Nadciśnienie wrotne

Nadciśnienie wrotne to zespół, który rozwija się w wyniku zaburzeń przepływu krwi i podwyższonego ciśnienia krwi w basenie żyły wrotnej. Nadciśnienie wrotne charakteryzuje się objawami niestrawności, żylakami przełyku i żołądka, splenomegalią, wodobrzuszem i krwawieniem z przewodu pokarmowego. W diagnostyce nadciśnienia wrotnego najistotniejsze są metody rentgenowskie (prześwietlenie przełyku i żołądka, kawografia, portografia, krezka, splenoportografia, celiakia), przezskórna splenomanometria, endoskopia, ultrasonografia i inne. zespolenie kulszowo-kawalerowskie).

Nadciśnienie wrotne

Nadciśnienie wrotne (nadciśnienie wrotne) odnosi się do kompleksu objawów patologicznych spowodowanego wzrostem ciśnienia hydrostatycznego w kanale żyły wrotnej i związanym z zaburzeniami przepływu krwi żylnej o różnej etiologii i lokalizacji (na poziomie naczyń włosowatych lub dużych żył puli portalu, żył wątrobowych, żyły dolnej dolnej). Nadciśnienie wrotne może skomplikować przebieg wielu chorób w gastroenterologii, chirurgii naczyniowej, kardiologii, hematologii.

Przyczyny nadciśnienia wrotnego

Czynniki etiologiczne prowadzące do rozwoju nadciśnienia wrotnego są zróżnicowane. Główną przyczyną jest ogromne uszkodzenie miąższu wątroby z powodu chorób wątroby: ostre i przewlekłe zapalenie wątroby, marskość wątroby, nowotwory wątroby, infekcje pasożytnicze (schistosomatoza). Nadciśnienie wrotne może rozwinąć się w patologii wywołanej przez cholestazę pozawątrobową lub wewnątrzwątrobową, wtórną marskość żółciową wątroby, pierwotną marskość żółciową wątroby, choledoch i wątroby, guzy dróg żółciowych, kamicę żółciową, rak głowy trzustki, uszkodzenie śródoperacyjne lub opatrunki gruczołów. Toksyczne uszkodzenie wątroby odgrywa pewną rolę w przypadku zatrucia hepatotropowymi truciznami (narkotykami, grzybami itp.).

Zakrzepica, atrezja wrodzona, kompresja guza lub zwężenie wrotne mogą prowadzić do rozwoju nadciśnienia wrotnego; zakrzepica żył wątrobowych w zespole Budd-Chiariego; wzrost ciśnienia w prawej części serca z restrykcyjną kardiomiopatią, zwężającym się zapaleniem osierdzia. W niektórych przypadkach rozwój nadciśnienia wrotnego może być związany z krytycznymi warunkami podczas operacji, urazów, rozległych oparzeń, DIC, sepsy.

Bezpośrednimi czynnikami decydującymi o rozwoju klinicznego obrazu nadciśnienia wrotnego są często infekcje, krwawienie z przewodu pokarmowego, masowa terapia za pomocą środków uspokajających, leki moczopędne, nadużywanie alkoholu, nadmiar białek zwierzęcych w żywności i chirurgia.

Klasyfikacja nadciśnienia wrotnego

W zależności od częstości występowania wysokiego ciśnienia krwi w łóżku portalowym, rozróżnia się całkowitą (obejmującą całą sieć naczyniową systemu portalowego) i segmentowe nadciśnienie wrotne (ograniczone przez zaburzenie przepływu krwi w żyle śledzionowej z zachowaniem prawidłowego przepływu krwi i ciśnienia w żyle wrotnej i krezkowej).

Zgodnie z lokalizacją bloku żylnego izolowane jest nadciśnienie w układzie nadtwardowym, wewnątrzwątrobowym, pozawątrobowym i mieszanym. Przyczyną są różne formy nadciśnienia wrotnego. Tak więc rozwój nadwzrokowej nadciśnienia wiencowego (3-4%) jest związany z upośledzonym przepływem krwi w portalu i żyłach śledziony z powodu zakrzepicy, zwężenia, ucisku itp.

W strukturze nadciśnienia śródwątrobowego (85-90%) występuje blok przedsionkowo-boczny, sinusoidalny i postsynusoidalny. W pierwszym przypadku niedrożność na drodze do wewnątrzwątrobowego przepływu krwi występuje przed kapilarami - sinusoidami (występuje w sarkoidozie, schistosomatozie, alweokokozie, marskości, chorobie policystycznej, nowotworach, przemianie guzkowej wątroby); w drugim, w samych sinusoidach wątrobowych (przyczyną są guzy, zapalenie wątroby, marskość wątroby); w trzecim - poza wątrobą sinusoidy (rozwija się w alkoholowej chorobie wątroby, zwłóknieniu, marskości, veno-okluzyjnej chorobie wątroby).

Nadciśnienie wrotne po stronie wątrobowej (10-12%) jest spowodowane zespołem Budd-Chiariego, zwężającym się zapaleniem osierdzia, zakrzepicą i kompresją dolnego odcinka żyły głównej oraz innymi przyczynami. Po zmieszaniu postaci nadciśnienia wrotnego jest naruszenie przepływu krwi w żyłach w pozawątrobowych i samej wątroby, takich jak marskość wątroby, zakrzepica żyły wrotnej.

Głównymi patogenetycznymi mechanizmami nadciśnienia wrotnego są obecność przeszkody w odpływie krwi wrotnej, zwiększenie objętości przepływu krwi przez portal, zwiększona odporność portalu i żył wątrobowych oraz odpływ krwi wrotnej przez system poboczny (centralne zespolenia) do żył centralnych.

W przebiegu klinicznym nadciśnienia wrotnego można wyróżnić 4 etapy:

  • początkowy (funkcjonalny)
  • umiarkowane (kompensowane) - umiarkowana powiększenie śledziony, lekkie żylaki przełyku, wodobrzusze nieobecne
  • ciężkie (zdekompensowane) - wyraźne krwotoczne, z objawami otyłości i wzdęcia, splenomegalia
  • nadciśnienie wrotne, powikłane krwawieniem z żylaków przełyku, żołądka, odbytnicy, spontanicznego zapalenia otrzewnej, niewydolności wątroby.

Objawy nadciśnienia wrotnego

Najwcześniejsze objawy kliniczne nadciśnienia wrotnego są objawy niestrawności: wzdęcia, niestabilna stolca, uczucie pełności, nudności, utrata apetytu, ból w nadbrzuszu, tuż górnym kwadrancie region biodrowej. Pojawia się osłabienie i zmęczenie, utrata masy ciała, rozwój żółtaczki.

Czasami splenomegalia staje się pierwszą oznaką nadciśnienia wrotnego, którego nasilenie zależy od poziomu niedrożności i ciśnienia w systemie portalowym. W tym samym czasie rozmiar śledziony zmniejsza się po krwawieniu z przewodu pokarmowego i zmniejszeniu ciśnienia w basenie żyły wrotnej. Śledziony mogą być łączone z hipersplenizmem - zespół charakteryzujący niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia i rozwój w wyniku zwiększonej destrukcji i częściowego osadzenia w śledzionie krwinek.

Wodobrzusze z nadciśnieniem wrotnym charakteryzują się uporczywym przebiegiem i opornością na leczenie. Jednocześnie obserwuje się wzrost objętości jamy brzusznej, obrzęk kostek, a podczas kontroli jamy brzusznej widoczna jest sieć rozszerzonych żył przedniej ściany jamy brzusznej w postaci "głowy meduzy".

