leków, są one uwalniane tylko w skrajnych przypadkach, gdy niezbędna jest inna terapia.

Nazwy przepisanych leków

Jakie antybiotyki są zwykle przepisywane podczas leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego? Lek, który może poradzić sobie z jakąkolwiek chorobą, nie. Każdy lek ma określone spektrum działania. Dlatego przy przepisywaniu lekarz zwraca uwagę na objawy i ogólny stan organizmu. Wybór leków zależy od nich.

Główne nazwy, które lekarz może przepisać to:

  1. Ampicylina. Pacjenci pęcherzyka żółciowego przewidziany do identyfikacji gronkowców, paciorkowców, enterokoków, Escherichia coli i Proteus. Ampicylinę jest w stanie zgromadzić w żółci, nawet jeśli komplikuje cholestazy jednak zepsuje beta-laktamazy. Jeżeli testy wykazały, że choroba jest spowodowana przez ten szczep bakterii stosowanych Sulbaktam. Podaje się domięśniowo. Wśród przeciwwskazania - idiosynkrazji, ciąży i laktacji, mononukleoza, ciężkie choroby wątroby i nerek.
  2. Oxamp. To jest Ampicylina wraz z oksacyliną. Jest przepisywany, jeśli zapalenie pęcherzyka żółciowego jest spowodowane przez stofilococci.
  3. Cephalexin. Ma szerokie spektrum działania. Cefaleksyna nie jest stosowana w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego u noworodków i pacjentów z nietolerancją leków. W czasie ciąży lek jest przepisywany w wyjątkowych przypadkach.
  4. Cyprofloksacyna. Zdolne do gromadzenia się w żółci, ma szerokie spektrum działania. Zazwyczaj ciprofloksacyna na zapalenie pęcherzyka żółciowego jest zalecana u pacjentów z nietolerancją antybiotyków beta-laktamowych. Przeciwwskazania obejmują wiek do 18 lat, ciążę, karmienie, poważne patologie wątroby i nerek. Z ostrożnością Ciprofloxacin jest przepisywany osobom z zaburzeniami psychicznymi, krążeniem mózgowym i zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego.
  5. Metronidazol. Kiedy zapalenie pęcherzyka żółciowego jest wydalane jako dodatkowy środek do głównego leku przeciwbakteryjnego. Mianowanie ma znaczenie w przypadku wykrycia infekcji typu mieszanego. Metronidazol nie jest stosowany w chorobach wątroby, ośrodkowego układu nerwowego, krwi oraz podczas ciąży do 12 tygodni.
  6. Furazolidon. Odnosi się do nitrofuranów. Zapalenie pęcherzyka żółciowego furazolidon nie powołuje ludzi z alergią, w ciąży i karmiących piersią, dzieci poniżej 3 roku życia oraz u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.
  7. Lewomitsetin. Skuteczny w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego wywołanego przez paciorkowce, gronkowce i E. coli. Przeciwwskazaniami są patologie nerek i wątroby, choroby skóry i układu oddechowego, ciąża, laktacja, starość.
  8. Erytromycyna. Istotne w przypadku makrolidów. Przeciwwskazaniami może być nietolerancja na lek, poważne nieprawidłowości w wątrobie i żółtaczce.
  9. Amoksyklaw Należy do grupy penicylin. W ramach Amoxiclav Amoxicillin i kwas klawulanowy. Pomimo szerokiego spektrum działania i bezpieczeństwa porównawczego, antybiotyk nie jest stosowany w leczeniu pacjentów z indywidualną nietolerancją składników leku i ciężkim uszkodzeniem wątroby.
  10. Tetracyklina. Dawkowanie jest wybierane przez lekarza. Tetracyklina jest klasyfikowana jako grupa bakteriostatyczna. Nie jest przepisywany podczas terapii dzieciom poniżej 8 roku życia, w drugiej połowie ciąży, podczas karmienia piersią, z indywidualną nietolerancją i leukopenią.

Najtrudniej jest leczyć zapalenie pęcherzyka żółciowego u kobiet w okresie ciąży lub laktacji. Z listy jasno wynika, że ​​standardowe antybiotyki są zakazane. Lekarze muszą wybierać cienkie, ale stosunkowo bezpieczne leki. Należą do nich: azytromycyna, sumam, ceftriakson lub ampicylina w połączeniu z sulbaktamem.

W okresie laktacji kobieta powinna przerwać karmienie na okres leczenia. Składniki antybiotyków są w stanie przeniknąć do mleka matki. Wpływ leków na organizm dziecka jest niemożliwy do przewidzenia.

W leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego u pacjentów z obniżoną odpornością lub osób starszych, lekarz będzie również przepisał leki przeciwgrzybicze. Tłumienie wszystkich drobnoustrojów pozwala na swobodny dostęp grzybów do narządów.

Skutki uboczne antybiotyków na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Przepisał antybiotyki w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego, lekarz kieruje się pewnymi zasadami:

  1. Różne leki przeciwbakteryjne są odpowiednie dla każdej grupy wiekowej pacjentów.
  2. Głównym objawem wymagającym rozpoczęcia antybiotykoterapii jest obecność bólu.
  3. Istnieje kilka sposobów podawania leku (doustnie, dożylnie lub domięśniowo). W większości przypadków używana jest penetracja wtrysku. Więc lek szybko dociera do centrum stanu zapalnego.
  4. Czas przyjmowania antybiotyków wynosi średnio od 5 do 7 dni. Jeśli w tym okresie nie nastąpi poprawa stanu pacjenta, zaleca się przepisanie innego leku.
  5. Jeśli ten sam antybiotyk jest często stosowany, organizm może się do niego przyzwyczaić. W takim przypadku lek nie będzie w stanie w pełni działać na patogen.

Ważne jest, aby pamiętać, że złe nawyki i niezdrowa dieta mogą wpływać na działanie leków, spowalniają proces gojenia.

Podobnie jak w przypadku innych leków po antybiotykach, możliwe są działania niepożądane występujące podczas długotrwałego stosowania leków.

