Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dzieci

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest infekcją wirusową, która powoduje uszkodzenie komórek wątroby i może prowadzić do marskości wątroby lub raka wątroby po przejściu do postaci przewlekłej. Pewna część tych, którzy byli chorzy, nosi wirus we krwi przez całe życie. Nawet minimalna ilość krwi pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub nosicielami wirusa jest wystarczająca do zakażenia.

Jeśli ciężarna kobieta jest nosicielem wirusa lub choruje na wirusowe zapalenie wątroby typu B, wówczas podczas porodu może przekazać wirusa swojemu nowonarodzonemu dziecku. Właśnie z tym zagrożeniem i niebezpieczeństwem wirusowego zapalenia wątroby typu B w przyszłości istnieje potrzeba szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B niemowlęcia w szpitalu położniczym. Szczepienie w pierwszych godzinach życia chroni dziecko przed zakażeniem od matki i WZW typu B.

Przygotowania do szczepienia

Do produkcji szczepionek wykorzystano metodę inżynierii genetycznej. Preparat zawiera minimalną ilość białka uzyskanego z powierzchni wirusa, w tym głównego antygenu wirusa B (HBs Ag). Białko to jest rozpoznawane jako obce, a jego przeciwciała wytwarzane są w ciele niemowlęcia po 2 tygodniach.

Jeśli wirus dostanie się do organizmu dziecka, przeciwciała te niszczą je i zapobiegają rozwojowi choroby.

W celu zapobiegania zakażeniu za pomocą wirusów stosowanych w wirusach:

  • Endzheriks In (Belgia) - w 1 dawce (1 ml) w jednorazowej strzykawce lub w butelce; zawiera konserwant merytiolanu;
  • Evuks (Korea Południowa, spółka kontrolująca - Aventis Pasteur, Francja) - 0,5 ml na fiolkę; zawiera konserwujący merytiolat;
  • Combiotech (Rosja) - ampułki 0,5 ml; bez konserwantów.

Można stosować inne szczepionki. WHO zaleca stosowanie leków bez środków konserwujących.

Wskazania

Szczepienia w szpitalu położniczym są przeprowadzane na wszystkie dzieci (w tym dzieci urodzone ze zdrową matką) w pierwszym dniu po urodzeniu.

Grupa ryzyka składa się z noworodków, których matki:

  • cierpią na wirusowe zapalenie wątroby typu B;
  • miał to w trzecim trymestrze ciąży;
  • są nośnikami australijskiego antygenu (HBsAg);
  • nie testowane na markery wirusowego zapalenia wątroby;
  • zażywać narkotyki;
  • mają w rodzinie nosiciela antygenu australijskiego, pacjenta z ostrą lub przewlekłą postacią wirusowego zapalenia wątroby.

Schemat szczepień

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest zawarte w harmonogramie szczepień większości krajów świata, w tym w Rosji. Szczepionka jest wstrzykiwana do mięśni barku lub uda.

Wszystkie dzieci są szczepione w ciągu pierwszych 12 godzin (lub 24 godzin) po urodzeniu, przed szczepieniem BCG. Ponownie wstrzyknąć szczepionkę po 3 i po 6 miesiącach.

Niemowlęta z grupy ryzyka otrzymują pierwszą dawkę w ciągu pierwszych 12 godzin życia, drugą na 1 miesiąc, trzecią na 2 miesiące i czwartą na wieku jednego.

Opracowywany jest indywidualny schemat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla wcześniaków.

W przypadku nieszczepionych dzieci i młodzieży schemacie immunizacji zastosowanie 0 - 1 - 6, w pierwszej dawki w dniu szczepienia, 2nd - miesiąc, 3 - sześć miesięcy od pierwszego podania.

(. Jeśli idziesz do regionu o wysokiej zachorowalności na zapalenie wątroby, ze dziecko zakażone igły przypadkowe igły, etc.) gdy potrzeba do immunizacji awaryjnego służy przyspieszonego schematu: 0 - 7 dni - 21 dni. Ponowne szczepienie przeprowadza się w ciągu roku.

Szczepionka ma wysoki stopień skuteczności. Po wprowadzeniu go 3 razy u dzieci, poziom przeciwciał, które są wystarczające do zapobiegania zapaleniu wątroby typu B, oznacza, że ​​odporność na wirusa B powstaje u 99% osób zaszczepionych.

Biorąc pod uwagę skutki przewlekłej postaci choroby (możliwość wystąpienia raka wątroby), szczepionka jest uważana za pierwszą szczepionkę przeciwnowotworową. Zapobiega zakażeniom innym typem wirusa, w tym wirusowi zapalenia wątroby typu C.

Skuteczność szczepień zaleca się sprawdzić w następujących przypadkach:

  • dzieci poddawane hemodializie;
  • urodzony przez matki antygenu HBs;
  • wraz z wprowadzeniem szczepionki w pośladek;
  • dzieci z upośledzeniem odporności.

Badanie w celu monitorowania skuteczności polega na określeniu miana przeciwciał przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B po 1-2 miesiącach. po otrzymaniu trzeciej dawki. Niezawodna ochrona będzie zapewniona przez miano co najmniej 10 mU / ml.

Po szczepieniu w dzieciństwie odporność utrzymuje się przez długi czas: po 40 latach obserwuje się ją w 90%, po 60 latach - u 65-75% osób.

Przeciwwskazaniami do szczepienia jest indywidualna nietolerancja jakiegokolwiek składnika szczepionki.

Plan szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Pomimo burzliwej debaty publicznej na temat potrzeby / szkodliwości szczepionek, przekonująco udowodniono, że dzisiaj nie ma innej ochrony przed groźnymi chorobami zakaźnymi, z wyjątkiem szczepionek.

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B odbywa się zgodnie z pewnym schematem i jest jednym z najważniejszych w życiu człowieka: szczepionka jest podawana jako pierwsza, w ciągu 24 godzin od chwili urodzenia.

Niewiele osób wie o harmonogramie szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Tymczasem ta choroba jest jedną z najczęstszych w populacji ludzkiej i każda osoba jest narażona na ryzyko zarażenia nią przez całe życie. Rozważmy schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dzieci i ponowne szczepienie dorosłych.

Co to jest szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Istotą każdego szczepienia jest wprowadzenie do organizmu:

  • atenuowane lub inaktywowane mikroorganizmy - 1 generacja szczepionek;
  • toksoidy (dezaktywowane egzotoksyny mikroorganizmów) - szczepionki drugiej generacji;
  • białka wirusowe (antygeny) - szczepionki 3. generacji.

Struktura genetyczna komórek drożdży (Saccharomyces cerevisiae) jest wstępnie zmieniona (rekombinowana), w wyniku czego otrzymuje się gen kodujący antygen powierzchniowy wirusa zapalenia wątroby typu B. Następnie antygen syntetyzowany przez drożdże jest oczyszczany z substancji podstawowej i uzupełniany substancjami pomocniczymi.

Po wprowadzeniu szczepionki do organizmu, antygeny powodują reakcję układu odpornościowego, który ulega ekspresji w wytwarzaniu przeciwciał odpowiadających temu antygenowi - immunoglobuliny. Te komórki odpornościowe są "pamięcią" układu odpornościowego. Przez lata utrzymują się one w krwi, umożliwiając szybką reakcję obronną w przypadku przedostania się prawdziwego wirusa zapalenia wątroby typu B do organizmu. Tak więc szczepienie "uczy" układu odpornościowego, aby rozpoznawał zagrożenia, na które musi reagować.

Jednak, jak każde szkolenie, trening układu odpornościowego wymaga powtórzenia. Dla utworzenia stabilnej odporności u dorosłych i u dzieci, to jest konieczne, aby pomieścić kilka szczepionek na schemacie B szczepienia wątroby.

Plan szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Na terytorium byłego Związku Radzieckiego wykorzystywane harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, które zaczęły obowiązywać w roku 1982. Zgodnie z tym szczepienia są wymagane dla wszystkich dzieci:

  • pierwszego dnia po urodzeniu;
  • jeden miesiąc po urodzeniu;
  • 6 miesięcy po urodzeniu.

Tak więc, dla stworzenia stabilnej i długotrwałej odporności, schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B oznacza jego potrójne podawanie.

