Przewody żółciowe

Woreczek żółciowy jest pustym narządem układu trawiennego, którego główną funkcją jest zebranie żółci i skierowanie jej, jeśli to konieczne, do jelita cienkiego, a mianowicie do dwunastnicy.

Choroby pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych zajmują wiodącą pozycję w strukturze patologii przewodu pokarmowego. Ponadto patologia pęcherzyka żółciowego u kobiet występuje częściej niż u mężczyzn.

Biorąc pod uwagę przewagę tego problemu, proponujemy rozważenie w tym temacie najczęstszych chorób pęcherzyka żółciowego, objawów i leczenia niektórych typów patologii. Ale najpierw chcemy przedstawić wam anatomię i funkcje pęcherzyka żółciowego.

Pęcherz żółciowy: cechy anatomiczne

Woreczek żółciowy to wydrążony narząd w kształcie gruszki z szerszą podstawą i wąskim dystalnym końcem, który przechodzi do przewodu pęcherzykowego. Zwykle długość tego korpusu wynosi 80-140 mm, a średnica - 30-50 mm.

W woreczku żółciowym powszechne jest rozróżnianie trzech części: szyi, ciała i dna. Ten narząd znajduje się na dolnej powierzchni wątroby w tym samym dole.

Ściana pęcherzyka żółciowego składa się z trzech warstw - surowiczej, mięśniowej i śluzowej. Warstwa śluzowa ma wiele fałd wzdłużnych.

Niezmieniony pęcherzyk żółciowy nie jest wyczuwany przez ścianę brzucha. Strefa projekcji tego narządu znajduje się w punkcie przecięcia zewnętrznej krawędzi mięśnia prostego brzucha i prawego łuku żebrowego, zwanego punktem Kerr. W przypadkach powiększenia pęcherzyka żółciowego można go dotykać.

Pęcherz żółciowy: funkcje

Woreczek żółciowy działa jak zbiornik, w którym gromadzona jest żółć. Komórki wątroby wytwarzają żółć, która gromadzi się w pęcherzyku żółciowym. Kiedy nadchodzi sygnał, żółć wchodzi do przewodu pęcherzowego, który wpada do przewodu żółciowego wspólnego, a drugi otwiera się do dwunastnicy.

Oprócz funkcji zbiornika, istnieją organy i inne miejsca docelowe. Tak więc, śluz i acetylocholecystokinina są wytwarzane w pęcherzyku żółciowym, a składniki odżywcze są ponownie wchłaniane.

W ciągu dnia zdrowi ludzie tworzą do jednego litra żółci. Maksymalna pojemność pęcherzyka żółciowego wynosi 50 ml.

Żółć składa się z wody, kwasów żółciowych, aminokwasów, fosfolipidów, cholesterolu, bilirubiny, białek, śluzu, pewnych witamin, minerałów, a także metabolitów leków przyjmowanych przez pacjenta.

Do żółci przypisane są następujące zadania:

  • neutralizacja soku żołądkowego;
  • aktywacja zdolności enzymatycznej soku jelitowego i trzustkowego;
  • detoksyfikacja patogennych mikroorganizmów w jelicie;
  • poprawa funkcji motorycznej przewodu jelitowego;
  • eliminacja toksyn i metabolitów leków z organizmu.

Choroba pęcherzyka żółciowego: przyczyny i mechanizm rozwoju

Wszystkie przyczyny chorób tego narządu można podzielić na grupy, a mianowicie:

  • zakaźny. Wirusy, bakterie, grzyby i pierwotniaki powodują proces zapalny w warstwie śluzowej pęcherza moczowego, która jest powszechnie nazywana nielicytującym zapaleniem pęcherzyka żółciowego. Najczęściej choroba wywołuje Escherichia coli, Streptococcus, Staphylococcus i Proteus;
  • zmiany w żółci, gdy równowaga składników jest zakłócona. W tym przypadku kamienie tworzą się w pęcherzu moczowym, co prowadzi do rozwoju choroby kamicy żółciowej. W przypadkach, gdy kamień nazębny blokuje przewód pęcherzykowy, pojawia się zespół cholestazy, czyli zastój żółci;
  • patologia impulsów nerwowych do pęcherzyka żółciowego, powodująca naruszenie funkcji motorycznej torbielowatej ściany i trudności z wypływem żółci do jelita cienkiego;
  • wrodzona patologia genetyczna. Najczęstsza wrodzona odmiana ciała;
  • nowotwory pęcherzyka żółciowego: polipy, nowotwory złośliwe.

Pęcherza żółciowego: krótki opis chorób

  • Choroba kamieni żółciowych. Choroba ta często dotyka blond kobiety, które urodziły ponad 40 lat, które mają nadwagę lub są otyłe. Kamienie to cholesterol, bilirubina brązowa i czarna, które mogą powstawać we wszystkich częściach dróg żółciowych. Rzadko dotyka tylko pęcherzyka żółciowego. Choroba kamieni żółciowych jest przewlekłą chorobą przewlekłą z okresami zaostrzeń i remisji. W ostrym okresie kamienie wypełniają torbielowaty przewód, w wyniku którego u pacjentów występuje ostry ból z innymi nieprzyjemnymi objawami. Ta kombinacja objawów nazywa się kolką wątrobową.
  • Przewlekłe nieklimatyczne zapalenie pęcherzyka żółciowego. W tym przypadku rachunek jest nieobecny, a stan zapalny warstwy śluzowej pęcherzyka żółciowego powoduje infekcję, refluks żołądkowy, choroby trzustki (zapalenie trzustki), wątrobę (zapalenie wątroby) lub cholestazę.
  • Dyskinezy żółciowe. Choroba ta charakteryzuje się brakiem zmian organicznych w pęcherzyku żółciowym i przewodach i występuje na tle naruszenia unerwienia. Przyczyniają się do rozwoju dyskinezy, przewlekłego stresu, nadmiernego stresu fizycznego i psychicznego, neurastenii. Wyróżnia się dwa typy dyskinezy - hiperkinetyczną, gdy ruchliwość jelit jest zbyt aktywna, ale chaotyczna i hipokinetyczna, gdy osłabia się ruchliwość pęcherza.
  • Ostre zapalenie dróg żółciowych lub zapalenie przewodu żółciowego. Niemal zawsze inne choroby wątroby i pęcherzyka żółciowego (zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa, zapalenie wątroby, zespół pocholecystektomii itp.) Prowadzą do tej choroby.
  • Rak Nowotwory złośliwe w pęcherzyku żółciowym rozwijają się na tle przewlekłego stanu zapalnego. Dla tego typu nowotworu charakteryzuje się wysoką złośliwością i pojawieniem się badań przesiewowych we wczesnych stadiach choroby.

Pęcherz żółciowy: objawy choroby

Jakie są objawy choroby pęcherzyka żółciowego? Większość chorób pęcherzyka żółciowego ma wspólne objawy.

Pacjenci mogą odczuwać następujące objawy:

  • ból zlokalizowany w prawym podżebrzu. Co więcej, intensywność bólu w różnych chorobach jest różna. Na przykład polipy są całkowicie bezbolesne, a wyniszczające zapalenie pęcherzyka żółciowego lub kamica żółciowa powodują ostry silny ból.
  • objawy dyspeptyczne, takie jak nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka lub zaparcia;
  • gorycz w ustach. W takim przypadku konieczne jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki różnicowej, ponieważ objawy te mogą towarzyszyć chorobie wątroby;
  • zaczerwienienie języka. Ten objaw nazywa się "szkarłatnym językiem";
  • przebarwienie moczu. Z powodu cholestazy w moczu gromadzi się duża ilość urobilinogenu, co nadaje mu kolor ciemnego piwa;
  • przebarwienie kału. Z powodu stagnacji żółci stercobilin nie przedostaje się do kału, co nadaje kale naturalny brązowy kolor;
  • żółtaczka. W przypadku cholestazy, żółć zaczyna ponownie wchłaniać się do krwi, w wyniku czego kwasy żółciowe i bilirubina osadzają się w skórze i błonach śluzowych. Pierwsza żółta twardówka i błona śluzowa jamy ustnej, a dopiero potem skóra.

Te objawy i oznaki są poważne w chorobach pęcherzyka żółciowego. Ale w zależności od postaci nozologicznej i przebiegu choroby można również dodać inne objawy, takie jak na przykład wzrost temperatury ciała, ogólne osłabienie, złe samopoczucie, utrata apetytu i inne.

