Żółtaczka: objawy u dorosłych, ponieważ jest przenoszona, cechy leczenia

Dość często we współczesnej praktyce lekarskiej odnotowuje się żółtaczkę. Objawy u dorosłych i dzieci z tą chorobą są dość specyficzne. Przy odpowiednim leczeniu wynik choroby jest korzystny. Jednak w przypadku braku terapii mogą wystąpić poważne i niebezpieczne konsekwencje. Dlatego wielu pacjentów jest zainteresowanych pytaniami o to, co jest żółtaczką. Objawy u dorosłych, w jaki sposób jest przenoszony i jakie są jego przyczyny, jakie leczenie oferuje lekarze - są to niezwykle ważne pytania, na które odpowiedzi warto przeczytać.

Czym jest choroba?

Prawdopodobnie wiele osób wie o objawach żółtaczki u dorosłych - żółtawość skóry, przebarwienie twardówki oczu, która przyjmuje nietypowy żółty odcień. Niemniej jednak nie wszyscy wyraźnie rozumieją, co kryje się za tym pojęciem.

Wirusowe zapalenie wątroby, które jest chorobą wirusową wpływającą na wątrobę osoby, jest bardzo chorobą wśród ludzi i charakteryzuje się słowem "żółtaczka". Objawy u dorosłych, w jaki sposób są przenoszone, jakie są czynniki ryzyka i jak leczyć chorobę - te pytania są interesujące dla wielu osób.

Jeśli jest to choroba wirusowa, patogen jest zwykle przenoszony poprzez kontakt z krwią lub płynami wewnętrznymi osoby zakażonej. Po przeniknięciu do organizmu wirusowe cząstki zaczynają się aktywnie namnażać, zakłócając funkcjonowanie organizmu, w szczególności wątroby. W ten sposób rozwija się wirusowa żółtaczka. Objawy u dorosłych, okres inkubacji, stopień uszkodzenia ciała - wszystko w tym przypadku zależy od rodzaju patogenu i postaci zapalenia wątroby. Nawiasem mówiąc, w większości przypadków mieszkańcy obszarów o ciepłym, wilgotnym klimacie cierpią na tę chorobę.

W medycynie termin "żółtaczka" łączy całą grupę zaburzeń. Mogą rozwijać się na tle chorób autoimmunologicznych i uszkodzeń organizmu za pomocą toksyn, zażywania narkotyków, ze względu na cechy anatomiczne, a nawet w wyniku uszkodzenia organizmu przez bakterie. Jest tylko jedna wspólna cecha tych chorób - z tego czy innego powodu obserwuje się wzrost poziomu bilirubiny we krwi. Jest to żółty pigment o dużej zawartości, którego skóra i twardówka są pomalowane na nietypowy kolor.

Główne przyczyny żółtaczki

Jak już wspomniano, wirusowa żółtaczka jest dość powszechną postacią. Objawy u dorosłych, zakażenie to interesujące pytania. W większości przypadków przenikanie do organizmu wirusów - patogenów zapalenia wątroby następuje w kontakcie z zakażoną krwią lub podczas kontaktów seksualnych. Okres inkubacji może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy.

Niemniej istnieją inne powody, które mogą spowodować naruszenie usuwania bilirubiny z ludzkiego ciała. Należą do nich:

  • wrodzone patologie w budowie dróg żółciowych;
  • obecność łagodnych lub złośliwych guzów w wątrobie;
  • przenikanie pasożytów do organizmu (na przykład przywry wątrobowe, itp.);
  • stosowanie niektórych leków, które niszczą strukturę wątroby;
  • zatrucie organizmu różnymi truciznami i toksynami;
  • czasem żółtaczka rozwija się po operacji.

Czynniki rozwoju żółtaczki w wieku dorosłym

Oczywiście nie tylko przyczyny, ale także czynniki ryzyka. Jeśli mówimy o wirusowym zapaleniu wątroby, wówczas zagrożeni są ludzie z rozwiązłymi kontaktami seksualnymi, a także podróżujący, którzy zamierzają odwiedzić kraj, w którym wirus zapalenia wątroby typu B jest niezwykle powszechny.

Jak już wspomniano, istnieje również niezakaźna żółtaczka. Objawy u dorosłych często pojawiają się na tle marskości wątroby, więc do grupy ryzyka zalicza się osoby nadużywające alkoholu. Przyjmowanie środków odurzających może również powodować zaburzenia metaboliczne w tkankach wątroby.

Żółtaczka: objawy u dorosłych

Oczywiście, jest to ważna kwestia, ponieważ mając świadomość oznak choroby, dana osoba ma szansę na wizytę u lekarza w początkowej fazie. Jak wygląda ta patologia? Pierwsze objawy żółtaczki u dorosłych są w dużej mierze zależne od ogólnego stanu organizmu, obecności innych chorób itp. Na przykład wielu pacjentów skarży się na bóle brzucha, a także na nudności i wymioty, które występują po jedzeniu. Na tym tle, oczywiście, następuje szybka utrata masy ciała. Możliwe jest również biegunka i przebarwienie kału.

Jak inaczej można wyrazić żółtaczkę? Objawy u dorosłych to swędzenie skóry, bóle głowy, obrzęk nóg i ciemnienie moczu. Przy poważnym uszkodzeniu wątroby można obserwować rozciąganie brzucha. Oczywiście, jednym z najbardziej oczywistych objawów jest zażółcenie skóry i twardówki oka. Objaw ten może mieć różny stopień nasilenia. W każdym razie, w obecności takich reklamacji warto skontaktować się ze specjalistą.

Superhepatic żółtaczka i jej cechy

Współczesna medycyna zna kilka podstawowych mechanizmów rozwoju takich zaburzeń, jak żółtaczka. Objawy u dorosłych wyglądają tak samo w większym stopniu, ale przyczyny mogą być inne. Jak wiadomo, bilirubina uwalniana jest w procesie niszczenia czerwonych krwinek. Zwiększona hemoliza czerwonych krwinek prowadzi do zwiększenia ilości żółtego pigmentu - po prostu nie ma czasu na metabolizowanie w wątrobie.

Podobny wzór, na przykład, obserwuje się w niedokrwistości sierpowatej i malarii. Przyczyny obejmują choroby autoimmunologiczne, a także niektóre zaburzenia genetyczne, w tym sferocytozę. Czasami ta forma choroby rozwija się na tle przyjmowania narkotyków.

Żółtaczka wątrobowa

Oczywiście jedną z najczęstszych postaci jest prawdziwa żółtaczka wątrobowa. Ta choroba rozwija się z uszkodzeniem wątroby.

Na przykład wzrost stężenia bilirubiny obserwuje się w zapaleniu wątroby i marskości wątroby. Przyczyny to rak wątroby, zespół Gilberta i Criglera-Najara. Żółtość może być wynikiem spożycia toksyn, przyjmowania silnych leków. Niektóre dolegliwości autoimmunologiczne mogą również prowadzić do podobnego wyniku.

Żółtaczka pozawatakowa (mechaniczna)

Dość często we współczesnej medycynie diagnozuje się tzw. Żółtaczkę mechaniczną. Objawy u dorosłych pacjentów to żółtaczka skóry i twardówki, problemy trawienne, a czasem ból. Ale ta forma choroby wiąże się z naruszeniem odpływu żółci z wątroby do jelita.

Podobnie dzieje się z zatkaniem przewodów żółciowych. Z reguły ta postać żółtaczki jest związana z innymi chorobami, takimi jak zapalenie trzustki i zapalenie dróg żółciowych. Czasami pasożyty żyjące w wątrobie mogą blokować przepływ żółci. Do przyczyn należą również choroby onkologiczne (rak żołądka, trzustka), zwężenia dróg żółciowych, tworzenie kamieni żółciowych.

Nowoczesne metody diagnostyczne

Przy pierwszych objawach żółtaczki należy skonsultować się z lekarzem. Po zapoznaniu się z dolegliwościami pacjenta specjalista zaleca testy - ogólne i biochemiczne badania krwi, a także określenie poziomu bilirubiny we krwi.

Po potwierdzeniu wzrostu stężenia żółtego pigmentu potrzebne są dodatkowe testy. Ulotka będzie miała charakter informacyjny, co pomoże określić rozmiar wątroby i pęcherzyka żółciowego, obecność kamieni itp. Czasami jest również zalecana tomografia komputerowa. Jeśli podejrzewasz raka, pożądane jest przeprowadzenie biopsji wątroby z późniejszym badaniem mikroskopowym w laboratorium.

Żółtaczka: objawy u dorosłych, leczenie i porady lekarzy

Ponieważ przyczyny żółtaczki są często znane, metody leczenia mogą się różnić:

  • Jeśli wirusowe zapalenie wątroby typu A jest przyczyną żółtaczki, pacjenci zwykle nie wymagają szczególnego leczenia. Lekarz przepisuje leki pobudzające aktywność układu odpornościowego, a także hepatoprotektory. Do usuwania toksyn z organizmu wskazane jest dożylne podawanie roztworów glukozy i witamin.
  • W obecności choroby autoimmunologicznej stosuje się kortykosteroidy.
  • Jeśli żółtaczka jest powikłana infekcją bakteryjną, pacjentom przepisuje się antybiotyki.
  • W przypadku zakłócenia odpływu żółci z powodu obecności kamieni w pęcherzyku żółciowym, operacja jest przeprowadzana w celu wyodrębnienia guza.
  • Jeśli wątroba jest poważnie dotknięta, może być wymagany przeszczep.

