Palpacja śledziony

W badaniu palpacyjnym śledziony (ryc. 63) pacjent powinien leżeć po prawej stronie lub z tyłu. Jego dłonie powinny znajdować się wzdłuż ciała, z wyciągniętymi nogami. Exploring siedzi po prawej stronie twarzy pacjenta do niego i kładzie lewą rękę na dolnej części po lewej stronie klatki piersiowej (na liniach pachowych) lekko ściska go (jest to konieczne, aby ograniczyć ruchomość klatki piersiowej podczas oddychania, aby wzmocnić ruch przepony i śledziony w dół). Położył prawą rękę lekko ugiętymi palcami na ścianie przedniej brzucha, naprzeciwko żebra X, równolegle do łuku żebrowego, 3-5 cm poniżej (jeśli przezskórna śledziona się nie zmienia) lub na słupku powiększonej śledziony. Następnie, przy wydechu pacjenta, ruch powierzchniowy tego ramienia przesuwa skórę w kierunku pępka, a końce palców zapadają głęboko w jamę brzuszną, przesuwając je w kierunku lewego podbrzusza. Następnie, bez zwalniania prawej ręki, lekarz prosi pacjenta, aby wziął głęboki oddech. W tym samym czasie krawędź śledziony wchodzi do kieszeni i, przy dalszym przemieszczaniu się przepony, spływa z niej, zginając się wokół palców. Jeśli nie można wyczuć śledziony, powtórzmy badanie dotykowe, nieznacznie przesuwając palce prawej ręki z ich pierwotnej pozycji.


Ryc. 63. Palpacja śledziony.

Śledziona nie jest namacalna, jeśli nie jest powiększona. Jeśli śledziona jest wyczuwalna na brzegu łuku żebrowego, oznacza to wzrost o około półtora raza. Powiększenie śledziony odróżnić od guzów pochodzących ich innych narządów jamy brzusznej (po lewej nerki, jelita, itd. D.) pozwala na obecność charakterystycznych wycinki IT (1-3) w planie.

Jak się czuje śledziona

Do czego służy palpacja?

Badanie palpacyjne wykonuje się głównie w celu oceny ogólnego kształtu śledziony, stanu jej tkanek powierzchniowych, konsystencji, a także możliwej ruchomości, objawów bólowych i innych oznak odchyleń od normy. Przed wybiciem narządu miąższowego lekarz może poprosić pacjenta o zebranie danych na temat wywiadu. To określi możliwą przyczynę zakłócenia śledziony.

Za pomocą metody palpacyjnej lekarz może rozpoznać diagnozę dotykiem. Wykwalifikowany specjalista może rozróżnić powiększoną śledzionę od zawału serca i pęknięcia narządu. Możesz także natychmiast wykryć obecność otarć w pobliżu lewego podżebrza lub krwotoków. Jeśli pacjent doznał tępego urazu w okolicy brzucha, krwawienie może najpierw wpłynąć na miąższ narządu, i będzie nienaruszone. Podczas badania palpacyjnego lekarz może zauważyć nagromadzenie w płynie ustrojowym i zasugerować wewnętrzne krwawienie, a następnie wysłać pacjenta w celu dodatkowej diagnostyki.

Kiedy śledziona jest obmacana, bolesne uczucie można znaleźć po lewej stronie jamy brzusznej. Kiedy ciało się obraca, lekarz może naprawić pieczęć w lewym kanale, co może być spowodowane przez zakumulowane w nim skrzepy krwi. Kanał podczas przenoszenia nie zmienia swojej pozycji.

Ponadto, badanie dotykowe może wykryć na wczesnym etapie choroby związane z uszkodzeniem narządów przewodu pokarmowego. Pacjenci z gastroenterologią będą mogli natychmiast rozpocząć leczenie po postawieniu diagnozy. Zaleca się, aby specjalista natychmiast skonsultował się z lekarzem, jeśli wykryty zostanie długotrwały ból w jamie brzusznej.

Wideo "Zasady dotyczące palpacji"

Przykładowe wideo ze szczegółowymi instrukcjami i zasadami dotyczącymi odczuwania śledziony.

Opis metod

Kiedy śledziona jest dotykana, do badania można zastosować kilka metod. Perkusję śledziony przeprowadza się, omijając górną i dolną granicę narządu miąższowego, a także przód i tył. Cicha perkusja jest zwykle używana do określenia wielkości samego narządu. Pacjent w tym czasie może znajdować się w pozycji stojącej, wyciągając ramiona do przodu lub na boki.

Jeśli lekarz prosi o uzyskanie pozycji poziomej, wówczas należy położyć prawą stronę, a jednocześnie zgiąć lewą rękę do łokci. Konieczne będzie położenie się z przodu mostka, prawa ręka powinna być trzymana pod głową. Prawa noga powinna być naciągnięta wzdłuż ciała, a lewy zakręt w kolanie.

Podczas perkusji, w celu określenia rozmiaru śledziony, lekarz umieści palec-pacierz w linii środkowej pachowej, między szóstą a siódmą krawędzią i będzie kontynuował perkusję wzdłuż przestrzeni międzyżebrowej, aż wyraźny dźwięk stanie się matowy. Granica jest zdefiniowana w miejscu, w którym słychać czysty dźwięk. Dolna granica jest zwykle ustawiana równolegle wzdłuż linii środkowej pachowej, a następnie perkusowana od dołu do góry. Dolna granica zaznaczona jest w miejscu, w którym słyszalny jest dźwięk bębenkowy. Zwykle odległość między dolną a górną granicą wynosi około 5-7 centymetrów. Również tę odległość można nazwać szerokością stępienia.

W przypadku obustronnej palpacji śledziony pacjent powinien leżeć na plecach. Palpacja lewej przestrzeni międzyżebrowej jest wybrzuszona. Pacjent będzie musiał wziąć głęboki oddech, gdy lekarz naciśnie jego dłoń na lewym łuku, ograniczając jej ruch. W takim przypadku palce prawej dłoni powinny opierać się ściance brzucha, która wypycha się podczas wdechu, aby utrzymać ją w jamie brzusznej.

Badanie palpacyjne według metody Sali przeprowadza się, gdy pacjent znajduje się w pozycji poziomej po prawej stronie. Kontrolę przeprowadza się również w dwóch rękach, wyczuwając otrzewną od przodu i od strony. Jeśli narząd miąższowy jest prawidłowy, praktycznie nie poddaje się obmacywaniu. Kiedy lekarzowi udaje się to odczuć, oznacza to, że nastąpił wzrost jego ścianek.

Przy wyraźnym wzroście śledziony może pojawić się podejrzenie powiększenia śledziony, ponieważ znaczna część ściany może wystawać spod łuku żebrowego. Można go badać metodą odczuwania powierzchni bez stosowania powyższych metod.

Jeśli rozmiar chorego narządu jest prawidłowy, a pacjent jest zaniepokojony określonymi objawami w lewym podżebrze, lekarz powinien przepisać dodatkowe metody diagnostyczne. Tomografia komputerowa, promieniowanie ultradźwiękowe oraz badanie materiału biologicznego pobranego od pacjenta mogą dostarczyć dokładniejszych danych. W przypadku, gdy na pierwszym etapie badania stwierdzono, że śledziona jest większa niż normalnie, lekarz musi natychmiast umówić się na wizytę przed dodatkowym badaniem. W niektórych przypadkach krwawienie nie może zostać natychmiast naprawione, więc powinieneś przestrzegać pewnych miar zachowania, dopóki nie uzyskasz ostatecznych wyników analizy i diagnozy.

Czego możesz się nauczyć?

Po badaniu palpacyjnym śledziony możliwe jest ustalenie stanu narządu. Przede wszystkim możesz dowiedzieć się, czy jego ściany są normalne i czy odpowiadają rozmiarowi zdrowej osoby. Bardzo ważne jest również ustalenie, czy istnieje przesunięcie narządu miąższowego na drugą stronę jamy brzusznej. Lekarz może dowiedzieć się o możliwym krwawieniu jedynie po dokładnym zbadaniu.

Tę technikę diagnostyczną uważa się za bardzo powszechną, chociaż nie ma ona wysokiej skuteczności, więc w ten sposób można ustalić, które dodatkowe procedury badania powinny być podjęte przez pacjenta. Badanie palpacyjne pozwoli uwypuklić obszar poszukiwania ewentualnego problemu poprzez określenie segmentu jamy brzusznej w celu bardziej szczegółowego badania, a także określenie niezbędnych analiz. Podczas badania miąższu można dowiedzieć się, czy sąsiadują z sąsiednimi narządami. Jest to ważne, ponieważ kiedy rozwija się patologia śledziony, można podejrzewać inne rozwijające się patologie. Dzięki szybkiemu wykryciu zaburzonej pozycji narządów wewnętrznych możliwe jest natychmiastowe rozpoczęcie leczenia pacjenta.

Wideo "Instrukcje i porady ekspertów"

Instrukcja wideo ze szczegółowym algorytmem działania i praktyczną poradą eksperta.

Wątroba i śledziona nie są namacalne, co to oznacza

Dlaczego śledziona jest powiększona?

Przyczyny powiększenia wątroby i śledziony u dziecka:

  • szeroki zakres chorób wątroby, które mogą objawiać się na różne sposoby i zwrócić uwagę na fakt, że krążenie krwi w żyle śledzionowej jest upośledzone;
  • choroby układu sercowo-naczyniowego, prowadzące do nieprawidłowego działania w krążeniu krwi organizmu;
  • choroby związane z upośledzeniem krwi i chorobami tkanki krwi;
  • choroby akumulacji;
  • choroby pasożytnicze i choroby, które przyczyniają się do rozwoju bakterii w organizmie (na przykład malarii i kiły);
  • dziecko miało ciężką chorobę zakaźną, która znacznie osłabiła jego odporność;
  • odłożyć raka.