Ból pęcherza żółciowego: objawy

  • W kamicy żółciowej ból zlokalizowany jest w prawym podżebrzu i może być podawany na prawą łopatkę, bark, obojczyk lub lewą stronę ciała. Ból ma ostry charakter i jest wywoływany przez błędy w żywieniu.
  • Przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego objawia się jako ból bolący, którego intensywność wzrasta wraz z naruszeniem diety. Bólowe odczucia są zlokalizowane w podbrzuszu po prawej, czasem w nadbrzuszu, i mogą być rzucane do prawej łopatki, obojczyka lub barku.
  • Dyskineza pęcherzyka żółciowego. U pacjentów z dyskinezą typu hiperkinetycznego obserwuje się ból napadowy. W dyskinezie hipokinetycznej pacjenci skarżą się na uczucie ciężkości i pęknięcia w prawym podżebrzu lub bólu, który daje prawą połowę ciała, łopatkę, łopatkę lub obojczyk.
  • Ostre zapalenie dróg żółciowych objawia się dość silnym bólem, który może nawet wywołać bolesny wstrząs. Lokalizacja i napromieniowanie bólu, podobne do powyższych chorób.
  • Rak pęcherzyka żółciowego przez długi czas jest bezobjawowy. W późnych stadiach choroby u pacjentów pojawia się silny ból, którego nawet środki przeciwbólowe nie łagodzą.

Pęcherza żółciowego: metody diagnozowania chorób

Rozpoznanie i leczenie chorób pęcherzyka żółciowego jest lekarzem ogólnym, gastroenterologiem, chirurgiem lub hepatologiem. Przede wszystkim, gdy pojawią się objawy chorób tego narządu, należy skonsultować się z lekarzem ogólnym, który w razie potrzeby skieruje pacjenta do odpowiednich specjalistów.

Obiektywne badanie, lekarz musi obmacać wątrobę i woreczek żółciowy, za pomocą których można określić punkty bólowe, czyli objawy torbielowate, a mianowicie:

  • Objawem Kery jest ból przy palpacji pęcherzyka żółciowego podczas wdechu;
  • symptomem Georgievsky-Mussi jest pojawienie się bolesnych wrażeń przy naciskaniu na punkt, który znajduje się między nogami prawego mięśnia mostkowo-obojczykowego;
  • symptom Ortner-Grekov - ból jest wywoływany przez uderzanie krawędzi dłoni wzdłuż prawego łuku żebrowego.

Ale skargi, anamneza i obiektywne dane nie wystarczą do dokładnej diagnozy, więc pacjentom przydzielono następujące dodatkowe badania:

  • pełną morfologię krwi, która służy do określenia zmian krwi charakterystycznych dla procesu zapalnego w organizmie;
  • ogólna i biochemiczna analiza moczu pozwala zidentyfikować podwyższone poziomy urobilinogenu;
  • coprogram pokazuje zaburzenia trawienia;
  • dwunastna intubacja. Metodę tę wykonuje się za pomocą cienkiej gumowej sondy umieszczonej przez jamę ustną w dwunastnicy w celu pobrania części żółci.
  • Analiza chemiczna żółci jest wykorzystywana do badania jej składu.
  • zasiew żółci sugeruje etiologię choroby;
  • badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej. Za pomocą tej metody można badać anatomiczne cechy pęcherzyka żółciowego i identyfikować zmiany organiczne, stany zapalne i obecność kamienia nazębnego.
  • biopsję, którą wykonuje cienka igła pod kontrolą ultradźwięków. Otrzymany materiał badano pod mikroskopem pod kątem obecności komórek nowotworowych.
  • cholangiografia jest radiologicznym badaniem pęcherzyka żółciowego i przewodu żółciowego;
  • Tomografia komputerowa jest wykorzystywana głównie w przypadku raka pęcherzyka żółciowego do oceny częstości badań przesiewowych.

Leczenie chorób pęcherzyka żółciowego

Wszystkim pacjentom należy przypisać dietę, której zasady opisujemy poniżej.

Leczenie etiotropowe polega na stosowaniu leków, które mają na celu wyeliminowanie przyczyny. Kiedy zapalenie pęcherzyka żółciowego wykazuje terapię antybiotykową, kamieniami, rakami lub polipami pęcherzyka żółciowego - operacja.

Leczenie patogenetyczne polega na stosowaniu leków normalizujących pracę pęcherzyka żółciowego. W tym celu można stosować preparaty przeciwskurczowe, detoksykacyjne, przeciwzapalne i enzymatyczne.

Leczenie objawowe obejmuje wyznaczenie środków przeciwbólowych, żółciopędnych, przeciwgorączkowych i innych. Gdy ból może być stosowany takie leki, jak Ketonal, Baralgin, Drotaverin, Spazmolgon i inne.

Leczenie środków ludowej

Nawet specjaliści często stosują tradycyjną terapię dla patologii pęcherzyka żółciowego z lekiem ziołowym. Do Twojej uwagi przepisy najefektywniejszych narzędzi i wskazań do ich użycia.

biodra bulion zmielono w moździerzu 3 łyżki róży, wlać 300 ml wrzącej wody i gotuje w niskiej temperaturze przez 5 minut. Następnie usunąć z ognia, pozostawić do ostygnięcia i przefiltrować przez drobne sito. Gotowy bulion jest przyjmowany doustnie 100 ml trzy razy dziennie na 10 minut przed posiłkiem. Ten bulion zawiera choleretic, przeciwbólowe i przeciwzapalne, który jest analogiczny do „holosas” preparatu. Zastosowanie tego leku na zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych nekalkuleznogo, wątroby, dróg żółciowych dyskinezy oraz innych chorób, w których spowolnieniu przepływu żółci.

burak bulion dwa buraków środkowy umyte, obrane i pocięte na małe kawałki, a następnie wlać 10 szklanki wody, doprowadzić do wrzenia i gotować na wolnym ogniu przez około pięć godzin. Gdy buraki będą gotowe, to wciera na tarce, przesunięcie w gazę i wycisnąć sok, który jest połączony z bulionu. Lek ten należy przyjmować 60 ml na pół godziny przed posiłkiem trzy razy dziennie. W przypadku zapalenia pęcherzyka żółciowego leczenie trwa od 7 do 10 dni.

Herbata ziołowa: wymieszać 1 łyżkę ziół, takich jak glistnika, wrotyczu (kwiaty), mięta (liście), nagietka (kwiaty), piołunu, nasion kopru, mniszek lekarski (korzeń), znamiona kukurydzy, nieśmiertelnika (kwiaty). Następnie 10 g otrzymanego zbioru wypełnienia dwie filiżanki wrzącej wody, przykryć i nasadka nalegają 40 minut. Wlew gotowy sączy się przez drobne sito i doustnie z 100 ml 3 razy dziennie przed posiłkami. Ten lek ma działanie przeciwbólowe, działania choleretic i przeciwzapalne, dzięki czemu jest przewidziany do zapalenia dróg żółciowych i pęcherzyka żółciowego.

Napar z liści żurawiny: 10 gram pokruszonych liści żurawiny zalać 200 ml wrzącej wody, przykryć pokrywką i zaparzać przez 40 minut. Gotowy lek przechowuje się w lodówce i pobiera 30-40 ml 4-5 razy dziennie przed posiłkami. Napar z liści borówki rozpuszcza kamienie w pęcherzyku żółciowym i przewodach. Oliwa z oliwek ma taki sam efekt, który należy spożywać w dawce 15 ml przed każdym posiłkiem.

Żywienie dietetyczne w chorobach pęcherzyka żółciowego

W przypadku chorób pęcherzyka żółciowego dieta jest zasadniczym elementem leczenia. Wszyscy pacjenci zostali przypisani do tabeli numer 5 przez Pevsnera.

Dieta dla patologii pęcherzyka żółciowego jest następująca:

  • jeść ułamek, to znaczy w małych porcjach 5-6 razy dziennie;
  • musisz użyć wystarczającej ilości płynu (co najmniej 1,5 litra);
  • podczas remisji zaleca się zmniejszenie zawartości smażonej, ostrej i wędzonej żywności w diecie;
  • ograniczyć udział tłuszczu w diecie, w tym w pochodzeniu roślinnym;
  • przestać pić i palić;
  • podczas zaostrzeń zabrania się spożywania jedzenia i wody. W miarę ustępowania objawów następuje wznowienie odżywiania (50 ml zupy jarzynowej z puree, 100 ml niesłodzonej herbaty lub soku owocowego), stopniowe rozszerzanie diety;
  • wykluczyć z jadłospisu świeży chleb i ciasto, a także lody, słodycze, słodką sodę i napoje zawierające kofeinę;
  • menu, trzeba być z zupy, ziemniaki puree z warzyw, zbóż, chude mięso, zboża, warzywa, ziemniaki puree i gulaszu, owoców, jagód, warzyw, sałatek, niskotłuszczowe produkty mleczne.

W rezultacie można powiedzieć, że choroby pęcherzyka żółciowego mają podobne objawy, dlatego tylko specjalista może dokonać prawidłowej diagnozy i przepisać skuteczne leczenie.