Charakterystyczne i niebezpieczne objawy nadciśnienia wrotnego to krwawienie z żylaków przełyku, żołądka i odbytnicy. Krwawienie z przewodu pokarmowego rozwija się nagle, jest obfite w przyrodzie, ma skłonność do nawrotów i szybko prowadzi do rozwoju niedokrwistości po krwotocznej. Kiedy krwawienie z przełyku i żołądka pojawia się krwawe wymioty, melena; z hemoroidalnym krwawieniem - uwolnienie czerwonej krwi z odbytnicy. Krwawienie z nadciśnieniem wrotnym może być wywołane przez rany błony śluzowej, wzrost ciśnienia w jamie brzusznej, spadek krzepliwości krwi itp.

Rozpoznanie nadciśnienia wrotnego

Aby zidentyfikować nadciśnienie wrotne pozwala na dokładne zbadanie historii i obrazu klinicznego, a także przeprowadzenie zestawu badań instrumentalnych. Podczas badania pacjenta zwróć uwagę na obecność objawów krążenia obocznego: poszerzenie ściany brzucha, obecność zakrzepłych naczyń w okolicy pępka, wodobrzusze, hemoroidy, przepuklinę okołobrąkową itp.

Zakres diagnostyki laboratoryjnej nadciśnienia wrotnego obejmuje badanie kliniczne krwi i moczu, koagulogramu, parametry biochemiczne, przeciwciała przeciwko wirusowi zapalenia wątroby i immunoglobuliny surowicy (IgA, IgM, IgG).

W kompleksie diagnostyki rentgenowskiej stosuje się kawografię, portografię, angiografię naczyń krezkowych, splenoportografię, celiografię. Badania te pozwalają nam określić poziom blokady przepływu krwi przez portal, ocenić możliwości nałożenia zespoleń naczyniowych. Stan wątrobowego przepływu krwi można ocenić za pomocą statycznej scyntygrafii wątroby.

Do wykrycia powiększenia śledziony, powiększenia wątroby, wodobrzusza konieczne jest USG jamy brzusznej. Za pomocą dopplerometrii naczyń wątroby szacuje się wielkość żyły krezkowej, śledziony i górnej żyły krezkowej, którą można rozszerzyć oceniając obecność nadciśnienia wrotnego. Aby zarejestrować ciśnienie w systemie portalowym, stosuje się przezskórną splenomanometrię. Przy nadciśnieniu wrotnym ciśnienie w żyle śledzionowej może sięgać 500 mm wody. Art., Podczas gdy w normie jest to nie więcej niż 120 mm wody. ul.

Badanie pacjentów z nadciśnieniem wrotnym zapewnia obowiązkowe prowadzenie esophagoscopy, FGDS, sigmoidoskopii, co pozwala wykryć żylaki przewodu pokarmowego. Czasami zamiast endoskopii wykonywane są prześwietlenia przełyku i żołądka. Biopsja wątroby i diagnostyczna laparoskopia są stosowane, jeśli to konieczne, w celu uzyskania wyników morfologicznych potwierdzających chorobę prowadzącą do nadciśnienia wrotnego.

Leczenie nadciśnienia wrotnego

Terapeutyczne metody leczenia nadciśnienia wrotnego można zastosować tylko na etapie zmian czynnościowych w hemodynamice wewnątrzwątrobowej. W leczeniu nadciśnienia wrotnego stosowane azotany (nitrogliceryna, diazotan), beta-blokery (atenolol, propranolol), inhibitory ACE (enalapryl, fozynopryl), glikozaminoglikanów (sulodeksyd), i inne. W ostrych rozwinęła krwotoki z żylaków przełyku i żołądka realizowana ich endoskopowe podwiązanie lub stwardnienie. Przy nieskuteczności zachowawczych zabiegów wskazane jest migotanie żylaków zmienionych przez błonę śluzową.

Główne wskazania do chirurgicznego leczenia nadciśnienia wrotnego to krwawienie z przewodu pokarmowego, puchlina brzuszna, hipersplenizm. Operacja polega na wprowadzeniu portocaval zespolenia naczyniowe, co pozwala na utworzenie zespolenia obejściowego między żyły wrotnej i jego dopływy (Superior krezkowej żyły śledzionowej) i żyły głównej dolnej i żyły nerkowej. W zależności od kształtu portalu operacji Nadciśnienie tętnicze może być wykonywane bezpośrednio portocaval aortalno mesocaval selektywnego splenorenal obejście transyugulyarnogo wewnątrzwątrobowych wrotno zmniejszenie bocznikowy przepływ krwi tętniczej śledziony, splenektomia.

Środki paliatywne dla dekompensowanego lub skomplikowanego nadciśnienia wrotnego mogą obejmować drenaż jamy brzusznej, laparocentezę.

Rokowanie dla nadciśnienia wrotnego

Prognozy nadciśnienia wrotnego, ze względu na charakter i przebieg choroby podstawowej. W postaci nadtwardówkowej nadciśnienia wrotnego wynik jest w większości przypadków niekorzystny: śmierć pacjentów następuje z powodu krwawienia z przewodu pokarmowego i niewydolności wątroby. Nadciśnienie w nadpsatycznym portalu ma łagodniejszy przebieg. Nałożenie naczyniowych zespoleń portocaval może przedłużyć życie czasami o 10-15 lat.

Zespół nadciśnienia wrotnego: objawy, leczenie i dieta

Nadciśnienie wrotne jest stanem patologicznym, który występuje w wyniku wzrostu ciśnienia krwi w układzie żyły wrotnej. Patogeneza nadciśnienia wrotnego to wzrost ciśnienia spowodowany brakiem przepływu krwi żylnej o różnym pochodzeniu i lokalizacji. Kapilary i duże żylne pnie portalu, wątrobowa lub dolna żyła główna mogą wpływać na proces patologiczny. Zwiększone ciśnienie w kanale tułowia portalu może rozwijać się na tle różnych stanów patologicznych: przewodu pokarmowego, naczyń krwionośnych i chorób serca.

Czynniki chorobowe

Przyczyny nadciśnienia wrotnego, prowadzące do jego powstania, są różnorodne:

  • Jednym z najważniejszych i najczęstszych jest głębokie uszkodzenie hepatocytów z powodu ostrych lub przewlekłych chorób. Wśród nich zalicza się zapalenie wątroby, marskość wątroby lub nowotwory wątroby. Rzadziej pasożyty, takie jak schistosomatoza, stają się czynnikiem uszkadzającym wątrobę.
  • Żółć zastój bezpośrednio w wątrobie lub na zewnątrz. Na przykład, jeśli rozwinie się marskość wątroby, nowotwory w drogach żółciowych, w tworzeniu kamieni żółciowych, nowotwory w części głowy trzustki. Stagnacja żółci może również spowodować naruszenie integralności lub podwiązanie dróg żółciowych podczas operacji.
  • Zatrucie w przypadku zatrucia toksycznymi substancjami, które niszczą komórki wątroby: niektóre leki, grzyby.
  • Szkodliwe sposób obejmujący: osadzanie wrotnym zakrzepowych mas, wrodzone lub jego ograniczenie utworzoną Wiedeń, deformacje żył nowotworu, torbiele.
  • Choroby innych układów, które wpływają na przepuszczalność łożyska naczyniowego w wątrobie. Zespół Budd-Chiariego charakteryzuje się odkładaniem się mas zakrzepowych w żylnym łóżku wątroby. Kardiomiopatia i zapalenie osierdzia powodują wzrost ciśnienia w prawej połowie serca, a zatem w łożysku naczyniowym dolnej żyły głównej dolnej.
  • Stan zagrożenia życia, który może wystąpić podczas rozległych zabiegów chirurgicznych, urazów pourazowych, oparzeń dużych obszarów ciała, zespołu DIC, procesów septycznych.

Najczęstszą przyczyną wzrostu ciśnienia w typie portalu jest marskość. Zmiany w żyle wrotnej u pacjentów z marskością są następujące:

  • Akumulacja kolagenu w przestrzeniach międzykomórkowych i spadek sinusoid.
  • Naruszenie prawidłowej postaci sinusoidów i żylnego układu wątrobowego z powodu pojawiających się węzłów.
  • Rozwój przetok wewnątrz wątroby między gałęziami portalu i żylnymi pniami wątroby.

