Przesunięcie Leukocytów

Przesunięcie w formule leukocytów wskazuje na zmiany w równowadze leukocytów i w innym kierunku. Leukocyty są podzielone na 5 typów w sobie, określenie stosunku każdego gatunku i ich liczby pozwala określić diagnozę i określić przyczyny chorób.

Co to jest wzór leukocytów

Leukocytów formuła jest procent leukocytów (białe krwinki) do całkowitej ilości krwi, jest przedstawiona w procentach. Ten stosunek jest ustalany podczas badania krwi.

Dzięki leukoramowi eksperci mogą postawić diagnozę, dokonać prognozy na temat rodzaju i stadium obecnego i dalszego przebiegu choroby. Możliwe jest także obliczenie prawdopodobieństwa wyzdrowienia w konkretnym przebiegu leczenia, w razie potrzeby należy go zmienić.

Pełną morfologię krwi zaleca się do porodu 1 raz w roku. Jeśli w ciele występuje ostra, ciężka choroba, może nastąpić zwiększenie oddawania krwi. W tym przypadku regularność dostawy zależy od potrzeby i przebiegu choroby.

Głównie wskazania do badań to choroby pochodzenia wirusowego, grzybiczego lub zakaźnego. Ponadto krew jest przekazywana w patologii wątroby, nerek, serca, śledziony, a także kości i mózgu. Możliwe pobranie krwi po poważnym uszkodzeniu organizmu lub przed operacją.

W formule leukocytów określa się proporcje między wszystkimi typami leukocytów. W sumie istnieje 5 typów, z których każdy ma swoje cechy i strefy wpływów:

  • Limfocyty. Ich głównym zadaniem jest jakość układu odpornościowego. Limfocyty B są również oddzielone same w sobie i wpływają na wydzielanie przeciwciał, które są niezbędne, gdy ciała obce dostaną się do organizmu, a także tworzą pamięć immunologiczną. Limfocyty T działają jako środek przeciwko komórkom nowotworowym, a także niektórym organizmom stron trzecich.
  • Monocyty. Dzięki działaniu monocytów uzyskuje się wchłanianie obcych komórek, proces ten nazywa się fagocytozą. W rzeczywistości są odpowiedzialni za jedną z funkcji układu odpornościowego, pomagają odzyskać uszkodzone lub chore tkanki bardziej prawdopodobne.
  • Eozynofile. Te leukocyty biorą udział w określaniu reakcji organizmu na bodźce. Działają one jako przeciwpasożytnicza funkcja ochronna. Właśnie z powodu tych substancji występują alergie, ponieważ wytwarza się histaminę;
  • Bazofile. Mają one swoistą rolę, są stosowane jako transport monocytów i neutrofili. Dzięki temu składnikowi powstaje funkcja fagocytarna ciała. Odpowiedzialny również za reakcję na alergeny.
  • Neutrofile. Te komponenty są jedną z funkcji składowych absorpcji ciał obcych. Ponadto neutrofile stymulują produkcję substancji zwalczających bakterie. Zwykle przesunięcie w leukogramie jest spowodowane tymi składnikami.

Metody określania ilości i odsetka poszczególnych rodzajów białych krwinek mogą być różne. W sumie istnieją 2 główne sposoby, z których każdy ma swoją własną charakterystykę:

  1. Pierwsza metoda polega na umieszczeniu setek komórek pod mikroskopem i zliczeniu każdego składnika. Zaletą tej metody jest jej duża informatywność, ponieważ możliwe jest oddzielenie neutrofilów segmentowanych nożem i jądra. Brak ograniczonej liczby badanych próbek jest realistyczny i liczy się w dwustu komórkach, ale nie więcej.
  2. Druga metoda jest prostsza do wykonania, procedura jest automatyczna. Zastosowanym sprzętem jest analizator hematologiczny, który może liczyć leukocyty w 2000 komórkach. Co więcej, większość analizatorów nie bierze pod uwagę różnicy między neutrofilami.

Dla osób w wieku powyżej 16 lat normalne stawki będą:

  • Limfocyty - 19-37%;
  • Monocyty - 3-11%;
  • Młode neutrofile - 1-6%;
  • Dojrzałe neutrofile - 47-72%;
  • Bazofile - 0-1%;
  • Eozynofile - 0,5-5%.

Ciało dzieci i dorosłych jest znacząco różne, co należy wziąć pod uwagę przy leukogrammie.

Ciało dziecka ma pewne znaczące różnice w działaniu, podczas gdy ciało przechodzi przez kilka etapów fundamentalnej zmiany w zawartości leukocytów. Proces odbudowy krwi bezpośrednio wiąże się z transformacją ciała i zmianami poziomu hormonalnego, ale ogólnie proces ten nie został wystarczająco zbadany. Głównie zmiany obserwuje się po urodzeniu, a największe zmiany w okresie dojrzewania.

W przypadku noworodka tworzenie się dużej liczby leukocytów jest nietypowe, zazwyczaj jest ich niewiele, aw okresie pierwszego roku życia ich liczba gwałtownie rośnie. W pierwszych 3 latach życia stosunek białych ciał może się znacznie zmienić, głównie z przyczyn zewnętrznych, ale często pojawiają się zmiany spowodowane aktywnym wzrostem. W przyszłości stosunek ten ulega normalizacji i ulega znacznym zmianom w okresie dojrzewania.

Powody zmiany

W przypadku jakościowego badania analizy konieczne jest konsekwentne ocenianie stosunku różnych typów leukocytów. Początkowo konieczne jest oszacowanie stosunku każdego pojedynczego gatunku do całkowitej ilości. Porównywane są również objawy i rodzaj choroby.

Rozważ główne przyczyny wzrostu i spadku każdej leukocytów:

  • Podwyższone limfocyty mogą wskazywać na choroby bakteryjne, a także wirusowe: grypę, ospę wietrzną, gruźlicę, zapalenie wątroby. Może również wskazywać na początkowy etap AIDS, opryszczki, raka węzłów chłonnych i szpiku kostnego, gruźlicy, kiły, odległej śledziony, ciąży, stosowania niektórych doustnych środków antykoncepcyjnych, stresu, złych nawyków, zatruć.
  • Zmniejszenie limfocytów: niewydolność wątroby i nerek, późne stadium AIDS, toczeń rumieniowaty, zespół Itsenko-Cushinga, limfogranulomatoza, wyprysk, silne narażenie na promieniowanie, zapalenie skóry, niedobór odporności, choroby układu autoimmunologicznego, chemioterapia.
  • Wzrost liczby monocytów jest wywoływany przez: ostre formy zmian bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, kiłę, gruźlicę, choroby autoimmunologiczne, niektóre rodzaje raka, białaczkę, infekcje pasożytnicze, u dzieci mogą się zmieniać przy zmianie zębów, u dziewcząt z drożdżakami, zatruć chlorem.
  • Zmniejszenie monocytów: choroby z ropnymi objawami, niedokrwistość, choroby narządów krwiotwórczych, ekspozycja na promieniowanie, chemioterapia, stres, niedożywienie, leczenie glikokortykosteroidami, po porodzie.
  • Zwiększone eozynofile: choroby alergiczne, zapalenie skóry, choroby przewodu pokarmowego i płuc, egzema, choroby pasożytnicze, wczesna miesiączka, zespół Leflera, niektóre rodzaje nowotworów, onkologia, któremu towarzyszy nekroza, niedobór odporności, przedawkowanie aspiryny lub jodu, antybiotykoterapia, odmrożenia i oparzenia.
  • Redukcja eozynofilów: stres, wstrząs, zaburzenia snu, powikłania pooperacyjne, ciąża, poród, choroby bakteryjne, zapalenie wyrostka robaczkowego, oparzenia, okres po operacji, stosowanie kortykosteroidów.
  • Uniesienie bazofila: niedobór żelaza, zapalenie okrężnicy, wrzód, ospa wietrzna, cukrzyca, niedokrwistość, białaczka, obrzęk śluzowaty, zatrucia, alergie, terapia hormonalna, początkowy etap menstruacji, zatrucia.
  • Obniżenie bazofila: ostra infekcja, zapalenie płuc, nadczynność tarczycy, guzy wytwarzające hormony, nadczynność tarczycy, ciężka reakcja alergiczna, stres, ćwiczenia, wyczerpanie organizmu, wczesna ciąża, leczenie kortykosteroidami, niska ekspozycja na promieniowanie.
  • Zwiększone granulocyty obojętnochłonne: zakażenie bakteriami, atak serca, zapalenie trzustki, zapalenie otrzewnej, oparzenia, tworzenie ognisk martwicy, zgorzel, posocznica, salmonelloza.
  • Zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych: arganulocytoza, zakażenie bakteriami, wirusy, głównie o postaci przewlekłej, rak szpiku kostnego, uszkodzenie popromienne, stosowanie cytostatyków, zatrucie pokarmowe zepsutymi zbożami.

Przesunięcie leukogramu w prawo

Zmiana jest uważana za zmianę w postawie zarówno młodych, jak i dojrzałych neutrofili. Przesunięcie ma postać skali, linii zaczynającej się od młodych (po lewej) i osiągających dojrzałość (po prawej). Zatem przesunięcie wzoru w prawo oznacza przewagę dojrzałych, podzielonych na segmenty neutrofili.