Struktura pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych

Przewody żółciowe: struktura, funkcja, choroba i leczenie

Przewody żółciowe są ważną drogą transportu dla wydzielania wątroby, zapewniając jej odpływ z pęcherzyka żółciowego i wątroby do dwunastnicy. Mają własną specjalną strukturę i fizjologię. Choroby mogą wpływać nie tylko na sam ZH, ale także na drogi żółciowe. Istnieje wiele zaburzeń, które zakłócają ich funkcjonowanie, ale nowoczesne metody monitorowania mogą diagnozować i leczyć choroby.

Charakterystyka kanałów żółciowych

Układ żółciowy - zbiór kanalików rurkowych, wzdłuż których dochodzi do opróżnienia żółci do dwunastnicy z pęcherzyka żółciowego. Regulacja włókien mięśniowych w ścianach przewodów odbywa się pod wpływem impulsów ze splotu nerwowego, zlokalizowanych w wątrobie (prawy podbrzusz). Fizjologia stymulacji dróg żółciowych jest prosta: kiedy receptory dwunastnicy są podrażnione działaniem masy pokarmowej, komórki nerwowe wysyłają sygnały do ​​włókien nerwowych. Od nich do komórek mięśniowych dochodzi impuls skurczu, a mięśnie dróg żółciowych rozluźniają się.

Ruch wydzielin w drogach żółciowych zachodzi pod działaniem nacisku wywieranego przez płaty wątroby - ułatwia to funkcja zwieraczy zwana silnikiem, pęcherzykiem żółciowym i napięciem tonicznym ścian naczyń. Duża tętnica wątrobowa karmi tkanki dróg żółciowych, a odpływ krwi ubogiej w tlen występuje w układzie żyły wrotnej.

Anatomia przewodu żółciowego

Anatomia dróg żółciowych jest dość skomplikowana, ponieważ te rurowe formacje są małe, ale stopniowo łączą się tworząc duże kanały. W zależności od tego, w jaki sposób zlokalizowane są naczynia włosowate żółci, podzielone są na zewnątrzwątrobowe (wątrobowe, wspólne żółciowe i torbielowate) i wewnątrzwątrobowe.

Początek przewodu pęcherzykowego znajduje się u podstawy pęcherzyka żółciowego, który, podobnie jak zbiornik, przechowuje nadmiar sekrecji, a następnie łączy się z wątrobą, tworzy się wspólny kanał. Torbielowaty przewód wydostający się z pęcherzyka żółciowego podzielony jest na cztery przedziały: supraduodenal, retropancreatic, retroduodenal i intramural. Występując u podstawy brodawki dwunastniczej Fatera, miejsce dużego naczynia żółciowego tworzy otwór, w którym kanały wątroby i trzustki są przekształcane w ampułkę wątrobowo-trzustkową, z której wydzielany jest mieszany sekret.

Kanał wątrobowy powstaje w wyniku połączenia dwóch bocznych gałęzi transportujących żółć z każdej części wątroby. Kanaliki cystowe i wątrobowe popłyną do jednego dużego naczynia - wspólnego przewodu żółciowego (choledochu).

Duża brodawka dwunastnicza

Mówiąc o strukturze dróg żółciowych, nie można nie pamiętać małej struktury, w którą upadną. Główna brodawka dwunastnicza (DC) lub brodawki sutkowe jest półkolistą spłaszczoną elewacją położoną na krawędzi fałdu warstwy śluzowej w dolnej części DC, 10-14 cm powyżej znajduje się duży zwieracz żołądka - odźwiernik.

Wymiary złączki Vater wahają się od 2 mm do 1,8-1,9 cm wysokości i 2-3 cm szerokości. Struktura ta powstaje w wyniku połączenia żółciowych i trzustkowych dróg wydalniczych (w 20% przypadków mogą one nie łączyć się i kanały rozciągające się z trzustki otwierają się nieco wyżej).

Ważnym elementem dużej brodawki dwunastnicy jest zwieracz Oddiego, który reguluje przepływ mieszanej wydzieliny z żółci i soku trzustkowego do jamy jelitowej, a także nie pozwala na przedostanie się treści jelitowych do przewodów żółciowych lub przewodów trzustkowych.

Patologia dróg żółciowych

Istnieje wiele zaburzeń dróg żółciowych, mogą one występować oddzielnie lub choroba wpłynie na pęcherzyk żółciowy i jego przewody. Główne naruszenia to:

  • niedrożność przewodu żółciowego (kamica żółciowa);
  • dyskineza;
  • zapalenie dróg żółciowych;
  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • nowotwory (cholangiocarcinoma).

Hepatocyty wydzielają żółć, składającą się z wody, rozpuszczonych kwasów żółciowych i pewnych odpadów metabolicznych. Po szybkim usunięciu tego sekretu ze zbiornika wszystko działa normalnie. Jeśli występuje stagnacja lub zbyt szybkie wydzielanie, kwasy żółciowe zaczynają wchodzić w interakcje z minerałami, bilirubiną, osadem, tworząc osady - kamienie. Ten problem jest charakterystyczny dla pęcherza i dróg żółciowych. Duże kamienie blokują światło naczyń żółciowych, uszkadzając je, powodując stan zapalny i silny ból.

Dyskineza to dysfunkcja włókien motorycznych dróg żółciowych, w której dochodzi do nagłej zmiany ciśnienia wydzielania na ściankach naczyń krwionośnych i pęcherza żółciowego. Ten stan jest niezależną chorobą (neurotyczną lub anatomiczną) lub towarzyszy innym zaburzeniom, takim jak zapalenie. Na dyskinezy charakteryzuje się pojawieniem się bólu w prawym podżebrzuszu po kilku godzinach po posiłku, nudności, a czasem wymioty.

Zapalenie dróg żółciowych - zapalenie ścian dróg żółciowych może być osobnym zaburzeniem lub objawem innych zaburzeń, takich jak zapalenie pęcherzyka żółciowego. Pacjent ma proces zapalny z gorączką, dreszczami, obfitym wydzielaniem potu, bólem w prawym podżebrzu, brakiem apetytu, nudnościami.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego jest procesem zapalnym obejmującym przewód pęcherza i dróg żółciowych. Patologia ma zaraźliwe pochodzenie. Choroba przebiega w ostrej postaci, a jeśli pacjent nie otrzymuje terapi na czas i wysokiej jakości, staje się przewlekła. Czasami w przypadku stałego zapalenia pęcherzyka żółciowego konieczne jest usunięcie przewodu żołądkowo-jelitowego i części jego przewodów, ponieważ patologia uniemożliwia pacjentowi normalne życie.

Nowe narosty w woreczku żółciowym i drogach żółciowych (najczęściej występują w choledochusie) stanowią niebezpieczny problem, szczególnie w przypadku nowotworów złośliwych. Leczenie lekami jest rzadko prowadzone, główną terapią jest chirurgia.

Metody badania dróg żółciowych

Metody badań diagnostycznych dróg żółciowych pomagają wykrywać zaburzenia czynnościowe, a także śledzić pojawianie się guzów na ściankach naczyń krwionośnych. Główne metody diagnozy to:

  • USG;
  • dwunastna intubacja;
  • śródoperacyjna choledo - lub cholangioskopia.

Badanie ultrasonograficzne umożliwia wykrycie złogów w pęcherzyku żółciowym i przewodach, a także wskazuje guzy w ich ścianach.

Intubacja dwunastnicy jest metodą diagnozowania składu żółci, w której pacjentowi podaje się pozajelitowo bodziec stymulujący skurcz pęcherzyka żółciowego. Metoda pozwala wykryć odchylenia w składzie wydzielania wątroby, a także obecność czynników zakaźnych.

Struktura kanałów zależy od umiejscowienia płatów wątroby, ogólny plan przypomina rozgałęzioną koronę drzewną, ponieważ wiele małych wpływa do dużych naczyń.

Przewody żółciowe - droga ekspresowa do wydzielania wątroby ze zbiornika (pęcherzyka żółciowego) do jamy jelitowej.

Istnieje wiele chorób, które zakłócają funkcjonowanie dróg żółciowych, ale współczesne metody badawcze mogą wykryć problem i go wyleczyć.

Pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych

W przypadku nieprzyjemnych wrażeń i bólu po prawej stronie pod żebrami, ważne jest, aby w odpowiednim momencie rozpoznać przyczynę. Choroby wątroby i dróg żółciowych stanowią zagrożenie dla ludzkiej kondycji i jej pełnej aktywności. W przypadku braku odpowiednich metod leczenia, choroby wpływające na układ żółciowy organizmu są w stanie przechodzić w bardziej surowe formy, prowadząc nawet do uszkodzenia centralnego układu nerwowego.

W jaki sposób manifestują się choroby dróg żółciowych?