  • stopniowa aklimatyzacja organizmu do leku, co zmniejsza jego skuteczność, ale nie ma szkodliwego wpływu na korzystną mikroflorę;
  • występowanie reakcji alergicznych, wyrażonych w obrzęku krtani lub wysypkach skórnych;
  • zniszczenie korzystnej mikroflory jelitowej i rozwój dysbakteriozy;
  • krwawiące dziąsła;
  • biegunka;
  • rozwój kandydozy w jamie ustnej lub pochwie;
  • zmniejszona odporność;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • epistaxis;
  • rozwój awitaminozy;
  • skurcz oskrzeli.

Aby zapobiec rozwojowi powikłań, ważne jest ścisłe przestrzeganie zalecanej przez lekarza dawki. Jeśli wystąpią jakiekolwiek nieprzyjemne objawy związane z przyjmowaniem antybiotyków, należy skonsultować się z lekarzem. Dostosuje dawkę leku lub zastąpi go innym.

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego w świetle teorii Robina Chatkana

Niestety, antybiotykoterapia jest często przyczyną rozwoju różnych problemów zdrowotnych u pacjentów. O tym amerykańskim gastroenterologu Robinie Chatkan napisała całą książkę, w której udowodniła, że ​​częste leczenie przeciwbakteryjne z powodu zapalenia pęcherzyka żółciowego i innych patologii jest destrukcyjne dla organizmu.

Mikroby uczą się wytrzymywać ataki narkotyków. Z biegiem czasu leki już nie działają. Tymczasem niekontrolowane przyjmowanie antybiotyków prowadzi do pojawienia się przewlekłych zakażeń. Innymi słowy, "wykorzenienie" jednej choroby, zyskujesz innych.

Ponieważ pacjenci z rozpoznaniem zapalenia pęcherzyka żółciowego potrzebują antybiotyków, dr Chatkan zaleca przestrzeganie szeregu zasad, które pomogą zapobiec rozwojowi poważnych powikłań antybiotykoterapii:

  1. W trakcie leczenia i przez pewien czas po jego zakończeniu, weź probiotyki. "Siedzą" w jelitach utraconych pożytecznych bakterii.
  2. Wybierz lek o wąskim spektrum działania.
  3. Podczas leczenia, spożywaj więcej produktów bogatych w błonnik i porzuć skrobię i cukier. Grzyby drożdżowe żywią się nimi. Antybiotyki mogą prowadzić do zwiększenia ich liczby. Dlatego podczas leczenia należy spożywać więcej pokarmów o działaniu przeciwgrzybiczym (czosnek, cebula, pestki dyni, wodorosty).
  4. Aby chronić układ trawienny, zaleca się picie herbaty imbirowej.
  5. Aby chronić wątrobę przed niszczącym działaniem leków przeciwbakteryjnych, musisz jeść więcej zielonych warzyw, zrezygnować z alkoholu.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego zawsze towarzyszą nieprzyjemne objawy, które można wyeliminować za pomocą leków przeciwbakteryjnych. Ponieważ ich odbiór ma negatywne konsekwencje (dysbakterioza, obciążenie wątroby, itp.), Tylko lekarz może przepisać leki.

Jakie antybiotyki są przepisywane na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego są ważną częścią kompleksowej terapii zapalenia pęcherzyka żółciowego. Symptomatycznie zapalenie pęcherzyka żółciowego objawia się bólem brzucha, nudnościami, wymiotami, gorączką. W celu złagodzenia infekcji przepisać leki przeciwbakteryjne. Oprócz leczenia antybiotykami i leczenia objawowego (na przykład leków wydalających żółci) zaleca się stosowanie płynnej diety niskotłuszczowej. W tym artykule przyjrzymy się objawom i leczeniu antybiotykami podczas zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Diagnostyka różnicowa

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest najczęściej konsekwencją zaawansowanej choroby kamicy żółciowej (GCB) i wymaga leczenia antybiotykami, aby zapobiec powikłaniom w drogach żółciowych. Tak więc u 20% pacjentów z kolką żółciową, którzy zaniedbują leczenie, rozwija się ostra postać choroby zapalnej. Jeśli ostra postać nie jest leczona, zapalenie pęcherzyka żółciowego stopniowo staje się przewlekłe i jest skomplikowane przez zapalenie sąsiadujących narządów: zapalenie dróg żółciowych, zapalenie trzustki, zapalenie dróg żółciowych i inne.

Ponad 90% przypadków zapalenia pęcherzyka żółciowego jest spowodowanych zablokowaniem kamieni żółciowych.

Aby potwierdzić rozpoznanie za pomocą ultradźwięków (USG) narządów jamy brzusznej, można dodatkowo przypisać do badań laboratoryjnych.

Czynniki ryzyka obejmują:

  • doustna antykoncepcja;
  • ciąża;
  • predyspozycje genetyczne;
  • otyłość;
  • cukrzyca i inne zaburzenia metaboliczne;
  • choroba wątroby.

Bez braku szybkiego leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego staje się przewlekły. Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego jest zawsze złożone i zależy od ciężkości stanu i obecności powikłań. Najczęściej leczenie przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych w domu, ale w niektórych przypadkach może być konieczne pozostanie w szpitalu, a nawet leczenie chirurgiczne. Antybiotyki są używane do walki z samą infekcją. Tylko lekarz w oparciu o obraz kliniczny i dane z badań laboratoryjnych mogą wybrać skuteczny lek.

Czy można obejść się bez antybiotyków podczas zapalenia pęcherzyka żółciowego?

Zapalenie pęcherzyka żółciowego występuje, gdy ściana pęcherzyka żółciowego zostaje zainfekowana. Właśnie dlatego antybiotyki są przepisywane w celu zwalczania infekcji u dorosłych i dzieci. Pomimo faktu, że antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego same w sobie nie są w stanie wyleczyć zapalenia pęcherzyka żółciowego, wystarczy zrobić bez ich użycia jest niemożliwe. Niemożliwe jest stłumienie źródła infekcji w woreczku żółciowym za pomocą jakichkolwiek popularnych metod, największa jest stymulacja przepływu żółci, ale nie leczenie infekcji. Co więcej, bez antybiotyków istnieje ryzyko, że infekcja rozprzestrzeni się na sąsiednie narządy - dostanie się do dróg żółciowych, wątroby i trzustki. Zapalenie może zostać wywołane do tego stopnia, że ​​lekarze muszą usunąć pęcherzyk żółciowy.

