Genotypy zapalenia wątroby typu C.

W przypadku wirusa zapalenia wątroby typu C typowa jest duża zmienność w strukturze genetycznej. To zdolność do mutacji komplikuje leczenie choroby. W rzeczywistości wirus zapalenia wątroby typu C to zbiór wirusów sklasyfikowanych według genotypów i podtypów. Genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C obejmują 11 podgatunków. Ale WHO identyfikuje tylko 6 głównych, które są wszechobecne.

Pierwszy genotyp zapalenia wątroby typu C jest jednym z najczęściej diagnozowanych podgatunków (występuje w 46% wszystkich przypadków). Drugi genotyp znajduje się na drugim miejscu: genotypowanie Rosji najczęściej ujawnia 1, 2 i 3 genotypy, a 4 genotyp jest typowy dla Afryki Północnej.

Genotyp 1b występuje często w krajach dawnej części ZSRR. Najtrudniej jest leczyć za pomocą interferonu, ale wraz z opracowaniem nowych protokołów bez interferonu znacznie poprawiła się skuteczność terapii.

Zawiera wspólne genotypy

Genotyp 1b jest szczególnie popularny w Japonii, dlatego często nazywa się go japońskim. Charakterystyczne cechy to:

  • słaba reakcja na leczenie farmakologiczne - leczenie zajmuje dużo czasu;
  • możliwość nawrotu;
  • cecha objawów - w połączeniu z uporczywym zmęczeniem, osłabieniem, sennością, regularnymi zawrotami głowy;
  • wysokie ryzyko raka wątroby.

Ten typ genotypu najczęściej przenoszony jest przez krew. Przez cały okres leczenia pacjentowi zaleca się ciągłe monitorowanie stanu zdrowia, co pozwala na dokonanie niezbędnych korekt w wybranym schemacie leczenia. Zastosowanie nowoczesnych leków pomaga osiągnąć całkowite wyleczenie kliniczne lub długotrwałą remisję.

2 genotypy bardziej podatne na terapię przeciwwirusową. Jego cechy to: niska częstość występowania infekcji, dobra reakcja na leczenie antywirusowe, rzadkie nawroty, zmniejszone ryzyko zachorowania na raka wątroby.

Leczenie choroby można prowadzić zarówno w warunkach oddziału infekcyjnego, jak iw domu. Średni przebieg leczenia wynosi nie więcej niż 48 tygodni. Przez cały okres terapii należy przestrzegać najsurowszej diety i całkowitego odrzucenia alkoholu.

Trzeci genotyp, podtypy 3a i 3b, jest najbardziej powszechny. Opis jego funkcji:

  • wiek pacjentów nie przekracza 30 lat;
  • uszkodzenie wątroby powstaje w krótkim czasie;
  • stłuszczenie rozwija się w około 70% wszystkich przypadków rozpoznania patologii;
  • wysokie ryzyko raka wątroby.

Czas trwania aktywnego leczenia wynosi nie więcej niż 48 tygodni. Prognozy są korzystne. Leczenie kliniczne występuje w 90% wszystkich przypadków.

Najbardziej niebezpieczna forma

Jaki jest najbardziej niebezpieczny genotyp wirusowego zapalenia wątroby typu C? Najtrudniejsze zarówno w leczeniu jak i w trakcie samej choroby są uznawane za typ 1b. To ona szczególnie często powoduje zwłóknienie wątroby.

Oznaki uszkodzenia przez ten typ genotypu to:

  • zespół bólu w prawym podżebrzu;
  • wzdęcia;
  • osłabienie mięśni;
  • gorzki smak w ustach;
  • odbijanie;
  • zwiększone zmęczenie i drażliwość;
  • ciemny mocz, jasny kał;
  • gorączka;
  • żółtaczka.

Rokowanie choroby zależy od czasu zainicjowanej terapii. Kiedy patologia jest przenoszona do postaci chronicznej, głównym zadaniem terapii nie jest niszczenie wirusa, ale zatrzymanie jego reprodukcji i zmniejszenie aktywności. Leczenie odbywa się za pomocą leków przeciwwirusowych, które spowalniają powstawanie marskości i zmniejszają nasilenie objawów choroby.

Nawrót choroby nie jest wykluczony. Pacjent jest uznany za zdrowego klinicznie - wskaźnik nie przekracza 25% wszystkich przypadków - gdy badanie krwi wykazuje brak wirusów i produktów rozpadu hepatocytów. Śmiertelny wynik zakażenia genotypem zapalenia wątroby typu 1b ustala się u 1-5% pacjentów.

Jaka jest definicja genotypu?

Genotypowanie jest najważniejszą analizą stosowaną w diagnostyce zapalenia wątroby typu C i określania istniejącego szczepu. Pomaga rozwiązać następujące zadania: wybór schematu leczenia, listę leków, dawkowanie, prognozy patologii i całkowity czas trwania terapii. Zastosowane technologie pomagają z 100% pewnością ustalić, który genotyp jest obecny w ludzkiej krwi.

Diagnostyka

Jak ustalić genotyp? Genotypowanie - analiza, która ujawnia różnorodność - jest przypisana bez porażki, ponieważ protokół leczenia zależy od rodzaju wirusa zapalenia wątroby typu C obecnego we krwi.

Znajdź potrzebne informacje za pomocą PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Technika ta umożliwia uzyskanie pełnego obrazu obecnego obciążenia wirusowego i potwierdzenie lub odrzucenie wstępnej diagnozy.

Wyniki testu mogą być następujące:

  • Pozytywny (wykryto przeciwciała przeciwko wirusowi). Wskazuje, że dana osoba cierpiała na zapalenie wątroby lub jest chora na nią w danym momencie.
  • Negatywny.
  • Neutralny. W takiej sytuacji konieczne jest ponowne przetestowanie.

Analiza będzie gotowa w ciągu tygodnia.

Leczenie choroby w zależności od genotypu

Który genotyp jest najlepiej traktowany? Dają różne reakcje na prowadzenie terapii antywirusowej interferonu. Szczepy 1 i 4 praktycznie nie reagują na leki. Ale dobra odpowiedź wirusologiczna jest podawana przez genotypy 2 i 3. W tym samym czasie ta ostatnia jest dostarczana do leczenia znacznie lepiej niż 2 szczepy.

Jak leczyć tę chorobę? Klasyczny schemat leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C, niezależnie od zidentyfikowanego szczepu, jest reprezentowany przez połączony schemat. Tradycyjnie pacjentowi przepisuje się leki przeciwwirusowe, w tym rybawirynę i interferon. W przypadku genotypów 1b i 1a standardowy schemat leczenia jest uzupełniony o zastosowanie inhibitora proteazy.

Czas trwania leczenia określa lekarz prowadzący. Do tej pory pojawiły się leki nowej generacji, które pozwalają na leczenie nawet najbardziej złożonych genotypów zapalenia wątroby typu C, w szczególności indyjskiego generycznego Sofosbuvir. Wraz z rozwojem marskości wątroby lub złośliwego nowotworu, pacjentowi przepisuje się przeszczep narządu.

Konieczność wprowadzenia zmian w wizytach lekarskich występuje w przypadku następujących stanów chorobowych:

  • cukrzyca;
  • obecność nadwagi;
  • choroba tarczycy;
  • reakcje alergiczne.

Przez cały okres przyjmowania leków konieczne jest ścisłe przestrzeganie diety. Zasady żywienia dietetycznego pomagają zmniejszyć obciążenie zapalnej wątroby, co pomaga przywrócić zaburzoną funkcjonalność szybciej. Z diety należy całkowicie wyeliminować wszelkie napoje alkoholowe.

