Awaryjne szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Frolova G.S. Optymalizacja schematu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B we współczesnych warunkach. Autor. diss. Cand. kochanie nauki. M. 1999. Pickering L.K. (red.) Czerwona księga 2000. Raport Komisji ds. Chorób Zakaźnych. Elk Grove Village. Ill. Amerykańska Akademia Pediatrii. 2000. Centra kontroli i zapobiegania chorobom. Szczepienia pracowników służby zdrowia: Zalecenia dotyczące szczepień (ACIP) oraz Komitet ds. Kontroli Zakażeń Szpiczakiem Morbid / Mortal / Rep / 1997 (YISPAC); 46 (RR-18): 22-23.

W niektórych przypadkach konieczne jest nie tylko uzyskanie całkowitej odporności na wirusowe zapalenie wątroby typu B (B), ale także szybkie jej wykonanie. W takich przypadkach lekarze zalecają szybki schemat szczepień, a czasami awaryjny.

Ile szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (B) w szybkim schemacie?

Do szybkiego tworzenia odporności wymaga cztery razy leku. Pierwsze trzy dawki podaje się jeden miesiąc po drugim, a ostatnie rok po rozpoczęciu szczepienia. Tak więc schemat wygląda tak: 0-1-2-12.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (B) noworodkom odbywa się w szpitalu położniczym w pierwszych dniach życia, jeśli rodzice zgodzili się na rutynowe szczepienia. Jeśli z jakiegokolwiek powodu dziecko zostało wypisane bez szczepionki, pierwszą dawkę można podać w dowolnym wieku po uprzedniej kontroli miana przeciwciał w zapaleniu wątroby typu B (B) we krwi.

Przy szybkim schemacie podawania niezbędna odporność pojawia się w ciągu miesiąca i 2 tygodni po pierwszej szczepionce, a po 2 miesiącach odporność na tego typu zapalenie wątroby staje się całkowita. Oczywistym niuansem tej metody jest fakt, że szybko uformowana odporność może z czasem osłabnąć. W tym celu przedstawiono czwartą szczepionkę przeciw zapaleniu wątroby po 1 roku.

Kto jest zaszczepiony zgodnie z szybkim schematem?

Szybkie szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (B) noworodkowi jest wskazane w następujących przypadkach:

Dziecko urodziło się z kobiety, u której wykryto wirusa zapalenia wątroby typu B (B) we krwi. Wiadomo, że matka była zarażona od 24 do 36 tygodni ciąży, a w momencie urodzenia miała ostrą fazę choroby. Matka nie została przebadana na zapalenie wątroby lub odmówiła. Matka lub ojciec dziecka stosowała leki iniekcyjne i / lub kontynuowała to w czasie ciąży. Wśród krewnych lub gospodarstw domowych noworodków znajduje się osoba cierpiąca na ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby typu B (B).

Szybki schemat jest również stosowany, jeśli planowana interwencja chirurgiczna jest pokazywana dziecku w pierwszym roku życia.

Awaryjny harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (B)

Program awaryjny jest niezwykle rzadko stosowany u małych dzieci. Najczęściej, zgodnie z tym harmonogramem, dorosłe osoby, które mają przejść operację lub udać się do kraju, w którym wirusowe zapalenie wątroby jest chorobą endemiczną, są szczepione.

Szczepienie można rozpocząć w dowolnym momencie, jeśli wynik testu na obecność przeciwciał przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (B) jest ujemny. Powtarzaną dawkę podaje się w ciągu tygodnia, a trzecią - w ciągu 3 tygodni od rozpoczęcia kursu. Ostatnia - czwarta rewakcynacja przeprowadzana jest w ciągu roku, w celu ustalenia szybko uzyskanego wyniku. Wymagana odporność powstaje około miesiąc po rozpoczęciu programu.

Noworodki mogą zostać zaszczepione w nagłym przypadku w przypadku zamierzonej interwencji chirurgicznej.


... jeśli którykolwiek z czynników nie zostanie wyjaśniony, należy przejść od najbardziej pesymistycznej.

Zapotrzebowanie na profilaktykę wirusowego zapalenia wątroby "B" w sytuacjach nagłych (po ekspozycji) występuje w wielu sytuacjach, w których brak jest szczepień u osób, które miały kontakt z infekcją, czyli w sytuacjach, w których kontakt z wirusem już się odbył i konieczne jest natychmiastowe zapobieganie infekcji. Prowadzenie profilaktyki w nagłych wypadkach opiera się na zdolności szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B do szybkiego uruchomienia mechanizmu rozwoju swoistej odporności, a tym samym do zapobiegania rozwojowi choroby, pod warunkiem, że są stosowane we wczesnych stadiach po zakażeniu. Wśród grup zagrożonych zakażeniem wirusowym zapaleniem wątroby "B" w miejscu kontaktu główne miejsce zajmują pracownicy medyczni.

Taktyka profilaktyki awaryjnej wirusowego zapalenia wątroby "B" (w tym wśród pracowników służby zdrowia) w przypadku kontaktu ze skórą lub błonami śluzowymi krwi i innych płynów biologicznych osoby potencjalnie zakażonej wirusem zapalenia wątroby typu B.

() Jeśli ofiara nie była wcześniej szczepiona, a źródło zakażenia nie zostało ustalone, przeprowadza się szczepienie interwencyjne (nie później niż 48 godzin) wraz z pojedynczym wstrzyknięciem immunoglobuliny. Jeśli źródło zakażenia jest zainstalowane, a HBsAg jest "ujemne", wówczas przeprowadza się rutynowe szczepienia. Jeśli to samo źródło zakażenia HBsAg jest "dodatnie", szczepienie wykonuje się w taki sam sposób, jak w przypadku nieznanego źródła zakażenia.

() Jeśli ofiara była uprzednio zaszczepiona, a stężenie przeciwciał w chwili kontaktu wynosi mniej niż 10 mIU / ml, a źródło zakażenia nie zostało ustalone, przeprowadza się pojedyncze ponowne szczepienie (nie później niż 48 godzin). Jeśli źródło zakażenia jest zainstalowane, a HBsAg jest "ujemne", przeprowadza się pojedyncze ponowne szczepienie (nie później niż 48 godzin). Jeśli to samo źródło infekcji HBsAg jest "dodatnie", przeprowadza się pojedyncze ponowne szczepienie (nie później niż 48 godzin) z immunoglobuliną.

() Jeśli ofiara była uprzednio zaszczepiona, a stężenie przeciwciał w momencie kontaktu wynosi więcej niż 10 mlU / ml, to niezależnie od tego, czy ustalono źródło zakażenia, jak i "pozytywne" lub "negatywne" HBsAg - nie zostały podjęte zapobiegawcze środki zapobiegawcze.

() Jeśli ofiara nie ma odporności po 3 dawkach szczepionki i nie ustalono źródła zakażenia, przeprowadza się pojedyncze ponowne szczepienie (nie później niż 48 godzin) wraz z immunoglobuliną. Jeśli źródło zakażenia jest zainstalowane, a HBsAg jest "ujemne", przeprowadza się pojedyncze ponowne szczepienie (nie później niż 48 godzin) lub nie podejmuje się żadnych środków zapobiegawczych. Jeśli to samo źródło zakażenia HBsAg jest "pozytywne", wówczas szczepienie wykonuje się w taki sam sposób, jak w przypadku nieznanego źródła zakażenia.

() Jeśli ofiara nie ma odporności po 6 dawkach szczepionki, a źródło infekcji nie zostało ustalone, immunoglobulina jest wstrzykiwana. Jeśli źródło zakażenia jest zainstalowane, a HBsAg jest "ujemne", nie podejmuje się żadnych środków zapobiegawczych. Jeśli to samo źródło infekcji HBsAg jest "dodatnie", wstrzykuje się immunoglobulinę.

Ogólne zalecenia dotyczące zapobiegawczego zapobiegania wirusowemu zapaleniu wątroby "B" w przypadku kontaktu ze skórą lub błonami śluzowymi krwi i innych ludzkich płynów biologicznych potencjalnie zakażonych wirusem zapalenia wątroby typu B. Immunoglobulinę podaje się w dawce 0,06-0,12 ml (co najmniej 6 jm) na 1 kg masy ciała. Schemat szczepienia wynosi 0-1-2-6 miesięcy, lepiej z kontrolą markerów zapalenia wątroby (nie wcześniej niż 3-4 miesiące po podaniu immunoglobuliny).