Ta zasada nie dotyczy dzieci zagrożonych, czyli tych urodzonych przez matki zainfekowane wirusem. W tych przypadkach schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest następujący:

  • w ciągu pierwszych 24 godzin - pierwsza szczepionka + przeciwciała są dodatkowo wprowadzone do wirusowego zapalenia wątroby typu B (tak zwana "bierna immunizacja", zaprojektowana w celu ochrony dziecka aż do opracowania własnych przeciwciał w odpowiedzi na wstrzykniętą szczepionkę);
  • miesiąc po urodzeniu - druga szczepionka;
  • dwa miesiące po urodzeniu - trzecia szczepionka;
  • 12 miesięcy po urodzeniu - czwarta szczepionka.

Uzyskana odporność utrzymuje się przez co najmniej 10 lat. Jednak wskaźnik ten jest dość zmienny i może się różnić u różnych osób.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: schemat szczepień

Istnieją trzy schematy szczepień, w których dorośli są szczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Rozważaliśmy pierwsze dwa z poprzedniego paragrafu:

  • standardowy schemat trzech szczepień 0-1-6 (drugie i trzecie szczepienie wykonuje się 1 i 6 miesięcy po pierwszym);
  • przyśpieszony harmonogram czterech szczepień 0-1-2-12 (odpowiednio po 1, 2 i 12 miesiącach).

Istnieje również możliwość szczepienia interwencyjnego, obejmującego podawanie 4 szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u osób dorosłych zgodnie ze schematem od 0 do 7 dni - 21 dni - 12 miesięcy. Taki harmonogram szczepień jest stosowany w nagłych wypadkach, gdy na przykład osoba musi pilnie wyjechać do regionu, który jest epidemiologicznie niebezpieczny dla zapalenia wątroby.

Prawidłowe stosowanie któregokolwiek z tych schematów zapewnia silną i długotrwałą odporność u osoby dorosłej. Przyspieszony lub awaryjny harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B pozwala przyspieszyć proces na początku, czyli uzyskać wystarczającą ochronę przed końcem drugiego (z przyspieszonym wzorcem) lub pod koniec pierwszego (z wzorcem awaryjnym) miesiąca. Czwarta szczepionka, przeprowadzona po 12 miesiącach, jest jednak niezbędna do wytworzenia pełnej długotrwałej odporności.

Co się stanie, jeśli jedno z zastrzyków nie zostanie wykonane na czas?

Przestrzeganie planu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest warunkiem szczepienia. Pomijanie szczepień nie pozwoli na stworzenie odporności.

Jeśli z jakiegoś powodu istnieje odstępstwo od harmonogramu szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, następna szczepionka musi zostać wprowadzona tak szybko, jak to możliwe.

W przypadku znacznego odchylenia od harmonogramu szczepień (tygodni lub miesięcy), należy udać się do lekarza i zasięgnąć porady w sprawie dalszych działań.

Schemat ponownego szczepienia

Harmonogram szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych obejmuje ponowne szczepienie w przybliżeniu 1 raz na 10 lat przed osiągnięciem wieku 55 lat i, zgodnie z dodatkowymi wskazaniami, w późniejszym wieku.

Liczba anty-HBs wskazuje na intensywność odporności na wirusa zapalenia wątroby. Szczepienie jest pokazana na poziomie przeciwciał co najmniej 10 jednostek / l, co jest interpretowane jako całkowity brak odporności na antygeny wirusowe.

Przy wykryciu przeciwciał przeciwko antygenowi jądrowemu (anty-HBc) nie przeprowadza się szczepień, ponieważ obecność tych immunoglobulin wskazuje na obecność wirusa we krwi. Dalsze wyjaśnienia można uzyskać w dodatkowych badaniach (PCR).

Ponowne szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u dorosłych jest przeprowadzane zgodnie ze standardowym schematem trzech szczepień 0-1-6.

Jakie są szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Obecnie rynek oferuje szeroką gamę zarówno mono, jak i polyvaccines dla wirusowego zapalenia wątroby typu B dla dorosłych i dzieci.

Rosyjskie monowalentne szczepionki:

Szczepionki monowalentne produkowane przez zagraniczne laboratoria:

  • Engerix B (Belgia);
  • Biovac-B (Indie);
  • Gen Wac B (Indie);
  • Shaneak-V (Indie);
  • Eberbiovac NV (Kuba);
  • Euvax V (Korea Południowa);
  • HB-VAX II (Holandia).

Wymienione szczepionki są tego samego typu: zawierają 20 μg wirusowych antygenów w 1 ml roztworu (1 dawka dla osoby dorosłej).

Wśród takich polyvaccines dla dorosłych można nazwać:

  • przeciw błonicy, tężcowi i wirusowemu zapaleniu wątroby B - Bubo-M (Rosja);
  • przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B - Hep-A + B-in-VAK (Rosja);
  • przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B - Twinrix (UK).

Czy szczepionka jest bezpieczna?

Podczas stosowania szczepionki zaszczepiono ponad 500 milionów osób. Nie odnotowano jednak żadnych poważnych skutków ubocznych ani negatywnych skutków dla zdrowia dorosłych ani dzieci.

Przeciwnicy szczepień z reguły odnoszą się do braku bezpieczeństwa składników konserwujących w preparacie. W przypadku szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby ten środek konserwujący jest substancją zawierającą rtęć - mertiolanem. W niektórych krajach, na przykład w Stanach Zjednoczonych, szczepionki mertiolowane są zabronione.

W każdym razie dzisiaj istnieje możliwość szczepienia osoby dorosłej lekiem bez środków konserwujących. Szczepionki Combiotech, Endzheriks B i HB-VAX II są dostępne bez mertiolate lub z resztkową ilością nie większą niż 0,000002 g na iniekcję.

Ile szczepień może zapobiec infekcji?

Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, przeprowadzane zgodnie z programem dla osób, które nie cierpią na niedobór odporności, zapobiega zakażeniu w 95% przypadków. Z biegiem czasu intensywność odporności na wirusa stopniowo maleje. Ale w każdym razie, nawet jeśli dana osoba zachoruje, przebieg choroby będzie znacznie łatwiejszy, a powrót do zdrowia będzie zakończony i nastąpi to szybciej. Przeczytaj, jak choroba jest przenoszona tutaj.

Przydatne wideo

Aby uzyskać więcej informacji na temat szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, zobacz poniższy film:

Szczepienia przeciwko programowi szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dzieci

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: przeciwwskazania i skutki uboczne

Obecnie większość rodziców jest bardzo sceptycznie nastawiona do zaleceń pediatrów dotyczących potrzeby szczepienia ich dzieci przeciwko takiemu zaraźliwemu wirusowi jak zapalenie wątroby typu B. Po części sytuacja ta powstała z powodu dużej ilości informacji o negatywnych skutkach szczepień w ogóle, a częściowo z powodu Na szczęście większość ludzi nie miała do czynienia z zapaleniem wątroby typu B i nie widziała konsekwencji tej poważnej infekcji.

Wiele mówi się o negatywnej stronie podawania szczepionki, o konsekwencjach, powikłaniach, nieodpowiedniości szczepienia dziecka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, a nawet w tak młodym wieku, a jednocześnie zbyt mało informacji o tym, dlaczego ta szczepionka jest potrzebna, dlaczego jest ona uwzględniona w harmonogramie szczepień przed czym chroni. W tym artykule postaramy się rozważyć wszystkie strony szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, a przede wszystkim poruszymy kwestię możliwości szczepienia dzieci.

Zgodnie z Deklaracją przyjętą w Helsing w 2013 r. Każdy rodzic ma prawo samodzielnie zdecydować, czy zaszczepić swoje dziecko, czy siebie. Jednak aby podjąć właściwą decyzję, trzeba zważyć wszystkie szczegóły, ocenić, jak to mówią, dwie strony medalu.

Co jest niebezpieczne dla wirusowego zapalenia wątroby typu B?

Jest to zakaźna choroba o etiologii wirusowej, która dotyka głównie ludzkich komórek wątroby. Czynnikiem sprawczym jest wirus DNA o tej samej nazwie. Istnieje wiele klinicznych postaci infekcji, od bezobjawowej infekcji wirusowej po ostre żółtaczkowe zapalenie wątroby, przewlekłą chorobę, marskość wątroby i raka wątroby, ostrą lub przewlekłą niewydolność wątroby.

Jeśli spojrzysz na statystyki, możesz dowiedzieć się takich strasznych danych: na całym świecie jest około 2 miliardów ludzi, w tym dzieci z markerami tej infekcji, każdego roku około miliona ludzi umiera na skutek infekcji, około 350 milionów jest zarejestrowanych. nosiciele wirusa. Dowodzi to, że wirusowe zapalenie wątroby typu B nie jest bynajmniej rzadką patologią, ale bardzo częstą chorobą, która może dotknąć każdego.

Jak możesz dostać zapalenie wątroby typu B?