Terapia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C polega na uzyskaniu długotrwałej odpowiedzi wirusologicznej (SVR), która jest oceniana jako kryterium powrotu do zdrowia. Wirus powinien być nieobecny w ludzkiej krwi przez co najmniej sześć miesięcy: obserwuje się normalizację wskaźników, rozwój zatrzymań zwłóknienia. A jednak dana osoba potrzebuje stałego monitorowania i regularnych testów, aby wykluczyć rozwój nawrotu patologii.

Genotypy zapalenia wątroby typu C.

Każdego roku wirus zapalenia wątroby typu C, odkryty w 1989 roku, zabiera życie milionom ludzi na naszej planecie. Dzisiaj ten niezwykle podstępny i niebezpieczny wirus jest na równi z chorobami takimi jak AIDS, kiła i rak. I chociaż współczesna medycyna osiągnęła znaczący sukces w badaniu wirusa, jego etymologii i dróg przenoszenia, szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C nie została jeszcze opracowana, a leczenie tej choroby jest bardzo trudne i kosztowne.

Czynnikiem powodującym jedną z najgorszych chorób na świecie jest wirus HCV, który charakteryzuje się dużą zmiennością i zdolnością do mutacji. Niewiele osób wie, że czynnikiem powodującym HCV jest cały kompleks wirusów sklasyfikowanych według różnych cech.

Pomimo faktu, że we współczesnej medycynie odkryto już 11 genotypów zapalenia wątroby typu C, Światowa Organizacja Zdrowia rozpoznaje tylko 6 głównych szczepów.

Jakie są genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C?

Genotypy to typy wirusów, które różnią się od siebie zestawem genów. Mogą mieć swoje podtypy (quasi-typy), które ze względu na niestabilny materiał genetyczny stale się mutują i zmieniają.

Genotypy zapalenia wątroby typu C konwencjonalnie są oznaczone liczbami od 1 do 6, są nierównomiernie rozmieszczone na całym świecie i mają dużą liczbę podtypów.

Według statystyk uzyskanych przez WHO z całego świata, genotypy 1-3 zostały zarejestrowane we wszystkich częściach naszej planety, podczas gdy genotyp 4 był najbardziej rozpowszechniony w Ameryce Północnej, a genotyp 6 był w Afryce Południowej.

Co ciekawe, w ostatnich latach obserwuje się tendencję do wzrostu poziomu dystrybucji genotypu 2 i spadku poziomu quasi-typu 1c.

Wykonaj ten test i sprawdź, czy masz problemy z wątrobą.

W około 9% przypadków we krwi u pacjentów rozpoznawany jest więcej niż jeden typ wirusa HCV. W tym przypadku mówią o mieszanym genotypie wirusa zapalenia wątroby typu C.

Genotyp 1

Genotyp 1 ma podtypy a, b, c. Znajduje się na całym świecie, jednak otrzymał specjalną dystrybucję w krajach byłego ZSRR.

W Rosji, na Ukrainie i Białorusi dominują podtypy 1a i 1b.

Spośród wszystkich podgatunków, 1b jest najstraszniejsze, ponieważ w 90% przypadków przechodzi w postać przewlekłą, która grozi licznymi komplikacjami.

Jak dowodzi praktyka medyczna, stosowanie interferonu z rybawiryną jest prawdopodobnie jedyną skuteczną metodą leczenia. Według statystyk skuteczność tego schematu leczenia pozwala uzyskać pozytywny wynik w 50% przypadków. Jednocześnie czas leczenia quasi-typów 1a i 1b wynosi co najmniej 48 tygodni.

Sukces terapii zależy od takich czynników:

  • Czas trwania choroby. Dla pacjentów, u których czas trwania choroby jest dłuższy niż pięć lat, rokowanie jest rozczarowujące. W tym przypadku leczenie lekami jest bardzo trudne, a czas jego trwania znacznie się zwiększa.
  • Ilość wirusa we krwi. Im mniej wirusowy ładunek na ciele ludzkim, tym skuteczniejsza terapia.
  • Szacunek dla właściwego stylu życia. Odmowa picia alkoholu i innych złych nawyków, a także przestrzeganie właściwego odżywiania i diety znacznie zwiększa szanse na wyzdrowienie.

Genotyp 2

Ma podtypy a, b, c. Jest szeroko rozpowszechniony na całym świecie, jednak w przeciwieństwie do innych genotypów jest znacznie mniej powszechny, charakteryzuje się niskim wiremią i powolnym przebiegiem procesu zapalnego. W przypadku rozpoznania wirusowego zapalenia wątroby typu C komplikacje genotypu 2 występują niezwykle rzadko, a powrót do zdrowia następuje w 90% przypadków. Dlatego często nazywa się to "łagodnym".

Leczenie odbywa się za pomocą połączonego odbioru interferonu i rybawiryny. Skuteczność terapii obserwuje się również w przypadku stosowania leków o bezpośrednim działaniu przeciwwirusowym - Sofosbuvir, Daclatasvir, Ledipasvir.

Genotyp 3

Ma podtypy a i b. Występuje na całym świecie, ale najbardziej rozpowszechniony jest w krajach byłego ZSRR. Zarejestrowano również wiele przypadków infekcji w Australii i Azji Południowej.

Genotyp 3 wirusa zapalenia wątroby typu C można leczyć za pomocą leków przeciwwirusowych nowej generacji. Badania pokazują, że najskuteczniejsze jest stosowanie ryboflawiny w połączeniu z interferonem. Naukowcy zauważają również, że quasi-typ 3a dobrze reaguje na leczenie lekami, takimi jak Vero-Ribavirin i Interal.

Jeśli nie leczy zapalenia wątroby typu C genotypu 3, mogą pojawić się niebezpieczne komplikacje. Po pierwsze, mówimy o tych komplikacjach:

  • Zwłóknienie wątroby. Według badań szwajcarskich naukowców, zwłóknienie wątroby obserwuje się najczęściej u pacjentów z zapaleniem wątroby typu quasi-typu 3a. I chociaż dzisiaj nie ma leków, dzięki którym można całkowicie zwalczyć chorobę, dzięki szybkiemu leczeniu, procesy patologiczne w wątrobie mogą zostać zawieszone na wiele lat.
  • Stłuszczenie. Zaobserwowano, że u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C z genotypem 3, stłuszczenie rozwija się w 70% przypadków.

Genotypy 4, 5, 6

Genotyp 4 ma największą liczbę quasi-typów (a, b, c, d, e, f, h, i, j) i najczęściej występuje w Afryce Północnej, głównie w Egipcie. Piąty i szósty genotyp ma tylko jeden typ quasi - 5a i 6a. Co więcej, jeśli w Afryce Południowej dominuje głównie 5a, to 6a jest powszechne w Azji.

Genotypy 4, 5, 6 są słabo poznane, ale wiadomo, że infekcja zachodzi poprzez krew lub podczas niezabezpieczonego stosunku seksualnego.

Dlaczego muszę określić genotyp?

Wyznaczanie genotypów (genotypowanie) jest jedną z najważniejszych analiz używanych do diagnozy wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Główne zadania genotypowania to:

  • określenie schematu leczenia, wyboru leków, ich dawkowania;
  • przewidywanie przebiegu choroby i skuteczności wybranej terapii;
  • przewidywanie czasu trwania leczenia.

Nowoczesne technologie medyczne umożliwiają określenie genotypu zapalenia wątroby typu C z maksymalną dokładnością, w tym celu wykorzystuje się uzyskane wyniki badań krwi i osocza.

Najskuteczniejsze metody genotypowania zapalenia wątroby typu C w badaniu krwi i osocza pacjenta to:

  • bezpośrednie sekwencjonowanie;
  • reakcja łańcuchowa polimerazy;
  • hybrydyzacja odwrotna z sondami na membranie.

