Patfiz p.3

ZMIANY W FORMULE LEUKOCITARNAYA Z LUKOKITAMI

Prawdziwa (regeneracyjna, absolutna) leukocytoza, rozwijająca się z powodu zwiększonej proliferacji komórek mielocytarnych, towarzyszą zmiany w składzie leukocytów.

Zmiany w składzie leukocytów wynikają ze zwiększenia lub zmniejszenia liczby młodych form komórek mielocytarnych we krwi obwodowej i pojawienia się form, które normalnie nie występują w tym układzie. W tym przypadku mówi się o zmianie stosunku dojrzałych i niedojrzałych postaci leukocytów - przesunięciu jądra w kierunku jądra w lewo lub w prawo. Użycie tych terminów wiąże się z lokalizacją nazw młodych form neutrofili (stab, metamielocytów, mielocytów, promielocytów) po lewej stronie półwyrobu laboratoryjnego i dojrzałych po ich prawej stronie.

PRZEKROJE JULOCYJSKIEGO FORMULA NUKLEARNEGO

Ponieważ mikroskopii rozmaz krwi, w celu określenia głównego kryterium różne postacie granulowane leukocyty zapadalności jest charakter pierścienia (kształt, wielkość, intensywność koloru) zmienia leukocytów dalej „jądrowego” (Fig. 21-20).

Ryc. 21-20. Rodzaje neutrofilowych przesunięć jądrowych w formule leukocytów.

Przesunięcie w lewo charakteryzuje się wzrostem liczby młodych i niedojrzałych postaci neutrofili.

Przesunięcie w prawo objawia się wzrostem liczby segmentowych postaci jądrowych neutrofili.

Często łączy się ją ze wzrostem objawów degeneracji leukocytów i zmniejszeniem zawartości neutrofili pasmowych.

Przesunięcia w formule leukocytów neutrofilów w lewo są określane przez pojawienie się niedojrzałych postaci neutrofili. Istnieją typy zwyrodnieniowe o charakterze regeneracyjnym, regeneracyjnym, hiperregeneracyjnym i regeneracyjnym w lewo.

† Hiporegeneracyjny. Mówią o tym ze wzrostem zawartości neutrofilów kłutych powyżej normy (ponad 6%), umiarkowanej leukocytozy (zwykle do 10-11×10 9 / l)

† Regeneracyjny. Charakteryzuje się wzrostem odsetka neutrofilów kłutych powyżej normy, pojawieniem się metamielocytów we krwi obwodowej i leukocytozą do 13-18×10 9 / l.

† Hyperregenerative (czasami określany również jako regeneracyjny). Objawia się to znacznym wzrostem zawartości neutrofilów kłutych, obecnością w krwi obwodowej dużej liczby metamielocytów i pojawieniem się mielocytów, wzrostem całkowitej liczby leukocytów do 20-25×10 9 / l. Jednak całkowita liczba leukocytów może być normalna lub nawet zmniejszona. W niektórych przypadkach są one obserwowane po dłuższym czasie z powodu znacznego uszczuplenia leukocytoza i białaczki tkance krwiotwórczej.

† degeneracja regeneracyjna. Obserwuje się w niektórych infb, przewlekłe procesy ropne występujące przy znacznym zatruciu. Charakteryzuje się on bardziej lub mniej wyraźny wzrost poziomu nożem neutrofili metamyelocytes i mielocytów, zmniejszenie liczby granulocytów podzielonych (zazwyczaj) oznak zmiany zwyrodnieniowe tsitolemmy, cytoplazma i jądro zwiększenie całkowitej liczby leukocytów.

• Indeks zmian jądrowych

Powyższe zmiany stosunku dojrzałych i niedojrzałych postaci neutrofili można oznaczyć ilościowo przez obliczenie wskaźnika przesunięcia jądra. Odzwierciedla on stosunek procentowej sumy wszystkich młodych form neutrofili (stab, metamielocytów, mielocytów, promielocytów) do ich dojrzałych postaci.

U zdrowych dorosłych wskaźnik zmiany jądrowej mieści się w zakresie od 0,05 do 0,10. Wzrost ten wskazuje na przesunięcie jądra neutrofili w lewo, a zmniejszenie oznacza przesunięcie w prawo.

Redystrybucji i gemokontsentratsionnye (fałsz) nie leukocytoses towarzyszą zmiany liczby leukocytów.

Ze znaczącą leukocytozą w punkcjach szpiku kostnego i węzłów limfatycznych obserwuje się oznaki przerostu tkanki limfatycznej w postaci zwiększenia wielkości pęcherzyków limfatycznych i ich centrów rozwoju zarodkowego.

RODZAJE I WARTOŚĆ LEUKOCYTOSÓW

Rodzaje i wartość leukocytozy przedstawiono na ryc. 21-21.

Ryc. 21-21. Rodzaje leukocytozy przez ich znaczenie biologiczne.

Obejmują one większość leukocytozy. Charakteryzują się adaptacyjnym charakterem i adekwatnością do czynników je wywołujących. Wśród fizjologicznej leukocytozy wyróżnia się funkcjonalny i ochronno-adaptacyjny.

† Funkcjonalna leukocytoza. Jest to spowodowane działaniem przez organizm określonej funkcji (np. Leukocytozą podczas ciąży, wzrostem liczby leukocytów we krwi naczyń jelitowych po jedzeniu lub mięśniach po długotrwałej pracy fizycznej).

† Ochronny; Rozwija się podczas procesów zapalnych, uszkodzeń komórek i tkanek (na przykład po atakach serca lub udarach, urazach tkanek miękkich), reakcji na stres.

W tych i innych podobnych przypadkach leukocytozie towarzyszy aktywacja funkcji leukocytów, w tym jednego z najważniejszych z nich, fagocytów. Pomaga to zwiększyć odporność organizmu na zakaźne i niezakaźne efekty patogenne.

• Patologiczna leukocytoza. Zaobserwowano białaczkę. Ten rodzaj leukocytozy, który rozwija się z powodu wzrostu liczby leukocytów o charakterze nowotworowym, nie ma wartości adaptacyjnej dla organizmu. Leukemia leukocytów charakteryzuje się upośledzoną aktywnością czynnościową leukocytów: zmniejsza się ich zdolność do syntezy i uwalniania cytokin, a ich aktywność fagocytarna jest niska. Pod tym względem pacjenci z białaczką zmniejszyli skuteczność reakcji immunologicznych, często pojawiły się reakcje alergiczne i choroby autoimmunologiczne.

TYPOWE ZMIANY FORMUŁY LEUKOCITARNAYA

Wzór leukocytów - numeryczny opis stosunku różnych typów leukocytów krążących we krwi obwodowej. Zmiany liczby leukocytów są wynikiem zwiększenia lub zmniejszenia zawartości niektórych rodzajów leukocytów, aw związku z tym - zmiana proporcji między nimi.

• Zwiększenie liczby niektórych rodzajów leukocytów określają terminy: neutrofilia (neutrofilia), bazofilia, eozynofilia (eozynofilia), limfocytoza, monocytoza.

• Zmniejszenie poniżej normalnego zakresu poszczególnych rodzajów białych krwinek określa się jako neutropenię, eozynopenię, limfopenię (limfocytopenię), monocytopenię.