Taktyka zapobiegania awaryjnego wirusowemu zapaleniu wątroby typu "B" podczas kontaktu seksualnego z nosicielem wirusa. W ciągu maksymalnie 2 (dwóch) tygodni (najbardziej optymalnie w ciągu pierwszych 48 godzin) po kontakcie seksualnym, osobie z ostrą postacią wirusowego zapalenia wątroby typu B należy podać pojedynczą dawkę swoistej immunoglobuliny, a jednocześnie kontynuować szczepienie. Jednoczesne podawanie immunoglobulin i szczepionek umożliwia ciągłą profilaktykę, od momentu jej rozpoczęcia - przeciwciała z immunoglobuliny będą chroniły przez czas wymagany do rozwoju odporności w odpowiedzi na szczepienie.

Taktyka zapobiegania nagłemu wirusowemu zapaleniu wątroby typu "B" u dzieci urodzonych przez matki wirusa. Wszystkie dzieci urodzone przez matki, których HBsAg znajduje się we krwi, powinny otrzymać pojedynczą dawkę immunoglobuliny specyficznej dla zapalenia wątroby typu B w ciągu 12 godzin, a w drugim etapie - pierwszą dawkę szczepionki przeciw zapaleniu wątroby typu B. -1-6 miesięcy) i według "awaryjnego" schematu 0-1-2-12 miesięcy. Skuteczność profilaktyki w nagłych wypadkach według tego schematu wynosi 85-95%. W rzeczywistości, po wykryciu nosiciela u kobiety w ciąży, najważniejszą rzeczą jest to, że wie, że kobieta jest zarażona, ponieważ pozwoli to na czasowe zapobieganie infekcjom u dziecka, którego skuteczność jest bliska 100%.

Ogólne zalecenia dotyczące zapobiegania w sytuacjach awaryjnych: (1) immunoglobulinę i szczepionkę należy podawać w różnych miejscach wystarczająco odległych od siebie; (2) szczepionkę należy podawać wyłącznie domięśniowo, ponieważ po podaniu podskórnym zmniejsza się immunogenność szczepionki; (3) o wymaganej objętości wstrzykniętej immunoglobuliny przekraczającej 5 ml, należy go podawać w kilku różnych miejscach; (4) wszystkie immunizowane immunoglobulinami i / lub szczepionymi powinny być obserwowane w ciągu 30 minut po podaniu leku.

Plan szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Pomimo burzliwej debaty publicznej na temat potrzeby / szkodliwości szczepionek, przekonująco udowodniono, że dzisiaj nie ma innej ochrony przed groźnymi chorobami zakaźnymi, z wyjątkiem szczepionek.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B odbywa się zgodnie z pewnym schematem i jest jednym z najważniejszych w życiu człowieka: szczepionka jest podawana jako pierwsza, w ciągu 24 godzin od chwili urodzenia.

Niewiele osób wie o harmonogramie szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Tymczasem ta choroba jest jedną z najczęstszych w populacji ludzkiej i każda osoba jest narażona na ryzyko zarażenia nią przez całe życie. Rozważmy schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci i ponowne szczepienie dorosłych.

Co to jest szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Istotą każdego szczepienia jest wprowadzenie do organizmu:

  • atenuowane lub inaktywowane mikroorganizmy - 1 generacja szczepionek;
  • toksoidy (dezaktywowane egzotoksyny mikroorganizmów) - szczepionki drugiej generacji;
  • białka wirusowe (antygeny) - szczepionki 3. generacji.

Struktura genetyczna komórek drożdży (Saccharomyces cerevisiae) jest wstępnie zmieniona (rekombinowana), w wyniku czego otrzymuje się gen kodujący antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B. Następnie antygen syntetyzowany przez drożdże jest oczyszczany z substancji podstawowej i uzupełniany substancjami pomocniczymi.

Po wprowadzeniu szczepionki do organizmu, antygeny powodują reakcję układu odpornościowego, który ulega ekspresji w wytwarzaniu przeciwciał odpowiadających temu antygenowi - immunoglobuliny. Te komórki odpornościowe są "pamięcią" układu odpornościowego. Przez lata utrzymują się one w krwi, umożliwiając szybką reakcję obronną w przypadku przedostania się prawdziwego wirusa zapalenia wątroby typu B do organizmu. Tak więc szczepienie "uczy" układu odpornościowego, aby rozpoznawał zagrożenia, na które musi reagować.

Jednak, jak każde szkolenie, trening układu odpornościowego wymaga powtórzenia. Dla utworzenia stabilnej odporności u dorosłych i u dzieci, to jest konieczne, aby pomieścić kilka szczepionek na schemacie B szczepienia wątroby.

Plan szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Na terytorium byłego Związku Radzieckiego wykorzystywane harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które zaczęły obowiązywać w roku 1982. Zgodnie z tym szczepienia są wymagane dla wszystkich dzieci:

  • pierwszego dnia po urodzeniu;
  • jeden miesiąc po urodzeniu;
  • 6 miesięcy po urodzeniu.

Tak więc, dla stworzenia stabilnej i długotrwałej odporności, schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B oznacza jego potrójne podawanie.

Ta zasada nie dotyczy dzieci zagrożonych, czyli tych urodzonych przez matki zainfekowane wirusem. W tych przypadkach schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest następujący:

  • w ciągu pierwszych 24 godzin - pierwsza szczepionka + przeciwciała są dodatkowo wprowadzone do wirusowego zapalenia wątroby typu B (tak zwana "bierna immunizacja", zaprojektowana w celu ochrony dziecka aż do opracowania własnych przeciwciał w odpowiedzi na wstrzykniętą szczepionkę);
  • miesiąc po urodzeniu - druga szczepionka;
  • dwa miesiące po urodzeniu - trzecia szczepionka;
  • 12 miesięcy po urodzeniu - czwarta szczepionka.

Uzyskana odporność utrzymuje się przez co najmniej 10 lat. Jednak wskaźnik ten jest dość zmienny i może się różnić u różnych osób.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: schemat szczepień

Istnieją trzy schematy szczepień, w których dorośli są szczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Rozważaliśmy pierwsze dwa z poprzedniego paragrafu:

  • standardowy schemat trzech szczepień 0-1-6 (drugie i trzecie szczepienie wykonuje się 1 i 6 miesięcy po pierwszym);
  • przyśpieszony harmonogram czterech szczepień 0-1-2-12 (odpowiednio po 1, 2 i 12 miesiącach).

Istnieje również możliwość szczepienia interwencyjnego, obejmującego podawanie 4 szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u osób dorosłych zgodnie ze schematem od 0 do 7 dni - 21 dni - 12 miesięcy. Taki harmonogram szczepień jest stosowany w nagłych wypadkach, gdy na przykład osoba musi pilnie wyjechać do regionu, który jest epidemiologicznie niebezpieczny dla zapalenia wątroby.

Prawidłowe stosowanie któregokolwiek z tych schematów zapewnia silną i długotrwałą odporność u osoby dorosłej. Przyspieszony lub awaryjny harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B pozwala przyspieszyć proces na początku, czyli uzyskać wystarczającą ochronę przed końcem drugiego (z przyspieszonym wzorcem) lub pod koniec pierwszego (z wzorcem awaryjnym) miesiąca. Czwarta szczepionka, przeprowadzona po 12 miesiącach, jest jednak niezbędna do wytworzenia pełnej długotrwałej odporności.

Co się stanie, jeśli jedno z zastrzyków nie zostanie wykonane na czas?

Przestrzeganie planu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest warunkiem szczepienia. Pomijanie szczepień nie pozwoli na stworzenie odporności.

Jeśli z jakiegoś powodu istnieje odstępstwo od harmonogramu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, następna szczepionka musi zostać wprowadzona tak szybko, jak to możliwe.

W przypadku znacznego odchylenia od harmonogramu szczepień (tygodni lub miesięcy), należy udać się do lekarza i zasięgnąć porady w sprawie dalszych działań.

Schemat ponownego szczepienia

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych obejmuje ponowne szczepienie w przybliżeniu 1 raz na 10 lat przed osiągnięciem wieku 55 lat i, zgodnie z dodatkowymi wskazaniami, w późniejszym wieku.

Liczba anty-HBs wskazuje na intensywność odporności na wirusa zapalenia wątroby. Szczepienie jest pokazana na poziomie przeciwciał co najmniej 10 jednostek / l, co jest interpretowane jako całkowity brak odporności na antygeny wirusowe.

