Okres inkubacji wirusa zapalenia wątroby

Pozostaw komentarz 6,464

Wszystkie choroby wirusowe mają okres inkubacji - długość czasu po infekcji przed wystąpieniem pierwszych objawów. Okres inkubacji zapalenia wątroby zależy od jego odmiany. Krótki okres adaptacji wirusowych komórek zapalenia wątroby typu A wynosi do 4 tygodni, natomiast w przypadku WZW typu B adaptacja trwa 6 miesięcy. Zapalenie wątroby w okresie inkubacji nie objawia się, więc osoba nie jest świadoma obecności złych komórek w ciele.

Informacje ogólne

Wirusowe zapalenie wątroby jest wirusem, który niszczy dobre komórki wątroby i jest trudny do leczenia. Istnieje 6 typów: WZW typu A, B, C, D, E i G, wśród nich częściej występują typy A, B i C. Każdy rodzaj wirusa nie jest całkowicie wyleczony i trudno jest zdiagnozować chorobę. Ten fakt można wytłumaczyć objawami, które manifestują się w każdej osobie indywidualnie. Szczepy wirusa i krótką charakterystykę przedstawiono w tabeli:

Sposoby infekcji

Nosicielami wirusa typu A są ludzie, którzy odwiedzają miejsca, w których występują niehigieniczne warunki lub nie są świadomi swojej infekcji. Komórki wirusa adaptują się do systemów zaopatrzenia w wodę lub systemów kanalizacyjnych, które nie były naprawiane przez długi czas. Ten szczep wirusa jest przenoszony w następujący sposób:

  • w powietrzu, w kale, mocz;
  • z nieumytą żywnością lub brudną wodą;
  • podczas stosunku płciowego;
  • poprzez niesterylne instrumenty medyczne.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest przenoszone tylko przez krew. Ta droga przekazu jest również nazywana hematogenną. Podobne metody zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C:

  • Przez strzykawki używane po zakażonej osobie.
  • Po przekłuciu i tatuażu. Źródłem infekcji są słabo zdezynfekowane instrumenty.
  • W przypadku darowizn lub procedur przeprowadzanych w warunkach naruszenia zasad higieny i higieny.
  • Podczas używania artykułów higienicznych dla pacjentów obejmuje to nożyczki do manicure, maszynek do golenia.
  • Transfuzja krwi, która zawiera komórki wirusowe.
  • Niebezpieczne stosunki seksualne z różnymi partnerami.
Powrót do spisu treści

Okres inkubacji

Okres inkubacji zależy od rodzaju choroby. Średnio - od tygodnia do kilku miesięcy. Czas trwania tego okresu zależy od czasu, w którym komórki wirusowe mogą się przystosować i rozpocząć infekcję:

  • Okres inkubacji żółtaczki (szczep A) wynosi od 30 do 50 dni. Pod koniec tego terminu pojawiają się podstawowe objawy.
  • Okres inkubacji w przypadku zapalenia wątroby typu B wynosi 45-180 dni. Początkowe objawy często pojawiają się w 60-80 dniu. Najkrótszy okres inkubacji trwa od 40 do 45 dni.
  • Okres inkubacji w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu C. Zanim wykryty zostanie wirus we krwi, zajmie to sześć miesięcy lub nawet rok, czasem dwa tygodnie. Osobliwością wirusa C jest to, że terminy nie są jasno określone, dlatego lekarze są warunkowo zorientowani na 49-dniową ocenę.

Wkrótce manifestacja choroby może wywołać niezdrowy tryb życia, nadużywanie alkoholu.

Cechy zakażenia u dzieci

Wirusowe zapalenie wątroby typu A często dotyka dzieci, jest to uzasadnione, po pierwsze, przez bliski kontakt dzieci w przedszkolach i szkołach, a po drugie, u małych dzieci umiejętności higieniczne nie są tak dobrze rozwinięte. Ponadto, źle umyte ręce, zanieczyszczone zabawki, brudne naczynia przyczynią się do szybkiego rozwoju choroby. Okres inkubacji w przypadku zapalenia wątroby typu B u dzieci w wieku niemowlęcym jest krótszy o 1,5 lub 2 dni, podczas gdy u starszych dzieci jest krótszy o 2,5 dnia. Ale osobliwością zapalenia wątroby typu C u dzieci jest fakt, że częstość występowania choroby jest minimalna (mniej niż 1%). Wirus tego szczepu jest w stanie tolerować się ze względu na zdrową aktywność enzymów wątrobowych i silną odporność. Zainfekowane niemowlęciem typu B i C od matki podczas porodu.

Pierwsze oznaki zapalenia wątroby

Po infekcji pierwotne objawy wirusa pojawiają się w różny sposób. Początkowe objawy żółtaczki łatwo można pomylić z grypą lub zaburzeniami gastrologicznymi. Osoba chorująca może doświadczyć:

  • ból po prawej stronie;
  • dreszcze, gorączka;
  • ból głowy i osłabienie;
  • pocenie;
  • utrata apetytu;
  • zaburzenia jelitowe (rzadziej występujące);
  • całkowita apatia, utrata apetytu, nudności i wymioty, co jest bardziej charakterystyczne dla dzieci.
Zaburzenia jelit są charakterystyczne dla wirusowego zapalenia wątroby typu A, B i C.

Objawy zapalenia wątroby typu B pod wieloma względami przypominają typ A. Na początku można odczuwać dyskomfort w prawidłowym nadbrzuszu, gorączce, bólach stawów i bólu głowy. Wirusowe zapalenie wątroby typu C manifestuje się następująco:

  • zaburzenia jelitowe: biegunka, wymioty;
  • stan depresji;
  • osłabienie, zmęczenie;
  • wspólny ból.
Powrót do spisu treści

Co zrobić, gdy zostanie wykryty wirus?

Lekarze uspokajają, że zapalenie wątroby nie jest zdaniem. 75% osób chorych do końca życia, ale pod warunkiem intensywnej terapii. Im szybciej choroba zostanie wykryta, tym większa szansa na zmniejszenie ryzyka powikłań. Dieta zmniejszy obciążenie chorego narządu. Od momentu zarażenia osoby zarażone nie mogą być dawcami krwi ani uczestniczyć w transfuzjach. Żyją na pigułkach, aby utrzymać wątrobę i ogólne samopoczucie.

Środki zapobiegawcze

Aby uniknąć choroby, należy zachować ostrożność: nie należy używać środków higieny innych osób, myć rąk, używać jednorazowych strzykawek i nie prowadzić gorączkowego stylu życia. Jeśli odczuwasz charakterystyczne objawy, lepiej nie odkładać wizyty u lekarza, ponieważ dziś zostały opracowane metody badawcze, które mogą wykryć wirusa na dowolnym etapie.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A, B, C i ich okres inkubacji

Całe zapalenie wątroby, pod jakimkolwiek literą, które są wyznaczone, jest chorobą zakaźną. Choroba ta atakuje wątrobę, wpływając na zdrowe komórki w różnym stopniu. Ale każdy rodzaj zapalenia wątroby nie pozwala całkowicie pozbyć się choroby. Trudność w wykryciu wirusa polega na tym, że objawy choroby u ludzi mogą objawiać się na różne sposoby. Zależy od stanu zdrowia ludzkiego, od indywidualnych cech organizmu.

Po zakażeniu zapaleniem wątroby rozpoczyna się okres inkubacji. Okres inkubacji to okres dojrzewania wirusa choroby w organizmie, w którym spadł. Zasadniczo w tym okresie pacjent jest całkowicie nieświadomy wirusa i czuje się całkiem zdrowy.