Terapia antybakteryjna jest zalecana w okresie zaostrzenia choroby kamicy żółciowej, w leczeniu chropowatych, ostrych i przewlekłych postaci zapalenia pęcherzyka żółciowego. Zastosowano leki o szerokim spektrum działania, aby zminimalizować infekcję w jak największym stopniu i zapobiec powikłaniom.

Przeciwwskazania do antybiotykoterapii

Wszystkie przeciwwskazania do stosowania antybiotyków podczas zapalenia pęcherzyka żółciowego i kamicy żółciowej są względne, co oznacza, że ​​jeśli istnieją przeciwwskazania do pacjenta, lekarz musi wybrać najbardziej odpowiednią alternatywną opcję leczenia.

Przegląd spotkań jest wymagany w następujących przypadkach:

  • historia alergii na antybiotyki jakiejkolwiek grupy;
  • mononukleoza zakaźna;
  • ciąża we wszystkich okresach;
  • okres laktacji;
  • historia reakcji alergicznej na jakiekolwiek leki;
  • ciężki zdekompensowany stan pacjenta.

Najlepszy lek przeciwbakteryjny na zapalenie pęcherzyka żółciowego

Wielu jest zaniepokojonych pytaniem, które antybiotyki najlepiej wybrać. Nie ma jednej "magicznej" pigułki w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego. Każdy lek ma swoje spektrum działania, cechy jego stosowania, ponieważ lekarz musi wybrać antybiotyk do leczenia na podstawie objawów i badania. Istnieją standardowe protokoły dotyczące leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego, które prowadzą do wyboru leków. Przeczytaj więcej na ten temat w poniższym artykule.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest poważną chorobą, a samo leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego jest nie tylko niedopuszczalne, ale nawet niebezpieczne. Aby wyjaśnić diagnozę, wybór schematu leczenia można przypisać do dodatkowych badań: ultradźwięki, hodowla próbek (nazywana jest również siewem), ogólna, biochemiczna analiza krwi. Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego jest zawsze złożone, ale bez leczenia przeciwbakteryjnego, powrót do zdrowia nie nastąpi.

Światowy standard leczenia przeciwbakteryjnego

Najczęściej zapalenie pęcherzyka żółciowego powoduje E. coli E. coli i patogenny bakteroid B. fragilis, a także niektóre typy Klebsiella, enterokoki, pseudomonady. Biorąc pod uwagę specyfikę przebiegu tych zakażeń, przepisuje się te grupy antybiotyków, które posiadają maksymalne działanie przeciwdrobnoustrojowe. W ten sposób opracowano standardowe schematy leczenia ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego i zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Najbardziej zalecanymi antybiotykami są:

  • piperacylina + tazobaktam (Aurotaz, Zopercin, Revotaz, Tazar, Tazpen);
  • ampicylina + sulbaktam (Ampisid, Sulbatsin, Unazin);
  • Amoksycylina + kwas klawulanowy (Amoxiclav, Augmentin, Flemoklav);
  • Meropenem (Alvopenem, Aris, Demopenem, Europenem, Mipenam, Merogram, Meronem, Ronem, Expenem);
  • ipenem + cylastin (Prepenem).

Inny skuteczny reżim leczenia obejmuje połączenie cefalosporyn trzeciej generacji z metronidazolem (Trichopol), który jest w stanie wzmocnić efekt leczenia. Spośród najczęściej używanych cefalosporyn:

  • Cefotaksym (Cefantral, Loraxim);
  • Ceftriakson (Auroxon, Belcef, Loraxon, Cefogram);
  • ceftazidim (Aurocef, Orzid, Fortum, Ceftadim);
  • cefoperazon + sulbactam (Macrocef, Sulperazon, Sultsef);
  • cefiksime (Lopraks, Sorcef, Supraks, Cefix).

Wymienione antybiotyki i nazwy handlowe, pod którymi są wydawane, nie są jedynymi. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić inne schematy, kierując się wynikami testów.

Lekami drugiego wyboru są gentamycyna, chloramfenikol, tetracykliny, erytromycyna i niektóre inne typy antybiotyków.

W niektórych przypadkach, gdy oprócz zapalenia pęcherzyka żółciowego dochodzi do zapalenia dróg żółciowych (zapalenie dróg żółciowych) lub występują inne powikłania, można jednocześnie stosować kilka leków przeciwbakteryjnych. Na przykład kombinacje penicylin z fluorochinolonami - najczęściej ampicyliną z ciprofloksacyną. Lub ampicylina z oksacyliną (Ampioks).

Dawki leków zależą od ciężkości zakażenia, dobierane są indywidualnie. W ciężkich przypadkach zaleca się wstrzykiwanie leków przeciwbakteryjnych, w lżejszych można przyjmować formy doustne.

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego w czasie ciąży i laktacji

W leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego u kobiet w ciąży stosuje się te grupy antybiotyków, które mogą być stosowane w czasie ciąży. Należą do nich niektóre penicyliny, cefalosporyny, aw niektórych przypadkach makrolidy. Najczęściej stosowana ampicylina + sulbaktam (Ampisid, Sulbatsin, Unazin), ceftriakson (Auroxon, Beltsef, Loraxon, Cefogram), azytromycyna (Sumamed, Hemomitsin). Wymienione antybiotyki są względnie bezpieczne dla płodu i są dozwolone do stosowania w czasie ciąży, jeśli spodziewane korzyści pokrywają ewentualne szkody wynikające z ich stosowania.

Jednak karmienie piersią w czasie leczenia będzie musiało się skończyć, aby dziecko nie otrzymało porcji antybiotyku. Przewidywanie konsekwencji jest bardzo trudne, ponieważ konieczne jest zawieszenie karmienia piersią, podczas gdy matka przyjmuje leki przeciwbakteryjne.

W żadnym przypadku nie można samoleczenia, przyjmowanie jakichkolwiek leków bez konsultacji z lekarzem. Niektóre antybiotyki mogą powodować nieodwracalną szkodę dla płodu, ponieważ tylko lekarz może przepisać leczenie podczas ciąży i laktacji.