Przy wykryciu przeciwciał przeciwko antygenowi jądrowemu (anty-HBc) nie przeprowadza się szczepień, ponieważ obecność tych immunoglobulin wskazuje na obecność wirusa we krwi. Dalsze wyjaśnienia można uzyskać w dodatkowych badaniach (PCR).

Ponowne szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych jest przeprowadzane zgodnie ze standardowym schematem trzech szczepień 0-1-6.

Jakie są szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Obecnie rynek oferuje szeroką gamę zarówno mono, jak i polyvaccines dla wirusowego zapalenia wątroby typu B dla dorosłych i dzieci.

Rosyjskie monowalentne szczepionki:

Szczepionki monowalentne produkowane przez zagraniczne laboratoria:

  • Engerix B (Belgia);
  • Biovac-B (Indie);
  • Gen Wac B (Indie);
  • Shaneak-V (Indie);
  • Eberbiovac NV (Kuba);
  • Euvax V (Korea Południowa);
  • HB-VAX II (Holandia).

Wymienione szczepionki są tego samego typu: zawierają 20 μg wirusowych antygenów w 1 ml roztworu (1 dawka dla osoby dorosłej).

Wśród takich polyvaccines dla dorosłych można nazwać:

  • przeciw błonicy, tężcowi i wirusowemu zapaleniu wątroby B - Bubo-M (Rosja);
  • przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B - Hep-A + B-in-VAK (Rosja);
  • przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B - Twinrix (UK).

Czy szczepionka jest bezpieczna?

Podczas stosowania szczepionki zaszczepiono ponad 500 milionów osób. Nie odnotowano jednak żadnych poważnych skutków ubocznych ani negatywnych skutków dla zdrowia dorosłych ani dzieci.

Przeciwnicy szczepień z reguły odnoszą się do braku bezpieczeństwa składników konserwujących w preparacie. W przypadku szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby ten środek konserwujący jest substancją zawierającą rtęć - mertiolanem. W niektórych krajach, na przykład w Stanach Zjednoczonych, szczepionki mertiolowane są zabronione.

W każdym razie dzisiaj istnieje możliwość szczepienia osoby dorosłej lekiem bez środków konserwujących. Szczepionki Combiotech, Endzheriks B i HB-VAX II są dostępne bez mertiolate lub z resztkową ilością nie większą niż 0,000002 g na iniekcję.

Ile szczepień może zapobiec infekcji?

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, przeprowadzane zgodnie z programem dla osób, które nie cierpią na niedobór odporności, zapobiega zakażeniu w 95% przypadków. Z biegiem czasu intensywność odporności na wirusa stopniowo maleje. Ale w każdym razie, nawet jeśli dana osoba zachoruje, przebieg choroby będzie znacznie łatwiejszy, a powrót do zdrowia będzie zakończony i nastąpi to szybciej. Przeczytaj, jak choroba jest przenoszona tutaj.

Przydatne wideo

Aby uzyskać więcej informacji na temat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, zobacz poniższy film:

Co musisz wiedzieć o szczepieniach przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B.

Wirusowe zapalenie wątroby nazywa się niektórymi niebezpiecznymi infekcjami, które atakują komórki wątroby. Wszczepienie zapalenia wątroby nie jest konieczne, ale stanowi ważną prewencję zapobiegającą rozwojowi infekcji.

Dzisiaj wielu odmawia tego z powodu fali ogólnego negatywnego nastawienia do jakichkolwiek szczepień. Ale to jest złe, ponieważ pozytywny wpływ szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby jest o wiele ważniejszy niż możliwe i bardzo rzadkie negatywne konsekwencje.

Czym są wirus zapalenia wątroby typu A i B, jakie jest ich niebezpieczeństwo?

Wirusowe zapalenie wątroby typu A i B to wirusy, które pojawiające się w organizmie człowieka zaczynają się szybko namnażać, co wpływa na coraz więcej zdrowych komórek każdego dnia. Są przenoszone z nosiciela wirusa, mają podobne objawy, ale różnią się konsekwencjami.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A

Wirusowe zapalenie wątroby typu A u zwykłych ludzi nazywa się chorobą Botkin'a lub żółtaczką. Jest względnie bezpieczny, nie prowadzi do poważnych komplikacji i łatwo go leczyć na wczesnym etapie. Bakteria, która ją prowokuje, odczuwa się niemal natychmiast, jak pojawia się w ciele.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B

Wirusowe zapalenie wątroby typu B objawia się ostrym wzrostem temperatury, nudnościami, wymiotowaniem, zażółceniem skóry i oczu, tępym kałem, ogólnym złym samopoczuciem. Ale czasami bakterie "siedzą cicho", a poważne objawy nie są widoczne aż do późnych i trudnych etapów. Infekcja jest cięższa i może rozwinąć się w choroby przewlekłe, w tym marskość, niewydolność i rak wątroby. Prowadzą do niepełnosprawności, śpiączki i przedwczesnej śmierci.

To ważne! Według statystyk Międzynarodowej Organizacji Zdrowia, w 2016 r. Śmiertelność z tego problemu osiągnęła śmiertelność z powodu gruźlicy, malarii i zakażenia wirusem HIV.

Sposoby zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A i B.

Choroba Botkina jest przenoszona z kałem wirusa. Dłonie nieumyte po toalecie często stają się nosicielami infekcji podczas uścisków dłoni.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B ma różne drogi zakażenia:

  • uzależnienie;
  • brudna lub nieprzetworzona żywność;
  • wspólne artykuły gospodarstwa domowego z nosicielem wirusa;
  • inwazyjne procedury medyczne;
  • od zakażonej matki do dziecka;
  • źle oczyszczona woda pitna;
  • stosunek seksualny

Ważne: prezerwatywy nie zapewniają 100% gwarancji bezpieczeństwa, ale zmniejszają ryzyko infekcji. Ogólnie choroba jest przenoszona przez wszelkie manipulacje związane z płynami ustrojowymi i krwią.

Jakie zapalenie wątroby jest zaszczepione

Współczesna medycyna stworzyła szczepionki z dwóch rodzajów choroby - wirusa A i B. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B musiała być szeroko rozpowszechniona w Rosji, ponieważ infekcja stała się epidemią, a lek był jedynym pewnym zbawieniem.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby uznawane jest za najskuteczniejsze rozwiązanie zapobiegające rozprzestrzenianiu się problemu, a także jego powikłaniom. Liczba pacjentów, u których zdiagnozowano raka wątroby po utworzeniu szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby znacznie się zmniejszyła. Pozytywny trend rośnie tylko.

Jakie szczepionki są używane w naszych czasach?

Różni producenci produkują szczepionki na zapalenie wątroby o mniej więcej tym samym składzie. Są one wymienne, pierwsze i kolejne szczepienia można wykonywać za pomocą różnych leków. Aby uzyskać pełną odporność, ważne jest dostarczenie wszystkich szczepionek, a najlepiej zgodnie z ustalonym schematem.

W Rosji stosuje się wiele różnych szczepionek przeciw zapaleniu wątroby, w tym:

  • Evuks b;
  • Engerix B;
  • Shanwak;
  • H-B-Vax II;
  • Eberbiovac;
  • Instytut surowicy;
  • Regevak;
  • Eberbiovac;
  • Biovac.

Istnieją również szczepionki skojarzone przeciwko obydwu rodzajom zapalenia wątroby. Na przykład produkty firmy farmaceutycznej Smith Kline. Injekcja Bubo-M nie tylko pomaga w zapaleniu wątroby - przygotowuje odporność na choroby takie jak błonica i tężec.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A nie jest konieczna, ale lekarze radzą wszystkim, aby to robili, ponieważ zakażenie jest zbyt łatwe. Wirusowe zapalenie wątroby to rodzaj ubezpieczenia nie tylko dla dorosłych, ale także dla dzieci.

Wskazania

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C jest bardzo potrzebna osobom, które żyją z nosicielem wirusa lub mają poważną patologię wątroby. Wskazania do wstrzyknięcia są również następujące:

  • życie w obszarze, w którym częstość występowania zapalenia wątroby jest nadmiernie wysoka;
  • praca w sektorze usług;
  • krótkoterminowy wyjazd do obszaru, w którym wirus A jest szeroko rozpowszechniony;
  • podróż do kraju o niskich warunkach społecznych.

