Struktura i funkcja ludzkiej wątroby

Ludzka wątroba jest dużym niesparowanym narządem jamy brzusznej. U osoby dorosłej, zdrowej zdrowo, jej średnia waga wynosi 1,5 kg, długość - około 28 cm, szerokość - około 16 cm, wysokość - około 12 cm, wielkość i kształt zależą od budowy ciała, wieku i procesów patologicznych. Waga może się zmieniać - maleć z atrofią i zwiększać się przy infekcjach pasożytniczych, zwłóknieniu i procesach nowotworowych.

Ludzka wątroba styka się z następującymi narządami:

  • przepona jest mięśniem, które oddziela klatkę piersiową od jamy brzusznej;
  • żołądek;
  • pęcherzyk żółciowy;
  • owrzodzenie dwunastnicy;
  • prawą nerkę i prawy nadnercze;
  • poprzeczna okrężnica.

Po prawej stronie pod żebrami znajduje się wątroba, ma kształt klina.

Organ ma dwie powierzchnie:

  • Przepona (górna) - wypukła, w kształcie kopuły, odpowiada wklęsłości przepony.
  • Visceral (niższy) - nierówny, z odciskami sąsiadujących narządów, z trzema rowkami (jeden poprzeczny i dwa wzdłużne), tworząc literę N. W poprzecznym rowku znajduje się brama wątroby, przez którą wchodzą nerwy i naczynia, a naczynia limfatyczne i drogi żółciowe wychodzą. Pośrodku prawego podłużnego rowka znajduje się pęcherzyk żółciowy, z tyłu znajduje się IVC (dolna żyła główna). Przez przednią część lewego rowka podłużnego przechodzi żyłka pępkowa, w tylnej części znajduje się pozostałość przewodu żylnego Aranti.

Wątroba ma dwa brzegi - ostry dolny i tępy górny. Górna i dolna powierzchnia są oddzielone dolną ostrą krawędzią. Górna tylna krawędź wygląda prawie jak tylna powierzchnia.

Struktura ludzkiej wątroby

Składa się z bardzo miękkiej tkaniny, jej struktura jest ziarnista. Znajduje się w glissonowej kapsułce tkanki łącznej. W obszarze bramy wątroby kapsułka glisson jest grubsza i nazywana jest płytą portalową. Z góry wątroba jest pokryta listkiem otrzewnej, gęsto rosnącym razem z torebką tkanki łącznej. Visceral liść otrzewnej nie jest w miejscu mocowania do korpusu membrany, w miejscu wejścia i wyjścia statków dróg żółciowych. Liść otrzewnej nie występuje w tylnym obszarze przylegającym do tkanki zaotrzewnowej. W tym momencie możliwy jest dostęp do tylnych części wątroby, na przykład do otwierania ropni.

Pośrodku dolnej części organów znajduje się Brama Glisson - zjazd dróg żółciowych i wejście do dużych naczyń. Krew dostaje się do wątroby przez żyłę wrotną (75%) i tętnicę wątrobową (25%). Żyła wrotna i tętnica wątrobowa w około 60% przypadków są podzielone na prawe i lewe gałęzie.

Wykonaj ten test i sprawdź, czy masz problemy z wątrobą.

Półksiężyc i poprzeczne więzadła dzielą narząd na dwa nierówne płaty - prawy i lewy. Są to główne płaty wątroby, oprócz nich istnieje również ogon i kwadrat.

Miąższ jest utworzony z płatków, które są jego jednostkami strukturalnymi. Pod względem struktury, lobules przypominają pryzmaty włożone do siebie.

Zrąb jest włóknistą błoną lub kapsułką glissona o gęstej tkance łącznej z przegrodami luźnej tkanki łącznej, które wnikają do miąższu i dzielą go na płaty. Jest penetrowany przez nerwy i naczynia krwionośne.

Wątroba może być podzielona na układy rurkowe, segmenty i sektory (strefy). Segmenty i sektory są oddzielone rowkami. Podział jest określony przez rozgałęzienie żyły wrotnej.

Systemy rurowe obejmują:

  • Tętnice.
  • System portalu (gałęzie portalu).
  • System kawalerii (żyły wątrobowe).
  • Kamienie żółciowe.
  • System limfatyczny.

Układy rurowe, oprócz portalu i kawalera, biegną równolegle do gałęzi żyły wrotnej, tworząc pęczki. Nerwy łączą się z nimi.

Istnieje osiem segmentów (od prawej do lewej w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara od I do VIII):

  • Lewy płat: ogoniasty - ja, tylny - II, przedni - III, kwadratowy - IV.
  • Prawy płat: środkowy górny przedni - V, boczny dolny przedni - VI i boczny dolny tylny - VII, środkowy górny tył - VIII.

Od segmentów tworzą większe obszary - sektory (strefy). Jest ich pięciu. Tworzą je określone segmenty:

  • Lewa poprzeczka (segment II).
  • Lewy paramedyk (III i IV).
  • Właściwy ratownik (V i VIII).
  • Prawo boczne (VI i VII).
  • Lewa strona grzbietowa (I).

Odpływ krwi odbywa się poprzez trzy żyły wątrobowe zbliżające się do tylnej powierzchni wątroby i wpadające do dolnej żyły głównej, która leży na granicy prawej strony narządu i lewej.

Przewody żółciowe (prawe i lewe), prowadzące do żółci, wlewają się do przewodu wątrobowego w bramie glissona.

Wypływ limfy z wątroby odbywa się przez węzły chłonne bramki Glissona, przestrzeni zaotrzewnowej i więzadła wątrobowo-dwunastniczego. Wewnątrz płatów wątroby nie ma naczyń limfatycznych, znajdują się one w tkance łącznej i wpływają do splotów naczyń limfatycznych towarzyszących żyle wrotnej, tętnic wątrobowych, dróg żółciowych i żył wątrobowych.

Dostarczanie nerwów do wątroby pochodzi z nerwu błędnego (jego głównym pniem jest nerw Lattaře).

Aparat więzadłowy, składający się z więzadeł sierpowatych, sierpowatych i trójkątnych, mocuje wątrobę do tylnej ściany otrzewnej i przepony.

Topografia wątroby

Wątroba znajduje się po prawej stronie pod przeponą. Zajmuje większość górnej części brzucha. Niewielka część ciała rozciąga się poza linię pośrodkową w lewą stronę obszaru subphrenic i dociera do lewego hipochondrium. Od góry sąsiaduje z dolną powierzchnią przepony, niewielka część przedniej powierzchni wątroby przylega do przedniej ściany otrzewnej.

Większość organów znajduje się pod prawym żebrem, niewielka część w strefie nadżebrza i pod lewymi żebrami. Środkowa linia pokrywa się z granicą między płatami wątroby.

Wątroba ma cztery granice: prawą, lewą, górną, dolną. Narząd jest rzutowany na przednią ścianę otrzewnej. Górna i dolna granica są rzutowane na przednio-boczną powierzchnię ciała i zbiegają się w dwóch punktach - po prawej i lewej stronie.

Lokalizacja górnej granicy wątroby - prawa linia brodawek, poziom czwartej przestrzeni międzyżebrowej.

Wierzchołek lewego płata to lewa linia parasteryzująca, poziom piątej przestrzeni międzyżebrowej.

Przednia dolna krawędź to poziom dziesiątej przestrzeni międzyżebrowej.

Przednia krawędź to linia prawego brodawki, brzeg brzegowy, następnie odchodzi od żeber i rozciąga się ukośnie w lewo w górę.

Przedni kontur ciała ma trójkątny kształt.

Dolna krawędź nie jest pokryta żebrami tylko w strefie nadbrzusza.

Przednia krawędź wątroby w chorobach oznacza krawędź żeber i jest łatwo wykrywalna.

Funkcja wątroby w organizmie człowieka

Rola wątroby w ludzkim ciele jest wielka, żelazo należy do ważnych narządów. Ten gruczoł spełnia wiele różnych funkcji. Główną rolę w ich realizacji przypisano elementom strukturalnym - hepatocytom.