Oczywiście podczas terapii ważne jest przestrzeganie pewnych zasad. W szczególności ważne jest odżywianie. W przypadku żółtaczki zaleca się stosowanie w diecie środków bogatych w żelazo, białka i witaminy z grupy B (fermentowane produkty mleczne, ryby, drób, jaja). Drożdże, kapusta, fasola i warzywa są bogate w kwas foliowy, który jest również ważny dla przywracania czynności wątroby. Ale z potraw tłustych i pikantnych należy porzucić. Lekarze zdecydowanie zalecają zaprzestanie picia alkoholu, ponieważ stwarza to dodatkowe obciążenie dla komórek wątroby.

Co to jest niebezpieczna choroba? Skutki żółtaczki

Jeszcze raz warto zauważyć, że sama żółtaczka nie jest chorobą, a raczej wynikiem konkretnej patologii. W związku z tym konsekwencje mogą być inne. Wielu pacjentom udaje się w pełni przywrócić funkcje organizmu. Inni ludzie mogą obserwować pojawienie się krwawienia, rozwój anemii.

Konsekwencje żółtaczki obejmują sepsę, pojawienie się raka, rozwój przewlekłego zapalenia wątroby, niewydolność nerek i wątroby. Jak widać, powikłania w chorobach wątroby i innych narządach układu trawiennego są bardzo niebezpieczne.

Żółtaczka podczas ciąży

Teraz wiesz, co to jest żółtaczka. Objawy u dorosłych, jak leczyć i diagnozować są ważnymi danymi medycznymi. Warto również zauważyć, że żółknięcie często rozwija się w czasie ciąży. W tym okresie życia ciało kobiet jest niezwykle wrażliwe - jest podatne na stany zapalne, infekcje, różne zaburzenia metaboliczne.

Nawet przy najmniejszych objawach żółtaczki pacjent powinien zostać hospitalizowany i przeprowadzić dokładną diagnozę w celu ustalenia przyczyn wzrostu stężenia bilirubiny. Na przykład zapalenie wątroby (w tym choroba Botkina) może mieć bardzo niebezpieczne konsekwencje, począwszy od poronienia i przedwczesnego porodu, aż do śmierci matki i płodu.

Czy istnieją skuteczne środki tradycyjnej medycyny?

Oczywiście, uzdrowiciele ludu oferują wiele narzędzi, które mogą normalizować pracę wątroby i przewodu pokarmowego jako całości. Na przykład osoby cierpiące na żółtaczkę zalecają sok z kiszonej kapusty. Pozytywny w ogólnym stanie wpłynie na regularne stosowanie miękkiej herbaty. Oczywiście musisz monitorować prawidłowe odżywianie, dostarczając organizmowi niezbędnych składników odżywczych, unikając jednocześnie trudnego do strawienia pokarmu.

Należy zrozumieć, że w przypadku żółtaczki samoleczenie może być bardzo niebezpieczne, a nawet śmiertelne. Dlatego w żadnym wypadku nie należy odmawiać pomocy lekarza. Wszelkie domowe środki zaradcze lub tradycyjna medycyna mogą być używane tylko za zgodą ekspertów.

Środki zapobiegawcze

Szybko występujące objawy żółtaczki u dorosłego mężczyzny, kobiety lub dziecka są z pewnością przerażające - leczenie jest po prostu konieczne w tym przypadku. Niemniej jednak, warto pytać i zapobiegać chorobie, ponieważ, kierując się prostymi zasadami, można znacznie zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia patologii.

Aby zapobiec prawdopodobieństwu zarażenia wirusem zapalenia wątroby, unikaj przypadkowego seksu, używaj sprzętu ochronnego. Warto także odrzucić wizyty w regionach, w których malaria i zapalenie wątroby są powszechne. Jeśli nadal potrzebujesz przebywać w potencjalnie niebezpiecznym środowisku, musisz rozważyć opcję szczepienia i stosowania leków profilaktycznych. Naturalnie należy przestrzegać zasad higieny, mycia i właściwego obchodzenia się z produktami. Ważne jest przestrzeganie własnej diety, ponieważ niewłaściwa dieta wpływa na pracę układu trawiennego. Ponieważ jednym z czynników ryzyka jest nadużywanie alkoholu, warto wykluczyć lub przynajmniej ograniczyć ilość napojów alkoholowych. I oczywiście nie należy porzucać regularnych profilaktycznych badań lekarskich.

Jakie zabiegi na żółtaczkę stosuje się u dorosłych?

Żółtaczka jest częstym objawem o różnym nasileniu, mechanizmach rozwojowych i związanych z nimi objawach. Istnieje wiele procesów powodujących zespół żółtaczki i wszystkie wymagają szczególnego leczenia. Dla każdego rodzaju żółtaczki wybiera się leki, które eliminują przyczynę jej wystąpienia, dlatego ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przy pierwszych objawach, aby uniknąć poważnych konsekwencji.

Co to jest żółtaczka i czy można ją wyleczyć?

Pod pojęciem żółtaczki kryje się wiele chorób, w których występuje zabarwienie skóry i biel oczu na żółto. Ale wszystkie one zależą od poziomu bilirubiny we krwi, która nadaje skórze żółty kolor, dlatego nazywany jest żółtym pigmentem ciała. Choroby towarzyszące żółtaczce są podzielone na kilka rodzajów w zależności od procesu zachodzącego w organizmie.

Nadwątrobowa lub hemolityczna - żółtaczka występuje, gdy proces nie wpływa na wątrobę. Patologiczne zniszczenie czerwonych krwinek prowadzi do rozwoju choroby, która może być wrodzona lub nabyta.

Najczęstsze przyczyny: dziedziczna anemia, malaria, posocznica, choroba popromienna, talasemia, zatrucie lekami, rozległe obrażenia.

  • Wątroby - najczęściej zakaźne wirusowe lub toksyczne pochodzenie. Żółtaczka pojawia się, gdy komórki wątroby są uszkodzone lub niewystarczające, a naczynia włosowate żółciowe są uszkodzone. Główne przyczyny: zapalenie wątroby, pseudotuberculosis, hepatosis, żółta febra, nawracająca gorączka.

  • Subhepatic lub mechaniczne - rozwija się z naruszeniem odpływu żółci i jego refluks do wątroby. Rozwój tego typu żółtaczki jest charakterystyczny dla pacjentów z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, zapaleniem trzustki, guzami i zrostami w drogach żółciowych, JCB. Często występuje jako powikłanie po zabiegu chirurgicznym w celu usunięcia kamieni z pęcherzyka żółciowego.
  • Ponieważ żółtaczka jest dość częstym objawem towarzyszącym różnym chorobom, istnieją różne metody leczenia. W każdym konkretnym przypadku wybrany jest konkretny schemat leków, a niektórzy pacjenci mogą potrzebować pomocy chirurgicznej.

    Lekarz może przepisać właściwe leczenie dopiero po pełnym badaniu i identyfikacji przyczyn zespołu żółtaczkowego. Ważne jest, aby diagnoza została przeprowadzona przez doświadczonego specjalistę, ponieważ istnieje wysokie prawdopodobieństwo błędu i przepisanie niewłaściwego leczenia.

    Wybór metod leczenia jest przeprowadzany na podstawie przyczyn choroby, obecności współistniejących chorób, stanu i wieku pacjenta. W wielu przypadkach można pozbyć się żółtaczki, przyjmując leki, które eliminują przyczynę choroby.

    Najczęściej leki te hamują życiową aktywność patogennych mikroorganizmów, choleretyków, hepatoprotektorów i leków przeciwzapalnych. W niektórych przypadkach tradycyjna medycyna jest dodawana do tradycyjnego leczenia, ale jest to możliwe tylko za zgodą lekarza prowadzącego, a nie w przypadku ostrych stanów.

    Mechaniczna żółtaczka w większości przypadków wymaga interwencji chirurgicznej w celu usunięcia kamieni, zatkania przewodów, guzów, zwężeń lub w celu przywrócenia drożności przewodów za pomocą stentowania. Niektóre typy żółtaczki wymagają długotrwałego leczenia, na przykład w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B. W takim przypadku w okresach zaostrzeń wymagane jest stałe monitorowanie i leczenie.

    Metody leczenia różnych żółtaczek

    Nie tylko w przypadku każdego rodzaju żółtaczki stosuje się określone leczenie - nawet jeśli choroby występują w jednej grupie, schemat i czas trwania leczenia mogą być całkowicie różne w każdym przypadku.

    Nadwrażliwość

    Leki stosowane w leczeniu są wybierane na podstawie przyczyny choroby:

    W przypadku anemii za niezbędne uważa się leki zawierające żelazo: Maltofer, Ferrum Lek, Sorbifer Durules, Ferbitol i inne. Nie zawsze jest możliwe wybranie najbardziej odpowiedniego środka, ponieważ każdy lek działa inaczej na każdego pacjenta.

