Cholestasis

Cholestaza jest zespołem klinicznym i laboratoryjnym charakteryzującym się wzrostem zawartości we krwi wydalanej z substancjami żółciowymi w wyniku naruszenia produkcji żółci lub jej wypływu. Objawy to świąd, żółtaczka, zaparcia, gorzki smak w jamie ustnej, ból w prawym podżebrzu, ciemny mocz i przebarwienie kału. Rozpoznanie cholestazy polega na określeniu poziomu bilirubiny, fosfatazy alkalicznej, cholesterolu, kwasów żółciowych. Z metod instrumentalnych korzystaj z ultrasonografii, radiografii, gastroskopii, duodenoskopii, dziurografii, tomografii komputerowej i innych. Leczenie jest złożone, zaleca się stosowanie hepatoprotektorów, leków przeciwbakteryjnych, leków cytostatycznych i preparatów kwasu ursodeoksycholowego.

Cholestasis

Cholestaza - spowolnienie lub zatrzymanie uwalniania żółci, spowodowane naruszeniem jej syntezy przez komórki wątroby lub przerwaniem transportu żółci wzdłuż dróg żółciowych. Częstość występowania tego zespołu wynosi średnio około 10 przypadków na 100 tysięcy mieszkańców na rok. Ta patologia jest częściej wykrywana u mężczyzn po 40 latach. Osobną postacią zespołu jest cholestaza u kobiet w ciąży, której częstość w ogólnej liczbie zarejestrowanych przypadków wynosi około 2%. Pilność problemu wynika z trudności diagnozowania tego patologicznego zespołu, identyfikacji głównego związku patogenezy i wyboru dalszego racjonalnego schematu terapii. Gastroenterolodzy są zaangażowani w leczenie zachowawcze zespołu cholestazy, a chirurdzy, gdy operacja jest konieczna.

Przyczyny i klasyfikacja cholestazy

Etiologia i patogeneza cholestazy zależy od wielu czynników. W zależności od przyczyn istnieją dwie główne formy: cholestaza pozawątrobowa i wewnątrzwątrobowa. Pozawętrobowa cholestaza powstaje w wyniku mechanicznego niedrożności przewodów, najczęstszym czynnikiem etiologicznym są kamienie dróg żółciowych. Cholestaza wewnątrzwątrobowa rozwija się w chorobach układu wątrobowo-komórkowego w wyniku uszkodzenia przewodów wewnątrzwątrobowych lub łączy oba ogniwa. W tej formie nie ma przeszkód i mechanicznych uszkodzeń dróg żółciowych. W konsekwencji postać wewnątrzwątrobowa jest dalej dzielona na następujące podgatunki: cholestazę wątrobowokomórkową, w której dochodzi do porażki hepatocytów; płynięcie kanałowe z uszkodzeniem systemów transportu błony; pozaszpikowe, związane z naruszeniem struktury nabłonka przewodów; cholestaza mieszana.

Objawy zespołu cholestazy opierają się na jednym lub kilku mechanizmach: przepływie składników żółciowych do krwiobiegu w nadmiarze, zmniejszeniu lub nieobecności w jelicie, działaniu elementów żółciowych na kanaliki i komórki wątroby. W rezultacie żółć dostaje się do krwiobiegu, powodując wystąpienie objawów i uszkodzenie innych narządów i układów.

W zależności od charakteru cholestazy dzieli się na ostry i przewlekły. Również ten zespół może występować w postaci anicteric i icteric. Ponadto istnieje kilka rodzajów: cholestaza częściowa - której towarzyszy zmniejszenie wydzielania żółci, zrozpółpochodna cholestaza - charakteryzuje się opóźnieniem poszczególnych składników żółci, cholestaza całkowita - postępuje z naruszeniem przepływu żółci do dwunastnicy.

Zgodnie z danymi współczesnej gastroenterologii, w przypadku cholestazy, najważniejsze jest uszkodzenie wątroby o charakterze wirusowym, toksycznym, alkoholowym i leczniczym. Również w powstawaniu zmian patologicznych istotną rolę przypisuje się niewydolności serca, zaburzeniom metabolicznym (cholestaza kobiet w ciąży, mukowiscydozie i innym) i uszkodzeniu międzyzrazowych wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych (pierwotna marskość żółciowa i pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych).

Objawy cholestazy

Z tym zespołem objawów patologicznych i zmian patologicznych są spowodowane nadmierną ilością żółci w hepatocytach i kanalikach. Nasilenie objawów zależy od przyczyny, która spowodowała cholestazę, ciężkości toksycznego uszkodzenia komórek wątroby i kanalików spowodowanego naruszeniem transportu żółci.

W przypadku jakiejkolwiek postaci cholestazy charakterystyczne są liczne typowe objawy: wzrost wielkości wątroby, ból i dyskomfort w prawym obszarze hipochondrium, świąd, acholic (bielony) kał, ciemna barwa moczu i zaburzenia trawienne. Charakterystyczną cechą swędzenia jest jego nasilenie wieczorem i po kontakcie z ciepłą wodą. Objaw ten wpływa na komfort psychiczny pacjentów, powodując drażliwość i bezsenność. Wraz ze wzrostem nasilenia procesu patologicznego i poziomu niedrożności kał traci kolor, aż do całkowitego przebarwienia. Stołek staje się częstszy, staje się płynny i cuchnący.

Ze względu na brak kwasów żółciowych w jelicie, które są wykorzystywane do wchłaniania rozpuszczalnych w tłuszczach witamin (A, E, K, D), poziom kwasów tłuszczowych i obojętnego tłuszczu zwiększa się w kale. W związku z naruszeniem wchłaniania witaminy K z przewlekłym przebiegiem choroby u pacjentów, czas krzepnięcia krwi wzrasta, co objawia się zwiększonym krwawieniem. Niedobór witaminy D powoduje zmniejszenie gęstości kości, przez co pacjenci cierpią z powodu bólu kończyn, kręgosłupa, spontanicznych złamań. Przy długotrwałym niedostatecznym wchłanianiu witaminy A zmniejsza się ostrość wzroku i pojawia się hemeralopia, objawiająca się upośledzeniem adaptacji oczu w ciemności.

W przewlekłym przebiegu tego procesu dochodzi do naruszenia wymiany miedzi, która gromadzi się w żółci. Może to powodować powstawanie tkanki włóknistej w narządach, w tym w wątrobie. Zwiększając poziom lipidów, rozpoczyna się tworzenie się Xanthama i xanthelasm, spowodowanych odkładaniem się cholesterolu pod skórą. Xanthomas ma charakterystyczne umiejscowienie na skórze powiek, pod gruczołami sutkowymi, w okolicy szyi i pleców, na powierzchni dłoni dłoni. Te formacje występują przy stałym podwyższaniu poziomu cholesterolu przez trzy miesiące lub dłużej, przy normalizacji jego poziomu możliwe jest ich niezależne znikanie.

W niektórych przypadkach objawy są łagodne, co komplikuje rozpoznanie zespołu cholestazy i przyczynia się do długiego przebiegu stanu patologicznego - od kilku miesięcy do kilku lat. Pewna część pacjentów szuka dermatologa w leczeniu świądu, ignorując inne objawy.

Cholestaza może powodować poważne komplikacje. Z czasem trwania żółtaczki przez ponad trzy lata w większości przypadków dochodzi do niewydolności wątroby. Przy długotrwałym i nieskompensowanym przebiegu dochodzi do encefalopatii wątrobowej. U niewielkiej liczby pacjentów w przypadku braku terminowej racjonalnej terapii może rozwinąć się posocznica.