Jak przebiega wątroba i jakie procesy zachodzą w niej? Bierze udział w trawieniu, we wszystkich typach procesów metabolicznych, pełni funkcje barierowe i hormonalne, a także hematopoetyczne w okresie rozwoju zarodkowego.

Co robi wątroba jako filtr?

Neutralizuje trujące produkty przemiany białek we krwi, czyli dezynfekuje toksyczne substancje, czyniąc je mniej nieszkodliwymi, łatwo usuwanymi z organizmu. Ze względu na właściwości fagocytarne śródbłonka naczyń włosowatych wątroby, substancje wchłaniają się w jelitach.

Jest odpowiedzialny za usuwanie z organizmu nadmiaru witamin, hormonów, mediatorów, innych toksycznych produktów pośrednich i końcowych metabolizmu.

Jaka jest rola wątroby w trawieniu?

Wytwarza żółć, która następnie wchodzi do dwunastnicy. Żółć jest żółto-zielonkawą lub brązową galaretowatą substancją o specyficznym zapachu o gorzkim smaku. Jego kolor zależy od zawartości zawartych w nim pigmentów żółciowych, które powstają podczas rozpadu czerwonych krwinek. Zawiera bilirubinę, cholesterol, lecytynę, kwasy żółciowe, śluz. Ze względu na kwasy żółciowe występuje emulgacja i wchłanianie tłuszczu w przewodzie żołądkowo-jelitowym. Połowa wszystkich żółci wytwarzanych przez komórki wątroby wchodzi do pęcherzyka żółciowego.

Jaka jest rola wątroby w procesach metabolicznych?

To się nazywa magazyn glikogenu. Węglowodany wchłaniane przez jelito cienkie są przekształcane w glikogen w komórkach wątroby. Jest on osadzony w hepatocytach i komórkach mięśniowych i wraz z niedoborem glukozy zaczyna być spożywany przez organizm. Glukoza syntetyzowana jest w wątrobie z fruktozy, galaktozy i innych związków organicznych. Gdy gromadzi się w organizmie w nadmiarze, zamienia się w tłuszcz i osadza się w organizmie w komórkach tłuszczowych. Odłożenie glikogenu i jego podział z uwalnianiem glukozy regulowane jest przez insulinę i glukagon - hormony trzustkowe.

W wątrobie aminokwasy są rozkładane, a białka syntetyzowane.

Neutralizuje amoniak uwalniany podczas rozkładu białek (zamienia się w mocznik i pozostawia organizm z moczem) oraz inne toksyczne substancje.

Fosfolipidy i inne tłuszcze niezbędne dla organizmu są syntetyzowane z kwasów tłuszczowych z pożywienia.

Jaka jest funkcja wątroby płodu?

Podczas rozwoju zarodkowego wytwarza czerwone krwinki - czerwone krwinki. Neutralizująca rola w tym okresie jest przypisana do łożyska.

Patologie

Choroby wątroby ze względu na jego funkcje. Ponieważ jednym z jego głównych zadań jest neutralizacja obcych czynników, najczęstszymi chorobami narządu są zakaźne i toksyczne uszkodzenia. Pomimo faktu, że komórki wątroby są w stanie szybko odzyskać, możliwości te nie są nieograniczone i mogą szybko zostać utracone z powodu zakaźnych zmian. Przy długotrwałej ekspozycji na narząd patogenów może rozwinąć się włóknienie, które jest bardzo trudne do leczenia.

Patologie mogą mieć biologiczną, fizyczną i chemiczną naturę rozwoju. Czynniki biologiczne obejmują wirusy, bakterie, pasożyty. Streptococci, różdżka Kocha, staphylococcus, wirusy zawierające DNA i RNA, ameba, Giardia, Echinococcus i inne mają negatywny wpływ na narząd. Czynniki fizyczne obejmują urazy mechaniczne, a chemikalia obejmują leki o długotrwałym stosowaniu (antybiotyki, leki przeciwnowotworowe, barbiturany, szczepionki, leki przeciw gruźlicy, sulfonamidy).

Choroby mogą pojawić się nie tylko w wyniku bezpośredniego oddziaływania na hepatocyty szkodliwych czynników, ale w wyniku niedożywienia, zaburzeń krążenia i innych rzeczy.

Patologie zwykle rozwijają się w postaci dystrofii, stagnacji żółci, stanów zapalnych i niewydolności wątroby. Dalsze zaburzenia w procesach metabolicznych, takich jak białko, węglowodany, tłuszcz, hormon i enzym, zależą od stopnia uszkodzenia tkanki wątroby.

Choroby mogą występować w postaci przewlekłej lub ostrej, zmiany w organizmie są odwracalne i nieodwracalne.

W trakcie badań stwierdzono, że systemy rurkowe ulegają znaczącym zmianom w procesach patologicznych, takich jak marskość, choroby pasożytnicze i nowotwory.

Niewydolność wątroby

Charakteryzuje się naruszeniem ciała. Jedna funkcja może się zmniejszyć, kilka lub wszystkie naraz. Na końcu choroby występuje ostra i przewlekła niewydolność - nie śmiertelna i śmiertelna.

Najcięższa forma jest ostra. Kiedy OPN zakłóca wytwarzanie czynników krzepnięcia krwi, syntezę albuminy.

Jeśli upośledzona jest jedna czynność wątroby, następuje częściowa niewydolność, jeśli kilka - suma cząstkowa, jeśli wszystko jest całkowite.

Kiedy zaburzony jest metabolizm węglowodanów, może rozwinąć się hipo- i hiperglikemia.

Z naruszeniem tłuszczu - odkładanie się blaszek cholesterolu w naczyniach i rozwój miażdżycy.

Z naruszeniem metabolizmu białek - krwawienie, obrzęk, opóźnione wchłanianie witaminy K w jelicie.

Nadciśnienie wrotne

Jest to poważne powikłanie choroby wątroby, charakteryzujące się zwiększonym ciśnieniem w żyle wrotnej i stagnacją krwi. Najczęściej rozwija się z marskością, a także wrodzonymi anomaliami lub zakrzepicą żyły wrotnej, gdy jest ona kompresowana przez nacieki lub guzy. Zmniejsza się krążenie krwi i przepływ limfy w wątrobie z nadciśnieniem wrotnym, co prowadzi do nieprawidłowości w budowie i metabolizmu innych narządów.

Choroby

Najczęstsze choroby to zapalenie wątroby, zapalenie wątroby, marskość.

Wirusowe zapalenie wątroby jest stanem zapalnym miąższu (przyrostek odnosi się do stanu zapalnego). Infekcyjny i niezakaźny. Pierwsze z nich to wirusowe, drugie - alkoholowe, autoimmunologiczne, narkotykowe. Wirusowe zapalenie wątroby występuje ostro lub w przewlekłej postaci. Mogą być niezależną chorobą lub wtórną - objawem innej patologii.

Hepatoza - dystroficzne uszkodzenie miąższu (przyrostek -oz mówi o procesach degeneracyjnych). Najczęstsza tłuszczowa hepatoza, czyli stłuszczenie, które zwykle rozwija się u osób z alkoholizmem. Inne przyczyny jego występowania - toksyczne działanie leków, cukrzyca, zespół Cushinga, otyłość, długotrwałe stosowanie glukokortykoidów.

Marskość jest nieodwracalnym procesem i ostatnim stadium choroby wątroby. Najczęstszą przyczyną jest alkoholizm. Charakteryzuje się odrodzeniem i śmiercią hepatocytów. W przypadku marskości powstają guzki otoczone tkanką łączną. Wraz z postępem zwłóknienia układ krwionośny i limfatyczny przestają reagować, rozwija się niewydolność wątroby i nadciśnienie wrotne. W przypadku marskości wątroby może zwiększyć się śledziona i wątroba, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki, wrzód żołądka, niedokrwistość, żyły przełyku, krwawienie z hemoroidów. U pacjentów z wyczerpaniem odczuwają ogólne osłabienie, swędzenie całego ciała, apatię. Praca wszystkich systemów jest zaburzona: nerwowa, sercowo-naczyniowa, endokrynologiczna i inne. Marskość charakteryzuje się wysoką śmiertelnością.