Wielu pacjentów zadaje sobie pytanie, gdzie przesłać analizę genotypu zapalenia wątroby typu C. Jeśli mówimy o wspólnych genotypach 1-3, dziś prawie wszystkie lokalne laboratoria przeprowadzają takie badania (Invitro itp.). Jeśli genotyp HCV nie został rozpoznany i konieczne jest dodatkowe oddanie krwi dla określonych szczepów 4-6, badania prowadzone są w specjalistycznych ośrodkach zlokalizowanych w dużych miastach.

Leczenie zapalenia wątroby typu C za pomocą leków indyjskich

Na początku XXI wieku. Medycyna dokonała ogromnego przełomu w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C. Odkryto nowe analogi leków antywirusowych - indyjskie leki generyczne, które mają bezpośredni wpływ na wirus HCV i przyczyniają się do całkowitego wyleczenia wirusa zapalenia wątroby typu C prawie wszystkich genotypów. Wśród takich leków są: MayHep, SoviHep, Virso, Ledifos, Hepsinat-LP, Nadtak.

Większość recenzji leków indyjskich jest pozytywna. To właśnie piszą na forach w Internecie.

W związku z tym określenie genotypu zapalenia wątroby typu C jest konieczną miarą w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C, ponieważ wybór metod leczenia, czas jego trwania i wynik zależą od wyników genotypowania.

Jakie są genotypy zapalenia wątroby typu C?

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest młodą chorobą porównawczą. Pierwsze wzmianki o tej chorobie pojawiły się pod koniec lat 80. ubiegłego wieku. Korzystanie laboratoryjne naukowców odkrył wirusa uderzająco odmienny od zapalenia wątroby typu A i B. Pierwszy nazwany wątroby HCV był ani ani cząsteczka RNA genomu B. reprezentowana jest przez chorobę (HCV RNA - międzynarodowe oznaczenie).

Charakterystyczną cechą zapalenia wątroby typu C, które należy do rodziny flawiwirusów, jest wysoka zmienność genetyczna. W genomie zapalenia wątroby istnieją obszary, w których występują mutacje, które minimalizują szansę samoleczenia. W otaczającej nas przestrzeni krąży 6 rodzajów zapalenia wątroby, niektórzy naukowcy mówią o 11, w tym mniejszych grupach - podtypach i quasi-gatunkach.

Wszystkie typy genotypów z opisem

Genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C różnią się pod względem wrażliwości na leczenie, aktywności namnażania wirionów, przebiegu choroby i liczby zgonów hepatocytów. Oprócz różnych cech patogenności, szczepy wirusa zapalenia wątroby różnią się położeniem geograficznym.

Na świecie najczęstsze są genotypy 1, 2, 3 wirusa zapalenia wątroby. Odmiana zapalenia wątroby u pacjenta może zależeć nie tylko od czynnika terytorialnego, ale także od stylu życia zakażonej osoby i jej płci. Genotyp 3 a jest powszechny wśród narkomanów. Ci, którzy otrzymali nietestowaną krew oddaną, są zdominowani przez szczep 1b. Wirus 1b jest powszechny wśród kobiet i dzieci.

Szczepy 1, 2 i 3 są powszechne na terytorium Rosji i byłych republik radzieckich, a rodzaje wirusowego zapalenia wątroby wpływają na przebieg choroby na różne sposoby i reagują na leczenie. Genotyp 1b jest oporny na leki, a 3a - agresywny przebieg choroby.

Możesz dowiedzieć się więcej o pierwszych trzech genotypach z poszczególnych materiałów:

Który genotyp WZW typu C jest najlepiej leczony?

Genotypy inaczej reagują na terapię przeciwwirusową, którą prowadzi się za pomocą interferonu i rybawiryny. Wiadomo, że szczepy 1 i zapalenie wątroby 4 praktycznie nie dają skutecznej odpowiedzi na terapię. Genotypy 2 i 3 mają wysoki odsetek pozytywnej odpowiedzi wirusologicznej, genotyp 3 jest lepiej uleczalny niż 2.

Jak ustalić genotyp?

Specjalny preparat na bazie naturalnych substancji.

Cena leku

Recenzje zabiegów

Pierwsze wyniki są odczuwalne po tygodniu podawania.

Przeczytaj więcej o leku

Tylko 1 raz dziennie, 3 krople

Instrukcje użytkowania

Genotypowanie jest analizą niezbędną do określenia genotypu wirusa. Informacja o genotypie pozwala przewidzieć wynik leczenia, czas jego trwania. Specyfikację genotypu przeprowadza się przed powołaniem terapii przeciwwirusowej i wpływa na dawkowanie rybawiryny.

Możesz odkryć swój genotyp przy użyciu nowej techniki PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy). Diagnostyka PCR pozwala ci zorientować się w modzie wirusa na ciele, potwierdzić lub zaprzeczyć diagnozie. W zależności od wyników analizy, test może wykazać:

  • Testy hcv są pozytywne. Sugeruje to wykrycie przeciwciał przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu C. W związku z tym pacjent jest chory na zapalenie wątroby lub jest obecnie chory.
  • Negatywny
  • Neutralny.

Przy neutralnym wyniku wymagana jest ponowna analiza. Fałszywy wynik może być wynikiem naruszenia zasad transportu krwi lub zanieczyszczenia badanego materiału. Definicja genotypu HCV występuje w ciągu tygodnia.

Laboratoryjne badania krwi są wykonywane za pomocą odczynników niektórych antygenowych kompleksów typowych HCV. Obecność anty-HCV (hcv at) w materiale biologicznym wskazuje na przebytą chorobę lub obecność postaci ostrej lub przewlekłej. U osób z niezależnym rozpoznaniem zakażenia przeważa genotyp CC.

Dodatkowa diagnostyka

Aby wyjaśnić dalsze leczenie i ocenić ogólny stan organizmu, czasami potrzebne są dodatkowe mechanizmy badawcze. Ogólnie rzecz biorąc, analiza biochemiczna krwi koncentruje się na testach na wskaźnikach bilirubiny, enzymach wątrobowych i alkalicznych fostfatazach. Naruszenie wskaźników tych substancji we krwi wskazuje na nieprawidłową czynność wątroby.

Dodatkowa diagnostyka zapalenia wątroby typu C obejmuje:

  • ELISA, który wykrywa obecność przeciwciał przeciwko HCV;
  • Ultrasonografia i biopsja wątroby.

Cechy leczenia choroby

Standardowy schemat leczenia zapalenia wątroby typu C obejmuje przeciwwirusową terapię skojarzoną z interferonem i rybawiryną. W przypadku genotypu 1 konieczna jest potrójna terapia z wprowadzeniem inhibitora proteazy. Czas trwania leczenia jest przepisywany przez lekarza. Pacjenci z marskością wątroby lub rakiem wątroby stają się kandydatami do przeszczepienia wątroby.

Podczas leczenia należy zwrócić szczególną uwagę na żywienie. Zgodność z zalecaną przez lekarza dietą zmniejszy obciążenie wątroby i pomoże przywrócić jej funkcje. Napoje alkoholowe muszą być całkowicie usunięte z użycia.

Podczas leczenia przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C lekarze próbują uzyskać trwałą odpowiedź wirusologiczną (SVR), która jest swoistym analogiem kryterium odzyskiwania. Nie należy obserwować żadnego wirusa RNA u pacjenta przez co najmniej 6 miesięcy. W przypadku SVR morfologia krwi wraca do normy, a zwłóknienie wątroby ustaje. Pacjent musi być stale monitorowany i testowany, aby zapobiec ponownemu rozwojowi procesu zapalnego.