W tym ostatnim przypadku szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby odbywa się na kilka tygodni przed przybliżoną datą wyjazdu w celu wywołania odporności.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania obejmują złośliwe choroby krwi, ciążę, zaostrzenia chorób przewlekłych, infekcje. Możesz się zaszczepić tylko wtedy, gdy minął co najmniej miesiąc po pełnym wyzdrowieniu. Przeciwwskazaniem jest również niewystarczająca reakcja niepożądana w stosunku do wcześniejszego wstrzyknięcia.

Przed szczepieniem przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby, lekarz zadaje serię pytań, przeprowadza badanie, mierzy temperaturę w celu sprawdzenia przeciwwskazań. Jeśli napotkasz na problemy lub podejrzenia, wyśle ​​on na badanie laboratoryjne, które koniecznie obejmuje badania krwi, kał i mocz.

Skład szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A

Nowoczesne szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, produkowane przy użyciu biotechnologii, nazywane są rekombinantami. Są bezpieczne dla ludzkiego organizmu i gwarantują specyficzną odporność.

Specjalny gen HbsAg jest izolowany z genomu wirusa poprzez obróbkę chemiczną, którą następnie krzyżuje się z komórką drożdży białka wirusowego. Wynikiem jest australijski antygen, który stanowi podstawę szczepionki. Oprócz tego można znaleźć wodorotlenek glinu, konserwanty, składniki aktywne, które wspierają składniki preparatu, a także inne składniki mające na celu zwiększenie skuteczności i przedłużenie życia substancji.

Antygen australijski jest zawarty w ilości od 2,5 do 20 mikrogramów, z powodu różnych potrzeb ludzkiego ciała. Kiedy szczepienia dzieci używają zastrzyków o zawartości antygenomu około 5-10 μg, a po 19. rocznicy można zastosować maksymalną ilość. W przypadku nadwrażliwości lub alergii antygen nie powinien przekraczać 2,5-5 μg.

Sposoby szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A

Zabronione jest zaszczepianie podskórne, dlatego substancja jest wstrzykiwana wyłącznie do mięśnia, co pozwala na szybkie i łatwe dostanie się do krwi. Dzieci są zaszczepione na udo, a dorośli otrzymują ramię, ponieważ mięśnie w tych okolicach są blisko skóry i są bardzo rozwinięte. Czego nie można powiedzieć o pośladkach, gdzie mięsień znajduje się stosunkowo głęboko i ukrytą warstwą tłuszczu. Dlatego ciężko wykonać zastrzyk.

Wszystko, co musisz wiedzieć o szczepionce przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest działaniem opcjonalnym, ale należy pamiętać, że choroba jest łatwa do złapania, a jej powikłania czasami kończą się zgonem. Z tych powodów lekarze nadal zalecają, aby nie odmawiać szczepienia. Ale ostatnie słowo w każdym przypadku pozostaje dla pacjenta. W przypadku dzieci decyzję w sprawie szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B podejmują rodzice.

Kto jest zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Pożądane jest zaszczepienie wszystkich bez wyjątku. Ale są pewne kategorie osób, dla których zastrzyk jest obowiązkowy, ponieważ są zagrożone. Należą do nich:

  • ludzie, którzy często transfuzją krew;
  • pracownicy usług;
  • lekarze, którzy mają kontakt z krwią;
  • krewni nosicieli wirusa;
  • ludzie gejowscy lub pozbawieni skrupułów w wyborze intymnego partnera;
  • noworodki w pierwszych 12 godzinach;
  • narkomani.

Mieszkańcy obszarów o niekorzystnych warunkach wymagają również szczepień, ponieważ w takich miejscach wykryto poważne ogniska wirusa zapalenia wątroby. Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są uważane za ważny i konieczny krok w celu ratowania zdrowia wątroby.

Po co potrzebować szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest konieczne, ponieważ choroba w niektórych przypadkach przebiega bezobjawowo i objawia się w postaci poważnych powikłań. Pewnego dnia nagle pojawia się ogólne złe samopoczucie, pogarsza się stan zdrowia, zaczynają dręczyć ostre lub bolące bóle brzucha.

Pacjent czasami nie podejrzewa, że ​​jest chory - może nawet śmiertelnie. Szczepienie pomaga zapobiegać podobnym efektom i nie odczuwać za każdym razem, gdy występuje dyskomfort w żołądku.

Każdy może zostać zarażony wirusem zapalenia wątroby, więc każdy potrzebuje zastrzyku. Ale dla ludzi, którzy są zagrożeni każdego dnia, jest to szczególnie konieczne. W przypadku podejrzanych symptomów możliwe jest zajęcie się korzeniami bardziej niż wskazano w specjalnym schemacie szczepień. Ale przed takim krokiem ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem.

Co jest pożądane przed i po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B wymaga pewnego przygotowania. Przed tym trzeba zdać egzamin przez lekarza i specjalne egzaminy. Wymagane są badania krwi, kał i mocz. W razie potrzeby lekarz kieruje do wąskich kolegów.

W analizach biochemicznych można znaleźć przeciwciała przeciwko wirusowi, dlatego nie wykonuje się szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Odkrycie to oznacza, że ​​samo ciało ludzkie rozwinęło odporność.

Po wprowadzeniu leku należy monitorować powstałą niewielką bliznę. Nie można go zwilżyć przez pierwsze trzy dni, ale można delikatnie wziąć kąpiel. Nie panikuj, jeśli woda wciąż ma. Ranę wyciera się po prostu serwetką lub ręcznikiem.

1-3 miesiące po trzecim szczepieniu pobiera się próbkę krwi w celu potwierdzenia obecności odpowiedniej odporności.

Warto zauważyć, że alkohol w umiarkowanych dawkach nie szkodzi skuteczności antygenomu.

Rodzaje szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

We współczesnej medycynie dwa rodzaje szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: oddzielne i połączone. Te ostatnie zawierają przeciwciała innych chorób w celu stworzenia kompleksowego zapobiegania wielu poważnym chorobom. Najczęściej są one przeznaczone dla niemowląt.

Niedawno ukazała się uniwersalna szczepionka o nazwie Hexavac od francuskiego producenta. W jego składzie znajdują się przeciwciała nie tylko zapalenia wątroby typu B, ale także błonicy, krztuśca, polio, tężca, infekcji ropnych i septycznych. Jest uważany za "perłę" współczesnej medycyny.

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Specjaliści stworzyli harmonogram szczepień przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Obejmuje on trzy schematy do wyboru:

  1. Standardowy. Pierwsze szczepienie podaje się w wieku noworodkowym, w drugim dniu życia, następnie w miesiącu i po 6 miesiącach.
  2. Alternatywny program zakłada dodatkowe szczepienie dziecka w wieku 12 miesięcy. Pozostałe 3 są wykonane według pierwotnego harmonogramu.
  3. W przypadku schematu szczepień interwencyjnych podaje się 4 szczepionki - bezpośrednio po urodzeniu dziecka, następnie po tygodniu i 21 dniach. Ostatni - za 12 miesięcy.

Standardowy schemat jest wykonywany dla dzieci urodzonych bez patologii. Potrzebna jest alternatywa, jeśli dziecko ma problemy zdrowotne i pilnie potrzebuje zwiększonej odporności.

System awaryjny jest wymagany, gdy dziecko urodzi się od matki z WZW typu C. Jest również odpowiedni dla dorosłego, który zamierza wyjechać do kraju z ryzykowną sytuacją epidemiczną.

Rok po szczepieniu konieczne jest przeprowadzenie ponownego szczepienia. Maksymalny możliwy odstęp między szczepieniami wynosi 4 miesiące. Termin ten nie pozwala naruszać integralności złożonej procedury.

Plan szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Pierwsza szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, pomimo wybranego schematu, jest wykonywana w szpitalu położniczym w momencie urodzenia. Państwo daje nowo powstałej matce prawo odmowy wykonania zastrzyku, odwołując się do własnej, a najlepiej uzasadnionej opinii.

Jeśli dziecko nie ma złych reakcji, miesiąc lub tydzień później (w nagłym przypadku), lek jest ponownie wstrzykiwany. Trzecia szczepionka przypada na 6 miesięcy lub, jeśli stosuje się szczepienie interwencyjne, 21 dni po urodzeniu.