Wady rozwojowe

Ten rodzaj patologii występuje rzadko i jest wyrażany przez nieprawidłowe lokalizacje lub nieprawidłowe formy wątroby.

Nieprawidłowe położenie obserwuje się przy słabym aparacie więzadłowym, co powoduje pominięcie narządu.

Nieprawidłowe formy to rozwój dodatkowych płatów, zmiana głębokości bruzd lub rozmiarów części wątroby.

Wrodzone wady rozwojowe obejmują różne łagodne wzrosty: torbiele, naczyniaki krwionośne jamiste, wątrobiaki.

Wartość wątroby w organizmie jest ogromna, więc musisz być w stanie zdiagnozować patologię i odpowiednio ją leczyć. Znajomość budowy anatomicznej wątroby, jej cech strukturalnych i podziału strukturalnego pozwala określić położenie i granice dotkniętych ognisk oraz zasięg pokrycia narządów przez proces patologiczny, określić objętość usuniętej części i uniknąć zakłócenia przepływu żółci i krążenia krwi. Znajomość rzutów struktur wątroby na jej powierzchni jest niezbędna do przeprowadzenia operacji usuwania płynu.

Ludzka wątroba

STRUKTURA WĄTROBY

Ludzka wątroba znajduje się poniżej przepony, zajmuje prawy podżebrowy, nadbrzusza i część lewego podmostka.

Ludzka wątroba ma miękką konsystencję, ale gęstą strukturę dzięki pokryciu jej warstwą tkanki łącznej, nazywaną kapsułką glissona i mnóstwem przegród tkanki łącznej, które wnikają głęboko w organ.

Na zewnątrz organ jest otoczony przez otrzewną, z wyjątkiem oddzielnej małej powierzchni z tyłu, szczelnej do przepony. W stawach otrzewnej z fałdami ciała powstają odgrywane w roli więzadeł. Więzadła ludzkiej wątroby zapewniają stabilizację, przede wszystkim przepony, niektóre zapewniają komunikację z sąsiadującymi narządami i przednią ścianą brzucha. Największym z nich jest organ dzielący w kształcie półksiężyca w płaszczyźnie strzałkowej na dwa największe płaty - prawy i lewy. Lokalizacja wątroby u ludzi jest stabilna ze względu na te wspierające więzadła.

W ludzkiej anatomii wątroby wyróżnia się dolną (trzewną, lekko wklęsłą) i górną (przeponową, wypukłą) powierzchnię, dwie krawędzie, trzy rowki.

Specjalna wzmianka zasługuje na niższą powierzchnię. Znajdujące się tam bruzdy dzielą prawy płat oprócz jądra ogoniastego i kwadratu. W strzałach strzałkowych znajduje się pęcherzyk żółciowy (z prawej) i więzadło okrągłe (przednia część lewej). W poprzecznym rowku (łączy strzałkowy) jest najważniejszą strukturą - bramą wątroby.

Anatomia ludzkiej struktury wątroby jest taka, że ​​wszystkie jej elementy (naczynia, przewody, segmenty) są połączone z sąsiednimi podobnymi strukturami i przechodzą transformacje promieniowe: małe łączą się, łączą w większe, a przeciwnie, duże dzielą się na mniejsze.

W ten sposób najmniejsze strukturalne i funkcjonalne elementy wątroby - zraziki wątroby - są ze sobą łączone, tworząc segmenty (8), następnie sektory (5), aw rezultacie - dwa główne udziały.

Zraziki wątrobowe są podzielone przez przegrody tkanki łącznej z przechodzącymi tam naczyniami i przewodem żółciowym, zwanym międzybularnym. Sam prążkowany lobule zawiera grupę komórek wątrobowych (hepatocytów), które są jednocześnie ściankami najmniejszych przewodów żółciowych, naczyń włosowatych i żyły centralnej. W lobules występuje w postaci żółci i wymiany składników odżywczych.

Dalsze formowanie dróg żółciowych odbywa się na tej samej zasadzie wstępującej: rowki przechodzą do kanałów między- zobocznych, z których utworzono prawą i lewą wątrobę, są połączone we wspólną wątrobę. Po wyjściu przez wrota wątroby, ta ostatnia łączy się z kanałem pęcherzyka żółciowego, a utworzony w ten sposób wspólny przewód żółciowy wchodzi do dwunastnicy.

Anatomia człowieka i lokalizacja wątroby oddziałują w taki sposób, że zazwyczaj narząd nie wykracza poza łuk żebrowy, sąsiaduje z takimi narządami, jak przełyk (sekcja brzuszna), aorta, 10-11 kręgi piersiowe, prawą nerkę z nadnerczem, żołądek, prawą stronę okrężnicy, górna część dwunastnicy.

Dostarczanie krwi do wątroby w ludzkiej anatomii ma pewne cechy szczególne. Większość krwi wchodzącej do narządu to żyła z żyły wrotnej (około 2/3 krwi), mniejsza część to krew tętnicza dostarczana przez wspólną tętnicę wątrobową (gałąź aorty brzusznej). Taki rozkład przepływu krwi przyczynia się do szybkiej neutralizacji toksyn z pozostałych niesparowanych narządów jamy brzusznej (wypływ krwi z nich odbywa się w układzie żyły wrotnej).

Naczynia krwionośne wchodzące do wątroby podlegają tradycyjnemu podziałowi poprzez zstępowanie. Wewnątrz płata wątrobowego obecna jest zarówno krew tętnicza, jak i żylna, ze względu na połączenie naczyniowych i żylnych naczyń włosowatych, które ostatecznie wpływają do żyły centralnej. Te ostatnie opuszczają zraziki wątrobowe i ostatecznie tworzą 2-3 wspólne żyły wątrobowe wpadające do dolnej żyły głównej dolnej.

Wyróżniającą cechą naczyń żylnych wątroby w anatomii jest również obecność licznych zespoleń między żyłą wrotną a sąsiadującymi narządami: przełykiem, żołądkiem, przednią ścianą jamy brzusznej, żyłami hemoroidalnymi, żyłą główną dolną. Dopływ krwi żylnej do wątroby u ludzi jest taki, że podczas żylnej zastoju w układzie żyły wrotnej, odpływ przez blokady jest aktywowany, i ma to wiele klinicznych objawów.

FUNKCJE WĄTRZE

Główną funkcją wątroby w organizmie człowieka jest detoksykacja (neutralizacja). Ale pozostałe funkcje są ważne, ponieważ wpływają na pracę prawie wszystkich narządów i organizmu jako całości.

Główne cechy:

  • detoksyfikacja: substancje dostające się do krwi z jelita (po zakończeniu procesu trawienia pokarmu) i inne narządy jamy brzusznej, a także ze środowiska zewnętrznego, są toksyczne, a hepatocyty wykorzystujące szereg reakcji biochemicznych przekształcają je w końcowe produkty o niskiej toksyczności dla organizmu (mocznik, kreatynina) ), występuje również dezaktywacja pewnej liczby hormonów i substancji biologicznie czynnych;
  • trawienie - rozkład tłuszczu poprzez produkcję żółci;
  • metaboliczny: wątroba jest zaangażowana we wszystkie rodzaje metabolizmu;
  • wydalniczy (wydalniczy) - produkcja żółci i jej wydzielanie, dzięki czemu następuje również usunięcie szeregu produktów przemiany materii (bilirubina i jej pochodne, nadmiar cholesterolu);
  • odporny;
  • hemodynamiczny: filtracja przez żyłę wrotną krwi z narządów jamy brzusznej, odkładanie do 700 ml krwi, która jest wyłączona z krwioobiegu (w przypadku utraty krwi i innych krytycznych sytuacji, wchodzi do krwioobiegu).

Cechy uczestnictwa w procesach wymiany:

Metabolizm węglowodanów: utrzymanie stałego poziomu glukozy we krwi ze względu na jego nagromadzenie w wątrobie w postaci glikogenu. Naruszenie tej funkcji - hipoglikemia, śpiączka hipoglikemiczna.

Metabolizm tłuszczów: rozszczepianie tłuszczu przez żółć w żywności, powstawanie i metabolizm cholesterolu, kwasów żółciowych.