    Są przepisane w celu utrzymania prawidłowego poziomu żelaza w organizmie, niezbędnego do syntezy hemoglobiny i niektórych enzymów. Jednocześnie zaleca się przyjmowanie witamin z grupy B, zwłaszcza kwasu foliowego.

  • Przy krytycznym spadku poziomu hemoglobiny konieczne są transfuzje krwinek czerwonych. Retabolil jest przepisywany w tym samym czasie - lek z grupy sterydów anabolicznych. Jest przepisywany z ostrożnością, ponieważ lek ma różne skutki uboczne, które wpływają na układ hormonalny, nerwowy i trawienny. Lek jest przeciwwskazany w ciężkich patologiach wątroby, nowotworach złośliwych, kobietach w ciąży i karmiących piersią.
  • Prednizolon jest przepisywany do hemolizy autoimmunologicznej. Jest to lek z grupy kortykosteroidów, dlatego dawkowanie i czas trwania leczenia dobierane są z zachowaniem ostrożności.
  • Leczenie malarii odbywa się z uwzględnieniem patogenu. Można przepisać następujące leki: chininę, prymachinę, atowiszon, dapson, tetracyklinę i inne. Pacjentom zaleca się picie dużej ilości płynów i utrzymywanie diety numer 13 lub numer 15, w zależności od stadium choroby. Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym większe szanse na uzyskanie pozytywnego wyniku.
  • Inne leki są przepisywane w celu szybkiego powrotu do zdrowia:

    1. Diuretyki (Furosemid, Mannitol).
    2. Hepatoprotektory (Phosphogliv, Heptral).
    3. Rozwiązanie Ringera.
    4. Antybiotyki (gentamycyna).
    5. Immunostymulanty (polioksydoniowe).

    Schemat leczenia może obejmować kilka leków o różnych skutkach, więc leczenie rozpoczyna się w szpitalu, w celu monitorowania nie tylko stanu pacjenta, ale także reakcji organizmu na przepisane leki.

    Leczenie żółtaczki wymaga również ścisłego przestrzegania diety w celu wspomagania pracy wątroby i organizmu jako całości. Ogólne zasady żywienia klinicznego:

    1. Konieczne jest uwzględnienie w diecie zbóż, niskotłuszczowych produktów mlecznych, warzyw, owoców bezkwasowych, chudego mięsa i ryb.
    2. Jedzenie jest wykluczone, z dużą ilością tłuszczu i soli, majonezem, gorącymi sosami i przyprawami, wszystkie smażone, wędzone i zbyt słodkie.
    3. Korzystanie z napojów alkoholowych i gazowanych, kawy i mocnej herbaty jest surowo zabronione. Jeśli chodzi o napoje, najlepiej jest preferować naturalne kisle, kompoty i wodę mineralną bez gazu.

    Utrzymanie diety jest łatwe, biorąc pod uwagę, że leczenie rozpoczyna się w szpitalu, w którym pacjenci mogą jeść tylko określone pokarmy. Ale nawet przy dalszej terapii w domu, musisz przestrzegać zasad diety.

    Wątroby

    Leczenie żółtaczki wątroby zależy również od przyczyny choroby. W wielu przypadkach pacjent jest początkowo wysyłany do szpitala, a po wyzdrowieniu lub poprawie stanu, zalecana jest terapia wspomagająca, którą można wykonać w domu.

    Jak leczyć żółtaczkę w wątrobie:

    W wirusowym zapaleniu wątroby leki przeciwwirusowe, które hamują namnażanie się cząstek wirusa są uważane za główne leki: interferon, rybawiryna, lamiwudyna, welpataswir i leki o podobnych skutkach.

    Terapia przeciwwirusowa często niekorzystnie wpływa na ogólny stan organizmu, dlatego też przepisuje leki w celu utrzymania funkcji komórek wątroby. Nowoczesne leki na wirusowe zapalenie wątroby typu C z bezpośrednim działaniem pomagają całkowicie wyeliminować wirusa z organizmu: Daklins, Sovaldi, Harvani i ich analogi.

  • Cholestaza wymaga złożonego leczenia. Pacjentom przepisuje się hepatoprotektory (Heptral, oset mleczny, Liv-52, Silimar, Hepel) i leki stosowane w chorobie żółciowej (Hofitol, Holosas, Flamin). Najskuteczniejszym lekiem jest Ursosan, który ma złożony efekt. Nie zaleca się ograniczania funkcji pęcherzyka żółciowego, niewydolności nerek i wątroby, niewyrównanej marskości wątroby i niedrożności dróg żółciowych.
  • Pseudotuberculosis leczy się antybiotykami, które wybiera się w zależności od wrażliwości czynnika wywołującego chorobę. Najskuteczniejsze są: gentamycyna, cefazolina, doksycyklina, tetracyklina i pefloksacyna. Terapia obejmuje również środki immunostymulujące, przeciwzapalne i przeciwhistaminowe.
  • W przypadku nawracającej gorączki leki są również wybierane zgodnie z rodzajem patogenu, który spowodował chorobę. Najczęściej stosowanymi antybiotykami są: lewomycetyna, ampicylina, chlortetracyklina i środki z arsenem, takie jak Novarsenol. Ponadto schemat leczenia obejmuje środki detoksykacyjne i spożycie witaminy.
  • Podobnie jak w przypadku każdego rodzaju żółtaczki, konieczne jest utrzymanie diety i przestrzeganie reżimu picia, aby zmniejszyć obciążenie chorej wątroby.

    Subhepatic

    W przypadku żółtaczki zaporowej, przedłużonej, aw niektórych przypadkach dożywotniej, konieczne jest utrzymanie diety nr 5. Dieta z taką dietą składa się ze zbóż, lekkich zup, warzyw, chudego mięsa i produktów mlecznych.

    Gdy zapalenie dróg żółciowych, kamica żółciowa i zapalenie pęcherzyka żółciowego przepisują leczenie lekami z różnych grup:

    1. Hepatoprotektorzy: Heptral, Essentiale, Ursosan, Hepel, Liv-52.
    2. Przeciwskurczowe: Papaverine, No-Spa, Drotaverine.
    3. Witaminy z grupy B.
    4. Preparaty obniżające poziom cholesterolu (statyny, fibraty, pochodne kwasu nikotynowego).
    5. Aby znormalizować krążenie krwi w wątrobie: metionina, lipocaine.
    6. Angioprotectors: Trental, Pentoxifylline.
    7. Wprowadzenie roztworu glukozy.

    W przypadku zmian złośliwych wykonuje się zabieg chirurgiczny w celu usunięcia guza i chemioterapii. Również operacja może być konieczna, jeśli drogi żółciowe są zablokowane kamieniem, rozwinęło się zwężenie lub utworzyły się zrosty na drogach żółciowych. Przed operacją prowadzą trening oparty na usunięciu procesu zapalnego i normalizacji krzepnięcia krwi.

    Czasami zabiegi fizykoterapeutyczne są związane z leczeniem: plazmafereza, fototerapia, ultradźwięki lub jontoforeza. Takie metody można stosować w przypadku każdego rodzaju żółtaczki, jeśli nie ma przeciwwskazań do tego.

    Domowa medycyna

    Tradycyjne metody leczenia żółtaczki są stosowane tylko na etapie regeneracji lub w chorobach przewlekłych w czasie remisji. Możliwość leczenia środków folk należy omówić z lekarzem.

    Skuteczne receptury na zapalenie dróg żółciowych i pęcherza moczowego:

    1. Wymieszaj 4 łyżki stołowe. łyżki owoców kolendry, liści mięty, trzylistego zegarka i 8 łyżek. łyżki kwiatów nieśmiertelnika. Weź łyżkę mieszanki i zagotuj w 200 ml wody. Odwar należy podawać przez co najmniej godzinę, po czym można go opróżnić i pobrać 3 razy dziennie na pół szklanki.
    2. Łyżeczka suchego piołunu, aby nalegać w 2 szklankach wrzącej wody na pół godziny. W przefiltrowanej infuzji dodaj trochę miodu, aby zmniejszyć gorycz. Wypij 1/3 szklanki 3 razy dziennie przed posiłkami.
    3. Weź 10 g mieszanki liści brzozy i pączków, zalej szklanką wrzącej wody i odstaw na 20-10 minut. Pij 3-4 razy dziennie.

    Przepisy na usuwanie żółci:

    1. Przed każdym posiłkiem wypij łyżeczkę świeżo wyciśniętego soku z liści aloesu. Zalecany kurs to 15-20 dni.
    2. Hortensja suszona i rozgniatana podawana przez 40 minut. Na jeden kieliszek wrzątku bierze się 1 łyżkę stołową ziół. Napar wziąć rano i wieczorem do 2 łyżek.
    3. Weź ziele dziurawca i nieśmiertelnika w równych częściach, wymieszaj 4 łyżki stołowe, zalej 4 szklanki wrzącej wody i trzymaj w kąpieli wodnej przez 10 minut. Napięty bulion do wypicia pół szklanki 4 godziny dziennie.