Funkcje śledziony

Śledziona w społeczeństwie lekarzy otrzymała nazwę "fine filter". Ciało to pomaga usunąć składniki z ciała, które mogą je uszkodzić, zakłócić normalną pracę lub są po prostu niepotrzebne.

Ten ważny narząd jest również odpowiedzialny za proces tworzenia krwi. Śledziona jest odpowiedzialna za filtrowanie krwi, a także za jej krzepnięcie.

Krzepnięcie krwi jest bardzo ważna, ponieważ jeśli nie funkcji ciała, osoba może umrzeć nawet drobne zadrapania, przez który może stracić dużej ilości krwi, a mianowicie śledziony ułatwia krzepnięcie i zatrzymanie krwawienia. Dzieci, jak wiadomo, często doznają obrażeń, upadków, a zatem rola tej funkcji w dzieciństwie jest znacznie wyższa niż u osoby dorosłej.

Ochrona "odporności" przed szkodliwymi bakteriami i mikroorganizmami leży również "na barkach" tego narządu.

Z tego wszystkiego wynika, że ​​zakłócenie pracy śledziony i jej powiększenie jest niezwykle niebezpieczne, ponieważ układ immunologiczny jest osłabiony, a ciało może łatwo zostać zaatakowane przez złośliwe elementy. Patologia związana ze wzrostem wielkości śledziony pociąga za sobą awarie w pracy pobliskich narządów, ponieważ są one wyciskane czysto mechanicznie.

Czasami zdarza się, że dziecko rodzi się z już powiększonej śledziony, w tym przypadku wymaga specjalnego podejścia oraz niestandardowych leczenia, ale porównać tę patologię z powiększeniem śledziony w procesie życia (to znaczy, że został wykorzystany zwykle) nie mogą, gdyż są to dwa zupełnie różne choroby.

Wraz ze śledzioną wątroba działa, te dwa narządy są jakby towarzyszami i spełniają bardzo podobne funkcje. Przetwarzanie i wydalanie komórek obcego pochodzenia - praca dwóch narządów tego samego układu: wątroby i śledziony, więc jeśli wykryje się wzrost śledziony, z pewnością będzie obecny wzrost wątroby.

Objawy wzrostu wątroby i śledziony u dziecka

Nie jest konieczne jednoznaczne stwierdzenie, że dziecko ma problem z funkcją śledziony, jeśli istnieje tylko jeden znak, ponieważ może pojawić się z innego powodu.

Ale jeśli znajdziesz więcej niż 2-3 znaki opisane poniżej, powinieneś poważnie pomyśleć i zbadać dziecko. Tak więc objawy powiększonej śledziony:

  1. Bicie szwów w boku pod krawędzią po lewej, szczególnie po ciężkim wysiłku fizycznym (wychowanie fizyczne, klub sportowy, aktywna zabawa lub rozrywka);
  2. Nadmierna bladość skóry może również wskazywać na chorobę w tej kategorii, szczególnie jeśli bladość twarzy nie przechodzi przez długi czas. Nawiasem mówiąc, nienaturalna bladość i bez innych objawów wymagają uwagi, ponieważ może jej towarzyszyć jakaś inna choroba, więc nie powinieneś zwlekać;
  3. Nudności i wymioty u dziecka. Oczywiście, pierwszą rzeczą, którą rodzice pomyślą o zatruciu pokarmem, ale warto wiedzieć, że te objawy mogą również wskazywać na zwiększony rozmiar śledziony i wątroby;
  4. Kolka w żołądku. Jeśli mówimy o noworodku, proces kolki jest normalny, ale nie powinny mu towarzyszyć inne objawy, w przeciwnym razie należy udać się do lekarza;
  5. Ciężar w żołądku. Poza tym symptomu tego nie należy również rozpatrywać, ponieważ może to być po prostu nadmiar jedzenia zjedzonego przez dziecko. Jeśli dotkliwość pojawia się nawet po lekkiej przekąsce, powinieneś skupić się na problemie, który się pojawił.

Gwałtownie podwyższona temperatura ciała, która nie jest stracona przez nic, lub jest zbłąkana przez leki przeciwgorączkowe, ale słabe, może również wskazywać na powiększoną śledzionę.

W żadnym wypadku nie należy odkładać wizyty u lekarza, jeśli znaleziono więcej niż dwa z tych objawów.

Diagnostyka i leczenie chorób wątroby i śledziony

Dorosły nie może samodzielnie diagnozować tego typu chorób, dlatego pilna jest wizyta u lekarza prowadzącego.

Lekarz zbada objawy, skieruje cię do niezbędnych testów i sporządzi plan prawidłowego leczenia, jeśli problem wystąpi.

Po przeprowadzeniu badania zaleca się wykonanie testu krwi na skład biochemiczny, na podstawie którego będzie znany następny etap.

Jeśli lekarz ma powody, by sądzić, że infekcja jest przyczyną wadliwego działania wątroby i śledziony, wystawi skierowanie do immunologa. Następnie zostanie przeprowadzone badanie ultrasonograficzne w celu zidentyfikowania problemu, jeśli istnieje, przebicie może być niezwykle rzadkie.

Zdarza się również, że rozwiązanie problemu jest możliwe tylko poprzez operację, chociaż taki wynik rzadko się zdarza, wciąż ma miejsce. W przypadku wykrycia wewnętrznego krwawienia lub uszkodzenia narządu konieczna jest metoda chirurgiczna. Im szybciej przywrócone zostanie działanie tych narządów, tym lepiej, ponieważ do tego czasu organizm jest niezwykle podatny i podatny na infekcje.

Charakterystyka żywieniowa podczas leczenia wątroby i śledziony

Główna i złota zasada - często, ale za mało. Jest absolutnie niemożliwe, aby przejadać się, niedopuszczalne jest spożywanie dużej porcji obiadu na raz, to nie pozwoli na prawidłowe leczenie. Dlatego rodzice powinni ściśle monitorować dietę swoich potomstwa.

Stosowanie świeżo wyciśniętych soków (ale nie pakowanych, ale wyciśniętych w domu z naturalnych produktów) przyczynia się do szybszego powrotu do zdrowia. Technologia naszych czasów pozwala ci wycisnąć sok w domu bez kłopotów. Bardzo przydatne soki ze świeżej marchwi, buraków, rzodkiewek i granatów.

Jeśli chodzi o tradycyjną medycynę i samoleczenie, konieczna jest konsultacja z lekarzem prowadzącym. Nie warto ryzykować i leczyć dziecka według własnego uznania, bez praktycznej wiedzy, jest mało prawdopodobne, że będzie w stanie pomóc, ale to nic, bo możesz także poważnie zaszkodzić własnemu dziecku.

Po konsultacji z lekarzem możesz spróbować (oczywiście, jeśli aprobuje), aby wzmocnić proces leczenia za pomocą tradycyjnej medycyny. Praktyka pokazuje, że dzięki powiększonej śledzionie następujące metody pomagają:

  • pić gorący bulion ze szyszek chmielowych lub kieliszek cykorii rano na pusty żołądek;
  • po zjedzeniu, daj dziecku napój z nagietka lub liści krwawnika.

Podobnie jak w przypadku każdej innej choroby, nie musisz opóźniać diagnozy, jeśli znajdziesz problemy ze zdrowiem Twojego dziecka, natychmiast skonsultuj się z lekarzem, nie pogarszaj, zadbaj o zdrowie swojego dziecka. Zasadniczo nie ma leczenia śledziony i wątroby jako takiej, ponieważ często towarzyszy im inna poważna choroba wymagająca natychmiastowego leczenia.

Szczegóły dotyczące śledziony można znaleźć w wideo:

Powiedz swoim znajomym! Poinformuj o tym artykule znajomym w ulubionej sieci społecznościowej za pomocą przycisków społecznościowych. Dziękuję

Czym jest bilirubina i dlaczego jest potrzebna?

Bilirubina jest głównym składnikiem żółci. Jest wytwarzany podczas rozkładu zawierającej żelazo części hemoglobiny zawartej w krwinkach czerwonych. Jedną z głównych funkcji wątroby jest wychwytywanie bilirubiny i wydalanie jej do światła jelita. Wraz z rozwojem niewydolności wątroby pigment może gromadzić się w tkankach obwodowych i powodować żółknięcie skóry i błon śluzowych.

Co to jest?

Jak już wspomniano, bilirubina jest produktem rozkładu hemoglobiny. Czerwone krwinki lub czerwone krwinki są naturalnymi nośnikami tlenu. Hemoglobina zawarta w erytrocytach wychwytuje cząsteczkę tlenu i przenosi ją do innych komórek ciała. Kiedy czerwone krwinki stają się stare, zostają zniszczone w organach układu siateczkowo-śródbłonkowego:

  • Wątroba;
  • Szpik kostny;
  • Śledziona;
  • Węzły chłonne.

Tutaj hemoglobina jest uwalniana i rozpada się na łańcuchy globiny i składnik niebiałkowy - hem. Pod wpływem aktywności enzymatycznej hem jest przekształcany w bilirubinę pośrednią. Co to jest bilirubina pośrednia? Ten pigment nie jest wykrywany za pomocą odczynnika Ehrlicha, dopóki nie zostanie dalej przetworzony alkoholem. Następnie białka krwi będą się wytrącać, a bilirubina otrzyma charakterystyczny kolor. Ta reakcja została nazwana pośrednią, a frakcja bilirubiny została nazwana po niej. Pigment nie rozpuszcza się w wodzie, jednak przechodzi perfekcyjnie przez błonę komórkową. Ta właściwość powoduje zwiększoną cytotoksyczność w hiperbilirubinemii. W przyszłości bilirubina pośrednia wiąże się z albuminą i jest dostarczana do wątroby.