Na tle powyższych czynników powstaje nadciśnienie wrotne. Bodźcem do ujawnieniu się objawów klinicznych można z następujących powodów: infekcje, krwawienie z żołądka, przełyku i jelit, nadmierne spożycie moczopędne i leki uspokajające, które w dużej ilości protein zwierzęcych, chirurgii, nadużywania alkoholu.

Systematyzacja choroby

Nadciśnienie wrotne jest objęte międzynarodową klasyfikacją chorób (ICD-10). W klasyfikacji odbywa się w sekcji chorób wątroby różnego pochodzenia: grupa ICD-10 K76. Kod nadciśnienia wrotnego K76.6. Różne formy choroby nie mają innego kodu w ICD-10.

Nadciśnienie wrotne dzieli się przez obszar zmiany:

  • Razem. Obejmuje całkowicie sieć żył portalu.
  • Segmentowy. Przepływ krwi jest zaburzony wzdłuż żyły śledzionowej, jednak w portalu i kępkach żylnych krezki przepływ krwi się nie zmienia.

W zależności od umiejscowienia blokady w żyle żyły wrotnej, nadciśnienie tętnicze i jego konsekwencje są podzielone na 4 typy. Tego typu wzrost ciśnienia w portalu różni się nie tylko lokalizacją bloku, ale także przyczynami, które go powodują.

  • Przedhepatyczne (4% przypadków). Blokowanie przepływu krwi następuje z powodu naruszenia drożności żyły wrotnej lub żyły śledzionowej z powodu zamknięcia ich zakrzepem, zwężenia lub ściśnięcia.
  • Dożylne (85-90% przypadków). Niepowodzenia w przepływie krwi może być presinusoidalnom (przed podaniem kapilarne sinusoidy) sinusoidalny (bezpośrednio w zatokach wątrobowych) lub postsinusoidalnom (poza zatokach wątrobowych). Powód pierwszego rodzaju blokady: sarkoidoza, pasożytnicze choroby wątroby, marskość, choroba policystyczna, nowotwory, guzowa choroba wątroby. Drugi rodzaj blokady jest spowodowany przez nowotwory, zapalenie wątroby lub marskość. Trzeci rodzaj blokady jest konsekwencją alkoholowego zniszczenia wątroby, marskości wątroby, choroby wykluczającej veno.
  • Subhepatic (do 12% przypadków). Z reguły powstaje na tle zespołu Badda-Chiariego, procesów okołoporodowych, zakrzepicy w dolnej żyle głównej lub podczas jej kompresji.
  • Mieszane Brak przepływu krwi występuje zarówno w żyłach zlokalizowanych poza wątrobą, jak i wewnątrz niej. Ten stan może wystąpić w marskości iw wyniku zakrzepicy w żyle wrotnej.

Mechanizm wywoływania powstawania ciśnienia typu suwnicy jest zablokować przepływ krwi przez złoże z żyły wrotnej, co zwiększa ilość krwi krążącej w nim, wysoką odporność na portalu i wątroby krążenia żylnego, do pobierania krwi z portalem zabezpieczenia systemu żył, a stamtąd do centralnego pni żylnych.

Obraz kliniczny

Zespół nadciśnienia wrotnego w jego powstawaniu i postępie przechodzi przez cztery etapy:

  • Początkowe. Stadium dysfunkcji.
  • Umiarkowany. Proces jest kompensowany, następuje niewielki wzrost śledziony i rozszerzenie żylaków przełyku.
  • Wymawiane. Etap dekompensacji. Są regularne krwawienia, obrzęki, w tym w jamie brzusznej, śledziona jest znacznie powiększona. Często na tym etapie rozwoju patologii pacjenci otrzymują niepełnosprawność.
  • Terminal. Nadmierne krwawienie z rozszerzonych żył przełyku, żołądka, jelit. Rozwinął rozproszone zapalenie w jamie brzusznej, niewydolność wątroby.

Na początkowych etapach powstawania zespołu nadciśnienia wrotnego charakteryzuje się niespecyficznymi dolegliwościami i objawami:

  • wzdęcia;
  • biegunka na przemian z zaparciem;
  • uczucie nadmiaru pełni żołądka;
  • nudności, wymioty;
  • brak apetytu;
  • ból nad pępkiem, pod żebrami i jamą miednicy;
  • osłabienie, zawroty głowy;
  • utrata masy ciała;
  • zażółcenie skóry.

Jednym z pierwszych objawów może być wzrost wielkości śledziony. Stopień jego zwiększenia zależy od umiejscowienia jednostki przepływu krwi i liczby ciśnienia krwi w łóżku żyły wrotnej. Rozmiar powiększonej śledziony jest zmienny. Mogą one zmniejszać się po krwawieniu z żołądka lub jelit i przy spadku ciśnienia w żyle wrotnej. Powiększonej śledzionie często towarzyszy syndrom, który obejmuje gwałtowny spadek poziomu erytrocytów, płytek krwi i leukocytów we krwi (hipersplenizm). Stan ten powstaje w wyniku masowego niszczenia i osadzania się krwinek w śledzionie. Następnie zmieniona wątroba zwiększa się wraz z powstawaniem hepatosplenomegalii.

Nadciśnienie wrotne ma ważny znak patognomoniczny. Wodobrzuch jest uważany za taki objaw. Duża ilość płynu gromadzi się w jamie brzusznej, żołądek puchnie. Na przedniej ścianie brzucha pojawia się żylna sieć, składająca się z rozszerzonych naczyń (objaw "głowy meduzy"). Wodobrzusze z tą patologią są długie i trudne do wyleczenia.

Kolejnym niebezpiecznym objawem zaawansowanego stanu nadciśnienia wrotnego jest żylaki przełyku, żołądka i jelit. Zmienione żyły są zmienione, skłonne do masywnego krwawienia, które pojawia się nagle. Takie krwawienie ma właściwość powtarzania się regularnie i powoduje powstawanie anemii. Rozpoznanie krwawienia z żył przełykowych i żołądkowych może być spowodowane towarzyszącymi wymiotami z krwawą zawartością i stolcem w kolorze czarnym. Krwawienie z dolnego odcinka jelit charakteryzuje stolec z szkarłatną krwią.

Objawy kliniczne nadciśnienia typu portalowego są podobne u dzieci i dorosłych. Rozprzestrzenianie się żył przełyku i krwawienie z nich, powiększenie wątroby i macicy, wodobrzusze. Cechą przebiegu choroby u dzieci jest to, że przyczyną choroby jest zwykle wrodzone naruszenie struktury żyły. Przy takim naruszeniu żyła wrota u chorych dzieci jest przeplotem cienkich naczyń. Kiedy to nastąpi, ekspansja naczyń żył łącznej i przyjmują postać formacji grotasto - "jaskini portalowej". Wnęka portalowa nie wystarcza do zapewnienia przepływu krwi przez system żyły wrotnej. Określanie obecności jamy jest łatwe przy użyciu ultradźwięków.

Przyczyna choroby nie jest znana. Zakłada się, że wzrost ciśnienia w portalu u dzieci jest spowodowany tworzeniem się skrzeplin w żyłach wątrobowych w okresie prenatalnym. Badania nadciśnienia wrotnego u dzieci wykazały, że istnieją dwa etapy choroby. Pierwszy charakteryzuje się jedynie splenomegalią, a drugi - hepatosplenomegalią i marskością wątroby.

Nadciśnienie pediatryczne w systemie żyły wrotnej to poważna patologia charakteryzująca się wysokim stopniem manifestacji, dużą liczbą powikłań i niepełnosprawnością od dzieciństwa. Jednak operacja u dzieci, przeprowadzona na czas, zapewnia najkorzystniejsze wyniki. Zadanie leczenia nadciśnienia pediatrycznego nie jest uważane za tymczasową stabilizację stanu, ale za stworzenie sprzyjających warunków dla rozwoju dzieci.