Możesz zostać zarażony wirusem zapalenia wątroby typu B na następujące sposoby:

  1. W przypadku transfuzji krwi (osocze, krwinki czerwone, płytki krwi, leykomassa itp.) Lub pełnej krwi;
  2. Bezpośredni kontakt z krwią i niektórymi innymi płynami ustrojowymi osoby chorej lub nosiciela wirusa (wstrzyknięcie strzykawki, innych instrumentów medycznych);
  3. Zakażenie poprzez seks bez zabezpieczenia;
  4. Z bliskimi kontaktami domowymi w rodzinie, w której znajduje się pacjent z zapaleniem wątroby i nieszczepionym dzieckiem;
  5. Transmisja pionowa - od matki do dziecka (w czasie ciąży z patologią łożyska i porodu).

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: oficjalna opinia

1. Dlaczego są zaszczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u noworodków?

Faktem jest, że noworodki mają wysokie ryzyko powikłań i rozwoju przewlekłego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B z powodu niedorozwoju układu odpornościowego. Ponadto, nie wszystkie kobiety w ciąży są badane na nosicielstwo wirusa, a istniejące metody jego oznaczania nie mają 100% dokładności. Dlatego ryzyko, że matka może być nosicielem infekcji i przekazać ją dziecku podczas porodu, jest wystarczająco duże.

Skuteczność szczepienia będzie również maksymalna, jeśli rozpoczniesz je od pierwszych dni życia dziecka i przestrzegasz wszystkich warunków ponownego szczepienia.

2. Kto jest szczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Wszystkie noworodki są szczepione przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (zgodnie z krajowym harmonogramem szczepień). Oprócz noworodków zaleca się szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w następujących grupach populacji (grupy ryzyka):

  • dzieci urodzone przez matki chore na zapalenie wątroby lub nosicielstwo wirusa;
  • pacjenci otrzymujący dożylnie infuzję składników krwi przez długi czas;
  • ludzie, którzy są leczeni zaprogramowaną hemodializą;
  • wszyscy pracownicy medyczni, w szczególności - pielęgniarki manipulacyjne i chirurgiczne, chirurdzy;
  • członkowie rodziny, w których jest pacjent z zapaleniem wątroby;
  • ludzie, którzy jadą do regionu o zwiększonej częstości występowania zapalenia wątroby typu B;
  • osoby uzależnione od narkotyków, osoby z dużą ilością nieformalnego seksu.
3. Jakie są szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Obecnie dopuszcza się do stosowania tylko zmodyfikowane genetycznie szczepionki przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Są one wytwarzane przez modyfikację genową rekombinowanego wirusowego DNA w komórkach grzybów drożdżowych. Wirus zapalenia wątroby typu B ma kilka antygenów, na które dana osoba może rozwinąć odporność. Wszystkie szczepionki zawierają antygen powierzchni wirusa (HBsAg). To właśnie temu immunogennemu składnikowi powstaje odporność u zaszczepionych osób.

Nie bój się, że po szczepieniu możesz dostać zapalenie wątroby. To się nie może zdarzyć. Rzeczywiście, tylko jeden antygen wirusa jest wprowadzany do organizmu za pomocą szczepionki, a nie pełnowartościowy czynnik zakaźny.

Obecnie 6 szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest zarejestrowanych i dopuszczonych do użycia w Federacji Rosyjskiej, wszystkie są tworzone przez inżynierię genetyczną, mają tę samą dawkę, schemat podawania i skuteczność, i są po prostu wytwarzane przez różne firmy farmaceutyczne. Istnieją pojedyncze szczepionki (tylko w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B) i polikwacena (ochrona na kilka chorób zakaźnych naraz).

Z reguły korzystają ze szczepionki zakupionej przez instytucję medyczną (w większości przypadków są to produkty krajowe). Czy to szczepienie jest całkowicie bezpłatne. Jeśli chcesz się zaszczepić kosztowną importowaną szczepionką, musisz zapłacić za nią z portfela.

3.1 Rodzaje szczepionek przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:
  1. Szczepionka przeciwko drożdżowym rekombinowanym wirusowym zapaleniem wątroby typu B - produkcja krajowa (Combiotech Ltd), najczęściej stosowana do masowych szczepień dzieci.
  2. Endzheriks-In - jest produkowany w Belgii (GlaxoSmithKleine), ma 2 wersje, które różnią się dawką (dla dzieci i dorosłych).
  3. Eberbiovak NV - wyprodukowany wspólnie przez Kubę i Rosję, często wykorzystywany do masowych szczepień.
  4. Н-В-VAX II - jest produkowany w USA, ma kilka dawek.
  5. Sci-B-Vac - wyprodukowany w Izraelu.
  6. Polivaccine Bubo-Kok (na zapalenie wątroby typu B, koklusz, błonica i tężec), produkcja krajowa.

Często rodzice mają pytanie, czy możliwe jest wykonanie pierwszego szczepienia za pomocą jednej szczepionki, a następnie za drugą. Jest to możliwe - wszystkie zarejestrowane szczepionki są wymienne, ale nie ma potrzeby robienia tego bez specjalnej potrzeby.

4. Schematy szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Ponieważ w kompozycji szczepionki obecny jest tylko jeden antygen, potrzeba kilku szczepień, aby uzyskać odporność (szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nie wykazuje silnej immunogenności). Istnieją 2 główne schematy szczepień. Pierwszy z nich jest stosowany u wszystkich dzieci, które nie należą do grup ryzyka w przypadku wystąpienia zapalenia wątroby. Drugi jest stosowany u dzieci z podwyższonym ryzykiem rozwoju infekcji.

Standardowy schemat szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest następujący: 0-1-6 miesięcy. Pierwsze szczepienie wykonuje się w szpitalu położniczym, drugie - w wieku jednego miesiąca, a trzecie - nie wcześniej niż za 5 miesięcy (w 6 miesiącu życia). Ten sam schemat stosuje się w przypadku inokulacji starszych dzieci i dorosłych (drugie wstrzyknięcie wykonuje się miesiąc po pierwszym, a trzecie po 5 miesiącach). Podstawową zasadą jest przestrzeganie ustalonej przerwy pomiędzy szczepieniami.

Dzieci z grupy ryzyka (matka jest chora lub jest nosicielem zapalenia wątroby typu B, matka nie jest badana w czasie ciąży, jest pacjent z zapaleniem wątroby w rodzinie, dziecko z dysfunkcyjnej rodziny) są szczepione zgodnie z innym schematem: 0-1-2-12 miesięcy.

Co się stanie, jeśli obwód zostanie zerwany? Rzeczywiście, szczepienia są często przeciwwskazane, na przykład z powodu ostrej choroby. W takich przypadkach należy przestrzegać zasady - minimalny odstęp czasu między szczepieniami wynosi 1 miesiąc, maksimum -4 miesiące dla drugiego wstrzyknięcia i 4-18 miesięcy dla trzeciego. W takich przypadkach odporność jest uformowana w pełni.

Po pierwszym wstrzyknięciu odporność rozwija się u około 50% ludzi, po drugim - u 75%, a po trzecim - u prawie 100%. Czas trwania ochrony immunologicznej ma indywidualne cechy, średnio 8-10 lat.

5. Metody ustalania szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Wszystkie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zawierają wodorotlenek glinu. Ta substancja pełni rolę nośnika antygenu wirusa. W związku z tym wszystkie zastrzyki powinny być ściśle domięśniowe.

Po pierwsze, przy podawaniu podskórnym, kompozycja szczepionki jest adsorbowana przez tkankę tłuszczową i uwalniana stopniowo, co prowadzi do znacznego spadku immunogenności i braku rozwoju pełnoprawnej odporności. Jeśli dawka zostanie błędnie wstrzyknięta podskórnie, szczepienie nie jest uważane za zakończone i należy je powtórzyć.

Po drugie, wnikanie wodorotlenku glinu w tkankę tłuszczową prowadzi do rozwoju określonego stanu zapalnego, który może wystąpić przez kilka miesięcy. Po wstrzyknięciu domięśniowym rozwija się również proces zapalny, ale przebiega znacznie szybciej.

Dzieci w wieku do 3 lat otrzymują nakłucie w bocznej powierzchni uda (nawet u noworodków mięśnie tej grupy są dobrze rozwinięte), zaleca się dzieci w wieku powyżej 3 lat wstrzyknięcia szczepionki do mięśnia naramiennego barku.

6. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: przeciwwskazania

Wprowadzenie szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest przeciwwskazane w takich przypadkach:

  1. Ciężkie alergiczne powikłania po poprzednim podaniu szczepionki (obrzęk naczynioruchowy, wstrząs anafilaktyczny);
  2. Nadwrażliwość na którykolwiek składnik szczepionki;
  3. Ostra choroba lub zaostrzenie przewlekłej patologii;
  4. Postępująca choroba układu nerwowego (np. Wodogłowie, epilepsja);
  5. Wcześniaki (o masie do 2 kg), aby uzyskać określoną liczbę, szczepienie odbywa się zgodnie ze standardowym schematem.

Często rodzice mylą efekty uboczne i reakcje poszczepienne, które są absolutną fizjologiczną reakcją organizmu na wprowadzenie obcego białka.

Miejscowe reakcje szczepionkowe (w miejscu wstrzyknięcia): ból, zaczerwienienie, swędzenie, infiltracja do 8 cm.

Miejsce wstrzyknięcia nie musi być smarowane lekarstwami, porysowane, przetarte itp. Po 7-10 dniach wszystko się wyleczy.

Ogólne reakcje na szczepionkę: krótkotrwałe zakłócenie ogólnego samopoczucia, wzrost temperatury do liczby podgorączkowych.

Co do zasady takie objawy nie trwają dłużej niż 3 dni, jeśli dziecko ma wysoką gorączkę, to przyczyną nie jest szczepienie, być może dziecko właśnie zachorowało, co zbiegło się ze szczepieniem.

6.1 Skutki uboczne szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:
  1. Powikłania alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, choroba posurowicza, rozwój alergicznego zapalenia mięśnia sercowego, zapalenie kłębuszków nerkowych, zapalenie stawów), reakcje alergiczne skóry (pokrzywka, rumień, zapalenie skóry itp.), Wstrząs anafilaktyczny;
  2. Myalgia;
  3. Neuropatia obwodowa;
  4. Paraliż twarzy, nerw wzrokowy;
  5. Zespół Hyena-Barre'a.

Są to poważne komplikacje, które w pojedynczych przypadkach prowadzą do śmierci, jeśli pomoc medyczna nie została dostarczona na czas.

Uwaga: powyższe informacje pochodzą ze źródeł publicznych.

Czy dziecko potrzebuje szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B?

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest podawana dziecku w pierwszych godzinach po urodzeniu. Patrząc, jak pośpiesznie lekarze starają się zaszczepić dziecko, które nie żyło przez jeden dzień, zadajesz sobie pytanie, jaka choroba jest tak straszna, że ​​musisz natychmiast zaszczepić? Może epidemia, która kosi setki ludzi i dlatego nie można opóźnić szczepienia?

W rzeczywistości nie ma epidemii. A ta choroba (zapalenie wątroby typu B), choć poważna, jest dość rzadka. Wskaźnik zapadalności w Rosji wynosi nieco poniżej 5%. Co więcej, te 5% to ci, którzy są nosicielami choroby i naprawdę są chorzy. Jeśli chodzi o śmiertelność, tylko 1% zarażonych umiera z powodu tej choroby. Dlaczego więc szczepienie?

Jeśli powróci się do początku artykułu (metody zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B), to według samych twórców szczepionek opracowano go dla dość małej liczby osób. To przede wszystkim ludzie, którzy mają bliski kontakt z nosicielem wirusa, poprzez instrument medyczny pozbawionych skrupułów lekarzy, ludzi prowadzących życie seksualne i przyjmujących leki dożylne.

Jeśli chodzi o szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u noworodków, szczepionka jest pokazywana tylko wtedy, gdy ich rodzice są zagrożeni lub zostali już zarażeni. Dlaczego, w tym przypadku, szczepić wszystkie noworodki z rzędu, niezależnie od tego, czy ich rodzice są zagrożeni zapaleniem wątroby typu B, czy nawet w pobliżu tej kategorii?

Powód masowego szczepienia noworodków jest prosty. Najprostszy sposób na dotarcie do tych dzieci. Ludzie, którym naprawdę pokazano tę szczepionkę, najprawdopodobniej tego nie zrobią. Aby zmusić dorosłą, zdolną osobę do wstrzyknięcia sobie, nie jest jasne, że nikt nie może tego zrobić. Przed obowiązkowym szczepieniem dorosłych, na szczęście w żadnym kraju nie pomyśleli o tym.

Jeśli chodzi o dzieci, to wszystko jest bardzo proste. Dość, jak przestraszyć rodziców, a oni sami zabiorą swoje dzieci do szczepionki. Niektórzy oczywiście stawiają opór. Jednak w przypadku szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B nikt nie jest zainteresowany opiniami rodziców. Sędzia dla siebie, wykonaj szczepienie dziecka zaledwie kilka godzin po jego urodzeniu.

W tej chwili rodzice myślą o wszystkim, a nie o szczepieniach. W niektórych przypadkach, za pozwoleniem na szczepienie dziecka, zbliżają się do kobiety, która ledwo wycofała się ze znieczulenia. Czy ona jest zaszczepiona? O świadomym, zrównoważone podejmowanie decyzji w tej sytuacji nie może mówić. Okazuje się, że to szczepienie odbywa się praktycznie bez pozwolenia rodziców, widząc u każdego noworodka potencjalne zagrożenie rozprzestrzeniania się wirusa zapalenia wątroby typu B.

Zamiast ograniczać zakres szczepień, określając granice zgodnie z obiektywnym zagrożeniem zakażenia i brakiem przeciwwskazań, urzędnicy służby zdrowia próbują zaszczepić wszystkie dzieci bez wyjątku. Jednak biorąc pod uwagę wartości społeczeństwa, w którym pieniądze są najważniejsze, nie ma się czym dziwić. Sprzedaż narkotyków przynosi miliardy zysków. Po co więc walczyć?

Czy to możliwe zaszczepienie noworodka jest specjalnym pytaniem. Lekarze twierdzą, że tylko całkowicie zdrowe dzieci można zaszczepić. Dlatego żaden zdrowy rodzic nie pozwoliłby na zaszczepienie dziecka, nawet jeśli zaobserwuje się najmniejsze odchylenie w jego zdrowiu. Nawet jeśli matka jest gotowa głosować na szczepienie obiema rękami, jest mało prawdopodobne, aby zaszczepiła dziecko z rozstrojonym żołądkiem lub oznakami alergii. Nawet mały katar jest powodem do odroczenia szczepionki "na później".

Pisaliśmy już tutaj o ogólnych przeciwwskazaniach do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, ale chciałbym przypomnieć, że są to tylko oficjalne dane, które są dostępne w prawie każdej broszurce medycznej. Im szersza lista, kiedy nie można się zaszczepić, postaramy się trochę później zebrać.

W przypadku szczepienia dzieci przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, zdrowie dziecka, które ma zaledwie kilka godzin, można tylko odgadnąć. Domyślnie uważa się, że dziecko jest zdrowe, jeśli w chwili narodzin nie stwierdzono żadnych patologii. Nikt nie wie, czy dziecko ma alergię, czy wszystko jest w porządku z grasicą. Dlatego nie można przewidzieć reakcji jego ciała na obcą substancję.

I pomimo faktu, że w krajach europejskich, przed szczepieniem przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, pacjent dowie się, czy ma on alergię na drożdże. Jeśli lekarz, wiedząc o istnieniu alergii, nadal robi szczepionkę, czeka go proces, grzywna i dyskwalifikacja. W Rosji nie trzeba mówić o żadnej odpowiedzialności lekarzy wobec pacjenta. Lekarz prawie zawsze ma rację. W przypadku szczepienia lekarz nie ponosi odpowiedzialności za konsekwencje.

To ważne! Informacje podane na tej stronie nie charakteryzują się "skierowaniem przeciw szczepieniu" i w żadnym wypadku nie są agitowane w związku z odmową przestrzegania harmonogramu szczepień. Naszym zadaniem jest przygotowanie rodzica do prawidłowego szczegółowego podejścia, aby uniknąć niepożądanych efektów i zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u noworodków

Po porodzie każdy noworodek otrzymuje serię szczepień przeciwko różnym chorobom. Harmonogram szczepień w każdym kraju opracowano na podstawie tego, które choroby są epidemią w tym obszarze. Celem szczepień jest ochrona naszych dzieci przed smutnymi konsekwencjami. Porozmawiajmy o tym, jak i dlaczego wirus zapalenia wątroby jest podawany noworodkom.

Wirusowe zapalenie wątroby. Co to jest?