Metabolizm białek: z jednej strony w wątrobie jest rozkład i transformacja aminokwasów, synteza nowych i ich pochodnych. Na przykład, syntetyzuje się białka, które biorą udział w reakcjach immunologicznych, tworzeniu skrzepów krwi i procesach krzepnięcia krwi (heparyna, protrombina, fibrynogen). Z drugiej strony powstają końcowe produkty metabolizmu białek wraz z ich detoksyfikacją i eliminacją (amoniak, mocznik, kwas moczowy). Konsekwencją tych zaburzeń jest zespół krwotoczny (krwawienie), obrzęk (z powodu zmniejszenia stężenia białek w osoczu, wzrasta jego ciśnienie onkotyczne).

Metabolizm pigmentu: synteza bilirubiny z hemolitycznych erytrocytów, które służyły ich czasowi, konwersja tej bilirubiny i wydalanie żółci. Bilirubina, powstająca bezpośrednio po zniszczeniu krwinek czerwonych, nazywana jest pośrednią lub wolną. Jest toksyczny dla mózgu, a w hepatocytach po połączeniu z kwasem glukuronowym wchodzi do żółci i jest nazywany bezpośrednim. Problemy z metabolizmem pigmentu przejawiają się w żółtaczce, zmianach w kolorze kału i odurzeniu.

Wymiana witamin, mikroelementów: wątroba gromadzi witaminę B12, mikroelementy (żelazo, cynk, miedź), tworzenie biologicznie aktywnych form witamin z ich poprzedników (np. B1), synteza niektórych białek o określonej funkcji (transport).

CHOROBY WĄTROBY

Fizjologia wątroby jest taka, że ​​każda z wyżej wymienionych funkcji odpowiada wielu chorobom, zarówno wrodzonym, jak i nabytym. Występują w postaciach ostrych, podostrych i przewlekłych, objawiających się szeregiem powszechnych objawów.

Zgodnie z etiologią wyodrębniono takie grupy chorób:

  • Infekcyjno-zapalne (wirusowe, etiologia bakteryjna) - są to zapalenie wątroby, zapalenie dróg żółciowych, ropnie.
  • Pasożytniczy.
  • Toksyczny.
  • Guzy.
  • Metabolizm: większość chorób w tej grupie jest wrodzonych, spowodowanych nieprawidłowością genetyczną, np. Zmniejszeniem aktywności enzymu zaangażowanego w pewne reakcje biochemiczne. Należą do nich dystrofia tłuszczowa, bilirubinemia, glikogenoza, dystrofia hepatocytowa i inne;
  • Anomalie rozwoju (sama wątroba, układ żółciowy, naczynia biorące udział w ukrwieniu).

Wiele chorób powoduje rozwój niewydolności wątrobowokomórkowej, marskość wątroby.

Główne objawy choroby wątroby:

  • żółtaczka, czyli żółtaczka skóry i widoczne błony śluzowe. Może to być spowodowane zwiększonym zniszczeniem (hemoliza) erytrocytów (hemolitycznych), zaburzeniami odpływu żółci (mechanicznymi lub obturacyjnymi), bezpośrednim zaburzeniem procesów konwersji bilirubiny w samych hepatocytach (miąższowo);
  • ból: zlokalizowany w prawym podżebrzu, zwykle uczucie ciężkości lub nie-intensywny, ból ból;
  • astenia (ogólne osłabienie, zmęczenie);
  • objawy dyspeptyczne (gorzki smak w jamie ustnej, nudności, wymioty, wzdęcia);
  • odbarwienie kału, czerwone zabarwienie moczu;
  • objawy skórne: świąd, suchość skóry, żyły pająka, pigmentacja fałdów fizjologicznych, zaczerwienienie skóry dłoni (rumień dłoni, "dłonie wątroby"), ksantomy (pieczęcie podskórne o żółtawej skórze powyżej nich);
  • wodobrzusze (obecność wolnego płynu w jamie brzusznej);
  • "Hepatyczny" zapach z ust: w wyniku naruszenia metabolizmu białka (neutralizacja jego produktów końcowych).

Najczęstsze choroby i stany patologiczne:

  • Wirusowe zapalenie wątroby A, B, C. Czynnik wirusowy bezpośrednio atakuje hepatocyty. Wirus zapalenia wątroby typu A najłatwiej się pojawia, dzieci częściej chorują, są przenoszone drogą fekalno-oralną. Wirusowe zapalenie wątroby objawia się żółtaczką, objawami zatrucia. Podtypy B i C często prowadzą do niewydolności wątroby z powodu marskości, metoda infekcji jest pozajelitowa (przez krew i inne płyny ustrojowe).
  • Wirus tłuszczu (zwyrodnienie tłuszczowe) - w hepatocytach nadmiernie (przekraczających normę wiele razy) akumulują się tłuszcze (trójglicerydy), proces jest ogniskowy lub rozproszony.
  • Marskość jest przewlekłym procesem zapalnym lub zwyrodnieniowym, postępującym zwłóknieniem i restrukturyzacją prawidłowej struktury narządu.
  • Niewydolność wątroby. Konsekwencją klęski znacznej liczby hepatocytów przez różne czynniki chorobotwórcze (toksyczne substancje, toksyny, alkohol, niektóre leki, wirusy zapalenia wątroby). Jednocześnie wszystkie funkcje narządu cierpią, zespół niewydolności wątroby i mózgu - bóle głowy, zaburzenia snu, zaburzenia psycho-emocjonalne z późniejszym upośledzeniem świadomości i rozwojem śpiączki wątrobowej.
  • Wodobrzusze Nagromadzenie wolnego płynu (przesięku) w jamie brzusznej. Konsekwencją nadciśnienia wrotnego i wielu chorób niezwiązanych z wątrobą. Częstym towarzyszem wodobrzusza pochodzenia wątrobowego jest krwawienie z żylaków przełyku, rozszerzenie podskórnych żył brzucha ("głowa meduzy").

Jeśli masz problemy z wątrobą, możesz uzyskać pomoc poprzez:

  • gastroenterolog;
  • hepatolog - specjalista chorób wątroby;
  • chirurg;
  • onkolog;
  • transplantolog;
  • choroby zakaźne

Normalne funkcjonowanie całego organizmu zależy od normalnego funkcjonowania wątroby i odwrotnie, nieprawidłowości w innych układach i narządach, wpływ czynników egzogennych (infekcje, toksyny, odżywianie) może prowadzić do problemów z wątrobą, więc powinieneś zwracać uwagę na całe ciało, zachować zdrowie styl życia i na czas zwróć się o pomoc lekarską.

Znalazłeś błąd? Wybierz i naciśnij Ctrl + Enter

Wątroba jako narząd

Wątroba jest jednym z głównych narządów ludzkiego ciała. Interakcja ze środowiskiem zewnętrznym odbywa się przy udziale układu nerwowego, oddechowego, przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego, układu hormonalnego i układu narządów ruchu.

Różnorodne procesy zachodzące w ciele spowodowane są metabolizmem lub metabolizmem. Szczególnie ważne w zapewnieniu funkcjonowania organizmu są układy nerwowe, hormonalne, naczyniowe i trawienne. Układu pokarmowego, wątroby zajmuje kluczową pozycję wykonując tworzenie funkcji centrum przetwarzania chemicznego (synteza) nowych substancji toksycznych środek zobojętniających (zanieczyszczenie) substancje i narządów hormonalnego.

Substancje wątrobowych zaangażowanych w procesy syntezy i rozkładu w pewnej wzajemnej przemiany w inne substancje, w wymianie podstawowych składników w organizmie, a mianowicie na metabolizm białek, tłuszczy i węglowodanów (cukrów), przy czym środek czynny jest narządem hormonalnego. W szczególności zauważyć, że rozpad zachodzi synteza i osadzania (oddzielania), węglowodanów i tłuszczy, podział białka na amoniak, syntezy hemu (podstawa hemoglobiny) syntezy wielu białek krwi i intensywnej wymiany aminokwasów w wątrobie.