Wzrost liczby dojrzałych komórek wskazuje na słabą lub nieskuteczną leukopoezę (procedura produkcji i dojrzewania komórek). Przesunięcie w prawo wskazuje na hamowanie odnawiania krwi, a przez to nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować.

Przesunięcie w stosunku do prawej strony wskazuje na słabość funkcji ochronnej organizmu, to znaczy odporność nie jest w stanie całkowicie oprzeć się uszkodzeniu bakterii. Również przechwytywane przez ściany naczyń krwionośnych Możliwe powstawanie braku eozynofili lub limfocytów.

Przyczyny przesunięcia są wielokrotne, przy czym diagnoza ta jest przeprowadzana nie tylko na podstawie badania krwi, ale wykonuje się dodatkowe badania. Najczęstsze przyczyny to:

  1. choroby nerek, śledziony i wątroby;
  2. wlew krwi dawcy;
  3. choroba popromienna;
  4. niedokrwistość o różnych etiologiach;
  5. choroba popromienna;
  6. chemioterapia;
  7. stosowanie kortykosteroidów lub sterydów anabolicznych.

Identyfikując zmiany, można rozróżnić kierunek i zasięg zmiany lub dowiedzieć się o postępie leczenia, na przykład zmiana współczynnika może wskazywać na wyleczenie. Podczas leczenia niedokrwistości zmiana jest ważnym czynnikiem odzyskiwania.

Leukogram przesunięty w lewo

Przesunięcie w lewo wskazuje na istotną zmianę w stosunku młodych neutrofilów u osób dojrzałych. W stanie normalnym neutrofile typu pasmowego zajmują tylko 5-6% całkowitej liczby białych krwinek, w tym samym czasie segmentowane neutrofile zajmują znacznie większą liczbę, mogą one wynosić od 47% do 72%.

Wraz ze spadkiem liczby dojrzałych cząstek i wzrostem młodych jest to przesunięcie w lewo. Jest również możliwa obecność niedojrzałych komórek (mielocytów lub metamielocytów), z których neutrofile pojawią się w przyszłości. W normalnym stanie organizmu takie substancje nie dostają się do krwioobiegu, ale jeśli wystąpi deficyt lub wiele neutrofilów zostanie zniszczonych, szpik kostny nakazuje sekrecję niedojrzałych komórek do krwi. W obecności niedojrzałych komórek obserwuje się przesunięcie w lewo z odmładzaniem.

Odmładzanie białych cieląt wskazuje na poważne problemy w ciele:

  1. obecność przerzutów w naczyniach lub szpiku kostnym;
  2. śpiączka;
  3. mielofibrosis;
  4. białaczka.

Zwykle powodem lewej zmiany są:

  1. reakcje zapalne;
  2. zatrucie;
  3. zmiany patologiczne w równowadze kwasowo-zasadowej;
  4. duża utrata krwi, ewentualnie zewnętrzne lub wewnętrzne uszkodzenie lub operacja;
  5. choroby, którym towarzyszy martwica;
  6. silny wysiłek fizyczny.

Jeśli pewna liczba młodych komórek jest obecna we krwi i prawdopodobnie niedojrzałych mielocytach, oznacza to osłabienie organizmu, szczególnie jego funkcję ochronną. Układ odpornościowy jest osłabiony i nie jest w stanie normalnie wytrzymać inwazji obcych organizmów. Kiedy to zjawisko wymaga ciągłego monitorowania stanu zdrowia lekarza prowadzącego.

Wartości ścinania

Ze względu na wielkość przesunięcia, możliwe jest określenie siły odpowiedzi i odpowiedzi szpiku kostnego na chorobę lub bodziec. W przypadku zapalenia, w którym występują pojedyncze, lokalne ogniska, poziom neutrofilów wzrasta do 10 * 109 / l. Jeśli stan zapalny uzyskał dużą skalę, wówczas uznaje się, że poziom charakterystyczny wynosi 20 * 109 / l, w ostateczności, przy uogólnionym zapaleniu, maksymalnie 60 * 109 / l.

Indeks ścinania

Dzięki wskaźnikowi łatwiej jest zdiagnozować chorobę i ustalić formę, stadium rozwoju choroby. Indeks wskazuje stan zmiany dojrzałości komórki. Indeks jest uzyskiwany za pomocą następującego wzoru:

IS = (M + ММ + ПЯ) / СЯ, gdzie

IP to indeks przesunięcia, M to mielocyty, MM to metamielocyty, PJ to młode komórki, SJ to komórki dojrzałe.

Wartość jest normalna, jeśli wynosi 0,06.

Blastyczny kryzys

Kryzys blastyczny to nadmiernie wysoki poziom młodych komórek w formule leukocytów, taka sytuacja charakteryzuje się obecnością wyłącznie form komórek blastycznych. Jest on stosowany do określenia postaci ostrej białaczki, jest to kliniczny objaw przerzutów w szpiku kostnym, możliwy jest nawrót przewlekłej białaczki.

Możesz znaleźć krótki opis formuły Lecocyte, oglądając ten film.

Konsekwencje przesunięcia leukocytów

W przypadku braku równowagi leukocytów w organizmie obserwuje się przesunięcie w formule leukocytów.

Szczegółowe badania dotyczące liczby i proporcji zawartości pięciu typów leukocytów pozwalają na postawienie dokładnej diagnozy, ocenę ciężkości choroby i ustalenie prognozy leczenia.

Pojęcie formuły leukocytów

Wzór leukocytów (lub leukogram) to stosunek wszystkich typów białych krwinek, wyrażony w procentach. Informacje o tym stosunku uzyskuje się podczas rutynowego badania krwi.

Leukogram umożliwia lekarzom określenie przebiegu choroby i wykonanie prognozy dotyczącej czasu i prawdopodobieństwa powrotu do zdrowia.

Ogólny test prawidłowej liczby krwinek wykonywany jest raz w roku, a w przypadku poważnej choroby lekarze mogą być częściej proszeni o oddanie krwi na badania.

Krew musi być przekazana na choroby wirusowe, zakaźne i grzybicze, na zaburzenia w wątrobie, nerkach, śledzionie, sercu, mózgu i szpiku kostnym, na poważne obrażenia lub przed zabiegiem chirurgicznym.

Leukocytowa formuła pokazuje proporcjonalną zawartość wszystkich rodzajów leukocytów we krwi. Istnieje pięć takich typów: limfocyty, monocyty, eozynofile, bazofile, neutrofile.

Każda z białych krwinek ma swoją własną strukturę, swoje cechy i funkcje.

Limfocyty są odpowiedzialne za funkcjonowanie układu odpornościowego. Limfocyty B regulują produkcję przeciwciał w przypadku ataku przez obce substancje, tworząc pamięć immunologiczną.

Limfocyty T bezpośrednio zwalczają komórki nowotworowe i obce organizmy.

Monocyty są komórkami zaangażowanymi w fagocytozę (wchłanianie obcych komórek). Te elementy są składnikami układu odpornościowego i pomagają w odbudowie uszkodzonych tkanek.

Eozynofile są odpowiedzialne za powstawanie reakcji alergicznych - uwalniają histaminę.

Bazofile działają jako komórki transportowe - tworzą kierunek ruchu fagocytów w kierunku zmiany, dodatkowo są odpowiedzialne za reakcje alergiczne w ciele.

Neutrofile są aktywnie zaangażowane w fagocytozę, absorbując szkodliwe komórki. Neutrofile są w stanie wytwarzać substancje niszczące bakterie. Najczęściej to właśnie te białe komórki wpływają na przesunięcie leukogramu.

Określanie liczby i odsetka każdego rodzaju białych krwinek można przeprowadzić na dwa sposoby, z których każdy ma swoje zalety i wady.

Pierwszą metodą jest zliczenie komórek każdego gatunku w stu pod mikroskopem. Zaletą tej metody jest obliczenie liczby neutrofilów kłute oddzielnie od segmentowanych neutrofili. Minusem jest to, że liczba może być liczona w nie więcej niż dwieście komórek.

Druga metoda jest automatyczna. Za pomocą analizatora hematologicznego można obliczyć liczbę leukocytów w dwóch tysiącach komórek.

Jednak automatyczne liczenie, z reguły, nie rozróżnia między kłutymi i podzielonymi na segmenty neutrofilami.

Norma u dorosłych i dzieci

Normalny stosunek wszystkich typów leukocytów u dorosłych i dzieci jest znacząco różny.

Od szesnastu lat ustalono następujące standardowe wskaźniki liczby leukocytów:

U dzieci wartości prawidłowe znacznie różnią się od wartości u dorosłych. Ponadto, w ciągu pierwszych piętnastu lat życia dziecka, norma zawartości leukocytów zmienia się kilka razy.

Ten proces został w niewielkim stopniu zbadany, ale można go wytłumaczyć przez restrukturyzację ciała dziecka po urodzeniu i w okresie dojrzewania (w tym czasie zwykle występują kardynalne zmiany stosunku leukocytów).

Dość niska liczba leukocytów we krwi jest uważana za normę formuły leukocytów dla nowo narodzonego dziecka, pod koniec pierwszego roku życia wzrasta.

Dziecko ulega okresowym zmianom w stosunku leukocytów do trzech lat - może być spowodowane różnymi przyczynami (choroba, hipotermia lub szok termiczny), ale najczęściej aktywny wzrost organizmu prowadzi do przesunięcia w formule leukocytów.

W późnym wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym stosunek wszystkich typów leukocytów jest zbliżony do normalnych wskaźników dorosłych.