Standardowo dzieci otrzymują 3 szczepienia, ale po każdym obserwują reakcję organizmu. Zwykle indywidualna nietolerancja, możliwa u dziecka, objawia się po pierwszym wstrzyknięciu.

Z alternatywnymi i awaryjnymi opcjami wykonaj 4 strzały. Pierwszy, jak również ze zwykłym harmonogramem, najważniejszy. Jeśli lek jest tolerowany bez problemów, wiele podobnych szczepionek przeprowadza się prawie z rzędu. Ostatni, czwarty, obowiązuje po 12 miesiącach.

Reakcja zapalenia wątroby

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu b w niektórych przypadkach powoduje pewne reakcje. Dla każdej osoby są różne i zależą od indywidualnej tolerancji leku. Należy również zauważyć, że producenci krajowi i zagraniczni opracowują produkty z różnymi dodatkowymi komponentami.

Domestic często powodują negatywne reakcje po szczepieniu, w tym:

  • zaburzenia żołądkowo-jelitowe;
  • migrena;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • wysypki skórne;
  • biegunka;
  • drażliwość;
  • gorączka;
  • swędzenie, zagęszczanie lub zaczerwienienie rany od ukłucia iniekcyjnego.

Objawy obserwuje się w ciągu pierwszych dwóch dni, a następnie mijają. Komplikacje po szczepieniu zostały zidentyfikowane. Należą do nich pojawienie się pokrzywki, ból mięśni, rumień guzowaty i szok anafilaktyczny.

Wszelkie negatywne reakcje po szczepieniu pojawiają się niezwykle rzadko i wymagają natychmiastowego leczenia w karetce pogotowia.

Przeciwwskazania dla dorosłych

Szczepionka przeciwko wirusowi zapalenia wątroby ma wiele zalet i jest pożądana dla wszystkich. Istnieją jednak przeciwwskazania, które uniemożliwiają dorosłym przyjmowanie szczepionki:

  • choroby zakaźne;
  • wysoka temperatura ciała;
  • ogólne zmęczenie i senność;
  • uczulony na składniki leku;
  • postępujące choroby układu nerwowego;
  • pojawienie się negatywnej reakcji po poprzednim szczepieniu;
  • infekcja układu krążenia organizmu.

Szczepionka przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B lub A powinna być przeprowadzana tylko przy dobrym stanie zdrowia i pełnym wyleczeniu z różnego rodzaju problemów zdrowotnych - kiedy ciało jest w pełni odnowione.

Jeśli przeciwwskazania nie są brane pod uwagę, można oczekiwać od szczepienia przeciwko zapaleniu wątroby wszelkiego rodzaju reakcji, aż do bardzo ponurego. Dlatego przed wyborem schematu szczepień lekarz musi koniecznie sprawdzić i skierować do dalszych badań.

Wniosek

Wirusowe zapalenie wątroby typu B i A to doskonałe zapobieganie wirusowi zapalenia wątroby, które zakaża komórki wątroby dziecka lub osoby dorosłej. Istnieją trzy schematy szczepień, z których każdy jest odpowiedni dla pacjentów ze szczególnym stanem zdrowia.

Reakcje zachodzące po szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są bezpośrednio zależne od indywidualnej nietolerancji składników leku i stanu organizmu. Według statystyk, szczepionka przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu A nie ma skutków ubocznych.

Szczepienia nie są konieczne, ale szczepienie jest uważane za najrozsądniejszą decyzję rozsądnej osoby, która dba o swoje zdrowie, a także o zdrowie swoich dzieci. Zabezpieczenie się we współczesnym świecie jest nie tylko konieczne, ale niezwykle ważne, ponieważ w wielu przypadkach ratuje życie. Jeśli ostatnia droga do ciebie - nie odmawiaj szczepień.

Jaki jest harmonogram i harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych?

Harmonogram szczepień dla dzieci zawsze obejmuje szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Jeśli z jakiegokolwiek powodu nie zostało to zrobione, dorośli mogą być szczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w dowolnym wieku, do 55 roku życia. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest jedną z najbardziej niebezpiecznych i nieprzewidywalnych infekcji przenoszonych przez krew i powodujących niebezpieczne komplikacje (marskość, niewydolność wątroby, rak). W ostatnich latach rozprzestrzenianie się wirusowego zapalenia wątroby stało się skalą epidemii. Ochronę przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B można przeprowadzić tylko za pomocą szczepienia, które zapewnia odporność na zakażenie.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby jest potrzebne dorosłym nie mniej niż dzieciom, ponieważ uzyskanie wirusa jest bardzo łatwe. Wystarczająco krótkotrwały kontakt z krwią i innymi płynami ustrojowymi (nasieniem, moczem) zawierającymi wirus. W przypadku infekcji wystarczy bardzo mała dawka, a wirus zapalenia wątroby typu B jest stabilny w środowisku zewnętrznym i zachowuje swoją żywotność nawet w przypadku wysuszonych plam krwi przez 2 tygodnie.

Głównymi drogami zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B są:

  • procedury medyczne (zastrzyki, transfuzje krwi, interwencje chirurgiczne);
  • od zakażonej matki do dziecka (droga pionowa);
  • seks bez zabezpieczenia z różnymi partnerami;

Możesz zostać zarażony wirusem zapalenia wątroby typu B w biurze kosmetyczki lub dentysty, fryzjera lub instytucji medycznej, jeśli naruszone zostaną zasady sterylności instrumentów i skóra pacjenta zostanie uszkodzona (zadrapania, rany, otarcia), przez które wirus łatwo przenika przez krew.

Czy dorośli powinni być zaszczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, jeśli takie szczepienie nie zostało przeprowadzone w okresie niemowlęcym? Lekarze twierdzą, że należy koniecznie zaszczepić się, a dorosłego można zaszczepić w każdym wieku. Jest to jedyny sposób ochrony przed niebezpieczną infekcją i ochroną przed poważnymi komplikacjami.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych odbywa się za pomocą specjalnych preparatów zawierających białko wirusowe. Szczepionka ta jest nazywana rekombinowaną i nie jest niebezpieczna dla organizmu. Aby zapewnić silną odporność, konieczne jest wykonanie trzech zastrzyków z pewną częstotliwością. Następujące leki są uważane za najbardziej popularne i wysokiej jakości:

  • Regevak B;
  • Biovac;
  • Evuks b;
  • Eberbiovac;
  • Engerix;
  • Rekombinowana szczepionka;
  • Rekombinowana szczepionka drożdżowa.

Dorosli pacjenci są szczepieni domięśniowo w udo lub przedramię. Wybór wynika z tego, że w tym obszarze mięśnie zbliżają się do skóry i są dobrze rozwinięte.

Wprowadzenie szczepionki podskórnie lub w pośladek nie daje pożądanego efektu i może prowadzić do niepożądanych komplikacji, spowodować uszkodzenie nerwów i naczyń krwionośnych. Do tej pory możliwe jest szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. Przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C niestety nie znaleziono żadnej szczepionki, ponieważ ten rodzaj wirusa jest stale mutowany i modyfikowany.

Wskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych nie jest obowiązkowe, a decyzję w sprawie szczepienia podejmuje pacjent. Procedurę podawania szczepionki można pobrać w klinice w miejscu zamieszkania (bezpłatnie) lub w prywatnej klinice za opłatą. Przybliżony koszt pełnego przebiegu szczepień wynosi 1000-3000 rubli. Kwota ta obejmuje cenę szczepionki i opłatę za usługi medyczne. Możesz kupić wysokiej jakości lek w aptece lub zamówić go online.

W przypadku niektórych grup populacji zagrożonych WZW typu B szczepienie jest obowiązkowe. Na tej liście są:

  • pracownicy instytucji medycznych, zwłaszcza tych, którzy mają kontakt z krwią, osobami chorymi lub zajmującymi się produkcją produktów krwiopochodnych:
  • pracownicy socjalni w kontakcie z potencjalnymi nosicielami wirusa;
  • pracownicy instytucji dziecięcych (wychowawcy, nauczyciele), placówki gastronomiczne;
  • pacjenci wymagający regularnych transfuzji krwi i jej składników;
  • pacjenci przed operacją, nie zaszczepieni wcześniej;
  • osoby dorosłe, które wcześniej nie były szczepione, a członkowie rodziny wirusa.

Według WHO, aktywna odporność produkowana po szczepieniu trwa 8 lat. Jednak u wielu pacjentów ochrona przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B utrzymuje się przez 20 lat po pojedynczym podaniu szczepionki.