† Agranulocytoza - brak lub istotne zmniejszenie bezwzględnej liczby wszystkich rodzajów ziarnistych leukocytów: granulocytów (neutrofili, eozynofili i bazofili). Warunek ten łączy się z reguły z leukopenią.

† Nie stosuje się terminu "basopenia", ponieważ normalne bazofile mogą nie występować w krwi obwodowej.

WZGLĘDNE I BEZWZGLĘDNIE ZMIANY W LEUKOCITARNYM FORMULIE

Gdy względne zmiany (w stosunku do 100 leukocytów, czyli - w procentach) zawartość konkretnego typu leukocytów we wzorze leukocytów mówią nic na temat względnej eozynopenią neutropenia, limfopenia monocytopenia (maleje procent odpowiedniego typu leukocytów) lub w stosunku neutrofilii, eozonofilia, względna monocytoza, limfocytoza (ze wzrostem ich względnej zawartości).

Zmienia rzeczywistego (absolutny) Zawartość leukocytów w jednostce objętości krwi oznacza się za absolutnie neutropenii eozynopenią, limfopenia monocytopenia (spadek ich bezwzględna liczba na jednostkę objętości krwi) i absolutnego neutrofilii eozynofilia, całkowitą monocytoza lub limfocytozę (w przypadku większych ilości odpowiednich gatunków leukocytów ).

Charakteryzując zmiany w składzie leukocytów, konieczne jest dokonanie oceny zarówno względnej jak i (koniecznie!) Ich bezwzględnej zawartości.

Jest to określone przez fakt, że to wartości bezwzględne odzwierciedlają prawdziwą zawartość pewnych rodzajów białych krwinek we krwi, podczas gdy wartości względne charakteryzują tylko stosunek różnych komórek do siebie nawzajem na jednostkę objętości krwi.

† W wielu przypadkach kierunek zmiany jest taki sam. Często na przykład występuje względna i bezwzględna neutrofilia lub neutropenia.

† Odchylenie względnej (procentowej) zawartości komórek na jednostkę objętości krwi nie zawsze odzwierciedla zmianę ich prawdziwej, bezwzględnej liczby. Tak więc, względną neutrofilię można łączyć z bezwzględną neutropenią (podobna sytuacja pojawia się, gdy względna neutrofilia jest obserwowana w warunkach znacznej leukopenii: na przykład liczba neutrofilów wynosi 80%, a całkowita liczba leukocytów wynosi zaledwie 1,0×10 9 / l)

† Aby określić bezwzględną liczbę jednego lub drugiego rodzaju białych krwinek we krwi, należy obliczyć tę wartość na podstawie znajomości całkowitej liczby białych krwinek i odsetka odpowiednich komórek (w podanym przykładzie 80% z 1,0×10 9 / l będzie wynosić 0,8×10 9 / l. To więcej niż dwa razy mniej niż 2,0.×10 9 / l - dolna granica normalnej bezwzględnej zawartości neutrofili).

Leukocyte formuły przesuwają się

Oceniając zmiany w preparatach leukocytów, zakłada się, że leukocyty obojętnochłonne o różnych stopniach dojrzałości mogą pojawiać się we krwi obwodowej (metamielocyty, mielocyty, promielosocyty, mieloblasty). Jednocześnie określa się (patrz powyżej "Wskaźnik zmiany jądrowej") obecność i stopień zmiany stosunku dojrzałych i młodych postaci tych granulocytów. Zmiany odnoszą się do przesunięcia formuły leukocytów neutrofili w prawo lub w lewo.

Analiza wzorze leukocytów (wykrywanie zmian absolutnej zawartości neutrofile, eozynofile i innych leukocytach i nasilenia wynik kierunkowość neutrofili przesunięcia) w celu określenia obecności i rodzaju leukocytoza lub leukopenii o składzie komórkowym, stopień zmiany zawartości i proporcji poszczególnych rodzajów leukocytów, możliwego mechanizmu ich występowania.

Zatem wzrost całkowitej liczby leukocytów w połączeniu z bezwzględną neutrofilią wskazuje na regeneracyjną (prawdziwą) neutrofilową leukocytozę. Jeśli wzrostowi całkowitej liczby leukocytów towarzyszy bezwzględna neutro i eozynofilia, występuje regeneracyjna mieszana neutrofilowa eozynofilowa leukocytoza. Spadek całkowitej zawartości leukocytów w połączeniu z bezwzględną limfopenią jest oznaką prawdziwej leukopenii limfocytowej itp.

Obecność granulocytów obojętnochłonnych wyrażone jądrowy przesunięcie w lewo z leukocytoza wynosi zazwyczaj o prawdziwego (regeneracyjnych) charakteru leukocytoza i brak takiej zmiany jest bardziej powszechne w redystrybucji mechanizmu leukocytozy lub leukopenii neutrofilów.

Charakterystyka płytek krwi i trombocytopoeza są podane w artykułach "Płytki krwi" i "Hemopoeza" (patrz dodatek "Książka referencyjna terminów" na płycie CD).

Zmiany w układzie płytek, zwykle towarzyszy życiu zaburzeń organizmu jako całości i zwiększyć ich ilość na jednostkę objętości krwi powyżej normy (trombocytów) lub zmniejszenie ich liczba na jednostkę objętości krwi poniżej poziomu normalnego (trombocytopenii), lub zmienić właściwości funkcjonalne płytek (trombocytopatia) lub, na koniec, w kombinacji tych nieprawidłowości.

Trombocytoza jest schorzeniem charakteryzującym się wzrostem liczby płytek krwi na jednostkę objętości krwi powyżej 320-340×10 9 / l.

Rodzaje trombocytozy. Zgodnie z mechanizmem rozwoju rozróżnia się bezwzględną i względną trombocytozę, a wśród tych ostatnich rozróżnia się redystrybucyjne i hemokoncentracyjne.

Absolutna (prawdziwa, proliferacyjna) trombocytoza charakteryzuje się wzrostem liczby płytek we krwi w wyniku ich zwiększonego tworzenia.

† Wady genów. Klasyczny przykład: mieloproliferacyjna idiopatyczna trombocytoza.

† Zwiększone stężenie i / lub aktywność stymulantów trombocytopoeza: trombospondyna, trombopoetyna, FAT, IL3, IL6, IL11.

† Transformacja guza megakarioblastów pod wpływem czynników rakotwórczych, a następnie nasilenie trombocytopoezy w hemoblastozie. Obserwuje się to na przykład w przypadku białaczek megakarioblastycznych. Równocześnie możliwy jest znaczny (10-15-krotny normalny poziom) i przedłużony wzrost liczby płytek we krwi obwodowej.

Względnej (fałszywej, nieproliferacyjnej) trombocytozie nie towarzyszy wzrost całkowitej liczby płytek we krwi.

† Redystrybucja płytek krwi w różnych rejonach łożyska naczyniowego. Tak więc, liczba płytek krwi wzrasta w obszarach z uszkodzeniem ścian mikronaczyniowe (na przykład, zapalenie naczyń), w ciągu pierwszych godzin po ostrą utratą krwi, długotrwałego naprężenia, oparzenia, urazy (ze względu na wyrzutu krwi z magazynu i wyjściu ze szpiku kostnego).