Po przejściu do wątroby pośrednia bilirubina reaguje z glukuronylonotransferazą i jest połączona z kwasem glukuronowym, po czym przechodzi w linię prostą. Oznacza to, że w przypadku reakcji Ehrlicha nie jest wymagane dodatkowe leczenie alkoholem, a bilirubina zostanie natychmiast pomalowana. W przyszłości bezpośrednia bilirubina jest częścią żółci i jest wydzielana do jelita. W jelicie oddziela się kwas glukuronowy, a bilirubinę przekształca się w urobilinogen. Część jest wchłaniana przez błonę śluzową i wraca do krwi i wątroby. Kolejna część wchodzi do jelita grubego, gdzie po interakcji z mikroflorą następuje zwroty sterkobilinogenu. W bardziej odległej okrężnicy sterkobilinogen wchodzi w kontakt z tlenem i zamienia się w stercobilin. Ten pigment nadaje kałowi określony kolor. Wraz z rozwojem żółtaczki zaporowej żółć nie może przedostać się do przewodu pokarmowego, w wyniku czego następuje odbarwienie kału.

Diagnostyka

W celu wykrycia bilirubiny we krwi konieczne jest zastosowanie reakcji Van den Berg, podczas której stosowany jest wyżej wymieniony odczynnik Ehrlicha. Bilirubina, wchodząca w interakcję z tym odczynnikiem, zaczyna zmieniać specyficzny różowy kolor. Dalszą ocenę stężenia bilirubiny w osoczu przeprowadza się kolorymetrycznie.

Test Harrisona służy do wykrywania bilirubiny w moczu. Wraz ze wzrostem stężenia pigmentu mocz zmienia kolor na niebieski lub zielony. Ten test jest uważany za wysoce specyficzny, a pojawienie się wyniku pozytywnego natychmiast wskazuje na naruszenie metabolizmu bilirubiny.

Norma

Aby ocenić ogólny stan wątroby i układu krwiotwórczego, konieczne jest poznanie normalnych wskaźników bilirubiny. W zależności od laboratorium i używanych odczynników wskaźniki mogą się znacznie różnić. Bardzo ważne jest, aby specjalista, który przeprowadził analizę, wskazał normalne wskaźniki obok wyniku. W większości laboratoriów fizjologiczny wskaźnik całkowitej bilirubiny jest uważany za wynik od 0,5 do 20,5 μmol / l. Pośrednio i bezpośrednio do odpowiednio 16,2 i 5,1. Stosunek całkowitej ilości bilirubiny pośredniej do bezpośredniej powinien wynosić co najmniej 3: 1.

W zależności od opracowanego procesu patologicznego wskaźniki te mogą się znacznie różnić. Stan spowodowany wzrostem poziomu bilirubiny we krwi nazywa się hiperbilirubinemią. Zmiana stosunku frakcji zależy od stopnia naruszenia metabolizmu bilirubiny.

Choroby

Istnieje kilka chorób, w których we krwi wykrywa się zwiększone stężenie bilirubiny. Objawem wystąpienia bilirubinemii jest pojawienie się żółtaczki. W zależności od stopnia naruszenia metabolizmu bilirubiny, może przyjmować różne odcienie:

  • Nadwątrobowa (cytrynowy żółty);
  • Wątrobowy (żółty szafran);
  • Subhepatic (żółta zieleń).

Żółtaczka podtwardówkowa

W ciele ludzkim może wystąpić wiele stanów patologicznych, w których występuje zwiększony rozkład czerwonych krwinek. Ze względu na duże uwalnianie hemoglobiny, musi być szybko metabolizowany. Wzrost poziomu bilirubiny pośredniej wynika z konieczności zamiany wolnej na dalsze wykorzystanie. Rozpad czerwonych krwinek może wystąpić w wielu chorobach:

  • Malaria;
  • Dur brzuszny;
  • Zatrucie toksynami i metalami ciężkimi;
  • Transfuzja krwi niezgodna z grupą krwi;
  • Ostra utrata krwi.

Objawy charakterystyczne dla żółtaczki nadwątrobowej:

  • Zmniejszony poziom hemoglobiny;
  • Zwiększona słabość;
  • Paleta skóry w połączeniu z żółtaczką daje specyficzny cytrynożółty kolor;
  • Powiększona śledziona;
  • Kołatanie serca;
  • Bóle głowy.

Żółtaczka podtwardówkowa

Przyczyną rozwoju żółtaczki subhepatycznej jest mechaniczne naruszenie odpływu żółci do jelita. Stan może być związany z kilkoma patologiami.

Cierpliwe zapalenie pęcherzyka żółciowego. Woreczek żółciowy jest narządem, w którym gromadzą się żółć. Gdy pokarm dostaje się do przewodu pokarmowego, pobudza się wydzielinę żółciową. Kiedy patologiczna aktywność mikroorganizmów, a także uszkodzenie ściany pęcherzyka żółciowego, mogą wystąpić naruszenia metabolizmu żółci. Zmiana stosunku składników żółci prowadzi do tworzenia się kamieni. Nierzadko zdarza się, że ludzie żyją z powodu zapalenia pęcherzyka żółciowego przez wiele lat i nie są świadomi swojego stanu. Jednak inni pacjenci z tym tłem rozwijają poważną chorobę zwaną żółtaczką obturacyjną.

W pewnych okolicznościach kamień zaczyna opuszczać woreczek żółciowy i iść wzdłuż dróg żółciowych. Jeśli kamień jest mały, łatwo przechodzi w światło dwunastnicy. Jeśli wymiary są duże, kamień utknie w przewodzie żółciowym lub na wyjściu z pęcherzyka żółciowego. Kiedy to nastąpi, dalsze gromadzenie żółci, które nie może znaleźć wyjścia. Stopniowo pęcherzyk żółciowy ulega zapaleniu i powiększa się, a żółć zaczyna wchodzić do krwi. Bilirubina bezpośrednia rozprzestrzenia się przez układ krwionośny i zaczyna plamić prawie wszystkie narządy i tkanki.

Podczas badania pacjenci wykazują żółtaczkę, zażółcenie skóry i widoczne obszary śluzowe. Objawem jest świąd. We wszystkich postaciach żółtaczki subhepatycznej zwiększa się wartość bilirubiny bezpośredniej we krwi.

Innym stanem patologicznym prowadzącym do żółtaczki subhepatycznej jest rak głowy trzustki. Ta część ciała znajduje się obok pęcherzyka żółciowego i wątroby. Jeśli onkogeneza zaczyna rosnąć w trzonie trzustki, istnieje zwiększone ryzyko zablokowania kanału pęcherzyka żółciowego. W przeciwieństwie do zapalenia pęcherzyka żółciowego, żółtaczka jest bezbolesna i powoli wzrasta. Przy palpacji wątroby pod jej dolnym brzegiem znajduje się powiększony, bezbolesny pęcherzyk żółciowy. Ten objaw nazywa się objawem Courvosiera.

Żółtaczka wątrobowa

Żółtaczka wątrobowa rozwija się z powodu uszkodzenia miąższu wątroby i niezdolności do prawidłowego metabolizmu bilirubiny. Zasadniczo główną przyczyną tego stanu jest zapalenie wątroby. Procesy zapalne w wątrobie, w zależności od etiologii, można klasyfikować na różne sposoby:

  • Wirusowe;
  • Alkoholowe;
  • Leki;
  • Autoimmunologiczny.

Najczęściej występuje wirusowe zapalenie wątroby. Obecnie istnieje pięć głównych wirusowych zapalenia wątroby typu A, B, C, D, E. Pierwszy i ostatni są przekazywane drogą fekalno-oralną, ich przebieg nie jest tak wyraźny dla pacjenta. Typowy obraz kliniczny zapalenia wątroby:

  • Ogólne osłabienie i zmęczenie;
  • Gorączka;
  • Myalgia;
  • Bóle stawów;
  • Bolesność w prawym podżebrzu;
  • Zażółcenie skóry i widoczne błony śluzowe;
  • Przebarwienie kału i moczu z powodu upośledzonego metabolizmu bilirubiny.

Stopniowe tłumienia funkcji wątroby prowadzi do problemów trawiennych, w celu zmniejszenia poziomu białka w krwi, obrzęk, świąd i zwiększonego krwawienia. Ponieważ jedną z głównych funkcji wątroby jest metabolizm związków toksycznych, to od czasu do czasu ilość tych substancji we krwi wzrośnie. Przyczyną tego stanu jest stan nazywany śpiączką wątrobową. Niewydolność wątroby - zagraża życiu i wymaga natychmiastowej detoksykacji. W zapaleniu wątroby całkowity poziom bilirubiny zostanie zwiększony o dwie frakcje.

Marskość

Ten stan to ciężka patologiczna zmiana w miąższu wątroby objawiająca się zamianą zdrowych obszarów na tkankę łączną. Ogromna śmierć komórek wątroby prowadzi do zmniejszenia aktywności czynnościowej wątroby. Ze względu na różne nieprawidłowości histologiczne normalny metabolizm bilirubiny staje się niemożliwy. Wątroba nie może wychwytywać bilirubiny pośredniej i metabolizować jej do kierowania. Ponadto ucisk innych funkcji. Synteza białka zmniejsza się, nie ma usuwania toksyn z organizmu, cierpi układ krzepnięcia krwi.

U pacjentów z marskością wątroby obserwuje się szereg charakterystycznych objawów. Ze względu na wzrost ciśnienia w układzie żyły wrotnej następuje wzrost wielkości wątroby i śledziony. Typowe objawy nadciśnienia wrotnego to:

  • Wodobrzusze;
  • Hipoproteinemia;
  • Żylaki przełyku i ściany przedniej brzucha;
  • Krwawienie z przełyku;
  • Hemoroidy.

Jeśli leczenie nie rozpocznie się na czas, pacjenci rozwiną encefalopatię wątrobową, która z łatwością może zapaść w śpiączkę. W wyniku zaburzeń krzepnięcia u pacjentów z wysypką krwotoczną na skórze, a także krwotokami w narządach wewnętrznych. Marskość wątroby jest stanem ze złym rokowaniem, obniżającym jakość życia pacjenta.

Wrodzona bilirubina metaboliczna

Z powodu pewnych zmian genetycznych transport, metabolizm lub wykorzystanie bilirubiny z organizmu mogą zostać zakłócone. Takie stany nazywa się żółtaczką dziedziczną.