Cechy przyjęcia i powikłania antybiotykoterapii

Podczas leczenia należy całkowicie zrezygnować z alkoholu, stosując dietę z zapaleniem pęcherzyka żółciowego: wykluczenie tłustych pokarmów, nadmierne spożywanie cukru, roślin strączkowych, kwaśnych owoców i jagód, konserwy, dania wędzone, ostre potrawy, mocna kawa.

Ważne jest, aby w pełni przestrzegać schematu leczenia, nie zmieniać dawki, nie przegapić odbioru, nie zrywać kursu, nawet jeśli nastąpiło całkowite wyleczenie. W przeciwnym razie może rozwinąć się oporność na antybiotyk, szybki nawrót choroby. Jak każdy inny lek, antybiotyki mają szereg skutków ubocznych. Więcej szczegółów na temat możliwych działań niepożądanych opisano w instrukcji leku.

W recenzjach użytkowników można znaleźć różne efekty uboczne, ale najczęściej występuje:

  • dysbakterioza, która prowadzi do rozerwania przewodu pokarmowego;
  • niedobór witaminy K, który może powodować krwawienia z nosa;
  • kandydoza jamy ustnej i inne błony śluzowe (na przykład drozd);
  • reakcje alergiczne, jeśli występuje indywidualna wrażliwość na składniki leku (tych znaków nie można zignorować).

Aby zapobiec skutkom ubocznym, należy jasno postępować zgodnie z instrukcjami i zaleceniami lekarza. Po długim przyjęciu zaleca się wypicie probiotyków w celu przywrócenia zdrowej mikroflory jelitowej.

Wideo

Zapalenie pęcherzyka żółciowego, przyczyny pojawienia się, jego postaci, objawy, metody diagnozy i leczenia.

Antybiotyki i zapalenie pęcherzyka żółciowego

Odnosząc się do tego problemu do lekarza-gastroenterologa, możliwe jest uzyskanie konserwatywnego złożonego leczenia zapalenia pęcherzyka żółciowego, opartego na antybiotykach.

Dlaczego konieczne jest przyjmowanie antybiotyków?

Leczenie zachowawcze pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego ma główny cel: konieczne jest znormalizowanie przepływu żółci z pęcherzyka żółciowego. Aby to zrobić, konieczne jest przyjmowanie leków o działaniu żółciowym, ale rzadko na tym etapie występuje zapalenie pęcherzyka żółciowego. Przyczyny tego problemu leżą u źródła choroby, jej przebiegu i pantogenezy. Obecność jednej postaci zapalenia pęcherzyka żółciowego u pacjenta wskazuje na obecność patogennej mikroflory.

Może to być infekcja gronkowcami lub paciorkowcami, grzybami lub zwykłymi infekcjami beztlenowymi. Aby potwierdzić to przypuszczenie, lekarze przeprowadzają badania w szpitalu.

Terapia antybiotykowa jest najskuteczniejszą i najtańszą metodą pozbycia się ostrego i przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego (z zastrzeżeniem potwierdzenia ich etiologii bakteryjnej).

Nawet przy skutecznym leczeniu indywidualnych objawów zapalenia pęcherzyka żółciowego i normalizacji odpływu żółci, konieczne jest leczenie antybiotykami. Nawet po odblokowaniu kanału w celu swobodnego przepływu żółci, infekcja z pęcherza nigdzie nie pójdzie. W praktyce medycznej zdarzają się częste przypadki częściowego demontażu światła, z którego wydzielana jest ropa. We wszystkich powyższych sytuacjach wskazane są antybiotyki.

Działanie leków

Antybiotyki przepisane pacjentowi przez lekarza prowadzącego znacznie złagodzą stan na początku kursu i łagodzą zakażenie do końca przebiegu.

Czas trwania leczenia będzie wynosił około 10 dni (dłuższy czas przyjmowania środków przeciwbakteryjnych jest obarczony pojawieniem się dysbiozy i drozda).

Antybiotyki są podzielone na kilka grup w oparciu o ich wpływ na dotkniętą komórkę (zakłócają jej integralność lub wytwarzają metabolizm białek wewnątrz).

Pierwsza grupa składa się z następujących leków:

  1. Cefazolina jest uważana za lek pierwszej generacji, wpływa na szeroki zakres mikroorganizmów. Lek jest przeciwwskazany u niemowląt w pierwszym miesiącu życia, w czasie ciąży może być stosowany pod ścisłym nadzorem lekarza.
  2. Penicylina w dużych ilościach gromadzi się w żółci, dlatego jest uważana za jedną z najskuteczniejszych lekarstw na zapalenie pęcherzyka żółciowego.
  3. Cefaleksyn przepisywany jest w ostrym przebiegu choroby. Antybiotyk o szerokim spektrum działania jest przeciwwskazany u dzieci w wieku poniżej 12 lat oraz u pacjentów z przewlekłymi chorobami nerek i wątroby.

Drugi obejmuje:

  • Lewomycetyna jest przepisywana tylko wtedy, gdy czynnikiem powodującym zapalenie pęcherzyka żółciowego jest bakteria czerwonki, salmonella lub dur brzuszny.
  • Erytromycyna jest skuteczna w zaostrzaniu zapalenia pęcherzyka żółciowego.
  • Tetracyklina jest przepisywana, jeśli zapalenie pęcherzyka żółciowego było spowodowane przez enterokoki, paciorkowce lub E. coli.
  • Gentamycyna jest stosowana w ciężkich zakażeniach alkoholem.

Ogromne znaczenie ma mianowanie leku lekarzem, ponieważ każdy z nich ma indywidualny zakres efektów.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego w dużym odsetku przypadków rozwija się na tle zakażenia organizmu paciorkowcami, enterokokami, E. coli.

W takich przypadkach sensowne jest przyjęcie następujących antybiotyków:

  1. Cefaleksyna;
  2. Tetracyklina;
  3. Lewomitsetyna;
  4. Gentamycyna;
  5. Ampicylina;
  6. Cefazolin.

Oprócz wpływu na zakażoną komórkę, wyróżnia się antybiotyki na zapalenie pęcherzyka żółciowego w zależności od miejsca koncentracji w ciele pacjenta substancji czynnej i sposobu jej uwalniania.