Infekcja WZW typu A

Żółtaczka lub choroba Botkina to choroba zakaźna, która dotyka wcześniej zdrowej tkanki wątroby. Źródłem choroby jest wirus zapalenia wątroby typu A. Pacjent zakażony jest uważany za nosiciela choroby i może nie być świadomy obecności wirusa w organizmie. Choroba jest przenoszona drogą fekalno-oralną przez spożycie zdrowej osoby przez żywność, brudne ręce, wodę i krew.

Raz w organizmie, sprawczy wirus poprzez nieszczelności krwionośnych w tkance wątrobowej, a następnie zdrowe tkanki dotknięte, a proces ich masowego umierania. Okres inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu A trwa od trzydziestu do pięćdziesięciu dni, po czym choroba wykazuje wyraźne oznaki.

Występowanie wirusowego zapalenia wątroby typu A po okresie inkubacji:

  • Wzrost temperatury.
  • Ostre ataki migreny.
  • Obecność bólów we wszystkich częściach ciała.
  • Zwiększona senność.

Następujące objawy choroby zapalenia wątroby typu A są wyrażane jako forma grypopodobna lub gastrologiczna.

Ta infekcja wirusowa zajmuje wiodące miejsca w krajach, w których kwitną niehigieniczne warunki. Ale jednocześnie można go leczyć, a konsekwencje tej choroby wirusowej mogą nie wpływać na zdrowie pacjenta.

Wirusowe zapalenie wątroby typu b

Wirusowe zapalenie wątroby typu B (surowica), które atakuje hepatocyty. Źródłem tej choroby jest wirus DNA. Nosicielem infekcji infekującej innych jest zarażony pacjent.

Zakażenie tym wirusem występuje tylko przez krew. Dlatego proces przenoszenia tej choroby nazywa się krwiotwórczą.

Okres inkubacji w przypadku zapalenia wątroby typu B trwa od dwóch miesięcy do pół roku. Zdaniem ekspertów, u większości pacjentów wirus przejawia się w przedziale od sześćdziesięciu do osiemdziesięciu dni. Również w medycynie zdarzają się przypadki, gdy okres inkubacji trwał od czterdziestu do czterdziestu pięciu dni.

W przypadku wybuchu epidemii wirusa i infekcji od pięćdziesięciu do stu osób, okres inkubacji choroby ulega skróceniu. Dojrzewanie choroby w tym przypadku jest ograniczone do półtora, dwóch miesięcy.

Jeśli występuje infekcja domowa, okres infekcji w osoczu trwa dłużej. Dopiero po przejściu okresu półrocznego pacjent może odgadnąć obecność poważnych problemów zdrowotnych i udać się do szpitala, aby zdiagnozować przyczyny dolegliwości.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C.

Najpoważniejsze zagrożenie dla ludzkiego zdrowia leży w wirusie sklasyfikowanym pod literą "C". Wirusowe zapalenie wątroby typu C (posttransfusion) grozi śmiercią. Wielu współczesnych lekarzy porównuje tę chorobę z zakażeniem wirusem HIV.

Według danych statystycznych wirus ten zaraża dwa procent mieszkańców całego globu, ale liczba ta rośnie z każdym rokiem. Co więcej, choroba dotyka młodych ludzi, co oznacza, że ​​choroba "staje się coraz młodsza".

Proces infekcji odbywa się za pomocą krwiaków:

  • Przekazywane przez iniekcję strzykawkami wielokrotnego napełniania od osoby zarażonej.
  • Tatuaże i piercing ze źle wysterylizowanymi instrumentami.
  • Procedury medyczne i darowizny, które zostały dokonane z naruszeniem ustalonych standardów sanitarnych.
  • Stosowanie zagranicznych artykułów higienicznych, takich jak nożyczki do paznokci i pedicure, szczoteczka do zębów, maszynki do golenia.
  • Transfuzja zakażonej krwi.
  • Seks bez zabezpieczenia i szeroki zakres niestabilnych partnerów seksualnych.

Wykrywanie wirusa jest utrudnione przez fakt, że okres inkubacji w przypadku zapalenia wątroby typu C nie jest spowodowany żadnym dokładnym okresem. Dojrzewanie i dystrybucja krwi może wystąpić przez sześć miesięcy lub nawet rok. W niektórych przypadkach choroba może wystąpić we wczesnym okresie - może to nastąpić dwa tygodnie po zakażeniu.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C, którego okres inkubacji został obliczony przez specjalistów w czterdzieści dziewięć dni, jest chorobą nieuleczalną. I pierwsze znaki mogą pojawić się w takich znakach:

  • Biegunka
  • Wymioty.
  • Depresja
  • Ból stawów.
  • Ogólna słabość ciała i zmęczenie.

Objawy żółtaczki i gorączki po zakażeniu tym wirusem u chorych osób są nieobecne. Dlatego zakażenie to jest wykrywane najczęściej podczas planowanego badania lekarskiego.

Ostre zapalenie wątroby typu C występujące w późnych stadiach choroby jest modyfikowane w postaci przewlekłej i grozi powikłaniami. Może to być marskość lub rak. Według lekarzy taki wynik infekcji występuje w osiemdziesięciu procentach przypadków. Tak więc ten typ wirusa charakteryzuje się zwiększoną śmiertelnością. Ponadto nie ma szczepionki, która pomogłaby chronić organizm przed infekcją. Europejscy naukowcy stale pracują w tym kierunku, ale na tym etapie wirus nie zostaje pokonany, a szczepionka nie została znaleziona.

Infekcja zapalenia wątroby typu e

Objawy wirusowego zapalenia wątroby typu E są bardzo podobne do wirusa w klasyfikacji A. Jedyną różnicą w stosunku do tych wirusów jest to, że gdy pacjent zmienia kolor na żółty, wówczas z wirusem A pacjent czuje się dobrze, jakby choroba minęła, a osoba odzyskała zdrowie. Kiedy wirus E zachodzi odwrotna reakcja, zamiast ulgi pojawia się komplikacja zdrowia.

Podobieństwo tych dwóch zakażeń wirusowych obserwuje się w procesie infekcji, który zachodzi tą samą drogą fekalno-oralną jak w wirusowym zapaleniu wątroby typu A.

Okres inkubacji wirusa trwa od dziesięciu dni do dwóch miesięcy. Choroba zaczyna pojawiać się stopniowo. Występuje zmniejszenie apetytu, występuje osłabienie, zawroty głowy, widoczne są wszystkie oznaki lekkiej niedyspozycji. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić wymioty. Wszystkie te objawy są nieodłączne w wielu chorobach, dlatego trudno jest ustalić, czy wirus dostał się do organizmu.

Okres poprzedzający okres "żółtaczki", kiedy choroba objawia się leniwie, może trwać do dziewięciu dni. Drugi etap, gdy sama choroba zaczyna się aktywnie ujawniać, są oznaki naruszenia wątroby. W tym czasie białka oczu stają się żółtawe, mocz staje się ciemny, a kał zmienia kolor. Zdarza się, że temu okresowi "żółtaczkowemu" towarzyszy rezami w jamie brzusznej, swędzenie skóry. Ponadto wątroba w tym okresie jest powiększona, dzięki czemu łatwo ją sondować. Ten okres może trwać od jednego do trzech tygodni.

Wirus ten jest szczególnie niebezpieczny dla kobiet w ciąży. Istnieją statystyki, które wskazują, że choroba ta nie pozwala dziecku znosić i występuje poronienie. Możliwe i śmiertelne najbardziej w ciąży.

Jak żyć z infekcją w ciele

Im wcześniej wirus zostanie wykryty, a leczenie rozpoczęte, tym bardziej prawdopodobne jest minimalizowanie skutków choroby. Dietetyczne odżywianie zmniejszy obciążenie uszkodzonych komórek.

Statystyki potwierdzają, że przeniesiona choroba nie jest wyrokiem, a siedemdziesiąt pięć procent tych, którzy chorowali na tę chorobę, żyje do późnej starości. W tym samym przypadku, jeśli nie przeprowadzono intensywnego leczenia, może ono skrócić życie zakażonej osoby do pięciu lat od momentu wejścia wirusa do organizmu.