Najczęstszym zaburzeniem metabolicznym bilirubiny jest zespół Gilberta. W tej patologii bilirubina nie jest transportowana do miejsca połączenia z kwasem glukuronowym, więc nie przekształca się w swoją bezpośrednią frakcję. Zespół laboratoryjny Gilberta objawia się wzrostem stężenia bilirubiny pośredniej we krwi. Przebieg patologii jest łagodny, a rokowanie takich pacjentów jest korzystne. Zespół Gilberta jest chorobą dziedziczną i występuje najczęściej u Afrykanów. Zwykle zespół jest bezobjawowy, może objawiać się żółtaczką epizodyczną, która występuje na tle doświadczeń psycho-emocjonalnych, nadmiernego wysiłku fizycznego lub podczas picia dużych ilości alkoholu. Ponieważ patologia ma korzystne rokowanie i nie objawia się klinicznie, nie jest wymagane specyficzne leczenie.

Noworodkowa żółtaczka

Wiele dzieci w pierwszych dniach życia ma podwyższony poziom bilirubiny, jednak ten stan jest dość fizjologiczny i nie stanowi zagrożenia dla dziecka. Taka reakcja jest częścią mechanizmów adaptacyjnych związanych z zastąpieniem hemoglobiny płodowej przez dorosłego. Procesowi zastępującemu towarzyszy zwiększone niszczenie erytrocytów. Żółtaczka fizjologiczna jest najbardziej wyraźna w 3-5 dni od urodzenia. Z biegiem czasu przechodzi samoistnie i jest nieszkodliwy dla dziecka.

Inna sytuacja ma miejsce, gdy dziecko jest przedwcześnie lub gdy pojawia się konflikt Rh pomiędzy nim a matką. Stan ten jest patologiczny i może mu towarzyszyć żółtaczka jądrowa. Kiedy to nastąpi, przenikanie produktów rozkładu hemoglobiny przez barierę krew-mózg, co prowadzi do silnego odurzenia organizmu.

W dowolnej postaci żółtaczki konieczne jest przypisanie odpowiednich testów w celu zapewnienia jego fizjologii i wykluczenia patologii.

Leczenie

Eliminacja zakłóceń w wymianie bilirubiny powinna być kompleksowa. Należy pamiętać, że głównym problemem nie jest hiperbilirubinemia, ale jej przyczyna. W zależności od procesu patologicznego wybiera się odpowiednie leczenie.

Informacje zawarte w tekście nie stanowią wskazówki do działania. Aby uzyskać wiarygodne informacje na temat własnej choroby, należy skonsultować się z lekarzem.

Leczenie żółtaczki obturacyjnej jest zwykle chirurgiczne. Chirurgia laparoskopowa jest zdecydowanie najdogodniejszym sposobem usuwania kamieni żółciowych. W przypadku ciężkiego zapalenia pęcherzyka żółciowego, wraz z kamieniami usuwany jest pęcherzyk żółciowy.

Leczenie raka trzustki głowy jest bardziej złożone i zależy od etapu. Przy kiełkowaniu nowotworów w sąsiednich narządach i przy przerzutach korzystne jest promieniowanie i chemioterapia. Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C są leczone specyficznymi lekami przeciwwirusowymi i ludzkim interferonem.

Podczas hemolizy erytrocytów podaje się masową infuzję roztworu glukozy, albuminy i masy erytrocytów. Jeśli hemoliza ma pochodzenie autoimmunologiczne, wymagane jest podanie glukokortykosteroidów. Przy żółtaczce noworodków wskazana jest fototerapia. Pod wpływem promieniowania ultrafioletowego poprawia się wymiana bilirubiny pośredniej, co ma pozytywny wpływ na stan dziecka.

Ale może lepiej jest traktować nie efekt, ale przyczynę?

Polecamy lekturę historii Olgi Kirovtseva, jak leczyła żołądek... Przeczytaj artykuł >>

Objawy i leczenie chorób śledziony u kobiet i mężczyzn

Pojawienie się bólu, ciężaru na lewej stronie często prowadzi do problemów z żołądkiem. W rzeczywistości powód może nie być w żołądku, ale w śledzionie. Jeśli śledziona boli, objawy mogą być bardzo rozmyte, a często nawet doświadczeni lekarze są myleni w diagnozie.

  • 1 Cechy struktury ciała
  • 2Dlaczego pojawia się ból
  • 3 ropne zapalenie
  • 4 Diagnoza
  • 5Remedies
  • 6 Zapobieganie

1 Cechy struktury ciała

Nie każda osoba może natychmiast wskazać, gdzie znajduje się śledziona, ponieważ ten organ jest stosunkowo rzadko zainteresowany. Wynika to ze specyfiki jego struktury.

Śledziona znajduje się w lewej części jamy brzusznej za żebrami, dzięki czemu wchodzi w kontakt z nerkami, trzustką i żołądkiem. Narząd ten jest badany znacznie gorzej niż inne, ale ma ważne funkcje: filtrowanie krwi, oczyszczanie jej z chorobotwórczych bakterii i wirusów, regulowanie składu krwi, wytwarzanie przeciwciał, eliminowanie uszkodzonych czerwonych krwinek i białych krwinek.

Stwierdzono, że osoby, które usunęły śledzionę, są bardziej podatne na infekcje. Wiadomo, że po jego usunięciu nadal prowadzone są procesy, które wcześniej odbywały się w śledzionie. Być może funkcje tego ciała są przejmowane przez innych. Pomimo tego, że możesz żyć bez śledziony, jakość życia wyraźnie się pogarsza. Dlatego konieczne jest, aby zrozumieć z czasem, dlaczego śledziona boli, być badane, a nie tylko leczyć sam organ, ale także wyeliminować przyczyny choroby.

Mechaniczne uszkodzenie śledziony lub stan zapalny w ostrej fazie jest najłatwiejsze do zdiagnozowania. W innych przypadkach rozpoznanie naruszeń nie jest łatwe.

Nie ma bolesnych zakończeń na wewnętrznych tkankach narządu, więc ból w śledzionie może objawiać się jedynie wzrostem jego wielkości, gdy błona się rozciąga i zaczyna naciskać na sąsiednie narządy. Z tego powodu przerwanie śledziony często mylone jest z objawami chorób narządów znajdujących się obok. Objawy mogą być bardzo niewyraźne:

  • pojawienie się wrzodów;
  • słabość;
  • zaburzenia łaknienia;
  • świąd;
  • alergiczna wysypka;
  • senność

Pojawienie się bólu w śledzionie nie może być związane z naruszeniem tego narządu. Być może ból wywoła tylko niewielki dyskomfort w górnym kwadrancie po lewej stronie lub ociężałość. Czasami ból jest podawany pod lewym łopatką, w klatce piersiowej, w ramieniu, co może wiązać się z chorobami neuronalnymi lub osteochondroza klatki piersiowej.

Dlatego, aby dowiedzieć się, dlaczego śledziona boli, najpierw musisz upewnić się, że przyczyna choroby leży właśnie w tym narządzie. Jeśli narząd jest już znacznie powiększony, diagnozę przeprowadza się przez badanie dotykowe. W innych przypadkach pacjentowi przepisuje się obraz ultrasonograficzny jamy brzusznej, obrazowania komputerowego lub rezonansu magnetycznego. Jeśli narząd jest znacznie powiększony, najpierw wykonuje się przebicie, a następnie odpowiednie leczenie.

2Dlaczego pojawia się ból

Badanie pozwala nam dokładnie dowiedzieć się, dlaczego śledziona zaczęła boleć, i przepisać odpowiednie leczenie. Jeśli śledziona boli, to główną przyczyną bólu są:

  • uraz mechaniczny;
  • powikłania po chorobach zakaźnych;
  • śledziona mięśnia sercowego;
  • rozwój guzów i torbieli.

Bardzo łatwo zranić śledzionę, ponieważ nie ma ona niezawodnej ochrony, tylko cienka warstwa otrzewnej. Silne uderzenie w obszar narządu może spowodować siniak, pęknięcie lub pęknięcie. Objawy mogą objawiać się jednocześnie i tylko niektóre z nich. Zależy to przede wszystkim od siły uderzenia. Główne objawy uszkodzenia mechanicznego śledziony są następujące:

  • pojawienie się siniaka w miejscu uderzenia (lewa strona brzucha);
  • niskie ciśnienie;
  • zawroty głowy;
  • nudności i niekontrolowane wymioty;
  • zwiększone tętno;
  • silny ból w całej lewej stronie, poddanie obojczyka i pleców, czasami powodując utratę przytomności po wstrząsie.

W celu ustalenia w czasie uszkodzenia śledziony po wypadku, urazie lub uderzeniu, obowiązkiem poszkodowanego jest wykonanie zdjęcia rentgenowskiego. Przed przybyciem karetki poszkodowanej nie zaleca się stosowania środków przeciwbólowych. Aby zmniejszyć ból, tylko lód jest dozwolony na uszkodzonym obszarze. Przed przybyciem lekarza nie powinno pozwolić na utratę przytomności.

3 ropne zapalenie

Ropne zapalenie (ropień) śledziony występuje z powodu podobnych procesów w innych narządach, bakteriemii i jako powikłanie po urazie mechanicznym. Ropień powoduje następujące objawy:

W późniejszych stadiach choroby obserwuje się tachykardię i duszność na tle tępego, ale silnego bólu, promieniującego do barku lub klatki piersiowej. Obszar skóry na uszkodzonym narządzie ma wyższą temperaturę w porównaniu do innych obszarów. Gdy ropne ropień śledziony znacząco zwiększa rozmiary i łatwo widoczne, ale niezależnie przeprowadzić badanie palpacyjne Nie używać duże niebezpieczeństwo zaniedbania wywołać szczelinę tkanek i dają ropą.