† Hemokoncentracja - wzrost względnej masy płytek krwi ze stałą lub zmniejszoną objętością osocza krwi. Może się to zdarzyć w wyniku plasmorrhagia (na przykład z rozległymi oparzeniami) lub ze znaczną utratą płynów (na przykład u pacjentów z przedłużoną biegunką, wymiotami, z przedłużonym intensywnym poceniem).

• Wartość adaptacyjny jest tworzenie skrzep trombocytoza płytek i dalej - skrzepu krwi (na przykład, w naruszenie integralności ścianki naczynia) i w utrzymywaniu optymalnej przemiany materii w komórkach śródbłonka i ich szczelności z uwagi na uwalnianie w kontakcie z nimi czynników angiogennych.

• chorobotwórczy trombocytoza charakteryzuje się nadmierną aktywacją białek krzepliwości krwi i procesie krzepnięcia z zaburzeniami mikrokrążenia w tkankach (np trombocytoza u chorych na białaczkę megakarioblastyczną).

Małopłytkowość - schorzenia charakteryzujące się zmniejszeniem liczby płytek krwi na jednostkę objętości krwi poniżej normy, zwykle poniżej 180-150×10 9 / l. Trombocytopenia obejmuje także niezależne choroby i niektóre zespoły związane z innymi chorobami.

Małopłytkowość może być spowodowana różnymi czynnikami o charakterze fizycznym, chemicznym i biologicznym (patrz sekcja "Etiologia i patogeneza" w artykule "Trombocytopenia" dodatku "Warunki odniesienia" na płycie CD).

Mechanizmem rozwoju małopłytkowości jest wdrożenie jednego lub więcej z następujących procesów (ryc. 21-22):

Ryc. 21-22. Główne mechanizmy małopłytkowości.

• Tłumienie trombocytopoezy. Powoduje bezwzględną małopłytkowość z niską płodnością. Można to zaobserwować w przypadku hemoblastozy; przerzuty nowotworów w szpiku kostnym, choroba popromienna, stosowanie pewnych leków (na przykład tiazydowe leki moczopędne lub leki chemioterapeutyczne), które selektywnie hamują dojrzewanie megakariocytów; niedobór witaminy B.12 lub kwas foliowy, wrodzony niedobór megakariocytarnych jednostek tworzących kolonie w szpiku kostnym (w rezultacie rozwija się trombocytopenia amegakariocytarna).

• Zwiększone zniszczenie płytek krwi (patrz rozdział "Etiologia i patogeneza" w artykule "Trombocytopenia" dodatku "Warunki odniesienia" na płycie CD).

• Ogromne "zużycie" płytek krwi. Wykrywany jest w zakrzepicy uogólnionej (na przykład w DIC na etapie powstawania dużej liczby zakrzepów krwi).

• Nadmierne odkładanie płytek krwi w śledzionie. Ten zespół nazywa się hipersplenizmem. Normalnie śledziona zawiera około 30% całej puli płytek krwi. Wzrost wielkości śledziony (splenomegalia) powoduje odkładanie się znacznej liczby płytek krwi z ich wykluczeniem z układu hemostazy. Przy znaczącym wzroście śledziony możliwe jest zdeponowanie 90% całej puli płytek krwi. Pozostałe w krwiobiegu płytki mają normalny czas trwania krążenia. Hipersplenizm charakteryzuje się umiarkowaną trombocytopenią, normalną liczbą megakariocytów w szpiku kostnym i znacznym wzrostem śledziony.

† Przerost szpiku kostnego. Objawia się zwiększeniem liczby megakarioblastów i megakariocytów. Zaobserwowano zwiększone zniszczenie lub ogólne "spożycie" płytek krwi.

† Hipoplazja szpiku kostnego. Wykrywany jest u pacjentów z hemoblastozą (białaczką), chorobą popromienną, przerzutami nowotworów (niezwiązanymi z hemoblastozą) w szpiku kostnym.

† Redukcja glikogenu i aktywności kilku enzymów (na przykład, dehydrogenazy mleczanowej, dehydrogenazę glukozy w megakaryoblasts 6fosfat) i megakariocytów, co skraca okres życia płytki.

• Krwi obwodowej: zmniejszenie liczby płytek krwi i zwiększenie ich wielkości przy zazwyczaj normalnej liczbie czerwonych krwinek, Hb, leukocytach. W ciężkim zespole krwotocznym może rozwinąć się niedokrwistość.

• System hemostazy. Objawy małopłytkowości w układzie hemostazy przedstawiono na ryc. 21-23.

Ryc. 21-23. Zmiany w układzie hemostatycznym z małopłytkowością.

Zapewnia zakończenie (zmniejszenie) patogennego działania czynników wywołujących małopłytkowość. W tym celu wykonuje się splenektomię i usuwa się naczyniaki, konieczna jest również ochrona przed promieniowaniem; zastąpienie leków wywołujących trombocytopenię, zapobiegających przedostaniu się do organizmu substancji powodujących małopłytkowość (etanol, związki złota, itp.), inaktywacji i eliminacji antytrombocytów AT itp.

W celu zmniejszenia do „spożycia” i / lub zniszczenie płytek, thrombocytopoiesis aktywacji, normalizacja krwi i działania czynników pro- i przeciwpłytkowych, czynniki krzepnięcia, systemy przeciwkrzepliwego i fibrynolitycznego jest przeprowadzane transfuzji płytek krwi, szpiku kostnego, przy użyciu chłonnych i / lub plazmaferezy (usuwanie z płytek krwi przeciwpłytkowych AT i limfocytów), jak również z immunosupresantów; antykoagulanty, leki przeciwpłytkowe.

W celu normalizacji czynności narządów i ich układów zaburzonych w wyniku trombocytopenii, podaje się pełną krew i masę płytek krwi, a także leczenie stanów po krwotoku.

Małopłytkowość jest stanem charakteryzującym się naruszeniem właściwości płytek krwi (adhezja, agregacja, koagulacja) i, z reguły, zaburzeń hemostazy. Trombocytopatie (w przeciwieństwie do trombocytopenii) charakteryzują się stabilnymi, długotrwałymi zmianami funkcjonalnymi, biochemicznymi i morfologicznymi w płytkach krwi. Są one obserwowane nawet przy normalnej liczbie płytek krwi i nie znikają, gdy małopłytkowość jest wyeliminowana (jeśli była).

Trombocytopatie dzieli się na pierwotne (dziedziczne i wrodzone) i wtórne (nabyte).

• Pierwotna trombocytopatia. Opracowany z defektami genów. Przykłady: choroba von Willebranda, trombastenia Glossmanna, niedobór syntetazy tromboksanu A.

• Wtórna trombocytopatia. Rozwijać się pod wpływem czynników chemicznych i biologicznych.

‡ Nadmiar produktów przemiany materii normalnie wydalanych przez nerki. Uważa się, że oni (ewentualnie kreatyninę) depolimeryzują wielocząsteczkowe polimery czynnika VIII.

‡ Niektóre leki (więcej szczegółów można znaleźć w sekcji "Etiologia" w artykule "Trombocytopatia" w Dodatku "Podręcznik terminów" na dysku CD).

‡ Hipowitaminoza (niedobór kwasu askorbinowego, cyjanokobalaminy).

‡ Substancje powstające w komórkach nowotworowych. Zakłócają one podział i dojrzewanie megakariocytów. Obserwuje się to w różnych postaciach białaczki lub przerzutów guzów litych w tkance krwiotwórczej.