Główne genotypy i podtypy wirusa zapalenia wątroby typu C.

Choroba ta jest często nazywana "słodkim zabójcą", a diagnoza postawiona przez lekarza staje się szokiem dla większości pacjentów. Faktem jest, że w większości przypadków ta choroba jest niezauważalna dla osoby, bezobjawowa, często spotykana przypadkowo, zwykle gdy ma czas, aby wyrządzić nieodwracalną szkodę ciału.

Infekcja jest przenoszona przez krew, w tym także seksualnie, tak wielu ludzi sądzi, że zapalenie wątroby typu C jest uzależnione od narkotyków i prostytutek. Rzeczywiście, wśród tych kategorii znajduje się wielu chorych i ukrytych nosicieli, ale wirus nie jest wybiórczy i dotyka każdego, kto jest zagrożony. I możesz uzyskać wiele sposobów, w jakie pojawia się krew.

Przyczyny i oznaki zapalenia wątroby typu C

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest ciężką i niebezpieczną postacią wirusowego zapalenia wątroby.

Niebezpieczeństwo wirusa polega na jego niestabilności. Jest ciągle w trakcie mutacji, więc samo ciało nie może rozwinąć w sobie odporności, a naukowcy nie mogą wyprodukować skutecznej szczepionki. Istnieją jednak dowody na to, że w około 15% wszystkich zakażeń organizmowi wciąż udaje się niezależnie tłumić wirusa i radzić sobie z chorobą.

Ale inni pacjenci są narażeni na ryzyko marskości wątroby lub nawet zmiany nowotworowej tego narządu w wyniku długotrwałej ekspozycji na wirusa.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest wywoływane przez flawiwirusy. Są niestabilne poza ciałem ludzkim, w środowisku, podatne na ciągłe zmiany, mutacje. W organizmie wirus może mieć niezwykle zróżnicowany okres inkubacji, który mierzy się inną liczbą dni - od 20 do 140. Zależy on od wielu wskaźników i czynników, w tym stanu zdrowia, siły odporności, wieku. Głównym zagrożeniem tej choroby jest niestabilność wirusa, co uniemożliwia uzyskanie uniwersalnej szczepionki, a także ogromną złożoność całkowitego jej pozbycia się.

Przy sprzyjającym zestawie okoliczności procent odzysku wynosi 70-80%, ale istnieje wysokie ryzyko przekształcenia w marskość, a nawet raka wątroby.

Chociaż głównym powodem rozwoju choroby jest wniknięcie wirusa do krwi, może się to zdarzyć na różne sposoby:

  • Transfuzja krwi Jest to najczęstszy sposób.
  • Wstrzyknięcia za pomocą niesterylnej lub wspólnej strzykawki, w przytłaczającej liczbie przypadków, występują w środowisku uzależnionym od narkotyków, gdy kilka uzależnionych osób wstrzykuje się od razu.
  • Niewystarczająca sterylizacja oprzyrządowania w placówkach medycznych, zwłaszcza w stomatologii.
  • Brak lub złej jakości sterylizacja narzędzi do manicure i pedicure w salonach.
  • Seks bez zabezpieczenia, w tym seks homoseksualny.
  • Kiedy ciąża. Dziecko może zarazić się chorą matką lub podczas porodu.
  • Bodimifikacja różnych typów, w tym piercingów i tatuaży.

Najczęściej choroba objawia się jako ogólne objawy, których nie można przypisać jedynie zapaleniu wątroby. Pacjent skarży się na ogólne osłabienie, dyskomfort i ból w prawym podżebrzu, brak apetytu, który czasami wywołuje niechęć do jedzenia, nudności, biegunkę, utratę wagi, czasami do krytycznych wskaźników. Częściej niż inne, 1, 2 i 3 genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C są wykrywane podczas diagnozy.

Diagnostyka

Analiza PCR ujawnia chorobę na wczesnym etapie.

Objawy i zewnętrzne objawy choroby nie mają charakterystycznych cech, które mogą natychmiast powiedzieć, z czym pacjent jest chory.

Aby zidentyfikować prawdziwy charakter choroby i określić istniejące genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C, pacjent jest wysyłany do następujących badań i analiz:

  1. Diagnostyka ultradźwiękowa. Na ekranie monitora widoczne są zmiany bliznowate w wątrobie, które występują w zapaleniu wątroby, jak również charakterystyczne dla niego stłuszczenie, przeplatane komórkami tłuszczowymi w tkankach narządu.
  2. Badanie krwi Jest wykonywany na przeciwciałach przeciw wirusowi i na izolacji wirusa RNA.

Główną metodą wykrywania wirusa jest enzymatyczny test immunoabsorpcyjny. Przeciwciała przeciwko wirusowi można wykryć we krwi pacjenta przez długi czas po wyleczeniu, ale w tym czasie jego RNA nie znajduje się już dłużej, ponieważ sam wirus zmarł.

Główne typy i podtypy genotypów wirusa zapalenia wątroby typu C.

Ponieważ wirus zapalenia wątroby typu C jest niezwykle mutagenny, istnieje wiele jego odmian, które nazywane są genotypami wirusa zapalenia wątroby typu C. Obecnie jest ich 11. Każda z nich ma podtypy, które są oznaczone literami alfabetu łacińskiego:

Identyfikacja genotypu wirusa jest ważna dla właściwej selekcji i podawania leków.

Jaka jest różnica między genotypami 1, 2 i 3?

Genotyp jest ważny w określaniu metody i przebiegu terapii.

Genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C są różne. Najczęściej spotykana 1b zazwyczaj dostaje się do organizmu podczas transfuzji. Genotyp ten jest dystrybuowany w Rosji wraz z czwartym typem wirusa. Użytkownicy narkotyków częściej mają 3a, a 10% pacjentów ma dwa genotypy wirusa - 1b i 3a.

Genotyp 1b reaguje gorszymi od innych na leczenie, ale przy odpowiedniej selekcji czynników odpowiedź organizmu wynosi 51%. Pierwszy genotyp wpływa również na czas trwania leczenia. Zwykle wynosi 48 tygodni, aw ciężkich przypadkach do 72 tygodni lub więcej.

Dla porównania: genotypy 2 i 3 wymagają leczenia przez 24 tygodnie, a poziom odpowiedzi na leczenie sięga 80%. Istnieją również różnice w ilości używanych leków. Przy 2 i 3 genotypach stosuje się 800 mg rybawiryny na dzień, a przy genotypie 1 dawkę należy obliczyć w zależności od wagi pacjenta. Stłuszczenie, czyli zwiększona ilość tłuszczu w wątrobie, jest bardziej charakterystyczne i wyraźniejsze w przypadku genotypu 3 wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Dystrybucja genotypów

Dzięki rozkładowi charakterystycznych podtypów staje się jasne, w jaki sposób wirus infekuje określone populacje. Jego ewolucja trwała kilka tysiącleci i można prześledzić migrację pewnych ludzkich mas przez obszary dystrybucji:

  • 1a - Australia, Ameryka Północna i Południowa.
  • 1b - Europa, Azja.
  • 2a - Chiny, Japonia.
  • 2b - Europa Północna, Stany Zjednoczone Ameryki.
  • 2c - Europa Południowa i Zachodnia.
  • 3a - Europa, Australia, Azja Południowa.
  • 4a - Egipt.
  • 4c - Afryka Środkowa.
  • 5a - Republika Południowej Afryki.
  • 6a - Hongkong, Makao, Wietnam.
  • 7a, 7b - Tajlandia.
  • 8a, 8b, 9a - Wietnam.
  • 10a, 11a - Indonezja.