Powikłaniom po śledzionie po różnych chorobach towarzyszy pojawienie się ostrych, ostrych bólów pod żebrami po lewej stronie, nudności. Trudno leżeć po lewej stronie. Nieleczone infekcje zmniejszają odporność i mogą prowadzić do zakłóceń układu limfatycznego.

Cysty mogą być nabyte (z powodu zakażenia organizmu pasożytami lub stanem zapalnym) lub wrodzone. Zazwyczaj można je zdiagnozować za pomocą tomografii lub prześwietleń. Na rozwój pasożytniczych torbieli mówi tępy ból poniżej żołądka, aw trudnych etapach - swędzenie, podrażnienie skóry.

4 Diagnoza

Jeśli w śledzionie występuje ból, w większości przypadków można użyć ultradźwięków do określenia dokładnej przyczyny. Normalnie narząd nie jest namacalny - znajduje się za żebrami, za daleko. Ale gdy dochodzi do naruszenia, jego wielkość znacznie wzrasta, a rozwój choroby można zdiagnozować przez badanie dotykowe.

Badanie ultrasonograficzne jest przepisywane pacjentom z marskością wątroby, ponieważ z czasem choroba może się rozwijać i przejść do śledziony. Regularne ultradźwięki są przepisywane do diagnozy torbieli i guzów, po urazach, złamanych żebrach i uderzeniach po lewej stronie brzucha. Nawet niewielkie uszkodzenie tego narządu może powodować wewnętrzne krwawienie. W tym przypadku ofiara jest poddawana operacji usunięcia narządu. Pozytywny wynik takiej interwencji w dużej mierze zależy od tego, jak szybko pacjent wkracza do szpitala po urazie.

Oprócz ultrasonografii obrazowanie rezonansem magnetycznym lub komputerowym jest bardziej prawdopodobne w diagnostyce choroby śledziony. Takie badanie może być przepisane dla podejrzanych zmian patologicznych w śledzionie.

W przypadku przepisania USG śledziony konieczne jest wcześniejsze przygotowanie do badania. Zasady są dość proste. W przeddzień badania USG pokarmy, które mogą powodować wzdęcia, są wykluczone z diety. Te produkty to chleb pszenny, fasola, kapusta. Zaleca się przyjmowanie leków, które zmniejszają tworzenie się gazów.

Podczas USG pacjent leży na boku i jedną dłonią na głowie - to pozwala zwiększyć odległość między żebrami i lepiej "zobaczyć" śledzionę. Analizując wyniki należy zwrócić uwagę na wielkość ciała. U osoby dorosłej normalna wielkość śledziony to:

  • długość - 12 cm;
  • grubość - 5 cm;
  • szerokość - 8 cm.

Te liczby mogą się nieco różnić w zależności od konkretnego organizmu 1 cm: Oprócz rozmiarów ciała, zwracając uwagę, aby w strukturze śledziony i naczyń: tętnic (średnica ok - 2 mm) i żyły (aż do 5 - 8 mm)..

Diagnostyka USG choroby daje dokładne wyniki i pozwala ustawić wszystkie procesy patologiczne w początkowej fazie. Chociaż choroby śledziony są znacznie rzadsze niż choroby innych narządów, ważne jest regularne ich badanie. Dotyczy to szczególnie kobiet w wieku powyżej 35 lat, ponieważ w nich choroba śledziony rozwija się 3-5 razy częściej niż u mężczyzn.

5Remedies

Jeśli śledziona boli, nie powinieneś uciekać się do samoleczenia i opóźnić leczenia lekarzowi - może to doprowadzić do pogorszenia sytuacji, rozwoju gruźlicy, aw konsekwencji śmierci.

Leczenie choroby zależy od przyczyn jej wystąpienia. Jeżeli niewydolność narządu jest spowodowana przez śledzionę, pacjentowi zaleca się tymczasowe spowolnienie życia i przepisanie znieczulenia.

W ropnym zapaleniu ropień zwykle stosuje się do całkowitego lub częściowego usunięcia narządu przez splenektomię. Operacja odbywa się w znieczuleniu ogólnym, tj. pacjent w tym okresie jest nieprzytomny.

Obecnie często wykonuje się laparoskopię - operację za pomocą precyzyjnego instrumentu, laparoskopu. Wkłada się przez małe nacięcie w okolicy brzucha, a po kilku innych nacięciach dodaje się pozostałe instrumenty.

Po usunięciu śledziony w ten sposób pacjent odzyskuje znacznie szybciej i łatwiej niż przy tradycyjnej otwartej splenektomii. Operacja ta polega na usunięciu organu poprzez duże nacięcie w jamie brzusznej. Otwarta splenektomia może usunąć węzły chłonne lub zbadać je pod kątem raka. Po usunięciu narządu nakłada się szew. Pełne odzyskiwanie może potrwać do 6 tygodni.

W przypadku ropni lub torbieli wykonuje się drenaż lub przebicie śledziony. Nowotwory narządu, zarówno złośliwe, jak i łagodne, są również eliminowane przez splenektomię. Ale ta metoda pozwala tylko skutecznie radzić sobie z chorobami na wczesnym etapie. Chirurgia w przypadku ciężkich chorób będzie paliatywna, to znaczy nie będzie radykalna.

6 Zapobieganie

Najlepszym sposobem leczenia każdej choroby jest zapobieganie jej występowaniu. W związku z tym najlepszym sposobem na wyeliminowanie problemów ze śledzioną jest zapobieganie jak największej liczbie przyczyn ich rozwoju.

Głównymi środkami niezbędnymi do zapobiegania wszelkim chorobom są zdrowy tryb życia, prawidłowe odżywianie.

Ponieważ śledziona uczestniczy w procesach metabolicznych, najlepiej jest oczyścić krew. Możesz użyć do tego różnych leków, ale musisz je ostrożnie dobierać, ponieważ zawierają różne preparaty chemiczne, co oznacza, że ​​mają nie tylko wskazania do stosowania, ale także przeciwwskazania.

Do oczyszczenia krwi można stosować tradycyjne metody, ale tylko jako dodatkową miarę, a nie jako całkowite leczenie. Przed użyciem należy również skonsultować się z lekarzem, ponieważ nawet naturalne leki mogą powodować alergie lub inne negatywne konsekwencje.

Propolis jest uważany za skuteczny środek na zapobieganie białaczce i poprawę odporności. Składa się z substancji bioaktywnych i antybiotyków. Propolis zabija zarazki i łagodzi ból. Do leczenia białaczki propolis nalewki zaleca się pić codziennie 4 razy w miesiącu. W przypadku zaobserwowania infekcji zaleca się, aby propolis częściej pić co 2 godziny w ciągu pierwszych dni.

Hypericum zapewnia korzystny wpływ na śledzionę. Ma działanie przeciwdrobnoustrojowe, łagodzi skurcz naczyń krwionośnych i wzmacnia je, zapobiega tworzeniu się kamieni żółciowych. Dziurawiec przyjmuje się w postaci wlewu: 10 g na 200 ml wody. Codziennie należy wypić 1/4 szklanki przed posiłkami.

Oprócz Hypericum, będą przydatne w leczeniu śledziony i innych ziół leczniczych: truskawki, szałwia, krwawnik pospolity, pokrzywa, sznur, nagietek.

Redukuje śledzionę, przyczyniając się do powstawania cykorii. Możesz go wypić jako herbatę lub przygotować napar (20 g na szklankę wrzącej wody). Wlew podjęte przed posiłkami, 2-3 łyżki.

Leczenie środków ludowych może być nie mniej skuteczne niż leki i bardziej delikatne niż chirurgii. Lecz w każdym przypadku leczenie powinno być na czas odpowiednie dla choroby i poddane ścisłej kontroli lekarza prowadzącego.

śledziona nie jest namacalna

Uniwersalny słownik rosyjsko-niemiecki. Akademik.ru 2011

Zobacz, co "śledziona nie jest namacalna" w innych słownikach:

Śledziona - I śledziona (zastawka, splen) niesparowany narząd miąższowy jamy brzusznej; wykonuje funkcje immunologiczne, filtracyjne i hematopoetyczne, bierze udział w metabolizmie, w szczególności w żelaziu, białkach itp. Śledziona nie należy do liczby istotnych...... Encyklopedia medyczna

Splenomegalia - powiększenie śledziony (splenomegalia, grecka splēn śledziona + megas, megalu large) zwiększa śledzionę w wyniku jej zaangażowania w proces patologiczny. Mechanizmy powiększania śledziony są różne. Więc mieloid może być podstawą patogenezy S....... Encyklopedii medycznej

Śledziona nie jest namacalna, co to znaczy

Obserwacja jest bez wątpienia główną fizyczną metodą badania śledziony. Zwykle wykonuje się go w pozycji leżącej na grzbiecie pacjenta lub, wygodniej, w prawej pozycji bocznej lub po przekątnej (Sahli, Schuster). Ta technika jest również bardzo dogodna do badania palpacyjnie śledzion o średnim powiększeniu, ale z ogromnymi śledzionami (białaczka, malaria, morbus Vaquez-Osler'a, motbus Banti, itp.) Jest niepotrzebna.

Wtedy jesteśmy najczęściej sondowania śledziona, poruszających się na koniuszkach palców, między innymi w dziedzinie namacalny krawędzi, a tym samym poznać nie tylko właściwości regionu, ale także do charakteru jego konsystencji, powierzchni i tak dalej.

Uważa się, że normalna, nie powiększona śledziona nie jest wyczuwalna i po jej dotknięciu zostaje w konsekwencji powiększona. Ta opinia jest dość zgodna z naszą informacją o pozycji jej przedniej dolnej krawędzi - zwykle nie idzie dalej l. costoarticularis.

Jednak przy sprawdzaniu okazuje się, że wyrażona opinia nie jest poprawna we wszystkich przypadkach i dla niektórych osób możliwe jest badanie sondą o prawidłowym rozmiarze narządu. Odnosi się to do osób, które mają bardzo delikatną budowę ciała, w większości przypadków do kobiet ze zwężeniem astenicznym, które ze względu na niższą pozycję przepony i niewielką objętość lewego podżebrza leżą pod i bliżej przodu.