Rozpoznanie cholestazy

Konsultacja gastroenterologa pozwala zidentyfikować charakterystyczne objawy cholestazy. Podczas gromadzenia historii ważne jest ustalenie czasu wystąpienia objawów, a także stopnia ich nasilenia i powiązania z innymi czynnikami. Przy badaniu pacjenta określa się obecność żółtaczki skóry, błon śluzowych i twardówki o różnym stopniu nasilenia. Ocenia również stan skóry - obecność zadrapań, kserochomii i ksanthelii. Poprzez badanie dotykowe i perkusję specjalista często stwierdza wzrost wielkości wątroby, jej bolesność.

Niedokrwistość, leukocytoza, zwiększona szybkość sedymentacji erytrocytów mogą być odnotowane w wynikach pełnej morfologii krwi. W analizie biochemicznej krwi wykazano hiperbilirubinemię, hiperlipidemię, nadmiar poziomu aktywności enzymów (AlAT, AsAT i alkaliczna fosfataza). Analiza moczu pozwala ocenić obecność pigmentów żółciowych. Ważnym punktem jest ustalenie autoimmunologicznego charakteru choroby poprzez wykrywanie markerów autoimmunologicznych zmian w wątrobie: przeciwciał przeciwko mitochondriom, przeciwciał przeciwjądrowych i przeciwciał przeciwko komórkom mięśni gładkich.

Metody instrumentalne mają na celu wyjaśnienie stanu i wielkości wątroby, pęcherzyka żółciowego, wizualizację kanałów i określenie ich wielkości, identyfikację obturacji lub zwężenia. Badanie ultrasonograficzne wątroby pozwala potwierdzić wzrost jej wielkości, zmiany w strukturze pęcherzyka żółciowego i uszkodzenie przewodów. Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna jest skuteczna w wykrywaniu kamieni i pierwotnego stwardniającego zapalenia dróg żółciowych. Przezskórna cholangiografia przezwątrobowa jest stosowana, gdy wypełnienie dróg żółciowych jest niemożliwe z wstecznym kontrastem; Te metody dodatkowo umożliwiają drenaż kanałów podczas blokady.

Rezonans magnetyczny cholangiopankreatography (MRPHG) ma wysoką czułość (96%) i swoistość (94%); jest nowoczesnym nieinwazyjnym zamiennikiem ERCP. W trudnych do zdiagnozowania sytuacjach stosuje się emisyjną tomografię emisyjną. Jeśli wyniki są niejednoznaczne, biopsja wątroby jest możliwa, ale metoda histologiczna nie zawsze pozwala na różnicowanie cholestazy pozawątrobowej i wewnątrzwątrobowej.

W przypadku diagnostyki różnicowej należy pamiętać, że zespół cholestazy może wystąpić z każdą patologiczną zmianą w wątrobie. Takie procesy obejmują wirusowe i lekowe zapalenia wątroby, kamicę żółciową, zapalenie dróg żółciowych i zapalenie tęczówki. Powinniśmy również podkreślić raka dróg żółciowych i trzustki, guzy wewnątrzwątrobowe i ich przerzuty. Rzadko istnieje potrzeba diagnostyki różnicowej z chorobami pasożytniczymi, atrezją dróg żółciowych, pierwotnym stwardniającym zapaleniem dróg żółciowych.

Leczenie Cholestasis

Terapia zachowawcza rozpoczyna się od diety z ograniczeniem stosowania tłuszczów obojętnych i dodatkiem tłuszczów roślinnych do diety. Dzieje się tak dlatego, że wchłanianie takich tłuszczów odbywa się bez użycia kwasów żółciowych. Leczenie farmakologiczne obejmuje mianowanie leków kwasem ursodeoksycholowym, hepatoprotektorami (ademetionina), cytostatykami (metotreksat). Dodatkowo stosuje się leczenie objawowe: leki przeciwhistaminowe, witaminę, przeciwutleniacze.

W większości przypadków metody chirurgiczne są stosowane jako leczenie etiotropowe. Obejmują one operacje narzucania zespoleń cholecystodigestywnych i choledokompleksowych, zewnętrznego drenażu dróg żółciowych, otwarcia pęcherzyka żółciowego i cholecystektomii. Osobną kategorią są interwencje chirurgiczne polegające na zwężeniu i kamieniach dróg żółciowych, mające na celu usunięcie kamieni. W okresie rehabilitacji stosuje się fizjoterapię i fizykoterapię, masaż i inne metody stymulowania naturalnych mechanizmów obronnych organizmu.

Szybka diagnoza, odpowiednie środki terapeutyczne i terapia wspomagająca pozwalają większości pacjentów odzyskać lub utrzymać remisję. Przy przestrzeganiu środków zapobiegawczych prognozy są korzystne. Zapobieganie polega na przestrzeganiu diety, która wyklucza stosowanie pikantnych, smażonych potraw, tłuszczów zwierzęcych, alkoholu, jak również na czas leczenia patologii, która powoduje zastój żółci i uszkodzenie wątroby.

Zespół Cholestasis: objawy, rozpoznanie, leczenie

W cholestazie należy rozumieć stagnację żółci i jej składników wraz z ich akumulacją w wątrobie i niedostatecznym wydzielaniem do dwunastnicy. Ten zespół jest dość powszechny i ​​występuje z różnymi problemami z wątrobą i sposobami wypływu żółci.

Przyczyny i mechanizmy rozwoju

Cholestaza może być spowodowana nieprawidłowościami na wszystkich poziomach układu wątrobowo-żółciowego. W praktyce klinicznej zwykle rozróżnia się 2 główne warianty tej patologii:

W obecności patologii komórek wątroby lub wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych rozwija się cholestaza wewnątrzwątrobowa. W większości przypadków jest to związane z zaburzeniem procesu powstawania żółci i uszkodzeniem struktury miceli żółciowych. Przyczyną tego stanu może być również zwiększenie przepuszczalności naczyń włosowatych żółciowych, co predysponuje do utraty płynu i pogrubienia żółci. Innym mechanizmem zwiększania lepkości żółci może być wyciek cząsteczek białka z krwi. Prowadzi to do powstawania skrzepów żółciowych i zakłócenia prawidłowego krążenia żółci.

Chłonność wewnątrzwątrobowa obserwuje się w następujących stanach patologicznych:

  • wirusowe zapalenie wątroby;
  • uszkodzenie wątroby z nadużywaniem alkoholu;
  • uszkodzenie hepatocytów za pomocą narkotyków lub substancji toksycznych;
  • marskość wątroby o różnym charakterze;
  • pierwotna marskość żółciowa;
  • zastój żółci podczas ciąży;
  • sarkoidoza;
  • ziarniniakowatość;
  • ciężkie infekcje bakteryjne;
  • wtórne stwardniające zapalenie dróg żółciowych;
  • łagodna nawrotowa cholestaza itp.

Podstawą cholestazy pozawątrobowej jest naruszenie odpływu żółci z powodu obecności na jej drodze mechanicznej bariery znajdującej się wewnątrz dużych dróg żółciowych. Przyczynami tego stanu mogą być:

  • obturacja przewodu wątrobowego lub przewodu żółciowego wspólnego z guzem, kamieniami, pasożytami;
  • kompresja dróg żółciowych na zewnątrz (rak trzustki lub pęcherzyka żółciowego, rak dużej brodawki dwunastniczej, ostre zapalenie trzustki, torbiele wątroby);
  • zwężenie bliznowate przewodu żółciowego po operacji;
  • atrezja przewodu żółciowego.

W rozwoju cholestazy ważną rolę przypisuje się kwasom żółciowym, które w warunkach długotrwałej stagnacji powodują uszkodzenie hepatocytów. Nasilenie ich toksycznego działania zależy od stopnia lipofilności. Najbardziej toksyczne spośród nich są:

  • chenodeoksycholowy;
  • deoksycholowy;
  • kwas litocholowy.