Więcej informacji o wirusowym zapaleniu wątroby typu C można znaleźć w wideo:

W przypadku krajów europejskich zwykle rozpowszechnia się wirusy: 1b, 3a, 2a, 2b. Identyfikacja genotypu wirusa jest niezwykle ważna i konieczna do właściwego doboru skutecznego leczenia choroby.

Mieszane genotypy

Uważa się, że różne rodzaje genotypów wirusa zapalenia wątroby typu C mogą istnieć w ciele jednej osoby.Także stwierdzenie to ma niewiele dowodów na dokumentację, jednak większość naukowców jest skłonna sądzić, że jedna osoba może zarazić się kilkoma genotypami naraz, na przykład 1b i 3a. Ich identyfikacja ma ogromne znaczenie, ponieważ wpływa na wybór leczenia i jego skuteczność.

Funkcje leczenia

Leczenie zależy od stanu wątroby i charakteru przebiegu choroby.

Nie ma szczepionki dla wirusa, a leczenie jest długie (dożywotnie) i dość skomplikowane. Dobry efekt daje tylko zintegrowane podejście, które obejmuje indywidualny dobór kilku leków przez lekarza, ścisłą dietę i odpowiedni styl życia.

Pacjenci z wirusowym zapaleniem wątroby typu C muszą zrezygnować ze złych nawyków, szczególnie picia alkoholu, a także palenia. Narkotyki i środki odurzające o niekontrolowanym przyjmowaniu prowadzą do szybkiego postępu choroby, a także do prób samoleczenia, stosowania niesprawdzonych środków leczniczych "rodzimych".

W leczeniu wątroby wspierają się specjalne leki - hepatoprotekcje. Wraz z pojawieniem się specyficznych leków przeciwwirusowych, takich jak Telaprewir lub Bocevrivir, poziom powrotu do zdrowia po tej najcięższej i groźnej chorobie osiągnął 70-80%.

W przypadku pacjentów z WZW typu C niezwykle ważne jest przestrzeganie dość ścisłej diety.

Obejmuje to stosowanie dużych ilości czystej wody do usuwania toksyn - co najmniej 1,5-2 litrów dziennie, ułamek jedzenia - 5-6 razy dziennie, całkowite odrzucenie tłustego, smażonego, wędzonego, ostrego, fast food. Konieczne jest wyłączenie z menu dań tłustych ryb i mięsa, gęstych bulionów i bogatych, bogatych zup, różnych przypraw i przypraw, kakao i szczawiu w dowolnych postaciach.

Zaleca się zwracać większą uwagę na prawidłowe odżywianie, starać się zbilansować menu, nie głodować i nie przejadać, jeść jak najmniej słodyczy, preferować świeże owoce i warzywa, a także używać białka roślinnego w postaci roślin strączkowych, regularnie dodawać orzechy do swojej diety.

Ponieważ alkohol niszczy wątrobę, używając go w jakikolwiek sposób, nawet słabego i w koktajlach, piwo może powodować nieodwracalną szkodę dla zdrowia pacjenta i pogorszyć przebieg podstawowej choroby. Picie pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C znacznie częściej wywołuje marskość w bardzo ciężkich postaciach i możliwe jest także tworzenie złośliwych guzów. Podczas leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C najważniejsza jest pora na skorzystanie z opieki medycznej. Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym lepsze wyniki można uzyskać, ponieważ choroba nie ma czasu, aby spowodować poważne uszkodzenie wątroby.

Zauważyłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter, aby nam powiedzieć.

Analizujemy genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C.

Istnieje wiele różnych rodzajów zapalenia wątroby - choroba wirusowa, która atakuje wątrobę. Jeden z najniebezpieczniejszych uważany jest za wirusa grupy C. Dlaczego jest tak niebezpieczny?

Wirus zapalenia wątroby typu C ma dość dużą zmienność (zdolność do mutowania i zmiany struktur genetycznych).

Predyspozycja do zmiany pozwala wirusowej infekcji wymknąć się z układu odpornościowego, a zatem leczenie jest trudne.

Wirus tego zapalenia wątroby można uznać za cały szereg zakażeń, które są przydzielane w niektórych grupach z klasyfikacją genotypów.

W tym artykule dowiemy się, czym są genotypy zapalenia wątroby typu C, jaka jest klasyfikacja, rozmieszczenie i cechy każdego z nich.

Co to jest i jak określić genotyp wirusa?

Zły styl życia zwiększa szanse na zarażenie wirusem zapalenia wątroby typu C.

W procesie rozmnażania i rozwoju wirus zapalenia wątroby typu C nie ma mechanizmu do tworzenia kopii zapasowych lub przywracania informacji o genach. Z tego powodu wirus stale mutuje. Pod genotypem wystarczy zrozumieć grupę wirusa zapalenia wątroby typu C z innym RNA.

Aby ustalić, który genotyp infekcji uderzył w ciało, przeprowadza się specjalną analizę - genotypowanie. Technika polega na reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR).

Po pobraniu biomateriału do badania mogą wystąpić następujące wyniki:

  • Istnieje wirus RNA, podtyp 1b, 2, 3а - oznacza, że ​​pacjent ma wirusowe zapalenie wątroby typu C we krwi i określono jego genotyp.
  • Istnieje wirus RNA - oznacza to, że pacjent ma wirusa, ale RNA nie można ustalić.
  • Nie wykryto - w próbce krwi nie ma wystarczającej ilości RNA wirusa do przeprowadzenia testu.

Jakie są genotypy

Genotypy i ich podgrupy

Współczesna medycyna klasyfikuje genotypy zapalenia wątroby typu C do następujących grup i podtypów:

  • 1a - znaleziono głównie w Ameryce, Australii.
  • 1b - najczęściej spotykany w Europie i Azji.
  • 2a - w Japonii, Chinach.
  • 2b - w USA i Europie Północnej.
  • 2c - w Europie Zachodniej i Południowej.
  • 4a - Egipt.
  • 4c - Afryka Środkowa.

Ten diagram wskazuje rozmieszczenie różnych genotypów na świecie.

Rozważ bardziej szczegółowo najczęstsze z nich.

Genotyp 1b i jego cechy

1b, genotyp rozważanego wirusa jest maksymalnie dystrybuowany w Japonii, ponieważ czasami nazywany jest japońskim. Nadal można spotkać go na całym świecie. W krajach europejskich duży odsetek osób cierpiących na zapalenie wątroby jest nosicielami właśnie takiego podtypu. Ma charakterystyczne cechy, które pomagają odróżnić ją od innych genotypów:

  1. Najczęściej spotykane w ciele osób, które zaraziły się wirusem bezpośrednio przez krew.
  2. Ma zwiększoną odporność na leczenie. Terapia wymaga długiego czasu.
  3. Istnieje zwiększone prawdopodobieństwo nawrotu.
  4. Objawy można znaleźć takie objawy: ciągłe zmęczenie, zwiększone osłabienie, senność i częste zawroty głowy.
  5. Zwiększa czynnik ryzyka aktywnego rozwoju raka wątroby, co w tym przypadku jest komplikacją.

W trakcie leczenia przebieg leczenia jest stale monitorowany w celu skorygowania wybranego schematu w czasie i podjęcia właściwej decyzji o dalszym leczeniu. Wcześniej trudno było wyleczyć taką chorobę, ale współczesna medycyna pozwala na całkowite wyleczenie i przedłużoną remisję w prawie 90% przypadków.

Możesz również roztropnie i skutecznie spowolnić rozwój zwłóknienia.

Genotypy 2 i 3

Każdy genotyp ma swoją własną charakterystykę i terapię.