‡ Produkty degradacji fibrynogenu i fibryny (DIC).

• Zwiększone stężenie normalnych i nieprawidłowych białek w osoczu w chorobie Waldena i chromosomie.

‡ Zwiększone stężenie czynników krzepnięcia w osoczu (na przykład podczas transfuzji dużych dawek krwi, osocza, koncentratów prokoagulacyjnych).

Podstawą rozwoju pierwotnej i wtórnej trombocytopatii jest zaburzenie jednego lub kilku procesów (ryc. 21-24).

Ryc. 21-24. Główne ogniwa patogenezy małopłytkowości.

Częściowa lub łączna realizacja tych mechanizmów powoduje albo preferencyjne naruszenie aktywności kontaktowej płytek krwi (ich agregację i / lub adhezję), albo preferencyjne zaburzenia ich właściwości prokoagulacyjnych.

• Naruszenie aktywności kontaktowej płytek krwi. W większości przypadków obejmuje jeden, a czasem kilka następujących linków:

† Zaburzenia syntezy i / lub nagromadzenia ich zawartości w granulkach płytek krwi. Zaburzenia te prowadzą do zaburzeń hemostazy i stanu śródbłonka ścian naczyń.

† Zaburzenia mechanizmu degranulacji w interakcji płytek krwi z czynnikami agregującymi - ADP, katecholaminy, tromboksan A2, kolagen itp. Zaburzenia te, a także naruszenia syntezy i / lub akumulacji w granulkach ich składników, zmniejszają kontakt (klej i agregacja), a także prokoagulacyjną aktywność płytek krwi (zdolność do inicjowania procesu zakrzepicy).

† Anomalie właściwości fizykochemicznych i / lub składu chemicznego i struktury błon płytkowych. Niedobory glikoprotein, zaburzenia strukturalne i stosunki różnych frakcji błony fosfolipidowej są bardziej powszechne. Zmiany te powodują również osłabioną aktywność agregacji płytek krwi przez adhezję.

• Zaburzenia aktywności prokoagulacyjnej płytek krwi obejmują:

† Zmniejszenie syntezy, zawartości i / lub aktywności fosfolipidowego czynnika 3 płytek krwi (czynnik krzepnięcia białek krwi). Ten czynnik w połączeniu z innymi prokoagulantami powoduje przejście protrombiny do trombiny.

† Zaburzenie uwalniania czynnika płytkowego 3 z płytek krwi. Jest to spowodowane wrodzonymi, wrodzonymi lub nabytymi wadami błonowymi, anomaliami kanalików i elementami cytoszkieletu płytek krwi. Zapobiega to interakcji czynnika płytkowego 3 z czynnikami hemocoagulacji osocza na powierzchni płytek krwi. Te nieprawidłowości prowadzą do zaburzeń krzepnięcia krwi i skrzepów krwi.

• U wielu pacjentów wykrywane są jednocześnie nieprawidłowości mechanizmów kontaktu i prokoagulacyjnej aktywności płytek krwi. Tak więc, w zespole Wiskotta Aldricha dochodzi do naruszenia formowania i przechowywania składników gęstych granulek różnych typów płytek krwi, jak również uwalniania ich zawartości. Zmianom tym towarzyszy zaburzenie kleju, agregacja i aktywność prokoagulacyjna płytek krwi.

• Zespół krwotoczny. Objawia się krwawieniem wewnętrznym i zewnętrznym, a także krwotokami w różnych narządach, tkankach, skórze, błonach śluzowych.

• Różne zaburzenia mikrokrążenia: zmiany objętości i szybkości przepływu krwi w naczyniach mikronaczyniowych, ich turbulentny charakter itp. Często prowadzi to do zaburzeń metabolicznych w tkankach (z powodu rozwoju niewydolności naczyń troficznych), różnych dystrofii, erozji i owrzodzeń.

• Znaczące zmiany właściwości funkcjonalnych płytek krwi (klej, agregacja, prokoagulacyjne).

• Wady granulek płytek krwi: brak lub zmniejszenie ich liczby (na przykład w zespole szarej płytki krwi), upośledzenie uwalniania ich zawartości.

• Nieprawidłowy rozmiar i kształt megakariocytów i płytek krwi.

Leczenie małopłytkowości jest złożonym zadaniem, a u wielu pacjentów (zwłaszcza z dziedziczną i wrodzoną postacią) prowadzi się przez całe życie.

Ma na celu powstrzymanie działania (ochrona przed narażeniem) czynników o charakterze fizycznym, chemicznym, biologicznym, leczenia chorób, procesów patologicznych i stanów powodujących trombocytopatię.

Aby zapobiec (zmniejszyć stopień) naruszeń kleju, agregacji i aktywności prokoagulacyjnej płytek krwi, konieczne jest podawanie proaggregantów, wstrzyknięć prokoagulantów i / lub leków przeciwfibrynolitycznych (εkwas aminokapronowy, kwas para-aminometylobenzoesowy), zastosowanie substancji, które stymulują "reakcję uwalniania" (ATP, siarczan magnezu, tiosiarczan magnezu), jak również transfuzję krwi pełnej, masę płytek krwi, białkowe produkty krwi (fibrynogen, trombinę, itp.).

Aby znormalizować funkcje narządów i tkanek zaburzonych zaburzeniami mikrokrążenia, krwawieniem i krwotokiem podczas trombocytopatii, konieczne jest wstrzyknięcie roztworów normalizujących reologiczne właściwości krwi (substytuty osocza, osocze), zatrzymanie krwawienia, leczenie stanów po krwotoku.

System hemostazy jest kompleksem czynników i mechanizmów zapewniających optymalny stan skupienia komórek krwi (ryc. 21-25).

Ryc. 21-25. Kaskada hemokoagulacji. Aktywacja czynnika XII wyzwala wewnętrzny mechanizm; uwalnianie czynnika tkankowego i aktywacja czynnika VII wyzwalają zewnętrzny mechanizm krzepnięcia. Obie ścieżki prowadzą do aktywacji czynnika X (DM Zubairov, 1995)

W wąskim (zastosowanym) znaczeniu termin "hemostaza" (od gr. Haima, krew, zatrzymanie zastoju) jest używany w odniesieniu do faktycznego procesu zatrzymywania krwawienia.

• System hemostazy obejmuje czynniki i mechanizmy trzech kategorii:

† zapewnia koagulację białek krwi i tworzenie skrzepów (układ krzepnięcia),

† powoduje zahamowanie lub zablokowanie koagulacji białek osocza i tworzenie skrzepliny (układ przeciwkrzepliwy),

† realizacja procesów lizy fibryny (układ fibrynolityczny).

Przejdź do lewej formuły leukocytów. Leukogram: dekodowanie

Lekarze często używają wyrażenia "Przesunięcie wzoru leukocytów w lewo". Ale co to oznacza dla tych, którzy są daleko od języka medycyny? Być może jest to prekursor poważnej choroby lub wariantu normy fizjologicznej, ale bez specjalnej wiedzy nie jest to łatwe do wykrycia.