Przeciwwskazania i możliwe powikłania

Wprowadzenie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych jest przeciwwskazane w następujących przypadkach:

  • indywidualna nietolerancja składników leku;
  • reakcje alergiczne po poprzednim podaniu szczepionki;
  • zaostrzenie chorób przewlekłych;
  • ostre choroby zakaźne lub kataralne;
  • ogólne złe samopoczucie, objawy alergii pokarmowych;
  • ciąża i laktacja;
  • wiek po 55 latach.

Dorośli zwykle dobrze tolerują szczepienie, ale możliwe jest wystąpienie reakcji niepożądanych. Lekarze ostrzegają o nich z góry. Ogólna reakcja organizmu na wprowadzenie szczepionki może objawiać się osłabieniem, złym samopoczuciem, gorączką, dreszczami. W obszarze zastrzyku mogą pojawić się zaczerwienienia i stany zapalne skóry, którym towarzyszy ból i obrzęk. W przyszłości w tej strefie możliwe jest konsolidacja tkanek i tworzenie blizny. Ponadto u dorosłych, w odpowiedzi na szczepienie, może rozwinąć się wiele powikłań:

  • ból stawów i mięśni, ból brzucha;
  • zaburzenia stolca, nudności, wymioty;
  • wzrost poziomu parametrów wątrobowych w analizach;
  • zmniejszenie liczby płytek w całkowitej liczbie krwinek;
  • reakcje alergiczne, aż do obrzęku naczynioruchowego i wstrząsu anafilaktycznego;
  • obrzęk węzłów chłonnych;
  • reakcje układu nerwowego (konwulsje, zapalenie opon mózgowych, zapalenie nerwów, porażenie).

Czasami po wprowadzeniu szczepionki pacjent odczuwa krótki oddech, któremu towarzyszy krótka utrata przytomności. Dlatego szczepienie odbywa się w specjalnie wyposażonym gabinecie medycznym, wyposażonym we wszystko, co niezbędne do udzielania pierwszej pomocy. Po wprowadzeniu leku pacjent musi znajdować się pod nadzorem personelu medycznego przez co najmniej 30 minut, aby natychmiast otrzymać pomoc w przypadku reakcji alergicznej.

Program szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (Adult Hepatitis B)

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dorosłych jest wybierany indywidualnie. Po podaniu pierwszej dawki zwykle przyjmuje się przerwę, następnie kolejne dawki podaje się w różnych odstępach czasu. Istnieje kilka podstawowych schematów podawania szczepionki dorosłym pacjentom, które określają, jak często podaje się zastrzyki w jednym lub drugim przypadku.

  1. Pierwszy, standardowy wariant realizowany jest zgodnie ze schematem 0-1-6. Oznacza to, że między pierwszym i drugim szczepieniem jest przerwa 1 miesiąca. I pomiędzy pierwszym a trzecim zastrzykiem - odstęp czasowy wynosi sześć miesięcy. Taką szczepionkę uważa się za najbardziej skuteczną.
  2. Zgodnie z przyspieszonym schematem ci, którzy mieli kontakt z zakażoną krwią lub materiałem biologicznym, są szczepieni. W tym przypadku okres pozostaje taki sam pomiędzy pierwszym i drugim szczepieniem (30 dni), a pomiędzy wprowadzeniem drugiej i trzeciej dawki - jest skrócony do 60 dni. Powtórzenie programu (ponowne szczepienie) odbywa się za rok.
  3. Szczepienie ratunkowe przeprowadza się u pacjentów przygotowujących się do zabiegu chirurgicznego. W tym przypadku schemat jest następujący: druga dawka jest podawana tydzień po pierwszej, a trzecia wstrzyknięta 3 tygodnie po pierwszej.

Ile szczepień wykonuje osoba dorosła, która nie była wcześniej szczepiona przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? W zależności od dowodów lekarz może zasugerować którykolwiek z powyższych schematów, konieczne jest jego przestrzeganie. Jeśli okres szczepienia nie zostanie przekroczony i przekroczy 5 miesięcy, szczepienie należy rozpocząć od nowa. Jeśli pominięty zostanie trzeci okres szczepienia, można to zrobić w ciągu 18 miesięcy po pierwszym wstrzyknięciu szczepionki.

W przypadku, gdy osoba rozpoczęła szczepienie dwa razy, a za każdym razem, gdy wziął 2 szczepienia (po skumulowaniu, a więc trzech zastrzykach), uznaje się, że kurs został zaliczony. Aby uzyskać stabilną odporność, konieczne jest wykonanie 3 zastrzyków, czas trwania szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych, niezależnie od rodzaju leku, wynosi od 8 do 20 lat. Rewakcynacja jest specjalnym programem, którego istotą jest utrzymywanie uformowanej odporności. Jest przeprowadzany jako środek profilaktyczny i zaleca się go 20 lat po szczepieniu.

Dodatkowe zalecenia

Przed szczepieniem należy udać się na wizytę do lekarza rejonowego i ustalić ewentualne przeciwwskazania. Procedura szczepień jest najlepiej zaplanowana z wyprzedzeniem i zaszczepiona w przeddzień weekendu. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych (temperatura, złe samopoczucie) można położyć się w domu, w miłej atmosferze. W tym czasie staraj się mniej opuszczać dom i zmniejsz krąg znajomych.

Miejsca szczepień nie można zwilżać przez 1-2 dni. Dopuszcza się zabiegi wodne w 3 dni po szczepieniu w nieobecności temperatury i innych niepożądanych reakcji.

Alkohol nie wpływa na skuteczność szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Ale nadal powinieneś go powstrzymać. Jeśli w tym okresie planowane jest święto, spróbuj ograniczyć spożycie napojów alkoholowych do minimum.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Wirusowe zapalenie wątroby dziś pozostaje jedną z najbardziej nieprzewidywalnych chorób wątroby. Trudno jest przewidzieć, jak ciężko osoba będzie cierpieć na tę infekcję i jak ta niebezpieczna choroba się skończy. Jakiekolwiek uszkodzenie wątroby, jak wiadomo, znajduje odzwierciedlenie nie tylko w pracy układu trawiennego, ale także poważne nieodwracalne zmiany zachodzące w całym ciele.

Czy obecnie wymagana jest szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Być może łatwiej jest odmówić iniekcji i nie zranić dziecka od pierwszych godzin życia? Kto potrzebuje takich szczepień i jak niebezpieczne jest odmowa uodpornienia?

Dlaczego potrzebne jest szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Jest to poważna choroba, często prowadząca do śmierci. Nie, nikt nie umiera zaraz po infekcji. Ale po ciężkiej ostrej chorobie, każdy wynik jest krokiem w kierunku śmiertelnego. W wirusowym zapaleniu wątroby typu B od 6 do 15% przypadków kończy się przejściem choroby do przewlekłego procesu, który przebiega z wieloma powikłaniami, w tym kończąc na onkologii wątroby. W ciężkich przypadkach ten gruczoł nie radzi sobie, a leczenie nie pomaga. Dlatego szczepienie jest jedynym sposobem ochrony ludzi przed skutkami choroby. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B chroni dzieci natychmiast po urodzeniu. Dlaczego tak ważne jest szczepienie w pierwszych godzinach życia?

  1. Im wcześniej dana osoba miała tę infekcję, tym większe prawdopodobieństwo, że choroba zamieni się w stan przewlekły - u osób w wieku podeszłym prawdopodobieństwo to wynosi tylko około 5%, u dzieci w wieku poniżej 6 lat w 30% przypadków choroba staje się przewlekła. Szczepienie pomaga ciału, ponieważ w odpowiedzi na jego wprowadzenie wytwarza się ochronne przeciwciała.
  2. Wirus zapalenia wątroby typu B umiejętnie dostosowuje się do wielu warunków istnienia - może wytrzymać temperaturę 100 ° C przez kilka minut, nie traci swojej aktywności w temperaturze minus 20 ° C, nawet po ponownym zamrożeniu, i utrzymuje się przy niskich wartościach pH (2,4).
  3. Choroba często występuje z wirusowym zapaleniem wątroby typu D, które w większości przypadków skutkuje marskością.