Składniki żywności przygotowane w poprzednich etapach przetwarzania są absorbowane do krwioobiegu i dostarczane głównie do wątroby. Warto zauważyć, że jeśli substancje toksyczne przedostaną się do składników żywności, to przedostają się one również do wątroby. Wątroba jest największą pierwotną instalacją chemiczną w organizmie człowieka, w której zachodzą procesy metaboliczne, które wpływają na całe ciało.

Funkcja wątroby

1. Funkcje barierowe (ochronne) i neutralizujące polegają na niszczeniu trujących produktów przemiany białka i szkodliwych substancji wchłanianych w jelicie.

2. Wątroba jest gruczołem trawiennym, który produkuje żółć, która wchodzi do dwunastnicy przez przewód wydalniczy.

3. Udział we wszystkich rodzajach metabolizmu w organizmie.

Rozważ rolę wątroby w procesach metabolicznych organizmu.

1. Metabolizm aminokwasów (białek). Synteza albuminy i częściowo globulin (białek krwi). Wśród substancji pochodzących z wątroby do krwi, przede wszystkim pod względem ich znaczenia dla organizmu, można umieścić białka. Wątroba jest głównym miejscem powstawania wielu białek krwi, zapewniając złożoną reakcję krzepnięcia krwi.

Wiele białek syntetyzuje się w wątrobie, które biorą udział w procesach zapalnych i transporcie substancji we krwi. Dlatego stan wątroby znacznie wpływa na stan układu krzepnięcia krwi, reakcję organizmu na jakikolwiek efekt, czemu towarzyszy reakcja zapalna.

Poprzez syntezę białek wątroba aktywnie uczestniczy w reakcjach immunologicznych organizmu, które są podstawą do ochrony organizmu ludzkiego przed działaniem zakaźnych lub innych czynników aktywnych immunologicznie. Ponadto proces immunologicznej ochrony śluzówki przewodu pokarmowego obejmuje bezpośredni udział wątroby.

Kompleksy białkowe wątroby z tłuszczów (lipoprotein) są utworzone, węglowodany (glikoproteiny) i transportera kompleksy (przenośniki) pewnych substancji (np transferyny - nośnika żelaza).

W wątrobie produkty rozpadu białek wchodzących do jelita z pożywieniem są wykorzystywane do syntezy nowych białek potrzebnych organizmowi. Proces ten nazywany jest transaminianem aminokwasów, a enzymy zaangażowane w metabolizm nazywane są aminotransferazami;

2. Udział w rozkładzie białek do ich produktów końcowych, tj. Amoniaku i mocznika. Amoniak jest stałym produktem rozkładu białek, jednocześnie jest toksyczny dla układu nerwowego. systemy substancji. Wątroba zapewnia stały proces przekształcania amoniaku w nisko toksyczną substancję mocznika, który jest wydalany przez nerki.

Podczas zmniejszania zdolność wątroby do neutralizacji amoniaku gromadzenie się krwi i układu nerwowego, które towarzyszą zaburzenia umysłowe i kończy całkowitego odłączenia układu nerwowego - śpiączki. Dlatego możemy śmiało powiedzieć, że istnieje wyraźna zależność stanu ludzkiego mózgu od prawidłowej i pełnoprawnej pracy jego wątroby;

3. Wymiana tłuszczów (tłuszczów). Najważniejsze z nich to procesy przecinania tłuszczu do trójglicerydów, tworzenie kwasów tłuszczowych, gliceryna, cholesterol, kwasy żółciowe, i tak dalej. Postać o krótkim łańcuchu D. Kwas tłuszczowy to wyłącznie w wątrobie. Takie kwasy tłuszczowe są niezbędne do pełnej pracy mięśni szkieletowych i mięśnia sercowego jako źródła pozyskiwania znacznej części energii.

Te same kwasy są używane do generowania ciepła w ciele. Z tłuszczu, cholesterol jest w 80-90% zsyntetyzowany w wątrobie. Z jednej strony, cholesterol jest niezbędną substancją dla organizmu, z drugiej strony, cholesterol naruszający jego transport jest osadzany w naczyniach i powoduje rozwój miażdżycy. Wszystko to umożliwia prześledzenie połączenia wątroby z rozwojem chorób układu naczyniowego;

4. Metabolizm węglowodanów. Synteza i rozkład glikogenu, konwersja galaktozy i fruktozy w glukozę, utlenianie glukozy, itp.;

5. Udział w asymilacji, przechowywaniu i tworzeniu witamin, zwłaszcza A, D, E i grupy B;

6. Udział w metabolizmie żelaza, miedzi, kobaltu i innych pierwiastków śladowych niezbędnych do tworzenia się krwi;

7. Zaangażowanie wątroby w usuwanie substancji toksycznych. Substancje toksyczne (zwłaszcza te z zewnątrz) podlegają dystrybucji i są rozmieszczone nierównomiernie w całym ciele. Ważnym etapem ich neutralizacji jest etap zmiany ich właściwości (transformacji). Transformacja prowadzi do powstawania związków o mniejszej lub większej toksyczności w porównaniu do substancji toksycznej przyjmowanej w organizmie.

Eliminacja

1. Wymiana bilirubiny. Bilirubina często powstaje z produktów rozkładu hemoglobiny uwolnionej z starzejących się czerwonych krwinek. Każdego dnia 1-1,5% czerwonych krwinek jest niszczonych w organizmie człowieka, dodatkowo około 20% bilirubiny powstaje w komórkach wątroby;

Zakłócenie metabolizmu bilirubiny prowadzi do zwiększenia jej zawartości we krwi - hiperbilirubinemii, która objawia się żółtaczką;

2. Udział w procesach krzepnięcia krwi. Komórki wątroby wytwarzają substancje niezbędne do krzepnięcia krwi (protrombina, fibrynogen), a także wiele substancji, które spowalniają ten proces (heparyna, antiplasmin).

Wątroba znajduje się pod przeponą w górnej części jamy brzusznej po prawej stronie, aw normalnych u dorosłych nie jest wyczuwalna, ponieważ jest pokryta żebrami. Ale u małych dzieci może wystawać spod żeber. Wątroba ma dwa płaty: prawy (duży) i lewy (mniejszy) i pokryty kapsułką.

Górna powierzchnia wątroby jest wypukła, a dolna - nieco wklęsła. Na dolnej powierzchni, w centrum, znajdują się osobliwe bramy wątroby, przez które przechodzą naczynia, nerwy i drogi żółciowe. W zagłębieniu pod prawym płatem znajduje się pęcherzyk żółciowy, który przechowuje żółć wytwarzaną przez komórki wątroby, które nazywane są hepatocytami. Codziennie wątroba produkuje od 500 do 1200 mililitrów żółci. Żółć powstaje w sposób ciągły, a jej wejście do jelita wiąże się z przyjmowaniem pokarmu.

Żółć

Żółć jest żółtą cieczą, która składa się z wody, pigmentów żółciowych i kwasów, cholesterolu, soli mineralnych. Przez wspólny przewód żółciowy jest wydzielany do dwunastnicy.

Izolacja bilirubiny wątroby z żółcią z krwi usuwa toksyczny dla organizmu bilirubiny utworzonej wskutek naturalnego rozkładu hemoglobiny stałej - białka komórek czerwonych krwinek). W przypadku naruszeń na. każdy z etapów rozdzielania bilirubiny (w wątrobie lub izolowania wątroby, dróg żółciowych) w krwi i tkankach zgromadzone bilirubiny, która objawia się w postaci żółtego zabarwienia skóry i twardówki, t. e. W rozwoju żółtaczka.

Kwasy żółciowe (cholaty)

kwasu żółciowego (cholan) wraz z innymi substancjami zapewnić poziom ustalony stan metabolizmu cholesterolu i jego wydalanie z żółcią cholesterolu żółciowego, w postaci rozpuszczonej, a jest zamknięty w niewielkich cząstek, które zapewniają wydzielanie cholesterolu. Zakłóceniu metabolizmu kwasów żółciowych i innych składników, które zapewniają eliminację cholesterolu towarzyszy utrata kryształów cholesterolu w żółci i tworzenie kamieni żółciowych.