Powikłania wzrostu ciśnienia w sieci żyły wrotnej:

  • wrzodziejące zmiany żołądka;
  • wrzodziejące uszkodzenie jelita cienkiego;
  • hipersplenizm;
  • żylaki przełyku, żołądka i krwawienie z nich;
  • wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • toksyczne uszkodzenie mózgu;
  • śpiączka wątrobowa.

Środki diagnostyczne

Zespół nadciśnienia wrotnego wymaga starannego podejścia do diagnozy, ponieważ wczesne wykrycie choroby i jej przyczyn znacznie ułatwia leczenie pacjenta.

Pierwsze badanie dotyczące historii choroby i objawów klinicznych. Historia choroby musi koniecznie zawierać informacje o chorobach współistniejących, szkodliwych nawykach i miejscu pracy, ponieważ czasami dane te są ważnym kryterium w określaniu niepełnosprawności. Nawet wtedy, gdy egzamin zewnętrzny pacjenta może ujawnić charakterystyczne objawy choroby: żylaki na powierzchni żołądka, kręte naczynia wokół pępowiny, wodobrzusze, hemoroidy, przepuklinę w okolicy pępka, gęstą lumpy wątroby z marskością wątroby.

Laboratorium diagnostyczne i pomiary instrumentalne:

  • Badanie krwi: analiza ogólna, badanie biochemiczne i wskaźniki krzepnięcia, badanie składu immunoglobulin we krwi, wykrywanie przeciwciał i wirusów, które powodują zapalenie wątroby.
  • Badanie rentgenowskie z kontrastem i bez kontrastu: cavos i portografia, kontrastowanie naczyń krezkowych, splenoportografia, celiaografia, scyntygrafia wątroby. Badania te pomagają ustalić umiejscowienie blokady w układzie przepływu krwi w portalu, a także umożliwiają przewidywanie przebiegu operacji i możliwości tworzenia zespolenia między naczyniami.
  • Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej. Pozwala określić rozmiar wątroby i śledziony, aby zidentyfikować ich zmiany. Ultradźwięki to ważna metoda określania wodobrzusza, zwłaszcza jego początkowej postaci. Technika ultradźwiękowa pomaga zlokalizować duże skrzepy krwi. Ponieważ ultradźwięki są nieprzebywającą metodą diagnostyczną i bez użycia kontrastu, daje to wartość dodaną.
  • Ultrasonograficzne dopplerowskie naczynia wątrobowe. Ultradźwiękowy doppler pomaga określić stopień rozszerzenia lub skurczenia żyły wrotnej, żył krezki i śledziony. Poprzez ich rozszerzenie żylakowe można określić obecność nadciśnienia tętniczego. Ultradźwiękowy doppler jest obowiązkowym badaniem.
  • Przezskórna splenomanometria. Pozwala dokładnie określić ciśnienie krwi w portalu. Normalne wartości nie przekraczają 120 mm słupa wody, w nadciśnieniu ciśnienie w żyle śledzionowej wzrasta do 500 mm słupa wody.
  • Również w badaniu obejmuje obowiązkowy zestaw technik endoskopowych: esophagoscopy (badania przełyku), fagogastroduodenoskopiya (przełyk, żołądek, jelito cienkie) i Sigmoidoskopia (dwukropek). Pomagają identyfikować żylaki układu pokarmowego. Czasami zastępowane są badaniem radiologicznym przełyku i żołądka.
  • W skomplikowanych przypadkach stosuje się laparoskopowe badanie jamy brzusznej i biopsję tkanki wątrobowej.

Diagnozę różnicową przeprowadza się z wyciskaniem zapalenia osierdzia, gruźlicy otrzewnej. Obraz podobny do puchliny brzusznej ma duże torbiele przydatków macicznych. W diagnozie ważne jest, aby wykluczyć choroby układu krwionośnego, mając wśród objawów powiększoną wątrobę i śledzionę.

Terapie

Nadciśnienie wrotne znacznie obniża jakość życia pacjenta. Ta patologia wymaga obowiązkowego leczenia. Wczesna diagnoza pozwala zidentyfikować chorobę na początkowym etapie funkcjonalnym, co pozwoli na zastosowanie terapii lekowej. Leczenie na późniejszych etapach rzadko odbywa się bez operacji.

Leczenie farmakologiczne obejmuje stosowanie następujących grup leków:

  • azotany (na przykład nitrogliceryna, izoket);
  • beta-blokery (propranolol, metoprolol);
  • Inhibitory ACE (fozynopryl sodowy);
  • glikozoaminoglikany (Wessel Due F);
  • somatostatyna;
  • diuretyki (furosemid, torsid);
  • hemostatyczny (etamzilat, vikasol).

Historia interwencji chirurgicznych dla typu nadciśnienia tętniczego ma około 150 lat. Zajmują główną niszę w leczeniu nadciśnienia wrotnego:

  • Endoskopowy opatrunek lub utwardzanie. Jest stosowany w rozwoju krwawienia z rozszerzonych żylnych pni przełyku i żołądka.
  • Stworzenie zespolenia naczyniowego naczynia kawalerii. Obwodnica powstaje w wyniku wypływu krwi z żyły wrotnej lub jej dużych gałęzi, przechodząc od krezki i śledziony do żyły dolnej dolnej. Często uciekają się do resekcji zmodyfikowanej śledziony (splenektomii).
  • Drenaż jamy brzusznej. Jest uważany za operację paliatywną w końcowej postaci nadciśnienia tętniczego w obrębie żyły wrotnej. Prowadzone z ciężkim wodobrzuszem.
  • U dzieci nadciśnienie pozaustrojowe żyły wrotnej operowane jest za pomocą sztucznych zespoleń portokawicznych. Ten rodzaj operacji jest jedynym radykalnym sposobem na pozbycie się objawów choroby.
  • Transplantacja wątroby ma największe znaczenie u dzieci.

Objawy nadciśnienia tętniczego w żyle wrotnej u pacjentów można leczyć tradycyjnymi metodami. Takie leczenie nie powinno być podstawowe i, mimo że ma dobre informacje zwrotne, ma charakter pomocniczy i jest przeprowadzane wyłącznie za zgodą lekarza. Używane są następujące środki zaradcze:

  • Napar z korzeni mniszka lekarskiego. Dwadzieścia gramów suszonych surowców, aby doprowadzić do pary ze szklanką wrzącej wody, odstawić na 10 minut. Użyj gotowanej ilości dwa razy dziennie.
  • Sto mililitrów soku z czerwonych buraków na pół godziny przed posiłkami.
  • Zbiór rosół liści pokrzywy, bioder, kwiatów rumianku, krwawnika. Weź 40 ml trzy razy dziennie i pół godziny po posiłku.

Pomóż zmniejszyć objawy diety choroby:

  • Podstawowa zasada diety: zmniejszenie spożycia soli. Wysoka zawartość soli przyczynia się do zatrzymania płynów zarówno w łożysku żyły wrotnej, jak i jamy brzusznej z wodobrzuszem.
  • Konieczne jest zmniejszenie spożycia białka zwierzęcego. Zmniejszanie żywności białkowej do 30 gramów zmniejsza ryzyko progresji u pacjentów z objawami encefalopatii wątrobowej.
  • Zalecenia dotyczące odżywiania. Podstawą diety pacjentów powinny być zupy w bulionie warzywnym, zbożach, gotowanych warzywach, rybach i chudym mięsie. Niskotłuszczowe produkty mleczne, napoje owocowe, kompoty. Zakaz wszelkich tłustych, wędzonych i słonych potraw, grzybów, jaj, czekolady, kawy.