Doświadczeni lekarze zgadzają się, że ampicylina, tetracyklina i penicylina mają największą skuteczność w leczeniu zapalenia pęcherzyka żółciowego. Ich skuteczność wynika z faktu, że większość substancji leczniczej gromadzi się bezpośrednio w żółci.

Zalecenia i wskazania do przyjęcia

Leczenie środkami przeciwdrobnoustrojowymi jest wysoce zalecane w przypadkach, gdy zapaleniu pęcherzyka żółciowego towarzyszy uporczywy ból, kolka, gorączka, wzrost pęcherzyka żółciowego i zwiększona leukocytoza krwi.

W ostrym przebiegu choroby wskazane jest leczenie erytromycyną w postaci środków przeciwdrobnoustrojowych: azytromycyna, spiramamid i roksytromycyna. Leki te gromadzą się w żółci, co daje wspaniały efekt terapeutyczny.

Również przy zapaleniu pęcherzyka żółciowego skuteczny jest furazolidon - lek o szerokim działaniu przeciwdrobnoustrojowym, za pomocą którego można prowadzić terapię jakiejkolwiek postaci zapalenia pęcherzyka żółciowego. Przeciwwskazania to choroba nerek.

Akceptacja powyższych leków powinna być połączona z kursem Baktisuptil i witaminami z grup A, B i C.

W przypadkach szybkiego rozwoju ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego, gdy nie ma czasu na długotrwałą terapię, stosuje się antybiotyki o szerokim spektrum działania: Ampioks, Cefalosporin i Gentamycyna.

Ważne zasady dotyczące przyjmowania leków:

  • W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego u dzieci i dorosłych lekarze stosują zupełnie różne rodzaje antybiotyków. Są one jednak wyznaczane, jeśli nie można uzyskać pozytywnego rezultatu w przypadku tradycyjnej terapii antybakteryjnej.
  • Przepisują środki przeciwdrobnoustrojowe w obecności silnych bólów, których nie można powstrzymać za pomocą prostych leków.
  • W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego wprowadzenie antybiotyków do organizmu odbywa się domięśniowo lub dożylnie (w ten sposób osiąga się maksymalną ich skuteczność).
  • Zastrzyki są wykonywane do 3 razy dziennie, kurs trwa tydzień lub 10 dni. Indywidualną liczbę iniekcji i czas ich trwania określa lekarz prowadzący w oparciu o specyfikę przypadku i wyniki analiz pacjenta.

Po kuracji antybiotykowej zwykle następuje powrót do zdrowia, ale nie pomaga we wszystkich ciężkich przypadkach. Na przykład w zakażeniu układowym interwencja chirurgiczna jest uważana za jedyne odpowiednie leczenie.

Aby zapobiec rozwojowi przewlekłej postaci zapalenia pęcherzyka żółciowego, nie zaleca się nadużywania szkodliwej żywności i alkoholu.

Ostatnie badania sugerują szybką adaptację organizmu do różnych typów antybiotyków, co prowadzi do ich częściowej nieaktywności. Dlatego przyjmowanie leków przeciwdrobnoustrojowych tylko w profilaktyce.

  1. Dysbakterioza w jelicie. Występuje na tle antybiotyków ze względu na śmierć pożytecznych bakterii.
  2. Ciężka dysbakterioza z niedoborem witaminy K, krwawieniem z nosa i dziąseł.
  3. Kandydoza jamy ustnej i błony śluzowej pochwy z powodu nadmiernego rozmnażania się grzybów chorobotwórczych.
  4. Reakcje alergiczne są częste (wysypka, swędzenie, obrzęk krtani) i miejscowe (stany zapalne w miejscu wstrzyknięcia, aż do powstania ropnia).

W każdym przebiegu zapalenia pęcherzyka żółciowego, z odpowiednim rozpoczęciem leczenia na czas, rokowanie jest całkiem korzystne. Najważniejsze jest, aby skonsultować się z lekarzem na czas i poddać się testom. Przypisać pożądany antybiotyk, jego dawka i czas trwania leczenia może być tylko wykwalifikowanym specjalistą. Zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Aktualne problemy w leczeniu przewlekłego nielicytowego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną pęcherzyka żółciowego, połączoną z zaburzeniami czynnościowymi i zmianami właściwości fizykochemicznych żółci.

Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest chorobą zapalną pęcherzyka żółciowego, połączoną z zaburzeniami czynnościowymi (dyskineza układu pęcherzyka żółciowego i zwieracza dróg żółciowych) oraz zmianami właściwości fizykochemicznych żółci (dyscholium).

Według różnych autorów pacjenci z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego stanowią 17-19%, w krajach uprzemysłowionych - do 20%.

Klasyfikacja

Według ICD-10 istnieją:

Klinika

Klinika jest zdominowana przez ból, który pojawia się w prawym podżebrzu, rzadziej w okolicy nadżebrza. Ból promieniuje do prawej łopatki, obojczyka, stawu barkowego, ma bolesny charakter, trwa godzinami, dniami, czasami tygodniami. Często na tym tle pojawia się ostry ból skurczowy z powodu zaostrzenia stanu zapalnego w pęcherzyku żółciowym. Występowanie bólu i jego wzmocnienie często wiąże się z naruszeniem diety, fizycznego stresu, chłodzenia, współistniejącej infekcji. Pogorszeniu bolesnego ataku zwykle towarzyszą gorączka, nudności, wymioty, odbijanie, biegunka lub naprzemienne biegunki i zaparcia, wzdęcia brzucha i uczucie goryczy w jamie ustnej.

Wymioty - opcjonalnie acalculous objawem przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego, a także inne zaburzenia dyspeptycznych (nudności, odbijanie gorycz i trwałe gorzki smak w ustach) może być połączona nie tylko z podstawową chorobą, lecz współistniejących chorób - zapalenia błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, periduodenitom wątroby. Często w wymiocinach znajduje się domieszka żółci, podczas gdy są one malowane w kolorze zielonym lub żółto-zielonym.

Obserwowany letarg, drażliwość, zaburzenia snu. Przejściowe żółtaczkowe zabarwienie twardówki i skóry można zaobserwować w związku z trudnością wypływu żółci z powodu gromadzenia się śluzu, nabłonka lub pasożytów (w szczególności Giardia) w choledochusie.

Obrzęk brzucha u pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego zależy od następujących objawów.