W utrzymywaniu stabilnej wymiany kwasów żółciowych bierze udział nie tylko wątroba, ale także jelito. W prawej części jelita grubego cholany są wchłaniane we krwi, co zapewnia krążenie kwasów żółciowych w organizmie człowieka. Głównym rezerwuarem żółci jest pęcherzyk żółciowy.

Pęcherzyk żółciowy

Kiedy naruszenia jego funkcji są również oznaczone naruszenie w wydzielaniu żółci i kwasów żółciowych, co jest kolejnym czynnikiem przyczyniającym się do tworzenia kamieni żółciowych. Jednocześnie substancje zawarte w żółci są niezbędne do całkowitego trawienia tłuszczów i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

Wraz z długotrwałym brakiem kwasów żółciowych i innych substancji żółciowych, powstaje niedobór witamin (hipowitaminoza). Nadmiernemu gromadzeniu kwasów żółciowych we krwi z naruszeniem ich wydalania z żółcią towarzyszy bolesne swędzenie skóry i zmiany częstości tętna.

Cechą wątroby jest to, że odbiera żylnej krwi z narządów jamy brzusznej (żołądka, trzustki, jelita, itd. D.), który, działając przez żyłę wrotną i oczyszczone z substancji szkodliwych przez komórki wątroby, i do żyły głównej dolnej rozszerzającej serce Wszystkie inne narządy ludzkiego ciała otrzymują tylko krew tętniczą, a żylne - dają.

W artykule wykorzystano materiały z otwartych źródeł: Autor: Trofimov S. - Book: "Choroby wątroby"

Ankieta:

Jeśli znajdziesz błąd, zaznacz fragment tekstu i naciśnij Ctrl + Enter.

Udostępnij post "Funkcje wątroby w organizmie człowieka"

Ludzka wątroba

Ludzka wątroba odnosi się do niesparowanych narządów wewnętrznych, znajduje się w jamie brzusznej, ma gruczołową strukturę. Wątroba jest największym gruczołem, ma masę od 1,5 do 2 kg.
Wątroba w masie leży pod przeponą po prawej stronie. Jego powierzchnia, zwrócona do kopuły przepony, jest wypukła, to znaczy odpowiada kształtowi, dlatego nazywana jest przeponą.
Spód narządu jest wklęsły. Trzy rowki biegnące wzdłuż dolnej powierzchni dzielą ją na cztery płaty. W jednym z rowków leży okrągła wiązka. Diafragmatyczna część tylna lekko wygięta.

Wątroba jest przymocowana do przepony za pomocą więzadła sierpowego z jego wypukłą powierzchnią, a także za pomocą więzadła wieńcowego. Oprócz aparatu więzadełowego, mała sieć, dolna żyła główna i część jelita z żołądkiem, które leżą poniżej, uczestniczą w utrzymaniu narządu.


Narząd dzieli się na dwie połowy za pomocą więzadła sierpowego. Prawa część znajduje się pod kopułą przepony i nazywa się prawy płat, lewą część stanowi mniejszą część wątroby.
Charakterystyczne jest, że jego wewnętrzna powierzchnia jest nierówna, ma kilka wrażeń spowodowanych dopasowaniem innych narządów i struktur. Wrażenie nerkowe powstaje z prawej nerki, dwunastnica powoduje pojawienie się dwunastnicy, wcięcie prawej części wcięcia, a nadnercza po prawej jest nadnerczem.

Dolną powierzchnię ciała dzieli się trzema bruzdami na kilka części:

  1. Powrót. Jest również nazywany ogonem.
  2. Przód lub kwadrat.
  3. W lewo.
  4. Racja.

Jedynym poprzecznym rowkiem na dolnej powierzchni wątroby jest lokalizacja wrót wątroby. Obejmują wspólny kanał żółciowy, żyłę wrotną, nerwy i tętnicę wątrobową. A pęcherzyk żółciowy znajduje się w prawym rowku podłużnym.

Strukturę ludzkiej wątroby można oglądać z różnych pozycji: anatomicznej, chirurgicznej.
Ludzka wątroba, podobnie jak wszystkie narządy gruczołowe, ma własną jednostkę strukturalną. To są lobule. Powstają w wyniku akumulacji hepatocytów - komórek wątroby. Hepatocyty są ułożone w określonej kolejności, wokół żyły środkowej, tworząc promieniowe rzędy belek. Pomiędzy rzędami znajdują się międzyczęściowe naczynia żylne i tętnicze. W rzeczywistości naczynia te są naczyniami włosowatymi z żyły wrotnej i tętnicy wątrobowej. Kapilary te zbierają krew w centralnych naczyniach żylnych płatów żylnych, a te z kolei w żyłach zbiorczych. Żyły zbiorowe przenoszą krew do żylnych sieci wątroby, a następnie do żyły dolnej dolnej.

Pomiędzy hepatocytami z lobules leżą nie tylko naczynia, ale także wątrobowe rowki. Ponadto wykraczają one poza granice płatków, łącząc się z kanałami międzyzbieralnymi, z których powstają kanały wątrobowe (prawy i lewy). Te ostatnie zbierają i przenoszą żółć do wspólnego przewodu wątrobowego.

Wątroba ma włóknistą membranę, a pod nią cieńsza jest surowa. Surowata membrana w miejscu bramy wchodzi do miąższu, a następnie kontynuuje w postaci cienkich warstw tkanki łącznej. Te warstwy są otoczone loczkami wątrobowymi.
Wątrobowe naczynia włosowate z lobules zawierają gwiaździste komórki, które przypominają fagocyty w ich właściwościach, a także śródbłonka.

Aparat podwiązkowy

Na dolnej powierzchni przepony znajduje się arkusz otrzewnej, który płynnie przechodzi do przepony powierzchniowej narządu. Ta część otrzewnej tworzy więzadło wieńcowe, którego krawędzie wyglądają jak trójkątne płytki, dlatego nazywane są więzadłami trójkątnymi.
Na powierzchni trzewnej więzadła pochodzą z wyściółki na sąsiednie narządy: więzadło wątrobowo-nerkowe, więzadła żołądka i dwunastnicy.

Podział segmentowy

Badanie takiej struktury nabrało wielkiego znaczenia w związku z rozwojem chirurgii i hepatologii. Zmieniło to zwykłą ideę swojej zrazizowanej struktury.
Ludzka wątroba ma pięć struktur rurowych w swojej strukturze:

  1. sieci tętnicze;
  2. drogi żółciowe;
  3. system żyły wrotnej lub portal;
  4. system kawalerski (żylne naczynia wątrobowe);
  5. sieć naczyń limfatycznych.

Wszystkie systemy, z wyjątkiem portalu i kawalera, pokrywają się ze sobą i idą obok gałęzi żyły wrotnej.
W wyniku tego powstają wiązki naczyniowo-wydzielnicze, które połączone są przez gałęzie nerwów.


Segment jest częścią jego miąższu, który przypomina piramidę i sąsiaduje z triadą wątrobową. Triada jest połączeniem odgałęzienia drugiego rzędu z żyłą wrotną, odgałęzieniem tętnicy wątrobowej, odpowiadającym odgałęzieniem przewodu wątrobowego.

Segmenty są liczone w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara od bruzdy żyły głównej:

  1. Pierwszy lub ogoniasty segment, który odpowiada płatowi o tej samej nazwie.
  2. Segment lewego płata, tylny. Znajduje się w części o tej samej nazwie, w tylnej części.
  3. Trzeci lub przedni segment lewego płata.
  4. Segment kwadratowy od lewego płata.
  5. Od prawego płata są następujące segmenty: górny front, środkowy.
  6. Szósty to boczny dolny przedni.
  7. Siódmy - boczny dolny tył.
  8. Ósma - środkowa górna.

Segmenty są zgrupowane wokół wrót wątroby wzdłuż promienia, tworząc strefy (zwane także sektorami). Są to oddzielne części ciała.

  1. Monosegmentalny - boczny, znajdujący się po lewej stronie.
  2. Lewy sanitariusz. Utworzony przez 3 i 4 segmenty.
  3. Po prawej stronie sanitariusz. Utworzono 5 i 8 segmentów.
  4. Sektor boczny po prawej stronie składa się z 6 i 7 segmentów.
  5. Lewa, utworzona tylko przez 1 segment, umiejscowiona grzbietowo.
  6. Taka struktura segmentowa uformowana jest już w płodzie, a do czasu narodzin jest wyraźnie wyrażona.