Pacjenci z "śpiącą" postacią zapalenia wątroby powinni zawsze o tym pamiętać. Dla nich udział w transfuzji krwi jako dawcy jest zabroniony. Tacy pacjenci powinni stale utrzymywać swój normalny stan zdrowia za pomocą tabletek przepisanych przez lekarza.

Rozumiejąc niebezpieczeństwo zakażenia zapaleniem wątroby, należy zachować szczególną ostrożność i przestrzegać wszystkich zasad, które zmniejszają ryzyko choroby. Używanie jednorazowych strzykawek, indywidualnych urządzeń higienicznych i dokładne mycie rąk przy każdej okazji znacznie zwiększy szanse uniknięcia zakażenia tą infekcyjną chorobą.

Zapalenie wątroby Okres inkubacji

Wirusowe zapalenie wątroby typu A, często określane jako choroba Botkina, jest ostrą infekcją wirusową, która atakuje komórki wątroby. Jest to dość powszechna choroba zakaźna: w wieku 40 lat praktycznie wszyscy ludzie mają swoiste przeciwciała przeciwwirusowe w swojej surowicy krwi, co wskazuje, że choroba ta była wcześniej przenoszona.

Najczęściej występuje w postaci zapalnej i dlatego nie zawsze jest diagnozowana, ale odbywa się pod maską innej choroby (najczęściej ARD). Uważa się, że stosunek postaci żółtaczkowych i żółciowych wynosi odpowiednio 1:10.

Przyczyna choroby

Wirus zapalenia wątroby typu A jest jedną z całej grupy wirusów zdolnych do wywoływania zapalenia wątroby. Obecnie wiadomo, siedem różnych typów A, B, C, D, E, F, G źródło zakażenia - u pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu A, z której ciała wirus wydalanych z kałem i moczem. Od pacjenta i ludzi wokół niego może się zarazić.

Izolację wirusa odnotowano już 5 dni przed wystąpieniem żółtaczki i trwa już około 5 dni w okresie żółtaczkowym. Wirus jest najbardziej intensywnie uwalniany pod koniec okresu inkubacji, kiedy jeszcze nie ma objawów choroby, a ludzka infekcja rośnie. W okresie żółtaczki pacjent jest mniej zaraźliwy. Po wypisaniu pacjenta miliardy wirusów są przydzielane, a tylko około 10 wystarcza do zainfekowania innej osoby.

Pacjenci z formą anicteric, którzy nie są izolowani i rozprzestrzeniają infekcję, są szczególnie niebezpieczni.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest chorobą z mechanizmem zakażenia, która polega na fekalno-ustnym zapaleniu. Można się zarazić po spożyciu wody lub żywności zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu A. Wirus produkty mogą być wprowadzane za pomocą brudnych rąk pacjenta lub osoby został z nim w kontakcie, na nieprzestrzeganie elementarnych zasad higieny.

Przez wodę dochodzi do zanieczyszczenia w przypadku złej jakości oczyszczania wody pitnej lub gdy brudna woda przedostaje się do ust podczas kąpieli w wodzie. Wirus zapalenia wątroby typu A zachowuje swoją żywotność przez kilka miesięcy, nie tylko w słodkiej wodzie, ale także w słonej wodzie.

Możliwe jest zakażenie drogą kontaktową i domową przez dowolny przedmiot ogólnego użytku:

  • naczynia;
  • ręcznik;
  • pościel;
  • brudne ręce.

Rodzinne epidemie chorób kilku osób wskazują na lekceważenie zasad higieny w rodzinie. Niektórzy naukowcy uważają, że przeniesienie wirusa zapalenia wątroby typu A jest możliwe dzięki stosunkom powietrznym i seksualnym.

Zdarzały się przypadki zakażenia przez krew dawcy pobraną od niego w okresie inkubacji.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A dotyka głównie dzieciństwa, ponieważ dzieci nie zawsze przestrzegają zasad higieny, mają ściślejszy kontakt ze sobą. Przeważnie chore dzieci od 1 do 15 lat. Przeciwciała matki chronią dzieci w wieku do jednego roku, więc praktycznie nie chorują.

W przedszkolach infekcja jest możliwa dzięki doniczkom, ręcznikom, zabawkom, z których dziecko korzystało wcześniej podczas okresu inkubacji. Jagody i warzywa zebrane na łóżku, które zostało zapłodnione kałem pacjenta, niezbyt dobrze umyte przed użyciem, również stwarzają ryzyko zakażenia.

Choroba może występować w postaci sporadycznie rozproszonych przypadków lub w postaci ognisk. Nagłe sytuacje w systemie zaopatrzenia w wodę prowadzą do epidemicznego rozprzestrzeniania się infekcji. Częstość występowania wzrasta w ciepłym sezonie. Zwiększenie jego poziomu obserwuje się co 3-5 lat. Przyczynia się do rozprzestrzeniania się migracji populacji.

Okres inkubacji

W każdej chorobie zakaźnej istnieje okres inkubacji lub ukryty, kiedy proces patologiczny już trwa i nadal nie ma objawów choroby, osoba ta nie wie, że zaraz zacznie się infekcja, ponieważ jego zdrowie jeszcze nie cierpi.

Inkubacja to okres od zakażenia (od kontaktu z pacjentem i prawdopodobieństwa zakażenia) do pojawienia się pierwszych objawów choroby.

Przy różnych infekcjach czas trwania okresu ukrytego jest inny - z niektórymi może trwać kilka godzin, podczas gdy z innymi może trwać kilka miesięcy.

Okres inkubacji zapalenia wątroby typu A może trwać od 15 do 50 dni i wynosi średnio 28 dni. Wirusowe zapalenie wątroby A odróżnia się od innych wirusowych zapalenia wątroby najkrótszym okresem inkubacji. Aby poznać jego czas trwania jest konieczny ze względu na to, że w tym okresie kontakt (zarówno dorosły, jak i dziecko) musi być uważnie monitorowany, aby zauważyć początek rozwoju choroby, należy zwrócić uwagę na jej minimalne objawy.

Takimi objawami w zapaleniu wątroby typu A mogą być:

  • nieznaczny wzrost temperatury;
  • zmniejszony apetyt;
  • nudności;
  • ból w okolicy nadbrzusza;
  • naruszenie fotela;
  • ogólne osłabienie;
  • senność;
  • objawy nieżytowe (katar, łaskotanie i ból gardła, kaszel).

Jednym z wczesnych objawów zapalenia wątroby typu A jest ciemny mocz.

W okresie inkubacji wszystkie kontakty znajdują się pod nadzorem lekarza. Ale lekarz bada kontakt raz w tygodniu. Dlatego ważne jest, aby rodzice dokładnie monitorowali zachowanie dziecka, dobre samopoczucie i apetyt, aby kontrolować 2 p. dzienna temperatura ciała.

Pamiętaj, aby kontrolować kolor moczu. Aby to zrobić, specjalny słoik jest umieszczony w toalecie, łatwiej jest ocenić kolor moczu (chłopiec może oddać mocz w słoiku, a dziewczęcy mocz wylewa się z garnka, po czym należy dokładnie umyć ręce mydłem).

Przy najmniejszych objawach dolegliwości należy skonsultować się z lekarzem. Aby wyjaśnić diagnozę przypisano badanie krwi na aktywność enzymów wątrobowych (aminotransferaz). Jest to najbardziej wiarygodna metoda diagnostyczna, aktywność enzymów jest zwiększona zarówno w postaci żółtaczkowej, jak i w postaci nieokreślonej wirusowego zapalenia wątroby.