Dokładna diagnoza nie jest przeprowadzana na podstawie samego badania krwi, ale leukogram może wiele powiedzieć komuś, kto rozumie. Czasami wystarczy spojrzeć na formułę krwi, aby wyizolować z kilkudziesięciu rzekomych stanów niektóre z najbardziej prawdopodobnych. Wirtuozi (zwłaszcza radiolodzy i onkolodzy) nauczyli się nawet przewidywać objawy, obserwując stosunek frakcji leukocytów.

Leukogram

Leukogram lub wzór leukocytów odnosi się do stosunku całkowitej i względnej liczby białych krwinek. Ich liczba jest określana równocześnie z erytrocytami, płytkami krwi, poziomem hemoglobiny i wskaźnikiem barwy i jest wliczona w pełną morfologię krwi, jak również w immunogram.

Przesunięcie formuły leukocytów w lewo oznacza wzrost liczby młodych i niedojrzałych postaci neutrofili, pojawianie się retikulocytów, metamielocytów i mielocytów we krwi obwodowej. Taki obraz może wskazywać na stan kompensacyjny po utracie krwi, reakcji zapalnej, uszkodzeniu szpiku kostnego lub chorobie popromiennej. Dlatego oprócz badania krwi ważne jest wykonanie pełnego badania.

Przesunięcie leukogramów w prawo jest wzrostem bezwzględnej i względnej liczby "przestarzałych" neutrofili (podzielonych na segmenty). To zachowanie krwi wskazuje na anemię, choroby narządów miąższowych, a także okno kompensacyjne po transfuzji składników krwi.

Metody liczenia

W celu ustalenia, czy występuje przesunięcie na lewo od wzoru leukocytów, potrzebne są uniwersalne metody liczenia komórek krwi. Powinny być proste i dostępne dla każdego laboratorium, ponieważ analiza kliniczna krwi jest podstawą wszelkich badań medycznych.

Komórki krwi są rozmieszczone nierównomiernie na szkiełku, ponieważ mają różną gęstość:

  • neutrofile, bazofile i eozynofile zajmują pozycję obwodową;
  • bliżej środka szkła znajdują się monocyty i limfocyty.

Do zliczania liczby leukocytów najczęściej używanych dwoma metodami - Schilling i Filipczenko.

Metoda Schillinga polega na określeniu liczby komórek w czterech przeciwległych obszarach na szkiełku. W sumie okazuje się, że około stu lub dwieście komórek. Na podstawie tej ilości obliczany jest stosunek między frakcjami.

Metoda Filipczenko zakłada, że ​​technik laboratoryjny dzieli umysłowo na trzy części:

Komórki są liczone zgodnie z hipotetyczną linią narysowaną przez rozmaz. Ta sama liczba komórek jest liczona w każdej części. W sumie otrzymano około dwustu leukocytów. Wszystkie komórki są zapisywane w tabeli lub siatce Egorov. Aby szybko i dokładnie określić wzór leukocytów, oprócz tabeli różnicowej, użyj specjalnego 11-klawiszowego kalkulatora.

Norma wieku

Przesunięcie formuły leukocytów w lewo jest dość ogólną koncepcją, w zależności od podstawowych wskaźników, specyfiki choroby, a także wieku, ponieważ bezwzględna liczba leukocytów zmienia się w zależności od okresu życia danej osoby.

W pierwszym roku wskaźnik białych krwinek wynosi od 6 do 17 tysięcy białych krwinek na mikrolitr krwi. Po czterech latach ten poziom spada do 15,5 tys. Za sześć lat liczba ta zmniejsza się o kolejny tysiąc. W ciągu następnych 4 lat liczba leukocytów powoli spada do 4,5-13 tysięcy na mikrolitr. Kiedy dziecko wchodzi w okres dojrzewania, poziom białych krwinek zbliża się do poziomu dorosłego, a fizjologiczny wzrost nie jest już obserwowany, z wyjątkiem tego, że tylko w poszczególnych frakcjach.

Jak określić przesunięcie formuły leukocytów? Aby to zrobić, należy najpierw podzielić bezwzględną liczbę leukocytów na granulocyty i agranulocyty, a następnie między granulocytami również zróżnicować w neutrofile, eozynofile i bazofile, a następnie obliczyć, ile młodych ludzi ma neutrofile i ile dojrzałych. Jeśli przeważają młode neutrofile, następuje przesunięcie. Aby ułatwić ten proces, istnieją specjalne techniki i wskaźniki.

W jaki sposób przeprowadzana jest analiza?

Każdy pacjent przychodzi do terapeuty, konieczne jest określenie wzoru krwi leukocytów. Dekodowanie analizy przeprowadzane jest przez lekarza, ale aby wyniki były wiarygodne, należy odpowiednio przygotować się do badania. Na szczęście nie jest to takie trudne:

  • nie jeść co najmniej 4 godziny przed pobraniem krwi;
  • nie uprawiaj sportu;
  • unikaj stresu.

Do badań pobiera się krew żylną. Kroplę cieczy przenosi się na szkiełko i zlicza liczbę komórek. Wyniki analizy można uzyskać następnego dnia. Jak określić przesunięcie formuły leukocytów w lewo? Najprostszym sposobem jest zwrócenie się do lekarza, ale jeśli nie jest to możliwe, należy spojrzeć na stosunki kłutych i podzielonych na segmenty neutrofili. Jeśli pierwsze przeważają, następuje zmiana. Lepiej jednak skonsultować się ze specjalistą.

Transkrypcja Leukogram

I tak pacjent ma krew leukocytarną w rękach. Rozszyfrowanie jej działalności jest odpowiedzialne, wymaga szczególnej wiedzy i doświadczenia, więc pacjent idzie prosto do lekarza z wynikami. Istnieje kilka standardowych sytuacji, które mogą wystąpić w formule leukocytów:

  1. Przesunięcie formuły leukocytów w prawo. Jest to stan, w którym liczba segmentowanych neutrofilów przeważa nad innymi frakcjami tych komórek. Z reguły taki obraz pojawia się w przypadku choroby popromiennej, niedokrwistości z niedoboru witaminy B12, chorób wątroby i nerek, a także u pacjentów, którzy niedawno przeszli transfuzję krwi.
  2. Przesunięcie formuły leukocytów w lewo jest wzrostem młodych, niezróżnicowanych komórek krwi. Co oznacza przesunięcie leukocytów w lewo? Jest to zwykle ostry proces zapalny. Jednak po przyjęciu pewnych leków, a także w przypadku zatrucia, obraz krwi może być podobny.

Warto pamiętać, że z leukogramu można się wiele nauczyć, ale nie wszystko. Dlatego konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego badania iw żadnym wypadku nie angażować się w autodiagnozę.

Neutrofile

Neutrofile to niektóre typy białych krwinek, które mają rozdrobnione jądro. Komórki te są tak nazywane, ponieważ po wybarwieniu według Romanowskiego-Giemsy są równie dobrze zabarwione, zarówno barwne, jak i zasadowe. Ich funkcja w organizmie polega na eliminacji obcych białek i produktów cytolizy. Ten proces nazywa się fagocytozą. Czas przebywania krwinek białych obojętnochłonnych w krwi obwodowej wynosi tylko 6-7 godzin, po czym przenikają one do tkanki, gdzie wypełniają nałożone na nie obowiązki.