Zgodnie z ogólnie przyjętą klasyfikacją w praktyce klinicznej, istnieją:

  1. Częściowa stagnacja żółci (zmniejszenie ilości wydzielanej żółci).
  2. Dysocjowana cholestaza (opóźnia tylko poszczególne składniki żółci).
  3. Całkowita stagnacja żółci z zakończeniem jej odbioru w jelicie.

Objawy

W przypadku cholestazy obraz kliniczny jest spowodowany:

  • nadmierne stężenie składników żółciowych w komórkach wątroby i tkankach;
  • brak żółci (lub zmniejszenie jej ilości) w przewodzie pokarmowym;
  • toksyczne działanie kwasów żółciowych i innych składników żółci na struktury wątroby.

Patologiczne objawy cholestazy mogą mieć różny stopień nasilenia, który zależy od:

  • charakter podstawowej choroby;
  • naruszenia funkcji wydzielniczej hepatocytów;
  • niewydolność wątroby.

Wśród nich są najważniejsze:

  • swędząca skóra;
  • żółtaczka (niektórzy pacjenci mogą być nieobecni);
  • naruszenie procesów trawienia i wchłaniania;
  • bielony kał;
  • luźne stolce o nieprzyjemnym zapachu;
  • ciemny mocz;
  • ksantomy na skórze (złogi cholesterolu);
  • powiększona wątroba.

Powstanie ksantoma odzwierciedla zatrzymanie lipidów w organizmie. Można je zobaczyć na szyi i dłoniach, plecach i klatce piersiowej, a także na twarzy (wokół oczu). Zmniejszając stężenie cholesterolu we krwi, znikają.

Choroba może mieć przebieg ostry i przewlekły. W przypadku długotrwałego występowania cholestazy objawy związane z brakiem rozpuszczalnych w tłuszczach witamin i mikroelementów występują w wyniku upośledzenia trawienia i wchłaniania.

  • W przypadku braku witaminy A zaburzenia widzenia (szczególnie adaptacja oczu w ciemności) i hiperkeratoza skóry mogą wystąpić.
  • Niedobór wapnia i witaminy D prowadzi do uszkodzenia kości - osteodystrofii wątrobowej, która objawia się bólem kości i tendencją do spontanicznych złamań.
  • Niedobór witaminy K powoduje wydłużenie czasu protrombinowego i zespołu krwotocznego.
  • Zakłócenie metabolizmu miedzi prowadzi do jego akumulacji w komórkach żółciowych i wątrobowych.

U pacjentów z przewlekłym zastojem żółci występują:

  • odwodnienie;
  • zaburzenia sercowo-naczyniowe;
  • zwiększone krwawienie;
  • powstawanie kamienia w drogach żółciowych;
  • bakteryjne zapalenie dróg żółciowych;
  • wysokie ryzyko powikłań septycznych.

Po kilku latach istnienia choroby niewydolność wątrobowo-komorowa łączy się z objawami cholestazy, w końcowym stadium której rozwija się encefalopatia.

Zasady diagnozy

Rozpoznanie chorób związanych z zespołem cholestazy opiera się na danych klinicznych, wynikach laboratoryjnych i instrumentalnych metod badania.

Plan badań dla pacjentów z podejrzeniem cholestazy obejmuje:

  • kliniczna analiza krwi (niedokrwistość, leukocytoza);
  • biochemiczne badania krwi (podwyższone poziomy bilirubiny związanej, fosfatazy alkalicznej, gammaglutamylotranspeptydazy, aminopeptydazy leucynowe, 5-nukleotydazy, zwiększenie stężenia cholesterolu, lipoprotein o małej gęstości, triglicerydów, kwasów żółciowych);
  • badanie krwi w kierunku markerów wirusowego zapalenia wątroby;
  • analiza moczu (zmiany koloru, wykrywa się pigmenty żółciowe, urobilina);
  • coprogram (steatorrhea, bleached kał);
  • badanie narządów jamy brzusznej za pomocą ultradźwięków (wizualizuje budowę wątroby i innych narządów, odsłania mechaniczną blokadę dróg odpływowych żółci);
  • endoskopowa cholangiografia wsteczna (umożliwia ocenę drożności dróg żółciowych);
  • cholescintigraphy (pozwala określić poziom obrażeń);
  • cholangiografia rezonansu magnetycznego;
  • biopsja wątroby (stosowana tylko w przypadku braku objawów cholestazy pozawątrobowej).

Taktyka zarządzania

Leczenie osób cierpiących na zespół cholestazy ma na celu ograniczenie jego objawów i złagodzenie stanu pacjenta.

  • Przede wszystkim, jeśli to możliwe, eliminuje się przyczynę procesu patologicznego.
  • Przypisana dieta z ograniczoną ilością neutralnego tłuszczu.
  • Leczenie farmakologiczne przeprowadza się zgodnie ze zmianami patologicznymi zidentyfikowanymi u pacjenta.
  • Z naruszeniem przepuszczalności błony komórkowej wątroby stosuje się Heptral, przeciwutleniacze, Metadoxil.
  • Kiedy zmienia się skład wydzieliny żółci i zaburza się tworzenie się miceli żółciowych, skuteczne jest podawanie kwasu ursodeoksycholowego i ryfampicyny.
  • Kortykosteroidy można stosować jako stabilizatory błony komórkowej.
  • Świąd świądu pomaga zmniejszyć blokery receptorów opioidowych (nalokson) lub serotoninowych (Ondansetron).
  • Przy objawach osteodystrofii zaleca się przyjmowanie witaminy D w połączeniu z suplementami wapnia.
  • Choroba przewlekła wymaga wprowadzenia witamin (A, E, K).

Dodatkowo można zastosować metody pozaustrojowej hemoc reukcji:

  • promieniowanie krwi ultrafioletowe;
  • wymiana plazmowa;
  • krioplazmoza.

Z którym lekarzem się skontaktować

Jeśli podejrzewasz stagnację żółci i rozwój cholestazy, powinieneś skontaktować się z hepatologiem lub gastroenterologiem. Ponadto może być konieczne skonsultowanie się z chirurgiem, specjalistą chorób zakaźnych, okulistą, ortopedą, hematologiem, neurologiem, kardiologiem lub nawet onkologiem.

Prognoza

Rokowanie dla zespołu cholestazy jest stosunkowo korzystne. Wątroba kontynuuje swoją funkcję przez długi czas. Objawy niewydolności wątroby pojawiają się po kilku latach i rosną powoli. Ważne jest, aby rozpoznać chorobę na czas i przeprowadzić odpowiednie leczenie.

Cholestasis

Cholestaza jest patologicznym stanem charakteryzującym się zmniejszeniem wydzielania żółci do dwunastnicy, co następuje w wyniku naruszenia jej powstawania, zmiany składu lub naruszenia wydalania z wątroby przez wewnątrzwątrobowe i pozawątrobowe drogi żółciowe.

Żółć jest enzymem, który bierze udział w procesie trawienia tłuszczów wchodzących do przewodu pokarmowego z pożywieniem. Sekrecja żółciowa występuje w hepatocytach (komórkach wątroby) poprzez filtrowanie krwi z niesparowanych narządów jamy brzusznej (żołądka, trzustki i jelit).

Na zdjęciu numery są oznaczone:
1 - Hepatocyte
2 - Kapilary z żółcią
3 - Wątrobowe sinusoidy
4 - Międzyzróbkowy przewód żółciowy
5 - Żyła międzylokalna
6 - Tętnica międzyzębowa

Sinusoidy wątrobowe otrzymują krew z żyły wrotnej, która jest następnie filtrowana w hepatocytach. Wszystkie toksyczne substancje i produkty przemiany materii przez żółciowe naczynia włosowate przepływają do wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych, a czysta krew w żyłach wątrobowych powraca do krwioobiegu.