Te genotypy są bardziej podatne na dobrze dobraną terapię przeciwwirusową. Ale nadal mają znacznie niższą częstotliwość dystrybucji wśród pacjentów. Cechy drugiego typu to:

  • Niska częstotliwość infekcji.
  • Doskonała odpowiedź na terapię antywirusową.
  • Niski wskaźnik nawrotów.
  • Zmniejszona szansa na raka wątroby.

Terapia jest prowadzona przez specjalistę chorób zakaźnych lub hepatologa w szpitalu lub pod kontrolą, ale w domu. Czas trwania leczenia wynosi do 48 tygodni. Dodatkowo przepisano wiele leków, w oparciu o specyfikę choroby. Wymagane jest przestrzeganie ścisłej diety, aby porzucić alkoholik jak w przypadku każdego innego genotypu.

Trzeci genotyp zapalenia wątroby typu C również dominuje na świecie. Istnieje kilka jego podtypów 3a i 3b. Charakterystyczne cechy trzeciego genotypu:

  • Wiek pacjentów z takimi genotypami wynosi do 30 lat.
  • Marskość rozwija się bardzo szybko, dlatego leczenie należy przepisać tak szybko, jak to możliwe.
  • Stłuszczenie wątroby występuje u około 70% pacjentów.
  • Ryzyko złośliwości w samej wątrobie wzrasta.

W schemacie leczenia należy połączyć wystarczająco dużą liczbę leków mających na celu leczenie choroby. W tej sytuacji nie należy przyjmować inhibitorów proteazy. Przebieg aktywnej terapii trwa do 48 tygodni. Jeśli określisz typ 2 i 3 w czasie, rokowanie jest całkiem korzystne, a około 90% wszystkich pacjentów może zostać wyleczonych.

Inne wzorce w rozkładzie genotypów

Naukowcy byli w stanie wskazać, że genotyp tego zapalenia wątroby jest bezpośrednio związany ze ścieżką zakażenia, która miała miejsce. Na przykład genotyp kategorii 1b został zarejestrowany u wielu pacjentów cierpiących na zapalenie wątroby i którzy byli narażeni na transfuzję krwi. Co więcej, wśród osób uzależnionych od narkotyków przyjmujących zastrzyki ten genotyp jest rzadko określany, ponieważ cierpi na typ 3a.

Wśród dzieci z krajów WNP, które cierpią na przewlekły typ zapalenia wątroby typu C i mają pewne patologie somatyczne, obserwuje się genotypy 1b, 1a, 2a, 2b, 3b, 4. W tym przypadku genotypy 5 i 6 nie są w ogóle zdefiniowane.

U niektórych pacjentów badanie krwi wykazuje kilka genotypów wirusa. Mutacje pojawiają się szybko i łatwo, ale wciąż można zidentyfikować kilka typów wirusa, co wskazuje na ponowne zakażenie i inne komplikacje, które wpłynęły na pacjenta. Czasami pojawia się to z powodu dolegliwości somatycznych, które początkowo były leczone i nie zwracały uwagi na możliwy rozwój wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Obrazek pokazuje schemat replikacji wirusa zapalenia wątroby typu C.

Wniosek

Dość często błędna i późna reakcja na tę chorobę może prowadzić do zagrożenia życia i śmierci. Jeśli sądzisz, że infekcja mogła się wydarzyć lub już się zdarzyła, natychmiast skontaktuj się z wykwalifikowanym lekarzem.

Wskaźniki w Europie i innych krajach pokazują, że wiele dzieci cierpi na tę chorobę, dlatego należy przeprowadzić na czas diagnostykę i monitorowanie ewentualnych zakażonych pacjentów. Tylko dokładna diagnoza i właściwa terapia pomogą oszczędzić pacjentowi choroby.

Oznaczenie genotypu zapalenia wątroby typu C i przygotowanie do analizy

Genotypowanie wirusa zapalenia wątroby typu C jest konieczną procedurą, która czasami może uratować życie danej osoby. Istnieje wiele chorób, które w początkowym okresie są bezobjawowe, ale mogą znacznie pogorszyć jakość życia, a nawet doprowadzić do przedwczesnej śmierci.

Co jest niebezpieczne dla WZW typu C i jak go zidentyfikować?

Każdy może zostać zarażony wirusem zapalenia wątroby typu C. Jeśli wcześniej choroba ta była przenoszona głównie wśród osób uzależnionych od narkotyków, to teraz pojawia się fala infekcji praktycznie we wszystkich segmentach populacji. Wirusowe zapalenie wątroby typu C przenosi się z krwią, więc mogą nawet zostać zakażone w placówce medycznej lub w salonie kosmetycznym.

Okres inkubacji choroby wynosi do sześciu miesięcy. Ale bezobjawowy rozwój choroby w postaci przewlekłej może trwać przez dekady. W tym okresie dochodzi do uszkodzenia wątroby, powodując marskość i raka. Ostre zapalenie wątroby typu C objawia się:

  • gorączka;
  • apatia i zmęczenie;
  • nudności, wymioty;
  • dyskomfort w jamie brzusznej i stawach;
  • żółtaczka skóry i twardówki.

Przy pierwszych takich objawach konieczne są badania przesiewowe, diagnostyka i leczenie.

Światowa Organizacja Zdrowia wielokrotnie wyrażała zaniepokojenie stopniem zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C w wielu krajach. W profilaktyce zaleca się coroczne badanie krwi na tę chorobę - serologiczne badania przesiewowe na obecność przeciwciał przeciw HCV.

Gdy w ludzkim ciele wykrywane jest zapalenie wątroby typu C, przeprowadza się test na kwas rybonukleinowy (RNA) w celu określenia ostrej lub przewlekłej postaci choroby. Przy pierwszym typie choroby około 1/3 wszystkich pacjentów nie wymaga leczenia, ponieważ układ odpornościowy tych osób radzi sobie z samą infekcją. Ale jedną z różnic wirusa jest jego zdolność do mutacji - zmienność struktury genu. Z tego powodu może on uniknąć układu odpornościowego i niszczyć zdrowe komórki prawie bez przeszkód. W takim przypadku test RNA będzie wskazywał na chroniczną postać choroby. Lekarz będzie musiał:

  • określić stopień uszkodzenia wątroby (zwłóknienie, marskość) za pomocą biopsji;
  • w celu ustalenia genotypu wirusa zapalenia wątroby typu C.

Bez specjalistów nie będzie możliwe rozpoznanie choroby.

Dlaczego potrzebujesz genotypowania?

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest uproszczoną nazwą dla całego spektrum wirusów, które są pogrupowane według genotypu i podtypu przez różnice w strukturze RNA. W związku z tym reakcje na działanie leków będą indywidualne. Spośród 11 znanych genotypów najczęstsze na świecie są 6. Podtypy mają około 500 i wyróżniają się szczególną wrażliwością na leki.

Dla przestrzeni poradzieckiej typowe są typy 1, 2 i 3. Z podtypów w Europie Środkowej i Wschodniej, a także w Azji, najczęstszym wirusem zapalenia wątroby typu C jest 1b. Jego specyfika:

  1. Postać choroby jest przeważnie przewlekła.
  2. Bezobjawowy przebieg choroby (pacjent może dowiedzieć się o swoim problemie kilkadziesiąt lat po infekcji).
  3. Wirus prawdopodobnie wywoła marskość, raka wątrobowokomórkowego, powikłania pozawątrobowe (krioglobulinemiczne zapalenie naczyń, złośliwe nowotwory układu limfatycznego), które mogą być śmiertelne.
  4. Schematy leczenia interferonem praktycznie nie dają żadnej reakcji. Leczenie daklataswiru + asunaprewiru / sofosbuwiru może doprowadzić do utrzymującej się odpowiedzi wirusologicznej.