Jednak na początku okresu dojrzewania stawka zmienia się ponownie i ostatecznie ustala się w wieku szesnastu lub siedemnastu lat.

Odchylenie od normy wzoru leukocytów może wystąpić z wielu powodów.

Zasadniczo rozróżnia przyczyny fizjologiczne i niefizjologiczne. Fizjologiczne przyczyny to przeciążenie fizyczne lub emocjonalne, nadmierna niezdrowa dieta, palenie i picie alkoholu, przegrzanie lub nadmierne wychłodzenie organizmu.

Nieprawidłowości fizjologiczne są uważane za krótkoterminowe i najczęściej nie są oznaką patologii.

Do przyczyn niefizjologicznych zalicza się możliwe choroby.

  • choroby zakaźne i wirusowe;
  • zaostrzenia lub początkowy etap przewlekłych chorób krwi (białaczka, niedokrwistość);
  • rak;
  • obfite straty krwi spowodowane urazem lub zabiegiem chirurgicznym.

Istnieje wiele przyczyn niezbilansowania wskaźników równowagi leukocytów. Nawet przeziębienie może wpływać na poziom białych krwinek we krwi osoby.

Dlatego, aby odszyfrować analizę, należy skontaktować się ze specjalistą, który przepisze dodatkowe badania w celu wyjaśnienia diagnozy.

Leukogram przesunięty w lewo

Przesunięcie w formule leukocytów nazywa się odchyleniami w stosunku do stab (młodych) i segmentowanych (dojrzałych) neutrofili.

"Linia" przesunięcia jest skalą rozpoczynającą się od młodych (lewa krawędź) i kończących się dojrzałymi (prawymi krawędziami) neutrofilami.

Przesunięcie wzoru leukocytów w lewo oznacza wzrost liczby młodych neutrofili w stosunku do dorosłych neutrofili.

Normalna liczba młodych krwinek białych obojętnochłonnych wynosi nie więcej niż 5-6% całkowitej liczby leukocytów, natomiast dojrzałe granulocyty obojętnochłonne przeważają - wynoszą od 47% do 72%.

Kiedy wskaźniki neutrofilów kłutych wzrastają, a jądro segmentowe odpowiednio spada, mówimy o przesunięciu formuły leukocytów w lewo.

Gdy lewe przesunięcie we krwi może być niedojrzałymi komórkami - prekursorami neutrofili. Są one nazywane mielocytami i metamielocytami.

Zwykle nie dostają się one do krwi, ale z niedoborem lub wczesnym zniszczeniem neutrofili, szpik kostny jest zmuszony do wysyłania niedojrzałych komórek do krążącej krwi.

Przyczyny przesunięcia w lewo mogą być następujące:

  • zapalenie;
  • zatrucie;
  • naruszenie równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie (wzrost kwasowości);
  • obfite straty krwi spowodowane uszkodzeniem lub operacją;
  • duże ogniska ropy (ropnie, zapalenie otrzewnej);
  • fizyczne przeciążenie.

Jeśli istnieją prekursory metamielocytów w formule leukocytów - mieloblastach i erytroblastach - mówią o przesunięciu w lewo z odmładzaniem.

Odmładzanie kompozycji leukocytów oznacza poważne zaburzenia w ciele, takie jak:

  • przerzuty do szpiku kostnego lub naczyń krwionośnych;
  • białaczka;
  • mielofibrosis;
  • śpiączka.

Krew z większą liczbą młodych neutrofilów i ich poprzedników nie może w pełni pełnić funkcji ochrony ciała przed inwazją obcych form życia. Kiedy formuła leukocytów zostaje przesunięta w lewo, lekarze ściśle kontrolują stan pacjenta.

Nie można ustalić, czy odchylenie od normy jest przyczyną alarmu, czy nie.

Tylko wykwalifikowana osoba może wyjaśnić proces podnoszenia lub obniżania niektórych rodzajów białych krwinek we krwi.

Lekarz będzie mógł stworzyć wyraźny obraz kliniczny, przeprowadzając dodatkowe badania i dokładnie analizując historię medyczną pacjenta.

W niektórych przypadkach zmiany leukocytów mogą wskazywać na pozytywne wyniki leczenia lub powrotu do zdrowia po urazach i operacjach.

Przesunięcie leukogramu w prawo

Zmiana liczby segmentowych neutrofilów w dużym stopniu powoduje przesunięcie formuły leukocytów w prawo.

Wzrost dojrzałych komórek i spadek młodych komórek wskazuje na słabą lub nieskuteczną leukopoezę (proces powstawania i dojrzewania leukocytów).

Krew, która jest leniwie aktualizowana, nie może normalnie funkcjonować. Po pierwsze wskaźnik przesunięty w prawo wskazuje na zmniejszoną zdolność organizmu do opierania się szkodliwym bakteriom.

Po drugie, kiedy leukogram jest przesunięty w prawo, zmniejsza się przechwytywanie ścian naczyń. Po trzecie, może rozwinąć się limfopenia lub eozynopenia (odpowiednio brak limfocytów i eozynofili).

Istnieje kilka powodów, aby przesunąć formułę leukocytów w prawo. Aby zdiagnozować, która choroba spowodowała zmianę, lekarze mogą zrobić to za pomocą innych testów: USG, tomografii, szpiku kostnego lub biopsji mózgu.

Najczęstsze przyczyny przesunięcia w prawo to:

  • choroba nerek lub wątroby (narządy te są odpowiedzialne za produkcję i filtrację komórek krwi);
  • choroby śledziony lub splenomegalia (powiększenie śledziony);
  • transfuzja krwi (szczególnie często przesunięcie w prawo występuje przy regularnych transfuzjach);
  • choroba popromienna;
  • chemioterapia;
  • różne typy niedokrwistości: megaloblastyczny, kwas foliowy lub niedobór witaminy B.12;
  • biorąc sterydy anaboliczne, kortykosteroidy.

Same przesunięcia leukocytów nie są patologiami - pokazują jedynie stan osoby.

Często leukogram pozwala określić stopień zaawansowania choroby i kierunek jej rozwoju.

Czasami zmiany mogą wskazywać na pozytywne wyniki - jeśli przeprowadzono terapię w celu wyeliminowania anemii i jej konsekwencji, odchylenia od normy są uważane za dobry znak.

Zwiększenie lub zmniejszenie poziomu neutrofilów wskazuje na procesy, które rozpoczynają się w ciele, prowadząc do wyzdrowienia.

Oczekiwanym rezultatem jest przesunięcie w leukogramie i leczenie różnych rodzajów anemii.

Leki dostarczające organizmowi brakujących substancji (kwas foliowy lub witamina B)12), powodują odchylenie od normy, która mówi lekarzom o pozytywnej dynamice.

Ponadto, formuła leukocytów pomaga lekarzom w diagnozowaniu i leczeniu zidentyfikowanych chorób.

Po przesunięciu leukogramu nie powinieneś sam próbować samodzielnie ustalać przyczyny odchylenia, a ponadto nie możesz przepisać leczenia bez konsultacji ze specjalistą.

Formuła leukocytów: norma u dzieci i dorosłych, dekodowanie, odchylenia i przesunięcia

Formuła leukocytów - tak "w matematyczny sposób" nazywana jest bardzo ważnym wskaźnikiem diagnostycznym wyrażającym odsetek wszystkich typów białych krwinek żyjących we krwi. Przesunięcie formuły leukocytów w lewo (lub w prawo?) Wskazuje na szereg chorób, często wymagających natychmiastowej interwencji medycznej.

Dekodowanie formuły leukocytów daje niewątpliwą korzyść w poszukiwaniach diagnostycznych, jednak nie zawsze jest w stanie w pełni zaspokoić zainteresowanie lekarza co do jakiejś dobrze ukrytej choroby, dlatego czasami bardzo ważne jest, aby lekarz wiedział o liczbie i innych subpopulacjach. W takich przypadkach, wraz z odsetkiem, takie wskaźniki, jak bezwzględne wartości niektórych komórek (x10 9 / l) mogą być bardzo potrzebne i informacyjne, dla których konieczne jest zbadanie stanu (i porównanie z normą) innych rodzajów leukocytów.

Leukocyty (Le) - elementy w kształcie, bardzo znacząca populacja komórek, które nazywane są "białymi". Leukocyty z natury mają przypisane bardzo ważne funkcje, zapobiegają skutkom niekorzystnych czynników (czynników zakaźnych), które przypadkowo zaatakowały ze środowiska i zakłóciły spokój i ciszę w ciele.

Począwszy od pierwotnego ogniwa (komórki macierzystej), Le powstają w szpiku kostnym (KM) i węzłach chłonnych (LN), przechodzą sekwencyjną ścieżkę różnicowania i proliferacji, niektórzy otrzymują "specjalizację" w grasicy (limfocyty T), aby osiągnąć dojrzałą krew obwodową, pełnymi, niezawodnymi obrońcami ciała.

Tymczasem białe krwinki w procesie "uczenia się" nabywają nie tylko nieodłączne umiejętności tego typu, tworzą swoją liczebność we wspólnocie, w zależności od potrzeb organizmu i zmieniają morfologicznie.

Norma leukocytów do dekodowania formuły leukocytów

W celu uzyskania jakościowego dekodowania wzoru leukocytów i określenia, gdzie idzie (w prawo lub w lewo), należy wyraźnie zorientować się pod względem granicznych wartości normalnych dla każdego typu komórek (wszystkie razem są to 100% Le).