Wirusowe zapalenie wątroby jest procesem zapalnym zlokalizowanym w wątrobie. Jednocześnie wirusy, a także inne mechanizmy, prowadzą do śmierci komórek wątroby. Wirusowe zapalenie wątroby może wystąpić zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej; może być pochodzenia wirusowego, jak również alkoholowego, leczniczego itp. Najbardziej rozpowszechnione formy wirusowe nazywane są łacińskimi literami A, B i C.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest uważane za ostrą chorobę wirusową. Na początkowym etapie trudno jest ustalić diagnozę, ponieważ objawy są podobne do zwykłego ARD. Zdarza się, że osoba od lat nawet nie podejrzewa, że ​​ma taką chorobę. Następnie pojawia się żółknięcie skóry - cecha charakterystyczna choroby, ze względu na to, że bilirubina (pigment żółciowy) wchodzi do krwioobiegu. U noworodków często zapalenie wątroby (w 90% przypadków) występuje bez widocznych objawów.

Wirus zapalenia wątroby typu B.

Choroba trwa od 3 do 6 tygodni i z reguły kończy się wyzdrowieniem. Istnieje jednak śmiertelny procent rozwoju choroby, prowadzący do śmierci. Ponadto ostre wirusowe zapalenie wątroby typu B może przekształcić się w postać przewlekłą, a stan ten jest znacznie bardziej niebezpieczny, ponieważ często prowadzi do raka wątroby lub marskości wątroby.

Smutne jest to, że w pierwszym roku życia dziecka z zapaleniem wątroby prawdopodobieństwo przejścia do stanu przewlekłego wynosi 90%. Szczepienie jest w stanie chronić dziecko przed tak poważną chorobą.

Jakie zapalenie wątroby jest zaszczepione

Artykuł koncentruje się na szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u noworodków. Istnieje również szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A. Jednak ta forma jest bardziej powszechna w krajach gorących i wiąże się z kiepską sanitarnością, zanieczyszczoną wodą. Ten rodzaj zapalenia wątroby nie jest tak niebezpieczny i nie powoduje poważnych komplikacji. Ale wirusowe zapalenie wątroby typu B jest przenoszone tylko przez zakażoną krew i choroba jest trudna, pozostawiając nieodwracalne procesy w wątrobie. Wirusowe zapalenie wątroby typu C, niestety, szczepienia jeszcze nie istnieją.

Dlatego też, gdy dziecko otrzymuje szczepionkę przeciwko chorobie w szpitalu położniczym, oznacza to szczepionkę przeciw WZW typu B.

Czynniki zanieczyszczenia

Jak już wspomniano, ta infekcja wirusowa jest przenoszona przez krew. Oto sytuacje, w których może wystąpić infekcja:

  • używanie brzytwy, igły lub strzykawki po osobie zakażonej wirusem zapalenia wątroby;
  • przy urodzeniu przeniesienie dziecka z zakażonej matki;
  • w przypadku transfuzji krwi;
  • gdy narkomani używają tej samej igły;
  • pracownicy służby zdrowia, którzy muszą wejść w kontakt z krwią lub jej produktami;
  • podczas rozwiązłego współżycia seksualnego, homoseksualnego stylu życia;
  • seks bez zabezpieczenia.
Wątroba jest głównym celem zapalenia wątroby.

Czy muszę się szczepić?

Dzisiaj nikt nie może zmusić cię do przymusowego szczepienia, nie tylko przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. W placówce medycznej (lub szpitalu położniczym) można to tylko zalecić.

Jednak zanim podejmiesz decyzję, powinieneś pomyśleć o takim czynniku: możesz zarazić się przez wyschniętą plamę krwi tydzień temu, gdziekolwiek i kiedykolwiek. Dlatego nie można myśleć, że tylko przedstawiciele aspołecznych grup ludności cierpią na zapalenie wątroby.

Dzisiejsza choroba jest tak samo powszechna jak w przeszłości - cholera lub malaria. Z tego powodu rodzice mają dobre powody, by zgodzić się na szczepienie dziecka. Ponadto od 2002 r. Ministerstwo Zdrowia Rosji wprowadziło szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jako obowiązkowe dla niemowląt.

Skąd dzieci mają kontakt z krwią?

  1. Przede wszystkim podczas porodu. Jeśli matka jest nosicielem wirusa, istnieje wysokie prawdopodobieństwo zakażenia dziecka. Spośród wszystkich przypadków infekcji wieku dziecięcego 95% przypisuje się do ogólnych procesów.
  2. W klinice. W rzeczywistości podczas testów zwykle obserwuje się linię matek z małymi dziećmi, a najczęściej pielęgniarka pobiera krew do różnych dzieci w tych samych rękawiczkach.
  3. Na placu zabaw w piaskownicy można znaleźć wszystko, aż do używanych strzykawek.
  4. Wreszcie nadchodzi czas, kiedy prawie żaden dzień nie jest kompletny bez zadrapań, nacięć, ukąszeń, otarć itp. Jeśli taka uciążliwość ma miejsce w przedszkolu, zwiększa się ryzyko kontaktu z czyjąś krew.
Możesz dostać zapalenie wątroby w dowolnym miejscu

Schemat szczepień

Istnieje harmonogram szczepień, ponieważ zazwyczaj są trzy z nich na zapalenie wątroby:

  • Ja - w szpitalu położniczym 12 godzin po urodzeniu;
  • II - 30 dni po pierwszym;
  • III - w ciągu 6 miesięcy, licząc od pierwszego szczepienia.

Okazuje się, że schemat wygląda tak: 0-1-6. Są sytuacje, w których trudno jest dopasować się do harmonogramu (dziecko jest chore, nie ma żadnych szczepień w klinice itp.), A druga szczepionka musi być wykonana późno. Jest to dopuszczalne. Główna zasada: przerwa między szczepieniami musi wynosić co najmniej miesiąc. Oznacza to, że schemat może wyglądać tak: 1 miesiąc. - 3 miesiące - 6 miesięcy; lub 1 - 6 - 12 miesięcy.

W przypadku dzieci urodzonych przez zarażone matki stosuje się inny schemat, w tym 4 szczepienia.

Jeśli po pierwszym szczepieniu minęło więcej niż 5 miesięcy (dla dorosłych) lub więcej niż 3 miesiące (dla dzieci), a drugie szczepienie nie zostało rozpoczęte, bieg rozpoczyna się od nowa.

Używane szczepionki

Nowoczesne technologie pozwalają na uzyskanie wysokiej jakości szczepionek produkowanych przez inżynierię genetyczną. Istotą produkcji jest to, że gen odpowiedzialny za tworzenie białka HbsAg jest odcięty od genomu wirusa zapalenia wątroby typu B. Następnie gen jest wprowadzany do genotypu komórki drożdży przy użyciu biologii molekularnej.

Komórka drożdżowa w tym przypadku syntetyzuje nie tylko białka, ale także HbsAg (zwany jest również antygenem australijskim). Gdy HbsAg wystarczająco się namnoży, pożywka zostanie usunięta, a wirusowe białko zostanie oczyszczone z zanieczyszczeń.

Oczyszczone białko nakłada się na tak zwany nośnik - wodorotlenek glinu. Jest nierozpuszczalny w wodzie i po wprowadzeniu szczepionki racjonalnie uwalnia białko wirusowe. W ten sposób można rozwinąć odporność na WZW typu B. Szczepionka zawiera także niewielką ilość środka konserwującego, mertiolat.

Dzisiaj, dzięki inżynierii genetycznej, możliwe jest wytwarzanie rekombinowanych szczepionek, które są wysoce bezpieczne i pomagają w tworzeniu silnej odporności na WZW typu B.

Dzieci w wieku do 19 lat są zaszczepione 10 μg antygenu australijskiego. Po 20 latach stosuje się dawkę 20 mikrogramów. W przypadku osób z nadwrażliwością lub reakcją alergiczną dawka jest jeszcze niższa.

Jedna z powszechnych szczepionek

Jeśli wszystko zostało zrobione poprawnie, odporność na wirusa zapalenia wątroby utrzymuje się przez 22 lata.

Następujące rodzaje szczepionek są dostępne na terytorium Federacji Rosyjskiej:

  1. Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B to rekombinowane drożdże.
  2. Eberbiovac.
  3. Regevak B.
  4. Engerix-B.
  5. H-B-VAX II.
  6. Sci-B-Vac.

Lek Regevak B jest najbardziej popularny w Rosji, ponieważ wirus typu ayw rozprzestrzenia się na jego terytorium, a szczepionka została stworzona specjalnie dla niego. Oprócz wymienionych leków, omawiana szczepionka znajduje się w składzie krajowych leków złożonych: Bubo-Kok, a także Bubo-M.