Kiedy są zaszczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - jeśli nie ma przeciwwskazań, szczepienie przeprowadza się w ciągu pierwszych 12 godzin po urodzeniu dziecka. Dla wielu rodziców taka wczesna prewencja wywołuje oburzenie - dlaczego jest tak wcześnie, aby zranić się poprzez szczepienie dziecka, ponieważ jego układ odpornościowy jeszcze się nie uformował? Ale do tego jest jasne naukowe uzasadnienie.

  1. Wirus zapalenia wątroby typu B przenoszony jest pozajelitowo (jest to główna droga zakażenia) - podczas zabiegów chirurgicznych, pobierania krwi do badań, podczas transfuzji krwi, chirurgii plastycznej, zabiegów stomatologicznych, po wizycie w salonie paznokci. Szczepienia chronią w każdej sytuacji.
  2. Możliwe jest przeniesienie wirusa z ciężarnej matki na dziecko.
  3. Naukowcy odkryli, że w wielu przypadkach ludzie cierpią na wirusowe zapalenie wątroby typu B bez klasycznych objawów lub odnotowuje się bezobjawowy przewóz.
  4. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest konieczne dla dziecka w pierwszych godzinach życia, ponieważ możliwe jest zarażenie się bliskimi ludźmi, a rozwój choroby nie ma sezonowości, co pogarsza diagnozę.

Szczepienie jest konieczne, ponieważ wirus zapalenia wątroby typu B nie zniknął z powierzchni ziemi. Według szacunków ponad 350 osób na całym świecie choruje na tę chorobę, ale jest o wiele więcej nosicieli. Niebezpieczeństwo polega na tym, że tylko 1 ml krwi zawiera dużą ilość patogennego wirusa zapalenia wątroby typu B i jest stabilny w większości płynów. Zakażenie może wystąpić w dowolnym momencie i nadal nie ma idealnego skutecznego leczenia.

Kto jest zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Jeśli dana osoba miała łagodną postać zapalenia wątroby bez poważnych konsekwencji, we krwi znajdują się określone wskaźniki, z których jednym jest HbsAg. Pojawia się 1-4 tygodnie po infekcji. Jeśli rok po przeniesieniu choroby nadal jest wykryty, a liczba pozostaje na tym samym poziomie - wskazuje to na przewlekły proces lub osoba jest nosicielem wirusa.

Dlaczego jest tak ważny i jak jest związany ze szczepionkami?

  1. Choroba nie pojawia się natychmiast.
  2. Przed diagnozą zajmie to dużo czasu.
  3. Po leczeniu wirus może krążyć we krwi przez długi czas.

Istnieje wysokie prawdopodobieństwo zakażenia wirusem, a dzieci są najbardziej podatne na tę chorobę. W związku z tym szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest potrzebna przede wszystkim noworodkom. Innym sposobem ochrony dzieci zaraz po urodzeniu przed wirusowym zapaleniem wątroby typu B nie jest jeszcze wynaleziony.

W jakich przypadkach ważne jest szczepienie?

  1. Jeśli osoba jest stale przetaczana przez produkty krwiopochodne.
  2. Wszyscy członkowie rodziny, w których jest pacjent z wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub nosicielem choroby.
  3. Szczepienia są potrzebne osobom, które miały kontakt z zainfekowanym materiałem biologicznym (krew pacjenta).
  4. Wszyscy pracownicy medyczni, szczególnie ci, którzy pracują z materiałem biologicznym, powinni zostać zaszczepieni, w tej grupie również studenci medycyny.
  5. Przed operacją konieczne jest szczepienie u jakiejkolwiek wcześniej niezaszczepionej osoby.
  6. Wszystkie noworodki żyjące na obszarze o wysokim wskaźniku wirusowego zapalenia wątroby typu B.
  7. Czy szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są podawane dzieciom? - tak, jeśli w szpitalu położniczym były jakieś przeciwwskazania lub tymczasowo odmówiono im szczepienia, rodzice zaszczepili się później, w każdym wieku.
  8. Dzieci urodzone przez matki nosicieli wirusa zapalenia wątroby typu B.
  9. Pamiętaj, aby zaszczepić dzieci w domach dziecka i szkołach z internatem.
  10. Szczepienia są przekazywane osobom, które są wysyłane do krajów, w których istnieje wysokie prawdopodobieństwo spotkania z osobami chorymi lub nosicielami zakażenia.

Ile razy w twoim życiu miałeś się zaszczepić przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - nie ma określonej kwoty. Minimalna wymagana jest znormalizowana liczba szczepień i ponownego szczepienia. Cała reszta odbywa się na podstawie wskazań, które z kolei zależą od wielu okoliczności:

  • liczba szczepień zależy od tego, gdzie dana osoba pracuje;
  • gdzie on mieszka;
  • Czy bliscy ludzie są zdrowi?
  • czy są wyjazdy służbowe do innych krajów, w tym przypadku szczepienia są dodatkowo wykonywane.

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Jaki jest schemat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - Jest ich kilka.

  1. W normalnych warunkach, podczas normalnej porodu, braku przeciwwskazań i nieprzewidzianych okoliczności, schemat jest następujący: pierwsze szczepienie jest dawane dziecku po urodzeniu w ciągu pierwszych 12 godzin jego życia, a następnie po 1, 6 i 12 miesiącach. Czterokrotna szczepionka zapewnia ochronę immunologiczną przez okres do 18 lat. Następnie szczepienie odbywa się na podstawie wskazań. Wszyscy studenci medycyny są zwolnieni z placówek oświatowych i muszą zostać zaszczepieni. Ponadto, lekarze kontrolują poziom HbsAg rocznie.
  2. Istnieją inne programy szczepień. Na przykład, gdy dzieci poddawane są hemodializie. Szczepionkę podaje się cztery razy w czasie, gdy dializa nie jest wykonywana. Pamiętaj, aby stale monitorować badania krwi. Przerwa między pierwszym i drugim szczepieniem nie powinna być mniejsza niż miesiąc, wszystko inne jest wskazane. Ponowne szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B przeprowadza się dwa miesiące po ostatnim, czwartym szczepieniu.
  3. Jeśli dziecko urodziło się z matki, która chorowała na wirusowe zapalenie wątroby typu B i jest nosicielem wirusa, schemat ulega pewnym zmianom i wygląda inaczej: 0-1-2-12 miesięcy (standardowe szczepienia są przepisywane pierwszego dnia, potem w pierwszym i drugim miesiącu oraz rocznie).
  4. W wieku 13 lat i starszych, szczepią się trzy razy zgodnie ze schematem od 0-1 do 6 miesięcy.
  5. Osoby, które idą do pracy lub przebywają za granicą na obszarach o niebezpiecznej sytuacji epidemicznej, przechodzą awaryjny kurs - otrzymują szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w dniach 1, 7, 21. Ponowne szczepienie musi odbyć się rok po ostatniej szczepionce.

Ile działa szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - Pełny czterokrotny kurs wystarcza do dojścia dziecka do pełnoletności. Następnie ponowne szczepienie zaleca się co pięć lat - ochrona nie trwa dłużej. Ale wielokrotne szczepienia nie są pokazywane wszystkim. W razie potrzeby osobę można zaszczepić niezależnie za opłatą.

Skład szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i droga jego podawania

Szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B obejmują:

  • białko otoczki wirusa zapalenia wątroby typu B, nazywane jest również antygenem powierzchniowym, w szczepionkach z dzieciństwa jest zawarte w ilości 10 μg, u dorosłych 20 μg;
  • wodorotlenek glinu (adiuwant);
  • środek konserwujący jest mertiolanem;
  • mała ilość śladowych ilości białek drożdżowych.

Produkuj szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B za pomocą inżynierii genetycznej. Niektórzy producenci nie zawierają środków konserwujących w szczepionkach.

Szczepionki są dostępne w dawce 0,5 ml lub 1 ml, które zawierają odpowiednią liczbę jednostek powierzchniowego antygenu wirusa. Pojedyncza dawka do 19 lat, zwykle 0,5 ml, dla starszych grup, jest podwojona, to znaczy równa 1 ml. Ci, którzy są poddawani hemodializie, otrzymują podwójne dawkowanie: dla dorosłych 2 ml, dla dzieci 1 ml.

Gdzie są szczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? - szczepionka jest podawana domięśniowo. Dzieci są zaszczepione w przednio-bocznej części (w medycynie, można usłyszeć przednio-boczną) okolicę uda. Dlaczego właśnie w tym miejscu? - w przypadku reakcji na szczepienie łatwiej jest tu manipulować. Dorośli i młodzież są szczepieni w mięsień naramienny. Szczepienie odbywa się w każdym wieku.