W formule leukocytów frakcja neutrofili występuje w kilku formach jednocześnie. Jest to całkowity procent, który normalnie powinien wynosić 47-72 procent prezentowanej masy białych krwinek. Całą pulę neutrofili dzieli się również na:

  • młode komórki (zwykle do 5%) - całe jądro;
  • układanie w stosy (również do 5%) - rdzeń dzieli się tylko na dwie części;
  • podzielone na segmenty (do 40 do 68%) - rdzeń jest podzielony na trzy lub więcej części.

Przesunięcie formuły leukocytów w prawo oznacza przeważającą część neutrofilów wieku dojrzewania i kłutych. Nawet jeśli bezwzględna liczba komórek pozostaje w normalnym zakresie, naruszenie stosunku między dojrzałymi i młodymi komórkami wskazuje na obecność choroby.

U dzieci w wieku pięciu dni i w wieku pięciu lat występuje tzw. Fizjologiczne przejście neutrofilowe. Natychmiast po urodzeniu dziecka formuła leukocytów praktycznie powtarza się od osoby dorosłej. Wynika to z faktu, że większość komórek dostarczył ciało matki. Z biegiem czasu zmienia się skład leukocytów, a limfocyty zaczynają dominować nad neutrofilami. A za pięć lat wszystko układa się na swoim miejscu.

Degeneracyjne przesunięcie formuły leukocytów przejawia się w selektywnym zwiększeniu liczby neutrofilów stycznych. Jest to znak ostrzegawczy wskazujący na wyczerpanie i zahamowanie czynności szpiku kostnego.

Eozynofile

Eozynofile są jednym z rodzajów białych krwinek, nazwanych tak z powodu barwienia głównie kwaśnych barwników. Rdzeń składa się z dwóch segmentów połączonych zwężeniem. Komórki te mogą poruszać się niezależnie w naczyniach i tkankach i są podatne na chemotaksję w stanach zapalnych lub urazach. Są również w stanie wchłonąć i strawić obce mikroorganizmy i białka.

Ale główna rola eozynofilów nie leży w tym. Na powierzchni tych komórek znajdują się receptory, które przyciągają immunoglobuliny klasy E. Sam w sobie nie jest to straszne, jest nawet użyteczne, ponieważ właściwości cytotoksyczne, które pojawiają się w eozynofili wraz z dodatkiem immunoglobuliny, pozwalają zwalczać pasożyty. Jeśli jednak takie "sparowane" komórki staną się liczne, mogą powodować ciężkie reakcje alergiczne.

U dorosłych ich norma nie powinna przekraczać 5 procent, u dzieci wskaźnik ten jest nieco wyższy - do 7 procent. Przesunięcie leukogramu w lewo (aktywny proces zapalny) implikuje zmniejszenie liczby eozynofilów, ponieważ uwalnianie hormonów nadnerczowych prowadzi do opóźnienia komórek w szpiku kostnym i hamuje ich proliferację.

Wzrost bezwzględnej i względnej liczby eozynofilów można uznać za dowód obecności alergicznej patologii, na przykład astmy oskrzelowej lub pokrzywki. A także przynieść lekarzowi ideę infekcji pasożytniczej, rozwoju procesu nowotworowego w narządach krwiotwórczych lub stanu niedoboru odporności.

Bazofile

Bazofile to niektóre typy białych krwinek, które mają okrągłe jądro w kształcie litery C i są barwione alkalicznymi barwnikami. Komórki są duże, zawierają wiele granulek w cytoplazmie z wewnętrznymi mediatorami zapalnymi.

Biorą one udział w reakcjach alergicznych i eozynofilach. Ponadto, bazofile wiążą toksyczne substancje i zapobiegają ich rozprzestrzenianiu się w organizmie i regulują procesy krzepnięcia krwi, ze względu na uwalnianie cząsteczek heparyny. Podobnie jak eozynofile i komórki tuczne, bazofile mają na swojej powierzchni receptory immunoglobuliny E. Kiedy alergen dostaje się do organizmu, bazofil "eksploduje" (degranuluje) i uwalnia wszystkie nagromadzone chemikalia do krwioobiegu. Przyczynia się to do rozwoju reakcji anafilaktycznej, a także zapewnia typowy lokalny obraz stanu zapalnego.

W zdrowym ciele powinny zawierać nie więcej niż jeden procent. Wzrost liczby występuje podczas alergii, chorób krwi, wirusowego, bakteryjnego lub autoimmunologicznego uszkodzenia wątroby, zaburzeń endokrynologicznych. Spadek poziomu bazofilów obserwuje się po długotrwałej ekspozycji na promieniowanie radioaktywne, podczas ostrej infekcji, stresu i nadmiernej funkcji tarczycy.

Monocyty

Monocyte jest tłumaczone z greckiego jako "pojedyncza komórka" lub "pojedyncza komórka". Są to duże komórki bez granulek z dużym, nie podzielonym na segmenty jądrem. Należy do klasy fagocytów. Cytoplazma zawiera dużą liczbę organelli - lizosomów, które biorą udział w trawieniu obcych białek i mikroorganizmów.

Zwykle ich krew obwodowa nie powinna przekraczać 11 procent. Ponadto większość z nich porusza się szybko w tkaninie, aby wykonywać swoje funkcje. Wzrost liczby monocytów występuje w ciężkich procesach zakaźnych, nowotworach złośliwych, układowych chorobach autoimmunologicznych tkanki łącznej, chorobach układu krwiotwórczego oraz w okresie rekonwalescencji. Ponadto często obserwuje się wzrost monocytów po interwencji chirurgicznej.

Spadek liczby tych komórek związany jest z długotrwałym stosowaniem leków steroidowych, sepsą, rozwojem niedokrwistości aplastycznej i białaczki włochatokomórkowej, zakażeniem gorączką Salmonella i fizjologiczną.

Limfocyty

Limfocyty są głównymi komórkami, które zapewniają naszą odporność i regulują ilość i aktywność innych komórek krwi. Są trzy rodzaje:

  • naturalnych lub naturalnych zabójców (kontrolujących terminową śmierć "zepsutych" i starych komórek);
  • Limfocyty T - zapewniają odporność komórkową;
  • Limfocyty B - są odpowiedzialne za produkcję immunoglobulin.

U osoby dorosłej normalna osoba powinna mieć co najmniej 19% limfocytów we krwi obwodowej, ale nie więcej niż 37. U dzieci liczba ta jest wyższa - do 50. Wzrost liczby komórek może być zarówno fizjologiczny, jak i patologiczny. Naturalny wzrost poziomu limfocytów występuje po ciężkiej pracy fizycznej, a u kobiet na początku cyklu menstruacyjnego. Nadmierna liczba tych komórek wskazuje na obecność wirusowej choroby zakaźnej.

Redukcja limfocytów jest możliwa w stanach niedoboru odporności, hormonach nadnerczy, złośliwych procesach onkologicznych, niewydolności krążenia obwodowego, z reguły jednocześnie następuje przesunięcie formuły leukocytów w lewo. Przykładem takiego stanu jest ciężka infekcja wirusowa lub bakteryjna.