Kolejnym najbardziej rozpowszechnionym na Ukrainie, Białorusi i Rosji jest wirus zapalenia wątroby typu C 3a. On:

  • znacznie rzadziej występuje w postaci przewlekłej;
  • znamienne zmianami dróg żółciowych i stłuszczenia (nagromadzenie tłuszczu w komórkach wątroby);
  • mniej prawdopodobne, że spowoduje marskość;
  • przy wyborze dawkowania rybawiryny należy postępować zgodnie z ciężarem pacjenta, a w przypadku choroby o genotypie 3a, ilość leku jest przepisywana przez lekarza.

Ale nie tylko te genotypy mogą wykryć podobną procedurę. Metoda ma na celu wykrycie obecności RNA wirusa zapalenia wątroby typu C (podtypy 1a, 1b, 2a, 2b, 2c, 2i, 3, 4, 5a, 6) oraz identyfikację genotypów 1a, 1b, 2, 3a / 3b (bez podziału na podtypy genotypu 3). ).

Analiza genotypu jest potrzebna do znalezienia odpowiedniego leczenia dla każdego konkretnego przypadku choroby. Czas jego trwania i skuteczność zależą od schematu leczenia. Wyniki badania pozwalają przewidzieć rozwój choroby, znaleźć akceptowalne środki terapeutyczne, dawkowanie leków. W niektórych przypadkach biopsja wątroby jest wykonywana tylko po wykonaniu genotypowania.

Przygotowanie do analizy i jej cechy

Jak rozpocząć diagnostykę i jak określić genotyp choroby wirusowej? Spotkanie w celu wykonania testu na genotyp zapalenia wątroby typu C jest prowadzone przez specjalistę chorób zakaźnych lub hepatologa. Do manipulacji wymagana jest krew od żyły pacjenta. Przed rozpoczęciem testu zabrania się palenia (przynajmniej przez pół godziny), spożywania napojów alkoholowych lub substancji narkotycznych.

Analiza genotypu zapalenia wątroby typu C może nie tylko potwierdzić lub obalić klęskę organizmu ludzkiego za pomocą pewnego rodzaju wirusa, ale w rzadkich przypadkach może nawet nie dać określonego wyniku. Jeśli genotyp nie zostanie określony, nie oznacza to, że osoba jest zdrowa. W takim przypadku dostępne są 2 opcje:

  1. Wirus, który nie jest typowy dla tego regionu (inne odczynniki są potrzebne do analizy wszystkich możliwych typów wirusowego zapalenia wątroby typu C).
  2. Niskie stężenie wirusowego RNA we krwi pacjenta (laboratorium, w którym przeprowadzono analizę, wyposażone jest w mniej skuteczny i czuły instrument).

U niektórych pacjentów w organizmie występuje kilka genotypów wirusa. Wirusowe zapalenie wątroby typu C, którego genotypowanie i odpowiednie leczenie zostało przeprowadzone pomyślnie, nie znika u pacjenta. Po pozbyciu się jednego wirusa należy przejść do leczenia pozostawania w ciele.

Wpływ na wynik i późniejsze leczenie genotypowania warunków zapalenia wątroby typu C w celu dostarczenia analizy, przechowywania materiału. Dlatego powinieneś wybrać instytucję medyczną z doświadczeniem w tej procedurze. Personel kliniki musi być przeszkolony, a sprzęt musi być nowy i działający.

Możliwe, że opracowywane z biegiem czasu schematy leczenia genotypowego wyeliminują potrzebę genotypowania, jednak w tej chwili jest to jedna z głównych analiz do wykrywania zapalenia wątroby typu C. Nie ma jeszcze alternatywy dla tej procedury.

Główne genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C i ich znaczenie w epidemiologii choroby

Naukowcy zidentyfikowali następujące genotypy zapalenia wątroby typu C: 1a, 1b, 4b, 4a, 4b, 4d, 4a, 5a, 6a, 7a, 7b, 8a, 8b, 9a, 10a, 11a. Wirusowe zapalenie wątroby jest ostrym lub przewlekłym stanem zapalnym wątroby różnego pochodzenia:

  • wirusowe zapalenie wątroby (A, B, C, D, E, F, G);
  • toksyczne (alkoholowe, lecznicze, w przypadku zatrucia toksycznymi chemikaliami);
  • promieniowanie;
  • zapalenie wątroby z chorobami autoimmunologicznymi.

Ogólne informacje o wirusach

Wirus zapalenia wątroby typu C charakteryzuje się ogólnoustrojową infekcją HCV. Ponieważ wirus, o którym mowa, ciągle mutuje, zmieniając jego strukturę genetyczną, organizm nie jest w stanie wytworzyć dla niego przeciwciał. Nie ma szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C. W 15-20% przypadków infekcji układ odpornościowy radzi sobie z samym wirusem. Wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV) może powodować marskość i raka wątroby.

Choroba wątroby przebiega bezobjawowo. Ból można odczuwać w skorupie, która pokrywa wątrobę (wraz ze wzrostem jej wielkości) lub w innych narządach znajdujących się wokół niej. W wątrobie nie ma receptorów bólowych. Ciało wysyła sygnały tylko wtedy, gdy powstają blizny na wątrobie (marskość). Objawy choroby objawiające się w postaci naruszenia apetytu, ogólne osłabienie, nudności, biegunka, nagła utrata masy ciała.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest przenoszone przez krew. Lekarze rozróżniają następujące metody infekcji wirusowej:

  • z transfuzjami krwi;
  • za pomocą narzędzi do manicure;
  • podczas tatuowania;
  • podczas przekłuwania;
  • w stosowaniu leków (jeśli używasz 1 strzykawki dla kilku osób);
  • seksualnie;
  • podczas ciąży;
  • w placówkach medycznych z nieadekwatną dezynfekcją narzędzi (w tym w gabinetach dentystycznych).

W CIS najczęściej występują 1, 2 i 3 genotypy wirusa zapalenia wątroby typu C. Genotyp 1b jest bardziej powszechny. To jest trudniejsze do wyleczenia. Genotyp 3a występuje u 20% pacjentów. Wśród pacjentów jest następujący wzór:

  • pacjenci, u których zakażenie wystąpiło podczas transfuzji krwi, częściej cierpią na typ 1b;
  • Genotyp 3a występuje najczęściej u pacjentów uzależnionych od narkotyków, a 1b jest znacznie mniej powszechny;
  • w Rosji częstość występowania genotypów 1b i 4 jest znacznie wyższa niż 1a, 2a, 3a;
  • 10% pacjentów ma mieszane zapalenie wątroby (3a i 1b).

Charakterystyczne cechy

Wirusowe zapalenie wątroby typu A, w przeciwieństwie do B i C, jest spowodowane infekcjami jelit. Zakażenie następuje poprzez kontakt, brudne ręce, jedzenie, wodę. Leczenie choroby odbywa się za pomocą hepatoprotektorów. Kiedy jest przypisana specjalna dieta. Ten typ charakteryzuje żółknięcie skóry i twardówki gałek ocznych. Leczenie może trwać od 1 tygodnia do 2 miesięcy. Okres powrotu do zdrowia po chorobie może trwać do sześciu miesięcy. Wirusowe zapalenie wątroby typu A nie powoduje żadnych powikłań. Zapobieganie chorobom obejmuje szczepienia i higienę.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B powoduje hepadnawirusy. Są odporne na stresy chemiczne i fizyczne. W stanie zamrożonym mogą pozostać opłacalne przez 20 lat. Mogą być przechowywane w lodówce przez około 6 lat. W temperaturze pokojowej żyją przez około 3 miesiące. We wrzącej wodzie hepadawirusy giną po 30 minutach. Ta choroba o silnej odporności zachodzi w ostrej postaci. Środki immunostymulujące, hepatoprotektory, hormony i antybiotyki są przepisywane do leczenia. Szczepienie pozwala rozwinąć przeciwciała przeciwko wirusowi, zapobiegając rozwojowi różnych powikłań.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest spowodowane przez flawiwirusy. W środowisku są one niestabilne, zachowując swoją żywotność przez krótki czas. W 70-80% przypadków rozwija się przewlekła postać choroby. W takim przypadku może rozwinąć się marskość wątroby lub rak wątroby. Okres inkubacji HCV wynosi 20-140 dni. Wirusowe zapalenie wątroby typu C można łączyć z innymi typami wirusów, co powoduje, że pacjent czuje się gorzej. Trudność leczenia polega na stałej mutacji wirusa.