Funkcje

Można mówić o znaczeniu tego ciała przez długi czas. Wątroba dotyka ludzkiego ciała jest wielopłaszczyznowa, pełni wiele funkcji.
Przede wszystkim trzeba o tym mówić, tak jak o gruczole uczestniczącym w trawieniu. Jego głównym sekretem jest żółć, wchodząc do jamy dwunastnicy.
Ponadto każdy zna inną rolę tego gruczołu - udział w neutralizacji toksyn i produktów trawienia pochodzących z zewnątrz. Jest to funkcja bariery. Jak wspomniano powyżej, naczynia miąższu zawierają komórki gwiaździste i komórki śródbłonka, które działają jak makrofagi, wychwytując wszystkie szkodliwe cząsteczki, które weszły przez krew.
W okresie rozwoju zarodka funkcja hematopoetyczna jest wykonywana przez hepatocyty. W związku z tym osobliwe jest wykonywanie funkcji trawiennych, barierowych, hematopoetycznych, metabolicznych i wielu innych:

  1. Neutralizacja. Hepatocyty w całym ich życiu neutralizują dużą liczbę ksenobiotyków, czyli substancji toksycznych pochodzących ze środowiska zewnętrznego. Mogą to być trucizny, alergeny, toksyny. Przekształcają się w bardziej nieszkodliwe związki i są łatwo wydalane z ludzkiego ciała bez toksycznego działania.
  2. W organizmie w procesie życia wytwarza się olbrzymią ilość substancji i związków, które podlegają usunięciu. Są to witaminy, mediatory, nadmiar hormonów i substancji podobnych do hormonów, produkty pośrednie i końcowe metabolizmu, które mają działanie toksyczne. Są to fenol, aceton, amoniak, etanol, kwasy ketonowe.
  3. Bierze udział w dostarczaniu organizmowi produktów do życia i produkcji energii. Przede wszystkim jest to glukoza. Hepatocyty przekształcają różne związki o charakterze organicznym w glukozę (kwas mlekowy, aminokwasy, gliceryna, wolne kwasy tłuszczowe).
  4. Regulacja metabolizmu węglowodanów. W hepatocytach gromadzi się glikogen, który jest w stanie szybko się mobilizować, dostarczając osobie brakującej energii.
  5. Hepatocyty są składowiskiem nie tylko glikogenu i glukozy, ale także dużej liczby witamin i minerałów. Największymi rezerwami są witaminy rozpuszczalne w tłuszczach. A i D, i rozpuszczalne w wodzie B 12. Minerały kumulują się w postaci kationów (kobalt, żelazo, miedź). Żelazo jest bezpośrednio zaangażowane w metabolizm witamin A, B, C, E, D, kwasu foliowego, PP, K.
  6. W ludzkim okresie embrionalnym oraz u noworodków hepatocyty biorą udział w procesie tworzenia krwi. W szczególności syntetyzują dużą liczbę białek osocza (białka transportowe, alfa i beta-globuliny, albuminy, białka, które zapewniają proces koagulacji i antykoagulacji krwi). Dlatego też wątrobę można nazwać jednym z ważnych narządów hemopoeza w okresie prenatalnym.
  7. Zaangażowanie i regulacja metabolizmu lipidów. W hepatocytach syntetyzuje się glicerol i jego estry, lipoproteiny, fosfolipidy.
  8. Udział w wymianie pigmentów. Dotyczy to produkcji bilirubiny i kwasów żółciowych, syntezy żółci.
  9. Podczas szoku lub po utracie znacznej części krwi, wątroba człowieka dostarcza dopływ krwi, ponieważ jest to magazyn o określonej objętości. Własny przepływ krwi jest zredukowany, zapewniając przywrócenie BCC.
  10. Wiele hormonów i enzymów syntetyzowanych przez komórki wątroby bierze czynny udział w trawieniu miazgi w początkowych odcinkach jelita.

Wymiary w normie i zróżnicowane

Wielkość wątroby może dostarczyć wielu informacji i wstępnej diagnozy dla specjalisty.
Masa wątroby osiąga 1,5-2 kg, długość od 25 do 30 cm.
Dolna krawędź prawego płata jest wyświetlana w przybliżeniu wzdłuż dolnej krawędzi łuku żebrowego po prawej stronie, wystaje tylko 1,5 cm wzdłuż linii środkowo-obojczykowej i wzdłuż linii środkowej 6 cm.
Obniżenie dolnej krawędzi poniżej normy jest dopuszczalne w przypadku astmy, przewlekłych obturacyjnych chorób płuc, zapalenia opłucnej z silnym wysiękiem.

Jego granice są wysokie, gdy wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej lub zmniejsza się ciśnienie wewnątrz klatki piersiowej. Może to być po resekcji części płuc lub podczas wzdęć.


Prawy płat w jego pionowym rozmiarze wzdłuż mierzei nie przekracza 15 cm, wysokość może się różnić od 8,5 do 12,5 cm, lewy płat wysokości nie więcej niż 10 cm, prawy płat w przednio-tylnym cięciu od 11 do 12,5 cm, i lewo - do 8 cm.
Zwiększenie rozmiaru osoby obserwuje się, gdy nie ma wystarczającego krążenia krwi, gdy krew porusza się powoli w naczyniach, stagnacja w dużym kręgu krążenia krwi, w związku z czym narząd powiększa się i powiększa.

Innym powodem może być stan zapalny o innym charakterze: toksyczny (alkohol), wirusowy. Zapaleniu zawsze towarzyszy obrzęk, a następnie zmiany strukturalne.

Stłuszczenie wątroby związane z gromadzeniem nadmiaru tłuszczu w hepatocytach wyraża się znaczącą zmianą wielkości normalnej.

Brak równowagi może być spowodowany przez choroby akumulacyjne, które są dziedziczne z natury (hemochromatoza i glikogenoza).

Odwrotne objawy obserwuje się w marskości i toksycznej dystrofii miąższu. Dystrofii toksycznej towarzyszy masowa martwica komórek i wzrost niewydolności narządowej. Przyczyny ich różne: wirusowe zapalenie wątroby, zatrucia alkoholem etylowym, trucizny o aktywności zapalenia wątroby (na przykład pochodzenia roślinnego: grzybów, aflatoksyny, heliotrop od in), a także związki przemysłowych (nitrozo - amino - naftalen, insektycydy); niektóre leki: sympatykomimetyki, sulfonamidy, leki na gruźlicę, halotan, chloroform.
Wielkość wątroby jest zmniejszona, a przy marskości jest to druga najbardziej prawdopodobna przyczyna. Jego przyczyną są również wirusowe zapalenie wątroby i alkoholizm. Rzadziej powodowany jest przez choroby pasożytnicze, toksyny przemysłowe, leki o długotrwałym stosowaniu. To na ostatnim etapie organ jest znacznie zredukowany i prawie nie spełnia swoich funkcji.

Wątroba

Wątroba jest unikalnym narządem ludzkiego ciała. Wynika to przede wszystkim z wielofunkcyjności, ponieważ jest w stanie wykonać około 500 różnych funkcji. Wątroba jest największym narządem w ludzkim układzie pokarmowym. Ale główną cechą jest zdolność do regeneracji. Jest to jeden z niewielu narządów, które można odnawiać samodzielnie w obecności sprzyjających warunków. Wątroba jest niezwykle istotna dla ludzkiego ciała, ale jakie są główne funkcje, jakie wykonuje, jaka jest struktura i gdzie znajduje się w ludzkim ciele?

Lokalizacja i funkcja wątroby

Wątroba jest narządem układu trawiennego, który znajduje się w prawym podżebrze pod przeponą iw normalnym stanie nie wykracza poza żebra. Tylko w dzieciństwie może mówić trochę, ale takie zjawisko do 7 lat jest uważane za normę. Waga zależy od wieku osoby. Tak więc u osoby dorosłej wynosi ona 1500-1700 g. Zmiana wielkości lub masy narządu wskazuje na rozwój procesów patologicznych w ciele.