Rokowanie choroby

Nadciśnienie w tętnicy nadnerczowej tylko w przypadku rozpoczęcia leczenia na czas jest korzystne. Zwykle typ przepływu w wątrobie, praktycznie nie reaguje na leczenie i ma niekorzystne rokowanie. Pacjenci umierają z powodu ciężkiego krwawienia ich żył w układzie żołądkowo-jelitowym lub niewydolności wątroby. Operacja tworzenia zespoleń może wydłużyć czas przeżycia nawet o 10 lat. Rokowanie choroby w dzieciństwie jest bardziej korzystne niż u dorosłych.

Zatem rokowanie jest określane przez formę nadciśnienia wrotnego, towarzyszącą mu patologię i czas rozpoczęcia leczenia.

Nadciśnienie w układzie żyły wrotnej jest przewlekłe. Ze względu na ciężkość choroby pacjenci często tracą zdolność do pracy z powodu tej choroby i niepełnosprawności. Ciężkie objawy nadciśnienia tętniczego u dzieci są często przyczyną niepełnosprawności w dzieciństwie. Kryteria niepełnosprawności:

  • etap, rodzaj przepływu;
  • liczba zaostrzeń w ciągu roku;
  • stopień aktywności procesu;
  • dotkliwość;
  • powikłania i współistniejące choroby (marskość, wrzód trawienny);
  • czynniki społeczne.

W oparciu o kryteria ustala się jedną z trzech grup niepełnosprawności. Różnią się głównie stopniem samoobsługi.

Zespół nadciśnienia wrotnego: objawy, jak leczyć

Nadciśnienie wrotne to zespół objawów, które często objawiają się powikłaniem marskości. Marskość charakteryzuje się tworzeniem węzłów z tkanki bliznowatej. To zmienia strukturę wątroby. Patologia jest wywoływana przez wzrost ciśnienia wewnątrz układu żyły wrotnej, który pojawia się, gdy przeszkody znajdują się w którejkolwiek z sekcji wskazanego statku. Żyła portalu jest również nazywana portalem. Jest to duża żyła, której zadaniem jest transport krwi ze śledziony, jelita (cienkiego, grubego), żołądka do wątroby.

Przyczyny nadciśnienia wrotnego

Według nadciśnienia wrotnego ICD-10 przypisywany jest kod K76.6. Zespół nadciśnienia wrotnego u mężczyzn, kobiet rozwija się pod wpływem różnych czynników etiologicznych. Głównym powodem rozwoju tego stanu u dorosłych jest masywne uszkodzenie miąższu wątroby, wywołane przez takie choroby tego narządu:

  • marskość;
  • zapalenie wątroby (ostre, przewlekłe);
  • infekcje pasożytnicze (schistosomatoza);
  • guzy.

Nadciśnienie wrotne może być następstwem takich patologii:

  • nadmierna, wewnątrzwątrobowa cholestaza;
  • guzy choledoch;
  • żółciowa marskość wątroby (wtórna, pierwotna);
  • rak trzustki;
  • kamica żółciowa;
  • uszkodzenie śródoperacyjne, podwiązanie dróg żółciowych;
  • obrzęk wątrobowego przewodu żółciowego.

Szczególną rolę w rozwoju choroby odgrywa zatrucie truciznami hepatotropowymi, które obejmują grzyby, leki itp.

Następujące zaburzenia również przyczyniają się do nadciśnienia wrotnego:

  • zwężenie żyły wrotnej;
  • wrodzona atrezja;
  • zakrzepica żyły wrotnej;
  • zakrzepica żył wątrobowych, którą lekarze obserwują z zespołem Budd-Chiariego;
  • kompresja guza w żyle wrotnej;
  • zwężające zapalenie osierdzia;
  • zwiększone ciśnienie wewnątrz prawego mięśnia sercowego;
  • restrykcyjna kardiomiopatia.

Ten zespół objawów może rozwinąć się w krytycznym stanie pacjenta, który obserwuje się w urazach, operacjach, oparzeniach (rozległych), sepsie, DIC.

Jako czynniki rozstrzygające (natychmiastowe), które dają impuls do tworzenia obrazu klinicznego nadciśnienia wrotnego, lekarze zauważają:

  • diuretyki, środki uspokajające;
  • krwawienie z przewodu pokarmowego;
  • interwencje operacyjne;
  • nadużywanie alkoholu;
  • infekcje;
  • nadmiar białka zwierzęcego w żywności.

Dzieci często mają pozawątrobową postać choroby. Wywołuje ją anomalie w systemie żyły wrotnej. Spowodowane jest również wrodzonymi, nabytymi chorobami wątroby.

Formularze

Specjaliści, biorąc pod uwagę występowanie strefy wysokiego ciśnienia wewnątrz łóżka portalowego, rozróżniają następujące formy patologii:

  • ogółem. Charakteryzuje go porażka całej sieci naczyniowej systemu portalu;
  • portal segmentowy. Kiedy obserwuje się ograniczone naruszenie przepływu krwi w żyle śledzionowej. Ta forma patologii charakteryzuje się zachowaniem prawidłowego przepływu krwi, ciśnieniem wewnątrz portalu, żyłami krezkowymi.
Układ krążenia wątroby

Jeśli klasyfikacja opiera się na lokalizacji bloku żylnego, lekarze rozróżniają te typy nadciśnienia wrotnego:

  • wewnątrzwątrobowy;
  • przedhepatyczny;
  • posthepatyczny;
  • mieszane

Każda z tych form patologii ma swoje własne powody do rozwoju. Rozważ je bardziej szczegółowo.

Postać wewnątrzwątrobowa (85-90%) obejmuje takie bloki:

  • sinusoidalny. Niedrożność przepływu krwi powstaje wewnątrz wątrobowych sinusoid (patologia charakteryzuje się marskością, nowotworami, zapaleniem wątroby);
  • presinusoidalny. Po drodze wewnątrzwątrobowego przepływu krwi przed kapilarami pojawia się przeszkoda - sinusoidy (ten typ niedrożności charakteryzuje się zmianami guzkowymi wątroby, schistosomatozy, sarkoidozy, policystycznych, marskości, guzów);
  • postsynaptyczny. Niedrożność tworzy się poza sinusoidami wątroby (stan charakteryzujący się zwłóknieniem, chorobami wątroby, marskością wątroby, marskością wątroby, alkoholową chorobą wątroby).

Przedwłoskowy wygląd (3-4%) został wywołany przez upośledzony przepływ krwi w obrębie portalu, żyły śledziony, które powstały w wyniku zwężenia, zakrzepicy i ucisku tych naczyń.

Pojawienie się pozawątrobowe (10-12%) jest zwykle wywoływane przez zakrzepicę, ucisk żyły dolnej dolnej, zwężenie osierdzia, zespół Budd-Chiariego.

Mieszana forma patologii jest charakterystyczna dla upośledzonego przepływu krwi w żyłach pozawątrobowych (pozawałowe nadciśnienie pozaustrojowe) oraz w żyłach wątrobowych. Lekarze naprawiają niedrożność wewnątrz żyły w przypadku zakrzepicy żyły wrotnej, marskości wątroby.

Za patogenetyczne mechanizmy nadciśnienia wrotnego uważa się:

  • przeszkoda w odpływie krwi wrotnej;
  • zwiększona odporność gałęzi portalu, żyły wątrobowe;
  • zwiększenie objętości przepływu krwi przez portal;
  • odpływ krwi z wrota poprzez system zabezpieczeń wewnątrz żył centralnych.