Nie ma potrzeby szczepienia osób, które chorowały na WZW typu B lub nosicieli HbsAg. Ale jeśli zostaną zaszczepione - nie przyniesie to szkody i nie dojdzie do zaostrzenia choroby.

Przed szczepieniem należy dokładnie sprawdzić butelkę ze szczepionką, aby po wstrząśnięciu nie było zanieczyszczeń. Zwróć uwagę, gdzie pielęgniarka dostaje szczepionkę - nie można jej zamrozić.

Co należy zrobić przed i po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Są to ważne punkty, które w większości przypadków nie są przestrzegane, ale od nich zależy, jak łatwo dana osoba będzie nosiła szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

  1. Przed wprowadzeniem szczepionki należy zbadać prosty test krwi i moczu, który pomoże lekarzowi ustalić, czy dziecko jest zdrowe, czy dorosłe. Dlaczego potrzebujemy takich trudności? Zaostrzenie chorób przewlekłych lub rozwój ostrych infekcji wirusowych nie rozpoczyna się natychmiast od gorączki, bólów głowy, kaszlu i innych objawów. Analiza pomaga ustalić, czy dana osoba jest zdrowa i wykazano, że jest zaszczepiona przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.
  2. Dwa dni przed szczepieniem przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i trzy lub cztery miesiące później niemożliwe jest pozostanie w miejscach o dużej koncentracji ludzi. Obejmuje to pójście do sklepu, basen, przedszkole, przybycie gości, udział w wydarzeniach kulturalnych. Tak więc rodzice wykluczają możliwość infekcji, ponieważ ciało dziecka osłabione po szczepieniu jest bardzo podatne na infekcje.
  3. Czy mogę kąpać moje dziecko po zaszczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Możesz umyć, a nawet bardzo potrzebne. Niemożliwe jest wykluczenie ze zwykłej drogi wszystkich znanych i kojących zabiegów dla dzieci. Dotyczy to również dorosłych. Swędzenie w miejscu wstrzyknięcia spowoduje pot, a nie czystą wodę. Trzeba tylko pamiętać, że miejsca szczepień nie można przecierać gąbką ani zwilżać wodą z jeziora lub rzeki - w tym przypadku wzrasta prawdopodobieństwo infekcji przenoszonej z wątpliwych ciał wodnych.
  4. Przed szczepieniem wymagane jest badanie przez lekarza. Powinno to obejmować nie tylko pomiar temperatury, ale także badanie gardła, węzłów chłonnych, słuchanie oddechu i serca.
  5. Szczepionki nie należy podawać, jeśli dziecko źle się czuje. Wszelkie prawdziwe dolegliwości związane z bólami głowy, bólami brzucha lub kaszlem i szczepieniem powinny zostać odłożone na jakiś czas. Dwa lub trzy dni mogą poczekać.
  6. Czy mogę chodzić po szczepionce przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Chodzenie jest przydatne w każdych warunkach, a szczepienie nie jest przeciwwskazaniem. Oczywiste jest, że w deszczową i bardzo mroźną pogodę lepiej jest chwilowo odroczyć spacer. Dla dzieci w tym czasie lepiej nie chodzić na plac zabaw, a dla dorosłych nie być w hałaśliwych firmach.
  7. Jeśli szczepienie odbywa się u osoby dorosłej - nie pij alkoholu ani pikantnych potraw.
  8. W przypadku małych dzieci inną ważną zasadą jest to, że rodzice nie powinni wprowadzać nowych pokarmów do diety na tydzień przed szczepieniem lub bezpośrednio po nim. Nikt nie wie, jak organizm zareaguje na nowy pokarm. Czasami dzieci rozwijają objawy alergiczne nie na szczepionce, ale na produkcie nietypowym dla dziecka.
  9. I na koniec, w ciągu 30 minut po szczepieniu, musisz pozostać pod nadzorem pracownika służby zdrowia, który wykonał zastrzyk. W przypadku ostrej reakcji w klinice łatwiej jest zapewnić pomoc w nagłych wypadkach niż w połowie drogi do domu.

Reakcja ciała dzieci i dorosłych na szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Nowoczesne szczepionki są tak dobrze wykonane, że powikłania i reakcje organizmu są niezwykle rzadkie. Jakie są reakcje uboczne na szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

  1. Indywidualna nietolerancja na substancje tworzące szczepionkę, manifestują się niedyspozycją, alergicznymi wysypkami w miejscu wstrzyknięcia, bardziej poważnymi objawami alergicznymi - rozwojem obrzęku naczynioruchowego.
  2. Powikłania po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są powszechne, a lokalne, powszechne, są niezwykle rzadkie i przejawiają się niedyspozycją, gorączką, nudnościami, bólem w brzuchu i stawach.
  3. Miejscowe powikłania objawiają się zaczerwienieniem, bólem i stwardnieniem w miejscu wstrzyknięcia.

Nie ma wyraźnych objawów klinicznych szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B - prawie każda szczepionka jest dobrze tolerowana, a reakcje na nią obserwuje się w rzadkich przypadkach. Często można je znaleźć w przypadku nieprzestrzegania zasad transportu ampułek z substancją czynną lub niewłaściwego zachowania osoby po szczepieniu. Czasami reakcja może nie rozwinąć się podczas pierwszego wstrzyknięcia, ale na drugą lub trzecią szczepionkę przeciw WZW typu B. W tym przypadku nietolerancja substancji tworzących szczepionkę powinna zostać wykluczona.

Przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Potrzebne są dobre powody, aby otrzymać lek ze szczepienia. Istnieją tymczasowe i trwałe przeciwwskazania do immunizacji.

W przypadku zaostrzenia chorób przewlekłych lub ostrych zakażeń szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest opóźniona aż do całkowitego wyleczenia.

  • Jeśli dziecko urodziło się przedwcześnie i waży mniej niż 2 kg - nie szczepiaj, dopóki jego masa ciała nie ulegnie normalizacji.
  • Po chemioterapii silnymi lekami, które hamują działanie odporności, szczepionkę można odłożyć na kilka miesięcy.
  • Przeciwwskazaniami do szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B są również stany niedoboru odporności: onkologia, ciąża, AIDS, złośliwe choroby krwi.
  • Nie można wprowadzić szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B z silną alergią na występowanie leku w przeszłości.
  • Szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

    Po tym wszystkim pozostaje tylko decyzja o wyborze szczepionki. Jest ich wielu i co roku poprawiają się. Spośród szczepionek najczęściej stosowanych na rynku medycznym istnieją:

    • Endzheriks B (Belgia);
    • HB-Vaxll (Stany Zjednoczone);
    • Biovac-B;
    • Rekombinowany szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B;
    • Rekombinowane drożdże z szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B;
    • "Eberbiovak HB" - wspólna rosyjska i kubańska szczepionka;
    • Izraelski Sci-B-Vac;
    • "Evuks B";
    • Indyjski "Shanwak-B".

    Jak wybrać szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Wystarczająco dużo, że nabywane przez instytucje medyczne. Wszystkie szczepienia są dobrze tolerowane. Ale jeśli wystąpiła reakcja na pierwszą szczepionkę, lepiej zastąpić następną. Ważne jest, aby skonsultować się z ekspertami, którzy często pracują ze szczepieniami.

    Czy potrzebne jest szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Teraz to pytanie wydaje się niewłaściwe. Lepiej jest być w pełni zaszczepionym w dzieciństwie niż radzić sobie z konsekwencjami poważnej infekcji. Jeśli to nie jest samo szczepienie, które jest straszne, ale możliwe konsekwencje lub reakcje na szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dziecka, ważne jest, aby najpierw się do niego przygotować, pytając o to specjalistę.


    Więcej Artykułów O Wątrobę

    Dieta

    Żółta skóra: czy zawsze istnieje prawdziwy powód zapalenia wątroby?

    Żółknięcie koloru skóry może wywołać uzasadniony niepokój u jej właściciela. Zwykle takim zmianom towarzyszy inny objaw - zmiana koloru moczu.
    Dieta

    W jaki sposób przekazywane jest wirusowe zapalenie wątroby typu C.

    OGÓLNEWirus patogenu częściej wykrywa się u osób w wieku 20-29 lat, ale w ostatnich latach obserwuje się tendencję do stopniowego "dojrzewania" choroby.