Podstawowe metody diagnostyczne

Zewnętrzne objawy zapalenia wątroby typu C w początkowym stadium rozwoju choroby nie są swoiste.

Pacjent może skarżyć się na zmęczenie, utratę apetytu. Te objawy mogą być charakterystyczne dla innych chorób. Czynnik ten utrudnia diagnozowanie we wczesnych stadiach choroby. Często zdiagnozowano "zapalenie wątroby typu C" podczas rutynowego badania pacjenta lub w przypadku podejrzenia rozwoju innych chorób.

W przewlekłym przebiegu choroby wirus infekuje dużą liczbę komórek. Obecność leukocytów w wątrobie sygnalizuje proces zapalny. Białe krwinki niszczą i usuwają martwe komórki wątroby. Następnie powstają blizny. Ich pojawienie się jest związane z rozwojem zwłóknienia i marskości wątroby. Zgorzelizowanie może pojawić się na etapie marskości, gdy dotknie duża część narządu.

Często u pacjentów z genotypem 3a zapalenia wątroby typu C rozwija się stłuszczenie. Jest to zjawisko, w którym komórki tłuszczowe przenikają do struktury wątroby. Z tego powodu wątroba powiększa się, w prawym podżebrze występuje uciążliwy ból.

Genotypowanie może dostarczyć dokładnego opisu przebiegu choroby. W celu ustalenia obecności wirusa we krwi można:

  • izolowanie RNA wirusa;
  • wydzielając przeciwciała do wirusa.

Przeciwciała przeciwko HCV pozostają we krwi pacjenta przez długi czas (i po wyleczeniu). Ale w tym przypadku brakuje wirusa RNA. Główną metodą oznaczania HCV we krwi jest immunosorpcyjny test enzymatyczny. Ten test pozwala zidentyfikować antygeny i przeciwciała wirusa we krwi.

Zalecenia lekarza

Naukowcy opracowali systemy testowe do wykrywania przeciwciał u ludzi. To pozwala wykryć obecność wirusa we wczesnych stadiach choroby. Diagnostyka trzeciej generacji może wykryć do 97% zainfekowanych osób. Testy mogą dać wynik pozytywny, negatywny lub neutralny. W tym drugim przypadku zaleca się powtórzyć test po kilku miesiącach.

Jeżeli testy na obecność przeciwciał przeciwko HCV są pozytywne, wówczas zaleca się wykonanie testu PCR. Test jakościowy pozwala zidentyfikować strukturę genetyczną wirusa. Badania ilościowe pozwalają obliczyć stężenie wirusa we krwi. Ta metoda diagnostyczna umożliwia przepisanie prawidłowego leczenia. Sprawdzanie wskaźnika ilościowego podczas leczenia może śledzić skuteczność leczenia.

Pacjenci z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C mają zwiększone ryzyko raka wątroby. Dlatego zaleca się, aby badano je pod kątem markerów nowotworowych (alfa-fetoprotein) w odstępach 6-12 miesięcy. W tym samym okresie zaleca się wykonanie USG wątroby.

W niektórych przypadkach hepatolog może przepisać biopsję wątroby. Przy pomocy specjalnej igły jest przebicie. Przez małe nakłucie pobrano fragment tkanki wątroby do analizy. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Ta analiza pozwala określić stopień zaawansowania choroby i obecność powiązanych chorób.

Aby określić pełny obraz choroby, przeprowadza się analizę genotypu wirusa (genotypowanie). Po ustaleniu genotypu, stadium zapalenia wątroby, stopnia jego uszkodzenia, ilości zwłóknienia, lekarz może przepisać najskuteczniejsze leczenie w konkretnym przypadku.

Taktyka zarządzania pacjentem

Według statystyk 5% zainfekowanych pacjentów wraca do zdrowia. Przeciwciała pozostają w ciele przez długi czas, ale niemożliwe jest zidentyfikowanie RNA wirusa we krwi. Jakie leczenie jest potrzebne w konkretnym przypadku, tylko lekarz może ustalić. Przebieg leczenia jest zalecany zgodnie z następującymi kryteriami:

  • wiek;
  • podłoga;
  • waga;
  • stadium choroby;
  • czas, w którym wirus jest w ciele;
  • genotyp wirusa;
  • predyspozycje genetyczne do fibroblastów.

Jeśli u kogoś z najbliższej rodziny zdiagnozowano marskość, należy zbadać pacjenta pod kątem obecności następujących markerów:

  • cytokiny;
  • białka immunoregulacyjne;
  • czynniki fibrynogenezy.

W większości przypadków stosuj złożoną terapię. Interferon w połączeniu z rybawiryną jest przepisywany pacjentowi. Pierwszy lek ma działanie immunomodulujące i przeciwwirusowe. Badania laboratoryjne wykazały działanie przeciwwirusowe rybawiryny na WZW typu C. Ten lek jest przeciwwskazany:

  • osoby poniżej 18 lat;
  • kobiety w ciąży;
  • podczas karmienia piersią;
  • biorcy przeszczepu narządów;
  • pacjenci z nadczynnością tarczycy;
  • pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego, cukrzycą lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc.

Łączone leczenie zapalenia wątroby pozwala pozbyć się objawów choroby w 50% przypadków. Podczas leczenia należy przepisać hepatoprotektory. Zwiększają funkcje ochronne wątroby, pobudzając regenerację komórek. Pojawienie się leków antywirusowych nowej generacji ("Botseprevir", "Telaprivir") pozwoliło na zwiększenie odzysku do 70-80%.

Kiedy zapalenie wątroby jest konieczne, aby przestrzegać pewnych zasad żywienia:

  • codziennie pić 1,5-2 litrów wody;
  • wyklucza napoje alkoholowe;
  • zrównoważyć dietę;
  • nie głodować;
  • dzielenie posiłków na małe porcje do odbioru 5-6 razy dziennie;
  • zminimalizować spożycie słodyczy;
  • codziennie jedz warzywa i owoce;
  • wyeliminować tłuste, smażone, ostre, wędzone jedzenie, fast food;
  • do diety dodać orzechy i rośliny strączkowe;
  • wykluczyć szczaw, tłuste ryby i mięso, kakao, bulion mięsny, przyprawy.

Nie można samoleczenia lub używać środków ludowej bez konsultacji z lekarzem.


Więcej Artykułów O Wątrobę

Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Państwowy program leczenia zapalenia wątroby typu C w Rosji

Czy istnieje bezpłatne leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C?Obecnie leczenie przeciwwirusowe na zapalenie wątroby typu C jest jedynym sposobem na powstrzymanie postępu choroby przed przejściem do marskości.
Zapalenie pęcherzyka żółciowego

Rehabilitacja po usunięciu pęcherzyka żółciowego

Choroba kamieni żółciowych jest jedną z najczęstszych patologii chirurgicznych. Z tego powodu problem leczenia i rehabilitacji takich pacjentów nie traci znaczenia.