Objawy Kera - w obszarze projekcji pęcherzyka żółciowego, położonego na przecięciu zewnętrznej krawędzi prawego prostego mięśnia brzucha z krawędzią fałszywych żeber, pojawia się ból podczas głębokiego palpacji podczas wdechu.

Symptomem Grekova - Ortnera - Rashby jest ból, kiedy dotyka się krawędzi ręki wzdłuż prawego łuku nadbrzeżnego.

Objawem Murphy'ego jest ostrożne, delikatne włożenie ręki w obszar pęcherzyka żółciowego, a przy głębokim wdechu, palpująca dłoń powoduje ostry ból.

Objaw Myussi - ból po naciśnięciu nerwu przeponowego między nogami mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego w prawo.

Instrumentalne i kliniczne badania biochemiczne

W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego, ESR wzrasta w fazie ostrej, liczba leukocytów wzrasta wraz z przesunięciem w lewo, eozynofilią.

Metody badań rentgenowskich obejmują holegrafię, którą prowadzi się po podaniu doustnym lub dożylnym środka kontrastowego. Zdjęcia ukazują objawy uszkodzenia pęcherzyka żółciowego: wydłużenie, krępowanie, nierówne wypełnienie (fragmentacja) przewodu pęcherzykowego, jego nadmiar.

W ostatnich latach zaczęto stosować skomplikowaną metodę, w której oprócz cholegrafii stosuje się cholecystocholangiografię, ultrasonografię i skanowanie radionuklidów, tomografię komputerową i laparoskopię. W niektórych przypadkach cholecystografia laparoskopowa wykonywana jest według specjalnych wskazań. Zastosowanie tej metody pozwala zobaczyć różne działy pęcherzyka żółciowego, zwrócić uwagę na stopień wypełnienia, obecność zrostów i zrostów, deformacje, stan ściany.

Nieinwazyjne metody badania dróg żółciowych obejmują ultrasonografię (US).

Ultradźwięki przeciwwskazań i mogą być stosowane w przypadkach, gdy analiza rentgenowska nie może być wykonywane: w ostrej fazie choroby, o zwiększonej wrażliwości na środki kontrastowe, ciąża, zaburzenia czynności wątroby, główna linia niedrożność dróg żółciowych lub przewodu pęcherzykowego. Ultradźwięki pozwalają nie tylko ustalić brak kamienia, ale także ocenić kurczliwość i stan ściany pęcherzyka żółciowego (pogrubienie, stwardnienie).

Leczenie

Tryb

W okresie wyraźnego zaostrzenia pacjenci muszą być hospitalizowani. W przypadku silnego zespołu bólowego, szczególnie po raz pierwszy lub powikłanego żółtaczką zatorową, zagrożenie rozwojem niszczycielskiego zapalenia pęcherzyka żółciowego pacjentów należy wysłać do oddziału chirurgicznego. W przypadku łagodnych chorób leczenie przeprowadza się w warunkach ambulatoryjnych.

W okresie zaostrzenia pacjentowi zaleca się odpoczynek w łóżku przez 7-10 dni. Stan komfortu psycho-emocjonalnego jest bardzo ważny, szczególnie w przypadku dyskinezy żółciowej z nadciśnieniem. W dyskinezie hipokinetycznej odpoczynek w łóżku nie jest zalecany.

Moc

W fazie zaostrzenia, w ciągu pierwszych 1-2 dni, przepisuje się ciepłą ciecz (słabą słodką herbatę, sok owocowy i jagody rozcieńczone wodą, bulionem z psowatym, wodą mineralną bez gazu) w małych porcjach do 6 filiżanek dziennie, kilka krakersów. W miarę polepszania się stanu, tłuszcze są przypisywane w ograniczonej ilości: zupy śluzowe (płatki owsiane, ryż, kasza manna), kasza (kasza manna, płatki owsiane, ryż), małże, galaretka, musy. Ponadto obejmuje on niskotłuszczowy twaróg, niskotłuszczowe gotowane ryby, tarte mięso, białe krakersy. Jedzenie jest przyjmowane 5-6 razy dziennie.

Wielu specjalistów zaleca 1-2 dni rozładowania w okresie zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Na przykład:

Po zahamowaniu zaostrzenia przepisuje się dietę nr 5. Zawiera ona normalną ilość białek (90-100 g); tłuszcze (80-100 g), około 50% tłuszczów stanowią oleje roślinne; węglowodany (400 g), wartość energetyczna 2500-2900 kcal.

Odżywianie ułamkowe (w małych porcjach) i częste (5-6 razy dziennie), co przyczynia się do lepszego przepływu żółci.

Z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego korzystne tłuszcze roślinne, oleje. Są one bogatym w wielonienasycone kwasy tłuszczowe, fosfolipidy, witamina E. Wielonienasycone kwasy tłuszczowe (PUFA) (arachidonowego, linolowy) stanowią część błon komórkowych, promowanie normalizacji metabolizmu cholesterolu, są zaangażowane w syntezie prostaglandyn, których stan ciekły żółć, zwiększona kurczliwość pęcherzyka. Tłuszcze roślinne są szczególnie ważne przy zastoju żółci.

Została ustanowiona antylitogenna właściwość diety bogatej w błonnik roślinny (jabłka, marchew, arbuz, kantalupa, pomidory). Wskazane jest dodawanie otrębów pszennych do żywności - do 30 g dziennie. Oblewane są wrzątkiem, gotowane na parze; następnie ciecz jest spuszczana, spęcznione otręby dodaje się do naczyń 1-2 łyżki stołowej 3 razy dziennie. Przebieg leczenia wynosi 4-6 tygodni. Warzywa, owoce, otręby przyczyniają się do wydzielania żółci, zmniejszają zawartość cholesterolu w nim, zmniejszają prawdopodobieństwo powstawania kamieni.

Z hipertonicznością pęcherzyka żółciowego, dieta bogata w magnez (pszenica i kasza gryczana, otręby pszenne, proso, chleb, warzywa) jest przepisywana w celu zmniejszenia napięcia mięśni gładkich.