Przy pierwszych objawach opisanych poniżej patologii należy niezwłocznie skontaktować się ze specjalistami. Aby zacząć działać, lekarz musi zobaczyć obiektywny obraz stanu zdrowia pacjenta, co oznacza, że ​​niezwykle ważne jest poddanie się kompleksowemu badaniu. Uzyskaj szczegółowe informacje o tym, jak wpływa na chorobę dróg żółciowych, może być tylko po pierwszych etapach diagnozy, które obejmują:

  • wstępne badanie przez gastroenterologa;
  • przejście ultradźwięków jamy brzusznej;
  • wyniki badań laboratoryjnych krwi, moczu i kału.

W przypadku podejrzenia o rozwój procesu patologicznego w drogach żółciowych ciała, lekarz z reguły zleca pacjentowi przeprowadzenie dokładniejszych badań:

  • gastroskopia;
  • radiografia dróg żółciowych za pomocą środka kontrastowego;
  • skład biochemiczny żółci.

Ogólnie, choroby dróg żółciowych różnią się charakterystycznymi cechami przebiegu. Ich terapia zależy od ciężkości choroby, objawów i powikłań w momencie skierowania do specjalistów.

Procesy patologiczne, które mogą rozwijać się w woreczku żółciowym i drogach żółciowych, najczęściej są:

  • dyskineza;
  • kamica żółciowa;
  • zapalenie dróg żółciowych;
  • różne formy zapalenia pęcherzyka żółciowego.

Przyczyny dyskinezy w układzie żółciowym

Pierwszą chorobą, która występuje dość często u pacjentów w każdym wieku, jest dyskinezy żółciowe. Objawy i leczenie choroby są ze sobą powiązane, ponieważ patologia ta jest bezpośrednim zaburzeniem funkcjonalnym układu żółciowego z powodu nieprawidłowego funkcjonowania zwieracza Oddiego, Myritsiego i Lutkensa, a także skurczów pęcherzyka żółciowego.

Najczęściej choroba objawia się u kobiet w wieku od 20 do 40 lat. Do tej pory nikt specjalista nie może jednoznacznie odpowiedzieć na temat przyczyn rozwoju choroby. Najbardziej prawdopodobne czynniki, które popchnęły chorobę do progresji, można rozważyć:

  1. Niewydolność hormonalna (upośledzona produkcja substancji wpływających na funkcję kurczliwości pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, prowadząca do zaburzeń mechanizmów mięśniowych).
  2. Niezdrowa dieta i niezdrowy tryb życia.
  3. Częste reakcje anafilaktyczne i alergiczne organizmu na pokarm.
  4. Patologie przewodu żołądkowo-jelitowego, działające bezpośrednio na drogi żółciowe. Objawy, leczenie takich dolegliwości są związane problemy podczas leczenia choroby podstawowej.
  5. Zakażenie wirusami zapalenia wątroby typu B i C (patogenne drobnoustroje tego typu negatywnie wpływają na strukturę nerwowo-mięśniową badanych narządów).

Ponadto dyskinezy mogą powodować inne choroby dróg żółciowych (na przykład przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego). Dolegliwości wątroby, trzustki, nieprawidłowy rozwój dróg żółciowych często prowadzą do niepowodzenia większości narządów trawiennych.

Jak leczyć dyskinezy?

Leczenie dróg żółciowych ma swoje własne cechy. Jeśli chodzi o dyskinezy, ogólne leczenie można podzielić na dwa bloki. Pierwszy często obejmuje środki terapeutyczne niezwiązane z lekiem, na przykład:

  1. Dieta (całkowite wykluczenie z codziennej diety tłuszczu, smażonych, wędzonych, konserwowych i innych szkodliwych produktów, sporządzenie codziennego menu opartego na pokarmach bogatych w błonnik roślinny, produkty choleretyku).
  2. Picie wystarczającej ilości płynów przez cały dzień.
  3. Aktywny styl życia, ćwiczenia oddechowe.
  4. Zapobieganie stresującym sytuacjom, zaburzeniom, doświadczeniom.

Leczenie farmakologiczne jest niezbędnym elementem w leczeniu takiej choroby, jak dyskinezy żółciowej. Leki, które eksperci zalecają przyjmowaniu pacjentów, mają głównie na celu złagodzenie napięcia mięśniowego, zapewniając działanie uspokajające i przeciwskurczowe. Najczęściej występujące dyskinezy to Papaweryna, No-spa, Novocain. Kompleks terapeutyczny obejmuje, w tym stosowanie soli fizjologicznej.

Cechy przebiegu dyskinezy u dzieci

Choroba atakująca drogi żółciowe dzieci nie jest dziś powszechna. Dyskineza jest wykryta przez lekarzy u dzieci w wieku powyżej trzech lat. Nawiasem mówiąc, eksperci tej choroby rozróżniają wśród patologii dziecięcych dróg żółciowych, jak to często się stwierdza. W rzeczywistości przyczyną zaburzeń układu wątrobowo-żółciowego u dziecka są te same czynniki prowokujące, co u osób dorosłych.

Zagrożenie dla organizmów dziecięcych często jest ukryte w konsekwencjach dyskinezy wpływającej na drogi żółciowe. Objawom choroby u dziecka często towarzyszą określone objawy układu nerwowego i stanu psycho-emocjonalnego. Co do zasady uwzględnia się oznaki dyskinezy u dzieci:

  • płaczliwość;
  • zmęczenie;
  • zmniejszenie koncentracji uwagi, zdolność do pracy;
  • hipotonia mięśni;
  • nadmierna potliwość;
  • Niewydolności serca.

Zalecenia dotyczące zapobiegania ponownemu ujawnieniu się choroby u dziecka

Ponieważ objawy i procedury diagnostyczne są dokładnie takie same dla pacjentów dorosłych i dzieci, taktyki leczenia będą również oparte na kanonach zrównoważonej diety. Konieczne jest, aby dziecko spożywało zdrową żywność zgodnie z przejrzystym harmonogramem, nie tylko podczas zaostrzenia choroby dróg żółciowych lub podczas przejścia kursu terapeutycznego, ale także w celu zapobiegania. Idealnie, ten styl odżywiania powinien być normą dla stale rosnącego ciała.

Warto również zauważyć, że dyskinezy zidentyfikowane w dziecku determinują potrzebę jego rejestracji w rejestracji do badania okresowego. Jest to jedyny sposób zapobiegania rozwojowi choroby. Pediatrzy nazywają następujące zasady najlepszym sposobem zapobiegania dyskinezy u zdrowego dziecka:

  1. Jedzenie co 2,5 godziny w ciągu dnia w małych częściach ułamkowych.
  2. Unikanie przejadania się.
  3. Brak emocjonalnego przeciążenia, stresu.

Co to jest niebezpieczna choroba kamieni żółciowych?

Kolejna choroba wpływająca na drogi żółciowe występuje nie rzadziej niż dyskinezy, jest uważana za chorobę kamicy żółciowej. Patologia ta powstaje w wyniku tworzenia się kamieni w pęcherzyku żółciowym i charakteryzuje się znacznym stanem zapalnym w jej ścianach. Lekarze nazywają ukryte objawy choroby i prawie całkowity brak objawów we wczesnych stadiach choroby. W okresie, w którym najłatwiej jest poradzić sobie z chorobą, pacjent nie może nawet założyć, że jego droga żółciowa potrzebuje pęcherzyka żółciowego.

Wraz ze stopniowym postępem patologii, którego tempo jest w dużej mierze spowodowane stylem życia pacjenta, pierwsze oznaki choroby stają się zauważalne. Najczęściej spotykane są kolka żółciowa, której pacjenci niemal zawsze błędnie odczuwają ból w wątrobie, tłumacząc to uczestnicząc w obfitej uczcie lub pijąc alkohol dzień wcześniej. Pomimo faktu, że czynniki te są naprawdę zdolne do wywoływania zaostrzeń choroby kamicy żółciowej, lekceważenie objawów może być bardzo niebezpieczne dla zdrowia pacjenta. Wśród powikłań, w których nieleczona kamica żółciowa zagraża w czasie, u pacjentów zdiagnozowano:

  • zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • zapalenie trzustki;
  • nowotwory złośliwe wpływające na wątrobę i drogi żółciowe.

Grupa ryzyka choroby

Ponieważ głównym i jedynym powodem powstawania kamieni w pęcherzyku żółciowym i przewodach jest naruszenie procesów metabolicznych w organizmie (w szczególności cholesterolu, bilirubiny i kwasów żółciowych), naturalne jest, że środki zaradcze będą miały na celu wyeliminowanie formacji.

Kamienie, które utrudniają odpływ żółci, występują u kobiet kilkakrotnie częściej niż u mężczyzn. Ponadto ryzyko kamieni żółciowych jest zagrożone przez większość ludzi:

  • otyłe;
  • prowadzenie siedzącego trybu życia;
  • rodzaj czynności, który określa pozycję głównie siedzącą w godzinach pracy;
  • nie przestrzeganie reżimu w posiłkach.