    Przepisy dotyczące leczenia wątroby i usuwania bilirubiny z krwi:

    1. Codziennie przed każdym posiłkiem pij łyżkę mieszanego soku warzywnego. Aby przygotować, weź 200 ml soku z marchwi, 150 ml soku z selera i 60 ml soku z pietruszki. Codziennie musisz przygotować świeży sok, który w ciągu dnia przechowuje w lodówce.
    2. Weź 3 łyżki stołowe. łyżki liści pokrzywy i skrzyp, a także 4 łyżki. łyżki rdestu i każdej herbaty nerkowej. Dwie łyżki mieszanki zalać 3 szklankami wrzącej wody i pozostawić na co najmniej 6 godzin. Napięty bulion do picia pół szklanki 3 razy dziennie.
    3. Dwie łyżki glistnika wlać 2 szklanki wrzącej wody, niech się warzy i przecedzić. Powstały bulion do picia rano i wieczorem w szklance.

    Ponadto, gdy żółtaczka jest przydatna do picia wywarów z owoców jałowca, korzenia rabarbaru, łopianu i dziurawca. Należy pamiętać, że przy środkach leczniczych należy zachować ostrożność, aby nie spowodować pogorszenia.

    Leczenie żółtaczki zależy przede wszystkim od prawidłowej diagnozy. Nie zawsze jest możliwe rozpoznanie choroby po raz pierwszy, co powoduje wystąpienie zespołu żółtaczki, co prowadzi do nieprawidłowego przepisywania leków i pogorszenia samopoczucia pacjenta. Ale jeśli poprosisz o pomoc na pierwsze oznaki choroby do doświadczonego specjalisty, możesz szybko pozbyć się żółtaczki bez konsekwencji.

    Oczywiście, jeśli choroba jest spowodowana chorobami wrodzonymi lub przewlekłymi, będziesz musiał spędzić całe życie ze specjalistą i okresowo brać udział w kursach leczenia wspomagającego. Ale w tym przypadku, przy odpowiednim leczeniu, można zapomnieć o nawrocie żółtaczki przez długi czas.

    Żółtaczka - objawy, przyczyny, rodzaje i leczenie żółtaczki

    Dzień dobry, drodzy czytelnicy!

    W dzisiejszym artykule omówimy z wami taką chorobę jak żółtaczka, a także jej rodzaje, przyczyny, objawy, diagnozę, leczenie, środki folk, zapobieganie i dyskusję na temat żółtaczki. Więc...

    Co to jest żółtaczka?

    Żółtaczka (choroba gospel, łac. Icterus) to zbiorowa nazwa grupy objawów, której wspólną cechą jest zabarwienie skóry, błon śluzowych i twardówki na żółto.

    Intensywność barwienia zależy od przyczyny i patogenezy, i może zmieniać się od bladożółtego do pomarańczowego, czasem zmieniając kolor nawet moczu i kału. Główną przyczyną żółtaczki jest nadmierne gromadzenie się bilirubiny we krwi i różnych tkankach organizmu, co zwykle jest promowane przez obecność chorób wątroby, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych, krwi i innych patologii. Jednak to powoduje żółtaczkę prawda, ale nie są fałszywe żółtaczka, które jest spowodowane przez nadmierną zawartość karotenoidów w organizmie, wprowadzając go poprzez spożywanie dużych ilości marchewki, dynie, buraki, pomarańcze, czy niektóre leki.

    U ludzi żółtaczka często określana jest jako WZW typu A (choroba Botkina), ale jest to fałszywe stwierdzenie, ponieważ żółknięcie skóry i innych części ciała w zapaleniu wątroby jest tylko objawem.

    Rozwój żółtaczki

    Bilirubina jest pigmentem żółciowym, który jest brązowym kryształem, który jest jednym z głównych składników żółci. Edukacja pojawia się w wyniku rozpadu niektórych białek (hemoglobiny, mioglobiny i cytochromu) w śledzionie, wątrobie, szpiku kostnym i węzłach chłonnych.

    Po wykonaniu swojej funkcji w organizmie (przeciwutleniacz), otrzymuje się bilirubinę przez przewód żółciowy, a następnie z kałem i moczem.

    Rozwój żółtaczki, w zależności od patologii w organizmie, wynika głównie z 3 powodów:

    • żółtaczka hemolityczna lub wątrobowa - charakteryzuje się zwiększonym wytwarzaniem bilirubiny, z nadmiernym zniszczeniem czerwonych krwinek;
    • mechanicznym lub podpechonochnaya żółtaczka - charakteryzuje się obecnością niedrożności w narządach pokarmowego (kamica żółciowa, etc.), dzięki którym bilirubiny nie może wchodzić swobodnie w kompozycji żółci do jelita, i następnie wydalany;
    • żółtaczka komórek parenchymalnych lub wątrobowych - charakteryzuje się naruszeniem metabolizmu bilirubiny w komórkach wątroby i jej związania z kwasem glukuronowym, który zwykle jest promowany przez różne choroby wątroby (zapalenie wątroby i inne).

    Jak już wspomniano, nie jest fałszywy żółtaczkę (pseudoicterus), który charakteryzuje się żółknięcie tylko skóry, spowodowanego nadmiernym nagromadzeniem w organizmie karotenu, które zazwyczaj występuje w przypadku długotrwałego używania dużych ilości produktów zawierających karoten - marchew, dynia, buraki cukrowe, a także ąuinacrine, pikrynowy kwasy i niektóre inne leki.

    Kiedy buduje się bilirubiny w organizmie w dużych ilościach, w obiegu krwi, dochodzi prawie wszystkie części ciała, a ze względu na kolor, na zewnątrz, objawiające się jako żółknięcie skóry, błon śluzowych i twardówki.

    Okres inkubacji żółtaczki może trwać do kilku miesięcy, co zależy od etiologii procesu patologicznego.

    Rozprzestrzenianie się żółtaczki

    Dystrybucja żółtaczki jest w dużej mierze ze względu na mapie epidemiologicznej chorób takich jak wspólne - zapalenie wątroby, marskość wątroby, którego główną przyczyną jest żyjącego w niesprzyjających warunków zdrowotnych - Środkowa i Południowo-Wschodniej Azji, Europy Wschodniej, Afryki.

    Żółtaczka - ICD

    ICD-10: R17;
    ICD-9: 782,4.

    Żółtaczka - objawy

    Główne objawy żółtaczki:

    • Barwienie skóry, błon śluzowych i twardówki oczu w żółtym odcieniu;
    • Zmiana koloru moczu na ciemne kolory (kolor piwa), a także kolor kału na szarawy;
    • Utrata apetytu;
    • Pojawienie się w jamie brzusznej sieci żylnej;
    • Wzrost wielkości wątroby i śledziony;
    • Okresowy ból w prawym podżebrzu;
    • Zwiększona zawartość czerwonych krwinek (czerwonych krwinek) we krwi;
    • Żółtaczce u dorosłych może towarzyszyć świąd skóry.

    Nasilenie objawów może być słabe i być może silne, w zależności od etiologii choroby gospel.

    Dodatkowymi objawami żółtaczki mogą być:

    • Ogólne osłabienie, złe samopoczucie, zmęczenie;
    • Zwiększona temperatura ciała, dreszcze;
    • Kolka wątrobowa, ból trzustki;
    • Pojawienie się ksantoma i ksantelasma;
    • Ostra utrata wagi;
    • Nudności, biegunka, wymioty;
    • Wodobrzusze
    • Zaburzenia psychiczne i neurologiczne.

    Powikłania żółtaczki

    Powikłania żółtaczki należy rozpatrywać w dwóch wymiarach:

    1. Bilirubina w dużych ilościach zatruwa organizm, co prowadzi do załamania układu nerwowego, aw przypadku żółtaczki u dzieci może również prowadzić do upośledzenia umysłowego rozwoju dziecka;

    2. Żółtaczka wskazuje na obecność w organizmie różnych patologicznych procesów, chorób, nie zwracając uwagi na to, że dana osoba może nawet umrzeć (w obecności zapalenia wątroby, marskości wątroby).

    Również na tle choroby Gospely może rozwinąć się niewydolność wątroby.

    Żółtaczka - przyczyny

    Przyczynami żółtaczki mogą być:

    • Nadmierne niszczenie czerwonych krwinek;
    • Zaburzony metabolizm bilirubiny w komórkach wątroby, a także jej wiązanie z kwasem glukuronowym;
    • Obecność przeszkód w normalnym krążeniu żółci.

    Na powyższe przyczyny składają się następujące czynniki:

    • Różne choroby i stany patologiczne - anemia, zapalenie wątroby, leptospirozy, erytropoezę porfirię, pierwotne nieskuteczne erytropoezy, bocznik hiperbilirubinemii, mononukleoza zakaźna, kamicy żółciowej, cholestazy elliptocytosis, talasemii, marskość wątroby, rak wątroby, zaburzenia rozwoju jelita;
    • Mechaniczne uszkodzenie pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych i innych narządów przewodu żołądkowo-jelitowego;
    • Zatrucie wątroby alkoholem, lekami, jedzeniem, lekami;
    • Infekcja organizmu różnymi patogenami;
    • Wygląd komplikacji na tle chirurgicznego leczenia ciała.