Pacjentów z przewlekłym zapaleniem pęcherzyka żółciowego nie zalecanych pokarmów są drażniące dla wątroby: buliony, tłuszcze zwierzęce (z wyjątkiem masła), żółtka, ostre przyprawy (ocet, pieprz, musztarda, chrzan), potrawy pieczone i duszone, wyroby cukiernicze. Alkohol i piwo są zabronione.

Ulga w bólu w okresie zaostrzenia

Przy silnym bólu w prawym górnym kwadrancie, nudnościach i powtarzających się wymiotach, zaleca się obwodowe M-cholinolityki: 1 ml 0,1% roztworu siarczanu Atropiny lub 1 ml 0,2% roztworu Plathifillin sc. Mają działanie przeciwwymiotne, zmniejszają wydzielanie trzustki, kwasu i enzymów w żołądku.

Po złagodzeniu intensywnego bólu leki można podawać doustnie: Metatsin w dawce 0,004-0,006 g, Platyliny - 0,005 g na odbiór. Jeśli istnieją przeciwwskazania, można zalecić selektywne M-antycholinergiczne Gastrocepin doustnie 50 mg 2-3 razy dziennie.

Do łagodzenia bólu również zastosowanie myotropic przeciwskurczowe 2 ml 2% roztworu Papaweryna chlorowodorek 2 ml 2% roztworu shpy S / C lub I / m 2-3 razy dziennie, 2 ml 0,25% roztworu w Fenikaberana / m. Na początku ataku kolki żółciowej ból można złagodzić, przyjmując 0,005 g nitrogliceryny pod językiem.

W przypadku uporczywego bólu stosuje się nienarotyczne środki przeciwbólowe: Analgin 2 ml 50% roztworu domięśniowego lub dożylnego w połączeniu z chlorowodorkiem Papaweryny, No-shpa i Dimedrol; Baralgin 5 ml domięśniowo, Ketorol, Tramal, Trigan-D, Diklofenak. W przypadku trudnych do usunięcia bólów należy zastosować narkotyczne środki przeciwbólowe: 1 ml 1% roztworu Promedolu V / m. Nie używaj morfiny, ponieważ powoduje skurcz zwieracza Oddiego, zapobiega przepływowi żółci, prowokuje wymioty. Do leków można dodać 2 ml 0,20% roztworu droperidolu w 200-300 ml 5% roztworu glukozy przez kroplówkę dożylną, blokowanie noworodkowe noworodków.

Jeśli pacjent ma dyskinezę hipotoniczną (monotonne tępy ból, uczucie ciężkości w prawym podżebrzu), nie wykazano antycholinergii i przeciwskurczowego.

W takich przypadkach możliwe jest zalecane holekinetiki (zwiększają napięcie pęcherzyka żółciowego wspomagania opróżniania, zmniejsza ból w prawym górnym kwadrancie) olej roślinny 1 łyżka trzy razy dziennie przed posiłkiem, ksylitol lub sorbitol 15-20 g na 1/2 filiżanki ciepło wodę 2-3 razy dziennie, 25% roztwór siarczanu magnezu i 1 łyżkę stołową 2-3 razy dziennie przed posiłkami.

W tym samym celu stosuje się syntetyczny lek hormonalny - oktapeptyd cholecystokininowy (donosowo 50-100 μg), działa również znieczulająco.

W przypadku ciężkiego zespołu bólowego u pacjentki z dyskinezą hipotoniczną wskazane jest stosowanie nienarotycznych leków przeciwbólowych, a później cholekinetyki.

wpływ regulacyjny na tonu żółciowego i mają działanie przeciwwymiotne (Reglan metoklopramid, i domperidon) (Motilium), które mogą być wykorzystywane wewnątrz i / m do 10 mg 2-3 razy dziennie.

Terapia antybakteryjna (ABT) w okresie zaostrzenia

ABT jest przepisywany, gdy istnieje powód do przyjęcia bakteryjnej natury choroby (gorączka, leukocytoza, itp.).

Naumnan (1967) nazwał właściwości "idealnego antybiotyku" do leczenia infekcji dróg żółciowych i dróg żółciowych:

Leki przeciwbakteryjne, które wchodzą do żółci w bardzo wysokich stężeniach

Według Ya.S. Zimmermana, ampicylina i ryfampicyna mają najwyższe stężenia w żółci. Są to antybiotyki o szerokim spektrum działania, wpływają na większość czynników wywołujących zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Ampicylina - dotyczy półsyntetycznych penicylin, hamuje aktywność wielu bakterii gram-ujemnych (E. coli, enterokoki, proteus) i gram-dodatnich (gronkowce i paciorkowce). Wnika dobrze w drogi żółciowe nawet w przypadku cholestazy, podaje się doustnie 0,5 g 4 razy dziennie lub domięśniowo 0,5-1,0 g co 6 godzin.

Oksacylina - półsyntetyczna penicylina ma działanie bakteriobójcze głównie na florę gram-dodatnią (gronkowce, paciorkowce), ale jest nieskuteczna wobec większości bakterii Gram-ujemnych. W przeciwieństwie do penicyliny działa na penicylinotwórcze gronkowce. Kumuluje się dobrze w żółci i podaje się doustnie 0,5 g 4-6 razy dziennie przed posiłkami lub 0,5 g 4-6 razy dziennie domięśniowo.

Oxamp (ampicylina + oksacylina) jest środkiem bakteriobójczym o szerokim spektrum działania, który hamuje aktywność gronkowców tworzących penicylinę. Tworzy wysokie stężenie w żółci. Mianowany 0,5 g 4 razy dziennie w środku lub w / m.

Ryfampicyna jest półsyntetycznym bakteriobójczym antybiotykiem o szerokim spektrum działania. Ryfampicyna nie jest niszczona przez penicylinazę, ale w przeciwieństwie do ampicyliny nie przenika do dróg żółciowych, gdy są w stagnacji. Lek przyjmuje się doustnie 0,15 3 razy dziennie.

Erytromycyna jest antybiotykiem makrolidowym, który jest aktywny wobec bakterii Gram-dodatnich, ma niewielki wpływ na mikroorganizmy Gram-ujemne i tworzy wysokie stężenia w żółci. Przypisany do 0,25 g 4 razy dziennie.