Metody leczenia kamicy żółciowej

Aby rozpoznać na pewno, czy kamienie znajdują się w pęcherzyku żółciowym pacjenta, wystarczy badanie ultrasonograficzne narządów jamy brzusznej. Dzisiaj, potwierdzając diagnozę, lekarze najczęściej decydują się na cholecystektomię.

Jednak specjalista nie może skłonić pacjenta do radykalnego leczenia chirurgicznego, jeśli formacje praktycznie nie powodują dyskomfortu. W tym przypadku eksperci zalecają poddanie się kuracji ukierunkowanej bezpośrednio na drogi żółciowe. Objawy choroby, które się nie objawiają, umożliwiają zastosowanie metody wpływania na kanały kwasów ursodeoksycholowych i chenodeoksycholowych.

Jego zaletą jest możliwość pozbywania się kamieni w sposób niechirurgiczny. Wśród wad jest wysokie prawdopodobieństwo nawrotu. Terapeutyczny kurs trwający około roku w większości przypadków daje wyimaginowany, krótkoterminowy wynik, ponieważ pacjenci często mają wystąpienie ponownego zapalenia dosłownie kilka lat po przedłużonym leczeniu. Warto również zauważyć, że ta opcja leczenia jest dostępna tylko w obecności kamieni cholesterolu, nie przekraczających średnicy 2 cm.

Co to jest "zapalenie dróg żółciowych": jego objawy i powikłania

Zapalenie dróg żółciowych jest również uważane za stan patologiczny, którego nazwa to zapalenie dróg żółciowych. Osobliwość tej choroby, lekarze uważają, że płynie w niezależnej postaci lub współistniejącego zapalenia pęcherzyka żółciowego. Choroba ma różny stopień nasilenia i zagrożenia dla zdrowia i życia pacjenta. Istnieją 3 główne etapy, w zależności od intensywności objawów:

Objawy jakiejkolwiek dysfunkcji dróg żółciowych wpływają prawie na ogólny stan pacjenta, powodując we wszystkich przypadkach:

  • dreszcze;
  • nudności i wymioty;
  • zwiększone pocenie;
  • wysoka temperatura ciała;
  • swędzenie skóry;
  • zespół bólu w prawym podżebrzu.

Podczas badania pacjenta można wykryć powiększoną wątrobę i śledzionę. Niezawodnym objawem zapalenia dróg żółciowych jest zażółcenie skóry, ale jej obecność wcale nie jest konieczna. Ta patologia dróg żółciowych, mająca ropny charakter, ma bardziej wyraźne oznaki. Temperatura pacjenta może osiągnąć więcej niż 40 stopni. Ponadto w tym przypadku ryzyko wystąpienia posocznicy i ropnia w obszarze podfrenckim wzrasta kilkakrotnie. Często w zaawansowanych postaciach choroby lekarze diagnozują pacjentów z zapaleniem wątroby lub śpiączką wątrobową.

Rozpoznanie i leczenie zapalenia dróg żółciowych

Aby ostatecznie potwierdzić zapalenie dróg żółciowych u pacjenta, należy wykonać dodatkowe badania krwi. Wysoka wartość leukocytów, przyspieszona szybkość sedymentacji erytrocytów, zasadniczo zawsze służy jako wskazówka do zaliczenia następujących serii badań:

  • cholangiografia;
  • gastroduodenoskopia;
  • laparoskopia.

Leczenie dróg żółciowych z zapaleniem dróg żółciowych wymaga użycia wielu silnych leków. Pacjent może uniknąć operacji tylko przy kompleksowym podejściu terapeutycznym opartym na zastosowaniu leków o różnym spektrum działania. Przede wszystkim takie preparaty są niezbędne dla dróg żółciowych, które są zdolne do wywoływania efektu żółciowego na chorym narządzie. Antybiotyki i leki z grupy nitrofuranów są niezwykle ważne w łagodzeniu stanu zapalnego i tłumieniu chorobotwórczej mikroflory. Jeśli w prawym podżebrzuszu występuje bolesny zespół, lekarz może przepisać leki przeciwskurczowe.

Jeśli wymagany przebieg leczenia nie przynosi pozytywnych rezultatów, to znaczy nie ma zauważalnych zmian w stanie pacjenta, lekarz może zastąpić leczenie zachowawcze bardziej drastycznymi działaniami chirurgicznymi.

Zapalenie pęcherzyka żółciowego podczas zaostrzenia

Na tle powyższej choroby kamicy żółciowej często rozwija się taka choroba, jak zapalenie pęcherzyka żółciowego. Może być scharakteryzowany przez proces zapalny ścian i przewodów pęcherzyka żółciowego, a także wejście patogennych mikroorganizmów do jego wnęki. Chociaż pod nieobecność kamieni zapalenie pęcherzyka żółciowego może również wystąpić u kobiet w wieku powyżej 30 lat.

Główne objawy ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego

Co do zasady zaostrzenie zapalenia pęcherzyka żółciowego, a także innych chorób wpływających na drogi żółciowe, występuje po złagodzeniu restrykcyjnej diety pacjenta. Pozwalając nawet najmniejszym na coś szkodliwego, wkrótce pożałuje. Bolesne objawy zapalenia pęcherzyka żółciowego pod prawym żebrem, promieniujące do okolicy podpolistnej i strefy nadobojczykowej, nie pozwalają zapomnieć o dolegliwości nawet przez krótki czas. Należy zauważyć, że zapalenie trzustki jest uważane za częsty towarzysz zapalenia pęcherzyka żółciowego, którego równoczesne objawy powodują niesłychany dyskomfort i ból u pacjenta.

U osób starszych, które przeszły zawał mięśnia sercowego, z powodu zapalenia pęcherzyka żółciowego, ból może wystąpić w przestrzeni zamkniętej. Opornej dławicy towarzyszą ponadto nudności i wymioty. Masa wymiotna początkowo reprezentuje zawartość żołądka, tj., Że pacjent jadł dzień wcześniej, wtedy tylko żółć może się wyróżniać.

Zwiększona temperatura ciała nie może być uważana za obowiązkowy objaw zapalenia pęcherzyka żółciowego. Brak gorączki nie wskazuje na brak zapalenia. Uciskając brzuch, lekarz w większości przypadków, zauważa napięcie mięśni brzucha, ból pęcherzyka żółciowego, który staje się coraz bardziej podobny do małej kulki w prawym podżebrzu. Wątroba również zaczyna rosnąć. Charakterystyczną cechą ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego jest wzrost ciśnienia krwi. Kilka dni po odkryciu choroby skóra może zmienić kolor na żółty.

Różne stopnie nasilenia zapalenia pęcherzyka żółciowego

Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego ma główne etapy kursu:

  1. Faza Catarral rozwoju choroby nie charakteryzuje się gorączką organizmu. Jeśli ból jest obecny, to jest dość umiarkowany. Cały okres trwa nie dłużej niż tydzień i najczęściej jest możliwe wykrycie choroby na tym etapie przez przypadek. Jest całkiem możliwe, aby zatrzymać postęp choroby na tym etapie, jeśli leczenie rozpocznie się natychmiast, zapobiegając wystąpieniu zapalenia pęcherzyka żółciowego.
  2. Drugi etap rozwoju choroby charakteryzuje wyraźny ból, częste wymioty, wysoka gorączka i ogólne osłabienie organizmu. Apetyt pacjenta jest znacznie zmniejszony z powodu leukocytozy, która rozwinęła się na tle patologii.
  3. Najbardziej niebezpiecznym etapem dla pacjenta jest gangrenous. Zapalenie otrzewnej często wiąże się z tą dolegliwością i nie ma innych możliwości leczenia niż chirurgia nagła. Statystyki wskazują na wysokie prawdopodobieństwo śmierci bez pilnej operacji.

Jedną z najczęstszych przyczyn późnego rozpoznania zapalenia pęcherzyka żółciowego są objawy, w większości przypadków charakterystyczne dla innych chorób narządów jamy brzusznej. Na przykład mogą również zadeklarować się:

  • ostre zapalenie wyrostka robaczkowego;
  • zaostrzenie zapalenia trzustki;
  • wrzody żołądka i dwunastnicy;
  • niewydolność nerek, kolka, odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Leczenie zapalenia pęcherzyka żółciowego

Jak już wspomniano, w momencie diagnozy absolutnie wszystkie wskaźniki badawcze odgrywają rolę. Jeśli drogi wydalające żółć są pełne kamieni, ultradźwięki z pewnością o tym opowiedzą. Fakt, że proces zapalny zachodzi w organizmie, zostanie potwierdzony przez przeszacowaną liczbę leukocytów w analizie biochemicznej krwi.

W leczeniu chorób wpływających na drogi żółciowe lub pęcherzyka żółciowego konieczne jest tylko w szpitalu szpitalnym. Terapie zachowawcze mogą złagodzić stan pacjenta. Jest przepisany surowy odpoczynek w łóżku, brak posiłków. W celu złagodzenia bólu należy podać butelkę z gorącą wodą z lodem pod prawym podżebrzem.