Wskaźniki leukocytów

Indeks leukocytów jest stosunkiem różnych frakcji leukocytów. Są następujące:

  1. Wskaźnik Harkavy to stosunek limfocytów do segmentowanych neutrofili.
  2. Indeks Kalfa-Kalifa wskazuje poziom intoksykacji i jest obliczany jako stosunek sumy wszystkich granulocytów pomnożonych przez liczbę komórek plazmatycznych i podzielony przez bezwzględną liczbę agranulocytów pomnożoną przez liczbę eozynofilów.
  3. Wskaźnik stopnia toksyczności to stosunek pomiędzy wspólną pulą monocytów, metamielocytów i komórek stycznych z dojrzałymi neutrofilami.
  4. Wskaźnik przesunięcia leukocytów to stosunek liczby dojrzałych i dojrzałych neutrofili.
  5. Wskaźnik immunoreaktywności uważa się za dzielący liczbę limfocytów i eozynofili w monocytach.

Istnieją bardziej szczegółowe wskaźniki, ale nie są one stosowane w ogólnej praktyce, ale raczej są potrzebne do badań naukowych.

Co pokazuje przesunięcie formuły leukocytów w diagnozie

Przesunięcie wzoru leukocytów jest specyficzną sytuacją redystrybucji składników w leukogramie. Ponieważ białych krwinek - to rodzina wyspecjalizowanych komórek, które wykonują różne, lecz uzupełniające się funkcje, a następnie licząc je pojedynczo nie zawsze mogą zapewnić wyczerpujące informacje.

Podczas przeprowadzania badania krwi zwyczajowo liczy się całkowitą liczbę leukocytów i wybiera składniki w procentach. Te obliczenia są najpierw podsumowane w tabeli (siatka Egorowa), a następnie przedstawione w formie dokumentu zwanego leukogramem.

Każda zmiana w ciele (na przykład jedna lub inna choroba) prowadzi do zmiany odsetka leukogramu niektórych leukocytów z powodu odpowiedniej zmiany w drugiej. Ta zmiana nazywa się przesunięciem leukocytów.

Leukogram

Dlatego przy ocenie wartości KLA (pełna morfologia krwi) badana jest nie tylko całkowita liczba leukocytów, ale także odsetek każdego rodzaju komórek. Procent wszystkich komórek leukocytów nazywany jest formułą leukocytów lub leukogramem.

Zliczanie leukocytów w rozmazie krwi odbywa się dwiema metodami (według Schillinga lub Filipczenki). Istota metod jest w przybliżeniu identyczna. Za pomocą mikroskopu zlicza się od 100 do 200 komórek leukocytów i ich liczbę ustawia się zgodnie z ich typem w specjalnej tabeli.

Następnie dla każdego rodzaju procentu jest obliczana. To jest wzór leukocytów (leukogram). Zgodnie ze zmianami (przesunięcie w prawo lub w lewo) można wyciągnąć wnioski na temat przebiegu choroby, możliwego powikłania, a także przewidzieć powrót do zdrowia.

Rodzaje komórek leukocytów i ich funkcje

W zależności od obecności określonej ziarnistości wszystkie typy białych krwinek dzielą się na:

  • granulocyt (neutrofilowy (N), eozynofilowy (E), bazofiłowy (B));
  • agranulocytowy (limfocytowy (L), monocytowy (M)).

Główną funkcją wszystkich komórek leukocytów jest zapewnienie reakcji odpornościowych.

Najliczniejszą grupą leukocytów są neutrofile. W zależności od stopnia dojrzałości wyróżnia się formy młodsze (pasmowe) i dojrzałe (posegmentowane). Wraz z monocytami neutrofile są odpowiedzialne za procesy aktywnej fagocytozy (wychwytywanie i niszczenie czynników chorobotwórczych).

Z powodu monocytów dochodzi do fagocytozy zniszczonych i martwych komórek, denaturowanych białek, bakterii, kompleksów antygen-przeciwciało itp.

Limfocyty są najważniejszym ogniwem w odporności. Wśród nich są trzy typy komórek:

  • T (dostarczyć reakcje komórkowej odpowiedzi immunologicznej);
  • B (odpowiedzialny za reakcję humoralnej odpowiedzi immunologicznej);
  • NK (niszczenie wirusów, komórek nowotworowych i zmutowanych).

Główna rola eozynofilów polega na fagocytozie kompleksu antygen-przeciwciało utworzone przez immunoglobulinę E. Wraz z bazofilami biorą udział w rozwoju reakcji nadwrażliwości typu 1.

Bazofile należą do najmniejszej grupy. Odgrywają jednak istotną rolę w zapewnieniu reakcji zapalnej i rozwoju reakcji alergicznych.

Przesunięcie Leukocytów

Zmiana spowodowana wzrostem liczby młodych, niedojrzałych krwinek białych obojętnochłonnych (pasma) i mielocytów obojętnochłonnych nazywa się przesunięciem leukocytów w lewo. Podobny obraz obserwuje się w chorobach zakaźnych, białaczce, ostrej utracie krwi i ciężkim zatruciu.

Przesunięcie formuły leukocytów w prawo jest spowodowane "starzeniem się" krwi. Jest to spowodowane wzrostem liczby dojrzałych neutrofili (podzielonych na segmenty z hipersegmentacją jądrową). Takie przesunięcie wskazuje na przewlekłe choroby płuc, niedokrwistość megaloblastyczną, choroby wątroby itp.

Zwykła liczba leukocytów

Zwykle u dorosłych i pacjentów starszych niż szesnaście lat całkowita liczba wszystkich typów białych krwinek mieści się w zakresie od 4 do 9 * 109L.

Do jednego roku liczba leukocytów wynosi od 6 do 17,5 * 109L.

U dzieci w wieku od jednego do dwóch lat - od 6 do 17 * 109L.

Od dwóch do czterech lat - od 5,5 do 15,5 * 109 litrów.

Od czterech do sześciu - od 5 do 14,5 * 109L.

Od sześciu do dziesięciu - od 4,5 do 13,5 * 109L.

Od dziesięciu do szesnastu - od 4,5 do 13 * 109L.

U dzieci w wieku powyżej szesnastu lat wskaźnik leukocytów we krwi jest taki sam jak u dorosłych.

Przyczyny odchyleń w leukoformuli

Wzrost liczby leukocytów do 10 * 109 L można uznać za fizjologiczną leukocytozę.

Warto zauważyć, że wskaźniki formuły leukocytów zależą od płci i wieku. Na przykład, kobiety fizjologicznej leukocytoza pojawia się przed miesiączki ciąży (leukocytoza zwykle może osiągnąć 15 * 109l jednak reaktywne oznaczone leukocytoza może wystąpić, gdy zagrożenie poronienia i przedwczesnego porodu), w czasie karmienia piersią. U mężczyzn fizjologiczny wzrost liczby leukocytów może być spowodowany ciężką pracą fizyczną, długimi treningami i pracą w ekstremalnych temperaturach (sklep).

U dzieci obserwuje się znaczne wahania liczby leukocytów. U noworodków fizjologiczna leukocytoza może osiągnąć 20 * 109L.

Łagodna leukocytoza u dorosłych jest uważana za wzrost liczby leukocytów o więcej niż 10 * 109L. Jest to typowy ostrych chorób zakaźnych (ale w dur brzuszny i tyfus, odra i grypy obserwowanego leukopenii), krwawienia w mózgu, MI (zawał mięśnia sercowego), urazy, nowotwory, guzy, niewydolności nerek z mocznicą, takich jak białaczka, długotrwałe stosowanie kortykosteroidów hormony.