Wszystkie prezentowane szczepionki mają tę samą podstawę i są wymienne. Oznacza to, że jeśli zrobiłeś pierwszy zastrzyk leku Regevak, a do czasu tego drugiego szczepienia nie było (tak się dzieje), możesz kontynuować szczepienie któregokolwiek innego. Chociaż najlepiej, oczywiście, pożądane jest stosowanie szczepionki tego samego producenta, a nawet jednej partii leku.

Miejsce wstrzyknięcia szczepionki

Wstrzyknięcie podaje się domięśniowo, w żadnym wypadku nie podskórnie. Jest to warunek wstępny wejścia całego antygenu do krwi i stworzenia prawidłowej odpowiedzi immunologicznej. Szczepienie podskórne znacznie zmniejsza skuteczność zabiegu i prowadzi do zagęszczenia tkanek.

Szczepienia wykonuje się w udzie lub ramieniu.

Dzisiaj wstrzyknięcie rzadko wykonuje się w pośladku, aby uniknąć uszkodzenia nerwów i naczyń krwionośnych, a także dlatego, że warstwa tłuszczowa może sama opuścić szczepionkę, w wyniku czego nie osiągnie celu. Młodzi pacjenci do trzech lat, najczęściej wkładają zastrzyk w udo, starsze dzieci - w ramię.

Po szczepieniu zaleca się, aby miejsce wstrzyknięcia nie było mokre przez trzy dni. Jeśli dostanie się na nie woda, delikatnie przemyj ręcznikiem, unikając tarcia.

Przeciwwskazania

Obejmują one następujące czynniki:

  1. Obecność reakcji alergicznej matki na drożdże piekarnicze. Taka alergia przejawia się w stosowaniu produktów piekarniczych, kwasu chlebowego, piwa. Cząstki drożdży mogą być obecne w szczepionce.
  2. Zapalenie opon mózgowych (szczepienie odbywa się za sześć miesięcy).
  3. Ciężar ciała noworodka wynosi mniej niż 2 kg.
  4. Są oznaki pierwotnego niedoboru odporności.
  5. Choroba zakaźna w okresie zaostrzenia.
  6. Choroby autoimmunologiczne.

Samo poród lub uduszenie noworodka nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia.

Możliwa reakcja na szczepienie

Z reguły wstrzyknięcie jest dobrze tolerowane i nie prowadzi do negatywnych konsekwencji. W reakcji na szczepienie mogą pojawić się pieczęcie przypominające mały guzek w miejscu wstrzyknięcia, zaczerwienienie. Te działania niepożądane są związane z reakcją na wodorotlenek glinu i obserwowane są u 10-20% dzieci. Antyhistaminę przepisuje się na jeden lub dwa dni.

Jeszcze rzadziej temperatura ciała może wzrosnąć, a następnie okruchy otrzymują lek przeciwgorączkowy na bazie ibuprofenu lub paracetamolu. Ogólnie, w dniu szczepienia dziecko może czuć się źle, być osłabionym, dłużej spać. Czasami zaczyna się biegunka. Ale wszystkie te objawy całkowicie znikają w ciągu dwóch dni.

Możliwe powikłania

Podobnie jak w przypadku każdego innego leku, powikłania mogą się rozpocząć po szczepieniu. Jest to niezwykle rzadkie, w jednym przypadku na 100 000. Pojawiają się one jako:

  • wysypka, pokrzywka;
  • rumień guzowaty;
  • wstrząs anafilaktyczny;
  • zaostrzenie alergii.

Badania przeprowadzone przez WHO wykazały, że stosowanie szczepionek nie ma nic wspólnego z zaburzeniami neurologicznymi, zespołem nagłej śmierci niemowląt, zaburzeniami autoimmunologicznymi itp.

Po szczepieniu zaleca się spędzić kolejne 15 minut w placówce medycznej. W takim przypadku, jeśli nagle ujawnisz nietypowe reakcje, natychmiast będziesz mógł pomóc.

Czy mogę uzyskać wirus zapalenia wątroby bezpośrednio ze szczepionki? NIE Nie zawiera całego wirusa, ale tylko część zewnętrznej powłoki, która nie powoduje rozwoju choroby, ale tylko tworzy odpowiedź immunologiczną na nią.

Jakie są recenzje

Referencje - koncepcja jest bardzo subiektywna i opiera się głównie na początkowym podejściu rodziców do szczepień. Jeśli matka przestraszy się przerażających opowieści o szczepieniach i drży z oczekiwaniem czegoś złego, nawet lekkie zaczerwienienie będzie postrzegane jako tragedia. Ci rodzice, którzy rozumieją wagę problemu choroby, o którym mowa, dobrze mówią o szczepieniach. Rozumieją, że w ten sposób chronią swoje dziecko przed potencjalnym niebezpieczeństwem.

Decyzja, czy szczepić przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, czy nie, należy do Ciebie, drodzy rodzice. Ale nie powinno to być spontaniczne, na emocjach. Zbadaj to pytanie i zdecyduj, zanim pójdziesz do szpitala położniczego. W końcu okazuje się, że zdrowie naszych dzieci w pewnym stopniu jest w naszych rękach.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: harmonogram i harmonogram szczepionek, powikłania, działania po szczepieniu

Ostatnio ruch anty-szczepionkowy w Rosji zyskuje coraz większy ruch, argumentując za odrzuceniem szczepionek z ryzykiem wystąpienia poważnych powikłań i nieudowodnionej skuteczności szczepionek. Co powinna zrobić mama? Czy muszę być zaszczepiony przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B? Istnieje wiele powodów, dla których konieczne jest takie szczepienie:

  • Obecnie rozprzestrzenia się epidemia wirusowego zapalenia wątroby typu B, co znacznie zwiększa ryzyko infekcji, w tym w okresie niemowlęcym;
  • Jednym z najpoważniejszych powikłań wirusowego zapalenia wątroby typu B jest przewlekła infekcja z przejściem do marskości wątroby lub rozwojem nowotworów złośliwych;
  • Wirusowe zapalenie wątroby typu B praktycznie nie jest leczone, co znacznie pogarsza prognozy dotyczące jakości przyszłego życia dziecka;
  • Jeśli na tle firmy szczepień dziecko zostanie zarażone wirusem zapalenia wątroby typu B, choroba przejdzie łatwo, a powrót do zdrowia nastąpi w krótkim czasie.

Czy wymagana jest szczepionka przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B? Tak, w przypadku braku przeciwwskazań zaleca się przeprowadzenie pełnego potrójnego szczepienia. Wielu rodziców twierdzi, że odmówili, mówiąc, że dziecko jest wychowane w zamożnej rodzinie i nie ma kontaktów z narkomanami i innymi zagrożonymi ludźmi. Jednak spacerując po ulicy, komunikując się z rówieśnikami i będąc w przedszkolu lub przychodni, dziecko może uderzyć, walczyć lub po prostu zostać porysowanym. Takie drobne urazy są doskonałymi punktami dostępu do infekcji wirusowej.

Terminy i istniejące schematy szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

System szczepień przeciwko dzieciom ze szczepionką przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B został zatwierdzony przez Światową Organizację Zdrowia i rosyjskie służby medyczne. W tym samym czasie, aby ukończyć cały cykl szczepień, konieczne jest trzykrotne podanie szczepionki. Czas trwania aktywnego działania szczepienia - od 8 do 10 lat po. Działanie bierne trwa do 20 lat.

Istnieje kilka programów szczepień:

  1. Zazwyczaj schemat: 0-1-6 (rozpoczyna się szczepienie noworodka w szpitalu położniczym, następujące okresy szczepienia są odpowiednio po 1 i 6 miesiącach). Ten schemat jest standardowy i jest pokazywany wszystkim dzieciom, które nie mają przeciwwskazań i poważnych chorób. Szczepienie przeciwko zapaleniu wątroby w szpitalu położniczym jest najlepszym momentem na rozpoczęcie szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.
  2. Szybkie szczepienie 0-1-2-12 (warunki pierwszej i drugiej produkcji szczepionki nie różnią się od standardowego schematu, jednak trzecie szczepienie wykonuje się dwa miesiące później, a czwarte jeden rok po podaniu pierwszego szczepienia). Taki schemat szczepień pozwala na stworzenie szybkiej i skutecznej odporności przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i jest stosowany u dzieci z ryzykiem zachorowania na tę chorobę.
  3. Schemat szczepień interwencyjnych: 0-7-21-12 (czas pierwszego szczepienia - w ciągu kilku dni po urodzeniu, drugi - po siedmiu dniach, trzeci - po 3 tygodniach, a czwarty zastrzyk szczepionki następuje po 12 miesiącach). Ten program jest odpowiedni dla dzieci, które muszą przejść pilną operację.