Według niektórych źródeł, tempo wszystkich leukocytów wziętych razem (5 rodzajów) w próbce krwi pobranej z palca wynosi od 4 do 9 x 10 9 / l. Jednak w innych książkach odniesienia (w odniesieniu do cech klimatycznych regionu i warunków środowiskowych) wskazano kilka różnych granic normy: od 4 do 11,3 x 10 9 / l. Nawiasem mówiąc, jest to całkiem możliwe, biorąc pod uwagę częstotliwość reakcji alergicznych u dzieci (i dorosłych) z powodu szerokiego rozprzestrzeniania się w powietrzu, pożywieniu, przedmiotach domowych substancji obcych ludzkiemu organizmowi.

Prawdopodobnie, w razie wątpliwości, najlepiej byłoby zwrócić się o poradę do specjalisty - istnieje wiele tabel z ograniczeniami wartości normalnych, ale rzadko się ze sobą zgadzają, a lekarz dokładnie wie, które odmiany CBC o wzorze leukocytów są dopuszczalne dla danego obszaru geograficznego.

Należy pamiętać, że krew pobrana z palca może być użyta do obliczenia tylko 1/6 tych komórek, i ogólnie, ciało osoby zdrowej zawiera około 30 x 109 / l, ponieważ makrofagi są utrwalone w tkankach i skoncentrowane w komórki śledziony B należą również do społeczności leukocytów.

Wskaźnik (całkowita liczba wszystkich gatunków) u dzieci jest różny w zależności od wieku, ale nie zależy od płci. U dzieci, "przeskoki" poszczególnych subpopulacji są wyjaśnione przez krzyż leukocytów w pierwszych godzinach i dniach życia (pierwszy krzyż) i w wieku 6-7 lat (drugi krzyż).

Tak więc ten proces może wyglądać w tabeli:

Jeśli proces zmiany odsetka granulocytów obojętnochłonnych i limfocytów zostanie przedstawiony graficznie, wówczas przecięcie się dwóch krzywych w pierwszych dniach życia dziecka stanie się pierwszym przecięciem, po którym przez pewien czas liczba neutrofili spadnie, a limfocyty będą rosnąć. Po około 2 tygodniach krzywe zmienią kierunek w przeciwnym kierunku, w którym będą powoli przesuwać się do wieku 6 lat, aby ponownie przejść i przejść kurs normalny u dorosłych. Oczywiście, te procesy będą wpływać w pewnym stopniu na skład leukocytów, w szczególności, ze względu na procent podzielonej na segmenty całkowitej liczby neutrofili.

Jeśli chodzi o obraz "białej" krwi u dorosłych, liczba Le u kobiet może wykazywać tendencję do zwiększania się w pewnych okresach życia, na przykład w drugiej połowie ciąży, ale nawet tutaj niemożliwe jest określenie granic normalnych wartości, ponieważ wszystko jest indywidualne: ktoś ma leukocyty podniesiony w większym stopniu, ktoś - do mniejszego. U dorosłych (zgodnie z Tabelą 2 dorosłymi są osoby, które ukończyły 16 lat) formuła leukocytów jest ogólnie stabilna, a granice normy u kobiet i mężczyzn nie różnią się, jak pokazano w poniższej tabeli:

I w każdym razie, czy jest to ogólne badanie krwi z formułą leukocytów pobraną od dorosłego, albo zmiana w stosunku prętów i segmentów od dziecka w tym czy innym kierunku, który jest odmienny od normy, stanowi problem dla lekarzy.

Zwiększenie pchnięcia, a ponadto pojawianie się młodych form (młodzieńcze, metamielocytowe, mielocytowe) wskazuje na przesunięcie formuły leukocytów w lewo. I odwrotnie - wzrost odsetka segmentowanych neutrofili i pojawienie się hipersegmentacji jąder neutrofilowych wskazuje na przesunięcie formuły leukocytów w prawo. Jednym słowem przesunięcie zarówno w lewo, jak i w prawo jest postrzegane jako stan patologiczny.

Pełna morfologia krwi za pomocą wzoru leukocytów

Ogólnie rzecz biorąc, połączenie leukocytów w organizmie jest reprezentowane przez pięć rodzajów białych krwinek:

  • Neutrofile (patyki + segmenty) - przypisuje się im główną rolę w temacie "wzór leukocytów", dlatego te komórki będą omawiane w całym tekście;
  • Eozynofile są swoistą klasą przedstawicieli granulocytów, mających szczególny cel w realizacji reakcji adaptacyjnych;
  • Bazofile są bardzo nieliczne, ale wystarczające, aby brać czynny udział (poprzez limfocyty) w reakcjach GNT (nadwrażliwość typu natychmiastowego - stan zapalny, alergia);
  • Monocyty i makrofagi są głównymi komórkami układu siateczkowo-śródbłonkowego (nazwa przestarzała) lub CMF (układ komórek jednojądrzastych fagocytujących), które "pływają w krwi" przez około trzy dni, pozostawiają je na zawsze i przechodzą do tkanek, aby stać się makrofagami, zwracają krew do tych komórek nie Główną funkcją jest fagocytoza;
  • Limfocyty (komórki T i B) - ten typ jest unikalny (różne komórki pochodzą od różnych poprzedników i połączone w jedną populację zgodnie z cechami morfologicznymi). Limfocyty to dwie subpopulacje: komórki nazywane grasicą zależną (limfocyty T) i komórki B (formanty przeciwciał), z których niektóre są następnie transformowane do plazmoblastów, komórek plazmatycznych, komórek plazmatycznych.

Krótki opis tych komórek jest podany, aby ułatwić czytelnikowi zrozumienie i powiązanie ich ze sobą, ponieważ większość ludzi, nawet lekarze, nadal ma na myśli formułę leukocytów całej społeczności leukocytów: smukły "inteligentny" system, w którym każdy gatunek jest niezależny, zna swój własny zadanie i w zdrowym ciele wyraźnie to wykonuje. Badanie krwi z formułą leukocytów, oprócz wymienionych parametrów, obejmuje inne badanie płytek krwi, erytrocytów, hemoglobiny i innych wskaźników.

Co jest brane pod uwagę podczas odczytywania wzoru leukocytów

Transkrypt leukocytów koncentruje się głównie na granulocytach obojętnochłonnych. Neutrofile są heterogeniczne w obrębie swojej grupy, dzielą się na:

  1. Segmenty - lub "segmenty", tak nazwane ze względu na kształt jądra, utworzone przez 2 - 4 części, połączone mostkami materii jądrowej. Nawiasem mówiąc, w 1 - 2% segmentowanych leukocytów u kobiet występuje dodatkowy mały segment ("kij bębenkowy" lub ciało Barr);
  2. Komórki nożowe są wciąż młode, ale już obecne w komórkach krwi, nie obserwuje się segmentów w ich jądrze, a jądro ma kształt pręta, dla wygody są one po prostu nazywane "kijami".

Neutrofile pochodzą ze szpiku kostnego, ale aby uzyskać możliwość przedostania się do krwioobiegu, komórki te muszą przejść długą drogę dojrzewania i różnicowania w ciągu 8-10 dni: mieloblasty → promielocytowe → mielocyty → metamielocyty (młode) → formy podobne do stabu - segmentowane.

W takim badaniu klinicznym, jako ogólne badanie krwi, lekarz, różnicując komórki białe zgodnie z cechami morfologicznymi i licząc ich całkowitą liczbę w rozmazie, obowiązkowo oblicza stosunek procentowy różnych subpopulacji "białych" elementów w kształcie. Tak się złożyło, że takie obliczenie nazywa się pełną morfologią krwi z formułą leukocytów.

Tak więc, aby rozszyfrować wzór leukocytów, konieczne jest poznanie odsetka granulocytów obojętnochłonnych i stosunku liczby neutrofilów dwóch (lub trzech, jeśli patologia doszła tak daleko?) Podtypy tych przedstawicieli szeregu granulocytów: stab (p / i) i podzielone na segmenty (s / i) neutrofile. Oczywiście, nigdy nie licząc komórek nie ogranicza się tylko do badania neutrofilów, w przeciwnym razie analiza będzie wyglądać jakoś niepełna, skrócona. Co do zasady, wraz z liczeniem neutrofili (sztyfty, segmenty i nastolatki, jeśli występują), oblicza się procent pozostałych granulocytów (eozynofili, bazofilów), a także komórek, które nie mają specyficznych granulek (monocytów, limfocytów) - jest to kompleksowa analiza kliniczna morfologia krwi z formułą leukocytów.

Zliczanie innych rodzajów leukocytów, innych niż pręciki i segmenty, jest również konieczne do rozszyfrowania formuły leukocytów, na przykład, jeśli konieczne staje się oszacowanie intensywności tworzenia się białych krwinek w szpiku kostnym. W tym celu oblicza się inny parametr - wskaźnik regeneracji (IL), który jest stosunkiem sumy form młodych (skumulowanych + metamielocytów + mielocytów) do całkowitej liczby segmentowanych leukocytów. W innych przypadkach, jako dodatek do formuły leukocytów, obliczana jest bezwzględna liczba każdego rodzaju białych krwinek. Ten test nazywa się profilem leukocytów.

Co oznacza "przesunięcie w lewo", "przesunięcie w prawo"?