Następnie żółć wzdłuż dróg żółciowych wewnątrzwątrobowych dociera do pęcherzyka żółciowego, gdzie gromadzi się i jest dostarczana przez pozawątrobowe drogi żółciowe do dwunastnicy.

Na zdjęciu numery są oznaczone:

1 - Przewód pęcherzyka żółciowego
2 - Przewód wątrobowy wspólny (składa się z 2 przewodów wewnątrzwątrobowych gromadzących żółć z prawego i lewego płata wątroby)
3 - Choledoch (zewnątrzwątrobowy przewód żółciowy, który składa się z przewodu wątrobowego i przewodu pęcherzykowego)
4 - Przewód trzustkowy
5 - Połączenie przewodu żółciowego z trzustką
6 - Dwunastnica
7, 8, 9, 10, 11 - pęcherzyk żółciowy

Ogólna charakterystyka żółci wewnątrzwątrobowych i żółciowych żółci pęcherzyka żółciowego:

Zawartość substancji nieorganicznych i organicznych w wewnątrzwątrobowych i żółciowych pęcherzykach żółciowych:

11,0 - 12,0 mmol / l

14,5 - 15,0 mmol / l

25,0 - 26,0 mmol / l

Zmiana nawet jednego składnika żółci lub patologicznego procesu w segmencie od hepatocytów do dwunastnicy prowadzi do rozwoju cholestazy.

Choroba jest szeroko rozpowszechniona na całym świecie i występuje u prawie 60-65% osób cierpiących na choroby wątroby. Kobiety cierpią 3 razy częściej niż mężczyźni. Wiek nie wpływa na częstość występowania choroby.

Rokowanie dla cholestazy jest wątpliwe, proces uszkodzenia wątroby w tej chorobie przebiega powoli (od 3 do 10 lat - bez eliminacji przyczyny procesu patologicznego), ale w jakiś sposób prowadzi do rozwoju niewydolności wątroby i śpiączki wątrobowej z następczą śmiercią.

Przyczyny

Cholestaza wewnątrzwątrobowa związana jest z zaburzeniami procesów powstawania żółci i ich przedostaniem się do kapilar żółciowych. Przyczyniają się do tego następujące choroby i choroby:

  • sepsa;
  • zakażenie wewnątrzmaciczne;
  • niedoczynność tarczycy;
  • choroby chromosomalne (trisomia 13 par chromosomów - zespół Patau, trisomia 18 par chromosomów - zespół Edwardsa);
  • zespoły rodzinne (zespół Alagilla);
  • wrodzone choroby związane z akumulacją i metabolizmem (mukowiscydoza, galaktozemia, niedobór alfa-1 -antytrypsyny);
  • alkoholowe uszkodzenie wątroby;
  • wirusowe zapalenie wątroby;
  • toksyczne i medyczne uszkodzenie wątroby;
  • marskość wątroby;
  • zastoinowa niewydolność serca.

W przebiegu zaburzeń dróg żółciowych dochodzi do cholestazy pozaworowej. Przyczyń się do tego stanu:

  • niedrożność dróg żółciowych przez powiększoną wątrobę, trzustkę, ciężarną macicę, nowotwór jamy brzusznej, itp.;
  • atrezja (niedorozwój lub całkowita nieobecność) dróg żółciowych;
  • torbiel choledochal;
  • kamica żółciowa (zablokowanie przewodu żółciowego przez kamień z pęcherzyka żółciowego);
  • Choroba Caroliego (wrodzone rozszerzenie przewodu żółciowego i upośledzona kurczliwość);
  • dyskinezy żółciowe.

Klasyfikacja

Zgodnie z lokalizacją procesu patologicznego cholestazę dzieli się na:

  • Wewnątrzwątrobowa - staza żółciowa jest zlokalizowana w wątrobie;
  • Pozawątrobowy - zastój żółci występuje poza wątrobą.

Zgodnie z mechanizmem występowania emitują:

  • Częściowa cholestaza - zmniejszająca wydzielanie żółci;
  • Dysocjacyjna cholestaza - zmniejszająca wydalanie niektórych składników żółci (na przykład cholesterol, fosfolipidy, kwasy żółciowe itp.);
  • Całkowita cholestaza jest naruszeniem przepływu żółci do dwunastnicy.

Według obecności żółtaczki emitują:

  • Żółtaczka żółciowa;
  • Żółta zastój żółci.

Nasilenie objawów dzieli się na:

  • Ostra cholestaza (objawy choroby są wyraźne, rozwijają się nagle);
  • Przewlekła cholestaza (objawy rozwijają się stopniowo, łagodnie).
  • Funkcjonalna cholestaza - zmniejszająca ilość niektórych składników żółci (bilirubiny, kwasów żółciowych, wody), która jest połączona ze spowolnieniem przepływu żółci wzdłuż wątrobowych dróg żółciowych;
  • Żółtaczka morfologiczna - nagromadzenie żółci w wewnątrzwątrobowych przewodach żółciowych, co prowadzi do wzrostu wątroby i zniszczenia hepatocytów;
  • Cholestaza kliniczna - składniki żółci, które normalnie przedostają się do przewodu pokarmowego, gromadzą się we krwi.

Zgodnie z obecnością zespołu cytolizy (niszczenia komórek) cholestazą może być:

  • Z obecnością cytolizy;
  • Bez cytolizy.

Objawy cholestazy

Kompleks objawów zależy od stopnia zaburzeń czynności wątroby i wchłaniania tłuszczów i witamin rozpuszczalnych w tłuszczach do organizmu.

Częste objawy choroby:

  • ból głowy;
  • zawroty głowy;
  • ogólne osłabienie;
  • zwiększone zmęczenie;
  • drażliwość;
  • depresja;
  • zaburzenia widzenia;
  • senność

Manifestacje układu oddechowego:

  • duszność przy minimalnym wysiłku.

Manifestacje układu sercowo-naczyniowego:

  • ból w sercu;
  • zwiększone tętno;
  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • krwawienie.

Manifestacje przewodu pokarmowego:

  • odbijanie powietrza;
  • zgaga;
  • nudności;
  • wymioty treści jelit;
  • ból w prawym podżebrzu i w żołądku;
  • zapalenie trzustki (zapalenie trzustki);
  • wzdęcia;
  • brak apetytu;
  • zdenerwowany stolec;
  • steatorrhea (obecność w kale dużej ilości niestrawionego tłuszczu);
  • przebarwienie kału.

Manifestacje układu moczowego:

  • ból lędźwiowy;
  • obrzęk kończyn dolnych;
  • ból podczas oddawania moczu;
  • ciemny mocz.

Przejawy układu mięśniowo-szkieletowego:

  • ból mięśni (ból mięśni);
  • bóle stawów (ból stawów);
  • ból kości;
  • rzadko spontaniczne złamania kończyn górnych i dolnych.

Diagnostyka

Rozpoznanie choroby opiera się na badaniu pacjenta, wdrożeniu laboratoryjnych i instrumentalnych metod badania, konsultacji z odpowiednimi specjalistami:

Podczas badania pacjentów z zastojem żółciowym można zidentyfikować następujące zmiany:

  • intensywne zażółcenie skóry i widoczne błony śluzowe (żółtaczka);
  • obecność drapania na skórze z powodu swędzenia;
  • edukacja xanthomas i ksanthelasm - podskórne małe inkluzje żółtego koloru, które znajdują się częściej w obszarze powiek, nosa, klatki piersiowej i pleców;
  • wzrost wielkości wątroby i występowanie tępego bólu z uciskiem w okolicy prawego podżebrza.