Przed rozpoczęciem terapii lekowej ciało pacjenta ulega całkowitej detoksykacji, po czym jest przepisywany antybiotykom. Brak wyników w ciągu dnia wymaga pilnej interwencji chirurgów.

Co zmienić w żywieniu na choroby dróg żółciowych?

Dieta dla chorób dróg żółciowych odgrywa ważną rolę determinującą. Jak wiadomo, podczas okresów napadów nie wolno używać czegokolwiek, ponieważ naturalne wydzielanie żółci jako reakcja na napływające pokarmy może nasilać objawy choroby. Podczas remisji konieczne jest przestrzeganie właściwej diety i spożywanie posiłków zgodnie z przejrzystym harmonogramem. Jedzenie samo w sobie jest najlepszym lekiem żółciowym, więc musisz jeść co najmniej 4-5 razy dziennie. Najważniejsze - aby wykluczyć jakąkolwiek, nawet najłatwiejszą przekąskę w nocy.

Przestrzegając następujących zaleceń dietetyków i gastroenterologów, można uzyskać najdłuższą możliwą remisję:

  1. Nie należy jeść świeżego chleba pszennego, zwłaszcza, że ​​jest upieczony i gorący. Idealny, jeśli jest wysuszony lub wczoraj.
  2. Gorące dania mają pozytywny wpływ na ogólny stan narządów trawiennych. Podczas gotowania nie powinno się smażonej cebuli, marchwi itp.
  3. Mięso i ryby wybierają wyłącznie odmiany niskotłuszczowe. Idealnym sposobem gotowania jest duszenia, gotowanie i pieczenie.
  4. Jakikolwiek olej pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego do użycia w małych ilościach nie jest zabroniony, ale w przypadku braku obróbki cieplnej.
  5. W chorobach dróg żółciowych najlepszymi produktami zbożowymi są gryka i płatki owsiane.
  6. Można spożywać napoje mleczne i mleczne, a także sery wiejskie.

W każdym razie, przy pierwszych przejawach choroby, warto udać się do lekarza, sam pacjent jest narażony na pogorszenie swojego stanu.

Anatomiczne i fizjologiczne cechy układu żółciowego

Układ żółciowy jest zamkniętym systemem sekwencyjnego łączenia przewodów żółciowych, stopniowo zmniejszającym się, ale rosnącym. Przewód żółciowy pochodzi z naczyń włosowatych żółciowych, które są prostymi szczelinami umieszczonymi pomiędzy wiązkami komórek wątroby. Kończą się potężnym kanałem wydzielniczym - wspólnym przewodem żółciowym - wpływającym do światła dwunastnicy. Jest to jedyne miejsce, w którym dochodzi do stałego, rytmicznego, postępującego "uwalniania" żółci do jelita.

W normalnych warunkach przepływ żółci odbywa się w jednym kierunku - od obwodu do środka, od komórek wątroby do jelita. Przyczynia się to do anatomicznej budowy dróg żółciowych, przypominającej wzór rozgałęziającego się drzewa. To nie przypadek, że to porównanie figuratywne stało się mocno ugruntowane w literaturze ("drzewo oskrzelowe", "drzewo żółciowe"). Z żółciowych naczyń włosowatych poprzez kolejne fuzje między sobą w tkance wątrobowej tworzą się pierwsze przewody żółciowe, a następnie kanały wewnątrzwątrobowe 5, 4, 3, 2 i 1 rzędu wielkości.

Wewnątrzwątrobowe kanały pierwszego rzędu to duże odcinkowe pnie, które (zazwyczaj w ilości 3-4) kierują żółć z dwóch głównych płatów wątroby - prawej i lewej (kwadratowe i ogonowe listki spigeliczne, zarówno pod względem funkcjonalnym, jak i topograficznym pod względem stosowanych obecnie terminów; czas segmentowej struktury wątroby należy do prawego płata). Łącząc się, tworzą jedną dużą drogę wewnątrzwątrobową - prawą i lewą wątrobę, które są końcowymi sekcjami wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych.

Należy zauważyć, że struktura wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych jest bardzo zmienna. Liczba, rodzaj i poziom połączenia, przebieg, średnica i rodzaj rozgałęzień kanałów segmentowych są różne. Jednak prawie zawsze w wyniku połączenia kanałów segmentowych dochodzi do utworzenia kanałów wątrobowych o kształcie płatowym. Lewa z nich jest zwykle dłuższa niż prawa, większa średnica, ma bardziej wyraźny izolowany pień i częściej biegnie pionowo, zbiegając się ze swoją podłużną osią ze wspólnym kanałem wątrobowym, do którego przechodzi niepostrzeżenie i konsekwentnie.

Jeśli przewody wewnątrzwątrobowe w ogóle można przypisać do korony drzewa żółciowego, to kanały pozawątrobowe stanowią jego część trzonową. Pnia żółci przemieszcza się prosto od wrót wątroby do dwunastnicy (ryc. 1). Główny przewód głównego kolektora fizjologicznego i regulator hydrodynamiki dróg żółciowych, pęcherzyk żółciowy, wpada do niego w postaci odgałęzienia bocznego. W bramie wątroby (w ponad 90% jej tkanki), prawy i lewy przewód wątrobowy, gdy są połączone, tworzą wspólny kanał wątrobowy.

Ryc. 1. Schemat budowy zewnątrzwątrobowej drogi żółciowej;

I - Zwieracz Lutkensa, II - Zwieracz Mirizzi; 1 - woreczek żółciowy, 2 - szyjka pęcherza moczowego, 3 - wspólny przewód wątrobowy, 4 - przewód torbielowaty, 5 - wspólny przewód żółciowy, 6 - główny przewód trzustkowy (wirsung), 7 - ampułka do wody, 8 - zanurzacz w brodawce, 9 - zawory geister, 10 - prawy przewód wątrobowy, 11 - lewy przewód wątrobowy, 12 - trzustka, 13 - dwunastnica.

Wspólny przewód wątrobowy jest regularnym cylindrycznym segmentem o długości od 2 do 4 cm, o średnicy 3-5 mm, przechodzącym ukośnie z góry, z zewnątrz - w dół, do wewnątrz. Jeżeli jest przedstawiony schematycznie w postaci izolowanej, wówczas wygląda jak zwykły prostokąt lub słupek o stosunku wymiarów średnicy i długości boków tworzących krawędzie w przybliżeniu 1: 8. W dalszej części wspólny przewód wątrobowy, bez zauważalnych transformacji anatomicznych, przechodzi do przewodu żółciowego wspólnego, który jest jego naturalnym przedłużeniem i praktycznie reprezentuje jedną całość razem z nim. Doprowadziło to do powstania w pełni uzasadnionego terminu "wspólny przewód wątrobowo-żółciowy" lub choledochu wątrobowego.

Granica między przewlekłą wątrobą a przewężeniem dróg żółciowych to miejsce, w którym torbielowaty przewód wpływa do choledochu w wątrobie. Tutaj kończy się zwykła wątroba i zaczyna się wspólny przewód żółciowy. Jednak poziom ujścia przewodu pęcherzykowego nie jest bardzo stały. Kanał pęcherzowy może łączyć się z "tułowia" wysoko, prawie przy bramie wątroby lub, przeciwnie, bardzo nisko, prawie przy dwunastnicy. Względna długość wątrobowych i wspólnych dróg żółciowych, która jest odwrotnie proporcjonalna, zależy przede wszystkim od tego.

Wspólny przewód żółciowy, który jest naturalnym połączeniem przewodów wątrobowych i torbielowatych, jest szerszy. Jego średnica wynosi średnio 6 - 7 mm. Przechowywanie w początkowej sekcji. kierunek wspólnego przewodu wątrobowego, dalej wspólny przewód żółciowy tworzy mniej lub bardziej strome łukowate łuki, opuszcza się i nieco bocznie, i tylko w dalszej części tworzy ponownie lekki, delikatnie zakrzywiony łuk, w przeciwieństwie do górnego łuku, wypukły w dół. Tak więc zaakceptowane twierdzenie jest całkiem dopuszczalne, że w stosunkowo długiej drodze (4-10 cm) wspólny przewód żółciowy ma zakrzywiony kształt litery "S".

W zależności od związku przewodu z sąsiadującymi z nim organami, istnieją cztery części - supraduodenal, retroduodenal, trzustkowy i doodbytniczy lub intraparietalny. Największym zainteresowaniem cieszą się ostatnie dwa "segmenty" kanału, ponieważ w tym miejscu ma miejsce jego bliski kontakt, a raczej organiczne połączenie z trzustką i dwunastnicą. Wiadomo, że w prawie 70% przypadków trzustkowa część kanału przechodzi w grubość trzustkowej tkanki głowy, aw pozostałej części przylega do niego. Wynika z tego jasno, że rozwój ostrego obrzęku, zapalenia, stwardnienia lub guzów głowy trzustki natychmiast wpływa na drożność tej części kanału, a w konsekwencji na hydrodynamikę wydalania żółci w ogóle.