Linkomycyna jest lekiem bakteriostatycznym, który atakuje florę gram-dodatnią, w tym gronkowce tworzące penicylinę i jest nieaktywny wobec mikroorganizmów Gram-ujemnych. Mianowany wewnątrz przez 0,5 g 3 razy dziennie przez 1-2 godziny przed posiłkiem lub domięśniowo w 2 ml 30% roztworu 2-3 razy dziennie.

Leki przenikające do żółci w dość wysokich stężeniach

Penicylina (sól sodowa penicyliny benzylowej) jest środkiem bakteriobójczym aktywnym przeciwko gram-dodatniej florze i niektórym gram-ujemnym ziarnom, nie wpływa na większość gram-ujemnych mikroorganizmów. Nieaktywny wobec gronkowców tworzących penicylinę. Mianowany w / m na 500 000-1 000 000 ED 4 razy dziennie.

Fenoksymetylopenicylina - podawana doustnie w ilości 0,25 g, 6 razy dziennie przed posiłkami.

Tetracykliny - działają bakteriostatycznie zarówno na florę Gram-dodatnią, jak i Gram-ujemną. Mianowany od środka 0,25 g 4 razy dziennie.

Półsyntetyczne pochodne tetracykliny są bardzo skuteczne. Metatsiklin przyjmuje kapsułki 0,3 g, 2 razy dziennie. Doksycyklinę podaje się doustnie pierwszego dnia, 0,1 g 2 razy dziennie, następnie 0,1 g 1 raz dziennie.

Antybiotyki cefalosporynowe

Używane są cefalosporyny pierwszej generacji - cefalorydyna (Tseporin), cefalotin (Keflin), cefazolina (Kefzol); II generacji - cefaleksyna (Zeporex), cefuroksym (Ketocef), cefamandol (Mandol); III pokolenie - cefotaksym (Claforan), ceftriakson (Longacef), ceftazydym (Fortum).

Generacja I leków hamuje większość gronkowców, paciorkowców, wiele szczepów E. coli, Proteus.

Cefalosporyny II generacji mają szersze spektrum działania na bakterie Gram-ujemne, hamują oporność na E. coli na leki I generacji, różne enterobakterie.

Cefalosporyny III generacji mają jeszcze szersze spektrum działania, tłumią, oprócz wymienionych bakterii, salmonellę, shigellę.

Kefzol - wstrzyknięty w / m lub / in / in 0,5-1 g co 8 godzin Zeporin - wstrzykiwany w / m 0,5-1 g co 8 godzin Klaforan - jest wstrzykiwany w / m lub in / in 2 m g 2 razy dziennie.

Preparaty fluorochinolowe

Posiada właściwości bakteriobójcze, leki o szerokim spektrum działania, dość dobrze penetrujące żółć. Są przepisane na ciężkie zakażenia dróg żółciowych.

Abaktal (pefloxacin) - podawany doustnie 0,4 g, 2 razy dziennie, z posiłkami lub w kroplówce - 5 ml (0,4 g) w 250 ml 5% roztworu glukozy.

Tarivid (ofloksacyna) - mianowany przez 0,2 g, 2 razy dziennie.

Ciprolet (cyprofloksacyna) - mianowany 0,5 g, 2 razy dziennie.

Pochodne nitrofuranu

Tłumić zarówno mikroorganizmy Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne. Stężenie furadoniny w żółci jest 200 razy większe niż jej zawartość w surowicy krwi; Furadonina hamuje również chorobotwórczą florę w przewodzie pokarmowym, działa na Giardia. Furadoniny i furazolidonu przepisuje się 0,1-0,15 g 3-4 razy dziennie po posiłku.

Chlorophyllipt

Jest to preparat zawierający mieszaninę chlorofili w liściach eukaliptusa, który hamuje gram-dodatnie i gram-ujemne mikroorganizmy, w tym gronkowce tworzące penicylinę. Wyznaczony przez 20-25 kropli 1% roztworu alkoholu 3 razy dziennie.

W przypadku zaostrzenia przewlekłego zapalenia pęcherzyka żółciowego leczenie środkami przeciwbakteryjnymi prowadzi się przez 7-10 dni.

Środki przeciwbakteryjne należy łączyć z lekami choleretic, które mają działanie bakteriobójcze i przeciwzapalne (Tsikvalon 0,1 g 3-4 razy dziennie przed posiłkami, Nikodin 0,5 g 3-4 razy dziennie przed posiłkami).

Kiedy pasożyty występują w żółci, przeprowadza się terapię przeciwpasożytniczą. W przywr obecności powięzi, klonorchoza wraz z erytromycyną lub Furazolidon hloksila podawanego (2 g proszku w 1/2 szklanki mleka co 10 min 3-5 razy przez 2 kolejne dni, 2 pola przeprowadzone w odstępach 4-6 miesięcy ).

Po wykryciu grygyoidozy, trichocefalii i ankyloostomii, Vermoxum jest leczony - 1 tabletka 2-3 razy dziennie przez 3 dni, drugi kurs jest zalecany w ciągu 2-4 tygodni, Kombantrin 0,25 g jest również stosowany raz dziennie przez 3 dni.

Gdy lamblie znajdują się w żółci, terapia anty-lambioza jest przeprowadzana z jednym z następujących leków: Furazidon 0,15 g 3-4 razy dziennie przez 5-7 dni; Phazizin 2 g na jednorazowy odbiór; Trichopol (metronidazol) 0,25 g 3 razy dziennie po posiłkach przez 5-7 dni; Makmiror 0,4 g 2 razy dziennie przez 7 dni.

Zastosowanie żółciopędnej

Klasyfikacja żółciopędów (N. P. Skakun, A. Ya, Gubergrits, 1972):


Poprzedni Artykuł

USG wątroby

Następny Artykuł

Konsekwencje zapalenia wątroby

Więcej Artykułów O Wątrobę

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Skąd bierze się wirus zapalenia wątroby typu C i jak się przed tym uchronić

Według Światowej Organizacji Zdrowia na całym świecie 130-150 milionów ludzi cierpi na przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C.
Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Doctor Hepatitis

leczenie wątrobyPrzewlekłe zapalenie wątrobyFarmakokinetykaUsuwanie wątroby przyjmowanych leków zależy od aktywności enzymów, które je niszczą, klirensu wątrobowego, przepływu krwi w wątrobie i stopnia wiązania leku z białkami osocza.