Metody badań laboratoryjnych

Ogólny test krwi:

Zmiana w cholestazie

ESR (wskaźnik sedymentacji erytrocytów)

Analiza moczu:

Zmiana w cholestazie

Neutralny lub zasadowy

1 - 3 w zasięgu wzroku

15 - 30 w zasięgu wzroku

1 - 2 w zasięgu wzroku

10-15 w zasięgu wzroku

Biochemiczne badanie krwi:

Zmiany w cholestazie

0,044 - 0,177 mmol / l

0,044 - 0,177 mmol / l

4,5 - 10,0 mmol / (h · l)

Zmiany w cholestazie

8,6 - 20,5 μmol / l

30,5 - 200,0 mikronów / l i więcej

20,0 - 300,0 mikromoli / l i więcej

30 - 180 IU / l i więcej

50 - 140 IU / l i więcej

130 - 180 IU / l i więcej

0,8 - 4,0 zapalenia rdzenia kręgowego / ml-h

5,0 - 7,0 pirogronian / ml-h

Koagulogram (krzepnięcie krwi):

Zmiany w cholestazie

APTT (czas aktywnej częściowej tromboplastyny)

Lipidogram (ilość cholesterolu i jego frakcji we krwi):

Zmiany w cholestazie

3,11 - 6,48 μmol / l

6,48 μmol / l i więcej

0,565 - 1,695 mmol / l

1 695 mmol / l i więcej

lipoproteiny o wysokiej gęstości

lipoproteiny o niskiej gęstości

35 - 55 jednostek gęstość optyczna

55 jednostek gęstość optyczna i więcej

Instrumentalne metody badań

  • Badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej ujawnia powiększoną wątrobę, patologie pęcherzyka żółciowego i pozawątrobowe drogi żółciowe.
  • CT (tomografia komputerowa) i MRI (obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego) mogą dokładniej identyfikować proces patologiczny w wątrobie, wewnątrzwątrobowych i pozawątrobowych przewodach żółciowych, woreczku żółciowym i otaczających narządach.
  • Retrograde cholangiopankreatography to metoda badania polegająca na wstrzyknięciu środka kontrastowego do przewodów żółciowych za pomocą fibrogastroskopu przez dwunastnicę. Badanie to ujawnia stan patologiczny zewnątrzwątrobowych dróg żółciowych.
  • Przezskórna cholangiografia przezwątrobowa ujawnia patologię wewnątrzwątrobowego przewodu żółciowego, zewnątrzwątrobowego przewodu żółciowego i pęcherzyka żółciowego.
  • Biopsja wątroby jest badaniem tkanki narządu w celu zidentyfikowania przyczyn opóźnienia żółci.

Specjalistyczne porady

  • terapeuta;
  • gastroenterolog;
  • chirurg;
  • traumatolog;
  • hematolog.

Leczenie Cholestasis

Leczenie tej choroby jest złożone i obejmuje przepisywanie leków, leczenie chirurgiczne, leczenie folklorystyczne i dietę.

Leczenie farmakologiczne

  • Kwas ursodeoksycholowy (Ursosan, Ursochol) w dawce 13-15 mg na 1 kg masy ciała w nocy dziennie. W przypadku cholestazy spowodowanej mukowiscydozą dawka leku zwiększa się do 20-30 mg na 1 kg masy ciała na dobę. Przebieg leczenia jest długi.
  • Glikokortykosteroidy (methylpred, medrol, solyudrol) codziennie rano na czczo. Dawka leku jest ustalana indywidualnie w każdym przypadku i zależy od wagi pacjenta i stopnia zaawansowania procesu patologicznego.
  • W przypadku świądu zaleca się:
    • cholestyraminę 4 g 4 razy dziennie (sekwestranty kwasów żółciowych);
    • ryfampicyna 150 do 300 mg dziennie, maksymalna dzienna dawka leku nie powinna przekraczać 600 mg (środek przeciwbakteryjny);
    • naltrekson 500 mg 1 raz dziennie (antagonista opiatowy);
    • sertralina od 57 do 100 mg raz na dobę;
    • Promieniowanie ultrafioletowe skóry przez 10 - 12 minut dziennie.
  • Hepatoprotektory - 400 mg Heptral - 5 ml w ampułce domięśniowo lub 800 - 10 ml w ampułce dożylnie przez 2 tygodnie, następnie przyjmowanie leku w tabletkach 400 mg dziennie przez 2 - 2,5 miesiąca.
  • Kompleks multiwitaminowy o wysokiej zawartości witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (A, D, K, E) 1 tabletka 1 - 2 razy dziennie przez 2 - 3 miesiące.
  • Kiedy krwawienie - witamina K (vikasol) 10 mg 1 raz dziennie.
  • W przypadku bólu kości glukonian wapnia wynosi 15 mg na 1 kg masy ciała rozpuszczonego w 500 ml 5% roztworu glukozy dożylnie kroplówki 1 raz dziennie. Przebieg leczenia wynosi 1 tydzień.
  • Sesje plazmaferezy i hemosorpcji w celu oczyszczenia krwi z toksyn.

Leczenie chirurgiczne

W przypadku cholestazy śródwątrobowej w przypadku niepowodzenia przeprowadzonego leczenia zachowawczego i obecności progresji, objawem choroby jest jedynie chirurgiczna metoda leczenia transplantacji wątroby.

W pozawątrobowej cholestazie, gdy z wielu powodów upośledzono ruch żółci wzdłuż przewodów, wykonuje się kilka rodzajów operacji mających na celu przywrócenie drożności na różnych etapach dróg żółciowych.

  • Papillectomy - usunięcie dużej brodawki dwunastniczej (ujście przewodu żółciowego, który otwiera się na dwunastnicę). Operacja wykonywana jest endoskopowo w przypadku zwężenia lub całkowitego zablokowania światła jamy ustnej.
  • Sekcja zwłok - usunięcie części zwężonego kanału i chirurgii plastycznej.
  • Usuwanie kamieni z pęcherzyka żółciowego i choledochu;
  • Usuń pasożyty z zewnątrzwątrobowych dróg żółciowych, aby przywrócić przewodzenie przewodu.
  • Cholecystektomia - usunięcie pęcherzyka żółciowego.
  • Dylatacja zwężenia jest rozszerzeniem zwężonej części zewnątrzwątrobowego przewodu żółciowego poprzez rozszerzanie ścian balonem balonowym - rozszerzeniem balonu.
  • Stentowanie jest przedłużeniem zwężonej części zewnątrzwątrobowego przewodu żółciowego z wykorzystaniem struktur plastikowych lub nitinolowych (metalowych).
    • Plastikowe stenty po 2 - 4 miesiącach zaczynają się zapychać grubą żółcią i trzeba je wymienić.
    • Stenty metalowe trwają średnio od 1 do 2 lat, ale ich instalacja jest znacznie trudniejsza.
  • W obecności łagodnego guza, który ściska pozawątrobowe drogi żółciowe, stosuje się terapię fotodynamiczną. Ta metoda polega na utrzymywaniu fotouczulacza w guzie, który jest zdolny do zmniejszania wielkości guza i, odpowiednio, zmniejszania ściśnięcia przewodu.