Etapy rozwoju patologii

Przebieg kliniczny nadciśnienia wrotnego obejmuje cztery etapy rozwoju:

  1. Początkowa (funkcjonalna). Po prawej stronie jest ciężkość, wzdęcia.
  2. Umiarkowany (skompensowany). Ten etap charakteryzuje się umiarkowaną splenomegalią, brakiem wodobrzusza i niewielkim rozszerzeniem żył przełyku.
  3. Wyrażone (zdekompensowane). Ten etap towarzyszy ciężkiemu krwotocznemu zespołowi obrzękowo-pęcherzykowemu, splenomegalii.
  4. Skomplikowane. Może charakteryzować się obecnością krwawienia z żył (żylaków) żołądka, przełyku, odbytnicy. Również ten etap charakteryzuje się niewydolnością wątroby, spontanicznym zapaleniem otrzewnej, wodobrzuszem.

Wodobrzusze z nadciśnieniem wrotnym

Objawy patologii

Wskazujemy pierwsze objawy nadciśnienia wrotnego, które są reprezentowane przez objawy dyspeptyczne:

  • przerywane stolce;
  • zmniejszony apetyt;
  • wzdęcia;
  • ból w prawym podżebrzuszu, w okolicy nadbrzuszu i w okolicy biodrowej;
  • nudności;
  • uczucie pełności w żołądku.

Powiązane znaki to:

  • zmęczenie;
  • uczucie słabości;
  • manifestacja żółtaczki;
  • utrata wagi

W niektórych przypadkach w nadciśnieniu wrotnym pierwszym objawem jest splenomegalia. Nasilenie tego objawu patologii zależy od stopnia niedrożności, ciśnienia wewnątrz systemu portalu. Śledziona staje się mniejsza z powodu krwawienia z przewodu pokarmowego, spadku ciśnienia w żyle wrotnej.

Czasami splenomegalia łączy się z taką patologią, jak hipersplenizm. Ten stan jest zespołem objawiającym się niedokrwistością, leukopenią, trombocytopenią. Rozwija się w wyniku zwiększonego zniszczenia, częściowego osadzania się krwinek we wnętrzu śledziony.

W przypadku nadciśnienia wrotnego może rozwinąć się puchlina brzuszna. Gdy się go rozważa, choroba charakteryzuje się uporczywym przebiegiem, opornością na leczenie. Ta choroba charakteryzuje się następującymi objawami:

  • obrzęk kostek;
  • wzrost wielkości brzucha;
  • obecność sieci rozszerzonych żył na brzuchu (w przedniej ścianie brzucha) Są jak głowa meduzy.

Szczególnie niebezpiecznym objawem rozwoju nadciśnienia wrotnego jest krwawienie. Może zacząć się od żył następujących narządów:

Krwawienie z przewodu żołądkowo-jelitowego zaczyna się nagle. Są podatne na nawroty, charakteryzują się obfitym wyciekiem krwi, mogą wywoływać anemię krwotoczną.

  • Krwawienie z żołądka, przełyku mogą towarzyszyć krwawe wymioty, melena.
  • Krwawienie hemoroidalne charakteryzuje się uwolnieniem szkarłatnego koloru z odbytnicy.

Krwawienie występujące przy nadciśnieniu wrotnym, czasami wywołane uszkodzeniem błony śluzowej, zmniejszeniem krzepliwości krwi, zwiększonym ciśnieniem wewnątrz jamy brzusznej.

Diagnostyka

Możliwe jest wykrycie nadciśnienia wrotnego poprzez dokładne zbadanie historii, obrazu klinicznego. Ponadto specjalista będzie potrzebował badań instrumentalnych. Badając pacjenta, lekarz zobowiązany jest zwrócić uwagę na oznaki krążenia obocznego, które są prezentowane:

  • wodobrzusze;
  • zawiłe naczynia w pępku;
  • poszerzenie żył ściany brzucha;
  • przepuklina pępkowa;
  • hemoroidy.

Diagnostyka laboratoryjna nadciśnienia wrotnego polega na następujących analizach:

  • koagulogram;
  • badanie krwi;
  • parametry biochemiczne;
  • analiza moczu;
  • immunoglobuliny surowicy (IgA, IgG, IgM);
  • przeciwciała przeciwko wirusowi zapalenia wątroby.

Lekarze mogą skierować pacjenta na prześwietlenie. W takim przypadku należy wyznaczyć dodatkowe metody diagnostyczne:

  • portografia;
  • kawografia;
  • splenoportografia;
  • angiografia naczyń krezkowych;
  • celiaography.

Te metody diagnostyczne zapewniają lekarzowi możliwość ustalenia poziomu blokady przepływu krwi przez portal, w celu wyjaśnienia możliwości nałożenia zespoleń naczyniowych. Ocena stanu wątrobowego przepływu krwi za pomocą statycznej scyntygrafii wątroby.

  1. Szczególną rolę odgrywa diagnostyka ultradźwiękowa. Ultradźwięki pomagają wykryć wodobrzusze, hepatomegalię, splenomegalię.
  2. W celu oceny wielkości portalu, lepszych żył krezkowych i śledzionowych wykonuje się dopplerometrię naczyń wątrobowych. Ekspansja tych żył wskazuje na rozwój nadciśnienia wrotnego.
  3. Przezskórna splenomanometria pomoże określić poziom ciśnienia w systemie portalu. W rozważanej patologii wskaźnik ciśnienia w żyle śledzionowej osiąga 500 mm wody. ul. Zwykle liczby te nie przekraczają 120 mm wody. ul.
  4. MRI Dzięki obrazowaniu metodą rezonansu magnetycznego lekarz otrzymuje dokładny obraz badanych narządów.

Następujące metody są uważane za obowiązkowe metody diagnostyczne dla nadciśnienia wrotnego:

Te metody badania przyczyniają się do wykrywania żylaków przewodu pokarmowego. W niektórych przypadkach lekarze zastępują endoskopię rentgenem przełyku i żołądka. W skrajnych przypadkach należy przepisać biopsję wątroby, diagnostyczną laparoskopię. Te metody diagnostyczne są potrzebne do uzyskania wyników morfologicznych, które potwierdziłyby rzekomą chorobę, która wywołała nadciśnienie wrotne.

Leczenie

Podstawę leczenia w rozpoznawaniu "nadciśnienia wrotnego" uważa się za lekarstwo na patologię, która spowodowała rozwój danej choroby (w przypadku alkoholowego uszkodzenia wątroby, stosowanie gorących napojów jest wykluczone, w przypadku wirusowego uszkodzenia narządu, prowadzi się leczenie antywirusowe).

Szczególną rolę powinna odgrywać terapia dietetyczna. Ma spełniać następujące wymagania:

  • ograniczenie ilości soli. W ciągu dnia dopuszczono stosowanie tego produktu w ilości do 3 g. Jest to konieczne w celu zmniejszenia stagnacji płynu w ciele;
  • zmniejszenie ilości spożywanego białka. Można spożywać do 30 g dziennie na dzień. Ta objętość powinna być równomiernie rozłożona w ciągu dnia. Wymóg ten zmniejsza ryzyko rozwoju encefalopatii wątrobowej.

Leczenie powinno być prowadzone w szpitalu. Po tym wymaga stałego monitorowania ambulatoryjnego. Zachowawcze metody chirurgiczne są stosowane w terapii nadciśnienia wrotnego. Metody ludowe są nieskuteczne.