Tak więc, w barwionych rozmazach, lekarz diagnostyki laboratoryjnej zlicza wszystkie komórki "białej" krwi, określa procentowy udział różnych subpopulacji leukocytów, zauważa zmiany morfologiczne, jeśli w ogóle.

Zwracając baczną uwagę na pałeczki i segmenty, bez których nie da się tego zrobić po odszyfrowaniu wzoru leukocytów, lekarz wydaje swój werdykt w tej sprawie. Oczywiście wszystkie wskaźniki mogą nie pozostawić akceptowalnych wartości (norma - patrz tabele powyżej), ale mogą się różnić w jednym lub drugim kierunku.

Jeśli są pałeczki z więcej niż dopuszczalnym limitem, są metamielocyty (młode), mielocyty, ale poziom segmentowanych granulocytów zmniejsza się lub ich jądra mają nieregularny kształt (pincene) i zmniejszoną liczbę segmentów, lekarz znajduje przesunięcie formuły leukocytów w lewo. Podobny stan formuły jest charakterystyczny dla:

  • Ostre infekcje i zatrucia;
  • Kwasica i warunki w śpiączce;
  • Po operacji i utracie krwi;
  • Oddzielna patologia hematologiczna;
  • Prawdziwa nieprawidłowość Pelgera-Heweta (choroba dziedziczna z dominującym typem transmisji, nieprawidłowość neutrofilowa - przypominająca jądro elipsoidy pince-nez z linią środkową);
  • Pseudo-anomalie Pelger-Hewet powstające na tle zatrucia endogennego;
  • Bardzo intensywny stres fizyczny.

Czasami w krwi obwodowej, oprócz młodych i mielocytów, można zaobserwować komórki przodków z szeregu granulocytów, mieloblasty i mniej zróżnicowane niż mielocytów, promielocytów. Taka sytuacja jest uznawana za zmianę formuły leukocytów na lewą z odmładzaniem. I spotyka:

  1. W ostrej i przewlekłej białaczce (w tym białaczka szpikowa, erythroleukemia);
  2. Z przerzutami nowotworów złośliwych.

Jednakże istnieje odwrotny obraz: zmniejszenie liczby niesegmentowanych (pchnięć) form, wzrost segmentacji granulocytów, hipersegmentacja jąder (5 lub więcej segmentów), co wskazuje na przesunięcie formuły leukocytów w prawo, a zatem naruszenie hematopoezy szpiku kostnego (osłabiona leukopoeza). Takie odchylenia są obserwowane w następujących przypadkach:

  • Niedokrwistość megaloblastyczna;
  • Choroba wątroby i nerek;
  • Warunki po transfuzji krwi;
  • Dziedziczna hipersegmentacja neutrofili.

Zwykle populacja neutrofilów we krwi jest głównie reprezentowana przez podzielone granulocyty, pręciki są nieliczne, są to młode komórki, tylko uwalniane do krwioobiegu, wkrótce również będą się przekształcać w segmenty, ale ich wartości nie powinny opuszczać normalnego zakresu (patrz tabela powyżej). Fizjologiczny wzrost liczby neutrofilów może wystąpić podczas ciąży, po jedzeniu, pod wpływem stresu, ale przesunięcie formuły leukocytów w lewo lub w prawo nie występuje w tak krótkotrwałych warunkach, ale wskazuje na niektóre patologiczne procesy zachodzące w układzie krwionośnym lub w organizmie.

Dlaczego formuła leukocytów nie ufa samochodowi

W klinicznym badaniu krwi przeprowadzonym na zautomatyzowanym analizatorze, krwinki białe są skracane do WBC (białe krwinki). Pierwsze systemy hematologiczne (8-parametrowe urządzenia półautomatyczne) były bardziej użyteczne w badaniu "czerwonej" krwi, aw przypadku leukocytów wiedziały bardzo niewiele - określały jedynie całkowitą ilość Le, więc wkrótce zaczęły wymuszać inny, bardziej nowy i obiecujący sprzęt, w wyniku czego - zostały przerwane.

Jednak wraz z upływem czasu sprzęt laboratoryjny został ulepszony. Innowacje dotknięte i urządzenia wykorzystywane do produkcji ogólnego badania krwi. Można powiedzieć, że systemy hematologiczne klasy I (klasa 3-diff) znacznie się rozwinęły pod tym względem. Korzystniej różniące się od swoich poprzedników, analizatory, które zastąpiły przestarzały sprzęt, mogłyby podzielić społeczność leukocytów na trzy grupy:

  1. Wszystkie komórki o określonej ziarnistości dostają się do pierwszej - nazywane są granulocytami i stanowią serię granulocytów, obejmują one: granulocyty obojętnochłonne, bazofile, eozynofile, jednak aparat nie był w stanie różnicować ich według tych typów;
  2. Druga grupa jest reprezentowana przez komórki, które nie mają konkretnych granulek, są to limfocyty, zajmują honorowe miejsce w układzie odpornościowym (komórki T i B), wykonując ochronę zarówno na poziomie komórkowym, jak i humoralnym.
  3. Trzecia grupa obejmuje wszystkie komórki "białej" krwi, tak zwane "średnie leukocyty", które mogą również dostarczyć bardzo przydatnych informacji w badaniu diagnostycznym (prawdopodobnie monocytów należy szukać gdzieś w tej grupie).

Jednakże, aby podzielić całą populację na takie formy, dodatkowa pomoc ze strony automatu nie jest wymagana, jeżeli przed oczyma lekarza znajduje się rozmaz krwi, a miejsce pracy jest wyposażone w liczbę leukocytów. No cóż, chyba, że ​​zaoszczędzimy czas, ponieważ każdy lekarz laboratoryjny, badając rozmaz pod mikroskopem, różnicując leukocyty według typu i obliczając je w polu widzenia (co najmniej 100 komórek, z patologią - 200 - 400), szybko dokona nieskomplikowanych obliczeń na uwadze.

Formuła leukocytów i automatyczne systemy hematologiczne klasy III (5-różnicowa) nie były w stanie tego zrobić, chociaż ten test jest bardzo często nazywany: analizą kliniczną z formułą leukocytów, która nie jest całkowicie prawdziwa. A oto dlaczego. Ten wysokiej jakości sprzęt, oczywiście, w dużej mierze pomaga lekarzowi, ale nie może zastąpić osoby. Analizator hematologiczny klasy III dzieli populację leukocytów krążących we krwi na pięć typów:

  • Neutrofile (patyczki + segmenty);
  • Eozynofile;
  • Bazofile;
  • Monocyty i makrofagi;
  • Limfocyty (komórki T i komórki B).

Co z tego? Maszyna nie mówi nic o paskach i segmentach, nie widzi ich morfologii i nie zna ich liczby. Jest oczywiste, że nowoczesne urządzenia nie dostarczają żadnych informacji na temat tych komórek, które są potrzebne do obliczenia wzoru leukocytów (pałeczek i segmentów), wysyłając je do jednej grupy - neutrofili. I, co więcej, nie "zobaczą" aparatu komórki z jądrami pneifer lub hypersegmented, jak również komórek, które nie są typowe dla krwi krążącej: młodzieży, metamielocytów, mielocytów. Ale zmiana formuły leukocytów na prawą lub lewą opiera się na zmianach morfologicznych lub odsetku poszczególnych komórek (p / p, p / i) w subpopulacji granulocytów obojętnochłonnych.

Przechodzenie do analizy

Pełna morfologia krwi z formułą leukocytów to zestaw testów laboratoryjnych zwanych hemogramem. Analiza nie wymaga specjalnego przygotowania, ale proste zasady, aby uniknąć kolejnych nieporozumień, będą musiały zostać spełnione.

Aby nie prowokować fizjologicznej leukocytozy, która pojawia się podczas stresu psycho-emocjonalnego, po posiłku lub w wyniku ciężkiej pracy mięśniowej, pacjent powinien udać się do laboratorium w spokojnym stanie ciała i duszy, bez dotykania śniadania. Wskazane jest, aby wyjść z domu bez spóźnienia, aby nie "latać na głowie" i nie zwiększać liczby białych krwinek we krwi. W przeciwnym razie będziesz musiał ponownie odwiedzić laboratorium, ponieważ lekarz, podejrzewając patologię, z pewnością wyznaczy powtórkę.

Krew do analizy pobierana jest na pusty żołądek z palca (lub z żyły, jeśli wymagane są również testy biochemiczne). Przed wejściem do pomieszczenia, w którym wybrany jest materiał do badania, zaleca się odpoczynek, siedząc wygodnie na krześle lub na kanapie, które zwykle stoją na korytarzu.

Patfiz p.3

ZMIANY W FORMULE LEUKOCITARNAYA Z LUKOKITAMI

Prawdziwa (regeneracyjna, absolutna) leukocytoza, rozwijająca się z powodu zwiększonej proliferacji komórek mielocytarnych, towarzyszą zmiany w składzie leukocytów.

Zmiany w składzie leukocytów wynikają ze zwiększenia lub zmniejszenia liczby młodych form komórek mielocytarnych we krwi obwodowej i pojawienia się form, które normalnie nie występują w tym układzie. W tym przypadku mówi się o zmianie stosunku dojrzałych i niedojrzałych postaci leukocytów - przesunięciu jądra w kierunku jądra w lewo lub w prawo. Użycie tych terminów wiąże się z lokalizacją nazw młodych form neutrofili (stab, metamielocytów, mielocytów, promielocytów) po lewej stronie półwyrobu laboratoryjnego i dojrzałych po ich prawej stronie.