Obróbka ludowa

  • Weź ziele dziurawca, kwiaty nieśmiertelnika i jedwab kukurydziany w równych proporcjach, wymieszaj i posiekaj w mikserze. 10 gramów posiekanej mieszaniny zalać 250 ml wrzącej wody i wstawić do kąpieli wodnej na 40 minut. Po schłodzeniu bulion jest filtrowany i zażywa 1/3 szklanki 3 razy dziennie 20 minut przed posiłkiem.
  • Biodra różane - 20 gramów i liście pokrzywy - 10 gramów zmieszanych i posiekanych w blenderze. 15 gramów (łyżka stołowa) tej mieszaniny zalać 200 mg wrzącej wody i gotować w łaźni wodnej przez 10 - 20 minut. Następnie bulion jest pakowany i czeka na całkowite ochłodzenie. Weź 50 ml 2 razy dziennie 30 minut przed posiłkami.
  • Weź zieloną gęś Potentilla, glistnik, liście mięty i melisa w równych proporcjach, posiekaj w blenderze. 10 gramów zmiażdżonej kolekcji zalać 200 ml przegotowanej wody, doprowadzić do wrzenia i pozostawić w chłodnym ciemnym miejscu, aż do całkowitego ochłodzenia. Weź 300 ml 1 raz dziennie rano 30 minut przed posiłkiem.
  • Suszyć kolczyki z zielonego klonu w cieniu i szlifować na proszek. Weź ½ łyżeczki (2,5 g) 3 razy dziennie 20 minut przed posiłkiem.

Dieta ułatwiająca przebieg choroby

Zalecane posiłki podzielone do 7 razy dziennie w małych porcjach /

Produkty, których wolno używać:

  • mięso nie jest tłuste (wołowina, cielęcina) gotowane, pieczone lub duszone;
  • drób (filet z kurczaka, indyk) gotowany lub duszony;
  • ryby nie są odmianami tłuszczowymi;
  • rosół z warzyw;
  • pieczone lub gotowane warzywa i warzywa;
  • zboża (kasza gryczana, ryż, proso);
  • makaron z pszenicy durum;
  • beztłuszczowe produkty mleczne (kefir, kwaśna śmietana, twarożek, ser);
  • jaja nie więcej niż jeden na dzień;
  • owoce i jagody w postaci kompotów, napojów owocowych, soków;
  • miód;
  • dżem;
  • cukier;
  • biały suszony chleb, krakersy, suszenie.

Produkty, których nie wolno używać:

  • mięso (wieprzowina, jagnięcina);
  • ptak (gęś, kaczka);
  • tłuste ryby (beluga, jesiotr, sum);
  • zupa, zupa;
  • zupy na mięsie, ryby, buliony grzybów;
  • smalec;
  • mleko pełne, śmietana, ryazhenka;
  • marynowane warzywa;
  • żywność w puszkach;
  • kawior;
  • wędzone mięso;
  • sosy (majonez, ketchup, musztarda, chrzan);
  • niektóre warzywa (rzodkiew, rzodkiew, szczaw, szpinak, cebula);
  • alkohol;
  • kawa, słodka woda gazowana, kakao;
  • lody;
  • czekolada;
  • produkty ze śmietaną;
  • pieczenie pieczenia.

Cholestasis: objawy i leczenie

Cholestasis - główne objawy:

  • Bóle krzyża
  • Świąd
  • Ból w klatce piersiowej
  • Powiększona wątroba
  • Utrata masy ciała
  • Żółte plamy na skórze
  • Sucha skóra
  • Pigmentacja skóry
  • Luźne stolce
  • Bielone Cal
  • Odwodnienie
  • Żółtaczka
  • Ciemny mocz
  • Nieodpowiednia adaptacja oczu do ciemności
  • Złamania z niewielkim efektem
  • Uszkodzenie kości

Cholestaza to choroba charakteryzująca się zmniejszeniem przepływu żółci do dwunastnicy z powodu naruszenia jej wydalania, tworzenia się lub wydalania. Cholestaza, której objawy przejawiają się przede wszystkim w swędzeniu, ciemnym moczu i lekkim kale, w zależności od cech etiologii, może być pozawątrobowa lub wątrobowa, w zależności od charakteru przebiegu - ostra lub przewlekła, z żółtaczką lub bez niej.

Ogólny opis

Cholestaza jest również powszechnie określana jako "zespół cholestazy". Nazwa morfologiczna tej choroby jest określona przez obecność w hepatocytach i hipertroficznych komórkach Cooper żółci (bilirubinostaza komórkowa), która w szczególności manifestuje się w postaci małych kropel żółci, skoncentrowanych w obszarze rozszerzonych kanałów (bilirubinostaza kanałowa). W przypadku pozawątrobowej cholestazy położenie żółci koncentruje się w obszarze międzyzbijalnych rozszerzonych dróg żółciowych (które określa cholestazę przewodową), a także w miąższu wątroby, gdzie żółć ma wygląd tzw. "Jezior żółciowych".

Cholestaza istniejąca od kilku dni wywołuje występowanie potencjalnie odwracalnych zmian ultrastrukturalnych. Zaawansowana faza choroby charakteryzuje się szeregiem zmian histologicznych w postaci rozszerzenia naczyń włosowatych żółciowych, tworzenia skrzepów żółciowych, zanikania kosmków z błony kanałowej i uszkodzenia błon komórkowych, które z kolei powodują ich przepuszczalność. Ponadto, wśród zmian w fazie rozszerzonej, występuje naruszenie integralności w ścisłych kontaktach i bilirubinostasis, powstawanie rozetek wątrobowych i obrzęk okołopępowy, stwardnienie i zawały dróg żółciowych. Jednocześnie powstają mikroabscesy, mezenchymalne i okołoportowe zapalenia itp.

Z uporczywą postacią cholestazy z odpowiednią postacią zapalenia i reakcją w tkance łącznej choroba staje się nieodwracalna. Po pewnym czasie (w niektórych przypadkach, liczonym w miesiącach, w niektórych latach), taki przebieg choroby prowadzi do rozwoju zwłóknienia żółciowego i pierwotnej / wtórnej marskości żółciowej.

Należy zauważyć, że każda patologia związana z wątrobą może być łączona z cholestazą. W niektórych przypadkach identyfikuje się przyczyny uszkodzenia wątroby (alkohol, wirusy, narkotyki), aw niektórych przypadkach nie są one identyfikowane (pierwotna marskość żółciowa, stwardniające pierwotne zapalenie dróg żółciowych). Szereg chorób (histiocytoza X, stwardniające zapalenie dróg żółciowych) prowadzi jednocześnie do pokonania zarówno przewodów wewnątrzwątrobowych, jak i pozawątrobowych.

Główne formy choroby

Cholestaza może objawiać się jako postać wewnątrzwątrobowa lub pozawątrobowa. Chłonność wewnątrzwątrobowa, której objawy pojawiają się w zależności od ich własnych form separacji, definiuje następujące typy:

  • Funkcjonalna cholestaza. Charakteryzuje się on obniżeniem poziomu prądu w drogach żółciowych, a także spadkiem ilości anionów organicznych (w postaci kwasów żółciowych i bilirubiny) oraz wydzielaniem wody w wątrobie.
  • Żółtaczka morfologiczna. Charakteryzuje się gromadzeniem w przewodach żółciowych i hepatocytach składników żółci.
  • Cholestaza kliniczna. Określa opóźnienie w składzie składników krwi, które są zwykle wydalane z żółcią.

Jeśli chodzi o cholestazę pozawątrobową, rozwija się ona w czasie niedrożności pozawątrobowej w drogach żółciowych.

Wracając do cholestazy wewnątrzwątrobowej, zauważamy, że występuje ona w wyniku braku niedrożności w głównych przewodach żółciowych, a jej rozwój można prowadzić zarówno na poziomie przewodów wątrobowych wewnątrz wątroby, jak i na poziomie hepatocytów. Na tej podstawie wyizolowano cholestazę, która jest spowodowana przez porażenie hepatocytów, przewodów i kanalików, jak również cholestazę mieszaną. Ponadto określana jest również ostra cholestaza i przewlekła cholestaza, w postaci żółtaczki lub w postaci zaprawy żółciowej.