Jak już wspomniano, wątroba pełni wiele funkcji, a głównymi są:

  • Detoksykacja. Wątroba jest głównym organem oczyszczającym ludzkiego ciała. Wszystkie produkty przemiany materii, rozkład, toksyny, trucizny i inne substancje z przewodu żołądkowo-jelitowego dostają się do wątroby, gdzie narząd "neutralizuje" je. Po detoksyfikacji organizm usuwa nieszkodliwe produkty rozpadu z krwi lub żółci, skąd dostają się do jelit i są wydalane wraz ze stolcem.
  • Wytwarzanie dobrego cholesterolu, który bierze udział w syntezie żółci, reguluje hormony i bierze udział w tworzeniu błon komórkowych.
  • Przyspieszenie syntezy białek, co jest niezwykle ważne dla normalnego życia człowieka.
  • Synteza żółci, która bierze udział w procesie trawienia metabolizmu żywności i tłuszczów.
  • Normalizacja metabolizmu węglowodanów w organizmie, zwiększenie potencjału energetycznego. Przede wszystkim wątroba zapewnia produkcję glikogenu i glukozy.
  • Regulacja metabolizmu pigmentu - wydalanie bilirubiny wraz z żółcią.
  • Rozkład tłuszczów na ciała ketonowe i kwasy tłuszczowe.

Wątroba jest zdolna do regeneracji. Ciało może w pełni odzyskać, nawet jeśli jest zachowane tylko 25%. Regeneracja następuje poprzez wzrost i szybszy podział komórek. Na czym kończy się ten proces, gdy tylko ciało osiągnie pożądany rozmiar.

Anatomiczna struktura wątroby

Wątroba jest złożonym narządem, który obejmuje powierzchnię narządu, segmenty i płaty wątroby.

Powierzchnia wątroby. Istnieją przepony (górna) i trzewna (dolna). Pierwszy znajduje się bezpośrednio pod przeponą, podczas gdy drugi znajduje się u dołu i w kontakcie z większością narządów wewnętrznych.

Płatki wątroby. Narząd ma dwa płaty - lewy i prawy. Oddziela je więzadło sierpowe. Pierwsza część ma mniejszy rozmiar. W każdym z płatów znajduje się duża żyła centralna, która jest podzielona na kapilarę sinusoidalną. Każda część obejmuje komórki wątroby zwane hepatocytami. Ciało jest podzielone na 8 elementów.

Ponadto wątroba obejmuje naczynia krwionośne, rowki i sploty:

  • Tętnice dostarczają do wątroby wątrobę wzbogaconą w tlen z trzewnej tułowia.
  • Żyły tworzą odpływ krwi z organizmu.
  • Węzły chłonne usuwają chłonkę z wątroby.
  • Splot nerwowy zapewnia unerwienie wątroby.
  • Przewody żółciowe pomagają usunąć żółć z narządu.

Choroby wątroby

Istnieje wiele chorób wątroby, które mogą wystąpić w wyniku działania chemicznego, fizycznego lub mechanicznego, w wyniku rozwoju innych chorób lub z powodu zmian strukturalnych w ciele. Ponadto choroby różnią się w zależności od dotkniętej części. Mogą to być plasterki wątroby, naczynia krwionośne, drogi żółciowe itp.

Do najczęściej występujących chorób należą:

  • Ropne, infekcyjne lub zapalne uszkodzenie hematocytów.
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu A, B, C itd., W tym toksyczne.
  • Marskość wątroby.
  • Tłuste zapalenie wątroby jest proliferacją tkanki tłuszczowej, która zaburza funkcjonowanie narządu.
  • Gruźlica wątroby.
  • Tworzenie ropnej jamy w narządzie (ropień).
  • Pęknięcie ciała w przypadku urazu brzucha.
  • Zakrzepica głównych naczyń krwionośnych wątroby.
  • Pylephlebitis
  • Cholestasis (stagnacja żółci w organizmie).
  • Cholangitis jest procesem zapalnym w drogach żółciowych.
  • Naczyniak krwionośny wątroby.
  • Cystic formation na wątrobie.
  • Angiosarcoma i inne nowotwory, a także rozprzestrzenianie się przerzutów do wątroby podczas tworzenia nowotworów innych narządów.
  • Grzybica.
  • Hipoplazja wątroby.

Wszelkie patologiczne procesy w wątrobie manifestują, z reguły, te same znaki. Najczęściej jest to ból w prawym podżebrzu, który zwiększa się wraz z wysiłkiem fizycznym, pojawieniem się zgagi, nudności i wymiotów, naruszeniem fotela - biegunką lub zaparciem, zmianą koloru moczu i kału.

Często występuje wzrost wielkości ciała, pogorszenie ogólnego stanu zdrowia, pojawienie się bólów głowy, zmniejszenie ostrości wzroku i pojawienie się żółtej twardówki. Specyficzne objawy są charakterystyczne dla każdej indywidualnej choroby, które pomagają dokładnie ustalić diagnozę i wybrać najbardziej skuteczne leczenie.

Leczenie chorób

Przed rozpoczęciem leczenia chorób wątroby ważne jest ustalenie dokładnej natury choroby. Aby to zrobić, należy skontaktować się ze specjalistą - gastroenterologiem, który przeprowadzi dokładne badanie i, jeśli to konieczne, przepisze procedury diagnostyczne:

  • Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej.
  • Przeprowadzić wszystkie testy laboratoryjne, w tym testy czynności wątroby.
  • Rezonans magnetyczny w celu wykrycia obecności przerzutów w rozwoju raka.

Leczenie chorób zależy od wielu czynników: przyczyn choroby, głównych objawów, ogólnego stanu zdrowia danej osoby i współistnienia dolegliwości. Często stosuje się preparaty cholagua i hepaprotector. Dieta odgrywa ważną rolę w leczeniu chorób wątroby - pomoże to zmniejszyć obciążenie narządu i poprawić jego funkcjonowanie.

Zapobieganie chorobom wątroby

Jakie środki zapobiegawcze należy stosować, aby zapobiec rozwojowi choroby wątroby

Zgodność z zasadami właściwego odżywiania. Przede wszystkim należy przejrzeć swoją dietę i wykluczyć z menu produkty, które negatywnie wpływają na zdrowie i funkcjonowanie wątroby. Przede wszystkim jest tłuste, smażone, wędzone, marynowane; biały chleb i słodkie wypieki. Wzbogać swoją dietę o owoce, warzywa, zboża, owoce morza i niskotłuszczowe mięso.

Całkowite zaniechanie stosowania napojów alkoholowych i niskoprocentowych. Wpływają niekorzystnie na narządy i prowokują rozwój wielu chorób.

Normalizacja masy ciała. Nadmiar wagi komplikuje pracę wątroby i może prowadzić do jej otyłości.

Rozsądne stosowanie leków. Wiele leków niekorzystnie wpływa na wątrobę i zmniejsza ryzyko rozwoju chorób. Antybiotyki i połączenie kilku leków jednocześnie bez koordynacji z lekarzem są szczególnie niebezpieczne.

Wątroba spełnia wiele funkcji i wspiera normalne funkcjonowanie organizmu, dlatego niezwykle ważne jest monitorowanie zdrowia organizmu i zapobieganie rozwojowi dolegliwości.


Więcej Artykułów O Wątrobę

Wirusowe zapalenie wątroby

Okres inkubacji wirusa zapalenia wątroby typu C

Wirus zapalenia wątroby typu C jest niebezpieczną chorobą. Prawie 2% ludzi na świecie cierpi na tę chorobę. 5 lat temu, zapalenie wątroby było niemożliwe do wyleczenia i był w śmiertelnym niebezpieczeństwie.
Wirusowe zapalenie wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby typu C w fazie nieaktywnej

Pozostaw komentarz 3,927Nieaktywne zapalenie wątroby typu C jest uważane za niebezpieczną chorobę wirusową, która celowo atakuje komórki wątroby.W momencie wchodzenia do komórek przez krew nosiciela wirusa, najpierw aktywnie zaczyna się namnażać i replikować.