Terapia zachowawcza

Do kompleksu leczenia zachowawczego zalicza się następujące metody:

  • przyjmowanie hormonów przysadki. Leki te zmniejszają przepływ krwi w wątrobie, zmniejszają ciśnienie wewnątrz żyły wrotnej. Jest to spowodowane zwężeniem tętniczek jamy brzusznej;
  • stosowanie diuretyków. Poprzez leki moczopędne eliminuje nadmiar płynu z organizmu;
  • przyjmowanie beta-blokerów. Leki te zmniejszają częstotliwość, siłę skurczów serca. Zmniejsza to przepływ krwi do wątroby;
  • stosowanie azotanów. Leki są solami kwasu azotowego. Przyczyniają się do rozwoju żył, tętniczek, gromadzenia się krwi w małych naczyniach, zmniejszając przepływ krwi do wątroby;
  • stosowanie inhibitorów ACE. Leki obniżają ciśnienie krwi w żyłach.
  • stosowanie leków laktulozowych. Są one reprezentowane przez analog laktozy (cukier mleczny). Leki z tej grupy są usuwane z jelit szkodliwych substancji, które akumulują się z powodu zakłóceń w funkcjonowaniu wątroby, a następnie powodują uszkodzenie mózgu;
  • odbiór analogów somatostatyny (syntetyczny). Leki są reprezentowane przez hormon wytwarzany przez mózg, trzustkę. Hormon ten pomaga w hamowaniu produkcji wielu innych hormonów, substancji biologicznie czynnych. Pod wpływem tych leków, nadciśnienie wrotne jest zmniejszone z uwagi na to, że tętniczki jamy brzusznej są wąskie;
  • terapia antybakteryjna. Ta metoda terapeutyczna obejmuje usuwanie drobnoustrojów, które są uważane za czynniki wywołujące w organizmie różnych chorób. Terapię zwykle przeprowadza się po określeniu typu drobnoustroju, który ma negatywny wpływ.

Interwencja chirurgiczna

Operacja nadciśnienia wrotnego jest zalecana, jeśli pacjent ma następujące wskazania:

  • powiększenie śledziony (zwiększenie objętości śledziony) w połączeniu z hipersplenizmem (stan ten jest reprezentowany przez zwiększone zniszczenie krwinek wewnątrz śledziony);
  • żylaki żołądka, przełyk;
  • wodobrzusze (ta patologia jest reprezentowana przez skupisko wolnego płynu wewnątrz otrzewnej).

W leczeniu choroby stosuje się następujące techniki chirurgiczne:

  • obwodnica splenorenalna. Ta procedura ma na celu stworzenie dodatkowej ścieżki przepływu krwi wewnątrz żyły nerkowej z żyły śledzionowej. W tym nowym kanale omija wątrobę;
  • przetaczanie portosystemiczne. W tej procedurze chirurg tworzy nową ścieżkę przepływu krwi w żyle dolnej dolnej żyły wrotnej. Nowy kanał również przechodzi przez wątrobę;
  • transplantacja. Jeśli nie jest możliwe przywrócenie prawidłowego funkcjonowania wątroby pacjenta, zostaje przeszczepione. Często używaj części tego ciała, pobranej od bliskiego krewnego;
  • devascularization of the eophagus (dolna część), górna strefa żołądka. Ta operacja jest również nazywana Sugiura. Jest reprezentowany przez podwiązanie niektórych tętnic, żył żołądka, przełyku. Operacja ta jest przeprowadzana w celu zmniejszenia ryzyka krwawienia z naczyń żołądka, przełyku. Splenektomia uzupełnia tę operację (operacja jest reprezentowana przez usunięcie śledziony).

Komplikacje

Ta patologia może powodować następujące komplikacje:

  • hipersplenizm. Ta patologia jest zwiększonym spadkiem liczby elementów krwi;
  • Krwawienie z przewodu pokarmowego (okultystyczne). Występują z powodu gastropatii portalowej, kolopatii, wrzodów jelitowych;
  • krwawienie z żylaków. Mogą to być żyły odbytnicy, przełyku, żołądka;
  • encefalopatia wątrobowa;
  • przepuklina.
  • infekcje systemowe;
  • aspiracja oskrzelowa;
  • zespół wątrobowo-nerkowy;
  • spontaniczne bakteryjne zapalenie otrzewnej;
  • niewydolność nerek;
  • zespół wątrobowo-płucny.

Zapobieganie

Łatwiej jest zapobiegać chorobie niż ją leczyć. Zapobieganie nadciśnieniu wrotnemu polega na wdrożeniu pewnych wytycznych klinicznych.

Eksperci identyfikują 2 rodzaje profilaktyki:

  • pierwotny. Ma na celu zapobieganie chorobie, która może powodować nadciśnienie wrotne;
  • wtórne. Jego celem jest terminowe leczenie chorób, które powodują nadciśnienie wrotne (zakrzepica żył wątrobowych, marskość wątroby).

Zapobieganie występowaniu komplikacji pomoże w niektórych działaniach:

  1. Zapobieganie krwawieniom z powiększonych żył żołądka, przełyku. Aby to zrobić, przeprowadzają FEGDS, w odpowiednim czasie leczą żylaki, regularnie badają żyły.
  2. Zapobieganie encefalopatii wątrobowej. W tym celu zmniejsz ilość spożywanego białka, weź leki laktulozowe.

Prognoza

Prognozowanie rozważanej patologii zależy od obecności, nasilenia krwawienia, jasności przejawu niewydolności wątroby. Postać wewnątrzwątrobowa charakteryzuje się niekorzystnym rokowaniem (pacjenci umierają z powodu obfitego krwawienia z przewodu pokarmowego, niewydolności wątroby). W przypadku nadciśnienia pozawątrobowego rokowanie jest korzystne. Przedłużyć życie pacjenta poprzez nałożenie zespoleń naczyniowych portocaval.

Nadciśnienie wrotne

Nadciśnienie wrotne to zespół charakteryzujący się zwiększonym ciśnieniem tętniczym w żyle wrotnej, któremu towarzyszą żylaki dolnej dolnej części przełyku, żołądka, przedniej ściany brzusznej, odbytnicy, a także rozwój powiększenia śledziony (powiększenie śledziony) i przejawy hipersplenizmu (zwiększone niszczenie krwinek krwi ( czerwone krwinki, leukocyty, płytki krwi) występujące w śledzionie).

Żyła portalu lub portalu to naczynie krwionośne, które pobiera krew z niesparowanych narządów jamy brzusznej (przełyku, żołądka, dwunastnicy, jelita cienkiego i grubego, trzustki, śledziony) i doprowadza je do wrót wątroby, z której pochodzi nazwa naczynia.

W wątrobie żyła wrotna jest podzielona na wiele małych naczyń pasujących do każdego płata wątroby (morfofunkcyjna jednostka wątroby). W zrazach wątroby krew jest filtrowana, która dostaje się do żyły wrota z toksycznych substancji i produktów przemiany materii. Odfiltrowana krew z każdego płata wątroby przepływa przez żyły wątrobowe, które przepływają do dolnej żyły głównej. Następnie krew dostaje się do płuc, jest wzbogacona tlenem i, przechodząc przez serce, rozprzestrzenia się po całym organizmie, odżywiając wszystkie układy narządów.

Oprócz wątroby istnieją jeszcze inne miejsca, w których naczynia żyły wrotnej łączą się ze statecznikami żyły dolnej dolnej - są to tzw. Zespolenia portokawów, z których najważniejszymi są:

  • Zespolenie portokawiczne w dolnej jednej trzeciej części przełyku i żołądka;
  • Zespolenie wrotne w przedniej ścianie jamy brzusznej;
  • Zespolenie typu portocaval w obszarze odbytnicy.

Te anastomozy portokawalne są przedstawione na wykresie za pomocą dużych strzałek, pod numerem 1 - zespolenie przełyku i żołądka, pod numerem 2 - zespolenie na przedniej ścianie jamy brzusznej, a pod numerem 3 - zespolenie w odbytnicy.

W przypadku naruszeń architektury (struktury) miąższu wątroby, a także w przypadku zwężenia (zwężenia) żyły wrotnej lub żył wątrobowych, krew coraz bardziej rozlewa się wokół wątroby do tych zespoleń. Ponieważ ilość krwi jest znacznie większa niż przepustowość portoszczelnych zespoleń, żylaki w tych obszarach i częste pęknięcia ścian naczyń, którym towarzyszy masywne, długotrwałe krwawienie.