Jak uniknąć zapalenia wątroby typu A

Nawet jeśli dziecko lub dorosły miał kontakt z osobą z wirusowym zapaleniem wątroby typu A, mogą być chronione przed tą chorobą. Aby to zrobić, należy pilnie wykonać szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Przed wprowadzeniem szczepionki przeprowadza się badanie krwi na obecność przeciwciał przeciwwirusowych przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. W przypadku wykrycia przeciwciał we krwi, szczepienie nie jest konieczne, organizm już rozwinął odporność w wyniku wcześniejszego kontaktu z wirusem, powtarzająca się choroba nie zagraża, odporność utrzymuje się przez całe życie.

Jeśli we krwi nie ma przeciwciał, szczepionka jest wstrzykiwana domięśniowo do ramienia. Odporność po podaniu jest produkowana po 2 tygodniach i trwa 1-1,5 roku. Jeśli ponowne szczepienie jest przeprowadzane w ciągu 6-18 miesięcy, odporność jest zapewniona przez 20 lat.

Inaktywowana szczepionka (przygotowana z zabitych wirusów). W harmonogramie obowiązkowych szczepień nie jest uwzględniony.

W Rosji stosuje się następujące szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A:

  • Havrix (Wielka Brytania) jest dostępny dla dorosłych i dzieci (od pierwszego roku życia);
  • Avaxime (Francja) jest dozwolone dla dzieci od 2 lat;
  • Vakta (USA) jest dozwolona dla dzieci od 2 lat;
  • "GEP-A-in-VAK" (Rosja) nie zawiera konserwantów i antybiotyków, można go podawać od 3 lat.

Szczepionki można podawać z innymi szczepionkami zgodnie z harmonogramem.

Wskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A:

  • podanie szczepionki wskazane jest nie później niż 10 dni. od momentu kontaktu z pacjentem z WZW typu A;
  • przed podróżą do kraju o wysokiej częstości występowania chorób lub na morzu (2 tygodnie przed odlotem).

Chociaż wirusowe zapalenie wątroby typu A nie ma zastosowania w przypadku ciężkiego uszkodzenia wątroby, praktycznie nie powoduje rozwoju przewlekłego zapalenia wątroby, nadal lepiej jest uratować dziecko przed tą chorobą, aby nie musieć polegać na łagodnym przebiegu choroby i stosować specjalnej diety po cierpieniu na zapalenie wątroby przez sześć miesięcy.

Jeśli kontakt z pacjentem już nastąpił, należy zapewnić obserwację dziecka (lub dorosłego) w okresie inkubacji, aby nie przeoczyć formy o charakterze anicterycznym. Bezpieczniej jest też pilnie zaszczepić osobę kontaktową, jeśli wcześniej nie była zaszczepiona.

Jak długo występuje zapalenie wątroby typu C po zakażeniu?

Pacjent czasami nie podejrzewa obecności wirusa zapalenia wątroby typu C, okres inkubacji może trwać do pojawienia się pierwszych objawów choroby. Czasami nazywa się to ukrytym lub ukrytym etapem infekcji. Czas trwania inkubacji zależy od rodzaju wirusa, w chwili obecnej występuje 6 typów (genotypów). Czas trwania fazy utajonej waha się od kilku godzin do 20-40 dni. Niektórzy pacjenci szybko się regenerują, podczas gdy inni są poważnie chorzy.

Patogeneza choroby

Okres inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu C przebiega przez 3 etapy rozwoju. W fazie adaptacji, po wprowadzeniu wirusa do organizmu pacjenta, liczba komórek patogennych gwałtownie spada. Początkowo patogenne mikroorganizmy giną, nie dostając się do tkanek ludzkiego ciała. Jednak po jakimś czasie rozpoczyna się proces ich aktywnego rozmnażania.

HCV występuje w ostrej formie, w przypadku, gdy w fazie rozwoju rozpowszechniania Krwiopochodne, gdy czynnik sprawczy w żyle wrotnej z wątroby w dużych ilościach do krwi. Po zakończeniu okresu inkubacji pacjent ma pierwsze objawy choroby.

Jak długo po wykryciu infekcji można wykryć patogen?

Wynik choroby zależy od szybkości reprodukcji wirusa i jego cech biologicznych.

Okres inkubacji w przypadku zapalenia wątroby typu C wynosi średnio od 2 tygodni do 3 miesięcy. Jeśli nie ma objawów klinicznych, oznaki wskazują na obecność choroby wirusowej:

Pamiętaj, aby przeprowadzić badanie w celu wykrycia przeciwciał u kobiet w ciąży, pacjentów przygotowujących się do planowanej operacji, dawców krwi i osocza.

Czas trwania okresu inkubacji

"Czuły zabójca" to nazwa wirusa zapalenia wątroby typu C. Właściwości patogenu wpływają na czas trwania okresu ukrytego. Cechą charakterystyczną wirusa jest jego słaba immunogenność. Długi okres inkubacji jest wynikiem niektórych biologicznych właściwości patogenu. Nie jest łatwo odpowiedzieć na pytanie, jak długo wirus przejawia się w organizmie, ponieważ konieczne jest wzięcie pod uwagę takich czynników, jak dawka zakaźna.

Rozwój wirusowego zapalenia wątroby typu C u mężczyzn zależy od liczby komórek wirusowych, które przenikały do ​​tkanek organizmu. Im wyższa dawka zakaźna, tym szybciej zakończy się okres ukryty.

Ze stanu wątroby i narządów wewnętrznych zależy szybkość rozprzestrzeniania się wirusa. Zwyczaje, nadużywanie alkoholu, stres i złe odżywianie mają szczególny wpływ na okres inkubacji.

Zmniejszona reaktywność układu odpornościowego prowadzi do szybkiego rozwoju wirusowego zapalenia wątroby typu C u kobiet. Wirus wchodzi do komórek wątroby, integruje się z genomem, powoduje rozwój ostrej infekcji. Wątroba przestaje pełnić rolę filtra, zmniejsza funkcję oczyszczania krwi z trucizn i toksyn, normalizując biologiczne rytmy. Zwiększenie czasu trwania okresu ukrytego wskazuje na ciężkość procesu zakaźnego.

Test immunologiczny enzymatyczny

Diagnostykę różnicową choroby prowadzi się przy użyciu specyficznych markerów serologicznych. Przeciwciała anty-HCV wykrywane są we krwi. Analiza enzymu w fazie stałej bada kompleks peptydów wirusowych.

Przeciwciała G wskazują na rozwój przewlekłej postaci choroby. W przypadku wykrycia przeciwciał M wirus aktywnie się rozmnaża, manifestuje się zapalenie wątroby typu C - ostra postać choroby. Zidentyfikuj patogen za pomocą specjalnych systemów diagnostycznych 3 pokolenia. Do pracy przy użyciu strukturalnych białek HCV (C, NS3, NS4, NSS).

Synteza przeciwciał IgM rozpoczyna się w przeddzień pierwszych objawów choroby. Aby skierować pacjenta do hospitalizacji z powodu podejrzenia zapalenia wątroby typu C, określa się liczbę markerów wirusowego zapalenia wątroby typu AST, ALT, GGTP, a / HCV oraz IgG. Jeśli zostanie znaleziony wynik dodatni, należy przyjąć kontakt pacjenta z zakażeniem mono-HCV.

W niektórych przypadkach pozytywny test wiąże się z brakiem patogenu we krwi. Lekarz rejestruje wynik fałszywie dodatni. Jeśli odczytuje się go jako (HCV) Ig (M + G) -16,6, oznacza to, że pacjent wcześniej chorował. Biorąc pod uwagę kwestię dalszego leczenia, lekarz wyjaśnia, ile leków przeciwwirusowych należy pobrać po teście.