Dwunastnicy część przewodu żółciowego wspólnego ma długość do 1,5 cm, skośnie przenika do grubości ściany jelita i rozszerza się przed wpadnięciem w nią, tworząc błonę Vater, która odpowiada dwukanałowemu prześwitu w świetle dwunastnicy - duży dwunastniczy (Vater) brodawki. Według I. Kiselev'a, w 70-90% przypadków, ampułka Vater jest utworzona przez zlewanie się kanałów żółciowych i Wirsunga, tj. Oba te kanały mają wspólną ampułkę. W innych przypadkach kanał Wirsung wpada do wspólnej żółci lub otwiera się niezależnie na błonie śluzowej dwunastnicy. W większości przypadków obecność wspólnej bańki jest anatomicznym warunkiem wyrzucenia żółci, a co za tym idzie środka kontrastowego w cholangiografii od żółci wspólnej do głównego przewodu trzustkowego (refluks środka kontrastowego). Ta ostatnia jest ułatwiona przez obecność jednej lub drugiej przeszkody w sekcji wyjściowej kanału Vatera (kamień, obrzęk, guz, stwardnienie). Obecnie uważa się, że większość przypadków zapalenia pęcherzyka żółciowego i zmiany zapalno-trzustkowe trzustki są "zobowiązane" ze względu na ich pochodzenie właśnie w obecności takich relacji anatomicznych, które są zdefiniowane jako "wspólny kanał" lub "wspólny kanał".

Na grubości dużej brodawki dwunastniczej znajduje się złożony aparat obturacyjny nerwowo-mięśniowy, składający się z własnych potężnych splotów nerwu międzykomorowego oraz wyraźnej warstwy mięśni podłużnych i głównie okrągłych (zwieracza Oddiego), wspartych przez włókna mięśniowe, które są przenoszone do brodawki Vatera z dwunastnicy. W zależności od kierunku i nieregularności stężenia włókien zwieracza Oddiego wyróżnia się następujące części: zwieracz końcowej części przewodu żółciowego wspólnego i brodawki (najpotężniejszy); zwieracz brodawki bocznej Vater (zwieracz westfalowy) i zwieracz głównego przewodu trzustkowego (najmniej wyraźna warstwa okrągłych włókien mięśniowych). Ta ostatnia okoliczność wyjaśnia względną łatwość wrzucania żółci do kanału Wirsunga z szeregiem patologicznych zmian w brodawkach. Należy jednak zauważyć, że w normalnych warunkach te trzy części zwieracza Oddiego "działają" synchronicznie, zapewniając rozluźnienie brodawki Vatera od podstawy do góry, a następnie rytmiczne "wyrzucanie" małych (1,5 - 2 ml) porcji żółci do jelita, które stale występuje w warunkach tzw. odpoczynku fizjologicznego.

Mówiąc ogólnie o budowie przewodu wątrobowego choledochus, należy zauważyć, że rola ta, nawiasem mówiąc, jest bardzo relatywna, która jest odtwarzana bezpośrednio przez kanały pozawątrobowe w hydrodynamice wydalania żółciowego, kojarzy się głównie nie z rozproszonymi elementami mięśniowymi ściany kanału, ale z ich elastyczną ramą. Zdolność tego ostatniego do rozciągania "pod ciśnieniem" żółci i elastycznego skurczu, przy zachowaniu koniecznego fizjologicznego tonu, sprzyja opróżnianiu dróg żółciowych.

Jednocześnie w całym przewodzie wątrobowo-żółciowym istnieje jeden interesujący mechanizm fizjologiczny, opisany przez pewnego razu przez założyciela operacyjnej cholangiografii Mirizzi. Jest to tak zwany zwieracz fizjologiczny, czyli "intercepcja" Mirizziego, która jest często wykrywana na cholangiogramach w dolnej części przewodu wątrobowego, nieco wyżej niż ucisk przewodu pęcherzykowego. Do tej pory nie ustalono jeszcze ostatecznie, co spowodowało to fizjologiczne zwężenie, zwykle występujące w odpowiedzi na wzrost ciśnienia w kanale podczas bezpośredniego wstrzykiwania (pod ciśnieniem) środka kontrastowego podczas operacyjnego zabiegu cholangiografii lub anomalii rentgenowskiej. Niektórzy autorzy przypisują to redukcji koncentrycznych włókien mięśniowych skupionych w tym miejscu, inni wspominają o obecności elastycznych elementów wspólnego przewodu wątrobowego. Jedno jest pewne: ten fizjologiczny zwieracz istnieje. Zapobiega wrzucaniu żółci do przewodów wewnątrzwątrobowych przy jednoczesnym zmniejszaniu pęcherzyka żółciowego i jest rodzajem amortyzatora o zwiększonym ciśnieniu w przewodach. Ponadto potwierdzeniem jego funkcjonalnego znaczenia jest fakt, że nałożenie obwodowej przetoki przewodów żółciowych przewodem pokarmowym często prowadzi do zapalenia dróg żółciowych w przypadkach, gdy zespolenie jest nałożone ponad zwieracz Mirizzi, a bardzo rzadko, gdy zespolenie jest narzucone, chociaż wysokie, poniżej lokalizacji określonego urządzenia blokującego.

Jak już zauważyliśmy, granica wątrobowego choledochusa jest miejscem wyładowania przewodu pęcherzykowego. Wychodząc z głównego przewodu zewnątrzwydzielniczego dróg żółciowych pod ostrym kątem do góry kanał torbielkowaty tworzy łukowate zakrzywienie, które stopniowo rozszerza się, przechodząc do części śródbłonkowej pęcherzyka żółciowego. Długość przewodu pęcherzykowego. podobnie jak poziom i natura jej zbiegu ze wspólnym kanałem wątrobowym jest wysoce zmienny. W rzeczywistości dwa z tych wskaźników określają się nawzajem, ponieważ ich długość zależy w pewnym stopniu od poziomu dopływu (wypływu) przewodu pęcherzykowego. Kaliber kanału jest również zmienny: może być bardzo wąski ze szczeliną 1-1,5 mm lub, przeciwnie, szeroki, swobodnie przejezdny dla sond - 5-6 mm. Wąski kanał jest zwykle długi i kręty, szeroki - krótki, czasem tak bardzo, że sprawia wrażenie jego praktycznej nieobecności i, jak gdyby, przejścia szyi pęcherzyka żółciowego bezpośrednio do choledochu wątrobowego. Mogą jednak istnieć zależności odwrotne: szeroki i wąski krótki kanał.

Z boku światła torbielowatego przewodu, na jego błonie śluzowej, znajdują się liczne skręty i kieszenie, tak zwane klapki geisteryczne (patrz ryc. 1), które mogą być miejscem lokalizacji różnych procesów patologicznych: od banalnego gromadzenia się śluzu i zapalenia do tworzenia się kamieni. W szyi pęcherzyka żółciowego przewód pęcherzykowy ma wyraźną warstwę okrągłych włókien mięśniowych - zwieracza mięśni Lutkensa, którego znaczenie fizjologiczne polega na tym, że po pierwsze zapewnia ruchy perystaltyczne torbielowatego przewodu w fazie wydalania żółci z pęcherza, a po drugie, na wysokości trawienie, po opróżnieniu pęcherzyka żółciowego, będąc w stanie skurczowym, zapobiega napełnieniu pęcherza żółcią, kierując większość do jelita.

Woreczek żółciowy jest pustym narządu mięśniowym, którego pojemność i wymiary są zróżnicowane i zależą głównie od stanu napięcia mięśniowego, średnicy wewnętrznej, długości i kąta ujścia torbielowatego przewodu; fizjologiczny ton zwieracza Lutkens; średnie ciśnienie w pozawątrobowych przewodach żółciowych, które z kolei jest określane przez stan urządzenia blokującego złączki Vater. Jednak główne parametry narządu to 7-10 cm długości, 3-4 cm szerokości i pojemność 30-70 ml.