    Żółtaczka powoduje fałszywe (pseudoicterus, żółtaczka karoten) zostaje zwykle używać produktów karoten - marchew, buraki, dynia, pomarańcze, a także ąuinacrine, kwas pikrynowy i innych.

    Rodzaje żółtaczki

    Klasyfikacja żółtaczki jest następująca:

    1. Prawdziwa żółtaczka, w której zażółcenie spowodowane jest bilirubiną. Jest on podzielony na następujące typy:

    Żółtaczka wątrobowa (miąższowa) - rozwój choroby spowodowany jest znacznym uszkodzeniem komórek wątroby (hepatocytów), dlatego nie może odpowiednio przekształcać bilirubiny i wydalać jej do żółci. Żółtaczka miąższowa jest uważana za jedną z najbardziej popularnych chorób wątroby. Przyczyną żółtaczki parenchymalnej są zwykle: zapalenie wątroby, marskość wątroby, rak wątroby, leptospiroza, mononukleoza zakaźna, zatrucie wątroby alkoholem lub lekami. Głównymi objawami żółtaczki wątroby są pomarańczowo-czerwonawe zabarwienie skóry, ból w prawym podżebrzu, żyły pająka, dłonie wątroby, swędzenie skóry, powiększenie wątroby. Można go podzielić na następujące typy:

    • żółtaczka wątrobowa;
    • żółtaczka cholestatyczna;
    • żółtaczka enzymatyczna.

    Żółtaczka hemolityczna (nadwątrobowa) - rozwój choroby spowodowany jest zwiększonym powstawaniem i niszczeniem bilirubiny, dlatego wątroba nie jest w stanie szybko usunąć jej z organizmu, a bilirubina (bezpośrednio i pośrednio) jest wchłaniana z powrotem do krwi. Przyczyną żółtaczki hemolitycznej są zwykle: niedokrwistość, rozległy atak serca, zatrucie fosforem, arsen, siarkowodór i różne leki, na przykład - sulfonamidy. Ponadto, jako objaw, żółtaczka hemolityczna może objawiać się na tle chorób złośliwych, malarii, choroby Addisona-Birmera, płatowego zapalenia płuc i zapalenia wątroby.

    Żółtaczka mechaniczna (subhepatyczne, obturacyjne) - rozwój choroby spowodowany jest naruszeniem normalnego przepływu żółci do dwunastnicy i dalszym wydalaniem bilirubiny w składzie żółci z organizmu. Zaburzenia te są zwykle promowane przez problemy z pęcherzykiem żółciowym i drogami żółciowymi - obecność w nich kamieni (choroba kamieni żółciowych), patologie strukturalne, nowotwory, pasożyty i zmiany w tkankach pooperacyjnych. Głównymi objawami żółtaczki obturacyjnej są żółto-zielona skóra, błony śluzowe i twardówka, podwyższona temperatura ciała, świąd.

    W osobnej grupie pojawia się żółtaczka u noworodków, która nazywa się żółtaczką noworodkową. Główne powody nie powstają aż do końca układu organizmu niemowlęcia, dlatego niedojrzałe komórki wątroby nie wiążą bilirubiny w odpowiednim czasie i nie usuwają jej z organizmu.

    Objawy żółtaczki noworodków pojawiają się natychmiast po urodzeniu dziecka, aw niektórych przypadkach przy bardzo dużej ilości pośredniej bilirubiny we krwi, dziecko potrzebuje leczenia, ponieważ jest trucizną neurotoksyczną. Jeśli nie jest leczone, rubin pośredni może przyczynić się do uszkodzenia kory mózgowej i jąder podkorowych. Żółtaczka noworodkowa może być podzielona na następujące typy:

    Żółtaczka fizjologiczna - objawy występują głównie u wcześniaków, którzy jeszcze nie w pełni uformowali układ enzymatyczny;

    Żółtaczka jądrowa - charakteryzuje się zwiększoną akumulacją u niemowląt z pośredniej bilirubiny, która może wpływać na korze mózgowej;

    Żółtaczka koniugacyjna - rozwój choroby spowodowany jest naruszeniem wychwytywania pośredniej (niespokrewnionej) bilirubiny lub procesu jej wiązania w wątrobie z kwasem glukuronowym, dzięki czemu nagromadzone są we krwi ultra wysokie dawki zatrucia bilirubiny w organizmie. Częściej jest to choroba dziedziczna, rozwijająca się na tle wrodzonej niedoczynności tarczycy, zespołu Gilberta lub zespołu Criglera-Nayara.

    Żółtaczka w ciąży (żółtaczka mleka) - zażółcenie skóry dziecka spowodowane jest zwiększoną ilością hormonu prenanediolu w organizmie, co razem z mlekiem matki przenosi się z matki na dziecko, co przyczynia się do opóźnionego wydalania bilirubiny. Leczenie polega na ograniczeniu karmienia piersią przez kilka dni, podczas stosowania formuł mlecznych.

    2. Fałszywa żółtaczka, w której zażółcenie spowodowane jest nadmierną zawartością karotenu w organizmie.

    Diagnoza żółtaczki

    Diagnoza żółtaczki obejmuje:

    • Pełna morfologia krwi;
    • Biochemiczne badanie krwi;
    • Analiza moczu;
    • Oznaczanie stężenia bilirubiny we krwi;
    • Badanie ultrasonograficzne (USG) wątroby, trzustki, dróg żółciowych;
    • Tomografia komputerowa (CT);
    • Fibroesophagogastroduenoskopia (FEGDS);
    • Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERPHG);
    • Relaksacyjna dwuodenografia;
    • Przezskórna cholangiografia przezwątrobowa;
    • Splenoportografia;

    W niektórych przypadkach może być wymagana biopsja wątroby.

    Leczenie żółtaczki

    Jak leczyć żółtaczkę? Leczenie żółtaczki rozpoczyna się od dokładnej i różnicującej diagnozy patologii i obejmuje:

    1. Leczenie farmakologiczne.
    2. Procedury fizjoterapii;
    3. Dieta
    4. Leczenie chirurgiczne

    Wybór metod leczenia i konkretnych leków zależy bezpośrednio od rodzaju żółtaczki, jej przyczyn, obecności współistniejących chorób.

    1. Leczenie farmakologiczne

    To ważne! Przed użyciem leków, należy skonsultować się z lekarzem!

    Leczenie żółtaczki spowodowanej przez niedokrwistość obejmuje przyjmowanie leków na bazie żelaza, witamin B12 i B9 - Ferbitol, Ferrum Lek, Ectofer, Gemostimuly, Tardiferon, Ferroplex.

    Leczenie żółtaczka z powodu zakłóceń w wątrobie z powodu jego zniszczenia infekcji lub środkami toksycznymi obejmuje przyjmowanie leków, które przywracają i chronić jego komórek - wątroby - „Karsil”, „Legalon”, „Sylimaryna”, „Gepabene”, „Galstena” "Tsinarix", "Allohol", "Sibektan", "Bonjigar", "Dipana".

    Leczenie żółtaczki spowodowanej zapaleniem wątroby, w zależności od rodzaju wirusa zapalenia wątroby, jest przepisywane leczeniu lekami przeciwwirusowymi - interferonami alfa (Alfaferon, interferon), analogami nukleozydów (adefowir, lamiwudyna), rybawiryną, sofosbuwirem "Ledipasvir", "Velpatasvir", "Daclatasvir", "Paritaprewir", "Ombitasvir" i inne.

    Po zahamowaniu zakażenia, w celu usunięcia go i jego produktów przemiany materii, zaleca się leczenie detoksykacyjne, w tym albuminy, Atoxyl, roztwór glukozy (5%), roztwór Ringera-Locke'a (5-10%), Enterosgel ".

    Do normalizacji wątroby także użyteczne inne witaminy - A (retinol), C (kwas askorbinowy), E (tokoferol), liponowe (liponowy) kwas, witaminy B i Cocarboxylase.

    Leczenie żółtaczki wywołanej upośledzeniem normalnego krążenia żółci - z powodu obecności w kamieniach żółciowych i dróg żółciowych (kamica żółciowa) ma na celu wyeliminowanie z organizmu obcych guzów, w tym kwasu ursodeoksycholowego (Ursonan, Ursodex „” Ekskhol „), kwas chenodeoksycholowy (” Henosan „” Henofalk „” Henohol „) ziołowe (Kocanki wyodrębnić piasek), a także leków, które pobudzają skurcz pęcherzyka żółciowego i odpowiednio o usuwaniu z siebie konkrecji i ich dalszej eliminacji z organizmu - "Zixorin", "Liobil", "Holosas". W tym samym celu można zalecić ultradźwiękowe, laserowe, uderzeniowe lub chirurgiczne metody usuwania kamienia.

    Kwas ursodeoksycholowy pomaga również przyspieszyć regenerację komórek wątroby.