Reakcja łańcuchowa polimerazy

Aby określić obecność flawawirusa w materiale biologicznym, można przeprowadzić analizę PCR. W takim przypadku pacjentowi trudno jest ustalić wartość ilościową patogenu we krwi, aby obliczyć genotyp. Diagnoza opiera się na odchyleniu wskaźników biologicznych od wartości standardowych.

Reakcja PCR przeprowadzona w celu ustalenia obecności wirusa składa się z kilku etapów:

  • analiza jakościowa;
  • kwantyfikacja;
  • genotypowanie.

W okresie inkubacji badanie jest przeprowadzane w celu potwierdzenia diagnozy. Dekodowanie wyniku PCR dla wirusowego zapalenia wątroby typu C pozwala ustalić stężenie wirusa. Jeśli znajduje się poniżej progu podatności sprzętu diagnostycznego, analizę uznaje się za ujemną.

Po 5-6 dniach od zarażenia możliwe jest ustalenie pozytywnych wyników dla zapalenia wątroby typu C. Ustalając obciążenie wirusem, lekarz określa stopień ryzyka podczas przenoszenia wirusa od jednego pacjenta do drugiego, wybiera opcje leczenia i oblicza rokowanie dla pacjentów z ciężkim wyczerpaniem.

Dolna granica obciążenia wynosi 600 000 IU / ml, ale wskaźniki przekraczające 8 000 000 IU / ml wskazują na wysoki poziom RNA wirusa.

Wyniki laboratoryjne

W wielu przypadkach choroba przechodzi bez wyraźnych objawów, a jedynie pokazuje analizę, czy ciało pacjenta jest zakażone wirusem zapalenia wątroby typu C, czy nie. Biochemiczne badanie krwi jest przeznaczone do identyfikacji patologii wątroby, pomaga monitorować przebieg wirusowego zapalenia wątroby typu C.

Zmiana wielkości transferazy ALT i AST wskazuje na obecność wirusa zapalenia wątroby typu C w organizmie. Do dodatkowych badań przy użyciu surowicy uzyskanej z krwi żylnej. Jest on przyjmowany wyłącznie na pusty żołądek po 12-godzinnym poście.

14 dni po wkroczeniu wirusa do ciała pacjenta, wartość ALT zmienia się po raz pierwszy. Wzrost stężenia 10 razy wskazuje na wysokość choroby. Zmiana wskaźników następuje falowo. Jeśli ALT w zapaleniu wątroby typu C wynosi 127 Np., A AST wynosi 160 Np. Pacjent ma wątrobę.

Aby uniknąć zniekształcenia niektórych danych z badań laboratoryjnych, konieczne jest przestrzeganie zasad badania wyniku analizy biochemii krwi. W procesie stosowania indeksu de Rytis. Za jego pomocą ustal przyczynę zmian wskaźników AST i ALT. Wartość 1,33 jednostki wskazuje na rozwój wirusowego zapalenia wątroby typu C i poważne uszkodzenie wątroby.

Okres inkubacji u kobiet w ciąży

RNA wirusa zapalenia wątroby typu C wykryto u matki przyszła w 7-8 tygodni po zakażeniu. Okresowi utajonemu towarzyszy szybka reprodukcja patogena i jest związana z chorobą wątroby. W fazie inkubacji zainfekowani pacjenci są badani 3 razy w ciągu 9 miesięcy. U wielu kobiet choroba przebiega bezobjawowo, ale tylko w niektórych przypadkach wirus zapalenia wątroby typu C przenosi się na noworodka.

W okresie płodowym płód ulega zakażeniu, jeśli matka ma HCV - infekcję limfocytów. U dzieci urodzonych przez matki posiadające przeciwciała anty-HCV przeciwciała są przechowywane we krwi przez półtora roku.

Podczas okresu inkubacji aborcja jest przeciwwskazana, a jeśli podejrzewa się zakażenie, preparaty są przepisywane w celu ochrony komórek wątroby przed zatruciem:

U dzieci urodzonych przez matki z wirusowym zapaleniem wątroby typu C przeciwciała utrzymują się przez 12 miesięcy. Jeśli krew dziecka zostanie wykryta po półtora roku, zostanie to potwierdzone przez infekcję wirusową.

Alkohol i narkotyki zakłócają okres inkubacji, stymulują reprodukcję wirusa, który staje się niewrażliwy na leki.

Aby nie złagodzić głównych objawów choroby, w okresie utajonym nie należy angażować się w samodzielne leczenie.

Sposoby infekcji i okresu inkubacji zapalenia wątroby typu C

Wirusowe zapalenie wątroby typu C (HCV) jest jedną z najniebezpieczniejszych chorób wirusowych we współczesnym świecie. Metody infekcji, okres inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu C, objawy i powikłania tej choroby mają swoją specyfikę, którą każdy powinien znać. Pozwoli to mu zrozumieć powagę choroby i uchronić się przed możliwą infekcją.

W jaki sposób przekazywane jest wirusowe zapalenie wątroby typu C?

Głównym źródłem zakażenia są zarażeni lub chorzy. W pierwszym przypadku dana osoba nie będzie miała żadnych objawów infekcji i może nawet nie być świadoma obecności szkodliwych mikroorganizmów we krwi. HCV jest przenoszony tylko przez krew, to znaczy zakażenie występuje tylko wtedy, gdy krew chorego w jakiś sposób dostanie się do krwi zdrowej osoby. Dlatego nie trzeba myśleć, że osoba zarażona jest wyrzutkiem i należy jej unikać za wszelką cenę. Wirusowe zapalenie wątroby typu C nie jest przenoszone przez powietrze, uścisk dłoni itp. Dlatego pacjent może nadal chodzić do szkoły, studiować w instytucie, pracować, komunikować się ze swoimi przyjaciółmi i rodziną.

Najczęstszą przyczyną infekcji jest dzielenie się pojedynczą strzykawką przez grupę ludzi, którzy stosują leki dożylne. Możliwe jest również przenoszenie bakterii w salonach kosmetycznych podczas wykonywania kolczyków, tatuaży i manikiurów przy pomocy źle sterylizowanego narzędzia roboczego.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C może być również zakażone w placówkach medycznych poprzez transfuzję krwi, hemodializę, zabieg chirurgiczny itp. W tym przypadku główną przyczyną infekcji jest zaniedbanie personelu medycznego w zakresie jego obowiązków, przedwczesna lub niepełna dezynfekcja pomieszczeń i narzędzi.

W krajach rozwijających się z manipulacjami medycznymi z krwią (na przykład w gabinetach dentystycznych) pozostaje pewne ryzyko zakażenia. W Rosji wciąż istnieją salony piękności, w których wszystkie normy sanitarne i zasady dotyczące instrumentów sterylizujących są rażąco naruszane. W takich przypadkach bardzo trudno jest ustalić źródło infekcji, ponieważ okres inkubacji w przypadku zapalenia wątroby typu C jest dość duży.

Transmisja seksualna jest mało prawdopodobna w przypadku HCV. Jeśli wystąpi stosunek seksualny bez zabezpieczenia ze chorym partnerem, prawdopodobieństwo zakażenia wynosi około 4%. Ryzyko zakażenia wzrasta wraz z częstym seksem bez zabezpieczenia z nieznanymi partnerami.

Bardzo rzadko zdarza się, że dziecko zachoruje na WZW typu C od matki podczas porodu. W czasie ciąży choroba nie jest przenoszona przez łożysko, ale dziecko może zarazić się od urodzenia, a tego nie można naprawić.

HCV najczęściej rozpoznaje się u osób w wieku 18-46 lat, znacznie rzadziej u dzieci i osób starszych. Istnieje wysokie ryzyko zachorowania na wirusowe zapalenie wątroby typu C wśród następujących kategorii populacji:

  • narkomani przyjmujący leki dożylne;
  • ludzie, którzy często są zmuszani do poddania się hemodializie;
  • ludzie, którzy otrzymali transfuzję krwi;
  • osoby odwiedzające salony kosmetyczne;
  • personel medyczny, którego praca związana jest z krwią pacjentów.