Palpacja śledziony.
A. Obmacywanie bimanualne: lekarz znajduje się po prawej stronie pacjenta z tyłu, kładzie lewą rękę na dolnych lewych żebrach, a prawą dotyka śledzionę.
B. Pozycja ręki lekarza podczas "biegnącego" badania palpacyjnego śledziony.
B. Zapalenie śledziony od góry.

Przy głębokich ruchach oddechowych można wyczuć w nich śledzionę. Podobnie, można badać normalnej śledziony z pominięciem lewej kopuły membrany pod wpływem wysięk w opłucnej, odmy eksudata-, ze znacznym opadnięcie trzewi, kiedy to u pacjenta z łagodnym Ponadto, ale bez wyraźnej opadnięcie trzewi, wyczuwalny cienką, gładką, miękką krawędzi, co jest bardziej stroma pozycja; jego przedni dolny koniec jest odczuwany nie w okolicy 9-10 żeber, tak jak przy nieznacznym wzroście śledziony, ale bardziej w tylnej części w okolicy 10-11-12 żeber.

Ale w większości przypadków, gdy śledziona jest odczuwana, oznacza to, że jest ona powiększona. W takim przypadku zazwyczaj właściwości jego dolnego, przedniego wyczuwalnego końca stają się inne niż w przypadku normalnego narządu, aw niektórych przypadkach wyczuwalna śledziona staje się wrażliwa.

W zależności od stopnia powiększenia całego narządu, część wyczuwalna ma czasami większy lub mniejszy rozmiar i zależnie od tego, jak daleko wykracza śledziona pod brzegiem brzegu, można w pewnym stopniu ocenić, jak bardzo zwiększył się cały narząd.

Stosunkowo niewielki wzrost w śledzionie, gdy opuszcza jego krawędzi od hipochondria do 2-5-7 san. Obserwujemy przy ostrych chorób zakaźnych (tyfus, nawracające plamisty, tyfus plamisty, malaria, procesów gnilnych, niekiedy płata grypy, zapalenia płuc, zapalenia opon mózgowo- itp.), jak również w przewlekłym zatorze u pacjentów kardiologicznych i cierpiących na marskość wątroby, w przewlekłych chorobach krwi (złośliwa niedokrwistość, białaczka, erytremia), w chorobach pseudo-białaczkowych i, w końcu, ich wzrost jest czasem po prostu Nieznanego pochodzenia, najczęściej u młodych osób, gdzie dziedziczna kiła, krzywica lub status limfatyczny mogą być możliwą przyczyną. W zależności od stopnia zagęszczenia krawędzi powiększonej śledziony można w pewnym stopniu wiedzieć o zaleceniu jej istnienia. Im dłużej zachowana jest powiększona śledziona, konsystencja miąższu staje się jędrniejsza i gęstsza, tak że w ostrych procesach śledziona jest bardziej miękka niż w przewlekłych.
W tych przypadkach śledziona jest już wyczuwalna nie tylko podczas głębokiego oddechu, ale także ze średnią pozycją oddechową przepony i klatki piersiowej.

Duża i nadmiernie duża śledziona, gdy czasami śledziona z jej dolnym biegunem schodzi do jamy miednicy, wyczuwalna przez cały czas. Tutaj uzyskujemy do identyfikacji śledziony w wyczuwalnym guzie nowy znak diagnostyczny - są to wycięcia, od 1 do 4, na środkowej krawędzi (margo crenatus).

Znajdują się one w przypadku śledziony amyloid w leykemii, zwłaszcza przewlekłej mielogennoy w psevdoleykemii w chorobie Banti, kiedy splenica, anemii z chorobą Gauchera, Vaquez'a, przewlekłe malarii, a na końcu, gdy endotelioma i torbiele. W takich przypadkach mamy możliwość z pomocą badania palpacyjnego zbadania właściwości śledziony powierzchni, na pewno czasami osadzanie fibryny w perisplenitah znaleźć wybrzuszenia, jakby tasiemca, surowiczych i krwotocznych torbieli i ropnia (w którym, między innymi, można czasami wykryć i fluktuacja) oraz również uzyskać pojęcie o stopniu gęstości tkanki śledziony. Wszystkie znalezione oznaki są bardzo cenne zarówno dla diagnozy chorób samej śledziony, jak i dla rozpoznania tych chorób, w których obserwuje się splenomegalię.

Palpacja i perkusja wątroby i śledziony / Palpacja i perkusja wątroby i śledziony

Powierzchowne palpacje w chorobach wątroby mogą ujawnić strefę bólu w prawym podżebrzuszu i okolicy nadbrzusza. Szczególnie silny ból miejscowy, nawet z lekkim dotknięciem przedniej ściany brzusznej w obszarze projekcji pęcherzyka żółciowego, obserwuje się w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego i kolce żółciowej. W przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego, zwykle tylko łagodny lub umiarkowany ból jest zdefiniowany w tzw. Punkcie pęcherzyka żółciowego: odpowiada projekcji jego dna na przedniej ścianie brzucha i zwykle w większości przypadków jest umiejscowiony bezpośrednio pod prawym łukiem kostnym wzdłuż zewnętrznej krawędzi prawego prostego rdzenia.

Wątroby wątroby wykonuje się zgodnie z metodą Obrazšsova-Strazhesko. Zasadą tej metody jest to, że przy głębokim oddechu dolna krawędź wątroby opada w kierunku palców, a następnie, wpadając na nie i zsuwając się z nich, staje się namacalna. Wiadomo, że wątroba, ze względu na bliskość przepony, ma najwyższą ruchomość oddechową w obrębie narządów jamy brzusznej. W konsekwencji, podczas palpacji wątroby, aktywna rola należy do jej własnej ruchliwości oddechowej, a nie do palpujących palców, jak podczas palpacji jelita.

Ucisk wątroby i pęcherzyka żółciowego wykonywany jest w pozycji pacjenta stojącego lub leżącego na plecach (jednak w niektórych przypadkach łatwiej jest wyczuć wątrobę, gdy pacjent znajduje się po lewej stronie, w tym przypadku wątroba opuszcza hipochondrium pod działaniem siły ciężkości, a następnie łatwiej jest sondować jej dolną przednią krawędź). Palpacja wątroby i pęcherzyka żółciowego odbywa się zgodnie z ogólnymi zasadami obmacywania, a przede wszystkim zwraca uwagę na przedni margines wątroby, w zależności od tego, których właściwości (kontury, kształt, tkliwość, konsystencja) oceniają kondycję wątroby, jej położenie i kształt. W wielu przypadkach (szczególnie gdy narząd jest opuszczony lub powiększony), oprócz krawędzi wątroby, którą można śledzić palpatorczo od lewego przedsionka do prawego podbrzuszu, możliwe jest sondowanie górnej przedniej powierzchni wątroby.

Egzaminator siedzi po prawej stronie łóżka na krześle lub taborecie zwróconym twarzą do obiektu, kładzie dłoń i cztery palce lewej ręki na prawym obszarze lędźwiowym, a kciuk lewej dłoni naciska bok i przód łuku żebrowego, co pomaga wątrobie w palpacyjnie prawej dłoni i komplikując rozszerzanie klatki piersiowej podczas wdechu, pomaga wzmocnić wypady prawej kopuły przepony. Dłoń prawej dłoni ułożona jest płasko, lekko zginając palce, na brzuchu pacjenta bezpośrednio pod łukiem żebrowym w linii pośrodkowej obojczyka i delikatnie naciskając czubkami palców na ścianie jamy brzusznej. Po takiej instalacji rąk pacjentowi sugeruje się głęboki oddech; wątroba, opadając, najpierw podchodzi do palców, a następnie omija je i wymyka się spod palców, tj. jest wyczuwalna. Ręka badacza pozostaje nieruchoma przez cały czas, odbiór powtarza się kilka razy.

Położenie krawędzi wątroby może się różnić w zależności od różnych okoliczności, dlatego też, aby wiedzieć, gdzie umieścić palce prawej ręki, przydatne jest wstępne określenie położenia dolnej krawędzi wątroby przez perkusję.

Według V. P. Obraztsova normalna wątroba jest wyczuwalna w 88% przypadków. Wrażenia dotykowe uzyskane z dolnej krawędzi wątroby, pozwalają określić jej właściwości fizyczne (miękkie, gęste, nierówne, ostre, zaokrąglone, wrażliwe itp.). Krawędź niezmienionej wątroby, namacalna pod koniec głębokiego oddechu, jest 1-2 cm poniżej łuku żebrowego, miękka, ostra, łatwo schowana i niewrażliwa.

Dolna krawędź normalnej wątroby jest zwykle wyczuwalna w prawej linii środkowobojczej; na prawo od niej wątroba nie może być palpowana, ponieważ jest ukryta pod łukiem podżebrowym, a często po lewej, palpacja jest trudna ze względu na ciężkość mięśni brzucha. Wraz ze wzrostem i zagęszczeniem wątroby można ją badać wzdłuż wszystkich linii. Pacjentów z wzdęcia należy badać na pusty żołądek, aby ułatwić badanie palpacyjne. Gdy płyn gromadzi się w jamie brzusznej (wodobrzusze), nie zawsze możliwe jest obmacywanie wątroby w pozycji poziomej pacjenta. W takich przypadkach należy użyć określonej metody, ale badanie palpacyjne wykonuje się w pozycji pionowej lub w pozycji pacjenta po lewej stronie. Kiedy gromadzi się duża ilość płynu, jest ona wstępnie uwalniana za pomocą paracentezę. Jeśli występuje duże nagromadzenie płynu w jamie brzusznej, wątroba jest również wyczuwana palpacyjnie za pomocą palpacyjnego szarpnięcia opartego na szarpnięciu. Aby to zrobić, prawą rękę z lekko ugiętymi palcami II IV ustala się w dolnej części prawej połowy brzucha, prostopadle do szacowanej dolnej krawędzi wątroby. Zamknięte palce prawej ręki powodują nagłe ataki na ścianę brzucha i przechodzą od dołu do wrażenia gęstego ciała wątroby, które po uderzeniu w palce najpierw wnika w głębię jamy brzusznej, a następnie uderza w nie i staje się namacalne (objaw z pływającym lodem).