    W przypadku żółtaczki o etiologii autoimmunologicznej stosuje się leki immunosupresyjne - "Metotreksat", "Prednisolon", "Azathioprine".

    Leczenie żółtaczki u dzieci może obejmować transfuzję krwi - infuzję oddanej krwi Rh-ujemnej wykonuje się przez żyłę pępkową dziecka.

    Leczenie żółtaczki u dorosłych może również obejmować transfuzję krwi - masę erytrocytów podaje się dożylnie w połączeniu z hormonami (glukokortykosteroidy - deksametazon, prednizolon) i steroidami anabolicznymi (retabolilem).

    W przypadku choroby Gospel, spowodowanej obecnością chorób o charakterze bakteryjnym, prowadzona jest terapia antybiotykowa. Wybór leku przeciwbakteryjnego zależy od rodzaju bakterii. W połączeniu może wyznaczyć dodatkowe spożycie probiotyków.

    Gdy układ odpornościowy zostanie osłabiony na tle choroby zakaźnej, można zalecić stosowanie środków immunostymulujących - Vilozen, Zadaksin i Timogen.

    Leczenie objawowe

    Aby złagodzić przebieg choroby, zaleca się leczenie objawowe.

    W przypadku nudności i wymiotów stosuje się Motilium, Pipolfen i Zeercal.

    W przypadku bólu w prawym podżebrzu, leki przeciwbólowe mogą być przepisywane - "Baralgin", "Ditsetel", "Duspatalin", "No-shpa", "Odeston", "Papaverin".

    W ciężkim świądu stosuje się leki przeciwhistaminowe: "Diazolin", "Claritin", "Suprastin", "Dimedrol".

    O zwiększonym niepokoju, nerwowości, bezsenności, przepisuje się środki uspokajające: "Walerian", "Tenoten".

    2. Procedury fizjoterapii

    Fizjoterapia leczenia żółtaczki obejmuje stosowanie następujących terapii:

    • Wymiana osocza;
    • Fototerapia;
    • Ultradźwięki na wątrobie;
    • Indukcja;
    • Jonoforeza z roztworami jodu, nowosyny lub siarczanu magnezu;
    • Diatermia.

    3. Dieta na żółtaczkę

    Dieta dla żółtaczki o dowolnej etiologii obejmuje zakaz stosowania takich produktów jak: tłuszczowe, smażone, marynowane, ostre, wędzone, konserwy, tłuszcze zwierzęce, czosnek, cebula, rzodkiewka, napoje alkoholowe.

    Ograniczone do użycia - marchew, cytrusy, dynia, napoje gazowane, mocna kawa lub herbata, czekolada.

    Konieczne jest skupienie się na wykorzystaniu produktów wzbogaconych o witaminy i mikroelementy, zwłaszcza witaminy A, C, E, B9, B12 i inne witaminy z grupy B, a także żelazo i mangan.

    Co mogę jeść z żółtaczką: przydatne są następujące produkty - fasola, orzechy, chleb pełnoziarnisty, owies, gryka, suszone morele, ryby, drób, jaja, nabiał, warzywa, kapusta, cukinia. Świeżo wyciśnięte soki warzywne i owocowe są korzystne.

    Odżywianie ułamkowe, w małych porcjach.

    4. Leczenie chirurgiczne

    Chirurgiczne leczenie żółtaczki zależy od przyczyny i może obejmować:

    • Endoskopowa papillosphincterotomia - mająca na celu usunięcie kamieni z pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych;
    • Przezskórna cholangiostomia transhepatyczna;
    • Przezskórna transhepatyczna mikrocholecystostomia;
    • Endoprotetyka dróg żółciowych;
    • Metoda mikrocholecystostomii Seldinger;
    • Transplantacja wątroby.

    Żółtaczka - środki folk

    To ważne! Przed użyciem środków ludowej do leczenia żółtaczki, należy skonsultować się z lekarzem!

    Ostropest plamisty 3 łyżki. łyżki nasion ostropestu plamistego wlać 500 ml wrzącej wody, umieścić produkt w łaźni wodnej i mieszać, aż połowa bulionu odparuje, a następnie pozwolić bulionowi ostygnąć, odcedzić i wziąć 1 łyżkę. łyżka 30 minut przed posiłkiem, 3 razy dziennie, przez 1-2 miesiące.

    Aloe. Wymieszaj 380 g dorosłego aloesu, 630 g miodu i 680 ml Cahorsa, po wprowadzeniu środka do chłodnego pomieszczenia przez 15 dni. Weź miksturę przed śniadaniem, w ciągu pierwszych 5 dni, 1 łyżeczką i po 1 łyżce. łyżka do momentu, gdy medium się skończy.

    Koper i glistnik. 3 łyżki. łyżki nasion kopru wymieszać z 1 łyżeczką glistnika i, wypełniając kolekcję 1 litrem wrzącej wody, umieścić w wodzie do kąpieli przez 15 minut, po czym przykryć narzędzie pokrywką, odstawić na godzinę, przecedzić. Konieczne jest picie bulionu na 100 ml, w 40 minut po jedzeniu. Przebieg leczenia wynosi 2 litry funduszy.

    Ziołowy wywar. Wymieszaj po 50 g rumianku, sporyszu, borówki brusznicy i skrzypu polnego. Wlać powstały zbiór 3 litrów wrzącej wody, a następnie gotować przez około 3 minuty, odstawić do schłodzenia, odcedzić. Pić gotowane środki ludowej na żółtaczkę potrzebują 100 ml 3 razy dziennie, 30 minut przed posiłkiem.

    Oczyszczanie kolekcji. Zmieszaj w równych częściach - liście szczawiu, łopianu, koniczyny czerwonej, wodorostów, korzenia rabarbaru, kory wiązu i ostropestu plamistego. 3 łyżki. łyżki do zbierania, wlać 500 ml wody i doprowadzić produkt do wrzenia. Po odstawieniu bulionu na około 30 minut, odcedź go i weź 120 g, 60 g bulionu i 60 g wody rano i wieczorem.

    Bulion czekoladowy. Mieszaj w równych częściach - mniszka lekarskiego, szczawiu, magnolii, buraku, korzeniu żółtym, labluum i cep. 3 łyżki. łyżki do zbierania, wlać 500 ml wrzącej wody i umieścić detergent na 15 minut w łaźni wodnej, na bardzo małym ogniu. Po wylaniu bulionu termosem i pozostawić na godzinę, przecedzić. Konieczne jest picie bulionu w 40 ml na 30 minut przed posiłkiem.

    Zapobieganie żółtaczkom

    Zapobieganie żółtaczce obejmuje:

    • Przestrzegaj zasad higieny osobistej, nie używaj do osobistego użytku artykułów higieny osobistej;
    • Przed jedzeniem należy umyć go lub traktować termicznie, w zależności od produktu, a także jeść tylko umytymi dłońmi;
    • Unikaj intymnego kontaktu z nieznajomymi i pamiętaj, że wszeteczeństwo to także poważny grzech, opisany w pismach świętych;
    • Unikaj kontaktu z nieznanymi przedmiotami do przekłuwania, tatuażami, usługami niesprawdzonych salonów dentystycznych lub kosmetycznych;
    • Porzuć alkohol, rzuć palenie;
    • Nie spożywaj narkotyków bez konsultacji z lekarzem;
    • Skonsultuj się z lekarzem w odpowiednim czasie, unikając przejścia różnych chorób w przewlekłą formę;
    • Unikaj stresu;
    • Obserwuj tryb pracy / odpoczynku / snu, uzyskaj wystarczającą ilość snu;
    • Unikaj zbędnych kilogramów, nie dopuszczaj do otyłości;
    • Zminimalizuj użycie żywności o niskiej wartości i szkodliwej, ale skup się na wykorzystaniu żywności wzbogaconej w witaminy i mikroelementy.

    Jakie są objawy żółtaczki u dorosłych i jak ją przenoszono?

    Żółtaczka u dorosłych jest wynikiem różnych chorób, które prowadzą do naruszenia wydalania bilirubiny i jej akumulacji we krwi. W tłumaczeniu z języka francuskiego termin żółtaczka oznacza "żółty kolor", który wyraźnie wyjaśnia główny wizualny objaw patologicznego procesu, a mianowicie żółtaczkowy kolor skóry, twardówki i błon śluzowych. Żółtaczka - nie jest to choroba, a jedynie charakterystyczny objaw podstawowej choroby, który najczęściej wiąże się z uszkodzeniem wątroby.

    Przyczyny żółtaczki

    Aby zrozumieć mechanizm rozwoju żółtaczki i jej przyczyny, konieczne jest opracowanie w tym procesie roli bilirubiny. Powstaje w wyniku zmian biochemicznych związanych z konwersją hemoglobiny. Najpierw powstaje wolna (pośrednia) bilirubina, która charakteryzuje się toksycznością, niezdolnością do rozpuszczenia w wodzie i uwolnieniem z organizmu. Jego cząsteczki wiążą się z białkami krwi i swobodnie krążą we krwi.