Nadciśnienie wrotne jest szeroko rozpowszechnione, ale dokładne dane dotyczące liczby przypadków są trudne do naprawienia, ponieważ choroba rozwija się z wielu powodów. Wiadomo, że u 90% pacjentów z marskością wątroby obserwuje się wzrost ciśnienia krwi w układzie żyły wrotnej, aw 30% przypadków występują powikłania choroby, takie jak krwawienie.

Prognozy dotyczące choroby są złe, pomimo terminowego leczenia medycznego i chirurgicznego. Po pierwszym epizodzie krwawienia z nadciśnieniem wrotnym śmiertelność sięga 30-55%. Jeśli wystąpił epizod krwawienia i pacjenci przeżyli, w 70% przypadków nastąpiłoby inne, nie mniej zagrażające życiu.

Przyczyny

Nadciśnienie wrotne występuje z powodu upośledzonego przepływu krwi w żyle wrotnej, choroby wątroby, któremu towarzyszy zniszczenie miąższu narządu i z powodu upośledzonego przepływu krwi przez żyły wątrobowe i żyłę dolną.

Zakłócenie przepływu krwi w żyle wrotnej powoduje:

  • wrodzone wady żyły wrotnej;
  • zwężenie, stwardnienie lub zakrzepica żyły wrotnej;
  • ściskanie żyły wrotnej z powodu tworzenia guza jamy brzusznej, powiększenia śledziony lub węzłów chłonnych, uszkodzeń bliznowatych, które mogą wystąpić w wyniku urazów lub operacji na narządach jamy brzusznej.

Zniszczenie miąższu wątroby powoduje:

  • marskość wątroby;
  • rak wątroby;
  • zwłóknienie wątroby;
  • anomalie dzielące żyłę wrotną na małe naczynia wewnątrz wątroby;
  • guzkowy rozrost tkanki łącznej w wątrobie, spowodowany chorobami takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów, sarkoidoza, schistosomatoza, niewydolność serca, cukrzyca;
  • alkoholowe zapalenie wątroby;
  • policystyczna wątroba;
  • bąblowica wątrobowa lub alweokokoza;
  • przyjmowanie leków cytotoksycznych (azatiopryna, metotreksat, itp.);
  • narażenie na niektóre toksyczne substancje (miedź, arsen, chlor itp.);
  • dziedziczna choroba wątroby:
    • Zespół Caroli - torbielowate poszerzenie przewodów wątrobowych wewnątrzwątrobowych;
    • Choroba Wilsona-Konovalova - naruszenie metabolizmu miedzi w ciele;
    • Choroba Gauchera to niedobór enzymu glukocerebrozydazy, który prowadzi do odkładania się toksyn w wątrobie i niszczy jego strukturę.

Zakłócenie przepływu krwi w żyłach wątrobowych i żyłach dolnych prowadzi do:

  • Zespół Budd-Chiariego (zakrzepica żył wątrobowych);
  • ściskanie żył wątrobowych lub żyły głównej dolnej z guzem lub zmianami bliznowatymi;
  • niewydolność serca prawej komory;
  • zapalenie osierdzia (zapalenie torebki serca), któremu towarzyszy ucisk prawego serca.

Normalnie w żyle wrotnej w 1 minucie około 1,5 litra przepływu krwi pod ciśnieniem 4-7 mm Hg. ul. Wraz ze wzrostem ciśnienia w 12 - 20 mm Hg. ul. krew zaczyna przepuszczać wątrobę i aspiruje do zespoleń portocaval.

Klasyfikacja

Formy nadciśnienia wrotnego są podzielone na:

  • Nadciśnieniowe nadciśnienie portalowe - naruszenie przepływu krwi przez portal w żyle wrotnej przed wejściem do wrót wątroby;
  • Nadwrażliwość na nadciśnienie wrotne - zaburzenia przepływu krwi w żyle wrotnej, które występują w wątrobie;
  • Nadciśnienie w rejonie nadtwardówkowym - upośledzony przepływ krwi w żyłach wątrobowych lub w żyle dolnej dolnej;
  • Nadciśnienie w mieszanym portalu - połączenie powyższych postaci nadciśnienia wrotnego.

Nadwodna forma nadciśnienia wrotnego podzielona jest na kilka typów:

  • nadciśnienie wrotne nadciśnienia w przedsionku - zaburzenia przepływu krwi w żyle wrotnej przed wejściem do płata wątrobowego;
  • nadciśnienie wrotne wątroby przyotrzewnowej - upośledzony przepływ krwi w żyle wrotnej na poziomie płata wątroby;
  • po-sinusoidalne nadtwardówkowe nadciśnienie wrotne - upośledzony przepływ krwi w żyle wątrobowej, który wyłania się z płata wątrobowego.

Na etapach nadciśnienie w portalu dzieli się na:

  • Etap przedkliniczny lub wstępny, który charakteryzuje się brakiem skarg, jest potwierdzany tylko przez badanie;
  • Umiarkowany lub skompensowany etap - charakteryzuje się występowaniem objawów zaburzeń krążenia w wątrobie, powiększonej wątroby i śledziony;
  • Ciężki lub zdekompensowany etap - stwierdzono wszystkie objawy nadciśnienia wrotnego, niewielkie krwawienie;
  • Stadium terminalne - masywne, długotrwałe krwawienie z żył przewodu żołądkowo-jelitowego.

Objawy nadciśnienia wrotnego

Częste objawy choroby:

  • słabość;
  • letarg;
  • apatia;
  • ból głowy;
  • zawroty głowy;
  • nudności;
  • zmiana w smaku;
  • peeling skóry;
  • swędząca skóra;
  • pojawienie się jadeitu w kącikach ust;
  • częste infekcje wirusowe i bakteryjne;
  • krwawiące dziąsła;
  • drobna różowa wysypka na ciele;
  • zmniejszenie lub całkowity brak apetytu;
  • wzdęcia;
  • ból w żołądku;
  • ból w prawym i lewym hipochondrium;
  • ból w okolicy pępkowej;
  • zdenerwowany stolec, na przemian z zaparciami i biegunką;

Splenomegalia z objawami hipersplenizmu:

  • powiększona śledziona;
  • niedokrwistość (zmniejszenie stężenia hemoglobiny i czerwonych krwinek);
  • leukopenia (redukcja leukocytów we krwi, które pełnią funkcję ochronną organizmu i uczestniczą w tworzeniu odporności);
  • małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek we krwi, które są odpowiedzialne za krzepnięcie). Wraz z niedoborem tych uformowanych elementów rozwija się długotrwałe krwawienie;

Osteoporoza portowoszczelna z objawami krwawienia:

  • wymioty "fusy z kawy" podczas krwawienia z żył żołądka;
  • wymioty krwi podczas krwawienia z żył dolnej jednej trzeciej przełyku;
  • "Tarry stolce" podczas krwawienia z żył małych lub górnych części jelita grubego;
  • pojawienie się ciemnoczerwonej krwi w kale z krwawieniem z żył hemoroidalnych odbytnicy;
  • "Główka jellyfish" dla żylaków na przedniej ścianie jamy brzusznej w tkance podskórnej;
  • hydrothorax (obecność wolnego płynu w opłucnej - wyściółka płuc);
  • wodobrzusze (obecność wolnego płynu w jamie brzusznej);
  • obrzęk moszny;
  • obrzęk kończyn dolnych.

Więcej Artykułów O Wątrobę

Cyst

Środki ludowe na zapalenie wątroby typu C

Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest zakaźną chorobą zapalną wątroby, której czynnikiem sprawczym jest infekcja wirusowa. Niebezpieczeństwem procesu patologicznego jest możliwość wywołania marskości i raka wątroby.
Cyst

Toksyczne zapalenie wątroby po chemioterapii

Witajcie drodzy lekarze i użytkownicy forum!Chcę poprosić o poradę, jak leczyć toksyczne zapalenie wątroby?Przechodzę leczenie guza zarodkowego jajnika. Początkowo ustaw etap T2cN0M0.