Objawy wirusowego zapalenia wątroby typu C

Ogólnie rzecz biorąc, HCV jest chorobą bezobjawową, która w większości przypadków jest diagnozowana przypadkowo, gdy pacjenci są badani pod kątem innych dolegliwości. Objawy praktycznie nie pojawiają się w pierwszych tygodniach, a zażółcenie skóry jest rzadkim zjawiskiem, które można zaobserwować w późniejszych stadiach choroby. Zazwyczaj pacjent doświadcza ogólnego osłabienia, częstego zmęczenia, utraty apetytu, zaburzeń snu. W ostrej postaci zapalenia wątroby osoba może skarżyć się na niestrawność i nawracający ból stawów.

Należy zauważyć, że powyższe objawy są nieodłączne w wielu innych chorobach, więc ich objawy są niezwykle rzadko związane z wirusowym zapaleniem wątroby typu C.

Z powodu trudnej wczesnej diagnozy, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C, które może rozwijać się przez 10-15 lat, często rozwija się podczas infekcji. W tym okresie pacjent może wykazywać następujące objawy:

  • ciemny mocz;
  • nawracający ból mięśni;
  • ból w stawach;
  • nieznaczne zażółcenie skóry;
  • swędzenie

W przypadku braku dobrej jakości leczenia może dojść do marskości wątroby lub raka wątroby, co może zakończyć się zgonem. W ciężkiej postaci choroby pacjent ma następujące objawy:

  • mimowolne skurcze mięśni;
  • zaczerwienienie dłoni;
  • obrzęk brzucha;
  • ból w wątrobie;
  • zaburzenia koncentracji i pamięci;
  • zażółcenie skóry i oczu;
  • krwawienie w przewodzie pokarmowym.

Okres inkubacji wirusa zapalenia wątroby typu C

Okres inkubacji choroby zakaźnej to czas pomiędzy zakażeniem osoby a manifestacją pierwszych objawów. Okres inkubacji jest jednym z najważniejszych kryteriów choroby, który odzwierciedla reakcję organizmu na wirusa i ich wzajemne oddziaływanie.

Okres inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu C może być krótki (około 14 dni) i może osiągnąć ponad 20-30 tygodni, czyli od momentu zakażenia do pierwszych objawów choroby może trwać ponad 1 rok.

W tym przypadku wirusowe zapalenie wątroby typu C jest podobne do zapalenia wątroby typu B, którego okres inkubacji może trwać od 2 miesięcy do 6 miesięcy. Średnio okres inkubacji HCV wynosi 59 dni.

W okresie inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu B i C wirus w organizmie ludzkim ulega rozmnażaniu, co prowadzi do zwiększenia jego liczby. Następnie rozprzestrzenia się przez ciało i dociera do narządów, do których jest typowy, czyli do wątroby. Następnie wirus wchodzi w aktywny etap i zaczyna patologicznie wpływać na komórki i tkankę wątroby. Na początku komórki wątroby przeciwdziałają szkodliwym ciałom, ale z biegiem czasu ich właściwości ochronne zmniejszają się, co prowadzi do pojawienia się zmian klinicznych.

W 45% przypadków zapalenie wątroby typu C jest ostre. W tym przypadku okres inkubacji trwa około 14-20 dni, po czym pojawiają się pierwsze objawy choroby. To pozwala diagnozować patologię na wczesnym etapie i prowadzić leczenie wysokiej jakości, za pomocą którego dana osoba będzie zdrowa w ciągu kilku miesięcy.

W pozostałych 55% przypadków okres inkubacji jest dość długi, a choroba natychmiast przechodzi w postać przewlekłą bez wyraźnych objawów. W tym przypadku osoba ta nie podejrzewa nawet, że jest pasywnym nosicielem wirusa, który stopniowo niszczy wątrobę.

Biorąc pod uwagę fakt, że zidentyfikowane zapalenia wątroby typu C jest niezwykle trudne, a leczenie tej choroby jest kosztowna i długa, aby zapobiec, spróbuj wykonać następujące czynności:

  • w żadnym wypadku nie wolno używać innych artykułów higieny osobistej, na których może pozostać krew osoby zakażonej (maszynki do golenia, szczoteczki do zębów itp.);
  • idź tylko do sprawdzonych salonów piękności;
  • spróbuj kontrolować wszystkie zabiegi medyczne, które przechodzisz;
  • w przypadku aktywnego życia seksualnego preferuj tylko seks chroniony.

Spełnienie tych prostych wymagań pozwoli Ci uniknąć problemów zdrowotnych.

Okres inkubacji wirusa zapalenia wątroby typu A, B i C.

Wirusowe zapalenie wątroby jest zapalną chorobą wątroby spowodowaną przez wirusy lub toksyny. Różnica w przyczynach choroby powoduje istnienie kilku postaci zapalenia wątroby. Najczęstszymi i dobrze poznanymi typami są A, B i C.

Po tym, jak wirus dostanie się do organizmu człowieka przez jakiś czas, nie ma zmian w stanie zakażenia. Ten okres nazywa się inkubacją i trwa do pojawienia się objawów choroby. Wirus podczas tego etapu przyzwyczaić się do nowego otoczenia, wnika w głąb tkanek i szybko mnoży, a następnie przechodzi w fazę aktywną, niszcząc zdrowych komórek wątroby - a to nie są pierwsze oznaki.

Okres inkubacji w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu A, B i C jest najniebezpieczniejszy, ponieważ osoba niosąca wirusa nie jest świadoma rozwoju choroby w jego ciele, ponieważ objawy nie występują.

Ten okres składa się z trzech etapów:

  • Adaptacja. Zaczyna się natychmiast po wkroczeniu wirusa do organizmu. W tym przypadku znaczna część czynników sprawczych choroby umiera, będąc w nowym, nietypowym środowisku. Rozpoznanie choroby na tym etapie jest niemożliwe, nie obserwuje się objawów patologii.
  • Powielanie. Na tym etapie patogeny trafiają do wątroby i zaczynają się aktywnie dzielić. To zmienia strukturę tkanek ciała. Ciało przestaje rozpoznawać komórki jako własne, układ odpornościowy atakuje je, uważając je za obce. Prowadzi to do zniszczenia hepatocytów.
  • Rozpowszechnianie lub dystrybucja jest ostatnim etapem inkubacji. Wirus rozprzestrzenia się na sąsiednie narządy, zaburzając metabolizm i wykazując pierwsze oznaki choroby.

Czas trwania okresu inkubacji

Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C może być przenoszone metodą kontaktu z krwią, wirusowe zapalenie wątroby typu A może być przenoszone drogą fekalno-oralną. Czas trwania okresu ukrytego zależy od rodzaju choroby i innych czynników:

Transfuzja krwi

  • Warunki infekcji. Jeśli duża liczba zainfekowanych komórek dostanie się do organizmu w tym samym czasie, powstaje zwiększone obciążenie wirusem - na przykład podczas transmisji podczas transfuzji krwi.
  • Stan układu odpornościowego, jego zdolność do obrony przed wirusem.
  • Ogólny stan ciała. Pod wpływem czynników stresowych, takich jak przepracowanie, brak snu, post i hipotermia, czas trwania okresu inkubacji ulega zmniejszeniu.
  • Wiek osoby. W dzieciństwie układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni uformowany, u osób starszych jest on zmniejszony z powodu pogorszenia funkcjonowania narządów i układów oraz obecności związanych z nimi chorób. Okres inkubacji w tych przypadkach jest mniejszy niż zwykle.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest najmniej groźnym ze wszystkich rodzajów zapalenia wątroby, ponieważ jest całkowicie wyleczony. Jest jednak bardzo zakaźny i łatwy do rozprzestrzenienia. Inkubacja może trwać 7-50 dni (średnio 14-28). W tym czasie wirus zapalenia wątroby typu A nie jest szkodliwy dla jego nosiciela. Nie wpływa na funkcjonowanie organizmu, ale umożliwia zakażenie krwi podczas darowizny. Badanie krwi jest jedynym sposobem na wykrycie choroby w ukrytym okresie.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest chorobą zakaźną niebezpieczną dla życia i zdrowia ludzi. Utrata wątroby w tej formie może przejść do etapu przewlekłego. Wirus zapalenia wątroby typu tego typu może przetrwać w środowisku zewnętrznym przez tydzień lub dłużej. Po spożyciu przez osobę, która nie została zaszczepiona, jest w stanie rozpocząć proces zakaźny.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B ma najdłuższy okres inkubacji, między innymi rodzajami zapalenia wątroby, od 30 do 180 dni. Średnia wynosi 75 dni. Wirus we krwi może być wykryty po miesiącu lub dwóch od momentu infekcji. W niektórych przypadkach wirus zaczyna objawiać się po 6 tygodniach, a czasami jest wykryty dopiero po pół roku. U niemowląt w wieku do 4 miesięcy etap inkubacji trwa tylko około trzech dni.

Pierwsze znaki

Po zakończeniu okresu inkubacji zapalenie wątroby zaczyna się manifestować, wykazując objawy charakterystyczne dla poszczególnych jego rodzajów.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A

Pierwszą oznaką zapalenia wątroby typu A jest wzrost aktywności enzymów wątrobowych we krwi (ALT, ACT, F1-FA), następnie pojawiają się następujące objawy:

Gorszy apetyt

  • gwałtowny wzrost temperatury ciała do wartości 38-39 stopni;
  • zaparcia, zwiększone wzdęcia;
  • osłabienie, utrata apetytu;
  • nieświeży oddech, nudności, wymioty;
  • ociężałość, ból brzucha;
  • drażliwość, bezsenność, nerwowość;
  • przekrwienie nosa, lekki kaszel.

Podczas pierwszych 48 godzin zapalenia wątroby typu A łatwo jest pomylić z objawami ostrego zatrucia, zapaleniem wyrostka robaczkowego, chorobami pasożytniczymi. W przyszłości ból jest zlokalizowany w prawym podżebrzu, z objawami podobnymi do objawów zakażenia jelitowego (biegunka, dudnienie, nietypowe zanieczyszczenia w masie kałowej).

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Wirusowe zapalenie wątroby typu B, w przeciwieństwie do zapalenia wątroby typu A, rozwija się stopniowo. Ma najdłuższy okres inkubacji, dopiero pod koniec zaczyna wykazywać objawy charakterystyczne dla początkowego stadium choroby:

  • wzrost temperatury ciała do wartości podgorączkowych;
  • letarg, nadmierne zmęczenie, osłabienie, apatia;
  • gorzki smak w ustach, odbijanie;
  • zmniejszony apetyt;
  • zapalenie błony śluzowej górnych dróg oddechowych;
  • bóle stawów i mięśni, bóle mięśni;
  • bezsenność;
  • niestrawność - zgaga, wzdęcia, nudności i wymioty, zaparcia lub biegunka.

W niektórych przypadkach choroba objawia się natychmiast po drugim etapie - żółtaczka.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest bezobjawową dolegliwością. Ze względu na złożoność wczesnej diagnostyki choroba często przechodzi w stan przewlekły. Wśród możliwych pierwszych objawów choroby występuje zmniejszenie wydajności, zwiększenie zmęczenia, letarg, apatia. Również początkowy etap zapalenia wątroby typu C charakteryzuje się pojawieniem się takich objawów jak: nudności, utrata apetytu, ból stawów lub mięśni (rzadko), osłabienie, powiększenie wątroby i śledziony, ciemnienie moczu.

Procedury diagnostyczne

Kiedy pojawiają się pierwsze objawy zapalenia wątroby, pojawiają się istotne zmiany we krwi. Aby postawić dokładną diagnozę, należy przeprowadzić kompleksową diagnozę choroby - taki zabieg pozwoli na rozpoczęcie leczenia na czas i zapobiegnie rozwojowi powikłań.

W przypadku podejrzenia zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A zaleca się następujące badania:

  • koagulogram (pokazuje krzepliwość krwi);
  • Metoda PCR (precyzyjna metoda molekularnych badań genetycznych, która pozwala na identyfikację różnych chorób);
  • ELISA (na obecność przeciwciał przeciwko czynnikom patogennym);
  • Badanie krwi jest pospolite, biochemiczne.

W rozpoznawaniu wirusowego zapalenia wątroby typu B i C przede wszystkim należy wykonać biochemiczny test krwi. Poziomy enzymów wątrobowych AST i ALT są wskaźnikami aktywności zapalnej i rozwoju wirusa. Stężenie bilirubiny we krwi (barwnik żółciowy, główny składnik żółci) umożliwia ocenę funkcjonowania wątroby - w przypadku patologii narządowych część produkowanej żółci dostaje się do krwi, powodując nadwyżkę wskaźnika bilirubiny.

Istnieją szybkie testy w celu określenia tych chorób, są one wykonywane w ciągu kilku minut, ale nie są one bardzo dokładne, więc nadają się tylko do wstępnej diagnozy. Jeśli wynik tego testu jest pozytywny, wymagane są bardziej szczegółowe badania - ELISA, PCR. Koagulogram, który ocenia krzepnięcie krwi, zmniejsza się wraz z zapaleniem wątroby ze względu na obniżenie poziomu protrombiny. Czasami w celu ustalenia stopnia uszkodzenia narządu pobierana jest tkanka do badania (wykonywana jest biopsja wątroby).

  • Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej. Umożliwia ustawienie rozmiaru, kształtu wątroby, określenie zmian powierzchni, stadium rozwoju choroby i nasilenia.
  • Fibroelastografia to nowoczesna niechirurgiczna metoda diagnozowania schorzeń wątroby. Pomaga w identyfikacji cech strukturalnych tkanek narządu, aby zobaczyć patologię, aby ocenić poziom zmiany Pod względem dokładności metoda jest zbliżona do biopsji, ale mniej traumatyczna.

Takie metody badań są nieinwazyjne i dlatego mogą być stosowane w rozpoznawaniu choroby zarówno u dorosłych, jak iu dzieci.

Jak długo trwa okres inkubacji w przypadku zapalenia wątroby typu C i jak jest niebezpieczny?

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest najcięższym typem wirusowego zapalenia wątroby. Występuje jako choroba bezobjawowa lub towarzyszą mu objawy charakterystyczne dla wielu chorób. W krwi pacjenta wirus zostaje wykryty przypadkowo po testach. Czasami zapalenie wątroby typu C można wykryć w późniejszych stadiach marskości.

Obecnie ponad 2% mieszkańców na świecie jest zarażonych wirusem zapalenia wątroby typu C. Mimo trudnych sposobów przenoszenia statystyki są coraz częstsze. Wirus może być zakażony pozajelitowo, jak również kontakt z krwią chorej osoby. Prawie połowa zakażeń zapaleniem wątroby obserwuje się u osób zażywających narkotyki w drodze iniekcji, które ponownie używają strzykawek. Ludzie, którzy pracują w placówkach medycznych, biorcy krwi i osoby chorujące seksualnie, są szczególnie narażeni na zachorowanie na wirusowe zapalenie wątroby typu C. Pionowa transmisja choroby, od matki do dziecka w chwili urodzenia, jest możliwa, ale jest znacznie mniej powszechna niż inne.