PRZEKROJE JULOCYJSKIEGO FORMULA NUKLEARNEGO

Ponieważ mikroskopii rozmaz krwi, w celu określenia głównego kryterium różne postacie granulowane leukocyty zapadalności jest charakter pierścienia (kształt, wielkość, intensywność koloru) zmienia leukocytów dalej „jądrowego” (Fig. 21-20).

Ryc. 21-20. Rodzaje neutrofilowych przesunięć jądrowych w formule leukocytów.

Przesunięcie w lewo charakteryzuje się wzrostem liczby młodych i niedojrzałych postaci neutrofili.

Przesunięcie w prawo objawia się wzrostem liczby segmentowych postaci jądrowych neutrofili.

Często łączy się ją ze wzrostem objawów degeneracji leukocytów i zmniejszeniem zawartości neutrofili pasmowych.

Przesunięcia w formule leukocytów neutrofilów w lewo są określane przez pojawienie się niedojrzałych postaci neutrofili. Istnieją typy zwyrodnieniowe o charakterze regeneracyjnym, regeneracyjnym, hiperregeneracyjnym i regeneracyjnym w lewo.

† Hiporegeneracyjny. Mówią o tym ze wzrostem zawartości neutrofilów kłutych powyżej normy (ponad 6%), umiarkowanej leukocytozy (zwykle do 10-11×10 9 / l)

† Regeneracyjny. Charakteryzuje się wzrostem odsetka neutrofilów kłutych powyżej normy, pojawieniem się metamielocytów we krwi obwodowej i leukocytozą do 13-18×10 9 / l.

† Hyperregenerative (czasami określany również jako regeneracyjny). Objawia się to znacznym wzrostem zawartości neutrofilów kłutych, obecnością w krwi obwodowej dużej liczby metamielocytów i pojawieniem się mielocytów, wzrostem całkowitej liczby leukocytów do 20-25×10 9 / l. Jednak całkowita liczba leukocytów może być normalna lub nawet zmniejszona. W niektórych przypadkach są one obserwowane po dłuższym czasie z powodu znacznego uszczuplenia leukocytoza i białaczki tkance krwiotwórczej.

† degeneracja regeneracyjna. Obserwuje się w niektórych infb, przewlekłe procesy ropne występujące przy znacznym zatruciu. Charakteryzuje się on bardziej lub mniej wyraźny wzrost poziomu nożem neutrofili metamyelocytes i mielocytów, zmniejszenie liczby granulocytów podzielonych (zazwyczaj) oznak zmiany zwyrodnieniowe tsitolemmy, cytoplazma i jądro zwiększenie całkowitej liczby leukocytów.

• Indeks zmian jądrowych

Powyższe zmiany stosunku dojrzałych i niedojrzałych postaci neutrofili można oznaczyć ilościowo przez obliczenie wskaźnika przesunięcia jądra. Odzwierciedla on stosunek procentowej sumy wszystkich młodych form neutrofili (stab, metamielocytów, mielocytów, promielocytów) do ich dojrzałych postaci.

U zdrowych dorosłych wskaźnik zmiany jądrowej mieści się w zakresie od 0,05 do 0,10. Wzrost ten wskazuje na przesunięcie jądra neutrofili w lewo, a zmniejszenie oznacza przesunięcie w prawo.

Redystrybucji i gemokontsentratsionnye (fałsz) nie leukocytoses towarzyszą zmiany liczby leukocytów.

Ze znaczącą leukocytozą w punkcjach szpiku kostnego i węzłów limfatycznych obserwuje się oznaki przerostu tkanki limfatycznej w postaci zwiększenia wielkości pęcherzyków limfatycznych i ich centrów rozwoju zarodkowego.

RODZAJE I WARTOŚĆ LEUKOCYTOSÓW

Rodzaje i wartość leukocytozy przedstawiono na ryc. 21-21.

Ryc. 21-21. Rodzaje leukocytozy przez ich znaczenie biologiczne.

Obejmują one większość leukocytozy. Charakteryzują się adaptacyjnym charakterem i adekwatnością do czynników je wywołujących. Wśród fizjologicznej leukocytozy wyróżnia się funkcjonalny i ochronno-adaptacyjny.

† Funkcjonalna leukocytoza. Jest to spowodowane działaniem przez organizm określonej funkcji (np. Leukocytozą podczas ciąży, wzrostem liczby leukocytów we krwi naczyń jelitowych po jedzeniu lub mięśniach po długotrwałej pracy fizycznej).

† Ochronny; Rozwija się podczas procesów zapalnych, uszkodzeń komórek i tkanek (na przykład po atakach serca lub udarach, urazach tkanek miękkich), reakcji na stres.

W tych i innych podobnych przypadkach leukocytozie towarzyszy aktywacja funkcji leukocytów, w tym jednego z najważniejszych z nich, fagocytów. Pomaga to zwiększyć odporność organizmu na zakaźne i niezakaźne efekty patogenne.

• Patologiczna leukocytoza. Zaobserwowano białaczkę. Ten rodzaj leukocytozy, który rozwija się z powodu wzrostu liczby leukocytów o charakterze nowotworowym, nie ma wartości adaptacyjnej dla organizmu. Leukemia leukocytów charakteryzuje się upośledzoną aktywnością czynnościową leukocytów: zmniejsza się ich zdolność do syntezy i uwalniania cytokin, a ich aktywność fagocytarna jest niska. Pod tym względem pacjenci z białaczką zmniejszyli skuteczność reakcji immunologicznych, często pojawiły się reakcje alergiczne i choroby autoimmunologiczne.

TYPOWE ZMIANY FORMUŁY LEUKOCITARNAYA

Wzór leukocytów - numeryczny opis stosunku różnych typów leukocytów krążących we krwi obwodowej. Zmiany liczby leukocytów są wynikiem zwiększenia lub zmniejszenia zawartości niektórych rodzajów leukocytów, aw związku z tym - zmiana proporcji między nimi.

• Zwiększenie liczby niektórych rodzajów leukocytów określają terminy: neutrofilia (neutrofilia), bazofilia, eozynofilia (eozynofilia), limfocytoza, monocytoza.

• Zmniejszenie poniżej normalnego zakresu poszczególnych rodzajów białych krwinek określa się jako neutropenię, eozynopenię, limfopenię (limfocytopenię), monocytopenię.

† Agranulocytoza - brak lub istotne zmniejszenie bezwzględnej liczby wszystkich rodzajów ziarnistych leukocytów: granulocytów (neutrofili, eozynofili i bazofili). Warunek ten łączy się z reguły z leukopenią.

† Nie stosuje się terminu "basopenia", ponieważ normalne bazofile mogą nie występować w krwi obwodowej.

WZGLĘDNE I BEZWZGLĘDNIE ZMIANY W LEUKOCITARNYM FORMULIE

Gdy względne zmiany (w stosunku do 100 leukocytów, czyli - w procentach) zawartość konkretnego typu leukocytów we wzorze leukocytów mówią nic na temat względnej eozynopenią neutropenia, limfopenia monocytopenia (maleje procent odpowiedniego typu leukocytów) lub w stosunku neutrofilii, eozonofilia, względna monocytoza, limfocytoza (ze wzrostem ich względnej zawartości).

Zmienia rzeczywistego (absolutny) Zawartość leukocytów w jednostce objętości krwi oznacza się za absolutnie neutropenii eozynopenią, limfopenia monocytopenia (spadek ich bezwzględna liczba na jednostkę objętości krwi) i absolutnego neutrofilii eozynofilia, całkowitą monocytoza lub limfocytozę (w przypadku większych ilości odpowiednich gatunków leukocytów ).

Charakteryzując zmiany w składzie leukocytów, konieczne jest dokonanie oceny zarówno względnej jak i (koniecznie!) Ich bezwzględnej zawartości.

Jest to określone przez fakt, że to wartości bezwzględne odzwierciedlają prawdziwą zawartość pewnych rodzajów białych krwinek we krwi, podczas gdy wartości względne charakteryzują tylko stosunek różnych komórek do siebie nawzajem na jednostkę objętości krwi.

† W wielu przypadkach kierunek zmiany jest taki sam. Często na przykład występuje względna i bezwzględna neutrofilia lub neutropenia.

† Odchylenie względnej (procentowej) zawartości komórek na jednostkę objętości krwi nie zawsze odzwierciedla zmianę ich prawdziwej, bezwzględnej liczby. Tak więc, względną neutrofilię można łączyć z bezwzględną neutropenią (podobna sytuacja pojawia się, gdy względna neutrofilia jest obserwowana w warunkach znacznej leukopenii: na przykład liczba neutrofilów wynosi 80%, a całkowita liczba leukocytów wynosi zaledwie 1,0×10 9 / l)

† Aby określić bezwzględną liczbę jednego lub drugiego rodzaju białych krwinek we krwi, należy obliczyć tę wartość na podstawie znajomości całkowitej liczby białych krwinek i odsetka odpowiednich komórek (w podanym przykładzie 80% z 1,0×10 9 / l będzie wynosić 0,8×10 9 / l. To więcej niż dwa razy mniej niż 2,0.×10 9 / l - dolna granica normalnej bezwzględnej zawartości neutrofili).