    W komórkach wątroby wolna bilirubina wiąże się z cząsteczkami kwasu glukuronowego i tworzy drugą bilirubinę (bezpośrednią), której właściwości drastycznie się zmieniają. Traci toksyczność, staje się rozpuszczalny w wodzie, nabywa zdolność do przejścia przez filtr nerkowy i jest wydalany z żółcią przez jelita lub mocz.

    Jakie warunki powodują gromadzenie się pigmentu żółci w tkankach i krwi? Lekarze wyróżniają kilka głównych obszarów:

    • przyczyny fizjologiczne;
    • infekcje wirusowe;
    • ostre i przewlekłe choroby narządów wewnętrznych.

    Przyczyny fizjologiczne są związane z zaburzeniami czynności wątroby, pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Kanały zakończenie wypływ żółci z wątroby i dróg żółciowych zablokowania dróg oddechowych kamienia powoduje zaburzenia procesów metabolicznych i prowokuje rozwój objawów charakterystycznych.

    Zakażenie różnymi rodzajami wirusowego zapalenia wątroby (A, B, C) prowadzi do uszkodzenia tkanki wątroby i żółtej skóry i twardówki. Ponadto zażółcenie może pojawić się w wyniku zatrucia alkoholem lub narkotykami, marskością, kamicą żółciową, nowotworami złośliwymi lub ciężkimi chorobami autoimmunologicznymi.

    Formy żółtaczki u dorosłych

    Istnieje wiele rodzajów żółtaczki, z których niektóre występują tylko u noworodków, inne pojawiają się jako charakterystyczny objaw poważnych chorób. W medycynie przyjęto klasyfikację uwzględniającą mechanizm rozwoju choroby. Według niej istnieje kilka głównych form żółtaczki:

    • Żółtaczka nadczynna (hemolityczna) jest związana z rozkładem dużej liczby czerwonych krwinek (hemoliza), co prowadzi do gwałtownego wzrostu poziomu wolnej bilirubiny we krwi. Jest toksyczny i jeśli wątroba nie poradzi sobie z jego wiązaniem, rozwijają się charakterystyczne objawy zatrucia organizmu. Skóra jest zabarwiona na cytrynę, nasilenie objawów wzrasta wraz z dalszym gromadzeniem się toksycznych związków we krwi. Żółtaczka hemolityczna jest wywoływana przez choroby autoimmunologiczne, niedokrwistość, malarię (tropikalną), mięsaka limfatycznego, zatrucie truciznami lub toksycznymi lekami, procedurę transfuzji krwi (jeśli grupy nie pasują do siebie).
    • Żółtaczka wątrobowa może być prawdziwa i fałszywa. Zażółcenie skóry uważane fałszywe, czy nie wystąpić z powodu choroby, ale z powodu nadmiernego spożycia produktów bogatych w karoten (marchew, owoce cytrusowe).

    Prawdziwa żółtaczka wątrobowa jest spowodowana uszkodzeniem miąższu wątroby i wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych. W tym samym czasie komórki wątroby (hepatocyty) nie mogą całkowicie przetwarzać wchodzącej bilirubiny, a część z nich dostaje się do krwioobiegu, powodując charakterystyczne zażółcenie twardówki, skóry i błon śluzowych. Postać żółtaczki rozwija się w chorobach takich jak leptospiroza, mononukleoza zakaźna, marskość wątroby, wirusowe zapalenie wątroby, nowotwory złośliwe i zatrucie wątroby truciznami.

    • Żółtaczka pozawątrobowa (mechaniczna). Rozwija się z naruszeniem odpływu żółci z powodu niedrożności (niedrożności) dróg żółciowych. Przyczyną tego stanu mogą być kamica żółciowa, cysty, nagromadzenie pasożytów, nowotwory wątroby, trzustki, pęcherzyk żółciowy, cholestaza i inne procesy patologiczne.

    Objawy żółtaczki u dorosłych

    Objawy żółtaczki bezpośrednio zależą od postaci i stadium choroby. U niektórych pacjentów oznaki choroby są ledwo zauważalne, w innych ogólny stan pacjenta jest wyraźny i znacznie się pogarsza. Żółtaczce mogą towarzyszyć następujące objawy:

    • Gdy wątroba tworzy się z pacjentem, skarży się na brak apetytu, bóle w prawym podżebrze, stałe nudności, uczucie goryczy w jamie ustnej. Skóra, białka oczu, błony śluzowe, dłonie przyjmują żółtawo-czerwony odcień, a ciało jest pokryte pajączkami. W ciężkich przypadkach występują wymioty, pojawia się płynny stolec, temperatura wzrasta. Charakterystyczną oznaką uszkodzenia wątroby jest przebarwienie i ciemnienie moczu w kale. Odmrażanie organizmu towarzyszy intensywnemu świądowi skóry, osłabieniu i specyficznym objawom towarzyszącym danemu schorzeniu.
    • Żółtaczka mechaniczna ma podobne objawy, ale w tym przypadku położenie pacjenta jest pogarszane przez intensywny, ostry ból w prawym podżebrzu, który występuje, gdy przewody żółciowe są zablokowane. Kolka wątrobowa nie może odejść przez długi czas, podczas gdy ból daje ramię, pod łopatką i okolicą nadobojczykową. Skóra na twarzy staje się żółto-zielona. Świąd może być tak nieznośny, że pacjent może przeczesać skórę do krwi.
    • Żółtaczce nadtwardówkowej towarzyszy zatrucie organizmu, skórka cytrynowa, żółte zabarwienie twardówki oczu i błon śluzowych. W badaniach laboratoryjnych krwi występuje obniżenie poziomu hemoglobiny (niedokrwistość) i czerwonych krwinek. Wątroba i śledziona zwiększają swój rozmiar, co powoduje ciągły ból w prawym podżebrzu. W ciężkich przypadkach nadmiar bilirubiny może spowodować uszkodzenie układu nerwowego i zwiększyć ryzyko wystąpienia niebezpiecznych komplikacji.

    Objawy żółtaczki zakaźnej są spowodowane przez wirusy zapalenia wątroby. Zakażenie odbywa się przez krew, środowisko biologiczne lub przez dom (choroba Botkina).

    Jak przebiega żółtaczka u dorosłych?

    W rzeczywistości żółtaczka może być zakaźna tylko wtedy, gdy ma charakter zakaźny, a przyczyną jej wystąpienia jest wirusowe zapalenie wątroby o różnej etiologii.

    Wirusowe zapalenie wątroby A (choroba Botkina)

    Wirusowe zapalenie wątroby typu A z jakiegoś powodu nazywane jest "chorobą brudnych rąk", ponieważ ten rodzaj wirusa łatwo przenosi się, gdy naruszona jest higiena, poprzez skażoną żywność, nieumyte owoce i brudną wodę.

    Okres inkubacji tej choroby trwa od 15 do 50 dni. W tym czasie wirus dostaje się do krwi, mnoży i dostaje się do wątroby, uszkadzając hepatocyty, powodując objawy choroby. Choroba zwykle rozpoczyna się ostro, z ostrym wzrostem temperatury, nudnościami, wymiotami, pojawieniem się płynnych odbarwionych stolców, bólem brzucha, znacznym zażółceniem skóry i twardówki.

    W zależności od stanu układu odpornościowego choroba może trwać około miesiąca. W przyszłości organizm wytwarza odporność, która utrzymuje się przez całe życie. Wirusowe zapalenie wątroby typu A zwykle nie powoduje poważnych konsekwencji, a kończy się całkowitym wyzdrowieniem.

    Wirusowe zapalenie wątroby typu B

    Niebezpieczna i podstępna choroba, która rozwija się niezauważona, bez objawów, ale często staje się przewlekła, powodując poważne powikłania (marskość, rak wątroby). Wirus jest zwykle przenoszony drogą pozajelitową, następnie test ma kontakt ze skażoną krwią i innymi płynami ustrojowymi (nasieniem, moczem). W tym przypadku okres inkubacji może wynosić 6 tygodni, a sześć miesięcy może upłynąć, zanim pojawią się pierwsze oznaki żółtaczki.

    Wirusowe zapalenie wątroby C

    Jest przenoszony przez zanieczyszczoną krew z naruszeniem zasad sterylności podczas zabiegów medycznych, od chorej matki do dziecka lub płciowo. Choroba ta charakteryzuje się długim utajonym przebiegiem, któremu nie towarzyszą poważne objawy. Okres inkubacji trwa od kilku dni do 6 miesięcy. Ciężkim postaciom wirusowego zapalenia wątroby typu C towarzyszą mariczkowe zmiany wątroby, które powodują charakterystyczną żółtaczkę skóry.

    Metody diagnostyczne

    Gdy pojawi się żółty kolor skóry, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem i zbadać w celu wyjaśnienia diagnozy i ustalenia przyczyny tego objawu. Główne metody diagnostyczne to:

    • ogólne i biochemiczne badanie krwi;
    • kał i testy moczu;
    • badania immunologiczne do oznaczania przeciwciał przeciw wirusowi zapalenia wątroby;
    • Ultradźwięki wątroby, pęcherzyka żółciowego, przewodów, trzustki;
    • metoda endoskopowa (FGDS);
    • fluoroskopia;
    • MRI lub tomografia komputerowa wątroby;
    • biopsja wątroby.