Okres ukryty

Po infekcji rozpoczyna się okres inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu C. Jego czas trwania wynosi od 20 do 140 dni. Średni czas oczekiwania wynosi 50 dni. W tym czasie wirus dostosowuje się do warunków ciała i mnoży się. Im dłuższy ten okres, tym większe prawdopodobieństwo, że wirus przejdzie bezpośrednio do postaci przewlekłej.

Pacjent musi pamiętać, że WZW typu C jest "powolnym zabójcą". Jego objawy mogą nie pojawić się natychmiast po zakończeniu okresu inkubacji, ponieważ sama choroba pozostaje niezauważona. W 80% przypadków po zakażeniu wirusem zapalenia wątroby dana osoba nie odczuwa dyskomfortu i nawet nie podejrzewa, że ​​coś jest z nim nie tak. To sprawia, że ​​leczenie jest o wiele trudniejsze. Byłoby bardziej skuteczne, gdyby wirus zapalenia wątroby typu C został wykryty i zdiagnozowany tak wcześnie, jak to możliwe.

Jeśli pacjent ma silną odporność, wirus ma stałą formę. Nie rozmnaża się lub robi to bardzo powoli. Ale nadal ma wpływ na organizm, niszcząc wątrobę i prowokując jej degenerację. Będąc w okresie inkubacji lub będąc biernym nosicielem wirusowego zapalenia wątroby typu C, człowiek może zarazić innych.

Najczęstszy rozwój zdarzeń ma miejsce, gdy mija okres inkubacji wirusowego zapalenia wątroby typu C, a choroba natychmiast zamienia się w postać przewlekłą. W 80% przypadków pacjenci ci cierpią na kilka chorób przewlekłych oprócz zapalenia wątroby. A dodanie innego wirusa prowadzi do zwiększonego ryzyka zachorowania na raka wątroby.

Niepokojące objawy

Dlatego eksperci są trudne do określenia dnia, gdy pacjent jest zarażony wirusem zapalenia wątroby typu C oraz fakt, że wirus czas pozostaje tajemnicą dla lekarzy. Zidentyfikuj chorobę, przekazując krew, losowe badania lub zaplanowaną ciążę. Obraz kliniczny również nie ma żadnych specyficznych objawów. Maksymalne, które może wystąpić pod koniec ukrytego okresu choroby:

Czasami początek choroby wiąże się z objawami grypy. Może to być gorączka i bóle ciała, a nawet ból głowy. Oczywiście, takie objawy niekoniecznie wskazują, że wirus zapalenia wątroby typu C jest we krwi, ale powinny one ponownie być przyczyną testowania i testowania wirusowego zapalenia wątroby.

Bardzo rzadko po okresie utajonym pojawiają się oznaki uszkodzenia wątroby:

  • Żółtaczka
  • Krwawienie z nosa, dziąsła - objaw zespołu krwotocznego. Wątroba nie produkuje białka potrzebnego do krzepnięcia krwi.
  • Wodobrzusze - gromadzenie się płynu w jamie brzusznej.

Objawy te oznaczają, że choroba pogorszyła się i przeszła do postaci otwartej.

Jak wykryć wirusowe zapalenie wątroby typu C na początku choroby?

Jeśli podejrzewasz wirusa we krwi lub nie jesteś pewien czystości obiektów, które odwiedziłeś, wykonaj kilka testów i sprawdź, czy twoje ciało jest zarażone wirusowym zapaleniem wątroby.

U 90% pacjentów przeciwciała (anty-HCV) wykrywane są w ciągu pierwszych trzech miesięcy choroby. W okresie inkubacji nie zawsze jest możliwe wykrycie przeciwciał. Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą, która często daje fałszywe wyniki, więc dla dokładności będziesz musiał oddać krew co najmniej dwa razy. Fałszywe pozytywne wyniki mogą wystąpić w przypadku pozytywnych testów rewizji w organizmie.

Ale częściej zdarzają się sytuacje, w których wirus jest obecny, a wynik jest negatywny.

Serologiczne metody diagnostyczne są niedokładne, dlatego zalecają reakcję łańcuchową polimerazy (PCR). Ta analiza jest kosztowna, ale tylko on może stwierdzić obecność wirusowego zapalenia wątroby typu C już w pierwszych dwóch tygodniach od momentu zakażenia. Nawet w okresie inkubacji, kiedy zmiany w funkcjonowaniu narządów i układów jeszcze się nie zaczęły w organizmie. Ta dokładność wynika z faktu, że analizę przeprowadza się na poziomie DNA, część genomu izoluje się z krwi i rozmnaża w warunkach laboratoryjnych. Strukturalne zmiany w genach rozpoczynają się w okresie inkubacji.

Stosując reakcję łańcuchową polimerazy, określa się również miano wirusa i ilość wirusa we krwi. Zależy od tego dalsze leczenie i prognozy. Im większy wirus, tym trudniej go pozbyć. Badany jest również genotyp wirusa - odgrywa on również ważną rolę w leczeniu przy wyborze leków.

Po rozpoznaniu określa się stopień uszkodzenia wątroby. Aby to zrobić, użyj stopnia aktywności enzymów transaminaz. W przypadku zmian organicznych poziom ALT wzrasta dramatycznie. Ale gdy wirusowe zapalenie wątroby typu C staje się przewlekłe, aktywność enzymów może się zmniejszyć. Dlatego testy czynności wątroby powinny być przeprowadzane co najmniej 1 raz w roku, aby dowiedzieć się, czy choroba postępuje, czy też nie.

Odurzenie organizmu zakażonego wirusem zapalenia wątroby typu C jest mniej wyraźne niż w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu A i B. Leczenie tej choroby jest złożone i długotrwałe. Jest to konieczne w przypadkach ostrej postaci choroby lub ciężkiego zatrucia. Jeśli pacjent był w stanie osiągnąć podczas okresu inkubacji, że wirus zatrzymał jego rozmnażanie i przeniósł się na etap wytrwałości, terapia nie jest konieczna. Niemożliwe jest pozbycie się wirusa we krwi na zawsze, ale możesz złagodzić skutki choroby dla siebie i, jeśli to możliwe, zapobiec marskości wątroby.

Jak zapobiec infekcji wirusowej?

Konkretne szczepienia przeciwko wirusowi nie zostały jeszcze wynalezione. Niemniej jednak farmakolodzy opracowują nowe leki, które hamują aktywność wirusa i pozwalają na jego całkowite usunięcie z organizmu.

Ze względu na trudną diagnozę i słabe objawy choroby zaleca się zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu C:

  • nie należy używać produktów higienicznych innych osób ani jednorazowych przyrządów, które miały kontakt z krwią;
  • kontrolować zasady antyseptyków podczas manipulacji i kontaktu z krwią (w stomatologii, salonach paznokci, salonach tatuażu);
  • Używaj prezerwatyw podczas stosunku seksualnego z nietestowanymi partnerami.

Nawet identyfikując chorobę za pomocą drogich metod w okresie inkubacji, prawie nie można jej zawiesić. Ze względu na brak szczepionki profilaktyka choroby za pomocą istniejących metod staje się ważniejsza niż kiedykolwiek dla zdrowia.


Więcej Artykułów O Wątrobę

Wirusowe zapalenie wątroby

Zaparcia po zabiegu usunięcia pęcherzyka żółciowego

Zaparcie po usunięciu pęcherzyka żółciowego jest objawem, który niepokoi wielu pacjentów, nawet jeśli przestrzegane są wszystkie zalecenia lekarza. Faktem jest, że ten organ odgrywa istotną rolę w procesach trawienia, a po operacji organizm musi się zreorganizować i przyzwyczaić do nowego reżimu.
Wirusowe zapalenie wątroby

Stwardnienie wątroby

Pozostaw komentarz 12,157Jednym z najczęściej występujących odchyleń w sposobie dokonywania kontroli jakości z zastosowaniem sonografii (ultradźwięki) jest wątroba uszczelka - dostatecznie alarmujące objawy.