Jeśli dziecko opuściło jedno ze szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (w momencie urodzenia lub w miesiącu życia), nie należy wpadać w panikę: należy powrócić do jednego ze schematów szczepień opisanych powyżej lub, w przypadku przerwy trwającej dłużej niż pięć miesięcy, ponownie rozpocząć cały schemat szczepień. Ważne jest, aby pamiętać, że pojedyncze szczepienie nie prowadzi do wytworzenia silnej odporności, która może chronić dziecko.

Istnieją przeciwwskazania do szczepienia przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B:

  • Brak masy ciała u noworodka wynosi mniej niż dwa kilogramy;
  • Ostre choroby zakaźne (ARVI, infekcje jelitowe) lub dane dotyczące kontaktu z chorymi z nimi;
  • Reakcje alergiczne na drożdże lub jakiekolwiek produkty piekarnicze, ponieważ szczepionka jest opracowywana na bazie produktów drożdżowych;
  • Zaostrzenia chorób przewlekłych.

W przypadku przeciwwskazań, pediatra uczestniczący, wraz z innymi lekarzami, określa dalszą taktykę szczepienia lub odrzucenie go.

Jakie dzieci są zagrożone?

Każde szczepienie ma własne grupy ryzyka. Są to kategorie osób w każdym wieku, u których występuje wysokie ryzyko zarażenia się tą infekcją. W zapaleniu wątroby typu B zagrożone są następujące dzieci:

  1. Gdy wirus zapalenia wątroby typu B wykryty jest w matce za pomocą dowolnej serologicznej lub molekularnej metody diagnostycznej;
  2. Zakażenie matki w okresie od 24 do 36 tygodni ciąży, co powoduje niskie ryzyko zakażenia płodu w okresie prenatalnym;
  3. Brak informacji o chorobach matki;
  4. Rodzice dzieci są uzależnieni od narkotyków;
  5. Zidentyfikuj wśród bliskich krewnych dziecka pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub nosicielami tego wirusa.

Dzieci z tej grupy ryzyka powinny bez powodzenia otrzymać szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w ramach szybkiego systemu szczepień (0-1-2-12).

Technika szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Szczepienie zawsze wiąże się z dużym stresem u noworodków i dzieci w różnym wieku. W związku z tym rodzice bardzo często dbają o to, gdzie są szczepieni przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby i która technika iniekcji jest właściwa? Szczepionkę należy podawać domięśniowo, dlatego istnieją dwie drogi podania:

  1. Jeśli dziecko ma mniej niż jeden rok, szczepionkę umieszcza się w mięśniach na zewnętrznej powierzchni uda;
  2. Jeśli wiek przekracza jeden rok, szczepionka zostaje umieszczona w mięśniach barku.

Bardzo ważne jest wprowadzenie szczepionki do mięśni, ponieważ wprowadzenie do tkanki tłuszczowej nie jest skuteczne z powodu słabej absorpcji leku i zmniejszenia odpowiedzi immunologicznej.

Powikłania i reakcje po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Każda mama i tata powinni znać różnicę między reakcjami i powikłaniami szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B.

Reakcja na szczepienie jest stanem przejściowym związanym z odpowiedzią organizmu na składniki szczepionki i nie prowadzi do poważnego pogorszenia stanu dziecka. Z reguły takie reakcje występują niezależnie lub wymagają niewielkiego wsparcia.

Powikłania szczepień są znacznie mniej powszechne i przejawiają się głównie przez różne reakcje alergiczne. Ważne jest, aby pamiętać, że szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest łatwo tolerowana przez bezwzględną większość dzieci i nie powoduje żadnych komplikacji.

Reakcje szczepionki na tę szczepionkę obejmują:

  • Nieznaczny obrzęk i zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia;
  • Zwiększenie temperatury po szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B do 37,5-38 ° C;
  • Objawy dyspeptyczne w postaci nudności, mniej wymiotów i biegunki.

Jeśli te objawy nie znikną w ciągu jednego dnia po szczepieniu, rodzice powinni skontaktować się z pediatrą.

Co zrobić po szczepieniu przeciw wirusowi zapalenia wątroby typu B?

Po serii prostych zaleceń uniknie się wystąpienia reakcji na szczepienie i innych negatywnych konsekwencji:

  1. Konieczne jest zmniejszenie kontaktu dziecka z innymi przez 2-3 dni w celu zmniejszenia ryzyka infekcji wirusowych lub bakteryjnych;
  2. Ważne jest, aby stale monitorować stan dziecka: apetyt, sen, ilość spożywanego płynu, zachowanie. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub podejrzanych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
  3. Możliwe jest kąpanie dziecka po szczepieniu przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, jednak należy unikać wody, mydła lub szamponu w miejscu szczepienia. Sama woda nie stanowi zagrożenia dla zdrowia, ale może powodować podrażnienie w miejscu szczepienia.

Wybór szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B dla dziecka

Rynek farmaceutyczny ma duży wybór szczepień. Dlatego rodzice często martwią się o to, która szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B jest najlepsza dla dzieci?

  1. Szczepionka rekombinowanego zapalenia wątroby typu B (produkcja rosyjska) na bazie drożdży jest główną szczepionką do szczepień dzieci w klinikach, szpitalach położniczych i szpitalach.
  2. Szczepionka "Endzheriks V" (wyprodukowana w Belgii i Rosji) jest dopuszczona do stosowania wyłącznie u dorosłych, w wieku 19 lat. Bądź uważny!
  3. Francuska szczepionka "Evuks B" jest dopuszczona do stosowania u dzieci w wieku poniżej 15 lat.
  4. Kombinowana szczepionka Bubo-kok, która łączy składnik przeciw wirusowi zapalenia wątroby i DTP lub ADS-M, jest bardzo popularna w płatnych ośrodkach medycznych.

Warto zauważyć, że wszystkie wskazane tu szczepionki są całkowicie bezpieczne do stosowania u dzieci (z wyjątkiem Engerix B, zatwierdzonego tylko dla dorosłych). Najbardziej racjonalną decyzją jest powierzenie wyboru szczepienia swojemu lekarzowi.

Informacje na temat czasu i schematów szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, możliwych powikłań i reakcji na szczepienie są bardzo ważne dla każdej mamy i taty. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest poważną chorobą, która występuje z przewlekłością i ryzykiem rozwoju ciężkiej choroby wątroby. Dlatego nie należy opóźniać szczepienia dziecka.

Anton Yatsenko, pediatra, specjalnie dla Mirmam.pro

Przydatne wideo

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: schemat szczepień 1788 0 21.02.2017

Wirusowe zapalenie wątroby jest chorobą wątroby, która może objawiać się w nieprzewidywalny sposób. Bardzo trudno jest przewidzieć, jak trudna będzie choroba i jak szybko organizm może wyzdrowieć. Patologiczne zmiany w wątrobie prowadzą do zaburzeń pracy układu pokarmowego, jak również ogólnego negatywnego wpływu na organizm. Szczepienie jest konieczne, aby zapobiec wirusowemu uszkodzeniu wątroby. To tylko kwestia jej znaczenia od najmłodszych lat.

Szczepionka przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B: schemat szczepień

Potrzeba szczepień

Szczepienie jest jedynym narzędziem zapobiegawczym, które chroni przed pierwszymi latami życia przed skutkami zapalenia wątroby typu B. Niemal 15% przypadków kończy się przewlekłym przebiegiem choroby, któremu towarzyszą liczne komplikacje (jedną z konsekwencji może być onkologia). Dlatego zwyczajowo spędza się pierwsze godziny szczepienia w życiu dziecka, aby zapobiec przyszłej infekcji.

Znaczenie szczepień zależy od następujących wskaźników:

  1. Zapobieganie przewlekłej postaci. Charakterystyczne jest, że im młodszy pacjent, tym większe prawdopodobieństwo, że zapalenie wątroby stanie się przewlekłe. Tak więc, zgodnie ze statystykami medycznymi ustalono, że dzieci, do sześciu lat po zakażeniu, cierpią na przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B w 30% przypadków, podczas gdy osoby starsze w 5% przypadków. Tak więc wprowadzona szczepionka sprzyja rozwojowi specjalnych przeciwciał przeciwko infekcji wirusowej.
  2. Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest niebezpiecznym wirusem, ponieważ ma zdolność przystosowania się do najbardziej niesprzyjających warunków. Na przykład zapalenie wątroby utrzymuje temperaturę 100 stopni, a przy minus 25 nie traci aktywności.
  3. Wirusowe zapalenie wątroby typu B może wystąpić razem z innym wirusowym zapaleniem wątroby typu D, taka kombinacja wirusów w większości przypadków prowadzi do śmiertelnego uszkodzenia wątroby - marskości.