    Biopsję wątroby stosuje się w wyjątkowych przypadkach, ponieważ ta metoda diagnostyczna jest dość bolesna i trudna do tolerowania przez pacjentów. Jest przepisywany na podejrzenie raka. Podczas zabiegu wykonuje się nakłucie w jamie brzusznej, pobiera się kawałek tkanki wątroby i przesyła do badania histologicznego.

    Biochemiczna analiza krwi jest najbardziej informatywną metodą badań, która pozwala określić postać żółtaczki. Tak więc przy żółtaczce hemolitycznej obserwuje się spadek stabilności erytrocytów przy wzroście indeksów bilirubiny pośredniej. Żółtaczki wątrobowej towarzyszy spadek wskaźnika protrombiny i poziomu albuminy ze wzrostem aktywności aminotransferaz i poziomu bilirubiny bezpośredniej we krwi. Gdy wystąpi żółtaczka mechaniczna, badanie krwi pokaże wzrost aktywności fosfatazy alkalicznej wraz ze wzrostem stężenia cholesterolu i związanej bilirubiny we krwi.

    Leczenie żółtaczki u dorosłych

    Metody leczenia w dużej mierze zależą od przyczyny żółtaczki, jej postaci i nasilenia objawów. Najczęściej pacjent z żółtaczką jest hospitalizowany w szpitalu, w łagodnych przypadkach leczenie odbywa się w warunkach ambulatoryjnych.

    Głównymi kierunkami leczenia pacjentów z żółtaczką są: terapia farmakologiczna, stosowanie metod fizjoterapeutycznych, interwencja chirurgiczna (z żółtaczką mechaniczną), a także dostosowanie stylu życia i przestrzeganie określonej diety, która zmniejsza obciążenie wątroby.

    W żółtaczce zakaźnej schemat leczenia opiera się na stosowaniu leków antywirusowych, które niszczą wirus. Oprócz głównego leczenia, przepisywane są leki, które wspierają funkcję wątroby i wspomagają regenerację komórek. Są to leki na bazie wyciągów roślinnych, niezbędnych fosfolipidów, leków żółciopędnych i przeciwzapalnych. Choroba Botkina (wirusowe zapalenie wątroby typu A) jest chorobą zakaźną, więc pacjenci z podobną diagnozą są izolowani od innych i prowadzą niezbędne leczenie w oddziałach zakaźnych szpitali, które ograniczają wizyty.

    W przypadku żółtaczki hemolitycznej stosuje się terapię hormonalną z lekami - glukokortykoidami. W trudnych przypadkach uciekł się do usunięcia śledziony. Żółtaczka mechaniczna spowodowana niedrożnością dróg żółciowych lub wzrostem nowotworu jest leczona chirurgicznie. Obecnie starają się stosować metody endoskopowe do usuwania kamieni, które praktycznie nie powodują powikłań i znacznie skracają czas rehabilitacji.

    Leczenie lekami przeciwbakteryjnymi jest zalecane w przypadkach, gdy choroby zakaźne i bakteryjne prowadzą do żółtaczki. Wybór leku jest przeprowadzany przez specjalistę po określeniu wrażliwości flory bakteryjnej na substancję czynną leku. Podczas leczenia antybiotykami bardzo ważne jest, aby ściśle przestrzegać dawkowania i nie przerywać przebiegu leczenia, tylko w ten sposób można uzyskać pozytywny wynik.

    W terapii żółtaczki stosuje się nie tylko tabletki w postaci tabletek, zastrzyki, zakraplacze i inne metody intensywnej terapii. Aby utrzymać ogólny stan pacjenta, dodatkowo zalecane są kompleksy witaminowe.

    Skuteczność leczenia uzależnień poprawia sesje fototerapii. Zastosowanie promieniowania ultrafioletowego pomaga obniżyć poziom bilirubiny we krwi i przyspieszyć jej eliminację z organizmu. Zabieg eliminuje charakterystyczną zażółcenie skóry. Przebieg leczenia UV wynosi zwykle od 7 do 8 dni.

    Dietoterapia

    Aby przyspieszyć powrót do zdrowia i radzić sobie z chorobą, pacjentowi zaleca się specjalną dietę, która ogranicza spożycie tłustych, pikantnych, smażonych, wysokokalorycznych, ciężkich pokarmów. Pomoże to odciążyć wątrobę i przyspieszy regenerację tkanek. Podstawą diety powinny być pokarmy o wysokiej zawartości białka (mięso dietetyczne, ryby, jaja, niskotłuszczowy twaróg), owoce, warzywa, napoje mleczne. W diecie muszą być obecne owsianka, zioła, olej roślinny, soki, woda mineralna bez gazu, zielona herbata, sałatki ze świeżych warzyw. Naczynia są zalecane do gotowania na parze, gotowane lub pieczone.

    Alkohol, fast food, wędliny, marynaty, mocna kawa są całkowicie wykluczone, pieczenie, słodycze, słodycze i czekolada są ograniczone. Lekarz pacjenta lub doświadczony dietetyk powinien poinformować pacjenta o wszystkich niuansach diety.

    Możliwe powikłania

    Konsekwencje wynikające z żółtaczki mogą być bardzo różne. Tutaj wiele zależy od natury podstawowej patologii. W niektórych przypadkach rozwijają się następujące komplikacje:

    • anemia;
    • niewydolność wątroby i nerek;
    • przewlekłe zapalenie wątroby;
    • marskość wątroby, rak wątroby;
    • krwawienie wewnętrzne;
    • zatrucie krwi (sepsa).

    Poważne komplikacje mogą być śmiertelne. Dlatego należy zwracać większą uwagę na zdrowie wątroby i stosować się do środków zapobiegawczych, które mogą zapobiegać rozwojowi niebezpiecznych chorób.

    Zapobieganie

    Ryzyko zachorowania na żółtaczkę i związane z nią choroby jest znacznie zmniejszone, przy jednoczesnym podejmowaniu działań zapobiegawczych. Konieczne jest prowadzenie zdrowego trybu życia, rezygnacja ze złych nawyków, dokładne monitorowanie odżywiania i higieny osobistej. Nie powinieneś samoleczać i zażywać leków bez recepty, ponieważ takie podejście do leczenia może spowodować zatrucie wątroby. Leki należy przyjmować ściśle według instrukcji, unikając przedawkowania. Osoby z ciężkimi uszkodzeniami wątroby (marskość, zapalenie wątroby) nie powinny przyjmować pewnych grup leków.

    Szczególną uwagę zwraca się na zapobieganie zapaleniu wątroby. W celu uniknięcia zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A należy dokładnie umyć świeże warzywa i owoce przed wypiciem, pić tylko gotowaną wodę i częściej myć ręce, zwłaszcza po wizycie w pomieszczeniach ogólnodostępnych i w transporcie publicznym.

    Szczepienie jest doskonałym środkiem zapobiegawczym przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B. W pierwszych dniach życia dzieci otrzymują szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w szpitalu położniczym. Dorośli, którzy nie zostali wcześniej zaszczepieni, powinni zostać zaszczepieni samodzielnie i tym samym chronić się przed infekcją. Przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, niestety, nie ma jeszcze takiego środka ochronnego. Ale dzisiaj opracowywana jest jedna uniwersalna szczepionka, która pomoże stworzyć silną odporność na wszystkie typy zapalenia wątroby po pojedynczym wstrzyknięciu.

    Osoby zagrożone szczególnie potrzebują szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby. Należą do nich pracownicy medyczni i społeczni, wychowawcy i nauczyciele, działający w sferze handlu i gastronomii. Dla tych lekarzy, którzy mają kontakt z krwią, środkami biologicznymi lub pacjentami zakażonymi wirusem zapalenia wątroby, przeprowadza się dodatkowe szczepienia.

    Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i C powinno mieć na celu wyeliminowanie infekcji podczas wizyty w salonach kosmetycznych, gabinetach dentystycznych, placówkach medycznych, gdzie istnieje wysokie prawdopodobieństwo kontaktu z zakażoną krwią. Środki bezpieczeństwa muszą być przestrzegane również podczas stosunku seksualnego, zawsze stosując metody antykoncepcji barierowej i unikając swobodnych relacji z nieznanymi partnerami.


    Więcej Artykułów O Wątrobę

    Zapalenie pęcherzyka żółciowego

    Normalny rozmiar wątroby u kobiet za pomocą ultradźwięków

    W układzie wątrobowo-żółciowym organizmu człowieka najważniejszą rolę odgrywa zewnętrzny gruczoł wydzielniczy - wątroba. Organ ten jest aktywny w procesach rozkładu, osadzania (osadzania), metabolizmu i syntezy składników odżywczych (białka, tłuszcze, węglowodany).
    Zapalenie pęcherzyka żółciowego

    Portal żyły wątroby i jej patologii

    Żyła wrotna wątroby (IV, żyła wrotna) to duży pień, który odbiera krew ze śledziony, jelita i żołądka. Następnie przenosi się do wątroby. Ciało zapewnia oczyszczanie krwi i ponownie wchodzi w główny nurt.