Wyraźna leukocytoza (ponad 70 * 109 l) jest charakterystyczna dla sepsy (ogólnoustrojowa reakcja zapalna na proces zakaźny).

Szczególnie znacząca leukocytoza nazywana jest wzrostem całkowitej liczby wszystkich typów leukocytów o ponad 80 * 109L. W przewlekłej białaczce wskaźniki mogą wzrosnąć do 100 * 109L.

Spadek całkowitej liczby leukocytów nazywany jest leukopenią. Ona jest z rozpoznaniem zakażenia wirusowe (grypa, gerpevirusnye infektsiyai, różyczka), malaria, dur brzuszny, niedobór witaminy B12, układowych chorób tkanki łącznej, tyreostatyków odbioru śro-in, pierwotne i wtórne niedobory odporności, leczenie NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych) oraz sulfonamidy -va i tak dalej

Oznaki zmian w leukogramie

Redystrybucja może być:

  • fizjologiczne (po wysiłku lub stresie, jedzeniu, kąpieli w zimnej lub gorącej kąpieli);
  • patologiczne (u pacjentów bolesnych lub wstrząsowych, u pacjentów poddawanych zabiegowi chirurgicznemu, u pacjentów z padaczką: podczas i po napadzie padaczkowym).

Leukocytoza to również fizjologicznej (z leukocytów obojętnochłonnych przesunięcie w lewo, w czasie ciąży, przed miesiączki w okresie noworodkowym) i patologicznych (może być przesuwany zarówno w lewo i w prawo).

Patologiczne prawda leukocytoza pojawia się w przypadku chorób zakaźnych (bakterii), procesy zapalne (zakrzepica aseptycznych wyrostka robaczkowego), zawał mięśnia sercowego, zatrucie ostrą utratą krwi, choroby krwi (czerwienica białaczkowych białaczka, choroba Hodgkina), nowotwory złośliwe.

Neutrofilia może wystąpić z hiporegeneracyjnym, regeneracyjnym, degeneracyjnym przesunięciem, a także towarzyszyć pojawieniu się komórek szpiku kostnego we krwi.

Przesunięcie leukocytów w lewo

Taka zmiana w KLA wynika z pojawienia się wielu młodych komórek. Przesunięcie formuły leukocytów na lewo sugeruje, że ciało jest zmuszane do "rzucania się do walki" z czynnikami chorobotwórczymi niedojrzałymi komórkami odpornościowymi.

Z przesunięciem hiporegeneratywnym w lewo towarzyszy uderzenie o wartości do 6%. Takie zmiany w badaniach krwi są charakterystyczne dla:

  • łagodne choroby zakaźne;
  • łatwo ulegające ekspresji stany zapalne (nieżytowe zapalenie wyrostka robaczkowego);
  • aktywna gruźlica;
  • świeża kiła;
  • atak malarii;
  • pierwszy dzień po zawale mięśnia sercowego;
  • nowotwory złośliwe (w początkowych stadiach).

Neutrofilia, której towarzyszy regeneracyjne przesunięcie w lewo, ze wzrostem liczby neutrofilów prążków powyżej sześciu procent i leukocytozy powyżej 12 * 109L, jest charakterystyczna dla zakażeń o umiarkowanym przebiegu (szkarlatyna, różyczka, gorączka, błonica, zapalenie płuc, septyczne zapalenie wsierdzia).

Przegrupowanie hiperregeneracyjne w lewo, któremu nie towarzyszy znaczny wzrost liczby neutrofilów pasmowych, charakteryzujących się występowaniem mielocytów obojętnochłonnych, obserwuje się, gdy:

  • choroby zakaźne o ciężkim przebiegu (ciężkie zapalenie płuc, róży, cholera);
  • meningokokowe zapalenie opon mózgowych;
  • ropne choroby górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, zapalenie zatok, etmoidita czołowej, sfenoidity, paciorkowcowe zapalenie migdałków, infekcje ucha), dróg moczowych (ropnia lub zgorzelinowego pęcherzyka żółciowego, etc.), układ moczowy (ciężki odmiedniczkowe zapalenie nerek);
  • niedokrwistość hemolityczna;
  • perforowane i zgorzelinowe zapalenie wyrostka robaczkowego;
  • rozproszone zapalenie otrzewnej, sepsa;
  • nowotwory onkologiczne, z ciężkim odurzeniem.

Zwiększenie liczby neutrofili towarzyszą zmiany neurodegeneracyjne (to znaczy wraz ze wzrostem liczby postaci taśmy, bez pojawienia się komórek niedojrzałych), charakteryzuje się dużą liczbą niszczące gipersegmentirovannyh zmodyfikowanych komórek toksycznego ziarnistości. Podobne zjawisko obserwuje się w ciężkiej gruźlicy, zatruciu i depresji szpiku kostnego.

Neutrofilię, której nie towarzyszy przesunięcie w lewo, można wykryć podczas stresu fizycznego i emocjonalnego, miesiączki, po zażyciu sterydów, podawania szczepionek, jedzenia pokarmu. Wśród przyczyn tego patologicznego neutrofilii pojedyncze dna, rzucawkę, mocznica, zatrucie lekami, kwasicy, ostrą utratą krwi, w pierwszym dniu po martwicy tkanki (zawał mięśnia sercowego, z rozpadu nekrotyczne guzów ze zgorzelą).

Wysoką leukocytozę z neutrofilią, a także pojawienie się mieloblastów, komórek stycznych i młodych postaci we krwi obserwuje się w białaczkowych reakcjach typu szpikowego.

Przesunięcie leukocytów w prawo

  • ludzie żyjący w zanieczyszczonym ekologicznie obszarze;
  • pacjenci z niedokrwistością megaloblastyczną;
  • Niedokrwistość złośliwa Addisona-Birmera;
  • prawdziwa czerwienica;
  • przewlekła obturacyjna choroba płuc;
  • poważne uszkodzenie tkanek nerek i wątroby;
  • warunki po transfuzji krwi.

W jaki sposób KLA do liczenia leukocytów

Do diagnostyki stosuje się krew żylną lub kapilarną. Standardowo analiza nadchodzi następnego dnia. W nagłych wypadkach laboratorium udziela odpowiedzi w ciągu godziny.

W celu uzyskania najbardziej wiarygodnych wskaźników badania krwi podaje się na pusty żołądek. W ciągu dnia należy wykluczyć stres fizyczny i emocjonalny, palenie i picie alkoholu. Lekarz prowadzący i personel laboratorium muszą zostać powiadomieni o przyjmowanych lekach, ponieważ mogą wpływać na wyniki analizy.


Więcej Artykułów O Wątrobę

Cholestasis

Wszystko na temat polipów w pęcherzyku żółciowym: objawy, przyczyny i leczenie

Polip - łagodny nowotwór, który jest następstwem hiperplazji błon śluzowych.Mogą wpływać na różne narządy wewnętrzne, w tym na pęcherzyk żółciowy.
Cholestasis

Czy można jeść przetworzony ser podczas utraty wagi - rozumiemy fakty

Cześć, drodzy czytelnicy mojego bloga! Kontynuujemy serię artykułów na temat produktów odchudzających, a dzisiaj dowiemy się, czy można jeść przetworzony ser na diecie?