Leukocyte formuły przesuwają się

Oceniając zmiany w preparatach leukocytów, zakłada się, że leukocyty obojętnochłonne o różnych stopniach dojrzałości mogą pojawiać się we krwi obwodowej (metamielocyty, mielocyty, promielosocyty, mieloblasty). Jednocześnie określa się (patrz powyżej "Wskaźnik zmiany jądrowej") obecność i stopień zmiany stosunku dojrzałych i młodych postaci tych granulocytów. Zmiany odnoszą się do przesunięcia formuły leukocytów neutrofili w prawo lub w lewo.

Analiza wzorze leukocytów (wykrywanie zmian absolutnej zawartości neutrofile, eozynofile i innych leukocytach i nasilenia wynik kierunkowość neutrofili przesunięcia) w celu określenia obecności i rodzaju leukocytoza lub leukopenii o składzie komórkowym, stopień zmiany zawartości i proporcji poszczególnych rodzajów leukocytów, możliwego mechanizmu ich występowania.

Zatem wzrost całkowitej liczby leukocytów w połączeniu z bezwzględną neutrofilią wskazuje na regeneracyjną (prawdziwą) neutrofilową leukocytozę. Jeśli wzrostowi całkowitej liczby leukocytów towarzyszy bezwzględna neutro i eozynofilia, występuje regeneracyjna mieszana neutrofilowa eozynofilowa leukocytoza. Spadek całkowitej zawartości leukocytów w połączeniu z bezwzględną limfopenią jest oznaką prawdziwej leukopenii limfocytowej itp.

Obecność granulocytów obojętnochłonnych wyrażone jądrowy przesunięcie w lewo z leukocytoza wynosi zazwyczaj o prawdziwego (regeneracyjnych) charakteru leukocytoza i brak takiej zmiany jest bardziej powszechne w redystrybucji mechanizmu leukocytozy lub leukopenii neutrofilów.

Charakterystyka płytek krwi i trombocytopoeza są podane w artykułach "Płytki krwi" i "Hemopoeza" (patrz dodatek "Książka referencyjna terminów" na płycie CD).

Zmiany w układzie płytek, zwykle towarzyszy życiu zaburzeń organizmu jako całości i zwiększyć ich ilość na jednostkę objętości krwi powyżej normy (trombocytów) lub zmniejszenie ich liczba na jednostkę objętości krwi poniżej poziomu normalnego (trombocytopenii), lub zmienić właściwości funkcjonalne płytek (trombocytopatia) lub, na koniec, w kombinacji tych nieprawidłowości.

Trombocytoza jest schorzeniem charakteryzującym się wzrostem liczby płytek krwi na jednostkę objętości krwi powyżej 320-340×10 9 / l.

Rodzaje trombocytozy. Zgodnie z mechanizmem rozwoju rozróżnia się bezwzględną i względną trombocytozę, a wśród tych ostatnich rozróżnia się redystrybucyjne i hemokoncentracyjne.

Absolutna (prawdziwa, proliferacyjna) trombocytoza charakteryzuje się wzrostem liczby płytek we krwi w wyniku ich zwiększonego tworzenia.

† Wady genów. Klasyczny przykład: mieloproliferacyjna idiopatyczna trombocytoza.

† Zwiększone stężenie i / lub aktywność stymulantów trombocytopoeza: trombospondyna, trombopoetyna, FAT, IL3, IL6, IL11.

† Transformacja guza megakarioblastów pod wpływem czynników rakotwórczych, a następnie nasilenie trombocytopoezy w hemoblastozie. Obserwuje się to na przykład w przypadku białaczek megakarioblastycznych. Równocześnie możliwy jest znaczny (10-15-krotny normalny poziom) i przedłużony wzrost liczby płytek we krwi obwodowej.

Względnej (fałszywej, nieproliferacyjnej) trombocytozie nie towarzyszy wzrost całkowitej liczby płytek we krwi.

† Redystrybucja płytek krwi w różnych rejonach łożyska naczyniowego. Tak więc, liczba płytek krwi wzrasta w obszarach z uszkodzeniem ścian mikronaczyniowe (na przykład, zapalenie naczyń), w ciągu pierwszych godzin po ostrą utratą krwi, długotrwałego naprężenia, oparzenia, urazy (ze względu na wyrzutu krwi z magazynu i wyjściu ze szpiku kostnego).

† Hemokoncentracja - wzrost względnej masy płytek krwi ze stałą lub zmniejszoną objętością osocza krwi. Może się to zdarzyć w wyniku plasmorrhagia (na przykład z rozległymi oparzeniami) lub ze znaczną utratą płynów (na przykład u pacjentów z przedłużoną biegunką, wymiotami, z przedłużonym intensywnym poceniem).

• Wartość adaptacyjny jest tworzenie skrzep trombocytoza płytek i dalej - skrzepu krwi (na przykład, w naruszenie integralności ścianki naczynia) i w utrzymywaniu optymalnej przemiany materii w komórkach śródbłonka i ich szczelności z uwagi na uwalnianie w kontakcie z nimi czynników angiogennych.

• chorobotwórczy trombocytoza charakteryzuje się nadmierną aktywacją białek krzepliwości krwi i procesie krzepnięcia z zaburzeniami mikrokrążenia w tkankach (np trombocytoza u chorych na białaczkę megakarioblastyczną).

Małopłytkowość - schorzenia charakteryzujące się zmniejszeniem liczby płytek krwi na jednostkę objętości krwi poniżej normy, zwykle poniżej 180-150×10 9 / l. Trombocytopenia obejmuje także niezależne choroby i niektóre zespoły związane z innymi chorobami.

Małopłytkowość może być spowodowana różnymi czynnikami o charakterze fizycznym, chemicznym i biologicznym (patrz sekcja "Etiologia i patogeneza" w artykule "Trombocytopenia" dodatku "Warunki odniesienia" na płycie CD).

Mechanizmem rozwoju małopłytkowości jest wdrożenie jednego lub więcej z następujących procesów (ryc. 21-22):

Ryc. 21-22. Główne mechanizmy małopłytkowości.

• Tłumienie trombocytopoezy. Powoduje bezwzględną małopłytkowość z niską płodnością. Można to zaobserwować w przypadku hemoblastozy; przerzuty nowotworów w szpiku kostnym, choroba popromienna, stosowanie pewnych leków (na przykład tiazydowe leki moczopędne lub leki chemioterapeutyczne), które selektywnie hamują dojrzewanie megakariocytów; niedobór witaminy B.12 lub kwas foliowy, wrodzony niedobór megakariocytarnych jednostek tworzących kolonie w szpiku kostnym (w rezultacie rozwija się trombocytopenia amegakariocytarna).

• Zwiększone zniszczenie płytek krwi (patrz rozdział "Etiologia i patogeneza" w artykule "Trombocytopenia" dodatku "Warunki odniesienia" na płycie CD).

• Ogromne "zużycie" płytek krwi. Wykrywany jest w zakrzepicy uogólnionej (na przykład w DIC na etapie powstawania dużej liczby zakrzepów krwi).

• Nadmierne odkładanie płytek krwi w śledzionie. Ten zespół nazywa się hipersplenizmem. Normalnie śledziona zawiera około 30% całej puli płytek krwi. Wzrost wielkości śledziony (splenomegalia) powoduje odkładanie się znacznej liczby płytek krwi z ich wykluczeniem z układu hemostazy. Przy znaczącym wzroście śledziony możliwe jest zdeponowanie 90% całej puli płytek krwi. Pozostałe w krwiobiegu płytki mają normalny czas trwania krążenia. Hipersplenizm charakteryzuje się umiarkowaną trombocytopenią, normalną liczbą megakariocytów w szpiku kostnym i znacznym wzrostem śledziony.

† Przerost szpiku kostnego. Objawia się zwiększeniem liczby megakarioblastów i megakariocytów. Zaobserwowano zwiększone zniszczenie lub ogólne "spożycie" płytek krwi.

† Hipoplazja szpiku kostnego. Wykrywany jest u pacjentów z hemoblastozą (białaczką), chorobą popromienną, przerzutami nowotworów (niezwiązanymi z hemoblastozą) w szpiku kostnym.

† Redukcja glikogenu i aktywności kilku enzymów (na przykład, dehydrogenazy mleczanowej, dehydrogenazę glukozy w megakaryoblasts 6fosfat) i megakariocytów, co skraca okres życia płytki.

• Krwi obwodowej: zmniejszenie liczby płytek krwi i zwiększenie ich wielkości przy zazwyczaj normalnej liczbie czerwonych krwinek, Hb, leukocytach. W ciężkim zespole krwotocznym może rozwinąć się niedokrwistość.

• System hemostazy. Objawy małopłytkowości w układzie hemostazy przedstawiono na ryc. 21-23.

Ryc. 21-23. Zmiany w układzie hemostatycznym z małopłytkowością.

Zapewnia zakończenie (zmniejszenie) patogennego działania czynników wywołujących małopłytkowość. W tym celu wykonuje się splenektomię i usuwa się naczyniaki, konieczna jest również ochrona przed promieniowaniem; zastąpienie leków wywołujących trombocytopenię, zapobiegających przedostaniu się do organizmu substancji powodujących małopłytkowość (etanol, związki złota, itp.), inaktywacji i eliminacji antytrombocytów AT itp.

W celu zmniejszenia do „spożycia” i / lub zniszczenie płytek, thrombocytopoiesis aktywacji, normalizacja krwi i działania czynników pro- i przeciwpłytkowych, czynniki krzepnięcia, systemy przeciwkrzepliwego i fibrynolitycznego jest przeprowadzane transfuzji płytek krwi, szpiku kostnego, przy użyciu chłonnych i / lub plazmaferezy (usuwanie z płytek krwi przeciwpłytkowych AT i limfocytów), jak również z immunosupresantów; antykoagulanty, leki przeciwpłytkowe.