Bolesność jest charakterystyczna dla zmiany zapalnej wątroby z przejściem procesu zapalnego do torebki wątroby lub do jej rozciągnięcia (na przykład, gdy stagnacja krwi w wątrobie z powodu niewydolności serca).

Wątroba zdrowej osoby, jeśli badanie dotykowe jest dostępne, ma miękką teksturę, z zapaleniem wątroby, hepatozą, dekompensacją serca, jest bardziej gęsta. Wątroba jest szczególnie gęsta z marskością wątroby (jej krawędź jest ostra, a powierzchnia równa lub nierówna), uszkodzenie nowotworu w przypadku licznych przerzutów nowotworowych (w tych przypadkach powierzchnia wątroby jest czasami szorstko-bulwiasta, odpowiednio, do powierzchniowych przerzutów, a dolna krawędź jest nierówna), z amyloidozą. Czasami można obmacać stosunkowo niewielki guz lub torbiel echinokokową.

Wysokość dolnej krawędzi powiększonej wątroby określana jest w odniesieniu do łuku żebrowego wzdłuż prawego przedniego pacha, tuż przy linii okolovrudnoy mostkowej i lewej. Te badania palpacyjne wyjaśniają postrzeganie wielkości wątroby.

Woreczek żółciowy zwykle nie jest wykrywalny, ale jest miękki i praktycznie nie wystaje spod brzegu wątroby. Ale wraz ze wzrostem pęcherzyka żółciowego (rozlany, wypełniony kamieniami, rak itp.) Staje się on namacalny. Palpacja wątroby prowadzi do palpacji pęcherza. Odkryto krawędź wątroby, a tuż pod nią, na zewnętrznej krawędzi prawego mięśnia prostego, palpację pęcherzyka żółciowego wykonuje się zgodnie z zasadami obmacywania samej wątroby. Najłatwiej jest znaleźć, gdy palce poruszają się poprzecznie do osi pęcherzyka żółciowego. Woreczek żółciowy jest palpatorycznie definiowany jako ciało w kształcie gruszki o różnej wielkości, gęstości i bólu, w zależności od natury procesu chorobotwórczego samego w sobie lub w otaczających narządach (np. Powiększony miękko-elastyczny pęcherz, gdy wspólny przewód żółciowy jest zablokowany przez guz jest znakiem Courvosier-Terriera; pagórkowaty pęcherz z nowotworami w ścianie, z przelewem kamieniami, z zapaleniem ściany itp.). Powiększony pęcherz jest mobilny podczas oddychania i wykonuje ruchy wahadłowe. Ruchliwość pęcherzyka żółciowego jest tracona w czasie zapalenia periolemii, obejmującego otrzewną. W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego i kamicy żółciowej ostry ból i odruchowe napięcie mięśni w przedniej ścianie jamy brzusznej w prawym podżebrzuszu utrudniają obmacywanie.

Ta metoda palpacji wątroby i woreczka żółciowego jest najprostsza, wygodna i daje najlepsze wyniki. Trudność palpacji i jednocześnie świadomość, że tylko ona pozwala uzyskać cenne dane do diagnozy, zmuszając do poszukiwania najlepszej metody badania palpacyjnego. Zaproponowano różne techniki, które sprowadzają się głównie do różnych pozycji rąk badacza lub do zmiany pozycji badacza w stosunku do pacjenta. Jednak metody te nie mają przewagi w badaniu wątroby i pęcherzyka żółciowego. Nie jest to kwestia różnorodności technik, ale doświadczenia badacza i systematycznego prowadzenia planu badania jamy brzusznej w ogóle.

Metoda perkusyjna pozwala określić granice, wielkość i konfigurację wątroby. Perkusja określa górną i dolną granicę wątroby. Istnieją górne granice dwóch typów otępienia wątrobowego: względna otępienie, które daje wyobrażenie o prawdziwej górnej granicy wątroby i absolutnej otępiałości, tj. górna granica przedniej powierzchni wątroby, która przylega bezpośrednio do klatki piersiowej i nie jest pokryta płucami. W praktyce ograniczają się one do określenia jedynie granic całkowitej otępiałości wątroby, ponieważ położenie górnej granicy względnej otępienia wątroby nie jest stałe i zależy od wielkości i kształtu klatki piersiowej, wysokości stojącej prawej kopuły przepony. Ponadto górna krawędź wątroby jest bardzo głęboko ukryta pod płucami, a górna granica względnej otępienia wątroby jest trudna do ustalenia. Na koniec, prawie we wszystkich przypadkach, powiększenie wątroby występuje głównie w dół, co ocenia położenie dolnej krawędzi.

Perkusja wątroby jest wykonywana zgodnie z ogólnymi zasadami topograficznego perkusji. Aby określić górną granicę bezwzględnej otępiałości wątroby, należy zastosować cichą perkusję. Perkusja od góry do dołu wzdłuż pionowych linii, tak jak przy określaniu dolnych granic prawego płuca. Granice znajdują się w kontraście między czystym dźwiękiem płucnym i nudną wątrobą. Znalezione obramowanie jest oznaczone kropkami na skórze wzdłuż górnej krawędzi opuszka palcowego wzdłuż każdej linii pionowej. Zwykle górna granica bezwzględnej otępienia wątroby znajduje się wzdłuż prawej linii okolovrudnoy na górnej krawędzi żebra VI, wzdłuż prawej linii środkowo-obojczykowej na żebrze VI i wzdłuż prawej linii pachowej przedniej na żebrze VII, tj. Górna granica bezwzględnej otępienia wątroby odpowiada pozycji dolnej krawędzi prawe płuco. W ten sam sposób możliwe jest ustalenie pozycji górnej granicy wątroby i za nią, jednak zwykle ogranicza się do określenia tylko wzdłuż trzech wskazanych linii.

Określenie dolnej granicy bezwzględnej otępienia wątroby jest trudne ze względu na bliskość narządów wewnętrznych (żołądka, jelit), które powodują wysokie zapalenie tympanitis podczas perkusji, ukrywając dźwięk wątrobowy. Biorąc pod uwagę to, powinieneś używać najcichszej perkusji, a nawet lepiej, używać bezpośredniego perkusji jednym palcem zgodnie z metodą Obraztsova. Uderzenie dolnej granicy absolutnej otępienia wątroby zgodnie z Obrazcsovem Strazhesko rozpoczyna się w prawej połowie brzucha wzdłuż prawej linii pachowej przedniej w pozycji poziomej pacjenta. Palec pulsimetr jest zainstalowany równolegle do zamierzonej pozycji dolnej krawędzi wątroby iw takiej odległości od niej, aby po usłyszeniu dźwięku bębenka usłyszeć (na przykład na poziomie pępka lub poniżej). Stopniowo przesuwając palcem w górę, osiągają granicę przejścia dźwięku bębenkowego do absolutnie głupiego. W tym momencie, wzdłuż każdej linii pionowej (prawa linia środkowo-obojczykowa, prawostronna linia okoloprudinnaja, przednia linia środkowa) i ze znacznym wzrostem wątroby i wzdłuż linii okolodruinnaya lewy zrobić znak na skórze, ale dolna krawędź palec-pszczelimetr

Przy określaniu lewą granicę absolutnego otępienie wątroby plessimetr palec zamontowany prostopadle do krawędzi lewego żebrowego poziomie łuku VIII, IX i percussing odpowiednie krawędzie bezpośrednio poniżej krawędzi łuku żebrowego do miejsca dźwięku bębenkowej przejściowy (Traube w przestrzeni) tępych.

Zwykle dolna granica absolutnego otępienie wątroby w poziomej pozycji pacjenta w postaci normosthenic piersi rozciąga się na prawej przedniej linii pachowej w X żebra w połowie obojczykiem wzdłuż całej dolnej krawędzi prawego łuku żebrowego, z prawej linii okologrudinnoy 2 cm poniżej dolnej krawędzi prawego żebrowy łuk, wzdłuż przedniej linii środkowej, 3 6 cm od dolnej krawędzi procesu wyrostka mieczykowatego (na granicy górnej jednej trzeciej odległości od podstawy procesu wyrostka mieczykowatego do pępka), po lewej stronie nie wchodzi do tylnej linii środkowej. Pozycja dolnej krawędzi wątroby i normalnego stanu może się różnić w zależności od kształtu klatki piersiowej, budowy osoby, ale jest to odbijane głównie na poziomie jego pozycji wzdłuż przedniej linii środkowej. Tak więc, w przypadku klatki piersiowej z nadciśnieniem, dolna krawędź wątroby jest nieco wyższa niż wskazany poziom, aw klatce piersiowej astenicznej jest niższa, mniej więcej w połowie odległości od podstawy procesu wyrostka mieczykowatego do pępka. Przemieszczenie dolnej krawędzi wątroby w dół 1 - 1,5 cm odnotowano w pozycji pionowej pacjenta. Wraz ze wzrostem wątroby granicę położenia jej dolnej krawędzi mierzy się od krawędzi łuku żebrowego i procesu łuseczkowatego; granica lewego płata wątroby określona jest przez właściwą okolovrudnoy linię od krawędzi łuku żebrowego i na lewo od tej linii (wzdłuż łuku żebrowego).