W woreczku żółciowym, warunkowo, występują trzy części lub podziały: dno, ciało i szyja. Na płaskiej części (na zdjęciach RTG, tomogramach) pęcherzyk żółciowy ma kształt gruszki lub nieregularnego owalu. Dno, najszersza jego część - dno - w zasadzie przejmuje funkcję koncentracji żółci (ssania wody), środkowe - ciało - ma kształt stożka, z podstawą skierowaną w dół, a na końcu - szyję jest najbardziej aktywną, mobilną i zmienną kształt podziału bańki, do 1,5 - 2 cm długości i średnicy 0,7 - 0,8 cm

Szyja jest zwykle wygięta i skręcona wzdłuż osi podłużnej i tworzy kąt rozwarty, otwierający się do góry lub do wewnątrz, przed wejściem do przewodu pęcherzykowego. Kanał pęcherzykowaty odchodzi mimośrodowo, więc szyja w dolnym półkolu kończy się na oślep, tworząc skręt lub lejek, zwany także kieszenią Hartmanna. Warstwa okrągłych włókien mięśniowych pochodzi z szyi, która, przechodząc do kanału torbieli, tworzy zwieracz Lutkensa. W szyi pęcherzyka żółciowego najczęściej pojawiają się mechaniczne przeszkody na drodze ruchu postępowo-zwrotnego żółci. Najczęściej przyczyną mechanicznej blokady pęcherzyka żółciowego są kamienie, które są naruszone w części śródbłonkowej, rzadziej procesy zapalne i sklerotyczne. Duża rola należy do wyjściowej części pęcherzyka żółciowego i do rozwoju różnych objawów dystonicznych i dyskinetycznych. Dlatego w ostatnich latach wiele uwagi poświęcono funkcjonalnym i anatomicznym cechom tej części pęcherza moczowego, a szereg zaburzeń motorycznych pęcherzyka żółciowego wiąże się przede wszystkim ze zmianami dystonicznymi w szyi. Francuscy autorzy nazywają to złożone zaburzenie anatomiczne i funkcjonalne "choroba syfonu torbielowatego" lub "syfonopatia", rumuńska - "choroba szyi pęcherzyka żółciowego".

W zależności od objętości, kształtu, charakterystyki odpływu żółci i stosunku do otrzewnej (mezo-, zewnątrz- lub dootrzewnowo), wielkości wątroby, stanu narządów wewnętrznych, wreszcie, wieku i konstytucyjnych cech organizmu jako całości, znajduje się także topograficzno-anatomiczna lokalizacja pęcherzyka żółciowego. Zwykle rzutuje się go na prawo od kręgosłupa, około 3 do 10 cm od linii środkowej, tworząc ostry, skierowany do dołu kąt z podłużną osią z kręgosłupem. Dno pęcherzyka żółciowego jest określana na poziomie 3 - 4 kręgów lędźwiowych, ale może nawet w normalnych warunkach, aby zejść do miednicy lub, wręcz przeciwnie, iść w głąb prawym górnym kwadrancie.

Opróżnianie pęcherzyka żółciowego w fazie aktywności fizjologicznej wynika z dostatecznego rozwoju własnych mięśni, składających się z okrągłych, ukośnych i podłużnych wiązek włókien mięśni gładkich, których zmniejszenie ogólnie prowadzi do zmniejszenia wnęki pęcherza moczowego, zwiększenia napięcia w ścianie i zwiększenia ciśnienia dopęcherza.

Aktywność funkcjonalna układu żółciowego jest złożona, zróżnicowana i zależy od wielu czynników, które na pierwszy rzut oka mają bardzo odległy związek z tym układem. Jak wspomniano powyżej, początkowy wydział układu żółciowego to narząd sekrecyjny - wątroba, koniec - sutek Ogórków z urządzeniem blokującym oraz główny mechanizm ewakuacji motorycznej - pęcherzyk żółciowy. Z kolei aktywność wydzielnicza wątroby zależy od stanu dopływu krwi do narządu, w szczególności krążenia wrotnego, optymalnych wartości tętniczego ciśnienia krwi i utlenowania krwi. Wszystko to wpływa przede wszystkim na wielkość ciśnienia wydzielniczego w wątrobie, którego maksimum osiąga 300 mm wody. ul. Ten poziom ciśnienia w pozawątrobowych przewodach żółciowych, utrzymywany w stosunkowo stałych wartościach (20-50 mm wg) przez elastyczną architekturę przewodów, jest wystarczający, aby zapewnić stały przepływ żółci przez układ dróg żółciowych i jej wejście do dwunastnicy z okresowymi, rytmicznymi otworami zwieracza Oddi i pęcherzyk żółciowy podczas odpoczynku fizjologicznego. W tej fazie pęcherzyk żółciowy jest rozluźniony, ciśnienie w jamie jest znacznie mniejsze (spadek ciśnienia) niż w układzie dróg żółciowych, ton zwieracza Lutkensa jest zmniejszony, torbielowaty kanał jest otwarty, a wyjście kanału żółciowego wspólnego, z wyjątkiem krótkoterminowych ujawnień kanału Vatera, jest z kolei zamknięte.

Tak więc, w fazie fizjologicznego odpoczynku, wątroba w sposób ciągły wytwarza żółć, niewielka jej ilość jest "uwalniana" do jelita, a główna masa wchodzi do pęcherzyka żółciowego, gdzie pogrubia się z powodu ogromnej zdolności absorpcyjnej pęcherza, koncentrując żółć w przybliżeniu w stosunku 10: 1.

Faza aktywna - faza skurczu pęcherzyka żółciowego, wydalenie torbielowatej żółci, zwiększone wydzielanie i ciągły wypływ wątrobianej żółci do dwunastnicy - występuje w wyniku odbioru w tym ostatnim mas żywnościowych i jest przeprowadzana, jak to obecnie powszechnie uznaje, za neurorefleks. Specyficzną cechą czynności czynnościowych mięśni dróg żółciowych jest odwrotna korelacja elementów mięśniowych dwóch głównych aparatów ruchowych układu żółciowego - pęcherzyka żółciowego i brodawki Vatera. Przywspółczulne (gałęzie nerwu błędnego) i układ nerwowy współczulny (gałęzie nerwu trzewnego) biorą udział w unerwieniu dróg żółciowych. Przewaga tonu (podrażnienia) nerwu błędnego, która jest odnotowywana na wysokości procesu trawienia, prowadzi do zwiększenia tonu i skurczu pęcherzyka żółciowego, jednocześnie odprężając zwieracza Oddiego. Wysokie ciśnienie wytworzone w pęcherzyku żółciowym, osiągające 250 - 300 mm wody, prowadzi do całkowitego otwarcia przewodu pęcherzykowego i szybkiego opróżnienia pęcherzyka żółciowego. Elastyczne elementy ścian dróg żółciowych utrzymują tę wielkość ciśnienia i utrzymując ton przewodów, przyczyniają się do przemieszczania żółci do jelita. Fizjologiczny zwieracz Mirizzi, przeciwnie, zmiękcza to "ciśnienie", a dzięki jego redukcji zapobiega wzrostowi ciśnienia w wątrobowych kanałach żółciowych. Po opróżnieniu pęcherzyka żółciowego (ta ostatnia przez pewien czas pozostaje w stanie obniżonym), zwieracz Lutkensa zamyka się, a żółć wydzielana przez wątrobę przez rozdziawione Wateroidy w dalszym ciągu spływa do jelita.

Faza aktywnego wydalania żółci zostaje zastąpiona fazą fizjologicznego odpoczynku. Dominuje ton nerwu współczulnego, zwieracz Oddiego kurczy się, ton pęcherzyka żółciowego się zmniejsza, zwieracze przewodów wątrobowych i torbielowatych rozluźniają się, a wydzielanie żółci przez wątrobę zmniejsza się. Wydalona żółć wchodzi do głównej masy w zrelaksowany, atonalny pęcherzyk żółciowy.

Są to na ogół regularności fizjologicznych mechanizmów wydalania z żółcią. Ich znajomość pozwala nie tylko na poprawną ocenę uzyskanych wyników badań, ale także na ich zarządzanie środkami farmakodynamicznymi do celów wagotropowych (morfina, pantopon) lub sympatykotropowa (nitrogliceryna, azotyn amylu, atropina, papaweryna, skopolamina). Wszystko to w połączeniu z prawidłową orientacją w szczegółach anatomicznej struktury układu dróg żółciowych przyczynia się do obiektywnej interpretacji danych radiologicznych i niewątpliwie do zmniejszenia liczby błędów diagnostycznych.

L.P. Kowalewa Choroby dróg żółciowych

Instytucja edukacyjna budżetu państwa


Więcej Artykułów O Wątrobę

Cyst

Zapalenie pęcherzyka żółciowego (K81)

Wyłączone: z kamicą żółciową (K80.-)W Rosji przyjęto Międzynarodową Klasyfikację Chorób 10-go wydania (ICD-10) jako jeden dokument regulacyjny, w którym uwzględniono częstość występowania, przyczyny publicznych zgłoszeń do placówek medycznych wszystkich wydziałów, przyczyny zgonów.
Cyst

Świece "Ovestin": recenzje i funkcje aplikacji

Lek "Ovestin" to narzędzie zawierające estrogen. Jest stosowany w leczeniu różnych patologii ginekologicznych. Należy zauważyć, że świece "Ovestin", których opinie potwierdzają skuteczność tego leku, zawierają estriol, który jest hormonem żeńskim.