Przyczyny cholestazy

Przyczyny rozważanej choroby są niezwykle różnorodne. Ważną rolę w rozważaniu rozwoju cholestazy określa się dla kwasów żółciowych, które charakteryzują się cechami powierzchniowo czynnymi w skrajnym stopniu przejawem ich manifestacji. Jest to kwasy żółciowe, które powodują uszkodzenie komórek wątroby, jednocześnie zwiększając cholestazę. Toksyczność kwasów żółciowych określa się na podstawie stopnia ich lipofilowości i hydrofobowości.

Na ogół zespół cholestazy może występować w wielu różnych stanach, z których każdy można zdefiniować w jednej z dwóch grup zaburzeń:

  • Zaburzenia związane z tworzeniem się żółci:
    • Alkoholowe uszkodzenie wątroby;
    • Wirusowe uszkodzenie wątroby;
    • Toksyczne uszkodzenie wątroby;
    • Uszkodzenie narkotyków w wątrobie;
    • Łagodna postać nawrotowej cholestazy;
    • Zaburzenia w mikroekologii jelitowej;
    • Marskość wątroby;
    • Cholestaza w ciąży;
    • Infekcje bakteryjne;
    • Endotoksemia.
  • Zaburzenia związane z przepływem żółci:
    • Pierwotna marskość żółci;
    • Choroba Caroliego;
    • Sclerosing primary cholangitis;
    • Atrezja żółciowa;
    • Gruźlica;
    • Sarkoidoza;
    • Limfogranulomatoza;
    • Duktopenia jest idiopatyczna.

Obrzęk kanalikowy i cholestaza wątrobowokomórkowa mogą być wywołane przez alkohol, leki, wirusowe lub toksyczne uszkodzenie wątroby, jak również zaburzenia endogenne (cholestaza u kobiet w ciąży) i niewydolność serca. Krwawiasta (lub pozakomorowa) cholestaza występuje w przypadku chorób takich jak marskość wątroby.

Występowanie cholestazy kanałowej i wątrobowokomórkowej prowadzi głównie do zmian w systemach błony transportowej, cholestaza pozaprzebiegowa występuje, gdy nabłonek dróg żółciowych jest uszkodzony.

Cholestaza wewnątrzwątrobowa charakteryzuje się wejściem do krwi, a zatem również do tkanek różnego rodzaju składników żółciowych (głównie kwasów żółciowych). Ponadto występuje ich brak lub niedostatek w świetle dwunastnicy, a także w innych częściach jelita.

Cholestaza: objawy

Cholestaza spowodowana nadmiernym stężeniem składników żółciowych w wątrobie, a także w tkankach organizmu, prowokuje występowanie wątrobowych i układowych procesów patologicznych, które z kolei determinują odpowiednie laboratoryjne i kliniczne objawy tej choroby.

Podstawą do powstawania objawów klinicznych są następujące trzy czynniki:

  • Nadmierne spożycie krwi i tkanki żółciowej;
  • Zmniejszenie objętości żółci lub jej całkowity brak w jelicie;
  • Stopień ekspozycji na składniki żółciowe, a także toksyczne metabolity żółci bezpośrednio na kanaliki i komórki wątroby.

Ogólna ostrość objawów charakterystycznych cholestazy określony przez schorzenie i niewydolność wątroby i zaburzenia funkcji wydalniczy gepatsitov.

Wśród głównych objawów choroby, jak już zauważyliśmy powyżej, niezależnie od postaci cholestazy (ostrej lub przewlekłej), wykrywa się swędzenie, a także zaburzenia trawienia i wchłaniania. W przypadku przewlekłej postaci cholestazy, charakterystycznymi objawami są zmiany kostne (w postaci osteodystrofii wątrobowej), złogi cholesterolu (w postaci ksantanu i ksantelazy), a także pigmentacja skóry wynikająca z nagromadzenia się melaniny.

Zmęczenie i osłabienie nie są charakterystycznymi objawami przedmiotowej choroby, w przeciwieństwie do ich znaczenia w uszkodzeniu komórek wątrobowych. Wątroba powiększa się, jej brzeg jest gładki, notuje się jej zagęszczenie i bezbolesność. W przypadku braku nadciśnienia wrotnego i żółciowej marskości wątroby, śledziony (powiększenie śledziony), jako objaw towarzyszący procesowi patologicznemu, występują niezwykle rzadko.

Ponadto wśród objawów przebarwienia stolca. Steatoryrhea (nadmierne wydzielanie tłuszczu z kału z powodu wchłaniania jelitowego) jest spowodowane brakiem soli żółciowych w świetle jelit, które są wymagane do zapewnienia wchłaniania rozpuszczalnych w tłuszczach witamin i tłuszczów. To z kolei odpowiada wyraźnym objawom żółtaczki.

Stołek staje się śmierdzący, staje się płynny i objętościowy. Kolor odchodów pozwala określić dynamikę w procesie niedrożności dróg żółciowych, która może być odpowiednio kompletna, przerywana lub rozdzielona.

Krótka cholestaza prowadzi do niedoboru witaminy K. W długim okresie tej choroby dochodzi do obniżenia poziomu witaminy A w ciele, co przejawia się w "ślepocie w nocy", to jest w pogoni za adaptacją do ciemności widzenia. Ponadto występuje również niedobór witamin E i D. Ten drugi z kolei działa jako jeden z głównych ogniw w osteodystrofii wątrobowej (w postaci osteoporozy lub osteomalacji), objawiającej się raczej ciężkim zespołem bólowym, który występuje w okolicy lędźwiowej lub piersiowej. Na tym tle zauważa się także spontaniczność złamań, które występują nawet przy niewielkich obrażeniach.

Zmiany na poziomie tkanki kostnej są również komplikowane przez faktyczne upośledzenie powstające w procesie wchłaniania wapnia. Oprócz niedoboru witaminy D występowanie osteoporozy w cholestazie jest determinowane przez kalcytoninę, hormon wzrostu, parathormon, hormony płciowe, a także szereg czynników zewnętrznych (niedożywienie, unieruchomienie, zmniejszenie masy mięśniowej).

Tak więc, z powodu charakterystycznego niedoboru żółci dla choroby, trawienie jest zakłócone, podobnie jak wchłanianie tłuszczów dietetycznych. Biegunka, która jest towarzyszem steatorrhea, powoduje utratę płynów, rozpuszczalnych w tłuszczach witamin i elektrolitów. Z tego powodu rozwija się złe wchłanianie, a następnie utrata masy ciała.

Jako markery cholestazy (w szczególności jej przewlekła postać) są to Xanthomy (żółte guzy nowotworowe na skórze, które pojawiają się w wyniku zaburzeń metabolizmu lipidowego organizmu). Głównie obszar koncentracji tych miejsc jest umiejscowiony w okolicy oczu, na klatce piersiowej, plecach, szyi, a także w okolicy fałd dłoniowych i pod gruczołami sutkowymi. To poprzedza pojawienie się hipercholesterolemii przez żółtaczka, która może trwać trzy miesiące lub dłużej. Warto zauważyć, że ksantomy są formacją podatną na jej przeciwny rozwój, co w szczególności ma miejsce, gdy spada poziom cholesterolu. Innymi typami ksantoma są takie formacje jak ksantelaza (żółtawe płytki, skoncentrowane w obszarze wokół oczu i bezpośrednio na powiekach).

Charakterystyczna manifestacja cholestazy jest również naruszeniem metabolizmu miedzi, co przyczynia się do rozwoju procesów kolagenogenezy. Około 80% całkowitej ilości zaabsorbowanej miedzi u zdrowego człowieka jest wydalane w jelicie wraz z żółcią, po czym jest usuwane wraz z kałem. W przypadku cholestazy akumulacja miedzi w organizmie występuje w znacznych stężeniach (analogicznie do choroby Wilsona-Konovalova). Pewna liczba przypadków wskazuje na wykrycie pierścienia pigmentu rogówkowego.