W celu normalizacji czynności narządów i ich układów zaburzonych w wyniku trombocytopenii, podaje się pełną krew i masę płytek krwi, a także leczenie stanów po krwotoku.

Małopłytkowość jest stanem charakteryzującym się naruszeniem właściwości płytek krwi (adhezja, agregacja, koagulacja) i, z reguły, zaburzeń hemostazy. Trombocytopatie (w przeciwieństwie do trombocytopenii) charakteryzują się stabilnymi, długotrwałymi zmianami funkcjonalnymi, biochemicznymi i morfologicznymi w płytkach krwi. Są one obserwowane nawet przy normalnej liczbie płytek krwi i nie znikają, gdy małopłytkowość jest wyeliminowana (jeśli była).

Trombocytopatie dzieli się na pierwotne (dziedziczne i wrodzone) i wtórne (nabyte).

• Pierwotna trombocytopatia. Opracowany z defektami genów. Przykłady: choroba von Willebranda, trombastenia Glossmanna, niedobór syntetazy tromboksanu A.

• Wtórna trombocytopatia. Rozwijać się pod wpływem czynników chemicznych i biologicznych.

‡ Nadmiar produktów przemiany materii normalnie wydalanych przez nerki. Uważa się, że oni (ewentualnie kreatyninę) depolimeryzują wielocząsteczkowe polimery czynnika VIII.

‡ Niektóre leki (więcej szczegółów można znaleźć w sekcji "Etiologia" w artykule "Trombocytopatia" w Dodatku "Podręcznik terminów" na dysku CD).

‡ Hipowitaminoza (niedobór kwasu askorbinowego, cyjanokobalaminy).

‡ Substancje powstające w komórkach nowotworowych. Zakłócają one podział i dojrzewanie megakariocytów. Obserwuje się to w różnych postaciach białaczki lub przerzutów guzów litych w tkance krwiotwórczej.

‡ Produkty degradacji fibrynogenu i fibryny (DIC).

• Zwiększone stężenie normalnych i nieprawidłowych białek w osoczu w chorobie Waldena i chromosomie.

‡ Zwiększone stężenie czynników krzepnięcia w osoczu (na przykład podczas transfuzji dużych dawek krwi, osocza, koncentratów prokoagulacyjnych).

Podstawą rozwoju pierwotnej i wtórnej trombocytopatii jest zaburzenie jednego lub kilku procesów (ryc. 21-24).

Ryc. 21-24. Główne ogniwa patogenezy małopłytkowości.

Częściowa lub łączna realizacja tych mechanizmów powoduje albo preferencyjne naruszenie aktywności kontaktowej płytek krwi (ich agregację i / lub adhezję), albo preferencyjne zaburzenia ich właściwości prokoagulacyjnych.

• Naruszenie aktywności kontaktowej płytek krwi. W większości przypadków obejmuje jeden, a czasem kilka następujących linków:

† Zaburzenia syntezy i / lub nagromadzenia ich zawartości w granulkach płytek krwi. Zaburzenia te prowadzą do zaburzeń hemostazy i stanu śródbłonka ścian naczyń.

† Zaburzenia mechanizmu degranulacji w interakcji płytek krwi z czynnikami agregującymi - ADP, katecholaminy, tromboksan A2, kolagen itp. Zaburzenia te, a także naruszenia syntezy i / lub akumulacji w granulkach ich składników, zmniejszają kontakt (klej i agregacja), a także prokoagulacyjną aktywność płytek krwi (zdolność do inicjowania procesu zakrzepicy).

† Anomalie właściwości fizykochemicznych i / lub składu chemicznego i struktury błon płytkowych. Niedobory glikoprotein, zaburzenia strukturalne i stosunki różnych frakcji błony fosfolipidowej są bardziej powszechne. Zmiany te powodują również osłabioną aktywność agregacji płytek krwi przez adhezję.

• Zaburzenia aktywności prokoagulacyjnej płytek krwi obejmują:

† Zmniejszenie syntezy, zawartości i / lub aktywności fosfolipidowego czynnika 3 płytek krwi (czynnik krzepnięcia białek krwi). Ten czynnik w połączeniu z innymi prokoagulantami powoduje przejście protrombiny do trombiny.

† Zaburzenie uwalniania czynnika płytkowego 3 z płytek krwi. Jest to spowodowane wrodzonymi, wrodzonymi lub nabytymi wadami błonowymi, anomaliami kanalików i elementami cytoszkieletu płytek krwi. Zapobiega to interakcji czynnika płytkowego 3 z czynnikami hemocoagulacji osocza na powierzchni płytek krwi. Te nieprawidłowości prowadzą do zaburzeń krzepnięcia krwi i skrzepów krwi.

• U wielu pacjentów wykrywane są jednocześnie nieprawidłowości mechanizmów kontaktu i prokoagulacyjnej aktywności płytek krwi. Tak więc, w zespole Wiskotta Aldricha dochodzi do naruszenia formowania i przechowywania składników gęstych granulek różnych typów płytek krwi, jak również uwalniania ich zawartości. Zmianom tym towarzyszy zaburzenie kleju, agregacja i aktywność prokoagulacyjna płytek krwi.

• Zespół krwotoczny. Objawia się krwawieniem wewnętrznym i zewnętrznym, a także krwotokami w różnych narządach, tkankach, skórze, błonach śluzowych.

• Różne zaburzenia mikrokrążenia: zmiany objętości i szybkości przepływu krwi w naczyniach mikronaczyniowych, ich turbulentny charakter itp. Często prowadzi to do zaburzeń metabolicznych w tkankach (z powodu rozwoju niewydolności naczyń troficznych), różnych dystrofii, erozji i owrzodzeń.

• Znaczące zmiany właściwości funkcjonalnych płytek krwi (klej, agregacja, prokoagulacyjne).

• Wady granulek płytek krwi: brak lub zmniejszenie ich liczby (na przykład w zespole szarej płytki krwi), upośledzenie uwalniania ich zawartości.

• Nieprawidłowy rozmiar i kształt megakariocytów i płytek krwi.

Leczenie małopłytkowości jest złożonym zadaniem, a u wielu pacjentów (zwłaszcza z dziedziczną i wrodzoną postacią) prowadzi się przez całe życie.

Ma na celu powstrzymanie działania (ochrona przed narażeniem) czynników o charakterze fizycznym, chemicznym, biologicznym, leczenia chorób, procesów patologicznych i stanów powodujących trombocytopatię.

Aby zapobiec (zmniejszyć stopień) naruszeń kleju, agregacji i aktywności prokoagulacyjnej płytek krwi, konieczne jest podawanie proaggregantów, wstrzyknięć prokoagulantów i / lub leków przeciwfibrynolitycznych (εkwas aminokapronowy, kwas para-aminometylobenzoesowy), zastosowanie substancji, które stymulują "reakcję uwalniania" (ATP, siarczan magnezu, tiosiarczan magnezu), jak również transfuzję krwi pełnej, masę płytek krwi, białkowe produkty krwi (fibrynogen, trombinę, itp.).

Aby znormalizować funkcje narządów i tkanek zaburzonych zaburzeniami mikrokrążenia, krwawieniem i krwotokiem podczas trombocytopatii, konieczne jest wstrzyknięcie roztworów normalizujących reologiczne właściwości krwi (substytuty osocza, osocze), zatrzymanie krwawienia, leczenie stanów po krwotoku.

System hemostazy jest kompleksem czynników i mechanizmów zapewniających optymalny stan skupienia komórek krwi (ryc. 21-25).

Ryc. 21-25. Kaskada hemokoagulacji. Aktywacja czynnika XII wyzwala wewnętrzny mechanizm; uwalnianie czynnika tkankowego i aktywacja czynnika VII wyzwalają zewnętrzny mechanizm krzepnięcia. Obie ścieżki prowadzą do aktywacji czynnika X (DM Zubairov, 1995)

W wąskim (zastosowanym) znaczeniu termin "hemostaza" (od gr. Haima, krew, zatrzymanie zastoju) jest używany w odniesieniu do faktycznego procesu zatrzymywania krwawienia.

• System hemostazy obejmuje czynniki i mechanizmy trzech kategorii:

† zapewnia koagulację białek krwi i tworzenie skrzepów (układ krzepnięcia),

† powoduje zahamowanie lub zablokowanie koagulacji białek osocza i tworzenie skrzepliny (układ przeciwkrzepliwy),

† realizacja procesów lizy fibryny (układ fibrynolityczny).


Więcej Artykułów O Wątrobę

Wirusowe zapalenie wątroby

Essentiale forte capsules - instrukcje użytkowania, analogi

Essentiale Forte to popularny lek-hepatoprotektor zawierający naturalne fosfolipidy. Głównym działaniem leku jest przywrócenie i ochrona wątroby, zwiększając jej odporność na działania niepożądane.
Wirusowe zapalenie wątroby

Zapalenie pęcherzyka żółciowego - przyczyny, objawy i leczenie

Cierpliwe zapalenie pęcherzyka żółciowego jest zapaleniem pęcherzyka żółciowego związanego z osadzaniem się kamieni utworzonych z cholesterolu, żółci i zanieczyszczeń wapniowych.