Warto zauważyć, że przy normalnym zdrowiu dziecka i braku przeciwwskazań, szczepienie należy przeprowadzić w ciągu pierwszych dwunastu godzin życia. W takich przypadkach rodzice mogą być kategoryczni, nie chcąc szkodzić ciału, które nie jest jeszcze przyzwyczajone do środowiska. Jednak w medycynie zdefiniowane są jasne racjonalne przesłanki:

  • pozajelitowa droga transmisji (w przypadku interwencji chirurgicznych, transfuzji krwi i innych bezpośrednich kontaktów z krwią podczas zabiegów manicure). Jeśli dana osoba ma szczepionkę, ta droga zakażenia nie stanowi zagrożenia;
  • infekcja wirusem matki;
  • bezobjawowy przebieg choroby. W większości przypadków pacjenci nie zauważają żadnych alarmujących objawów, które mogą ostrzec o porażce wirusem zapalenia wątroby;
  • dziecko może zarazić się od bliskich już w pierwszych dniach życia.

Uwaga! Konieczne jest szczepienie, ponieważ liczba nosicieli wirusa wzrasta każdego dnia. Nie należy zapominać, że wirus ten można przenosić za pośrednictwem niechronionego, bariery antykoncepcyjnej, stosunku płciowego.

Więcej informacji o wirusowym zapaleniu wątroby typu B można znaleźć na wideo.

Wideo - objawy, przyczyny i leczenie wirusa zapalenia wątroby typu B

Kto musi zostać zaszczepiony?

Wartości HbsAg określa się we krwi każdej osoby, która miała problemy z łagodnym wirusem zapalenia wątroby. Wskaźnik ten potwierdzają badania laboratoryjne już w 1-4 tygodnie po wkroczeniu wirusa do organizmu. Kiedy HbsAg zachowuje swoje ilościowe wskaźniki w ciągu najbliższego roku, oznacza to, że dolegliwość stała się chroniczna. W ten sposób pacjent staje się bezpośrednim nosicielem wirusowego zapalenia wątroby.

Dlaczego szczepienie jest ważne?

  1. Przejawienie choroby następuje po pewnym czasie, zanim choroba przebiegnie bez żadnych objawów.
  2. Diagnoza może wystąpić po długim okresie po wejściu wirusa.
  3. Po dokładnym leczeniu zapalenie wątroby może utrzymywać się i krążyć we krwi.

Dlatego jedynym sposobem ochrony dziecka przed wirusowym uszkodzeniem jest szczepienie. Inne metody prewencyjne do tej pory nie są zdefiniowane.

Główne grupy ryzyka to:

  • ludzie, którzy przeszli transfuzję krwi;
  • jeśli wśród członków rodziny istnieje nosiciel wirusa;
  • jeśli był bezpośredni kontakt zdrowej osoby z zakażoną krwią;
  • pracownicy służby zdrowia, którzy regularnie wchodzą w kontakt z krwią;
  • przed wykonaniem operacji;
  • noworodek;
  • dziecko urodzone przez zarażoną matkę;
  • dzieci, które są w internatach;
  • mieszkańcy krajów o zwiększonej zapadalności na wirusy zapalenia wątroby.

To ważne! Niemożliwe jest zignorowanie zaleceń ekspertów, którzy zalecają szczepienie w pierwszych godzinach życia dziecka. W młodym wieku zapalenie wątroby jest niezwykle trudne.

Schemat szczepień

Istnieje kilka specjalnych programów szczepień dla wirusowego zapalenia wątroby typu B.

Program szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

To ważne! Jeśli zaszczepisz dziecko w pierwszym dniu (cztery szczepienia), ochrona ta jest wystarczająca, dopóki dziecko nie osiągnie pełnoletności. Po czym konieczne będzie przeprowadzanie ponownego szczepienia co pięć lat. W tym przypadku szczepienie zostanie przeprowadzone zgodnie ze świadectwem lekarza.

Szczepienia, jako ochrona przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B

Działania przed i po podaniu szczepionki

Szczepienia przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B mogą być przenoszone z powikłaniami, dlatego konieczne jest przestrzeganie pewnych zasad, które w większym stopniu ignorują pacjenci.

  1. Przed szczepieniem należy przejść typowe testy - badanie moczu i krwi. W ten sposób można ustalić, jak zdrowe jest dziecko lub już jest dorosły. Objawy zapalenia wątroby typu B mogą nie objawiać się przez bardzo długi czas, a badania krwi potwierdzą obecność lub brak wirusa, co oznacza, że ​​konieczne będzie szczepienie.
  2. Przygotowanie ciała powinno rozpocząć się kilka dni przed szczepionką, w tym okresie nie można odwiedzać zatłoczonych miejsc, a nie należy tego robić nawet trzy dni po szczepieniu. Szczepienie może osłabić organizm, więc przez pewien czas będzie narażone na różne infekcje.
  3. Po szczepieniu dozwolone kąpiel. Jest to jeden z najważniejszych momentów, ponieważ większość rodziców zabrania podlewania miejsca szczepień. Wręcz przeciwnie, zaleca się wziąć prysznic, ponieważ pot może powodować swędzenie w obszarze szczepień. W takim przypadku zabiegi wodne są zabronione tylko w wodach naturalnych, gdzie występuje sporo patogenów.

Grupa ryzyka zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B

  • Standardowo, przed szczepieniem, badanie przeprowadza specjalista, który czuje węzły chłonne, słucha rytmu serca, określa aktualną temperaturę.
  • Nie należy szczepić się, jeśli pacjent ma jakiekolwiek dolegliwości, na przykład ból głowy, osłabienie. Najlepiej odłożyć szczepienie, aż poczujesz się lepiej.
  • Podczas spacerów po ulicy po szczepieniu nie można wpaść w deszcz i zamarznąć.
  • Dorośli po szczepieniu nie mogą spożywać alkoholu.
  • Jeśli dziecko ma zostać zaszczepione, rodzice nie powinni wprowadzać zmian w swojej diecie na tydzień przed zabiegiem iw ciągu tygodnia po nim, ponieważ mogą wystąpić reakcje alergiczne.
  • Po wprowadzeniu leku przez pół godziny, powinieneś pozostać w placówce medycznej, aby w razie pojawienia się wyraźnej reakcji ciała, otrzymać pomoc w nagłych wypadkach.
  • Uwaga! Aby stan zdrowia pozostał na tym samym poziomie po szczepieniu, należy przestrzegać standardowych zasad wymienionych powyżej.

    Cechy wprowadzenia szczepionek

    Działania niepożądane po szczepieniu

    Nowoczesne szczepionki są zaprojektowane w taki sposób, aby nie powodować skutków ubocznych na organizm, więc powikłania po szczepieniu są niezwykle rzadkie. Nie wykluczaj jednak prawdopodobieństwa wystąpienia różnych konsekwencji. Należą do nich:

    • indywidualna nietolerancja pacjenta jednego ze składników szczepionki. Ta reakcja objawi się w postaci alergicznej wysypki na skórze w obszarze podawania leku. Najbardziej niebezpieczną manifestacją alergiczną jest obrzęk naczynioruchowy;
    • ogólne pogorszenie stanu zdrowia, które może objawiać się w postaci nudności, złego samopoczucia;
    • lokalne powikłanie może sprawić, że poczują się twardniejące w zakresie podawania szczepionek.

    Ogólnie rzecz biorąc, szczepionka jest dobrze tolerowana przez pacjentów i nie ma złożonych konsekwencji, jeśli procedura jest przeprowadzana prawidłowo.


    Poprzedni Artykuł

    Klasyfikacja chorób wątroby

    Następny Artykuł

    Hepa merz synonimy

    Więcej Artykułów O Wątrobę

    Cyst

    Ultradźwięki pęcherzyka żółciowego

    Badanie ultrasonograficzne pęcherzyka żółciowego jest nieinwazyjną metodą diagnostyczną, pozwalającą uzyskać dokładną informację o stanie zarówno samego narządu, jak i jego przewodów.
    Cyst

    Kamienie żółciowe - przyczyny, objawy i leczenie

    Woreczek żółciowy jest narządem, który gromadzi żółć wytwarzaną przez wątrobę. Ta ostatnia jest niezbędna do trawienia żywności. Jeśli to konieczne, jest rzucony do dwunastnicy.