Nagromadzenie miedzi w tkance wątroby występuje w cholangiocytach, hepatocytach i układowych komórkach jednojądrzastych fagocytów. Lokalizacja nadmiaru zawartości w komórkach miedzi jest spowodowana czynnikami etiologicznymi.

U pacjentów z przewlekłą postacią cholestazy i takimi objawami, jak odwodnienie, wpływa na aktywność układu sercowo-naczyniowego. Naruszenie reakcji naczyniowych następuje z powodu niedociśnienia tętniczego, dodatkowo dochodzi do naruszenia regeneracji tkanek, zwiększonego krwawienia. Zwiększone ryzyko sepsy.

Długi przebieg cholestazy jest często komplikowany przez tworzenie się kamieni pigmentowych w układzie żółciowym, które z kolei są skomplikowane przez bakteryjne zapalenie dróg żółciowych. Powstawanie marskości żółciowej decyduje o znaczeniu objawów niewydolności wątroby i nadciśnienia wrotnego.

Anoreksja, gorączka, wymioty i ból brzucha mogą być objawami choroby, które wywoływały cholestazę, ale nie są to objawy samej cholestazy.

Diagnostyka cholestazy

Cholestazę określa się na podstawie wywiadu z pacjentem i obecności charakterystycznych objawów wraz z palpacją odpowiednich obszarów. Jako diagnostyczny algorytm diagnostyczny zapewnia się badanie ultrasonograficzne, dzięki któremu możliwe staje się określenie blokady mechanicznej utworzonej w przewodzie żółciowym. Przy ujawnianiu rozszerzenia w kanałach stosuje się cholangiografię.

W przypadku podejrzenia o występowanie cholestazy wewnątrzwątrobowej można wykonać biopsję wątroby, dla której jednak należy całkowicie wykluczyć możliwość wystąpienia cholestazy pozawątrobowej u pacjenta. W przeciwnym razie ignorowanie tego czynnika może prowadzić do rozwoju żółciowego zapalenia otrzewnej.

Lokalizacja poziomu zmian (cholestaza pozawątrobowa lub wewnątrzwątrobowa) może być przeprowadzona przy użyciu techniki typograficznej, w której stosuje się znakowany technetem kwas iminodioctowy.

Leczenie Cholestasis

Postać wewnątrzwątrobowa choroby wskazuje na skuteczność terapii etiotropowej. Oznacza to, że oznacza to specyficzne leczenie skoncentrowane na eliminacji przyczyn, które spowodowały daną chorobę. Może to obejmować usuwanie kamienia, odrobaczanie, wycięcie guza, itp. Na podstawie wielu badań ustalono wysoki stopień skuteczności w leczeniu kwasu ursodeoksycholowego w przypadku cholestazy z obecną marskością żółciową, jak również w sklerodującym pierwotnym zapaleniu dróg żółciowych, alkoholowej chorobie wątroby itp.

Do leczenia powstałego świądu stosuje się plazmaferezę, kolestypol, cholestyraminę, antagonistów opioidowych itp. Ponadto zaleca się spożywać dietę za wyjątkiem jedzenia obojętnego tłuszczu przy jednoczesnym zmniejszaniu jego objętości do codziennej normy poniżej 40g. Dodatkowo, witaminy rozpuszczalne w tłuszczach są przypisane, aby zrekompensować ich niedobór (K, A, E, D), a także wapń. W przypadku mechanicznego niedrożności w odpływie żółci wykonywane jest leczenie endoskopowe lub chirurgiczne.

Jeśli podejrzewasz cholestazę z objawami, które są z nią związane, powinieneś skontaktować się z gastroenterologiem. Dodatkowo, możesz potrzebować konsultacji z chirurgiem.

Jeśli uważasz, że masz Cholestasis i objawy charakterystyczne dla tej choroby, możesz pomóc lekarzom: gastroenterologowi, chirurgowi.

Sugerujemy również skorzystanie z naszej internetowej usługi diagnostyki chorób, która wybiera możliwe choroby w oparciu o wprowadzone objawy.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest chorobą zakaźną, która atakuje wątrobę i jest jednym z najczęstszych typów zapalenia wątroby. Wirusowe zapalenie wątroby typu C, którego objawy przez długi czas mogą nie pojawiać się wcale, często z tego powodu późno wykrywa się, co z kolei prowadzi do utajonego przewozu przez pacjentów z równoległym rozprzestrzenianiem się wirusa.

Rak głowy trzustki jest jedną z najbardziej niekorzystnych patologii onkologicznych, w których rokowanie w większości przypadków jest niekorzystne, a przyczyną jest to, że choroba ta jest rzadko diagnozowana na początkowym etapie, ponieważ w tym czasie objawy są nieobecne. Jednocześnie, po wczesnym wykryciu onkologii, co jest możliwe dzięki przypadkowemu rozpoznaniu podczas badania profilaktycznego, daje osobie możliwość trwałego pozbycia się choroby - w tym przypadku leczenie chirurgiczne polegające na resekcji guza jest bardzo skuteczne.

Żółtaczka mechaniczna rozwija się, gdy zaburzony jest proces odpływu żółci wzdłuż dróg żółciowych. Dzieje się tak z powodu mechanicznej kompresji przewodów przez guz, torbiel, kamień lub inne formacje. Przeważnie kobiety cierpią na tę chorobę, a w młodym wieku żółtaczka utrudniająca rozwija się w wyniku kamicy żółciowej, a u kobiet w średnim wieku i starszych patologia jest konsekwencją procesów nowotworowych w narządzie. Choroba może mieć inne nazwy - żółtaczka zaporową, cholestazę pozawątrobową i inne, ale istotą tych patologii jest jedna i stanowi ona naruszenie prądu żółci, co prowadzi do pojawienia się specyficznych objawów i naruszenia kondycji ludzkiej.

Alweokokoza jest chorobą pasożytniczą wywołaną przez alveococci i charakteryzującą się powstaniem pierwotnej zmiany w wątrobie. Choroba ma poważne objawy i konsekwencje, aw wielu przypadkach choroba kończy się nawet po śmierci pacjenta. Dlatego jego rozpoznanie i leczenie u ludzi powinno odbywać się w odpowiednim czasie, aby uniknąć rozwoju powikłań.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby to powoli rozwijające się uszkodzenie komórek wątroby zwane hepatocytami, a dzieje się tak z powodu wpływu układu odpornościowego własnego organizmu. Warto zauważyć, że choroba może rozwijać się zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, jednak główną grupę ryzyka stanowią kobiety.

Dzięki ćwiczeniom i wstrzemięźliwości większość ludzi może obejść się bez medycyny.


Poprzedni Artykuł

Dieta na choroby wątroby

Następny Artykuł

Tłuste zapalenie wątroby

Więcej Artykułów O Wątrobę

Marskość

Do czego służy Karsil: instrukcje i opinie od ludzi

Kars - lek hepatoprotekcyjny, który obejmuje wysuszony ekstrakt z owoców ostropestu plamistego, który jest analogiem sylimaryny.Stosuje się go w różnych zaburzeniach funkcji i chorobach wątroby, a także jako środek profilaktyczny.
Marskość

Artykuły

Leczenie organizmu we własnym zakresieMoja nowa książka została opublikowana pod tytułem "Leczenie ciała na własną rękę". W tej książce wiele nowych i przydatnych informacji dotyczy nie tylko suchego postu, ale także samodoskonalenia brzucha i kręgosłupa, cena książki wynosi 800 rubli.