Odkrycie perkusji wątroby pozwala nam określić wysokość i wielkość stępienia wątroby. W tym celu pionowe linie mierzą odległość między dwoma odpowiadającymi punktami górnej i dolnej granicy absolutnej otępiałości wątroby. Ta wysokość jest normalna na prawej przedniej linii pachowej wynosi 10 - 12 cm. z prawej połowie obojczykiem linii 9-11 cm, a z prawej strony okologrudinnoy 8 -11 cm. Za określenia otępienie wątroby strefa udarowy jest trudne (to łączy się z tępym strefy dźwiękową utworzoną przez grubą warstwę mięśnia lędźwiowego, nerek i trzustki), ale nie zawsze udaje w formie paska o szerokości 4-6cm. Pozwala to uniknąć błędnego wnioskowania, że ​​wątroba jest powiększana w przypadkach, gdy jest opuszczona i poza prawym łukiem żebrowym, a także lekko obrócona wokół osi do przodu, a następnie linia zmętniałego dźwięku za nią staje się węższa.

Perkusja wątroby Kurlov. Uderzenie wątroby według Kurlowa określa następujące trzy jego wielkości: pierwszy rozmiar wzdłuż prawej linii środkowo-obojczykowej od górnej do dolnej granicy bezwzględnej otępienia wątroby (normalny 9 11 cm), drugi rozmiar wzdłuż przedniej linii środkowej od górnej granicy wątroby do dna (normalny7) 9 cm), trzeci wymiar wzdłuż krawędzi łuku żebrowego (zwykle 6-8 cm).

Definicja granic perkusyjnych wątroby i jej wielkość ma wartość diagnostyczną. Jednak przesunięcie górnej granicy (w górę lub w dół) jest częściej związane ze zmianami pozawątrobowymi (wysoka lub niska pozycja przepony), obecnością ropnia podmorycznego, odma opłucnowa, wysiękowym zapaleniem opłucnej). Tylko w przypadku bąblowicy i raka wątroby górna granica może przesunąć się w górę. Przesunięcie dolnego brzegu wątroby wskazuje na zmniejszenie jej wielkości, ale można ją również zaobserwować, gdy meteoryt i wodobrzusze popychają wątrobę. Przemieszczenie dolnego brzegu wątroby w dół obserwuje się zazwyczaj wraz ze wzrostem narządu w wyniku różnych procesów patologicznych (zapalenie wątroby, marskość, rak, echokoki, zastój krwi w niewydolności serca itp.), Ale czasami ze względu na niski stan przepony. Systematyczna obserwacja granic udaru wątroby poprzez zmianę wysokości otępienia wątroby pozwala ocenić wzrost lub spadek tego narządu w trakcie przebiegu choroby.

Przezskórna pęcherzyka żółciowego zwykle nie jest wykrywana, ale ze znacznym wzrostem można ją określić za pomocą bardzo cichego uderzenia perkusyjnego.

Udarowe W wykorzystywane nie tylko w celu określenia wielkości wątroby i pęcherzyka żółciowego (topograficzne udarowego), ale także w celu oceny ich stanu: udarowe (ostrożnie) na powierzchni rozszerzonej wątroby lub powyżej lokalizacja żółciowego powoduje bolesnych procesów zapalnych (zapalenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, pericholecystitis i inne). Wybrzuszenie (succusio) wzdłuż prawego łuku żebrowego powoduje również ból w chorobach wątroby i dróg żółciowych, szczególnie w kamicy żółciowej (objaw Ortnera).

Badanie palpacyjne śledziony wykonuje się w pozycji leżącej na plecach lub po prawej stronie pacjenta. W pierwszym przypadku pacjent leży na łóżku z niską głową, jego ramiona rozciągają się wzdłuż ciała, a jego nogi są również przedłużone. W drugim przypadku pacjent umieszcza się po prawej stronie, lekko odchylając głowę do klatki piersiowej, lewe ramię wygięte w stawie łokciowym leży na przedniej powierzchni klatki piersiowej, prawą nogę wyciąga, lewą wygina w stawach kolanowych i biodrowych. W tej pozycji osiąga maksymalne rozluźnienie brzucha i śledziona przesuwa się bliżej do przodu. Wszystko to ułatwia jego definicję poprzez badanie dotykowe, nawet przy niewielkim wzroście. Lekarz siedzi na prawo od stojącego przed nim pacjenta. Lekarz umieszcza lewą rękę na lewej połowie klatki piersiowej pacjenta między żebrami VII i X wzdłuż linii pachowych i ściska ją nieco, ograniczając jej ruchy podczas oddychania. Prawa ręka z lekko zgiętymi palcami lekarza na przednio-bocznej powierzchni ściany jamy brzusznej pacjenta na krawędzi łuku żebrowego, przy skrzyżowaniu z jej końcem dziesiątego żebra, lub jeśli dane kontrolne oraz wstępny perkusja może być podejrzewany powiększenie śledziony, domniemanego lokalizację swojej anteroinferior krawędzi. Następnie, przy wydechu pacjenta prawą ręką, lekarz delikatnie naciska ściankę brzucha, tworząc kieszeń; lekarz sugeruje pacjentowi głęboki oddech. W momencie inhalacji, jeśli śledziona jest dostępna do badania palpacyjnego i odbywa się prawidłowo, śledziona, poruszając się w dół w miarę opadania przepony, z przednią dolną krawędzią zbliża się do palców prawej ręki lekarza, opiera się o nie i wsuwa się pod nimi z dalszym ruchem. Tę technikę powtarza się kilka razy, próbując zbadać całą palpację krawędzi śledziony. Jednocześnie zwracaj uwagę na rozmiar, ból, gęstość (teksturę), kształt, ruchliwość śledziony, określ obecność nacięć na przedniej krawędzi. Charakterystyczne dla śledziony, jedno lub więcej cięć na przedniej krawędzi są określane z dużym wzrostem. Pozwalają odróżnić śledzionę od innych powiększonych narządów jamy brzusznej, takich jak lewa nerka. Przy znaczącym wzroście śledziony możliwe jest również badanie jej przedniej powierzchni rozciągającej się od krawędzi łuku żebrowego.

Normalnie śledziona nie jest namacalna. Dostęp staje się dostępny jedynie przy dużym pomijaniu (rzadko z ekstremalnym stopniem enteroptozy), najczęściej ze wzrostem. Śledziony obserwuje się u niektórych ostrych i przewlekłych chorób zakaźnych (tyfus i nawrotowych gorączki, chorób zakaźnych, posocznica, malarii, etc.), marskość wątroby, zakrzepicy lub ściskania żyły śledzionowej w wielu chorobach układu krwiotwórczego (niedokrwistość hemolityczna, zakrzepowej plamicy małopłytkowej ostra i przewlekła białaczka). Znaczący wzrost śledziony nazywany jest splenomegalią (od greckiego, Splen - śledzionę, mega - duży). Największe powiększenie śledziony obserwuje się w końcowej fazie przewlekłej białaczki szpikowej, w której często zajmuje całą lewą połowę brzucha, a jej dolny biegun przechodzi do miednicy.

W ostrych chorobach zakaźnych gęstość śledziony jest niewielka; śledziona z posocznicą jest szczególnie miękka, konsystencja testovatogo. W przewlekłych chorobach zakaźnych, marskości wątroby i białaczce, śledziona staje się gęsta; jest bardzo gęsta z amyloidozą.

W większości chorób palpacja śledziony jest bezbolesna. Staje się bolesny w przypadku zawału śledziony, zapalenia okołotrzewnowego, a także w przypadku gwałtownego wzrostu spowodowanego rozciąganiem się kapsuły, na przykład, gdy w czasie zakrzepicy żyły śledzionowej występuje stagnacja krwi żylnej. Powierzchnia śledziony jest zwykle równomierna, szorstkość jej krawędzi i powierzchni jest określana przez zapalenie perisplenitis i stare ataki serca (są skurcze), jego chropowatość powierzchni jest obserwowana w przypadku syfilitycznych gumm, echinococcus i innych cyst i niezwykle rzadkich guzów śledziony.

Ruchliwość śledziony jest zazwyczaj dość znaczna; jest ograniczony priperisplenite. Ostro powiększona śledziona, gdy oddychanie pozostaje nieprzenośne, ale zwykle nadal można ją przemieścić ręką podczas badania palpacyjnego. Często, gdy białaczka wzrasta, nie tylko śledziona, ale także wątroba (z powodu metaplazji), która jest również badana przez badanie dotykowe.

W badaniu układu narządów krwiotwórczych udar ma ograniczoną wartość: stosuje się go jedynie do przybliżonego określenia wielkości śledziony. Ze względu na fakt, że śledziona jest otoczona przez narządy wewnętrzne (żołądek, jelita) zawierające powietrze i dając głośny dźwięk bębnienia podczas perkusji, jego wielkość i granice nie mogą być dokładnie określone tą metodą.

Perkusję wykonuje się w pozycji pacjenta stojącego lub leżącego po prawej stronie. Trzeba bardzo cicho słuchać od czystego dźwięku do tępego; najlepiej użyć metody Obraztsova. Aby określić średnicę otępienia śledziony, udar jest wykonywany wzdłuż linii 4 cm poprzecznie do lewej linii mostkowo-stawowej (linia ta łączy staw mostkowo-obojczykowy z wolnym końcem żebra XI). Zwykle ciemność śledziony określona jest między żebrami IX i XI: jej rozmiar wynosi 4-6 cm, a długość śledziony przyśrodkowej linii kostno-stawowej; wielkość otumatyzowanej nudności długości śledziony wynosi 6-8 cm


Następny Artykuł

ProTrakt.ru

Więcej Artykułów O Wątrobę

Marskość

Miejsce MRI z kontrastem w rozpoznawaniu choroby wątroby

Ustalonym faktem jest niekorzystne rokowanie złośliwych nowotworów wątroby, które są wykrywane na etapie objawów klinicznych. Z reguły do ​​tego czasu guz już rozprzestrzenia się na otaczające tkanki i narządy.
Marskość

Objawy powiększonej wątroby i sposoby jej leczenia

Powiększona wątroba nie jest odrębną chorobą. Ten narząd powiększa się ze względu na szczególną chorobę. Na przykład z powodu wirusowego zapalenia wątroby, różnych zatruć, niewydolności serca itp.